Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 15 marca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40411 – Wyszukiwarka Google (AdSense)

Sprawozdawca: Chorwacja

(2020/C 369/01)

Opinia Komitetu Doradczego ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 19 marca 2019 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40411 – Wyszukiwarka Google (AdSense)

Sprawozdawca: Chorwacja

(2020/C 369/02)

Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające (1)

Wyszukiwarka Google (AdSense)

(AT.40411)

(2020/C 369/03)

Wprowadzenie

(1)

Projekt decyzji dotyczy postępowania przedsiębiorstwa, które obejmuje spółkę Google LLC (dawniej Google Inc. (2)) i spółkę Alphabet Inc. (3) (łącznie lub zamiennie określane jako „Google”, w zależności od kontekstu), w odniesieniu do niektórych klauzul zawartych w umowach z stronami internetowymi osób trzecich (właściciele stron), na mocy których wymaga się od nich: (i) nabywania wszystkich lub większości wykorzystywanych przez nich usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem („reklamy związane z wyszukiwaniem”) od Google’a; (ii) rezerwowania najbardziej widocznego miejsca na stronach z wynikami wyszukiwania na minimalną liczbę reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem; oraz (iii) uzyskania zgody Google’a na wprowadzenie zmian w wyświetlaniu konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem.

(2)

Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto w oparciu o szereg wniesionych skarg (4). Komisja wszczęła początkowo postępowanie na mocy art. 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (5), a następnie powróciła do postępowania na mocy art. 7 tego rozporządzenia (6).

Pisemne zgłoszenie zastrzeżeń

(3)

W dniu 14 lipca 2016 r. Komisja wystosowała pisemne zgłoszenie zastrzeżeń do przedsiębiorstw Google Inc. i Alphabet Inc., w którym przedstawiła swoje wstępne wnioski, zgodnie z którymi klauzule opisane w pkt (1) powyżej stanowią odrębne naruszenia art. 102 TFUE i art. 54 Porozumienia EOG, jak również jednolite i ciągłe naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 Porozumienia EOG (7).

(4)

W dniu 26 lipca 2016 r. przedsiębiorstwo Google uzyskało dostęp do większości dostępnych akt postępowania wyjaśniającego zapisanych na zaszyfrowanej płycie CD-ROM/DVD (8). We wrześniu 2016 r. Dyrekcja Generalna ds. Konkurencji („DG ds. Konkurencji”) przeprowadziła procedurę biura danych w odniesieniu do niektórych informacji szczególnie chronionych, które Komisja uzyskała od osób trzecich. Na mocy art. 7 ust. 1 decyzji 2011/695/UE przedsiębiorstwo Google skierowało do mnie szereg wniosków o uzyskanie dalszego dostępu do dokumentów, które zostały udostępnione temu przedsiębiorstwu w wersji okrojonej. W tym kontekście przedsiębiorstwo Google wyraziło gotowość do zaakceptowania, w razie potrzeby, ograniczonego ujawnienia – w ramach procedur biura danych lub poprzez kręgi osób zaufanych (9). Po mojej interwencji ujawniono mniej okrojone lub pełne wersje wielu z tych dokumentów, w niektórych przypadkach w ramach procedury biura danych lub procedur z udziałem kręgu osób zaufanych. W odniesieniu do ograniczonej liczby dokumentów, o które wniosło przedsiębiorstwo Google, odrzuciłem złożony przez nie wniosek, uznając, że dostęp do zaciemnionych części dokumentów nie jest konieczny do celów skutecznego skorzystania przez Google z przysługującego mu prawa do bycia wysłuchanym.

(5)

Przedsiębiorstwo Google udzieliło odpowiedzi na pisemne zgłoszenie zastrzeżeń w dniu 3 listopada 2016 r. (10). Nie złożyło ono wniosku o możliwość złożenia ustnych wyjaśnień na spotkaniu wyjaśniającym.

Udział skarżących i zainteresowanych osób trzecich

(6)

Komisja otrzymała skargi odnoszące się do niniejszego postępowania od następujących przedsiębiorstw: Ciao GmbH („Ciao”) (11), Microsoft Corporation („Microsoft”), Expedia Inc. („Expedia”), Initiative for a Competitive Online Marketplace („ICOMP”), Tradecomet.com Ltd i jego spółki dominującej Tradecomet LLC („TradeComet”), Deutsche Telekom AG („Deutsche Telekom”) oraz Kelkoo SAS („Kelkoo”) (12). Przedsiębiorstwo Google przedstawiło uwagi dotyczące każdej z tych skarg. Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 zainteresowanym skarżącym udostępniono wersję pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń nieopatrzoną klauzulą poufności.

(7)

Do postępowania dopuściłem dwie zainteresowane osoby trzecie, które wykazały wystarczający interes do celów art. 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004 oraz art. 5 ust. 1 i 2 decyzji 2011/695/UE (13). DG ds. Konkurencji poinformowała te osoby, zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 773/2004, o charakterze i przedmiocie postępowania, zapewniając im możliwość przedstawienia swojego stanowiska na piśmie.

Pisma przedstawiające okoliczności faktyczne

(8)

W dniu 6 czerwca 2017 r. Komisja wystosowała do przedsiębiorstwa Google pierwsze pismo przedstawiające okoliczności faktyczne („pierwsze pismo przedstawiające okoliczności faktyczne”). W tym dniu przedsiębiorstwu Google udostępniono dokumentację powstałą po dacie pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń w postaci zaszyfrowanej płyty CD. W czerwcu 2017 r. zorganizowano procedurę biura danych.

(9)

W dniu 3 lipca 2017 r. przedsiębiorstwo Google odpowiedziało na pierwsze pismo przedstawiające okoliczności faktyczne.

