7.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/6

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2020/C 42/04)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Muscadet Coteaux de la Loire”

PDO-FR-A0495-AM01

Data przekazania informacji: 8.11.2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Obszar geograficzny

Zmiana obszaru geograficznego produkcji wina objętego nazwą „Muscadet Coteaux de la Loire” skutkuje:

– włączeniem dwóch gmin (La Boissière-du-Doré, La Remaudière) i części gminy (Le Loroux-Bottereau), które należą do obszaru geograficznego nazwy regionalnej „Muscadet”;

– wyłączeniem dwóch gmin (Mésanger, Varades) i części gminy (Ligné) w następstwie prac mających na celu zawężenie regionu winiarskiego do sektorów, w których utrzymano wysoką jakość upraw winorośli.

Ponadto wprowadzono zmiany redakcyjne: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego („code officiel géographique”) redagowanego corocznie przez INSEE.

W rezultacie zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą obszaru geograficznego i związku z obszarem geograficznym.

2. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „19 maja 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 20 czerwca 2018 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Zaktualizowano obszar bezpośredniego sąsiedztwa z powodu połączenia gmin. Zmianie nie ulega ogólny obszar produkcji wina objętego nazwą.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

4. Praktyki winiarskie

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 dodaje się zdanie: „W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one nadal na cienkim osadzie winiarskim”.

Dojrzewanie win na cienkim osadzie pozwala nadać im wszystkie cechy, dzięki którym stają się one krągłe. Umożliwia to potwierdzenie i wzmocnienie segmentacji poszczególnych nazw Muscadet.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący praktyk winiarskich.

5. Obróbka termiczna

Usuwa się zakaz stosowania obróbki termicznej wina w temperaturach powyżej 40 °C. Celem zmiany jest zapewnienie podmiotom gospodarczym wszelkich możliwych środków technicznych służących opanowaniu skutków trudnych roczników, które wykazują cechy odchyleń organoleptycznych, takich jak „ziemisty smak pleśni”. Technika ogrzewania moszczu, zwana termowinifikacją, okazuje się znacznie mniej szkodliwa dla win pod względem wychudzenia i zubożenia struktury niż technika polegająca na stosowaniu mezoporowatego węgla do celów enologicznych.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

6. Pakowanie

Termin zakończenia procesu pakowania win opatrzonych określeniem „sur lie” zmieniono z dnia 30 listopada na dzień 31 grudnia. Zmiana ta pozwala na wydłużenie o jeden miesiąc okresu butelkowania win opatrzonych określeniem „sur lie”, aby zoptymalizować okres wprowadzania tej kategorii do obrotu, nie wpływając jednak na krągłość wina związaną z lekką perlistością odpowiadającą temu określeniu.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

7. Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8. Związek

Zmieniono opis związku w celu uwzględnienia zmiany liczby gmin, jak również w celu zaktualizowania ppkt 1 akapit ostatni dotyczącego liczby producentów i wielkości produkcji.

W rezultacie zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą związku z obszarem geograficznym.

9. Etykietowanie

W pkt XI dodaje się lit. c) w brzmieniu: „c) na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

—	jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

—	została ona podana w deklaracji zbiorów.

Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości, szerokości i grubości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Umieszcza się ją w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia”.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą warunków dodatkowych.

10. Obowiązki w zakresie składania deklaracji

Termin zgłoszenia produktów do objęcia nazwą zmieniono z dnia 15 grudnia na dzień 31 grudnia.

Informacje dotyczące wcześniejszego zgłoszenia transakcji zastąpiono informacjami dotyczącymi wcześniejszego zgłoszenia wysyłki.

Uprzednią deklarację dotyczącą pakowania sporządza się dla partii.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

11. Wycofanie

Uściślono warunki składania oświadczeń o wycofaniu (fr. déclaration de repli).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12. Rejestr

Dokonano korekt redakcyjnych dotyczących prowadzenia rejestrów.

—	W rozdziale II pkt II ppkt 2:

—	w lit. b) usuwa się słowa „do dnia zgłoszenia produktów do objęcia nazwą” oraz „i kwasowość moszczu”,

—	w lit. c) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr”,

—	w lit. d) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr” i usuwa się sformułowanie „lub dopuszczając do konsumpcji niepakowane wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

13. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Pays Nantais.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Muscadet Coteaux de la Loire

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

Przedmiotowe wina są białymi wytrawnymi winami niemusującymi.

Wina te charakteryzują się:

—	naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 10 %,

—	maksymalną zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynoszącą 3 gramy na litr,

—	maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr,

—	całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %.

Kwasowość miareczkowa, całkowita zawartość dwutlenku siarki w winach oraz rzeczywista całkowita zawartość alkoholu są zgodne z progami określonymi w przepisach wspólnotowych. Przedmiotowe wina są białymi wytrawnymi winami niemusującymi.

Charakteryzują się one delikatnymi, często głównie kwiatowymi aromatami, niekiedy z nutami mineralnymi, a także równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość.

Wydłużone dojrzewanie sprawia niekiedy, że wina te doskonale nadają się do starzenia.

Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość miareczkowa
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 6 500 roślin na hektar.6 500 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,5 metra, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,9–1,1 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik:

—	cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę, albo

—	jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota.

Proces przycinania należy zakończyć przed rozwinięciem pąków lub osiągnięciem przez roślinę etapu 5 w skali Eichhorna i Lorenza.

Niezależnie od metody cięcia winorośl można przycinać, pozostawiając 4 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie będzie przekraczała 12.

Szczególne praktyki enologiczne

Zakazana jest wszelka obróbka termiczna winogron, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

Poza powyższymi zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów przewidzianych w przepisach wspólnotowych oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b) Maksymalne zbiory

66 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na obszarze geograficznym zatwierdzonym przez Krajowy Instytut ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et la qualité) podczas posiedzenia właściwego komitetu krajowego, które odbyło się w dniu 15 czerwca 2017 r. W dniu zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu przez właściwy krajowy komitet obszar ten obejmuje terytorium następujących gmin lub części gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, La Boissière-du-Doré, Carquefou, Le Cellier, Couffé, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Barbechat), Ligné (część), Le Loroux-Bottereau (część), Mauves-sur-Loire, Oudon, La Remaudière, Saint-Géréon, Thouaré-sur-Loire, Vair-sur-Loire,

—	w departamencie Maine-et-Loire: Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent i Saint-Florent-le-Vieil), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne).

7. Główne odmiany winorośli

Melon B

8. Opis związku lub związków

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Winnica, w której wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Coteaux de la Loire”, zajmuje głównie wzgórza z ery paleozoicznej otaczające Loarę, a niekiedy oddala się nieznacznie od rzeki, rozciągając się na zbocza położone nad jej dopływami, z których główne to Divatte, Evre i Erdre. Obszar geograficzny charakteryzuje się nierówną rzeźbą terenu, przy czym nachylenie zboczy wynosi systematycznie 5–10 %. Znajduje się on na wschód od Nantes i stanowi najbardziej na wschód wysuniętą część większego obszaru geograficznego kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet”. Obejmuje część departamentów Loire-Atlantique i Maine-et-Loire. Działki, na których uprawia się winorośle, wyraźnie odróżniają się od krajobrazu, ponieważ kontrastują z przeznaczonymi do chowu zwierząt płaskowyżami, na których znajdują się pastwiska przegrodzone rzędami drzew.

Na obszarze geograficznym panuje szczególnie łagodny i umiarkowany klimat oceaniczny. Amplitudy temperatur są mniejsze, ponieważ Loara odgrywa rolę regulacyjną i powoduje, że wpływ morza jest odczuwalny w głębi lądu. Wnikanie morskich bryz ułatwia południowo-zachodni/północno-wschodni kierunek biegu rzeki, który pokrywa się z osią dominujących wiatrów. Z tych samych powodów opady atmosferyczne są znacznie mniejsze na brzegach Loary niż na oddalonych o kilka kilometrów płaskowyżach. W związku z tym nasłonecznienie w okresie letnim ma w przypadku tej szerokości geograficznej duże znaczenie, ponieważ minimalizuje wpływ północnej lub południowej ekspozycji wzgórz obsadzonych winoroślą. Jesienią znaczne pływy morskie występujące w okresie równonocy przynoszą niekiedy silne ulewy.

Podglebie na obszarze geograficznym składa się głównie ze skał metamorficznych, zwłaszcza z łupków mikowych, z większym udziałem gnejsu na zachodzie i łupków na wschodzie. Na skałach tych, najczęściej zwietrzałych lub w niewielkim stopniu przeobrażonych, występują niezwykle powierzchowne gleby brunatne składające się w dużej mierze z materiału gruboziarnistego, piasków lub kamieni. Wiosną te naturalnie przepuszczalne gleby szybko się nagrzewają. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z terenami wzgórz, na których występują otwarte przestrzenie, głównie lub tradycyjnie obsadzonymi winoroślą, oraz działkami, na których występują zdrowe, napowietrzone, niezbyt głębokie i umiarkowanie żyzne gleby charakteryzujące się ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody.

