6.6.2012

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/1

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi

2012/C 160/01

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 7 i 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1),

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41 (2),

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I. WPROWADZENIE

I.1. Konsultacje z EIOD i cel niniejszej opinii

W dniu 5 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi (3) (zwany dalej „wnioskiem”). Tego samego dnia wniosek przekazano do EIOD do konsultacji.

2.	Wcześniej odbyły się nieformalne konsultacje z EIOD i przesłał on Komisji szereg nieformalnych uwag. Celem obecnej opinii jest uzupełnienie tych uwag w świetle obecnego wniosku oraz publiczne udostępnienie poglądów EIOD.

EIOD uznaje, że przetwarzanie danych osobowych nie stanowi głównego przedmiotu wniosku. Większość przetwarzanych informacji nie będzie zawierać danych osobowych zdefiniowanych w prawie o ochronie danych (4). W stosownych przypadkach prawo o ochronie danych należy jednak przestrzegać również w tych okolicznościach, co zostanie wyjaśnione poniżej.

I.2. Kontekst wniosku

Celem wniosku jest ustanowienie wzajemnego uznawania programów partnerstwa handlowego UE i Stanów Zjednoczonych – a mianowicie programu upoważniony przedsiębiorca (AEO) UE i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi (C-TPAT) – aby ułatwić wymianę handlową między przedsiębiorcami, którzy zainwestowali w bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz są uczestnikami jednego z tych programów.

Stosunki między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w dziedzinie ceł reguluje Umowa o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (5). W ramach tej umowy utworzono Wspólny Komitet Współpracy Celnej, w którego skład wchodzą przedstawiciele organów celnych UE i Stanów Zjednoczonych. Wzajemne uznawanie zostanie wprowadzone decyzją tego komitetu. Treść wniosku składa się zatem z:

—	uzasadnienia,

—	wniosku dotyczącego decyzji Rady, w którym stwierdza się, że UE zajmie na forum Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej stanowisko określone w projekcie decyzji w sprawie wzajemnego uznawania,

—	projektu decyzji Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej ustawiającej wzajemne uznawanie AEO EU i C-TPAT Stanów Zjednoczonych (zwanego dalej „projektem decyzji”) (6).

6.	Projekt decyzji zostanie wdrożony przez organy celne, które określiły proces wspólnego zatwierdzania (procedura ubiegania się przez przedsiębiorców o przyznanie statusu uczestnika programu, ocena wniosków, przyznawanie statusu uczestnika programu oraz monitorowanie tego statusu).

7.	Dobre funkcjonowanie wzajemnego uznawania opiera się zatem na wymianie informacji między organami celnymi UE i Stanów Zjednoczonych dotyczących przedsiębiorców handlowych będących już członkami programu partnerstwa.

II. ANALIZA PROJEKTU DECYZJI

II.1. Przetwarzanie danych dotyczących osób fizycznych

Chociaż celem projektu decyzji nie jest przetwarzanie danych osobowych, niektóre z wymienianych informacji będą dotyczyć osób fizycznych, szczególnie jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną (7) lub jeżeli nazwa oficjalna osoby prawnej prowadzącej działalność jako przedsiębiorca identyfikuje osobę fizyczną (8).

Znaczenie ochrony danych w tym kontekście podkreślił Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu w sprawie Schecke. Zdaniem Trybunału osoby prawne mogą się powoływać na ochronę praw do prywatności i na ochronę danych, uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskie, jeżeli nazwa oficjalna osoby prawnej identyfikuje co najmniej jedną osobę fizyczną (9). W niniejszej opinii zostanie zatem dokonana analiza sposobu, w jaki w projekcie decyzji reguluje się wymianę danych osobowych dotyczących przedsiębiorców.

II.2. Stosowanie ram ochrony danych UE

10.

Przetwarzania danych dokonują organy celne, o których mowa w art. 1 lit. b) Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (10). Definicja ta dotyczy, w UE, „właściwych służb” Komisji Europejskiej oraz organów celnych państw członkowskich UE. Zgodnie z przepisami UE dotyczącymi ochrony danych przetwarzanie przez państwa członkowskie UE podlega dyrektywie 95/46/WE (zwanej dalej „dyrektywą o ochronie danych”) oraz przepisom krajowym dotyczącym ochrony danych wykonującym przepisy dyrektywy o ochronie danych, natomiast przetwarzanie danych osobowych przez instytucje i organy UE podlega rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 (zwanemu dalej „rozporządzeniem”). W tym przypadku zastosowanie ma zatem zarówno dyrektywa o ochronie danych, jak i rozporządzenie.