(10)

W dniu 11 grudnia 2017 r. Komisja wystosowała do przedsiębiorstwa Google kolejne pismo przedstawiające okoliczności faktyczne („drugie pismo przedstawiające okoliczności faktyczne”). Tego samego dnia przedsiębiorstwu Google przyznano dalszy dostęp do akt w odniesieniu do wszystkich dokumentów, które Komisja otrzymała po wystosowaniu pierwszego pisma przedstawiającego okoliczności faktyczne – aż do dnia wystosowania drugiego takiego pisma.

(11)

W dniu 15 stycznia 2018 r. przedsiębiorstwo Google odpowiedziało na drugie pismo przedstawiające okoliczności faktyczne.

Notatki ze spotkań i inne uwagi proceduralne

(12)

Po otrzymaniu odpowiednio pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń i pierwszego pisma przedstawiającego okoliczności faktyczne, a także w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Intel przeciwko Komisji (14) przedsiębiorstwo Google wystąpiło również o udzielenie dostępu do notatek ze spotkań ze skarżącymi lub z innymi osobami trzecimi, które zawierały więcej informacji niż notatki, do których przedsiębiorstwo to miało już dostęp.

(13)

Odrzuciłem pierwszy i drugi wniosek wystosowany do mnie przez przedsiębiorstwo Google na podstawie art. 7 ust. 1 decyzji 2011/695/UE, ponieważ – z uwagi na fakt, że akta Komisji nie zawierały bardziej szczegółowych notatek – złożony wniosek o udzielenie dostępu do akt był bezprzedmiotowy.

(14)

Zanim otrzymałem trzeci wniosek przedsiębiorstwa Google w sprawie notatek ze spotkań, DG ds. Konkurencji przedstawiła w marcu 2018 r., po wydaniu przez Trybunał wyżej wymienionego wyroku w sprawie Intel przeciwko Komisji, szereg zmienionych protokołów spotkań i rozmów telefonicznych między DG ds. Konkurencji a osobami trzecimi, wyjaśniając, że zostały one przygotowane w następstwie kontaktów DG ds. Konkurencji z zainteresowanymi osobami trzecimi. Przedsiębiorstwo Google skierowało do mnie skargę, twierdząc, że odpowiedź ta była niezadowalająca. W zakresie, w jakim wniosek przedsiębiorstwa Google dotyczył uzyskania dalszego dostępu do akt zgodnie z art. 7 ust. 1 decyzji 2011/695/UE w odniesieniu do pozostałych zaciemnionych elementów w zmienionych notatkach przedstawionych przez DG ds. Konkurencji, zwróciłem się do DG ds. Konkurencji o udostępnienie mniej okrojonych wersji dwóch notatek z rozmów telefonicznych (15). Jeżeli chodzi o pozostałe zaciemnione elementy, byłem przekonany, że powinny one zostać zachowane. W zakresie, w jakim wniosek przedsiębiorstwa Google można było interpretować jako dążenie do uzyskania dalszego dostępu do innych dokumentów będących w posiadaniu Komisji, uznałem ten wniosek za bezprzedmiotowy po zweryfikowaniu odnośnych kwestii u DG ds. Konkurencji (16). Jeżeli zaś chodzi o kwestię, czy materiał dostarczony wraz z odpowiedzią DG ds. Konkurencji spełnił, w odpowiednim zakresie, wymogi określone w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1/2003, o których mowa w wyroku Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Intel przeciwko Komisji, nie miałem kompetencji, aby w imieniu Komisji zastąpić w drodze decyzji ocenę dokonaną przez DG ds. Konkurencji inną oceną. W każdym razie na podstawie dostępnych informacji i uwag, które otrzymałem, w odniesieniu do udostępnienia protokołów spotkań nie wydaje się, że doszło do naruszenia przysługującego przedsiębiorstwu Google prawa do obrony, które obarczyłoby wadą prawną projekt decyzji.

(15)

Przedsiębiorstwo Google twierdziło również, że Komisja naruszyła przysługujące mu prawo do obrony poprzez uniemożliwienie mu weryfikacji obliczeń dotyczących zasięgu rynkowego zawartych w drugim piśmie przedstawiającym okoliczności faktyczne, nieprzyjęcie dodatkowego pisemnego zgłoszenia zastrzeżeń oraz nieprzedstawienie odpowiedniego uzasadnienia, dlaczego Komisja powróciła do procedury przewidzianej w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 w 2014 r. – po wcześniejszych próbach przyjęcia decyzji w sprawie zobowiązań na mocy art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003. W projekcie decyzji odrzucono te wnioski. Nie otrzymałem od przedsiębiorstwa Google żadnych bezpośrednich skarg dotyczących tych kwestii i nie dotarły do mnie żadne sygnały świadczące o naruszeniu w tym zakresie przysługującego przedsiębiorstwu Google prawa do obrony.

Projekt decyzji

(16)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 decyzji 2011/695/UE dokonałem przeglądu projektu decyzji w celu ustalenia, czy dotyczy on jedynie zastrzeżeń, co do których strony miały możliwość przedstawienia swoich stanowisk. Stwierdzam, że dotyczy on jedynie takich zastrzeżeń.

(17)

Ogólnie rzecz biorąc, uważam, że w toku całego postępowania przestrzegano skutecznego wykonywania praw procesowych.

---

(1)  Na podstawie art. 16 i 17 decyzji 2011/695/UE Przewodniczącego Komisji Europejskiej z dnia 13 października 2011 r. w sprawie funkcji i zakresu uprawnień urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające w niektórych postępowaniach z zakresu konkurencji (Dz.U. L 275 z 20.10.2011, s. 29) („decyzja 2011/695/UE”).

(2)  We wrześniu 2017 r. spółka Google Inc. zmieniła formę prawną na Google LLC.

(3)  Spółka holdingowa utworzona w ramach reorganizacji przedsiębiorstwa, która od dnia 2 października 2015 r. jest jedynym właścicielem spółki Google LLC (dawniej Google Inc.).

(4)  Pełen wykaz odnośnych skarżących można znaleźć w pkt (6) poniżej.

(5)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1).

