15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/1

Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

(2018/C 013/01)

Ostatnia publikacja

Dz.U. C 5 z 8.1.2018

Wcześniejsze publikacje

Dz.U. C 437 z 18.12.2017

Dz.U. C 424 z 11.12.2017

Dz.U. C 412 z 4.12.2017

Dz.U. C 402 z 27.11.2017

Dz.U. C 392 z 20.11.2017

Dz.U. C 382 z 13.11.2017

Teksty te są dostępne na stronie internetowej

EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/2

Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16, Allstate Insurance Company / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 14 września 2017 r. przez Allstate Insurance Company

(Sprawa C-542/17 P)

(2018/C 013/02)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnosząca odwołanie: Allstate Insurance Company (przedstawiciele: G. Würtenberger, Rechtsanwalt, R. Kunze, solicitor)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania wnoszącej odwołanie

—	uchylenie wyroku Sądu z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16;

—	uwzględnienie wniesionej przez wnoszącą odwołanie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Izby Odwoławczej z dnia 8 października 2015 r. w sprawie R 956/2015-2;

—	obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd naruszył art. 7 ust. 1 lit. c) i art. 7 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (1) poprzez zastosowanie błędnych kryteriów przy ocenie bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji ze względu na charakter opisowy w rozumieniu wspomnianych przepisów.

Poprzez brak oceny bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji ze względu na charakter opisowy w odniesieniu do rzeczywistych towarów i usług, o których ochronę wystąpiono, Sąd także pominął przedstawienie uzasadnienia swojego wyroku i naruszył art. 75 rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej.

Ponadto zaskarżony wyrok Sądu opiera się na przeinaczeniu okoliczności faktycznych w zakresie, w jakim Sąd nie przeprowadził oceny bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji na postawie objętych zgłoszeniem towarów i usług, lecz na podstawie domniemanej specyfikacji wynikającej z interpretacji – czyli przeinaczenia – rzeczywistej specyfikacji towarów i usług.

4.	Gdyby Sąd przestrzegał podstawowych zasad prawa, w tym prawa do uzyskania uzasadnienia decyzji, uwzględniłby wniesioną do niego skargę ze względów podanych poniżej.

Popełnione błędy mają istotny charakter prawny. Wnosząca odwołanie przedstawi zatem powody, dla których Sąd powinien był stwierdzić, że podniesione przed nim zarzuty były zasadne z uwagi na naruszenie uznanych zasad prawa do rzetelnego procesu oraz w świetle mających znaczenie przepisów rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej, biorąc za podstawę okoliczności przedstawione przed Izbą Odwoławczą.

(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/3

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 września 2017 r. – Mariusz Pawlak przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

(Sprawa C-545/17)

(2018/C 013/03)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Najwyższy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Mariusz Pawlak

Strona pozwana: Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

Pytania prejudycjalne

Czy art. 7 ust. 1 zd. 1 w związku z art. 8 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (1) należy interpretować w ten sposób, że prawem szczególnym jest regulacja krajowego prawa procesowego taka jak przewidziana w art. 165 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, zgodnie z którym tylko oddanie pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej operatora wyznaczonego, to jest operatora zobowiązanego do świadczenia usługi powszechnej, jest równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu, z wykluczeniem przyznania takiego skutku oddaniu pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej innego operatora pocztowego świadczącego usługi powszechne, lecz niebędącego operatorem wyznaczonym?

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie, czy art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że korzyściami – wynikającymi z przyznania prawa szczególnego operatorowi wyznaczonemu z naruszeniem art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE – należy objąć pozostałych operatorów pocztowych z tym skutkiem, że także oddanie pisma procesowego w krajowej placówce pocztowej operatora pocztowego świadczącego usługi powszechne, lecz niebędącego operatorem wyznaczonym, należy uznać za równoznaczne z wniesieniem tego pisma do sądu, na zasadach analogicznych jak wynikające z wyroku TSUE z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawach połączonych od C-231/06 do C-233/06 Jonkman?

W przypadku pozytywnej odpowiedzi na drugie pytanie, czy art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że na sprzeczność z art. 7 ust. 1 zd. 1 dyrektywy 97/67/WE przepisu prawa krajowego, takiego jak art. 165 § 2 k.p.c., może powołać się strona postępowania będąca emanacją Państwa Członkowskiego?

(1) Dz.U. L 15, s. 14; Polskie wydanie specjalne Rozdział 06, Tom 3, s. 71.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/4

Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-612/15, Basic Net / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (Przedstawienie trzech wertykalnych pasków), wniesione w dniu 18 września 2017 r. przez Basic Net SpA

(Sprawa C-547/17 P)

(2018/C 013/04)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Basic Net SpA (przedstawiciel: adwokat D. Sindico)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej

Żądania wnoszącego odwołanie

—	tytułem głównym, uchylenie zaskarżonego wyroku, wydanie ostatecznego orzeczenia w sprawie i uwzględnienie w całości lub w części zarzutów i żądań w ramach niniejszej skargi oraz dowodów i dokumentów przedstawionych w ramach wcześniejszego postępowania;

—	pomocniczo, uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd w celu uwzględnienia w całości lub w części zarzutów i argumentów w ramach niniejszej skargi oraz dowodów i dokumentów przedstawionych w ramach wcześniejszego postępowania;

—	w każdym razie obciążenie EUIPO kosztami postępowania (przed Sądem i przed Trybunałem Sprawiedliwości).

Zarzuty i główne argumenty

Naruszenie art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009

Sąd stwierdził brak wystarczających dowodów na posiadanie charakteru odróżniającego nabytego w następstwie używania i oddalił skargę, nie podając żadnych powodów, dla których ustalona i uznana zdolność odróżniająca byłaby niewystarczająca i nie mogła zatem pozwolić na rejestrację zgłoszonego znaku towarowego.

Zaskarżony wyrok jest wadliwy z uwagi na brak uzasadnienia i jest sprzeczny z tym przepisem, ponieważ przesłanki rejestracji znaku są takie, że przedstawienie oznaczenia ma być jasne, precyzyjne, samo w sobie wystarczające lub łatwo dostępne, zrozumiałe, trwałe i obiektywne.

Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009 – Charakter wewnętrznie odróżniający i dopuszczający rejestrację oznaczenia, którego rejestracji odmówiono

Na etapie wcześniejszego postępowania nie dokonano kompleksowego i spójnego badania złożonej dokumentacji, a ustalenia Sądu nie są zgodne ani z literą, ani z duchem przepisów i wcześniejszymi decyzjami EUIPO czy orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości. W szczególności, Izba Odwoławcza EUIPO nie dokonała ogólnej oceny dowodów i ograniczyła się do ich indywidualnej analizy, bez rozpatrywania ich jako całości, z naruszeniem przepisów art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

Nieuwzględnienie wcześniejszego unijnego znaku towarowego nr 3971561 wnoszącej odwołanie

Wnosząca odwołanie podnosi ponadto, że EUIPO i Sąd powinny były rozważyć podstawy (to znaczy uznając te decyzje nie za wiążące precedensy, lecz za znaki towarowe dopuszczone na podstawie prawnego uznania ich dopuszczalności rejestracji), które doprowadziły do rejestracji wspólnotowego znaku towarowego nr 003971561, którego właścicielem jest również wnosząca odwołanie w odniesieniu do tych samych towarów, opatrzonych oznaczeniem bardzo podobnym do oznaczenia, którego rejestracji odmówiono.

Nieuwzględnienie innych znaków towarowych zarejestrowanych jako „połączenie kolorów”

Na wcześniejszych etapach postępowania przywoływano inne wspólnotowe znaki towarowe, z których wszystkie stanowią niezwykle ważne precedensy w niniejszej sprawie.