Opis czynników ludzkich istotnych z punktu widzenia związku

Obszar produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia może poszczycić się wielowiekową tradycją winiarską. Obecna w Nantes od pierwszych wieków naszej ery winnica rozciągała się w średniowieczu na cały obszar Pays Nantais, przebiegając wzdłuż biegu Loary i jej dopływów. W kartulariuszach opactw z regionu wspomina się o rozwoju uprawy winorośli w XI i XII wieku na wzgórzach w Varades, Oudon, Ancenis i Saint-Florent-le-Vieil. Handlowego charakteru winnica nabrała jednak dopiero w XVI wieku, aby zaspokoić popyt holenderskich przedsiębiorstw handlowych z siedzibą w Nantes. W tamtym czasie odmiana winorośli melon B zadomowiła się ostatecznie w regionie, w którym od połowy XVII wieku była znana pod nazwą „Muscadet”. Przez długi czas z portu w Ancenis prowadzono czynnie transport win z obszaru geograficznego do Nantes. Nawet po przyłączeniu księstwa do królestwa Francji Bretania zachowała przepisy podatkowe, które sprzyjały rozwojowi uprawy winorośli. Wina z obszaru geograficznego wytwarzane z winogron zbieranych poniżej bariery celnej, objęte niższym podatkiem, sprzedawały się łatwiej niż wina pochodzące z obszaru w górnym biegu rzeki.

Biorąc pod uwagę, że główną odmianę winorośli stanowi melon B, obszar geograficzny wyraźnie różni się, jeśli chodzi o wina białe, od winnic położonych bardziej na wschodzie, wykorzystujących w większym stopniu odmianę chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę winnica została odtworzona poprzez dostosowanie kilku nowych technik, m.in. nasadzeń szeregowych i sznura Guyota. Od tego czasu umiejętności w zakresie produkcji są wyraźnie ujednolicone i obejmują utrzymanie wysokiej gęstości nasadzeń, kontrolę ilości winogron z danej winorośli i kontrolę plonów oraz zbiór winogron po osiągnięciu pełnej dojrzałości.

W trakcie dojrzewania w winach kształtują się również aromaty trzeciorzędne. Winogrona odmiany melon B oraz moszcz i wina produkowane z winogron tej odmiany charakteryzują się bowiem wysokim stężeniem prekursorów aromatów glikozydowych. Cząsteczki te, zbudowane z aglikonów związanych z cukrami, są bezwonne. Zerwanie wiązań β-glukozydowych pod wpływem różnych procesów chemicznych i enzymatycznych powoduje następnie powstawanie związków o silnym zapachu, głównie monoterpenów i C13-noryzoprenoidów, wraz z tworzeniem w szczególności β-damaskonu, substancji znanej z roli, jaką odgrywa we wzmacnianiu owocowych aromatów win. Podmioty gospodarcze wypracowały szczególne umiejętności w zakresie ochrony win przed wszelkim utlenianiem w kadzi i ich uważnego pakowania w butelki, tak aby uwalnianie tych nut zapachowych trwało możliwie najdłużej, a wina zyskiwały coraz większą złożoność.

Chcąc określić warunki produkcji umożliwiające zachowanie autentycznego charakteru swoich win, producenci z obszaru geograficznego uzyskali w 1936 r. uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet Coteaux de la Loire”. W 1977 r. uregulowano tradycyjne określenie „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie). Od 1994 r. przekłada się to na butelkowanie win w roku następującym po zbiorach w samych piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ściąganie znad osadu i przelewanie wina. W 2016 r. powierzchnia zgłoszona do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia zajmowała około 170 hektarów przy około 80 producentach i jednej spółdzielni założonej w Ancenis. W ciągu roku do obrotu wprowadza się około 7 000 hektolitrów wina, które co do zasady opatrzone jest określeniem 7 000 hektolitrów wina, które co do zasady opatrzone jest określeniem 7 000 hektolitrów wina, które co do zasady opatrzone jest określeniem „sur lie”. Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Coteaux de la Loire” są białymi wytrawnymi winami niemusującymi. Charakteryzują się one delikatnymi, często głównie kwiatowymi aromatami, niekiedy z nutami mineralnymi, a także równowagą smakową, w której zasadniczo dominuje świeżość. Wydłużone dojrzewanie może zapewnić im większe bogactwo smakowe i sprawić, że wina te będą się doskonale nadawały do starzenia. Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” w smaku charakteryzują się zazwyczaj równowagą zmierzającą ku krągłości, bardziej złożonym bukietem zapachowym i mogą charakteryzować się lekką perlistością wskutek pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas fermentacji alkoholowej. Aby zachować świeżość, bogactwo aromatyczne i endogeniczny dwutlenek węgla, chroni się je przed utlenianiem podczas dojrzewania. Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością. Dzięki wpływowi Loary na obszarze geograficznym panuje łagodny klimat, opady są niewielkie, a nasłonecznienie duże. Teren obszaru jest pagórkowaty, na brzegach rzeki nierówny, i występują na nim często grube, niezbyt głębokie gleby powstałe zwłaszcza na skałach metamorficznych. Powstawanie szczelin w tych skałach i tekstura gleb umożliwiają głębokie zakorzenienie winorośli, dzięki czemu rośliny uzyskują nawadnianie, które zmniejsza się stopniowo, co sprzyja dojrzewaniu owoców odmiany melon B. Łagodne zimy zapewniają wczesne rozpoczęcie cyklu wegetacyjnego winorośli, co na ogół pozwala zbierać winogrona przed nadejściem jesiennych deszczy. Umiarkowane temperatury występujące w okresie letnim umożliwiają ponadto zachowanie świeżości i aromatów win produkowanych z tej delikatnej, białej odmiany winorośli. Wiatry oceaniczne, które wieją wzdłuż Loary, ograniczają wilgotność powietrza i umożliwiają zbieranie winogron w dobrym stanie sanitarnym, co przyczynia się częściowo do subtelności aromatów win, zwłaszcza w szeregu nut kwiatowych lub mineralnych.

Wielowiekowa tradycja uprawy winorośli na obszarze geograficznym i wczesne wyspecjalizowanie sprzyjały od dawna wymianie umiejętności i praktyk między producentami. Chcąc chronić autentyczność swoich produktów, w 1936 r. producenci uzyskali uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet Coteaux de la Loire”, w związku z czym jest ona jedną z najstarszych francuskich kontrolowanych nazw pochodzenia.

Dzięki swoim umiejętnościom podmioty kontrolują produkcję i zbierają zdrowe winogrona po osiągnięciu pełnej dojrzałości. Wina produkowane zgodnie z lokalnymi praktykami dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim aż do chwili ich zapakowania, bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu. Dzięki łagodnym temperaturom panującym na obszarze geograficznym w okresie zimowym, które sprzyjają przenikaniu do wina związków zawartych w osadzie, wina zyskują nieprzerwanie na jakości w trakcie dojrzewania, a wiosną kolejnego roku wykształcają większe bogactwo smakowe. Staranne butelkowanie pozwala zachować istotne cechy win, przy czym niektóre aromaty nadal rozwijają się po zapakowaniu. Powyższe umiejętności, które idealnie uwzględniają potencjał środowiska naturalnego i odmiany winorośli melon B, pozwalają na pełne rozwinięcie się w winach cząsteczek zapachowych powstających podczas fermentacji i prekursorów aromatów glikozydowych.

Wszechobecność Loary, położenie obszaru geograficznego w połowie odległości między Nantes i Angers oraz dynamika działalności portowej w Ancenis przyczyniły się w przeszłości do powstania komercyjnej winnicy i nadały jej rozmachu. Dzięki świeżości oraz subtelnemu aromatowi wina zdobyły dużą bazę klientów, także wśród licznych restauracji położonych na brzegach Loary. Wina pasują doskonale do owoców morza, a jeszcze bardziej do ryb w sosie maślanym, na które przepis powstał na obszarach graniczących z rzeką w XIX wieku.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, wytwarzania, dojrzewania i pakowania win, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, stanowi obszar następujących gmin lub części gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

—

w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Basse-Goulaine, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon, Bouaye, Bouguenais, Boussay, Brains, La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, La Chevrolière, Clisson, Corcoué-sur-Logne, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Basse-Mer), Frossay, Geneston, Gétigné, Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Legé, Ligné (część), La Limouzinière, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Le Loroux-Bottereau (część), Machecoul-Saint-Même, Maisdon-sur-Sèvre, La Marne, Mésanger, Monnières, Montbert, Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Mouzillon, Le Pallet, Paulx, Le Pellerin, La Planche, Pont-Saint-Martin, Pornic, Port-Saint-Père, La Regrippière, Remouillé, Rezé, Rouans, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Clisson, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Père-en-Retz, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Saint-Viaud, Les Sorinières, Touvois, Vallet, Vertou, Vieillevigne, Villeneuve-en-Retz, Vue,

—

w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Marillais), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Evre, La Chaussaire, Le FiefSauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Christophe-la-Couperie, Saint-Laurent-des-Autels i Saint-Sauveur-de-Landemont), Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné, Saint-Crespin-sur-Moine, Saint-Germain-sur-Moine i Tillières),

—	w departamencie Vendée: Cugand, Montaigu, Rocheservière, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay, Saint-Philbert-de-Bouaine.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniem „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie) w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tego określenia w specyfikacji produktu.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami stosowania tej nazwy geograficznej określonymi w specyfikacji produktu.