(6)  W dniu 30 listopada 2010 r. Komisja wszczęła już postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu Google Inc. zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/2004 z dnia 7 kwietnia 2004 r. odnoszącego się do prowadzenia przez Komisję postępowań zgodnie z art. 81 i art. 82 Traktatu WE, Dz.U. L 123 z 27.4.2004, s. 18 („rozporządzenie (WE) nr 773/2004”) w odniesieniu do szeregu praktyk, pod numerem sprawy AT.39740, z której to sprawy wyodrębniono niniejszą sprawę.

(7)  Jednocześnie Komisja wszczęła również postępowanie przeciwko przedsiębiorstwu Alphabet Inc.

(8)  Wcześniej przedsiębiorstwu temu udzielono dostępu do akt sprawy AT.39740.

(9)  Następnie w odniesieniu do około jednej czwartej odpowiednich dokumentów przedsiębiorstwo Google wycofało swoje wnioski.

(10)  W liście uzupełniającym do swojej odpowiedzi przedsiębiorstwo Google stwierdziło, że zastrzega sobie prawo do uzupełnienia tej odpowiedzi w następstwie rozstrzygnięcia nierozpatrzonych (i przyszłych) wniosków skierowanych do mnie na mocy art. 7 ust. 1 decyzji 2011/695/UE. Przedsiębiorstwo Google uzupełniło swoją odpowiedź pismem z dnia 6 marca 2017 r.

(11)  Skarga przedsiębiorstwa Ciao została przekazana Komisji przez Bundeskartellamt (Niemcy) zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie współpracy w ramach sieci organów ochrony konkurencji (Dz.U. C 101 z 27.4.2004, s. 43).

(12)  Skargi przedsiębiorstw Microsoft i Ciao zostały wycofane w dniu 21 kwietnia 2016 r.

(13)  DG ds. Konkurencji wystosowała pismo do zainteresowanych osób trzecich uczestniczących w sprawie AT.39740, informując je, że nie zostaną z urzędu dopuszczone do postępowania w niniejszej sprawie, a jeżeli zechcą zostać dopuszczone, będą musiały złożyć stosowny wniosek, wykazując wystarczający interes. Jeden z wnioskodawców nie został dopuszczony ze względu na nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu w postępowaniu w wystarczająco jasny sposób, co umożliwiłoby mi rozpatrzenie jego wniosku.

(14)  Wyrok z dnia 6 września 2017 r., C-413/14 P, EU:C:2017:632.

(15)  Przedsiębiorstwo Google potwierdziło w wiadomości e-mail skierowanej do DG ds. Konkurencji, że nie planuje przekazywać żadnych dodatkowych uwag w odniesieniu do otrzymanych materiałów, ponieważ odpowiednie kwestie zostały już uwzględnione we wcześniejszych uwagach zgłoszonych przez to przedsiębiorstwo.

(16)  Uzyskałem od DG ds. Konkurencji potwierdzenie, że Komisja nie dysponowała żadnymi innymi (nieopatrzonymi klauzulą poufności) dokumentami, które zawierałyby jakiekolwiek relacje ze spotkań lub z rozmów telefonicznych przeprowadzonych w celu zgromadzenia informacji odnoszących się do przedmiotu postępowania wyjaśniającego w tej sprawie.

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 20 marca 2019 r.

dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 54 Porozumienia EOG

(Sprawa AT.40411 – Wyszukiwarka Google (AdSense))

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2173)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2020/C 369/04)

W dniu 20 marca 2019 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania przewidzianego w art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz w art. 54 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1.   WPROWADZENIE

(1)

W decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli wyłączności (ang. Exclusivity Clause), klauzuli „najlepszego lokowania oraz minimalnej liczby reklam Google’a (ang. Premium Placement Clause), and Minimum Google Ads Clause) oraz klauzuli dotyczącej autoryzacji równoważnych reklam (ang. Authorising Equivalent Ads Clause) przez przedsiębiorstwo Google Inc. („Google”) w umowach dotyczących usług Google’a („umowa dotycząca usług Googlea”) zawieranych z dużymi klientami usług pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem (ang. online search advertising intermediation) („Partnerzy Bezpośredni”) stanowiło naruszenie art. 102 TFUE i art. 54 Porozumienia EOG.

(2)

W decyzji nakazuje się przedsiębiorstwu Google zaniechanie stosowania powyższych klauzul, o ile jeszcze tego nie uczyniło, oraz powstrzymanie się od wdrażania wszelkich środków o równoważnym celu lub skutku. Na mocy decyzji nakłada się grzywnę na przedsiębiorstwo Google Inc. w związku z jego zachowaniem noszącym znamiona nadużycia, którego dopuszczało się ono w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 6 września 2016 r., oraz na przedsiębiorstwo Alphabet Inc. („Alphabet”) – w odniesieniu do okresu od dnia 2 października 2015 r. do dnia 6 września 2016 r.

2.   DEFINICJA RYNKU I POZYCJA DOMINUJĄCA

(3)

W decyzji stwierdza się, że właściwymi rynkami produktowymi do celów przedmiotowej sprawy są: rynek usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem oraz rynek pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem.

(4)

W decyzji stwierdza się, że świadczenie usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem stanowi odrębny właściwy rynek produktowy, ponieważ nie można go zastąpić: (i) usługami reklamowymi offline; (ii) usługami reklamowymi online nie związanymi z wyszukiwaniem; ani (iii) płatnymi specjalistycznymi wynikami wyszukiwania. Zgodnie z decyzją, biorąc pod uwagę specyfikę językową i kulturową, która wpływa na zachowanie podmiotów na tym rynku, zasięg geograficzny tego rynku ma charakter krajowy.