Odmowa rejestracji w stosunku do zgłoszonego znaku towarowego nie wydaje się zatem zasadna, by nie powiedzieć całkowicie nieuzasadniona, i stanowi naruszenie prawa, w szczególności jeżeli uważa się, że orzecznictwo nie stanowi jedynie wiążących decyzji, ale wyraża zasady prawa potwierdzone kilkakrotnie przez EUIPO i Sąd.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/5

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polska) w dniu 26 września 2017 r. – Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach przeciwko Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej

(Sprawa C-566/17)

(2018/C 013/05)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach

Strona pozwana: Szef Krajowej Administracji Skarbowej

Pytanie prejudycjalne

Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?

(1) Dz. Urz. L 347, s. 1.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/5

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 października 2017 r. – Martin Wächtler / Finanzamt Konstanz

(Sprawa C-581/17)

(2018/C 013/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Finanzgericht Baden-Württemberg

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Martin Wächtler

Strona pozwana: Finanzamt Konstanz

Pytanie prejudycjalne

Czy przepisy umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób z dnia 21 czerwca 1999 r. (1), która weszła w życie w dniu 1 czerwca 2002 r., a w szczególności jej preambułę i art. 1, 2, 4, 6, 7, 16 i 21 oraz art. 9 załącznika I, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one regulacji państwa członkowskiego, zgodnie z którą aby nie pominąć żadnego przedmiotu opodatkowania, opodatkowaniu (bez odroczenia) podlegają ukryte, jeszcze niezrealizowane zyski kapitałowe z tytułu udziałów w spółce, jeśli obywatel państwa członkowskiego podlegający najpierw nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym kraju przenosi swoje miejsce zamieszkania z tego państwa do Szwajcarii, a nie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub do państwa, dla którego zastosowanie znajduje Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym?

(1) Dz.U. 2002, L 114, s. 6.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/6

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 5 października 2017 r. – Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

(Sprawa C-585/17)

(2018/C 013/07)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Verwaltungsgerichtshof

Strony w postępowaniu głównym

Wnoszący kasację: Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr

Uczestnik postępowania: Dilly’s Wellnesshotel GmbH

Pytania prejudycjalne

Czy zmiana zatwierdzonego programu pomocy polegająca na rezygnacji przez państwo członkowskie ze stosowania tego programu pomocy w stosunku do określonej (możliwej do wydzielenia) grupy beneficjentów pomocy państwa i zmniejszeniu w ten sposób zakresu istniejącej pomocy państwa stanowi w sprawie takiej jak niniejsza zmianę programu pomocy podlegającą (co do zasady) zgłoszeniu na podstawie art. 108 ust. 3 TFUE?

Czy w przypadku błędu formalnego przy stosowaniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (1) z dnia 6 sierpnia 2008 r. (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) zawarta w art. 108 ust. 3 TFUE klauzula zawieszająca może skutkować brakiem zastosowania ograniczenia zatwierdzonego programu pomocy, w wyniku czego państwo członkowskie będzie zobowiązane do wypłaty pomocy państwa na rzecz określonych beneficjentów („nakaz implementacji”)?

3) a.

Czy regulacja taka jak w niniejszym przypadku, dotycząca zwrotu podatku energetycznego, zgodnie z którą kwota podlegająca zwrotowi określona jest jednoznacznie w ustawie za pomocą formuły kalkulacyjnej, spełnia wymogi rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 (2) z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu?

3) b.

Czy zastosowanie art. 58 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 651/2014 skutkuje wyłączeniem tejże regulacji dotyczącej zwrotu podatku energetycznego z mocą od stycznia 2011 r.?

(1) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), Dz.U. 2008, L 214, s. 3

(2) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktat, Dz.U. 2014, L, L 187, s. 1

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/7

Skarga wniesiona w dniu 20 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowacka

(Sprawa C-605/17)

(2018/C 013/08)

Język postępowania: słowacki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: J. Javorský, L. Nicolae i G. von Rintelen, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Słowacka

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi do Trybunału o:

—

orzeczenie, że nie wydając przed dniem 1 stycznia 2016 r. przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się w pełni do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/61/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie środków mających na celu zmniejszenie kosztów realizacji szybkich sieci łączności elektronicznej (1) bądź w każdym razie nie powiadamiając Komisji o tych przepisach, Republika Słowacka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na podstawie art. 13 wspomnianej dyrektywy;

—

zasądzenie od Republiki Słowackiej na podstawie art. 260 ust. 3 TFUE zapłaty okresowej kary pieniężnej w wysokości 10 036,80 EUR za każdy dzień od dnia ogłoszenia wyroku w tej sprawie, stwierdzającego uchybienie zobowiązaniu polegającemu na powiadomieniu o przyjęciu przepisów transponujących dyrektywę 2014/61/UE;

—	obciążenie Republiki Słowackiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin do przetransponowania dyrektywy upłynął w dniu 1 stycznia 2016 r.

Na podstawie art. 13 dyrektywy 2014/61/UE państwa członkowskie miały przedsięwziąć środki krajowe niezbędne do przetransponowania tej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2016 r. Zważywszy, że Komisja nie otrzymała od Republiki Słowackiej dowodu dokonania pełnej transpozycji dyrektywy 2014/61/UE, Komisja postanowiła wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości.

W swojej skardze Komisja wnosi do Trybunału o to, by zasądził od Republiki Słowackiej zapłatę dziennej kary pieniężnej w wysokości 10 036,80 EUR. Wysokość kary została obliczona z uwzględnieniem wagi i czasu trwania naruszenia, jak również skutku odstraszającego, na podstawie zdolności płatniczej tego państwa członkowskiego.

(1) Dz.U. L 155 z 23.5.2014, s. 1.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/8

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry

(Sprawa C-609/17)

(2018/C 013/09)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Työtuomioistuin (Finlandia)

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry

Strona pozwana: Hyvinvointialan liitto ry

Uczestnik: Fimlab Laboratoriot Oy

Pytania prejudycjalne

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl którego pracownik, który na początku albo w części urlopu jest niezdolny do pracy, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia urlopu przypadającego w okresie corocznego urlopu, jeżeli nieprzeniesienie urlopu wynikającego z układu zbiorowego nie zmniejsza prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

2)	Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej wywołuje bezpośrednie skutki prawne w odniesieniu do stosunku pracy między prywatnymi podmiotami prawa, tj. bezpośredni skutek horyzontalny?

Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej chroni nabyty urlop, jeżeli okres urlopu przekracza przewidziany w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE minimalny wymiar czterech tygodni corocznego urlopu, i czy ten przepis Karty praw podstawowych sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, który na początku lub w trakcie corocznego urlopu lub jego części jest niezdolny do pracy, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia urlopu przysługującego mu zgodnie z układem zbiorowym przypadającego w okresie corocznego urlopu, jeżeli nieprzeniesienie urlopu wynikającego z układu zbiorowego nie zmniejsza prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

(1) Dz.U. 2003, L 299, s. 9

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/8

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Satamaoperaattorit ry

(Sprawa C-610/17)

(2018/C 013/10)

Język postępowania: fiński

Sąd odsyłający

Työtuomioistuin

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry

Strona pozwana: Satamaoperaattorit ry

Uczestnik: Kemi Shipping Oy

Pytania prejudycjalne

Czy art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (1) sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, którego niezdolność do pracy związana z chorobą rozpoczyna się w trakcie corocznego urlopu lub jego części, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia pierwszych sześciu dni niezdolności do pracy przypadających w okresie corocznego urlopu, jeżeli te dni karencji nie zmniejszają prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

2)	Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej wywołuje bezpośrednie skutki prawne w odniesieniu do stosunku pracy między prywatnymi podmiotami prawa, tj. bezpośredni skutek horyzontalny?