II.3. Stopień ochrony

11.

Informacje mają być wymieniane w formie elektronicznej i zgodnie z Umową o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. Artykuł 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych stanowi, że strony umowy mogą przekazywać między sobą dane osobowe, jeżeli strona, która otrzyma te dane, gwarantuje ochronę w stopniu co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane.

12.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje to postanowienie, które należy rozumieć jako ukierunkowane na przestrzeganie prawa o ochronie danych UE. Zgodnie z art. 25 dyrektywy o ochronie danych i art. 9 rozporządzenia obowiązuje główna zasada, zgodnie z którą dane można przekazywać z UE do państwa trzeciego tylko, jeżeli państwo otrzymujące informacje zapewnia „odpowiedni” stopień ochrony (11). Artykuł 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych wydaje się zatem bardziej restrykcyjny od dyrektywy o ochronie danych.

13.

Należy zatem zbadać na podstawie wszystkich istotnych okoliczności, czy otrzymujące informacje organy Stanów Zjednoczonych faktycznie gwarantują odpowiadający stopień ochrony (lub przynajmniej „odpowiedni” stopień). Analizę prawidłowości stopnia ochrony należy przeprowadzić w świetle wszystkich okoliczności towarzyszących przekazaniu lub przekazywaniu (12).

14.

Komisja Europejska nie ustaliła, że Stany Zjednoczone jako całość zapewniają odpowiedni stopień ochrony. W świetle braku decyzji o ogólnej prawidłowości poziomu ochrony administratorzy danych (13), pod nadzorem organów ochrony danych (14), mogą uznać, że w konkretnym przypadku zapewniono odpowiedni stopień ochrony. Państwa członkowskie UE (lub EIOD, jeżeli przekazywania dokonują instytucje lub organy UE) mogą również zezwolić na konkretne przekazanie lub przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego, jeżeli administrator danych zaleci odpowiednie gwarancje (15).

15.

W tym przypadku te decyzje ad hoc o prawidłowości poziomu ochrony można by stosować, gdyby krajowe organy celne i służby Komisji Europejskiej odpowiedzialne za sprawy celne przedstawiły wystarczające dowody potwierdzające twierdzenie o przyjęciu odpowiednich gwarancji przez organy celne Stanów Zjednoczonych w odniesieniu do przekazywanie przewidzianego w projekcie decyzji (16).

16.

EIOD nie posiada jednak wystarczających dowodów, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych.

17.

EIOD wzywa zatem do dopilnowania, aby dowody wykazujące, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych, były dostępne dla EIOD i dla krajowych organów ochrony danych. Powinno to stanowić wymów zawarty w przepisie projektu decyzji.

18.

Ponadto można również zezwolić na przekazywanie danych osobowych z UE do państw, które nie gwarantują „odpowiedniego” stopnia ochrony, jeżeli ma zastosowanie któryś z wyjątków zawartych w art. 26 ust. 1 dyrektywy o ochronie danych lub w art. 9 ust. 6 rozporządzenia. W tym konkretnym przypadku można by argumentować, że przekazanie danych jest „konieczne lub wymagane przez prawo z ważnych względów publicznych” (17). Wyjątki te muszą być jednak interpretowane w sposób ścisły i nie mogą stanowić podstawy dla masowego lub systematycznego przekazywania danych osobowych (18). W opinii EIOD wyjątki te nie są przydatne w omawianej sprawie.

II.4. Zasada celowości

19.	Sekcja V ust. 1 projektu decyzji stanowi, że organy celne otrzymujące dane podlegające wymianie mogą je przetwarzać do celów wykonywania projektu decyzji zgodnie z art. 17 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych.

20.

W sekcji V ust. 3 tiret czwarte i w art. 17 ust. 3 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych przewidziano jednak również przetwarzanie danych do innych celów. Biorąc pod uwagę fakt, że cele projektu decyzji wykraczają poza współpracę celną i obejmują walkę z terroryzmem, EIOD zaleca określenie w tekście decyzji wszystkich ewentualnych celów przekazywania danych osobowych. Ponadto wszystkie przekazywane dane powinny być konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia tych celów. Należy również stwierdzić, że osobom, których dane dotyczą, należy przekazywać kompleksowe informacje na temat wszystkich celów i warunków przetwarzania ich danych osobowych.