(5)

W decyzji stwierdza się, że rynek pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem stanowi odrębny właściwy rynek produktowy ze względu na ograniczone możliwości jego zastąpienia: (i) bezpośrednią sprzedażą przestrzeni reklamowej; oraz (ii) usługami pośrednictwa w usługach reklamowych nie związanych z wyszukiwaniem. Zgodnie z decyzją rynek pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem obejmuje cały obszar EOG, ponieważ podmioty działające na tym rynku są w stanie dostosować swoje usługi do specyfiki językowej i kulturowej państwa członkowskiego UE lub umawiającej się strony Porozumienia EOG, na terenie których to państw prowadzą działalność.

Pozycja dominująca Google’a na krajowych rynkach usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem

(6)

W decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google zajmowało pozycję dominującą na co najmniej następujących krajowych rynkach usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem w EOG i co najmniej w następujących okresach: — w latach 2006–2016 w Austrii, Belgii, na Cyprze, w Danii, Estonii, we Francji, w Grecji, Hiszpanii, Irlandii, na Islandii, w Liechtensteinie, na Litwie, w Luksemburgu, na Łotwie, Malcie, w Niderlandach, Niemczech, we Włoszech i w Zjednoczonym Królestwie; — w latach 2007–2016 w Norwegii i Polsce; — w latach 2008–2016 w Rumunii, Szwecji i na Węgrzech; — w latach 2009–2016 w Finlandii i Słowenii; — w latach 2010–2016 w Bułgarii i na Słowacji; — w latach 2011–2016 w Republice Czeskiej; oraz — między dniem 1 lipca 2013 r. a 2016 r. w Chorwacji.

(7)

Wniosek ten opiera się na udziałach w rynku Google’a i konkurencyjnych podmiotów świadczących usługi reklamowe związane z wyszukiwaniem oraz na dowodach wskazujących, że rynki krajowe usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem w EOG charakteryzują się znacznymi barierami wejścia na rynek i barierami dla rozwoju. Takie bariery wejścia i bariery dla rozwoju oznaczają konieczność przeprowadzenia znacznych inwestycji w celu wejścia na rynek, występowanie efektów sieciowych oraz brak wyrównawczej siły nabywczej.

Pozycja dominująca Google’a na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem

(8)

W decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google zajmowało pozycję dominującą na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem co najmniej w latach 2006–2016.

(9)

Wniosek ten opiera się na udziałach w rynku Google’a i konkurencyjnych pośredników usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem oraz na dowodach wskazujących, że obejmujący cały EOG rynek pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem charakteryzuje się wysokimi barierami wejścia na rynek i barierami dla rozwoju. Takie bariery wejścia i bariery dla rozwoju oznaczają konieczność przeprowadzenia znacznych inwestycji w celu wejścia na rynek, występowanie efektów sieciowych oraz brak wyrównawczej siły nabywczej.

3.   NADUŻYCIE POZYCJI DOMINUJĄCEJ

(10)

W decyzji stwierdza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 6 września 2016 r. przedsiębiorstwo Google naruszało art. 102 TFUE i art. 54 Porozumienia EOG, dopuszczając się trzech różnych rodzajów zachowań, które razem stanowiły jednolite i ciągłe naruszenie.

(11)

Po pierwsze, w decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google nadużywało swojej pozycji dominującej na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem , uwzględniając klauzulę wyłączności w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi, których całość zapotrzebowania na usługi reklamowe (ang. advertising inventory) została objęta umową. Klauzula ta nakładała na tych partnerów bezpośrednich obowiązek nabywania od Google’a wszystkich lub większości wykorzystywanych przez nich usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem.

(12)

Po drugie, w decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google nadużywało swojej pozycji dominującej na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem, uwzględniając klauzulę „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” do umów dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi. Klauzula ta nakładała na Partnerów Bezpośrednich obowiązek zarezerwowania najbardziej widocznego miejsca na stronach z wynikami wyszukiwania objętych odpowiednią umową dotyczącą usług Google’a na minimalną liczbę reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem (ang. Google search ads).

(13)

Po trzecie, w decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google nadużywało swojej pozycji dominującej na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem, włączając klauzulę dotyczącą autoryzacji równoważnych reklam do umów dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi. Klauzula ta zobowiązywała Partnerów Bezpośrednich do uzyskania zgody Google’a na wprowadzenie zmian w wyświetlaniu konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem na stronach internetowych objętych odpowiednią umową dotyczącą usług Google’a.

Nadużycie pozycji dominującej Google’a: klauzula wyłączności

(14)

W decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli wyłączności w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi, których wszystkie narzędzia reklamowe zostały objęte umową, w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 marca 2016 r., stanowiło nadużycie pozycji dominującej Google’a na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych przy użyciu wyszukiwarek internetowych.

(15)

Po pierwsze, w decyzji stwierdza się, że włączanie klauzuli wyłączności do umów dotyczących usług Google’a zawieranych z partnerami bezpośrednimi, których całość zapotrzebowania na usługi reklamowe została objęta umową, wprowadzało obowiązek wyłączności w świadczeniu usług (ang. exclusive supply obligation). W decyzji wyjaśniono, że klauzula wyłączności nakładała na Partnerów Bezpośrednich obowiązek nabywania od Google’a wszystkich wykorzystywanych przez nich usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem na stronach internetowych objętych umowami dotyczącymi usług Google’a oraz że Partnerzy Bezpośredni nie mogli wyłączyć stron internetowych z zakresu umowy dotyczącej usług Google’a bez zgody Google’a.

(16)

Po drugie, w decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli wyłączności w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi, których całość zapotrzebowania na usługi reklamowe została objęta umową, mogło ograniczyć konkurencję, ponieważ: (i) zniechęciło tych Partnerów Bezpośrednich do nabywania konkurencyjnych usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem; (ii) uniemożliwiło konkurującym podmiotom zajmującym się pośrednictwem w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem; uzyskanie dostępu do znacznej części obejmującego cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem;; (iii) mogło zniechęcić do innowacji; (iv) pomogło przedsiębiorstwu Google w utrzymaniu i wzmocnieniu pozycji dominującej na każdym krajowym rynku usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem; w EOG, z wyjątkiem Portugalii; oraz (v) mogło wywołać szkodę dla konsumentów.