Czy art. 31 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej chroni nabyty urlop, jeżeli okres urlopu przekracza przewidziany w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE minimalny wymiar czterech tygodni corocznego urlopu, i czy ten przepis Karty praw podstawowych sprzeciwia się krajowemu przepisowi układu zbiorowego lub jego wykładni, w myśl których pracownik, którego niezdolność do pracy związana z chorobą rozpoczyna się w trakcie corocznego urlopu lub jego części, mimo złożenia wniosku nie ma prawa do przeniesienia pierwszych sześciu dni niezdolności do pracy przypadających w okresie corocznego urlopu, jeżeli te dni karencji nie zmniejszają prawa pracownika do czterech tygodni corocznego urlopu?

(1) Dz.U. 2003, L 299, s. 9.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/12

Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – Aurora/CPVO – SESVanderhave (M 02205)

(Sprawa T-140/15) (1)

([Ochrona odmian roślin - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa - Odmiana buraka cukrowego M 02205 - Artykuł 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2100/94 - Artykuł 7 rozporządzenia nr 2100/94 - Charakter odrębny odmiany roślin - Badanie techniczne - Postępowanie przed Izbą Odwoławczą - Obowiązek zbadania w sposób staranny i bezstronny wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku - Kompetencje o charakterze reformatoryjnym])

(2018/C 013/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Aurora Srl (Finale Emilia, Włochy) (przedstawiciele: początkowo L.B. Buchman, a następnie L.B. Buchman, R. Crespi i M. Razou, adwokaci)

Strona pozwana: Wspólnotowy Urząd Ochrony Odmian Roślin (CPVO) (przedstawiciele: początkowo F. Mattina, a następnie F. Mattina i M. Ekvad oraz w końcu F. Mattina, M. Ekvad i A. Weitz, pełnomocnicy)

Druga strona w postępowaniu przed Izbą Odwoławczą CPVO, występująca przed Sądem w charakterze interwenienta: SESVanderhave NV (Tirlemont, Belgia) (przedstawiciele: początkowo K. Neefs i P. de Jong, a następnie P. de Jong, adwokaci)

Przedmiot

Skarga na decyzję Izby Odwoławczej CPVO z dnia 26 listopada 2014 r. (sprawa A 010/2013) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa między Aurorą i SESVanderhave.

Sentencja

1)	Stwierdza się nieważność decyzji Izby Odwoławczej Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin (CPVO) z dnia 26 listopada 2014 r. (sprawa A 010/2013).

2)	W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)	CPVO pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Aurora Srl.

4)	SESVanderhave NV pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 190 z 8.6.2015.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/12

Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Petrov i in. / Parlament

(Sprawa T-452/15) (1)

((Poseł do Parlamentu Europejskiego - Odmowa wstępu do budynków Paramentu - Obywatele państwa trzeciego - Artykuł 21 Karty praw podstawowych - Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne - Dyskryminacja ze względu na narodowość - Dopuszczalność zarzutu - Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne - Równość traktowania - Nadużycie władzy))

(2018/C 013/21)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Andrei Petrov (Petersburg, Rosja), Fedor Biryukov, (Moskwa, Rosja) i Alexander Sotnichenko (Petersburg) (przedstawiciel: adwokat P. Richter)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz i M. Windisch, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2015 r. o odmowie skarżącym wstępu na teren Parlamentu.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Andrei Petrov, Fedor Biryukov i Alexander Sotnichenko pokrywają własne koszty i zostają obciążeni kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski.

(1) Dz.U. C 363 z 3.11.2015.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/13

Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Voigt / Parlament

(Sprawa T-618/15) (1)

((Poseł do Parlamentu Europejskiego - Odmowa udostępnienia pomieszczeń Paramentu - Obywatele państwa trzeciego - Odmowa wstępu do budynków Paramentu - Artykuł 21 Karty praw podstawowych - Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne - Dyskryminacja ze względu na narodowość - Dopuszczalność zarzutu - Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne))

(2018/C 013/22)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Udo Voigt (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: adwokat P. Richter)

Strona pozwana: Parlament Europejski (przedstawiciele: N. Görlitz, S. Seyr i M. Windisch, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 263 TFUE o stwierdzenie nieważności, po pierwsze, decyzji Parlamentu z dnia 9 czerwca 2015 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu sali w celu przeprowadzenia konferencji prasowej w dniu 16 czerwca 2015 r., a po drugie, decyzji Parlamentu z dnia 16 czerwca 2015 r. o odmowie rosyjskim obywatelom wstępu na teren Parlamentu.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Udo Voigt pokrywa własne koszty i zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski w tym kosztami postępowania przed Trybunałem.

(1) Dz.U. C 106 z 21.3.2016.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/14

Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Stada Arzneimittel / EUIPO – Urgo recherche innovation et developpement (Immunostad)

(Sprawa T-403/16) (1)

([Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Immunostad - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ImmunoStim - Względna podstawa odmowy rejestracji - Podobieństwo znaków towarowych - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Istotna część właściwego kręgu odbiorców - Obowiązek uzasadnienia - Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001)])

(2018/C 013/23)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Stada Arzneimittel AG (Bad Vilbel, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Kaase i J.C. Plate)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: początkowo D. Botis, następnie D. Walicka, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Urgo recherche innovation et développement, dawniej Société de développement et de recherche industrielle, następnie Vivatech (Chenôve, Francja) (przedstawiciele: adwokaci A. Sion i A. Delafond-Nielsen)

Przedmiot

Skarga na decyzję Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 19 kwietnia 2016 r. (sprawa R 863/2015-5) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Vivatech a Stada Arzneimittel.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Stada Arzneimittel AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 335 z 12.9.2016.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/14

Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Cotécnica / EUIPO – Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA)

(Sprawa T-465/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego cotecnica OPTIMA - Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy visán Optima PREMIUM PETFOOD - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE)nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]})

(2018/C 013/24)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Cotécnica, SCCL (Bellpuig, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokaci J.B. Devaureix, J. Erdozain López i J. Galán López)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciel: S. Palmero Cabezas i J. Crespo Carrillo, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Visán Industrias Zootécnicas, SL (Arganda, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat P. Alesci Naranjo)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 13 czerwca 2016 r. (sprawa R 229/2016-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Visán Industrias Zootécnicas a Cotécnica.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Cotécnica, SCCL pokrywa, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).

3)	Visán Industrias Zootécnicas, SL pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 371 z 10.10.2016.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/15

Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – von Blumenthal i in. / EBI

(Sprawa T-558/16) (1)

((Służba publiczna - Personel EBI - Reforma systemu wynagradzania i awansu płacowego EBI - Zarzut niezgodności z prawem - Równość traktowania - Odpowiedzialność))

(2018/C 013/25)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Henry von Blumenthal (Bergem, Luksemburg), Marc D’Hooge (Luksemburg, Luksemburg), Giulia Gaspari (Luksemburg), Patrick Vanhoudt (Gonderange, Luksemburg) i Dalila Bundy (Cosnes-et-Romain, Francja) (przedstawiciel: adwokat L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) (przedstawiciele: początkowo C. Gómez de la Cruz, G. Nuvoli i T. Gilliams, następnie T. Gilliams i G. Faedo, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata P.E. Partscha)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 270 TFUE zmierzający, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji zawartych w rozliczeniach wynagrodzenia skarżących za kwiecień 2015 i późniejszych, stanowiących zastosowanie do skarżących decyzji rady dyrektorów EBI z dnia 16 grudnia 2014 r. oraz decyzji komitetu zarządzającego EBI z dnia 4 lutego 2015 r., a także stwierdzenie nieważności odcinków wynagrodzenia dotyczących nagrody dla skarżących zawartych w rozliczeniach wynagrodzenia z kwietnia 2015 r., a po drugie, zasądzenie od EBI zapłaty skarżącym, po pierwsze, kwoty różnicy między kwotą wynagrodzeń wypłaconą na podstawie ww. decyzji a wynagrodzeń należnych zgodnie ze zobowiązaniami EBI, a po drugie, odszkodowania za szkodę majątkową z Racji utraty siły nabywczej, oraz zadośćuczynienia za poniesioną przez skarżących krzywdę.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Henry von Blumenthal, Marc D’Hooge, Giulia Gaspari, Patrick Vanhoudt i Dalila Bundy zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 414 z dnia 14.12.2015 (sprawa początkowo zarejestrowana przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-99/15, przekazana Sądowi Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/16

Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – PF/Komisja

(Sprawa T-617/16) (1)

((Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. - Artykuł 43 i art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego - Obowiązek uzasadnienia - Porównanie osiągnięć - Posługiwanie się językami w ramach zadań wykonywanych przez administratorów zatrudnionych do zadań lingwistycznych i przez administratorów zatrudnionych do zadań innych niż lingwistyczne - Usprawiedliwione nieobecności - Oczywisty błąd w ocenie))

(2018/C 013/26)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PF (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi i T. Martin)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Berscheid i C. Berardis-Kayser, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na podstawie art. 270 TFUE mająca na celu stwierdzenie nieważności decyzji odmownej Komisji w sprawie awansu skarżącego do grupy zaszeregowania AD 8 w postępowaniu w sprawie awansu w 2015 r.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	PF zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 371 z 10.10.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod sygn. F-47/16 i przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016 r.).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/16

Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – HD/Parlament

(Sprawa T-652/16 P) (1)

((Odwołanie - Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatki rodzinne - Dodatek edukacyjny - Zakaz równoczesnego pobierania dodatków tego samego rodzaju - Roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia - Ochrona danych osobowych - Obowiązek uzasadnienia))

(2018/C 013/27)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: HD (przedstawiciel: adwokat C. Bernard-Glanz)

Druga strona postępowania: Parlament Europejski (przedstawiciele: M. Ecker i L. Deneys, pełnomocnicy)

Przedmiot

Odwołanie mające na celu uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 21 lipca 2016 r., HD/Parlament (F-136/15, EU:F:2016:169).

Sentencja

1)	Odwołanie zostaje oddalone.

2)	HD zostaje obciążona kosztami.

(1) Dz.U. C 419 z 14.11.2016.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/17

Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – Toontrack Music / EUIPO (EZMIX)

(Sprawa T-771/16) (1)

({Znak towarowy Unii Europejskiej - Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EZMIX - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] - Równość traktowania i zasada dobrej administracji})

(2018/C 013/28)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Toontrack Music AB (Umeå, Szwecja) (przedstawiciel: adwokat L.E. Ström)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (przedstawiciele: A. Söder i D. Hanf, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 27 lipca 2016 r. (sprawa R 2436/2015-5) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego EXMIX jako unijnego znaku towarowego.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Toontrack Music AB zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 14 z 16.1.2017.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/17

Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2017 r. – Bowles / EBC

(Sprawa T-564/16) (1)

((Służba publiczna - Personel EBC - Wynagrodzenie - Podwyżka wynagrodzenia - Członkowie komitetu pracowniczego - Kwalifikacja - Skarga o stwierdzenie nieważności - Umorzenie postępowania - Skarga o odszkodowanie - Skarga prawnie oczywiście bezzasadna))

(2018/C 013/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Carlos Bowles (Frankfurt nad Menem, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci, początkowo L. Levi i A. Tymen, następnie L. Levi)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny (EBC) (przedstawiciele: F. Malfrère i E. Carlini, pełnomocnicy, wspierani przez adwokata B. Wägenbaura)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 270 TFUE zmierzający, po pierwsze, do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 24 lutego 2015 r., podaje do wiadomości personelu w dniu 13 marca 2015 r., w której EBC odmówił przyznania skarżącemu za 2015 r. dodatkowej podwyżki wynagrodzenia oraz stwierdzenia nieważności decyzji oddalającej specjalną skargę z dnia 9 lipca 2015 r., a po drugie, do uzyskania odszkodowania za poniesioną przez skarżącego szkodę.

Sentencja

1)	Nie zachodzi już potrzeba orzekania w przedmiocie zarzutów stwierdzenia nieważności.

2)	W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona jako prawnie oczywiście bezzasadna.

3)	Każda ze stron pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 16 z 18.1.2016 (sprawa początkowo zarejestrowana w Sądzie do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej pod numerem F-130/15, przekazana do Sądu Unii Europejskiej w dniu 1.9.2016).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/18

Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2017 r. – Pilla/Komisja i EACEA

(Sprawa T-784/16) (1)

([Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie - Środki tymczasowe - Wniosek o przyznanie pomocy prawnej złożony po wniesienia skargi - Program „Kreatywna Europa (2014–2020)” - Zaproszenie do składania wniosków dotyczących wsparcia na rzecz działania przygotowawczego - Decyzja o odrzuceniu kandydatury ze względu na niespełnienie kryterium dopuszczalności - Dotacje dostępne wyłącznie dla osób prawnych - Uchybienie wymogom formalnym - Niemożność przypisania aktów EACEA - Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście pozbawiona podstawy prawnej])

(2018/C 013/30)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Rinaldo Pilla (Venafro, Włochy) (przedstawiciel: adwokat A. Silvestri)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Aresu i C. Gheorghiu, pełnomocnicy) i Agencja Wykonawcza ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA) (przedstawiciele: H. Monet i V. Sansonetti, pełnomocnicy)

Przedmiot

W pierwszej kolejności, oparte na art. 263 TFUE żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 2 września 2016 r. odrzucającej kandydaturę przedstawioną przez skarżącego w ramach zaproszenia do składania wniosków „EAC/S05/2016–Wsparcie na rzecz działania przygotowawczego zmierzającego do ustanowienia nagrody »Festiwale« Unii Europejskiej oraz znaku »Festiwal« Unii Europejskiej w dziedzinie kultury: EFFE (Europa dla festiwali, festiwale dla Europy)” z dnia 26 kwietnia 2016 r., w drugiej kolejności, żądanie, by Sąd, tytułem głównym, stwierdził dopuszczalność kandydatury skarżącego lub, tytułem pomocniczym, stwierdził nieważność „samego postępowania selekcyjnego”, w trzeciej kolejności, żądanie zawieszenia postępowania selekcyjnego, a w czwartej kolejności, oparte na art. 268 TFUE żądanie zasądzenia odszkodowania za szkodę, jaką skarżący miał podobno ponieść z uwagi na odrzucenie jego kandydatury.

Sentencja

1)	Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Agencji Wykonawczej ds. Edukacji, Kultury i Sektora Audiowizualnego (EACEA).

2)	Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej w zakresie, w jakim jest skierowana przeciwko Komisji Europejskiej.

3)	Wniosek o przyznanie pomocy prawnej zostaje odrzucony.

4)	Rinaldo Pilla zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 6 z 9.1.2017.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/19

Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 listopada 2017 r. – Rumunia / Komisja

(Sprawa T-391/17 R)

((Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Prawo instytucjonalne - Europejska inicjatywa obywatelska - Ochrona mniejszości narodowych i językowych oraz wzmocnienie różnorodności kulturowej i językowej w Unii - Zasada przyznania - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru))

(2018/C 013/31)

Język postępowania: rumuński

Strony

Strona skarżąca: Rumunia (przedstawiciele: R.-H. Radu, C.-M. Florescu, E. Gane i L. Liţu, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: R H. Krämer i L. Radu Bouyon, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek na podstawie art. 278 i 279 TFUE mający na celu zawieszenie wykonania decyzji Komisji (UE) 2017/652 z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie proponowanej inicjatywy obywatelskiej „Minority SafePack – one million signatures for diversity in Europe” (Dz.U. 2017, L 92, s. 100).

Sentencja

1)	Wniosek w przedmiocie środka tymczasowego zostaje oddalony.