II.5. Kategorie danych, które mają podlegać wymianie

21.

Dane, które mają podlegać wymianie między organami celnymi, dotyczące uczestników programów partnerstwa handlowego obejmują: nazwę; adres; status uczestnictwa; datę zatwierdzenia lub pozwolenia; zawieszenia i cofnięcia; niepowtarzalny numer pozwolenia lub niepowtarzalny numer identyfikacyjny; oraz „szczegóły, które mogą zostać wspólnie określone przez organy celne, objęte – w stosownych przypadkach – wszelkimi koniecznymi gwarancjami” (19). Ponieważ ostatnia pozycja ma zbyt otwarty charakter, EIOD zaleca określenie kategorii danych, które może ona obejmować.

22.

EIOD zauważa również, że wymieniane dane mogą również obejmować dane dotyczące przestępstw lub podejrzeń o popełnienie przestępstwa, na przykład dane związane z zawieszeniem i cofnięciem uczestnictwa. EIOD podkreśla, że w prawie o ochronie danych UE ogranicza się przetwarzanie danych dotyczących przestępstw, wyroków skazujących i środków bezpieczeństwa (20). Przetwarzanie tych kategorii danych może podlegać kontroli wstępnej dokonywanej przez EIOD i krajowe organy ochrony danych UE (21).

II.6. Dalsze przekazywanie

23.

W sekcji V ust. 3 tiret trzecie zezwala się na przekazywanie danych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym, jeżeli organ dostarczający informacji wyraził wcześniejszą zgodę i na warunkach określonych przez ten organ. Dalsze przekazywanie danych nie powinno być dozwolone bez przedstawienia uzasadnienia.

24.

W związku z tym wydaje się, że w sekcji V ust. 3 należy zawrzeć przepis podobny to przepisu zawartego w art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych stanowiący, że dane osobowe można przekazywać państwu trzeciemu tylko, jeżeli państwo otrzymujące te dane gwarantuje ochronę w stopniu co najmniej odpowiadającym stopniowi wymaganemu w projekcie decyzji. W przeciwnym razie możliwe byłoby obejście ochrony danych osobowych przyznanej na mocy tego projektu decyzji poprzez dalsze przekazywanie danych.

25.

W każdym przypadku w przepisie tym należy określić cele takiego przekazywania i konkretne sytuacje, w których jest ono dozwolone. Należy również wyraźnie stwierdzić, że należy ocenić niezbędność i proporcjonalność międzynarodowego dalszego przekazywania w poszczególnych przypadkach i że nie zezwala się na masowe lub systematyczne przekazywanie. W tekście należy również zawrzeć obowiązek informowania osób, których dane dotyczą, o możliwości międzynarodowego dalszego przekazywania.

II.7. Zatrzymywanie danych

26.	EIOD z zadowoleniem przyjmuje sekcję V ust. 2, w której zabrania się przetwarzania lub przetrzymywania informacji dłużej niż jest to konieczne do celów, dla których są one przekazane. Należy jednak również określić maksymalny okres zatrzymywania.

II.8. Bezpieczeństwo i odpowiedzialność

27.

Sekcja IV stanowi, że informacje będą wymieniane w formie elektronicznej. Według EIOD należy zapewnić więcej szczegółów dotyczących systemu wymiany informacji, który ma zostać utworzony. W każdym razie w ramach wybranego systemu należy zintegrować ochronę prywatności i ochronę danych już na etapie opracowywania (wbudowana ochrona prywatności).

28.

W tym względzie EIOD z zadowoleniem przyjmuje gwarancje w zakresie bezpieczeństwa przewidziane w sekcji V ust. 3 tiret pierwszy i drugi, które obejmują kontrole dostępu, ochronę przed „nieautoryzowanym dostępem, rozpowszechnianiem i dokonywaniem zmian, usunięciem lub zniszczeniem” oraz kontrolowanie, aby dane wykorzystywano wyłącznie do celów projektu decyzji. Z zadowoleniem przyjmuje on również rejestry dostępu przewidziane w sekcji V ust. 3 tiret 5.

29.

EIOD zaleca również zawarcie w tych przepisach obowiązku przeprowadzania oceny skutków w zakresie ochrony danych (w tym oceny ryzyka) przed rozpoczęciem wymiany danych. Ocena powinna obejmować ocenę ryzyka i środki przewidywane w celu zapobiegania ryzykom (22). W tekście należy również stwierdzić, że należy okresowo przeprowadzać kontrole i sporządzać sprawozdania dotyczące zgodności z tymi środkami i ich wykonania. Jest to jeszcze bardziej istotne w świetle możliwości, że zostaną przetworzone dane szczególnie chronione.