(17)

Po trzecie, w decyzji stwierdza się, iż przedsiębiorstwo Google nie wykazało, że uwzględnianie klauzuli wyłączności w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi, których całość zapotrzebowania na usługi reklamowe została objęta umową, było obiektywnie uzasadnione ani że korzyści w zakresie przyrostu wydajności, które są odczuwalne także dla konsumentów, zrównoważyły wykluczający skutek tej klauzuli, a nawet przeważyły nad tym skutkiem. W decyzji stwierdza się w szczególności, że przedsiębiorstwo Google nie dostarczyło wystarczających dowodów potwierdzających, że uwzględnianie w umowach klauzuli wyłączności było konieczne, aby wesprzeć jego ukierunkowane na klienta inwestycje w tych Partnerów Bezpośrednich oraz uzasadnić inwestycje niezbędne do prowadzenia, utrzymywania i poprawy jakości jego platformy pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem.

Nadużycie pozycji dominującej Google’a: klauzula „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a”

(18)

W decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi w okresie od dnia 31 marca 2009 r. do dnia 6 września 2016 r. stanowiło nadużycie pozycji dominującej Google’a na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem.

(19)

Po pierwsze, w decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi nakładało na Partnerów Bezpośrednich obowiązek zarezerwowania na reklamy Google’a związane z wyszukiwaniem najbardziej widocznego i tym samym najbardziej dochodowego miejsca na ich stronach z wynikami wyszukiwania oraz zobowiązywało ich do zrezygnowania z umieszczania konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem tuż obok reklam Google’a lub nad tymi reklamami. W decyzji wyjaśniono, że dochodowość reklamy związanej z wyszukiwaniem zależy od jej pozycjonowania na stronie z wynikami wyszukiwania, przy czym najbardziej dochodową pozycją jest pozycja powyżej wyników organicznych, ponieważ konsumenci częściej klikają reklamy umieszczone powyżej wyników organicznych.

(20)

Po drugie, w decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi nakładało na Partnerów Bezpośrednich obowiązek zapełnienia najbardziej widocznego miejsca na ich stronach z wynikami wyszukiwania minimalną liczbą reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem. W związku z powyższym Partnerzy Bezpośredni, którzy chcieli pozyskać jedynie ograniczoną liczbę reklam związanych z wyszukiwaniem, byli zobowiązani do pozyskania wszystkich tych reklam od Google’a.

(21)

Po trzecie, w decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” do umów dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi mogło ograniczyć konkurencję, ponieważ: (i) zniechęciło Partnerów Bezpośrednich do nabywania konkurencyjnych usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem; (ii) uniemożliwiło konkurującym podmiotom zajmującym się pośrednictwem w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem uzyskanie dostępu do znacznej części obejmującego cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem; (iii) mogło zniechęcić do innowacji; (iv) pomogło przedsiębiorstwu Google w utrzymaniu i wzmocnieniu pozycji dominującej na każdym krajowym rynku usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem w EOG, z wyjątkiem Portugalii; oraz (v) mogło wywołać szkodę dla konsumentów.

(22)

Po czwarte, w decyzji stwierdza się, iż przedsiębiorstwo Google nie wykazało, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi było obiektywnie uzasadnione ani że korzyści w zakresie przyrostu wydajności, które są odczuwalne także dla konsumentów, zrównoważyły wykluczający skutek tej klauzuli, a nawet przeważyły nad tym skutkiem. W decyzji stwierdza się w szczególności, że przedsiębiorstwo Google nie dostarczyło wystarczających dowodów potwierdzających, że uwzględnianie klauzuli „najlepszego lokowania i minimalnej liczby reklam Google’a” w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi było konieczne, aby uzasadnić jego ukierunkowane na klienta inwestycje w Partnerów Bezpośrednich oraz zachować adekwatność reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem.

Nadużycie pozycji dominującej Google’a: klauzula dotycząca autoryzacji równoważnych reklam

(23)

W decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli dotyczącej autoryzacji równoważnych reklam w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi w okresie od dnia 31 marca 2009 r. do dnia 6 września 2016 r. stanowiło nadużycie pozycji dominującej Google’a na obejmującym cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem.

(24)

Po pierwsze, w decyzji uznaje się, że uwzględnianie klauzuli dotyczącej autoryzacji równoważnych reklam q umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi zobowiązywało Partnerów Bezpośrednich do uzyskania zgody Google’a na wprowadzenie jakichkolwiek zmian w wyświetlaniu konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem.

(25)

Po drugie, w decyzji stwierdza się, że uwzględnianie klauzuli dotyczącej autoryzacji równoważnych reklam w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi mogło ograniczyć konkurencję, ponieważ: (i) zniechęciło Partnerów Bezpośrednich do nabywania konkurencyjnych usług reklamowych związanych z wyszukiwaniem; (ii) uniemożliwiło konkurentom Google’a uzyskanie dostępu do znacznej części obejmującego cały EOG rynku pośrednictwa w usługach reklamowych związanych z wyszukiwaniem; (iii) mogło zniechęcić do innowacji; (iv) pomogło przedsiębiorstwu Google w utrzymaniu jego pozycji dominującej; oraz (v) mogło wywołać szkodę dla konsumentów.

(26)

Po trzecie, w decyzji stwierdza się, iż przedsiębiorstwo Google nie wykazało, że uwzględnianie klauzuli dotyczącej autoryzacji równoważnych reklam w umowach dotyczących usług Google’a zawieranych z Partnerami Bezpośrednimi było obiektywnie uzasadnione ani że korzyści w zakresie przyrostu wydajności, które są odczuwalne także dla konsumentów, zrównoważyły wykluczający skutek tej klauzuli, a nawet przeważyły nad tym skutkiem. W szczególności w decyzji stwierdza się, że przedsiębiorstwo Google nie dostarczyło wystarczających dowodów potwierdzających, że Partnerzy Bezpośredni powinni być przede wszystkim odpowiedzialni za zgodność konkurencyjnych reklam ze standardami jakości Google’a, a także wystarczających dowodów potwierdzających, że klauzula dotycząca autoryzacji równoważnych reklam była konieczna, aby uniknąć wprowadzających w błąd praktyk na stronach internetowych, na których wyświetlane były również reklamy Google’a związane z wyszukiwaniem.