2)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/19

Skarga wniesiona w dniu 8 września 2017 r. – Activa Minoristas del Popular / EBC i SRB

(Sprawa T-618/17)

(2018/C 013/32)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Activa Minoristas del Popular. Asociación para la tutela de los inversores minoristas afectados por la resolución, supervisión y gestión del Banco Popular (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat C. Arredondo Diaz)

Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	uznanie niniejszej skargi o stwierdzenie nieważności za dopuszczalną;

—	stwierdzenie prawa skarżącej do zapoznania się z dokumentacją, na której opierają się zaskarżone decyzje;

—

stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i uznanie, że decyzja ta jest nieważna i bezskuteczna od dnia jej wydania i, tytułem ewentualnym, w przypadku braku możliwości stwierdzenia nieważności, stwierdzenie prawa skarżącej do odszkodowania za szkody wyrządzone decyzją;

—	obciążenie pozwanych kosztami poniesionymi przez skarżącą oraz kosztami, które poniesie skarżąca do wydania przez Sąd ostatecznego orzeczenia.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są podobne do tych podniesionych w sprawach T-478/17 Mutualidad de la Abogacía i Hermandad Nacional de Arquitectos Superiores y Químicos/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-481/17 Fundación Tatiana Pérez de Guzmán y Bueno i SFL/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-482/17 Comercial Vascongada Recalde/ Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-483/17 García Suárez i in./Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-484/17 Fidesban i in./Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, T-497/17 Sánchez del Valle i Calatrava Real State 2015/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz T-498/17 Pablo Álvarez de Linera Granda/Komisja i Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/20

Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Spinoit/Komisja i in.

(Sprawa T-711/17)

(2018/C 013/33)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bernard Spinoit (Charleroi, Belgia) (przedstawiciel: H. Hansen, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska i Europejska Służba Działań Zewnętrznych

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

w rezultacie,

—

stwierdzenie nieważności niedatowanej decyzji oparzonej podpisem elektronicznym w dniu 3 sierpnia 2017 r., zatytułowanej „Wniosek w sprawie zastąpienia starszego specjalisty nr 3 w ramach umowy ENPI/2016/381-920 SOFRECO »Rekrutacja w zakresie wsparcia technicznego w ramach programu pomocy we wdrażaniu układu o stowarzyszeniu (P3A III)«”;

—

zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za szkodę majątkową i krzywdę jakich miał doznać skarżący w związku z poważnym naruszeniem prawa do dobrej administracji polegającym na przyjęciu niedatowanej decyzji, opatrzonej podpisem elektronicznym w dniu 3 sierpnia 2017 r. zatytułowanej „Wniosek w sprawie zastąpienia starszego specjalisty nr 3 w ramach umowy ENPI/2016/381-920 SOFRECO »Rekrutacja w zakresie wsparcia technicznego w ramach programu pomocy we wdrażaniu układu o stowarzyszeniu (P3A III)«”;

—	zasądzenie od pozwanych solidarnie względnie in solidum, ewentualnie od każdego pozwanego, na rzecz skarżącego kwoty w wysokości 209 950 EUR tytułem odszkodowania za szkodę majątkową oraz kwoty w wysokości 15 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za krzywdę;

w każdym razie,

—	obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania;

—	zastrzeżenie dla skarżącego wszelkich pozostałych praw, roszczeń, żądań i środków prawnych.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca powołuje się na jedyny zarzut oparty na naruszeniu istotnych wymogów proceduralnych, w zakresie w jakim, po pierwsze, strona skarżąca nie została wysłuchana przed przyjęciem zaskarżonej decyzji i nie miała dostępu do dotyczących ją akt, a po drugie, uzasadnienie zawarte w tejże decyzji nie umożliwiało stronie skarżącej zrozumienia co zostało jej zarzucone.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/21

Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Chioreanu / ERCEA

(Sprawa T-717/17)

(2018/C 013/34)

Język postępowania: rumuński

Strony

Strona skarżąca: Nicolae Chioreanu (Oradea, Rumunia) (przedstawiciel: D.-C. Rusu, avocat)

Strona pozwana: Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERCEA)

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności decyzji oddalającej wniosek o ponowne zbadanie propozycji nr 741797-NIP, ERC-2016-ADG;

—	nakazanie Agencji Wykonawczej Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych ponownego zbadania propozycji badań.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi zarzut dotyczący naruszenia decyzji Komisji C(2015) 4975 ustanawiającej przepisy Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych w sprawie składania propozycji i procedur oceny, wyboru i przydzielania tych propozycji dotyczących programu szczególnego Horyzont 2020.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/21

Skarga wniesiona w dniu 17 października 2017 r. – The Vianel Group / EUIPO – Viania Dessous (VIANEL)

(Sprawa T-724/17)

(2018/C 013/35)

Język skargi: angielski

Strony

Strona skarżąca: The Vianel Group LLC (Dover, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat V. Perrichon)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Viania Dessous GmbH (Mössingen, Niemcy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Zgłaszający: Strona skarżąca

Sporny znak towarowy: Międzynarodowa rejestracja wskazująca Unię Europejską słownego znaku towarowego „VIANEL” – zgłoszenie nr 1 181 484

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie sprzeciwu

Zaskarżona decyzja: Decyzja Piątej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 14 lipca 2017 r. w sprawie R 285/2017-5

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	uwzględnienie zgłoszenia dokonanego przez skarżącą

—	stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

—	obciążenie wnoszącej sprzeciw kosztami niniejszego postępowania oraz kosztami postępowania przed EUIPO.

Podniesione zarzuty

—	Izba Odwoławcza naruszyła mające zastosowanie przepisy rozporządzenia w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej przy ocenie znaczenia przedstawionych przez wnoszącą sprzeciw dowodów używania, podobieństwa rozpatrywanych towarów i oznaczeń oraz prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/22

Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Clestra Hauserman/Parlament

(Sprawa T-725/17)

(2018/C 013/36)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Clestra Hauserman (Illkirch Graffenstaden, Francja) (przedstawiciel: adwokat J. Gehin)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego zawartej w jego piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 r. informującym skarżącą o odrzuceniu oferty, którą złożyła w odniesieniu do części nr 55 w ramach przetargu o sygnaturze INLO-D-UPIL-T-16-AO8 dotyczącego projektu rozbudowy i modernizacji budynku [im. Konrada Adenauera] w Luksemburgu („decyzji o odrzuceniu oferty”) oraz decyzji o udzieleniu tego zamówienia innemu oferentowi („decyzji o udzieleniu zamówienia”);

—	zasądzenie od Parlamentu Europejskiego zapłaty na rzecz skarżącej odszkodowania w wysokości 1 000 893 EUR z tytułu odpowiedzialności pozaumownej, a w każdym razie kwoty 50 000 EUR z tytułu kosztów związanych z przygotowaniem oferty złożonej w ramach przetargu nr 2014/S 123–218302;

—	obciążenie Parlamentu Europejskiego wszystkimi kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczący niezgodności z prawem decyzji o wykluczeniu spółki Clestra Hauserman w zakresie, w jakim decyzja ta opiera się na drugim postępowaniu przetargowym, które wszczęto niezgodnie z prawem na podstawie ogłoszenia o przetargu nr 2016/S 215–391081 z dnia 8 listopada 2016 r. po przeprowadzeniu pierwszego postępowania przetargowego, które zakończyło się udzieleniem zamówienia skarżącemu przedsiębiorstwu;

Zarzut drugi dotyczący braku uzasadnienia dopuszczalności oferty zwycięskiego przedsiębiorstwa na podstawie postanowień specyfikacji istotnych warunków zamówienia dotyczących zdolności technicznej i finansowej zwycięskiego oferenta (art. 12 i 13 specyfikacji istotnych warunków zamówienia) i dokumentów wymaganych w ramach zaproszenia do składania ofert (art. I–VI.G);

3.	Zarzut trzeci dotyczący niedopuszczalności oferty zwycięskiego przedsiębiorstwa w zakresie, w jakim powinno się stwierdzić jej niezgodność z prawem z uwagi na jej rażąco niską cenę, w związku z czym wybór tej oferty stanowi oczywisty błąd w ocenie;

4.	Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady równego traktowania i przejrzystości, jeśli chodzi o przebieg drugiego postępowania przetargowego.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/23

Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Commune de Fessenheim i in. / Komisja

(Sprawa T-726/17)

(2018/C 013/37)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Commune de Fessenheim (Fessenheim, Francja), Communauté de communes Pays Rhin-Brisach (Volgelsheim, Francja), Conseil départemental du Haut-Rhin (Colmar, Francja) i Conseil régional Grand Est Alsace Champagne-Ardenne Lorraine (Strasburg, Francja) (przedstawiciel: G. de Rubercy, avocat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 sierpnia 2017 r. (GESTDEM 2017/2593) w sprawie odmowy przekazania władzom francuskim pisma Komisji Europejskiej z dnia 22 marca 2017 r. dotyczącego protokołu w przedmiocie odszkodowania dla grupy EDF w związku z uchyleniem pozwolenia na użytkowanie elektrowni jądrowej w Fessenheim;

—	zobowiązanie Komisji Europejskiej do przekazania stronie skarżącej wskazanego pisma z dnia 22 marca 2017 r.;

—	obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

1.	Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 akapit ostatni rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

2.	Zarzut drugi oparty na naruszeniu art. 42 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego prawa dostępu do dokumentów.