II.9. Jakość danych i prawa osób, których dane dotyczą

30.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje obowiązek organów celnych polegający na dopilnowaniu, aby informacje, które podlegają wymianie, były dokładne i okresowo aktualizowane (zob. sekcja V ust. 2 i 5). Z zadowoleniem przyjmuje on również sekcję V ust. 4, w którym gwarantuje się przedsiębiorcom będącym członkami programów partnerstwa prawo dostępu do ich danych osobowych i ich poprawiania.

31.

EIOD zauważa jednak, że egzekwowanie tych praw podlega przepisom krajowym organu celnego. Jeżeli chodzi o dane dostarczane przez organy celne UE oraz w celu zagwarantowania „odpowiedniego” stopnia ochrony (zob. sekcja II.3 niniejszej opinii) prawa te należy ograniczyć tylko, jeżeli takie ograniczenie jest konieczne do ochrony ważnych interesów gospodarczych lub finansowych.

32.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że organy celne muszą usuwać uzyskane dane, jeżeli ich gromadzenie lub dalsze przetwarzanie narusza projekt decyzji lub Umowę o współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (23). EIOD pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych przepis ten miałby zastosowanie do każdego przypadku przetwarzania, w ramach którego nie przestrzega się prawa o ochronie danych UE.

33.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje obowiązek organów celnych do udzielania informacji członkom programu o ich możliwościach odwołania (24). Należy jednak wyjaśnić, jakie możliwości odwołania przysługują w przypadku naruszenia gwarancji ochrony danych zapewnionych w projekcie decyzji. W przepisie tym należy również stwierdzić, że inne osoby, których dane dotyczą (czyli przedsiębiorcy, którzy ubiegają się o członkostwo), również należy informować o możliwościach odwołania.

II.10. Nadzór

34.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje sekcję V ust. 6, zgodnie z którą cała sekcja V podlega „niezależnemu nadzorowi i przeglądowi” prowadzonemu przez Głównego Urzędnika ds. Prywatności w Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (US Department of Homeland Security's Chief Privacy Officer) i krajowe organy ochrony danych.

35.	Należy również stwierdzić, że zadaniem EIOD i krajowych organów ochrony danych, powinno być dopilnowanie, aby stopień ochrony danych osobowych zapewniony przez organy celne otrzymujące te dane był „odpowiedni” (zob. sekcja III.1.). Sekcja IV również powinna podlegać nadzorowi i przeglądowi.

III. WNIOSKI

36.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje gwarancje przewidziane w projekcie decyzji, szczególnie w odniesieniu do bezpieczeństwa danych. EIOD i krajowe organy ochrony danych powinny mieć jednak dostęp do dowodów wykazujących, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. Powinno to stanowić wymów zawarty w przepisie projektu decyzji.

37.

Ponadto EIOD zaleca, aby:

—	określono cele wymiany danych przewidzianej w projekcie decyzji, która powinna być niezbędna i proporcjonalna,

—	określono kategorie danych objętych sekcją IV ust. 3 lit. g),

—

stwierdzono, że, jeżeli konieczność dalszego międzynarodowego przekazywania danych jest uzasadniona, można zezwolić na takie przekazywanie tylko w poszczególnych przypadkach, do odpowiednich celów i jeżeli państwo otrzymujące dane gwarantuje ochronę w stopniu co najmniej odpowiadającym stopniowi zapewnionemu w projekcie decyzji,

—	zawarto obowiązek poinformowania o powyższym wszystkich osób, których dane dotyczą,

—	uzupełniono przepisy dotyczące bezpieczeństwa,

—	określono maksymalne okresy zatrzymywania danych,

—	nie ograniczano praw osób z UE, których dane dotyczą, chyba że takie ograniczenie jest niezbędne do ochrony ważnych interesów gospodarczych lub finansowych,

—	zagwarantowano prawo do odniesienia,

—	poddano sekcję IV nadzorowi i przeglądowi,

—

określono, że zadaniem EIOD, krajowych organów ochrony danych UE i Głównego Urzędnika ds. Prywatności w Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych powinno być dopilnowanie, aby gwarancje stosowane przez organy celne otrzymujące dane w celu zapewnienia odpowiedniego stopnia ochrony danych osobowych były skuteczne i zgodne z wymogami UE.