Wpływ na wymianę handlową

(27)

W decyzji stwierdza się, że postępowanie Google’a miało znaczący wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi UE i między umawiającymi się stronami Porozumienia EOG.

Czas trwania

(28)

W decyzji stwierdza się, że czas trwania jednolitego i ciągłego naruszenia wynosił 10 lat, osiem miesięcy i sześć dni. Jeżeli chodzi o przedsiębiorstwo Google, datą rozpoczęcia jednolitego i ciągłego naruszenia był dzień 1 stycznia 2006 r., a datą końcową dzień 6 września 2016 r. W przypadku przedsiębiorstwa Alphabet datą rozpoczęcia jednolitego i ciągłego naruszenia był dzień 2 października 2015 r., a datą końcową dzień 6 września 2016 r.

Środki zaradcze

(29)

Zgodnie z wnioskiem sformułowanym w decyzji przedsiębiorstwa Google i Alphabet muszą zaniechać naruszenia, o ile jeszcze tego nie uczyniły, i powstrzymać się od wszelkich działań lub zachowań, które miałyby ten sam lub podobny cel bądź skutek.

(30)

W rezultacie przedsiębiorstwa Google i Alphabet nie mogą: (i) uzależniać pozyskiwania reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem od pisemnych lub niepisanych wymogów, które nakładają na Partnerów Bezpośrednich obowiązek zarezerwowania na reklamy Google’a związane z wyszukiwaniem najbardziej widocznego miejsca na stronach z wynikami wyszukiwania, które są objęte odpowiednią umową dotyczącą usług Google’a; (ii) uzależniać pozyskiwania reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem od pisemnych lub niepisanych wymogów, które nakładają na Partnerów Bezpośrednich obowiązek zapełnienia najbardziej widocznego miejsca na stronach z wynikami wyszukiwania, które są objęte odpowiednią umową dotyczącą usług Google’a, minimalną liczbą reklam Google’a związanych z wyszukiwaniem; (iii) uzależniać podpisania umowy dotyczącej usług Google’a od zaakceptowania przez Partnera Bezpośredniego pisemnych lub niepisanych warunków, które nakładają na Partnerów Bezpośrednich obowiązek uzyskania zgody Google’a na wprowadzenie jakichkolwiek zmian w wyświetlaniu konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem; ani (iv) karać Partnerów Bezpośrednich, którzy decydują się na pozyskiwanie konkurencyjnych reklam związanych z wyszukiwaniem, ani stosować wobec nich ostrzeżeń.

4.   GRZYWNA

(31)

Grzywnę nałożoną na przedsiębiorstwa Alphabet Inc. i Google Inc. z tytułu postępowania stanowiącego nadużycie obliczono zgodnie z zasadami określonymi w wytycznych z 2006 r. w sprawie metody ustalania grzywien nakładanych na mocy art. 23 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1/2003. W decyzji stwierdza się, że ostateczna kwota grzywny nałożonej na przedsiębiorstwa Alphabet Inc. i Google Inc. wynosi: 1 494 459 000 EUR, z czego 130 135 475 EUR solidarnie z przedsiębiorstwem Alphabet Inc.

---

(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1).

Kursy walutowe euro (1)

30 października 2020 r.

(2020/C 369/05)

1 euro =

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,1698
JPY	Jen	122,36
DKK	Korona duńska	7,4466
GBP	Funt szterling	0,90208
SEK	Korona szwedzka	10,3650
CHF	Frank szwajcarski	1,0698
ISK	Korona islandzka	164,40
NOK	Korona norweska	11,0940
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	27,251
HUF	Forint węgierski	367,45
PLN	Złoty polski	4,6222
RON	Lej rumuński	4,8725
TRY	Lir turecki	9,7940
AUD	Dolar australijski	1,6563
CAD	Dolar kanadyjski	1,5556
HKD	Dolar Hongkongu	9,0706
NZD	Dolar nowozelandzki	1,7565
SGD	Dolar singapurski	1,5952
KRW	Won	1 324,20
ZAR	Rand	19,0359
CNY	Yuan renminbi	7,8158
HRK	Kuna chorwacka	7,5748
IDR	Rupia indonezyjska	17 108,33
MYR	Ringgit malezyjski	4,8588
PHP	Peso filipińskie	56,635
RUB	Rubel rosyjski	92,4606
THB	Bat tajlandzki	36,439
BRL	Real	6,7607
MXN	Peso meksykańskie	24,8416
INR	Rupia indyjska	87,1115

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

Kursy walutowe euro (1)

2 listopada 2020 r.

(2020/C 369/06)

1 euro =

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,1652
JPY	Jen	121,93
DKK	Korona duńska	7,4455
GBP	Funt szterling	0,90053
SEK	Korona szwedzka	10,3625
CHF	Frank szwajcarski	1,0695
ISK	Korona islandzka	163,50
NOK	Korona norweska	11,1128
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	27,131
HUF	Forint węgierski	366,24
PLN	Złoty polski	4,6018
RON	Lej rumuński	4,8674
TRY	Lir turecki	9,8332
AUD	Dolar australijski	1,6533
CAD	Dolar kanadyjski	1,5466
HKD	Dolar Hongkongu	9,0327
NZD	Dolar nowozelandzki	1,7565
SGD	Dolar singapurski	1,5903
KRW	Won	1 320,61
ZAR	Rand	18,8972
CNY	Yuan renminbi	7,7962
HRK	Kuna chorwacka	7,5695
IDR	Rupia indonezyjska	17 064,82
MYR	Ringgit malezyjski	4,8443
PHP	Peso filipińskie	56,407
RUB	Rubel rosyjski	93,7450
THB	Bat tajlandzki	36,249
BRL	Real	6,6916
MXN	Peso meksykańskie	24,7327
INR	Rupia indyjska	86,7555

---

(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

Sprawozdanie specjalne nr 23/2020

„Europejski Urząd Doboru Kadr – czas dostosować proces doboru pracowników do zmieniających się potrzeb kadrowych”

(2020/C 369/07)

Europejski Trybunał Obrachunkowy zawiadamia o publikacji sprawozdania specjalnego nr 23/2020 pt. „Europejski Urząd Doboru Kadr – czas dostosować proces doboru pracowników do zmieniających się potrzeb kadrowych”.