3.	Zarzut trzeci oparty na naruszeniu art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dotyczącego prawa do skutecznego środka prawnego.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/24

Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Evropaïki Dynamiki / Komisja

(Sprawa T-730/17)

(2018/C 013/38)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: adwokaci M. Sfyri i C.-N. Dede)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności decyzji [C(2017) 5879 final] z dnia 22 sierpnia 2017 r. wydanej w imieniu Komisji przez sekretarza generalnego tej instytucji, odrzucającej złożony przez skarżącą wniosek potwierdzający o dostęp do dokumentów Komisji Europejskiej dotyczących wyczerpującego wykazu konkretnych umów zawartych między Komisją a poszczególnymi kontrahentami w ciągu ostatnich sześciu lat oraz kopii wszystkich zapytań ofertowych dotyczących wszystkich tych konkretnych umów;

—	zobowiązanie Komisji do przekazania wskazanych informacji w jasny i wyczerpujący sposób w celu umożliwienia opinii publicznej i skarżącej obliczenia liczby osobodni, które były corocznie ujmowane przez kontrahentów w wystawianych Komisji fakturach;

—	obciążenie Komisji poniesionymi przez skarżącą kosztami obsługi prawnej oraz innymi kosztami i wydatkami poniesionymi w związku z niniejszą skargą, nawet w wypadku jej oddalenia.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.

1.	Zarzut pierwszy dotyczący nieprzeprowadzenia przez pozwaną indywidualnej oceny w związku z żądanymi dokumentami, co stanowi naruszenie art. 4 ust. 6 i art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 1049/2001 (1).

Zarzut drugi oparty na twierdzeniu, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania żaden z przewidzianych w rozporządzeniu nr 1049/2001 wyjątków uzasadniających odmowę ujawnienia oraz że Komisja nie wykazała nieproporcjonalnego obciążenia, jakie wiązałoby się w jej ocenie z przeprowadzeniem pełnej analizy żądanych dokumentów i z ich ujawnieniem.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/25

Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Dreute/Parlament

(Sprawa T-732/17)

(2018/C 013/39)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Olivier Dreute (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci L. Levi i A. Blot)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna;

w konsekwencji

—

stwierdzenie nieważności decyzji Sekretarza Generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2017 r. w sprawie przeniesienia skarżącego z gabinetu Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego do Dyrekcji Generalnej parlamentarnych służb badawczych – Dyrekcja Biblioteki Parlamentu Europejskiego ze skutkiem od dnia 17 stycznia 2017 r.;

—	stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 20 lipca 2017 r. oddalającej zażalenie skarżącego z dnia 28 kwietnia 2017 r.;

—

w razie potrzeby, stwierdzenie nieważności decyzji Sekretarza Generalnego z dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie oddelegowania skarżącego w interesie służby do Komisji od dnia 24 maja 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. w zakresie, w jakim ta decyzja stanowi konsekwencję decyzji z dnia 30 stycznia i z dnia 20 lipca 2017 r.;

—	zasądzenie kwoty 20 000 EUR tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

—	obciążenie pozwanego całością kosztów.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1.	Zarzut pierwszy dotyczący braku właściwości autora zaskarżonej decyzji, ponieważ zdaniem strony skarżącej właściwym organem do decydowania o jej nowym zatrudnieniu był urzędujący Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, a nie Sekretarz Generalny Parlamentu.

2.	Zarzut drugi, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia prawa do bycia wysłuchanym oraz decyzji z dnia 24 września 2015 r. PERS-DGD(2015)44042 w sprawie przenoszenia stanowisk w ramach dyrekcji generalnej lub między dyrekcjami generalnymi.

3.	Zarzut trzeci, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia zasady pewności prawa.

4.	Zarzut czwarty, podniesiony pomocniczo, dotyczący nadużycia władzy.

5.	Zarzut piąty, podniesiony pomocniczo, dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji i obowiązku staranności.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/26

Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2017 r. – GMPO / Komisja

(Sprawa T-733/17)

(2018/C 013/40)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: GMP-Orphan (Paryż, Francja) (przedstawiciele: M. Demetriou, QC, E. Mackenzie, barrister, L. Tsang i J. Mulryne, solicitors)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności art. 5 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 5 września 2017 r. udzielającej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, na podstawie rozporządzenia (WE) nr 726/2004 (1), produktu leczniczego „Cuprior-trientine” stosowanego u ludzi;

—	zobowiązanie pozwanej do wydania decyzji o zakwalifikowaniu Cuprioru jako sierocego produktu leczniczego i do dokonania aktualizacji Rejestru sierocych produktów leczniczych Wspólnoty, tak aby uwzględniał on tę kwalifikację;

—	obciążenie pozwanej poniesionymi przez skarżącą kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

Zarzut pierwszy oparty jest na twierdzeniu, że u podstaw art. 5 zaskarżonej decyzji leży błędna interpretacja pojęcia „znaczących korzyści”, którym posłużono się w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 141/2000 (rozporządzenie w sprawie sierocych produktów leczniczych).

—

Komitet ds. Sierocych Produktów Leczniczych (KSPL)/Komisja popełnił(a) błąd, nie uznając – zgodnie z celami ogółu zharmonizowanych przepisów w dziedzinie produktów leczniczych, a zwłaszcza zgodnie z treścią rozporządzenia w sprawie sierocych produktów leczniczych – że większa dostępność Cuprioru na terenie Unii przynosi znaczące korzyści w rozumieniu tych przepisów.

Zarzut drugi oparty jest na twierdzeniu, że KSPL/Komisja naruszył(a) prawo lub popełnił(a) oczywisty błąd w ocenie w związku z zastosowaniem art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie sierocych produktów leczniczych.

—

KSPL/Komisja nie uznał(a), że jakikolwiek problem z dostępnością trientyny w Unii automatycznie skutkowałby brakiem zaspokojenia potrzeb pacjentów lub wyrządzeniem im szkody (chociaż zgodnie z obowiązującymi wytycznymi nie było w istocie konieczne, aby skarżąca wykazała, że pacjentom została wyrządzona szkoda).

Zarzut trzeci, w którym skarżąca utrzymuje, że KSPL/Komisja naruszył(a) prawo bądź zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań lub zasadę sprawiedliwego procesu poprzez zastosowanie późniejszych wytycznych do oznaczenia i kontroli Cuprioru.

—	Skarżąca twierdzi, że KSPL/Komisja postąpił(a) niesprawiedliwie i naruszył(a) uzasadnione oczekiwania skarżącej przez to, że zastosował(a) zasadniczo wytyczne z 2016 r. zamiast wytycznych z 2003 r.

4.	Zarzut czwarty oparty jest na twierdzeniu, że KSPL/Komisja popełnił(a) oczywisty błąd w ocenie w związku z analizą i odrzuceniem przedstawionych przez skarżącą dowodów dotyczących braku dostępności trientyny.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiające wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiające Europejską Agencję Leków (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. 2004, L 136, s. 1).