Wymiary czcionki, którą zapisane są określenie „sur lie” oraz nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie mogą przekraczać (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” wprowadza się do obrotu ze wskazaniem rocznika.

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

—	jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

—	została ona podana w deklaracji zbiorów.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się na wyznaczonym obszarze.

Aby zachować właściwości wina uzyskane dzięki metodzie jego produkcji i dojrzewania, a w szczególności świeżość, bogactwo aromatów (niektóre z nich kształtują się dopiero po zapakowaniu wina), jak również lekką perlistość wynikającą z zawartości endogenicznego dwutlenku węgla, oraz ograniczyć konieczność przelewania, wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się w butelki w piwnicach winiarskich w dniach od 1 marca do 31 grudnia roku następującego po roku zbiorów.

Powyższa szczególna metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Metoda ta opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych.

Ponieważ zawierają one zbyt dużo dwutlenku węgla, aby można było je pakować w miękkie pojemniki, pakuje się je w butelki, przy czym czynność tę należy przeprowadzać z najwyższą starannością.

W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie wina nadal dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-6463bdfa-2237-4a2c-b1b0-13cf749cfc0b

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

7.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/14

(2020/C 42/05)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Cabernet d’Anjou”

Numer referencyjny: PDO-FR-A1005-AM01

Data przekazania informacji: 14.11.2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Obszar geograficzny

Punkt dotyczący obszaru geograficznego otrzymuje następujące brzmienie: „Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia […], »Cabernet d’Anjou« […], odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (»code officiel géographique«) z 2018 r.:

—

w departamencie Deux-Sèvres: Argenton-l’Église, Bouillé-Loretz, Brion-près-Thouet, Louzy, Mauzé-Thouarsais, Oiron, Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Radegonde, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars, Tourtenay, Val en Vignes (dawne terytoria gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul i Cersay);

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou, Rablay-sur-Layon i Thouarcé), Blaison-Saint-Sulpice (dawne terytoria gmin delegowanych Blaison-Gohier i Saint-Sulpice), Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brézé, Brissac Loire Aubance (dawne terytoria gmin delegowanych Les Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chacé, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Brigné, Concourson-sur-Layon, Doué-la-Fontaine, Forges, Meigné, Montfort, Saint-Georges-sur-Layon i Les Verchers-sur-Layon), Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Juigné-sur-Loire i Saint-Jean-des-Mauvrets), Gennes-Val-de-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé, Ingrandes-Le Fresne sur Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Ingrandes), Jarzé Villages (dawne terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Les Cerqueux-sous-Passavant, La Fosse-de-Tigné, Nueil-sur-Layon, Tancoigné, Tigné, Trémont i Vihiers), Mauges-sur-Loire (dawne terytoria gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (dawne terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d’Anjou (dawne terytoria gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Saint-Cyr-en-Bourg, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou (dawne terytoria gmin delegowanych Chavagnes, Martigné-Briand et Notre-Dame-d’Allençon), Tuffalun (dawne terytoria gmin delegowanych Ambillou-Château, Louerre et Noyant-la-Plaine), Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon (dawne terytoria gmin delegowanych Saint-Aubin-de-Luigné i Saint-Lambert-du-Lattay), Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay, Villevêque;

—	w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité)”.

Zmiana redakcyjna: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego „code officiel géographique” redagowanego corocznie przez INSEE. Granice obszaru geograficznego pozostają niezmienione.

Ponadto wspomina się o dostępności na stronie internetowej INAO dokumentów kartograficznych przedstawiających obszar geograficzny w celu lepszego poinformowania opinii publicznej.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 6 jednolitego dokumentu dotyczący wyznaczonego obszaru geograficznego.

2. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „5 września 2007 r.” dodaje się słowa „oraz 19 stycznia 2017 r.”.

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu słowa „4 września 1996 r.” zastępuje się słowami „4 i 5 września 1996 r.”.

Zmiana ta stanowi korektę daty posiedzenia organu krajowego, podczas którego zatwierdzono granice działek wyznaczonych do produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

W rozdziale I pkt IV ppkt 3 wykaz gmin otrzymuje brzmienie:

—	w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

—	w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

—	w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Zmiana ta pozwala uwzględnić poszczególne połączenia gmin, które nastąpiły od dnia wydania ostatniej wersji specyfikacji produktu. Granice obszaru bezpośredniego sąsiedztwa pozostają niezmienione.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

4. Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Między rzędami musi znajdować się kontrolowana, dziko rosnąca lub zasiana pokrywa roślinna; w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej podmiot gospodarczy przeprowadza prace gruntowe w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności lub uzasadnia zastosowanie produktów kontroli biologicznej zatwierdzonych przez organy publiczne ds. uprawy winorośli. W przypadku stosowania na działce herbicydów do celów kontroli biologicznej zabrania się stosowania innych herbicydów”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii w całym regionie winiarskim Andegawenii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do stosowania pokrywy roślinnej, mechanicznego odchwaszczania lub stosowania produktów kontroli biologicznej, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych. Tego rodzaju ograniczenie stosowania herbicydów ma zapewnić lepszą ochronę gleb wykorzystywanych do uprawy winorośli i zachowanie ich naturalnych właściwości (żyzność, różnorodność biologiczna, oczyszczanie biologiczne), co przyczynia się do poprawy jakości i autentyczności win oraz wzmacnia pojęcie obszaru.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5. Ogłoszenie rozpoczęcia zbiorów (fr. Ban des vendanges)

W rozdziale I pkt VII ppkt 1 lit. a) usuwa się zdanie „Datę rozpoczęcia zbiorów ustala się zgodnie z przepisami art. D. 645-6 kodeksu rolnictwa i rybołówstwa morskiego”.

Ustalanie daty rozpoczęcia zbiorów nie jest już obecnie konieczne, ponieważ podmioty gospodarcze dysponują teraz szerokim wachlarzem narzędzi umożliwiających dokładną ocenę dojrzałości winogron. Każdy podmiot dysponuje szeregiem urządzeń i sprzętem – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo – które umożliwiają dokładne określenie optymalnej daty rozpoczęcia zbiorów na każdej działce w zależności od celów produkcji.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Zawartość cukrów

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. c) po sformułowaniu „wina charakteryzują się” dodaje się sformułowanie „po fermentacji”.

Zmiany tej dokonano w celu uniknięcia pomyłki z zawartością cukru przed fermentacją – istotne jest bowiem sprecyzowanie, że zawartość tę należy sprawdzić po fermentacji.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 4 jednolitego dokumentu.

7. Substraktywne techniki wzbogacania

W pkt IX ppkt 1 lit. d) dodaje się następujący akapit: »W przypadku produkcji […] win różowych, które mogą być objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia »Cabernet d’Anjou« […], zezwala się na stosowanie substraktywnych technik wzbogacania przy maksymalnym progu częściowego stężenia względem objętości przed wzbogacaniem wynoszącym 10 %«.

Zmiana ta jest następstwem doświadczeń przeprowadzonych na kilku rocznikach, które wykazały, że przy odpowiednim surowcu o dobrym potencjale jakościowym, przy maksymalnym poziomie stężenia wynoszącym 10 % i w przypadkach wzbogacania ograniczonych do całkowitej objętościowej zawartości alkoholu wynoszącej 15 % technika osmozy odwróconej nie ma negatywnego wpływu na wina. Substraktywne techniki wzbogacania mogą umożliwić przywrócenie równowagi w składzie moszczu w niektórych latach w przypadku wystąpienia zmiennych warunków pogodowych.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8. Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy

W rozdziale I pkt IX ppkt 1 lit. e) zdanie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średnich zbiorów w gospodarstwie w ostatnich pięciu latach” otrzymuje brzmienie: „Pojemność kadzi fermentacyjnych w winnicy, jaką dysponuje każdy podmiot gospodarczy, jest równa co najmniej 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego w ostatnich pięciu latach”.

W specyfikacji produktu odnoszono się nie do wydajności objętościowej (wyrażonej w hl lub m3), lecz do zbiorów, tj. wielkości plonów podzielonej przez powierzchnię obszaru produkcji (wyrażonej na przykład w hl/ha). Dzięki proponowanej zmianie usuwa się tę niespójność dotyczącą wielkości, nie wprowadzając żadnych zmian pod kątem merytorycznym (minimalna ilość pozostaje na poziomie 1,4-krotności średniej ilości wina wyprodukowanego przez gospodarstwo w poprzednich latach gospodarczych).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

9. Obrót winami

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10. Związek z obszarem geograficznym

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby zaktualizować liczbę odnośnych gmin (70 zamiast 126).

W rezultacie zmienia się odpowiednio pkt 8 jednolitego dokumentu dotyczący związku.

11. Środek przejściowy

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

W rozdziale I pkt XI dodaje się następujący zapis: „Przepisy dotyczące obowiązku występowania kontrolowanej, dziko rosnącej lub zasianej pokrywy roślinnej między rzędami lub, w przypadku braku takiej pokrywy roślinnej, obowiązku przeprowadzenia przez podmiot gospodarczy prac gruntowych bądź stosowania produktów kontroli biologicznej w celu zapewnienia kontroli dziko rosnącej roślinności nie mają zastosowania do obsadzonych winoroślą działek istniejących na dzień zatwierdzenia niniejszej specyfikacji produktu i w przypadku których odstęp między rzędami nie przekracza 1,70 metra”.