38.

EIOD zauważa również, że wniosek może oznaczać przetwarzanie danych osobowych związanych z przestępstwami lub podejrzeniami o popełnienie przestępstwa. W prawie UE dane te podlegają bardziej rygorystycznym gwarancjom i mogą podlegać kontroli wstępnej dokonywanej przez EIOD i przez krajowe organy ochrony danych UE.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2012 r.

Giovanni BUTTARELLI

Zastępca Europejskiego Inspektora Ochrony Danych

(1) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

(2) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

(3) COM(2011) 937 wersja ostateczna.

(4) Jak określono w pkt 8–9 niniejszej opinii.

(5) Umowa między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (Dz.U. L 222 z 12.8.1997, s. 17), dostępna pod adresem http://ec.europa.eu/world/agreements/prepareCreateTreatiesWorkspace/treatiesGeneralData.do?step=0&redirect=true&treatyId=308 (streszczenie i pełny tekst).

(6) Wniosek dotyczący decyzji w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi.

(7) Dane osobowe są zdefiniowane w art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE i w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 jako „wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej”.

(8) Zob. również Opinia EIOD w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej UE-Japonia dotyczącego wzajemnego uznawania programów upoważnionego przedsiębiorcy w Unii Europejskiej i w Japonii, dostępna pod adresem http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:190:0002:0006:PL:PDF

(9) Trybunał Sprawiedliwości, z dnia 9 listopada 2010 r., Volker und Markus Schecke, C-92/09 i C-93/09, pkt 53 (dostępny pod adresem http://curia.europa.eu/jurisp/cgi-bin/gettext.pl?where=&lang=en&num=79898890C19090092&doc=T&ouvert=T&seance=ARRET).

(10) Zob. sekcja I ust. 2 projektu decyzji.

(11) Rozporządzenie stanowi również, że przekazywanie może mieć miejsce tylko, jeżeli dane przekazuje się „jedynie w celu spełnienia zadań należących do administratora danych”.

(12) Zob. art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. 2 rozporządzenia, art. 25 ust. 1 i art. 25 ust. 2 dyrektywy o ochronie danych i wykonujące je przepisy krajowe dotyczące ochrony danych. Zob. również wyżej wspomnianą opinię EIOD w sprawie Współpracy Celnej UE-Japonia.

(13) W tym przypadku organy celne UE i jej państw członkowskich.

(14) W niektórych państwach członkowskich wyłącznie organy ochrony danych mogą wydać zezwolenie na przekazanie danych.

(15) Artykuł 26 ust. 2 dyrektywy o ochronie danych i art. 9 ust. 7 rozporządzenia.

(16) Zob. pismo EIOD w sprawie dokumentu „Transfers of personal data to third countries: »adequacy« of signatories to Council of Europe Convention 108 (Case 2009-0333)” dostępne na stronie internetowej http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/webdav/shared/Documents/Supervision/Adminmeasures/2009/09-07-02_OLAF_transfer_third_countries_EN.pdf

(17) Zob. art. 9 ust. 6 lit. d) rozporządzenia lub art. 26 ust. 1 lit. d) dyrektywy o ochronie danych, które zgodnie z motywem 58 dyrektywy o ochronie danych obejmują przekazywanie danych między organami podatkowymi lub celnymi.

(18) Zob. art. 29 dokumentu grupy roboczej z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej wykładni art. 26 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE z 24 października 1995 r. (WP114), s. 7–9, dostępny na stronie internetowej http://ec.europa.eu/justice/policies/privacy/docs/wpdocs/2005/wp114_pl.pdf

(19) Zob. sekcja IV ust. 3 lit. a)–g) projektu decyzji.

(20) Zob. art. 8 ust. 5 dyrektywy 95/46/WE i art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

(21) Zob. art. 27 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i przepisy krajowe dotyczące ochrony danych UE wykonujące art. 20 dyrektywy 95/46/WE.

(22) Przewidziane już w art. 33 nowego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (COM(2012) 11/4 projekt).

(23) Zob. sekcja V ust. 5 projektu decyzji.

(24) Zob. sekcja V ust. 4 ostatnie zdanie.