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/27

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Lincoln Global / EUIPO (FLEXCUT)

(Sprawa T-736/17)

(2018/C 013/41)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Lincoln Global, Inc. (Santa Fe Springs, Kalifornia, Stany Zjednoczone) (przedstawiciel: adwokat K. Piepenbrink)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „FLEXCUT” – zgłoszenie nr 15 111 198

Zaskarżona decyzja: Decyzja Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 30 sierpnia 2017 r. w sprawie R 2225/2016-4

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;

—	obciążenie EUIPO kosztami postępowania.

Podniesiony zarzut

—	Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/27

Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Trasys International i Axianseu Digital Solutions / EASA

(Sprawa T-741/17)

(2018/C 013/42)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Trasys International GEIE (Bruksela, Belgia) oraz Axianseu Digital Solutions SA (Lizbona, Portugalia) (przedstawiciele: L. Masson i G. Tilman, adwokaci)

Strona pozwana: Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego

Żądania

Strona skarżąca wnosi o Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 sierpnia 2017 r. przyjętej w Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego przez jej dyrektora w ramach zamówienia o nazwie „EASA.2017.HVP.08: IT Application & Infrastructure Management Services – ITAIMS” […];

—	w rezultacie, stwierdzenie nieważności domniemanej decyzji o nieprzyznaniu poszczególnych umów ramowych skarżącym;

—	obciążenie Agencji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut oparty na braku uzasadnienia zaskarżonej decyzji w odniesieniu do anormalnie niskiej ceny.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/28

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Kim i in. / Rada

(Sprawa T-742/17)

(2018/C 013/43)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Il-Su Kim (Pjongjang, Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna,), Song-Sam Kang (Hamburg, Niemcy), Chun-Sik Choe (Pjongjang), Kyu-Nam Sin (Pjongjang) i Chun-San Pak (Pjongjang) (przedstawiciele: M. Lester, QC, S. Midwinter, QC, T. Brentnall i A. Stevenson, solicitors)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 329/2007, w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących;

—	obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1.	Zarzut pierwszy, w którym skarżący twierdzą, że Rada nie przedstawiła odpowiedniego i wystarczającego uzasadnienia dla umieszczenia ich nazwisk w wykazie zawartym w zaskarżonym akcie.

2.	Zarzut drugi, w którym skarżący podnoszą, że Rada w sposób oczywisty błędnie stwierdziła, że w przypadku skarżących zostały spełnione jakiekolwiek z kryteriów uzasadniających umieszczenie ich nazwisk w wykazie; nie istnieje żadna podstawa faktyczna dla objęcia skarżących środkami ograniczającymi.

3.	Zarzut trzeci dotyczący naruszenia przez Radę prawa skarżących do równego traktowania.

4.	Zarzut czwarty dotyczących naruszenia przez Radę prawa skarżących do obrony poprzez niedostarczenie im dowodów, na których Rada oparła się, przed ponownym umieszczeniem nazwisk skarżących w wykazie.

5.	Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę przepisów dotyczących ochrony danych osobowych.

6.	Zarzut szósty dotyczący naruszenia przez Radę bez uzasadnienia lub w sposób nieproporcjonalny praw podstawowych skarżących, w tym prawa do ochrony własności, działalności gospodarczej oraz reputacji.

15.1.2018

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 13/29

Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Bischoff / EUIPO – Miroglio Fashion (CARACTÈRE)

(Sprawa T-743/17)

(2018/C 013/44)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bischoff GmbH (Muggensturm, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat D. Régnier)

Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Druga strona w postępowaniu przed izbą odwoławczą: Miroglio Fashion Srl (Alba, Włochy)

Dane dotyczące postępowania przed EUIPO

Właściciel spornego znaku towarowego: Miroglio Fashion Srl

Sporny znak towarowy: Słowny unijny znak towarowy „CARACTÈRE” – zgłoszenie nr 7 061 922

Postępowanie przed EUIPO: Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku

Zaskarżona decyzja: Decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 20 lipca 2017 r. w sprawie R 328/2016-1

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim oddalono w niej złożone przez spółkę Bischoff odwołanie zmierzające do unieważnienia prawa do znaku towarowego nr 007061922 dla towarów i usług z klas 14, 18, 24, 25 i 35;

—	obciążenie EUIPO i spółki Miroglio Fashion kosztami postępowania.

Podniesione zarzuty

—	Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009;

—	Naruszenie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 207/2009.

		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 13

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 61 15 stycznia 2018

Powiadomienie nr	Spis treśći	Strona
	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
2018/C 13/01	Ostatnie publikacje Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej	1