Środek przejściowy umożliwia niekaranie istniejących winnic, których obecny sposób prowadzenia nie jest dostosowany do przepisów rolnośrodowiskowych. W winnicach o dużej gęstości obsady, charakteryzujących się odstępem między rzędami nieprzekraczającym 1,70 metra, utrzymywanie stałego trawiastego podłoża lub przeprowadzanie prac gruntowych może bowiem stwarzać problemy techniczne (mechanizacja, urządzenia, narzędzia). W przypadku niskopiennych winorośli trawiaste podłoże zwiększa również ryzyko wiosennych przymrozków. Ponadto obecność pokrywy roślinnej stwarza tym większą konkurencję w zakresie dostarczania winoroślom wody, im większa jest gęstość nasadzeń. Natomiast w przypadku winorośli zasadzonych po zatwierdzeniu specyfikacji produktu konieczne będzie świadome stosowanie wprowadzonych przepisów rolnośrodowiskowych, niezależnie od gęstości obsady i odstępu między rzędami.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

12. Prowadzenie rejestrów

W rozdziale II pkt II ppkt 3 słowo „potencjalna” zastępuje się słowem „naturalna”.

Zgodnie ze sposobem redagowania stosowanym we wszystkich specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur sformułowanie „naturalna objętościowa zawartość alkoholu” zastępuje wyrażenia „potencjalna zawartość” lub „zawartość”. Zmiany te poprawiają czytelność tych specyfikacji produktu. Celem harmonizacji przepisów dotyczących prowadzenia rejestrów jest ułatwienie sporządzania planu inspekcji i kontroli tych rejestrów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

13. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Anjou Saumur.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Cabernet d’Anjou

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Są to wina różowe niemusujące posiadające poniższe analityczne cechy charakterystyczne.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 10,5 %.

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 10 gramów na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

Kwasowość lotna, kwasowość miareczkowa i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych, ale kwasowość lotna każdej partii wina niepakowanego, które może być opatrzone określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode), nie przekracza 10,2 miliekwiwalentu na litr.

Wina zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Intensywny aromat win odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian winorośli. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)	10
Minimalna kwasowość miareczkowa
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się najpóźniej w dniu 30 kwietnia, stosując cięcie mieszane, na maksymalnie 14 oczek na roślinę i maksymalnie 8 oczek na długą łozę.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Szczególne praktyki enologiczne

Wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Wykorzystywanie kawałków drewna jest zabronione.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

b) Maksymalne zbiory

69 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Cabernet d’Anjou”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2018 r.:

—

—	w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

7. Główne odmiany winorośli

Cabernet-sauvignon N

Cabernet franc N

8. Opis związku lub związków

Informacje na temat obszaru geograficznego

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje dwa rozległe tereny geologiczne, na których winorośl rośnie głównie na obszarach dorzeczy rzek i kilku płaskowyżach: na zachodzie podłoże prekambryjskie i paleozoiczne łączy się z Masywem Armorykańskim; na wschodzie podbudowa mezozoiczna i kenozoiczna Basenu Paryskiego pokrywa dawne podłoże. Powyższa właściwość geologiczna odróżnia część zachodnią obszaru geograficznego, charakteryzującą się występowaniem łupków, zwłaszcza dachówkowych, nazywaną lokalnie „Andegawenią czarną”, od części wschodniej obszaru geograficznego, wyróżniającej się występowaniem kredy tufowej (fr. craie tuffeau) (Saumur), nazywanej lokalnie „Andegawenią białą”.

Obszar geograficzny, związany historycznie z dawną prowincją Andegawenii, w 2018 r. obejmował głównie południową część departamentu Maine-et-Loire (70 gmin), a także północne obrzeża departamentów Deux-Sèvres (14 gmin) i Vienne (9 gmin).

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron występują gleby powstałe z różnych formacji geologicznych. Gleby te – chociaż bardzo zróżnicowane – są na ogół ubogie i zawierają umiarkowane rezerwy wodne. Charakteryzują się również dobrymi właściwościami termicznymi.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się dość niewielkimi wahaniami temperatury, biorąc pod uwagę z jednej strony stosunkową bliskość Oceanu Atlantyckiego, a z drugiej strony rolę regulatora termicznego, jaką pełnią Loara i jej dopływy, jak również sadzenie winorośli na zboczach wzgórz. Łagodność klimatu regionu obrazuje określenie „andegaweńska łagodność” (fr. douceur angevine) znajdujące odzwierciedlenie zwłaszcza w okresach zimowych, długich okresach wiosennych oraz jesiennych. Latem natomiast często występują upały. Północno-zachodnie/południowo-wschodnie wzniesienia chronią obszar przed nierzadko wilgotnymi wiatrami z zachodu. Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występują niewielkie opady deszczu i na który korzystny wpływ wywiera fen, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 milimetrów, natomiast w Choletais blisko 800 milimetrów.

Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W regionie tym winorośl rozwija się bardzo dobrze, o czym świadczy tych kilka wersów wiersza Apoloniusza (VI wiek): „Niedaleko Bretanii leży miasto zbudowane na skale, obfitujące w bogactwa Ceres i Bachusa, które z języka greckiego wzięło swą nazwę Andégave (Angers)”. Chociaż w regionie Andegawenii uprawa winorośli rozwijała się w całym okresie średniowiecza, klasztorne winnice na brzegach Loary i wokół Angers zaczęły zyskiwać renomę zwłaszcza w wiekach XII i XIII. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców.

Produkcja wina zaczęła znacznie się rozwijać w XVI wieku dzięki przybyciu na te tereny holenderskich kupców poszukujących wina, które mogliby zabrać do kraju i swoich kolonii. Holendrzy zaopatrywali się w wina produkowane w regionie na szeroką skalę i w XVIII wieku handel rozwijał się tak dobrze, że w celu usprawnienia transportu rzeka Layon, przecinająca obszar geograficzny, została skanalizowana. Cieszące się znaczną renomą „wina z Andegawenii” były jednak także łakomym kąskiem dla władz podatkowych, które wprowadziły liczne podatki (opłata za utrzymanie murów miasta (fr. droit de cloison), podatek od skrzynki, podatek od sprzedaży detalicznej wina (fr. droit d’appetissement), podatek w wysokości jednej ósmej ceny, opłata za przewóz itd.) mające negatywny wpływ na handel winami. Wojny wandejskie doprowadziły do całkowitego spustoszenia winnicy. Jej rozkwit nastąpił ponownie w XIX wieku. W 1881 r. winnica zajmowała powierzchnię 45 000 hektarów, z czego 10 000 hektarów przetrwało do 1893 r., po inwazji filoksery.

Andegawenia zawdzięcza swoją sławę głównie produkcji win białych wytwarzanych z odmiany winorośli chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę nastąpił jednak szybszy rozwój winnic, w których uprawiano odmianę cabernet franc N, oraz – nieco później – winnic obsadzonych odmianą cabernet-sauvignon N. Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanego lokalnie „rouget”, co stanowiło pierwszy etap przemiany winnic andegaweńskich. Winnice te, związane z odmianami grolleau N i grolleau gris G, z których powstają słabo zabarwione wina „clairet”, oraz dodatkowo z odmianami gamay N i pineau d’Aunis N, przyczyniają się do znacznego rozwoju produkcji słynnych win różowych stanowiących symbol przedmiotowego obszaru, objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”. Drugi etap tej przemiany opierał się na zdobytym przez producentów doświadczeniu w zakresie prowadzenia winnicy. Obserwacja i analiza najlepszego dostosowania miejsca uprawy danej odmiany winorośli do właściwości tej odmiany, ocena potencjału zbiorów i opanowanie technik produkcji wina doprowadziły do rozwoju produkcji win czerwonych na początku lat 60. XX wieku.

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Wina różowe zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Aromat win jest intensywny i odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian, z których wyprodukowano dane wino. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

Związki przyczynowe

Wina niemusujące

Niepowtarzalny smak wina o wyczuwalnej świeżości wynika z połączenia północnego położenia winnicy charakteryzującej się szczególnym krajobrazem z łagodnym klimatem oraz wyjątkowymi cechami geologicznymi i pedologicznymi obszaru.

Różnorodność warunków uprawy, a w szczególności różnorodność warunków geologicznych i pedologicznych, umożliwiła producentom zapewnienie każdej zadomowionej odmianie winorośli optymalnych warunków wzrostu. Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im zatem wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, które może zostać objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Cabernet d’Anjou”, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym „code officiel géographique” z 2018 r.:

—	w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil,

—	w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (dawne terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet,

—	w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (dawne terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić określeniami „primeur” lub „nouveau”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Oznaczenie rocznika win opatrzonych określeniami „primeur” lub „nouveau” jest obowiązkowe.

Na etykiecie wina można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych; – została ona podana w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-c7cad5d3-da9f-4088-aebd-c22f0626c5c3

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

7.2.2020

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 42/22

(2020/C 42/06)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA STANDARDOWEJ ZMIANY

„Muscadet Sèvre et Maine”

Numer referencyjny: PDO-FR-A0494-AM01

Data przekazania informacji: 14.11.2019

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Uzupełniające oznaczenia geograficzne

W odniesieniu do nazwy „Muscadet Sèvre et Maine” uznano cztery nowe uzupełniające oznaczenia geograficzne, a mianowicie: „Château-Thébaud”, „Goulaine”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières” (art. 120 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013).