Sprawozdanie to dostępne jest na stronie internetowej Europejskiego Trybunału Obrachunkowego: http://eca.europa.eu, gdzie można zapoznać się z jego treścią lub pobrać je w formie pliku.

Komunikat rządu Rzeczypospolitej Polskiej dotyczący dyrektywy 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów

(2020/C 369/08)

OGŁOSZENIE O ZŁOŻENIU WNIOSKU O UDZIELENIE KONCESJI NA POSZUKIWANIE I ROZPOZNAWANIE ZŁÓŻ ROPY NAFTOWEJ I GAZU ZIEMNEGO ORAZ WYDOBYWANIE ROPY NAFTOWEJ I GAZU ZIEMNEGO ZE ZŁÓŻ

SEKCJA I: PODSTAWA PRAWNA

1.

Art. 49ec ust. 2 ustawy z 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1064 ze zm.)

2.

Dyrektywa 94/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie warunków udzielania i korzystania z zezwoleń na poszukiwanie, badanie i produkcję węglowodorów (Dz.U. L 164 z 30.06.1994, s. 3; Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 2, s. 262)

SEKCJA II: OGŁASZAJĄCY

Nazwa: Ministerstwo Środowiska

Adres pocztowy:

ul. Wawelska 52/54

00-922 Warszawa

POLSKA

Tel.: +48 223692449

Faks: +48 223692460

Adres strony internetowej: www.gov.pl/web/srodowisko

SEKCJA III: PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA

1)   Informacja o złożeniu wniosku o udzielenie koncesji

Do organu koncesyjnego został złożony wniosek o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż na obszarze „Żarówka”.

2)   Rodzaj działalności, na którą ma być udzielona koncesja

Koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego oraz wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż na obszarze „Żarówka”, część bloków koncesyjnych nr 374, 375, 394, 395, 415.

3)   Przestrzeń, w granicach której ma być wykonywana działalność

Granice obszaru wyznaczają linie łączące punkty o następujących współrzędnych w układzie PL-1992:

Lp.	X [PL-1992]	Y [PL-1992]
1	270 540,043	672 311,742
2	249 443,453	672 878,103
3	245 290,899	669 473,151
4	240 958,636	665 921,830
5	237 577,757	665 495,763
6	237 410,575	650 413,455
7	239 417,422	650 357,023
8	238 508,655	648 788,837
9	243 613,841	646 403,423
10	249 610,064	642 378,845
11	272 901,839	642 324,883
12	275 644,856	655 439,420
13	281 714,994	660 677,582
14	281 732,174	663 835,806
15	277 531,651	670 376,646
16	271 201,938	670 339,108

z wyłączeniem obszarów nr 1–3, ograniczonych następującymi współrzędnymi, wyznaczonymi w układzie PL-1992:

obszar nr 1: Lp. X [PL-1992] Y [PL-1992] 1 253 717,84 659 764,02 2 251 939,39 662 811,64 3 250 457,41 663 851,33 4 249 458,27 663 878,05 5 249 431,37 662 878,69 6 250 913,54 661 839,11 7 252 329,78 659 091,17

obszar nr 2: Lp. X [PL-1992] Y [PL-1992] 1 243 841,27 652 408,86 2 243 704,28 652 859,09 3 242 160,78 653 402,84 4 241 942,54 652 079,84 5 242 104,56 650 665,63 6 242 538,42 650 063,90 7 242 988,25 650 051,86

obszar nr 3: Lp. X [PL-1992] Y [PL-1992] 1 239 836 658 121 2 239 517 658 892 3 240 337 660 407 4 240 349 661 365 5 239 838 661 533 6 239 595 660 944 7 238 995 661 013 8 238 365 660 292 9 238 360 660 175 10 238 425 659 983 11 239 673 660 009 12 239 103 658 799 13 239 277 658 137

Powierzchnia rzutu pionowego obszaru wynosi 1 072,40 km2.

Położenie administracyjne:

województwo małopolskie;

powiat dąbrowski: gminy wiejskie: Mędrzechów, Radgoszcz, Olesno, gminy miejsko-wiejskie: Szczucin, Dąbrowa Tarnowska,

powiat tarnowski: gminy wiejskie: Lisia Góra, Tarnów, Skrzyszów;

województwo podkarpackie;

powiat mielecki, gminy wiejskie: Borowa, Czermin, Wadowice Górne, Mielec, gminy miejsko-wiejskie: Radomyśl Wielki, Przecław,

powiat dębicki, gminy wiejskie: Żyraków, Czarna, gmina miejsko-wiejska Pilzno.