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA SĄDOWE
	Trybunał Sprawiedliwości
2018/C 13/02	Sprawa C-542/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (pierwsza izba) wydanego w dniu 5 lipca 2017 r. w sprawie T-3/16, Allstate Insurance Company / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, wniesione w dniu 14 września 2017 r. przez Allstate Insurance Company	2
2018/C 13/03	Sprawa C-545/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy (Polska) w dniu 18 września 2017 r. – Mariusz Pawlak przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego	3
2018/C 13/04	Sprawa C-547/17 P: Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 20 lipca 2017 r. w sprawie T-612/15, Basic Net / Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (Przedstawienie trzech wertykalnych pasków), wniesione w dniu 18 września 2017 r. przez Basic Net SpA	4
2018/C 13/05	Sprawa C-566/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (Polska) w dniu 26 września 2017 r. – Związek Gmin Zagłębia Miedziowego w Polkowicach przeciwko Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej	5
2018/C 13/06	Sprawa C-581/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 4 października 2017 r. – Martin Wächtler / Finanzamt Konstanz	5
2018/C 13/07	Sprawa C-585/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w dniu 5 października 2017 r. – Finanzamt Linz, Finanzamt Kirchdorf Perg Steyr	6
2018/C 13/08	Sprawa C-605/17: Skarga wniesiona w dniu 20 października 2017 r. – Komisja Europejska / Republika Słowacka	7
2018/C 13/09	Sprawa C-609/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Terveys- ja sosiaalialan neuvottelujärjestö (TSN) ry/Hyvinvointialan liitto ry	8
2018/C 13/10	Sprawa C-610/17: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Työtuomioistuin (Finlandia) w dniu 24 października 2017 r. – Auto- ja Kuljetusalan Työntekijäliitto AKT ry/Satamaoperaattorit ry	8
2018/C 13/11	Sprawa C-627/15: Postanowienie prezesa drugiej izby Trybunału z dnia 4 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Judecătoria Câmpulung – Rumunia) – Dumitru Gavrilescu, Liana Gavrilescu / SC Banca Transilvania SA, dawniej SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA – sucursala Câmpulung	9
2018/C 13/12	Sprawa C-2/16: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 17 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Stuttgart – Niemcy) – Staatsanwaltschaft Stuttgart / J. S. R.	10
2018/C 13/13	Sprawa C-346/16: Postanowienie prezesa szóstej izby Trybunału z dnia 20 lipca 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Kehl – Niemcy) – C, przy udziale: Staatsanwaltschaft Offenburg	10
2018/C 13/14	Sprawa C-19/17: Postanowienie prezesa ósmej izby Trybunału z dnia 24 października 2017 r. – (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Polska) – Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę Dolnośląskiego / Gmina Trzebnica	10
2018/C 13/15	Sprawa C-74/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 28 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Düsseldorf – Niemcy) – Jonathan Heintges / Germanwings GmbH	10
2018/C 13/16	Sprawa C-196/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Kathrin Meyer / TUIfly GmbH	11
2018/C 13/17	Sprawa C-276/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 22 września 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Hannover – Niemcy) – Michael Siegberg / TUIfly GmbH	11
2018/C 13/18	Sprawa C-400/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 30 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Dolj – Rumunia) – Mihaela Iuliana Scripnic, Radu Constantin Scripnic, Alexandru Gheorghiţă, Vasilica Gheorghiţă / SC Bancpost SA, SC Bancpost SA – sucursala Dolj	11
2018/C 13/19	Sprawa C-418/17: Postanowienie Prezesa Trybunału z dnia 25 października 2017 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Nürnberg – Niemcy) – Andreas Fabri, Elisabeth Mathes / Sun Express Deutschland GmbH	11
	Sąd
2018/C 13/20	Sprawa T-140/15: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – Aurora/CPVO – SESVanderhave (M 02205) [Ochrona odmian roślin — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa — Odmiana buraka cukrowego M 02205 — Artykuł 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2100/94 — Artykuł 7 rozporządzenia nr 2100/94 — Charakter odrębny odmiany roślin — Badanie techniczne — Postępowanie przed Izbą Odwoławczą — Obowiązek zbadania w sposób staranny i bezstronny wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku — Kompetencje o charakterze reformatoryjnym]	12
2018/C 13/21	Sprawa T-452/15: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Petrov i in. / Parlament (Poseł do Parlamentu Europejskiego — Odmowa wstępu do budynków Paramentu — Obywatele państwa trzeciego — Artykuł 21 Karty praw podstawowych — Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne — Dyskryminacja ze względu na narodowość — Dopuszczalność zarzutu — Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne — Równość traktowania — Nadużycie władzy)	12
2018/C 13/22	Sprawa T-618/15: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Voigt / Parlament (Poseł do Parlamentu Europejskiego — Odmowa udostępnienia pomieszczeń Paramentu — Obywatele państwa trzeciego — Odmowa wstępu do budynków Paramentu — Artykuł 21 Karty praw podstawowych — Dyskryminacja ze względu na pochodzenie etniczne — Dyskryminacja ze względu na narodowość — Dopuszczalność zarzutu — Dyskryminacja ze względu na poglądy polityczne)	13
2018/C 13/23	Sprawa T-403/16: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Stada Arzneimittel / EUIPO – Urgo recherche innovation et developpement (Immunostad) [Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego Immunostad — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy ImmunoStim — Względna podstawa odmowy rejestracji — Podobieństwo znaków towarowych — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) i art. 60 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Istotna część właściwego kręgu odbiorców — Obowiązek uzasadnienia — Artykuł 75 rozporządzenia nr 207/2009 (obecnie art. 94 rozporządzenia 2017/1001)]	14
2018/C 13/24	Sprawa T-465/16: Wyrok Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. – Cotécnica / EUIPO – Visán Industrias Zootécnicas (cotecnica OPTIMA) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego cotecnica OPTIMA — Wcześniejszy graficzny unijny znak towarowy visán Optima PREMIUM PETFOOD — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE)nr 207/2009 [obecnie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001]}	14
2018/C 13/25	Sprawa T-558/16: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – von Blumenthal i in. / EBI (Służba publiczna — Personel EBI — Reforma systemu wynagradzania i awansu płacowego EBI — Zarzut niezgodności z prawem — Równość traktowania — Odpowiedzialność)	15
2018/C 13/26	Sprawa T-617/16: Wyrok Sądu z dnia 23 listopada 2017 r. – PF/Komisja (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Postępowanie w sprawie awansu w 2015 r. — Artykuł 43 i art. 45 ust. 1 regulaminu pracowniczego — Obowiązek uzasadnienia — Porównanie osiągnięć — Posługiwanie się językami w ramach zadań wykonywanych przez administratorów zatrudnionych do zadań lingwistycznych i przez administratorów zatrudnionych do zadań innych niż lingwistyczne — Usprawiedliwione nieobecności — Oczywisty błąd w ocenie)	16
2018/C 13/27	Sprawa T-652/16 P: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – HD/Parlament (Odwołanie — Urzędnicy — Wynagrodzenie — Dodatki rodzinne — Dodatek edukacyjny — Zakaz równoczesnego pobierania dodatków tego samego rodzaju — Roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia — Ochrona danych osobowych — Obowiązek uzasadnienia)	16
2018/C 13/28	Sprawa T-771/16: Wyrok Sądu z dnia 22 listopada 2017 r. – Toontrack Music / EUIPO (EZMIX) {Znak towarowy Unii Europejskiej — Zgłoszenie słownego unijnego znaku towarowego EZMIX — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/1001] — Równość traktowania i zasada dobrej administracji}	17
2018/C 13/29	Sprawa T-564/16: Postanowienie Sądu z dnia 9 listopada 2017 r. – Bowles / EBC (Służba publiczna — Personel EBC — Wynagrodzenie — Podwyżka wynagrodzenia — Członkowie komitetu pracowniczego — Kwalifikacja — Skarga o stwierdzenie nieważności — Umorzenie postępowania — Skarga o odszkodowanie — Skarga prawnie oczywiście bezzasadna)	17
2018/C 13/30	Sprawa T-784/16: Postanowienie Sądu z dnia 15 listopada 2017 r. – Pilla/Komisja i EACEA [Skarga o stwierdzenie nieważności i o odszkodowanie — Środki tymczasowe — Wniosek o przyznanie pomocy prawnej złożony po wniesienia skargi — Program Kreatywna Europa (2014–2020) — Zaproszenie do składania wniosków dotyczących wsparcia na rzecz działania przygotowawczego — Decyzja o odrzuceniu kandydatury ze względu na niespełnienie kryterium dopuszczalności — Dotacje dostępne wyłącznie dla osób prawnych — Uchybienie wymogom formalnym — Niemożność przypisania aktów EACEA — Skarga w części oczywiście niedopuszczalna, a w części oczywiście pozbawiona podstawy prawnej]	18
2018/C 13/31	Sprawa T-391/17 R: Postanowienie Prezesa Sądu z dnia 13 listopada 2017 r. – Rumunia / Komisja (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Prawo instytucjonalne — Europejska inicjatywa obywatelska — Ochrona mniejszości narodowych i językowych oraz wzmocnienie różnorodności kulturowej i językowej w Unii — Zasada przyznania — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)	19
2018/C 13/32	Sprawa T-618/17: Skarga wniesiona w dniu 8 września 2017 r. – Activa Minoristas del Popular / EBC i SRB	19
2018/C 13/33	Sprawa T-711/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Spinoit/Komisja i in.	20
2018/C 13/34	Sprawa T-717/17: Skarga wniesiona w dniu 13 października 2017 r. – Chioreanu / ERCEA	21
2018/C 13/35	Sprawa T-724/17: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2017 r. – The Vianel Group / EUIPO – Viania Dessous (VIANEL)	21
2018/C 13/36	Sprawa T-725/17: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Clestra Hauserman/Parlament	22
2018/C 13/37	Sprawa T-726/17: Skarga wniesiona w dniu 24 października 2017 r. – Commune de Fessenheim i in. / Komisja	23
2018/C 13/38	Sprawa T-730/17: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Evropaïki Dynamiki / Komisja	24
2018/C 13/39	Sprawa T-732/17: Skarga wniesiona w dniu 27 października 2017 r. – Dreute/Parlament	25
2018/C 13/40	Sprawa T-733/17: Skarga wniesiona w dniu 2 listopada 2017 r. – GMPO / Komisja	26
2018/C 13/41	Sprawa T-736/17: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Lincoln Global / EUIPO (FLEXCUT)	27
2018/C 13/42	Sprawa T-741/17: Skarga wniesiona w dniu 30 października 2017 r. – Trasys International i Axianseu Digital Solutions / EASA	27
2018/C 13/43	Sprawa T-742/17: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Kim i in. / Rada	28
2018/C 13/44	Sprawa T-743/17: Skarga wniesiona w dniu 9 listopada 2017 r. – Bischoff / EUIPO – Miroglio Fashion (CARACTÈRE)	29
2018/C 13/45	Sprawa T-437/17: Postanowienie Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. – Oy Karl Fazer / EUIPO – Kraft Foods Belgium Intellectual Property (MIGNON)	29