Zmiany te spowodowały zmiany specyfikacji produktu w następujących punktach rozdziału I specyfikacji produktu (w których określono przepisy dotyczące uzupełniających oznaczeń geograficznych nazwy Muscadet Sèvre et Maine, przy czym do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych odnoszą się te same przepisy szczególne co do istniejących uzupełniających oznaczeń geograficznych):

—	pkt II ppkt 2 dotyczący nazwy geograficznej,

—	pkt IV ppkt 1 lit. b) dotyczący obszaru geograficznego,

—	pkt IV ppkt 2 lit. b) dotyczący wyznaczonych działek rolnych,

—	pkt IV ppkt 3 lit. b) dotyczący obszaru bezpośredniego sąsiedztwa,

—	pkt VI ppkt 1 lit. b) dotyczący zasad przycinania,

—	pkt VI ppkt 1 lit. d) dotyczący maksymalnej wydajności działki,

—	pkt VII ppkt 2 lit. a) dotyczący zawartości cukrów w winogronach,

—	pkt VII ppkt 2 lit. b) dotyczący minimalnej naturalnej objętościowej zawartości alkoholu,

—	pkt VIII ppkt 1 dotyczący wydajności,

—	pkt VIII ppkt 2 lit. b) dotyczący wprowadzenia młodych winorośli do produkcji,

—	pkt IX ppkt 2 lit. b) i c) dotyczący dojrzewania na osadzie,

—	pkt IX ppkt 3 lit. d) dotyczący pakowania w piwnicach,

—	pkt IX ppkt 5 dotyczący daty wprowadzenia do obrotu dla konsumenta,

—	pkt XII ppkt 2 lit. c) dotyczący wskazania rocznika.

Zmiany te spowodowały zmiany specyfikacji produktu w następujących punktach rozdziału II specyfikacji produktu (w których określono przepisy dotyczące uzupełniających oznaczeń geograficznych nazwy Muscadet Sèvre et Maine, przy czym do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych odnoszą się te same przepisy szczególne co do istniejących uzupełniających oznaczeń geograficznych):

—	pkt I ppkt 1 dotyczący deklaracji o przeznaczeniu działek do produkcji wina objętego nazwą (fr. déclaration d’affectation parcellaire),

—	pkt I ppkt 2 dotyczący zgłoszenia produktów do objęcia nazwą (fr. déclaration de revendication),

—	pkt I ppkt 4 lit. b) odnoszący się do deklaracji dotyczącej pakowania (fr. déclaration de conditionnement).

Te cztery nowe uzupełniające oznaczenia geograficzne odpowiadają określonym obszarom:

—

„Château-Thébaud”, którego zachodnie położenie na przylądkach nad rzeką Maine zapewnia klimat korzystny dla wczesnego dojrzewania i którego gleby, powstałe na gnejsie i granodiorycie, umożliwiają głębokie zakorzenienie się winorośli, dzięki czemu moszcz winogronowy zawiera dużo kwasów organicznych, które po długim okresie dojrzewania sprzyjają wykształceniu się subtelnych i żywych win przywodzących na myśl świeżość i mineralny smak,

—

„Goulaine”, na którym gleby wykształcone na przeobrażonych w niewielkim stopniu skałach metamorficznych, w umiarkowanym klimacie wynikającym z bliskości Loary i bagien, sprzyjają szybkiemu dojrzewaniu winogron, z których, dzięki wczesnym zbiorom po osiągnięciu przez winogrona pełnej dojrzałości, można uzyskać wyraziste, zrównoważone i giętkie wina o aromatach świeżych i suszonych owoców,

—

„Monnières-Saint-Fiacre”, położonemu na pagórkach i wzgórzach wzdłuż Sèvre, którego gleby powstałe na niezbyt kwaśnych, dyspersyjnych lub zniszczonych gnejsach powodują powolną dynamikę dojrzewania, umożliwiając osiągnięcie znacznej dojrzałości winogron, z których produkuje się pełne i mocne wina charakteryzujące się wyczuwalnymi nutami dojrzałych owoców ewoluującymi w kierunku owoców kandyzowanych,

—

„Mouzillon-Tillières”, położonemu na wschodzie winnicy, na którym połączenie bardziej kontynentalnego klimatu z glebami piaszczysto-ilastymi powstałymi na przeobrażonych w niewielkim stopniu gabrach sprzyja przedłużonemu dojrzewaniu, dzięki czemu w winach wyczuwa się z czasem, po okresie systematycznego dojrzewania, intensywne aromaty przywodzące na myśl nuty słodkich bułek, przypraw, owoców i kwiatów.

W związku z tym zmienia się odpowiednio jednolity dokument.

2. Obszar geograficzny

Zmiana obszaru geograficznego produkcji wina objętego nazwą „Muscadet Sèvre et Maine” skutkuje:

—	włączeniem dwóch gmin (Remouillé, Saint-Hilaire-de-Clisson) i sześciu części gmin (Le Bignon, Gétigné, Montbert, Les Sorinières, Cugand, Saint-Hilaire-de-Loulay), które należą do obszaru geograficznego nazwy regionalnej „Muscadet”,

—	wyłączeniem części gminy (Le Loroux-Bottereau) w następstwie prac mających na celu zawężenie regionu winiarskiego do sektorów, w których utrzymano wysoką jakość upraw winorośli.

Ponadto wprowadzono zmiany redakcyjne: nowy wykaz jednostek administracyjnych uwzględnia połączenia lub inne zmiany w podziale na strefy administracyjne, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia specyfikacji produktu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa prawnego opiera się on na obowiązującej wersji oficjalnego kodu geograficznego (code officiel géographique) redagowanego corocznie przez INSEE.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą wyznaczonego obszaru geograficznego i związku z obszarem pochodzenia.

3. Wyznaczone działki rolne

W rozdziale I pkt IV ppkt 2 specyfikacji produktu po słowach „19 maja 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 20 czerwca 2018 r.”, a po słowach „10 lutego 2011 r.” dodaje się słowa „oraz 3 maja 2017 r.”.

Zmiana ta ma na celu dodanie dat zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji winogron przeznaczonych do wytwarzania wina objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4. Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Zaktualizowano obszar bezpośredniego sąsiedztwa z powodu połączenia gmin i zmiany obszaru geograficznego. Zmianie nie ulega ogólny obszar produkcji wina objętego nazwą.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

5. Przepisy rolnośrodowiskowe

W rozdziale I pkt VI ppkt 2 dodaje się następujący zapis: „Na wszystkich odstępach między rzędami winorośli przeznaczonych do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi »Château-Thébaud«, »Clisson«, »Gorges«, »Goulaine«, »Monnières-Saint-Fiacre«, »Mouzillon-Tillières« i »Le Pallet«, kontrolę zasianej lub dziko rosnącej roślinności przeprowadza się przy użyciu metod mechanicznych lub fizycznych”.

Zmiana ta jest wynikiem obecnego rozwoju praktyk stosowanych przez podmioty gospodarcze w kierunku agroekologii. Odzwierciedla ona rosnące zainteresowanie problematyką ochrony środowiska w procesach technicznych. Zachęcając do mechanicznej kontroli roślinności, prowadzi do ograniczenia stosowania herbicydów chemicznych.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Transport

W pkt VII ppkt 1 dodaje się lit. b) w brzmieniu: „b) – Przepisy szczególne dotyczące transportu zbiorów

Zbiory przeznaczone do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi »Château-Thébaud«, »Clisson«, »Gorges«, »Goulaine«, »Monnières-Saint-Fiacre«, »Mouzillon-Tillières« i »Le Pallet«, są chronione przed deszczem podczas transportu z miejsca zbioru do zakładu, w którym odbywa się tłoczenie, a w celu uniknięcia wszelkiej możliwości zgniecenia owoców maksymalna masa winogron na skrzynię ładunkową wynosi 8 000 kg8 000 kg”.

Ograniczenie masy winogron w skrzyniach ładunkowych umożliwia ograniczenie uszkodzeń winogron podczas transportu w celu zapewnienia jak najwyższej jakości owoców wykorzystywanych do produkcji win, które mogą być opatrzone uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

7. Praktyki winiarskie

W pkt IX ppkt 1 dodaje się zdanie: „W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one nadal na cienkim osadzie winiarskim”.

Dojrzewanie win na cienkim osadzie pozwala nadać im wszystkie cechy, dzięki którym stają się one krągłe. Umożliwia to potwierdzenie i wzmocnienie segmentacji poszczególnych nazw Muscadet.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

8. Obróbka termiczna

Zakaz ten zachowuje się w odniesieniu do wszystkich siedmiu uzupełniających oznaczeń geograficznych.

W związku z tym zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą praktyk winiarskich.

9. Pakowanie

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

10. Obrót

Usuwa się rozdział I pkt IX ppkt 5 lit. b) dotyczący daty wprowadzenia win do obrotu między uprawnionymi właścicielami składów.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

11. Związek

Wprowadza się zmiany w opisie związku, aby uwzględnić odniesienia do czterech nowych uzupełniających oznaczeń geograficznych;

W rezultacie zmienia się odpowiednio część jednolitego dokumentu dotyczącą związku z obszarem geograficznym.