4)   Termin składania wniosków o udzielenie koncesji przez pozostałe podmioty zainteresowane działalnością, na którą ma być udzielona koncesja, nie krótszy niż 90 dni od daty opublikowania ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej:

Wnioski o udzielenie koncesji należy składać w siedzibie Ministerstwa Środowiska w terminie do 180 dnia włącznie, do godziny 12.00 czasu środkowoeuropejskiego (CET/CEST), licząc od dnia następującego po dniu opublikowania ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5)   Kryteria oceny wniosków o udzielenie koncesji wraz z określeniem ich znaczenia, ustalone z uwzględnieniem art. 49k ust. 1, 1a oraz 3 ustawy Prawo geologiczne i górnicze:

Otrzymane wnioski zostaną poddane ocenie w oparciu o następujące kryteria:

30 % – zakres i harmonogram proponowanych prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych;

20 % – zakres i harmonogram obowiązkowego poboru próbek uzyskanych w wyniku robót geologicznych, w tym rdzeni wiertniczych;

20 % – finansowe możliwości dające należytą rękojmię wykonywania działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż, w szczególności źródła i sposoby finansowania zamierzonej działalności, w tym udział środków własnych oraz środków pochodzących z finansowania zewnętrznego;

20 % – proponowana technologia prowadzenia prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub robót górniczych;

5 % – techniczne możliwości wykonywania działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów oraz wydobywania węglowodorów ze złóż, w szczególności dysponowanie odpowiednim potencjałem technicznym, organizacyjnym, logistycznym oraz kadrowym (w tym 2 % za zakres współpracy w opracowywaniu i wdrażaniu innowacji w poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu węglowodorów ze złóż z jednostkami naukowymi zajmującymi się rozpoznaniem budowy geologicznej Polski oraz analityki, technologii i metodyki poszukiwań złóż uwzględniających specyfikę polskich warunków geologicznych i mających zastosowanie do tych warunków, wpisanymi na listę jednostek naukowych, o której mowa w art. 49ka ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze).

5 % – doświadczenie w wykonywaniu działalności w zakresie poszukiwania i rozpoznawania złóż węglowodorów lub wydobywania węglowodorów ze złóż, zapewniające bezpieczeństwo prowadzonej działalności, ochronę życia i zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska.

W przypadku gdy w wyniku oceny wniosków zgodnie z kryteriami, o których mowa powyżej, dwie lub więcej ofert uzyskają jednakową ocenę, dodatkowym kryterium w celu dokonania ostatecznego wyboru między tymi ofertami jest wysokość wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego, należnego w fazie poszukiwania i rozpoznawania.

SEKCJA IV: DODATKOWE INFORMACJE

IV.1)   Wnioski należy kierować na adres:

Ministerstwo Środowiska

Departament Geologii i Koncesji Geologicznych

ul. Wawelska 52/54

00-922 Warszawa

POLSKA

IV.2)   Informacje można uzyskać:

—	na stronie internetowej Ministerstwa Środowiska: https://www.gov.pl/web/srodowisko

—	w Departamencie Geologii i Koncesji Geologicznych Ministerstwo Środowiska ul. Wawelska 52/54 00-922 Warszawa POLSKA Tel. +48 225792449 Faks +48 225792460 E-mail: sekretariat.dgk@srodowisko.gov.pl

IV.3)   Decyzja kwalifikacyjna:

Wniosek o udzielenie koncesji może złożyć podmiot/podmioty posiadające decyzję o uzyskaniu pozytywnej oceny z postępowania kwalifikacyjnego w zakresie określonym w art. 49a ust. 17 ustawy Prawo geologiczne i górnicze.

IV.4)   Minimalna wysokość wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego:

Minimalna wysokość wynagrodzenia z tytułu ustanowienia użytkowania górniczego dla obszaru „Żarówka” w pięcioletnim okresie bazowym fazy poszukiwania i rozpoznawania wynosi 245 740,46 PLN (słownie złotych: dwieście czterdzieści pięć tysięcy siedemset czterdzieści 46/100) rocznie. Waloryzacja corocznego wynagrodzenia za ustanowienie użytkowania górniczego w celu poszukiwania i rozpoznawania kopalin dokonuje się z uwzględnieniem średniorocznych wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalonych narastająco dla okresu od podpisania umowy do roku poprzedzającego termin płatności wynagrodzenia, ogłoszonych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

IV.5)   Udzielenie koncesji i ustanowienie użytkowania górniczego

Organ koncesyjny, po uzyskaniu wymaganych ustawą Prawo geologiczne i górnicze opinii lub uzgodnień, udziela koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż:

1)	na rzecz podmiotu, którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą ocenę, albo

2)

w przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony wspólnie przez kilka podmiotów - po przekazaniu organowi koncesyjnemu umowy o współpracy - na rzecz stron tej umowy — i jednocześnie odmawia udzielenia koncesji innym podmiotom (art. 49ee ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze).

Organ koncesyjny zawiera umowę o ustanowieniu użytkowania górniczego z podmiotem, którego wniosek o udzielenie koncesji uzyskał najwyższą ocenę, a w przypadku gdy najwyższą ocenę uzyskał wniosek o udzielenie koncesji złożony wspólnie przez kilka podmiotów - ze wszystkimi tymi podmiotami (art. 49ee ust. 2 ustawy Prawo geologiczne i górnicze). Aby przedsiębiorca mógł prowadzić działalność polegającą na poszukiwaniu i rozpoznawaniu złóż węglowodorów oraz wydobywaniu węglowodorów ze złóż na terytorium Polski, musi posiadać prawo użytkowania górniczego oraz koncesję.

IV.6)   Wymagania, jakim powinien odpowiadać wniosek o udzielenie koncesji oraz dokumenty wymagane od składającego wniosek:

Elementy wniosku o udzielenie koncesji zostały określone w art. 49eb ustawy Prawo geologiczne i górnicze.

Jako cel prac geologicznych, w tym robót geologicznych, wskazać należy wiek utworów geologicznych (cel geologiczny), w których będą prowadzone prace geologiczne.

IV.7)   Minimalna kategoria rozpoznania złoża:

Minimalna kategoria rozpoznania w obszarze „Żarówka” złóż ropy naftowej i gazu ziemnego to kategoria C.

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9985 — GardaWorld/G4S)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 369/09)

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2)  Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.9609 — Mann Mobilia/Tessner Holding/Tejo/Roller)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2020/C 369/10)

---

(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).