12. Etykietowanie

W pkt XII ppkt 2 dodaje się następujące zapisy:

„b)

Uzupełniające oznaczenia geograficzne umieszcza się w tym samym polu widzenia, w którym znajduje się kontrolowana nazwa pochodzenia. Wymiary czcionki, którą zapisane są uzupełniające oznaczenia geograficzne, są równe (pod względem wysokości, szerokości i grubości) wymiarom czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia”.

„d)	Na etykiecie win nieopatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

—	jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

—	została ona podana w deklaracji zbiorów.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 9 jednolitego dokumentu dotyczący warunków dodatkowych.

13. Obowiązki w zakresie składania deklaracji

Termin zgłoszenia produktów do objęcia nazwą zmieniono z dnia 15 grudnia na dzień 31 grudnia.

Informacje dotyczące wcześniejszego zgłoszenia transakcji zastąpiono informacjami dotyczącymi wcześniejszego zgłoszenia wysyłki.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

14. Wycofanie

Uściślono warunki składania oświadczeń o wycofaniu (fr. déclaration de repli).

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

15. Rejestr

Dokonano korekt redakcyjnych dotyczących prowadzenia rejestrów.

—

W rozdziale II pkt II ppkt 2:

—	w lit. b) usuwa się słowa „do dnia zgłoszenia produktów do objęcia nazwą” oraz „i kwasowość moszczu”,

—	w lit. c) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr”,

—	w lit. d) słowo „księga” zastępuje się słowem „rejestr” i usuwa się sformułowanie „lub dopuszczając do konsumpcji niepakowane wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia”.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

16. Główne punkty podlegające kontroli

Zmieniono rozdział III w celu uspójnienia treści głównych punktów podlegających kontroli w specyfikacjach produktu z obszaru Pays Nantais.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa produktu

Muscadet Sèvre et Maine

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

1. Wino

4. Opis wina lub win

Przedmiotowe wina są białymi wytrawnymi winami niemusującymi.

Wina te charakteryzują się:

—

naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 10 %,

—	maksymalną zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynoszącą 3 gramy na litr,

—	maksymalną kwasowością lotną wynoszącą 10 miliekwiwalentów na litr,

—

całkowitą objętościową zawartością alkoholu po wzbogaceniu wynoszącą maksymalnie 12 %.

Charakteryzują się one subtelną równowagą smakową między krągłością a świeżością i rozwijają złożony bukiet, w którym dominuje aromat owocowy lub kwiatowy.

Wydłużone dojrzewanie sprawia niekiedy, że wina te doskonale nadają się do starzenia.

Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość miareczkowa
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

a) Podstawowe praktyki enologiczne

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 6 500 roślin na hektar.

Odstęp między rzędami nie przekracza 1,50 metra, a odstęp między roślinami w tym samym rzędzie wynosi 0,90–1,10 metra.

Winorośl przycina się na maksymalnie 12 oczek na roślinę według następujących technik:

—	cięcie krótkie czopowe, w przypadku którego pozostawia się maksymalnie 5 czopów na łozę, albo

—	jednoramienny lub dwuramienny sznur Guyota.

Proces przycinania należy zakończyć przed rozwinięciem pąków lub osiągnięciem przez roślinę etapu 5 w skali Eichhorna i Lorenza.

Szczególne praktyki enologiczne

Zakazana jest wszelka obróbka termiczna winogron, w ramach której stosuje się temperaturę poniżej -5 °C.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

Dojrzewają one na cienkim osadzie winiarskim od momentu zakończenia fermentacji alkoholowej co najmniej do dnia 1 marca roku następującego po roku zbiorów. W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie dojrzewają one na cienkim osadzie winiarskim.

b) Maksymalne zbiory

66 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

—

w departamencie Loire-Atlantique: Aigrefeuille-sur-Maine, Basse-Goulaine, Le Bignon (część), La Chapelle-Heulin, Château-Thébaud, Clisson, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej La Chapelle-Basse-Mer), Gétigné (część), Gorges, La Haie-Fouassière, Haute-Goulaine, Le Landreau, Le Loroux-Bottereau (część), Maisdon-sur-Sèvre, Monnières, Montbert (część), Mouzillon, Le Pallet, La Regrippière, Remouillé, Saint-Fiacre-sur-Maine, Saint-Hilaire-de-Clisson, Saint-Julien-de-Concelles, Saint-Lumine-de-Clisson, Les Sorinières (część), Vallet, Vertou,

—	w departamencie Maine-et-Loire: Sèvremoine wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Saint-Crespin-sur-Moine i Tillières,

—	w departamencie Vendée: Cugand (część), Saint-Hilaire-de-Loulay (część).

7. Główne odmiany winorośli

Melon B

8. Opis związku lub związków

Informacje na temat obszaru geograficznego

Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Winnica, w której wytwarza się produkty objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine”, charakteryzuje się zróżnicowanym ukształtowaniem terenu związanym z wyjątkowo gęstą siecią rzeczną. Na wschód od Nantes, na zboczach, które górują nad Loarą i bagnami Goulaine, czy też bardziej na południe na zboczach położonych nad rzekami Sèvre, Maine i ich dopływami, krajobraz kształtują położone na wzgórzach działki obsadzone winoroślą. Terytorium to stanowi centralną część obszaru geograficznego kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet” i obejmuje część departamentów Loire-Atlantique, Maine-et-Loire i Vendée.

W klimacie występującym na obszarze geograficznym, na który duży wpływ ma bliskość Oceanu Atlantyckiego, można zauważyć jednak pewne niuanse. Na ogół bardzo łagodne temperatury występujące w okresie zimowym są szczególnie umiarkowane na północy, w pobliżu Loary i bagien Goulaine, gdzie znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine”, a także na zachodzie terytorium, gdzie znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Château-Thébaud” podlegający w większym stopniu wpływom oceanicznym. Temperatury są wyraźnie niższe na południowym wschodzie, gdzie znajdują się obszary uzupełniających oznaczeń geograficznych „Mouzillon-Tillières”, „Gorges” i „Clisson”, które są bardziej oddalone od Loary i od bagien Goulaine. Lata są na ogół chłodne na skutek oddziaływania oceanicznych bryz i charakteryzują się niedostatecznymi opadami oraz znacznym nasłonecznieniem.

Struktura geologiczna obszaru geograficznego ukazuje znaczną różnorodność skał powstałych w erze paleozoicznej:

—	na północy i północnym wschodzie dominują łupki mikowe, na obrzeżach bagien Goulaine połączone z gnejsami poprzecinanymi żyłami zieleńca, będące kompleksem metamorficznym, który tworzy podstawę obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine”,

—	na wschodzie znajduje się ogromny masyw gabrowy stanowiący szkielet geologiczny obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Gorges”, który przebiega wzdłuż rzeki Sanguèze, gdzie mieści się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Mouzillon-Tillières”,

—	podłoże zachodniej części obszaru geograficznego składa się przede wszystkim z ortognejsu, a także z niebyt kwaśnych gnejsów i granodiorytu, które tworzą podstawę obszaru uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Château-Thébaud”,

—

w centrum obszaru geograficznego znajduje się obszar uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Le Pallet” położony w sektorze, w którym skały są nieznacznie przeobrażone i w dużym stopniu popękane, natomiast gnejsy, na których rozciąga się winnica objęta uzupełniającym oznaczeniem geograficznym „Monnières-Saint-Fiacre” wyróżniają się często bardziej przeobrażonymi facjami,

—	na południu uskok oddziela masyw z gruboziarnistego granitu charakterystycznego dla obszaru geograficznego uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Clisson”.

Osady piaszczysto-ilaste, zawierające mniej lub więcej otoczaków, pokrywają gdzieniegdzie paleozoiczne podłoże.

Pomimo różnorodności formacje te tworzą najczęściej przepuszczalne, piaszczyste i kamieniste gleby brunatne, niekiedy wzbogacone iłami na podglebiach składających się z gabro. Zgodnie ze stosowanymi praktykami działki rolne wyznaczone do zbioru winogron pokrywają się ściśle z działkami, na których występują zdrowe, niezbyt głębokie i umiarkowanie żyzne gleby charakteryzujące się dużym potencjałem do nagrzewania się i ograniczoną zdolnością zatrzymywania wody.

Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem

Święty Marcin, zakonnik i założyciel opactwa w Vertou, w VI wieku jako pierwszy zorganizował uprawę winorośli na wzgórzach wzdłuż rzek Sèvre i Maine. Winnica rozwijała się przez cały okres średniowiecza wzdłuż żeglownych odcinków tych dwóch rzek, umożliwiając w szczególności wczesny rozkwit winnic objętych uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Château-Thébaud”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Le Pallet”. W XVI wieku, dzięki międzynarodowemu pośrednictwu handlowemu w Nantes, odmiana winorośli melon B zadomowiła się na stałe w regionie. Nazwa „Muscadet” pojawiła się po raz pierwszy w 1635 r. na umowie dzierżawy zachowanej w Gorges. Pod koniec XVIII wieku w parafii Monnières już blisko dwie trzecie gruntów były obsadzone winoroślą, co potwierdza, że region specjalizował się w uprawie winorośli.

Po grabieżach, które miały miejsce przy okazji wojen wandejskich w latach 1793–1794, a następnie szkodach spowodowanych przez filokserę, do uprawy winorośli przystosowano nowe techniki, m.in. nasadzenia szeregowe i sznur Guyota. Od tego czasu umiejętności w zakresie produkcji są wyraźnie ujednolicone: przyjęcie jednej odmiany melon B, utrzymanie wysokiej gęstości nasadzeń, kontrola ilości winogron z danej winorośli i ograniczenie ich plonów, zbiór winogron po osiągnięciu pełnej dojrzałości.

W celu produkcji bogatych i złożonych win podmioty gospodarcze przyjęły „metodę z Nantes” będącą szczególną techniką produkcji wina polegającą na dojrzewaniu win na cienkim osadzie winiarskim przez co najmniej jedną zimę bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu, wywodzącą się ze zwyczaju producentów, którzy stosowali technikę dojrzewania na osadzie w odniesieniu do beczki swojego najlepszego wina, by następnie raczyć się tym trunkiem podczas nachodzących uroczystości. Powyższa metoda dojrzewania nadaje winom krągłość i głębię, wzbogacając je zwłaszcza o mannoproteiny i inne związki będące wynikiem autolizy ścian komórkowych drożdży. Ponadto metoda ta, która opiera się na braku manipulowania winami i ich utrzymywaniu w atmosferze zawierającej dwutlenek węgla przy znacznym ograniczeniu zjawiska utleniania i uwalniania związków lotnych, umożliwia zachowanie do wiosny, a nawet dłużej, aromatów powstałych podczas fermentacji alkoholowej. W trakcie dojrzewania w winach kształtują się również aromaty trzeciorzędne. Winogrona odmiany melon B oraz moszcz i wina produkowane z winogron tej odmiany charakteryzują się bowiem wysokim stężeniem prekursorów aromatów glikozydowych. Cząsteczki te, zbudowane z aglikonów związanych z cukrami, są bezwonne. Zerwanie wiązań β-glukozydowych pod wpływem różnych procesów chemicznych i enzymatycznych powoduje następnie powstawanie związków o silnym zapachu, głównie monoterpenów i C13-noryzoprenoidów, wraz z tworzeniem w szczególności β-damaskonu, substancji znanej z roli, jaką odgrywa we wzmacnianiu owocowych aromatów win. Podmioty gospodarcze wypracowały szczególne umiejętności w zakresie ochrony win przed wszelkim utlenianiem w kadzi i ich uważnego pakowania w butelki, tak aby uwalnianie tych nut zapachowych trwało możliwie najdłużej, a wina zyskiwały coraz większą złożoność. Praktyki te są niekiedy dostosowywane do zróżnicowanych okoliczności, na przykład zbiór bardzo dojrzałych winogron w przypadku uzupełniających oznaczeń geograficznych „Clisson”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières”, zachowanie wysokiej zawartości kwasów organicznych w moszczu w przypadku uzupełniających oznaczeń geograficznych „Gorges” i „Château-Thébaud”, wczesne zbiory w przypadku uzupełniającego oznaczenia geograficznego „Goulaine” lub praktyka wydłużonego dojrzewania win na cienkim osadzie winiarskim w przypadku najlepszych cuvée. Wina opatrzone uzupełniającym oznaczeniem geograficznym dojrzewają na osadzie do momentu pakowania. Pakuje się je w butelki bezpośrednio w piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ryzyko utlenienia i zmniejszyć zjawisko utraty aromatów.

Chcąc zachować jakość i renomę win, producenci z gminy La Haie-Fouassière i okolic uzyskali w 1925 r., na drodze sądowej, możliwość oznaczania swoich win nazwą „Muscadet Grands Crus de Sèvre et Maine”. Uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” miało miejsce w 1936 r. W 1977 r. uregulowano tradycyjne określenie „sur lie” (poddane dojrzewaniu na osadzie), co od 1994 r. przekłada się na butelkowanie win w roku następującym po zbiorach w samych piwnicach winiarskich, aby ograniczyć ściąganie znad osadu i przelewanie wina.

Od tej pory obszar geograficzny bardzo wyraźnie specjalizuje się w uprawie winorośli, ponieważ znaczną część terytorium kilku gmin przeznaczono wyłącznie do uprawy winorośli odmiany melon B. Przy około 8 000 hektarów uprawianych przez 600 producentów w 2016 r. wśród produktów wprowadzanych do obrotu w ramach wszystkich kontrolowanych nazw pochodzenia z winnicy nantejskiej wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” stanowiły niemal 70 %. Ponad połowę tych win opatrzono określeniem „sur lie”.

Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Muscadet Sèvre et Maine” są białymi wytrawnymi winami niemusującymi. Charakteryzują się one subtelną równowagą smakową między krągłością a świeżością i rozwijają złożony bukiet, w którym dominuje aromat owocowy lub kwiatowy. Pakuje się je starannie w butelki, aby zachować i wzmocnić ich bogactwo aromatyczne.

Wydłużone dojrzewanie sprawia niekiedy, że wina te doskonale nadają się do starzenia, podobnie jak wina opatrzone następującymi uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi:

—	„Château-Thébaud”, w przypadku którego wina wyróżniają się zwykle subtelnym i eleganckim bukietem, w którym wykształcić mogą się aromaty owocowe, kwiatowe i aromaty roślin aromatycznych. Właściwości te wyczuwalne są w smaku win słonych, świeżych i żywych,

—	„Clisson”, w przypadku którego wina charakteryzują się zwykle bardzo skoncentrowanym smakiem i intensywnymi, zwłaszcza owocowymi aromatami (owoce dojrzałe, gotowane),

—	„Gorges”, w przypadku którego wina wyróżniają się najczęściej mocnym atakiem wzmocnionym kwasowością i goryczą oraz mineralnymi i mentolowymi aromatami,

—	„Goulaine”, w przypadku którego wina wykształcają najczęściej intensywny bukiet zdominowany przez nuty świeżych, dojrzałych, suszonych owoców i niuanse kwiatowe, które wyrażają się w zrównoważonym i krągłym smaku, bardzo niewielkiej goryczy i utrzymującym się w ustach wrażeniu aksamitności,

—

„Mouzillon-Tillières”, w przypadku którego wina, zamykane na etapie win młodych, wykształcają później często intensywne aromaty kwiatów, cytrusów, aromatycznych ziół, nuty słodkich bułek i nuty mineralne, oraz charakteryzują się smakiem, którego skoncentrowaną strukturę wzmacniają delikatna gorycz i lekka cierpkość,

—	„Monnières-Saint-Fiacre”, w przypadku którego wina wyróżniają się często mocnym zapachem dojrzałych lub kandyzowanych owoców i nutami balsamicznymi, natomiast w smaku są pełne i bogate, o kremowym charakterze zrównoważonym bardzo delikatną goryczą,

—	„Le Pallet”, w przypadku którego wina wyróżniają się często zrównoważonym, miłym smakiem oraz bardzo subtelnym bukietem aromatycznym, w którym dominuje aromat kwiatowy.

Aby zachować korzyści płynące z dojrzewania win oraz uniknąć utleniania i jakiejkolwiek utraty aromatów, wina opatrzone tymi uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi butelkuje się bezpośrednio w piwnicach winiarskich.

Związki przyczynowe

Dzięki gruboziarnistej strukturze powstałej ze starych skał gleby występujące na obszarze geograficznym zapewniają wczesne rozpoczęcie cyklu rozwojowego winorośli i ograniczają jego dynamikę. Łagodne zimy sprzyjają temu wczesnemu dojrzewaniu, a nasłonecznienie w okresie letnim i morskie wiatry chronią roślinny przed chorobami. Gleby te zapewniają umiarkowane i regularne nawadnianie winorośli, co gwarantuje odpowiedni stopień dojrzałości dzięki ograniczonym zapasom wody i powstawaniu szczelin, które pozwalają na głębokie zakorzenienie. Na przestrzeni wieków wybór wczesnej odmiany melon B okazał się w tych okolicznościach oczywisty, tym bardziej, że umiarkowane temperatury występujące na obszarze geograficznym w okresie letnim sprzyjają zachowaniu świeżości i aromatów, które kształtują się w winach produkowanych z tej delikatnej, białej odmiany winorośli.

Wielowiekowa tradycja uprawy winorośli na obszarze geograficznym, wczesne wyspecjalizowanie i gęstość obsady winorośli, które charakteryzują uprawę, sprzyjały od dawna wymianie praktyk. Chcąc chronić autentyczność swoich produktów, w wyniku procesu rozpoczętego w latach 20. XX wieku, w 1936 r. producenci uzyskali uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia, która znalazła się wśród pierwszych francuskich kontrolowanych nazw pochodzenia.

Dzięki swoim umiejętnościom podmioty kontrolują produkcję i zbierają zdrowe winogrona po osiągnięciu przez nie pełnej dojrzałości. Wina produkowane zgodnie z lokalnymi praktykami dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim aż do chwili ich zapakowania, bez przeprowadzania procesu ściągania znad osadu. Dzięki łagodnym temperaturom panującym na obszarze geograficznym w okresie zimowym, które sprzyjają przenikaniu do wina związków zawartych w osadzie, wina zyskują nieprzerwanie na jakości w trakcie dojrzewania, a wiosną kolejnego roku wykształcają większe bogactwo smakowe. Staranne butelkowanie pozwala zachować istotne cechy win, przy czym niektóre aromaty nadal rozwijają się po zapakowaniu. Powyższe umiejętności, które idealnie uwzględniają potencjał środowiska naturalnego i odmiany winorośli melon B, pozwalają na pełne rozwinięcie się w winach cząsteczek zapachowych powstających podczas fermentacji i prekursorów aromatów glikozydowych.

Pakowane w butelki w roku następującym po zbiorach wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia, które opatruje się określeniem „sur lie”, zachowują swoją charakterystyczną świeżość podkreśloną lekką perlistością, której źródłem są pozostałości dwutlenku węgla powstałego podczas produkcji wina. Aby uniknąć wszelkiego utleniania, wina te pakuje się bezpośrednio w piwnicach winiarskich. Taka tradycyjna praktyka minimalizująca manipulowanie produktami umożliwia zachowanie delikatnych związków zapachowych w winach. Różnorodność skał i wytworzonych na nich gleb, zmiany topograficzne i niuanse klimatyczne związane z odległością wysepek, na których uprawia się winorośl, od zbiorników wodnych wyjaśniają częściowo złożoność aromatyczną wyczuwalną w tych winach. Wykorzystanie różnorodności środowiska naturalnego w połączeniu z wymagającymi praktykami winiarskimi umożliwiło wydobycie specyficznego charakteru win i promocję uzupełniających oznaczeń geograficznych, które stanowią najcenniejsze produkty wśród win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia:

—

„Clisson”, w przypadku którego zależności między stosunkowo późnym klimatem, niezbyt głębokimi glebami piaszczystymi powstałymi na granicie, silnym nachyleniem zboczy położonych nad rzekami Sèvre lub Maine oraz praktykami ukierunkowanymi na osiągniecie znacznej dojrzałości i długich okresów dojrzewania na cienkim osadzie winiarskim nadają winom bogaty smak i charakterystyczne owocowe aromaty,

—

„Gorges”, w przypadku którego gleby ilaste powstałe wskutek przeobrażenia gabro oraz lokalny, stosunkowo późny klimat w połączeniu z praktykami mającymi na celu zbieranie winogron przed osiągnięciem przez nie pełnej dojrzałości technologicznej, a następnie długie dojrzewanie win w środowisku redukującym na cienkim osadzie winiarskim, są źródłem żywego smaku win i bardzo świeżego, mineralnego zapachu,

—

„Le Pallet”, w przypadku którego wieloletnia tradycja uprawy winorośli oraz zgodność producentów pozwoliły zdobyć umiejętności, dzięki którym możliwe jest najlepsze wykorzystanie potencjału zebranych w okresie pełnej dojrzałości winogron uprawianych na kamienistych i popękanych glebach, decydujące o harmonijnym smaku win i subtelności ich kwiatowych aromatów.

Podmioty gospodarcze nauczyły się chronić właściwości aromatyczne tych długo dojrzewających win, ograniczając do minimum jakikolwiek kontakt z tlenem z powietrza podczas pakowania. W tym celu i zgodnie z lokalnymi praktykami wina te butelkuje się w samych piwnicach winiarskich.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Wina, które mogą być opatrzone określeniem „sur lie”, pakuje się na wyznaczonym obszarze.

W momencie pakowania lub pierwszej wysyłki poza piwnice winiarskie wina nadal dojrzewają na cienkim osadzie winiarskim.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

—

w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis, La Bernerie-en-Retz, Le Bignon (część), La Boissière-du-Doré, Bouaye, Bouguenais, Boussay, Brains, Carquefou, Le Cellier, Chaumes-en-Retz, Chauvé, Cheix-en-Retz, La Chevrolière, Corcoué-sur-Logne, Couffé, Divatte-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Barbechat), Frossay, Geneston, Gétigné (część), Legé, Ligné, La Limouzinière, Loireauxence (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Sauveur i Varades), Le Loroux-Bottereau (część), Machecoul-Saint-Même, La Marne, Mauves-sur-Loire, Mésanger, Montbert (część), Montrelais, Les Moutiers-en-Retz, Oudon, Paulx, Le Pellerin, La Planche, Pont-Saint-Martin, Pornic, Port-Saint-Père, La Remaudière, Rezé, Rouans, Saint-Aignan-Grandlieu, Saint-Colomban, Sainte-Pazanne, Saint-Étienne-de-Mer-Morte, Saint-Géréon, Saint-Hilaire-de-Chaléons, Saint-Léger-les-Vignes, Saint-Lumine-de-Coutais, Saint-Mars-de-Coutais, Saint-Père-en-Retz, Saint-Philbert-de-Grand-Lieu, Saint-Viaud, Les Sorinières (część), Thouaré-sur-Loire, Touvois, Vair-sur-Loire, Vieillevigne, Villeneuve-en-Retz, Vue,

—

w departamencie Maine-et-Loire: Beaupréau-en-Mauges (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Beaupréau i Gesté), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Le Fresne-sur-Loire), Mauges-sur-Loire (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Marillais i Saint-Florent-le-Vieil), Montrevault-sur-Èvre (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych La Boissière-sur-Èvre, La Chaussaire, Le Fief-Sauvin, Le Fuilet, Montrevault, Le Puiset-Doré, Saint-Pierre-Montlimart i Saint-Rémy-en-Mauges), Orée d’Anjou, Sèvremoine (wyłącznie w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Montfaucon-Montigné i Saint-Germain-sur-Moine),

—	w departamencie Vendée: Cugand (część), Montaigu, Rocheservière, Saint-Étienne-du-Bois, Saint-Hilaire-de-Loulay (część), Saint-Philbert-de-Bouaine.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Clisson”, „Gorges”, „Le Pallet”, „Château-Thébaud”, „Goulaine”, „Monnières-Saint-Fiacre” i „Mouzillon-Tillières” w przypadku win, które spełniają warunki produkcji wskazane dla tych uzupełniających oznaczeń geograficznych w specyfikacji produktu.

Wina opatrzone określeniem „sur lie” lub uzupełniającymi oznaczeniami geograficznymi „Clisson”, „Gorges”, „Le Pallet” wprowadza się do obrotu ze wskazaniem rocznika.

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykiecie win nieopatrzonych uzupełniającym oznaczeniem geograficznym można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że:

—	jest to lokalizacja wpisana do ksiąg wieczystych,

—	została ona podana w deklaracji zbiorów.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-7e913c79-1202-4697-b5ed-a01af13ee5f8

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 42

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 63 7 lutego 2020

Spis treści		Strona
	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2020/C 42/01	Kursy walutowe euro — 6 lutego 2020 r.	1
	INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
2020/C 42/02	Notyfikacja na podstawie art. 114 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – Środki krajowe bardziej rygorystyczne niż przepisy przewidziane przez środek harmonizujący UE ( 1 )	2

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,1003
JPY	Jen	120,87
DKK	Korona duńska	7,4725
GBP	Funt szterling	0,84835
SEK	Korona szwedzka	10,5550
CHF	Frank szwajcarski	1,0715
ISK	Korona islandzka	138,10
NOK	Korona norweska	10,1288
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	24,893
HUF	Forint węgierski	336,76
PLN	Złoty polski	4,2451
RON	Lej rumuński	4,7655
TRY	Lir turecki	6,5886
AUD	Dolar australijski	1,6282
CAD	Dolar kanadyjski	1,4610
HKD	Dolar Hongkongu	8,5420
NZD	Dolar nowozelandzki	1,6994
SGD	Dolar singapurski	1,5233
KRW	Won	1 301,78
ZAR	Rand	16,3028
CNY	Yuan renminbi	7,6676
HRK	Kuna chorwacka	7,4563
IDR	Rupia indonezyjska	15 000,81
MYR	Ringgit malezyjski	4,5349
PHP	Peso filipińskie	55,817
RUB	Rubel rosyjski	69,4575
THB	Bat tajlandzki	34,197
BRL	Real	4,6553
MXN	Peso meksykańskie	20,4852
INR	Rupia indyjska	78,2845

(w milionach EUR)
„Banki centralne będące stronami niniejszego porozumienia	Pułapy (1)
Българска народна банка (Narodowy Bank Bułgarii)	780
Česká národní banka	1 260
Danmarks Nationalbank	1 190
Hrvatska narodna banka	600
Magyar Nemzeti Bank	1 080
Narodowy Bank Polski	3 480
Banca Naţională a României	1 760
Sveriges Riksbank	1 850
Europejski Bank Centralny	brak

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
	Komisja Europejska
2020/C 42/03	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.9751 — Elliot/Apollo/EP Energy) Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	4
	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2020/C 42/04	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	6
2020/C 42/05	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	14
2020/C 42/06	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia standardowej zmiany w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	22

	Sprostowania
	Sprostowanie do porozumienia z dnia 22 stycznia 2020 r. pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a krajowymi bankami centralnymi państw członkowskich spoza strefy euro zmieniającego porozumienie z dnia 16 marca 2006 r. pomiędzy Europejskim Bankiem Centralnym a krajowymi bankami centralnymi państw członkowskich spoza strefy euro określające procedury operacyjne mechanizmu kursów walutowych w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej ( Dz.U. C 032I z 1.2.2020 )	34


	(1) Tekst mający znaczenie dla EOG.