6.6.2012

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/8

Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE

Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2012/C 160/02

Data przyjęcia decyzji

22.2.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.32698 (11/NN)

Państwo członkowskie

Finlandia

Region

Åland

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Omstruktureringsstöd till Air Åland/Rakenneuudistustuki Air Ålandille

Podstawa prawna

Landskapslagen om lån, räntestöd och understöd ur landskapets medel samt om landskapsgaranti (ÅFS 1988:50) samt landskapsregeringens beslut nr 5, 31.1.2011 N12/10/4/80 om beviljande av omstruktureringsstöd till Air Åland Ab/Maisema Laki lainat, korkotuet ja avustukset maakunnan voimavaroja ja maiseman takuu (ÅFS 1988:50) ja paikallishallinnon päätös N:o 5, 31.1.2011 N12/10/4/80 rakenneuudistustuen myöntämiseksi Air Åland Ab.

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji

Forma pomocy

Pożyczka uprzywilejowana

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 300 000 EUR

Intensywność pomocy

—

Czas trwania

31.1.2011–31.1.2016

Sektory gospodarki

Transport lotniczy

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Ålands landskapsregerging

PB 1060

AX-22111 Mariehamn

SUOMI/FINLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

25.4.2012

Numer środka pomocy państwa

SA.33382 (11/N)

Państwo członkowskie

Finlandia

Region

—

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Viking Line Ltd.

Podstawa prawna

Valtionavustuslaki, valtioneuvoston asetus alusten ympäristönsuojelua parantavien investointitukien yleisistä ehdoista

Statsunderstödslagen om allmänna villkor för investeringsstöd för fartyg i syfte att förbättra miljöskyddet

Rodzaj środka pomocy

Pomoc indywidualna

Cel pomocy

Ochrona środowiska

Forma pomocy

Dotacje bezpośrednie

Budżet

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 28 mln EUR

Intensywność pomocy

49 %

Czas trwania

2012

Sektory gospodarki

Morski i przybrzeżny transport wodny

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Liikenne- ja viestintäministeriö

Valtioneuvosto

Eteläesplanadi 16

PL 31

FI-00023 Helsinki

SUOMI/FINLAND

Kommunikationsministeriet

Statsrådet

Södra esplanaden 16

PB 31

FI-00023 Helsinki

SUOMI/FINLAND

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

Data przyjęcia decyzji

20.12.2011

Numer środka pomocy państwa

SA.33920 (11/N)

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Region

Northern Ireland

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Northern Ireland Screen fund-prolongation

Podstawa prawna

Education and Library Services (Northern Ireland) Order 1986

The Industrial Development Act (Northern Ireland) 2002

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Promowanie kultury

Forma pomocy

Pożyczka uprzywilejowana

Budżet

Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy: 12 mln GBP

Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 48 mln GBP

Intensywność pomocy

90 %

Czas trwania

1.4.2012–31.3.2016

Sektory gospodarki

Działalność związana z kulturą, rekreacją i sportem

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Northern Ireland Screen Alfred House

Alfred Street

Belfast

Northern Ireland

BT2 8ED

UNITED KINGDOM

Inne informacje

—

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm

6.6.2012

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/13

Informacje dostarczone przez Komisję zgodnie z art. 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (1)

Dane statystyczne dotyczące przepisów technicznych zgłoszonych w 2011 r. zgodnie z procedurą powiadamiania na podstawie dyrektywy 98/34/WE

2012/C 160/05

I. Tabela przedstawiająca rodzaje reakcji przesłanych do państw członkowskich Unii Europejskiej na zgłoszone przez nie projekty

Państwa członkowskie (PC)	Ilość powiadomień	Uwagi (2)			Szczegółowe opinie (3)		Propozycje aktów wspólnotowych
Państwa członkowskie (PC)	Ilość powiadomień	PC	Komisja Europejska	EFTA (4) TR (5)	PC	Komisja Europejska	9.3 (6)	9.4 (7)
Belgia	19	3	9	0	0	0	0	1
Bułgaria	11	4	3	0	1	2	0	0
Republika Czeska	22	4	6	0	1	5	0	0
Dania	38	5	3	0	5	3	0	0
Niemcy	62	17	13	0	5	3	1	0
Estonia	9	3	5	0	0	0	0	0
Irlandia	10	0	4	0	0	0	0	0
Grecja	13	5	8	0	2	5	0	0
Hiszpania	39	16	7	0	4	3	0	0
Francja	63	32	14	0	5	10	0	0
Włochy	29	10	8	0	2	3	0	0
Cypr	1	2	0	0	0	1	0	0
Łotwa	6	1	4	0	0	2	0	0
Litwa	5	1	2	0	0	0	0	0
Luksemburg	4	4	0	0	0	0	0	0
Węgry	28	6	8	0	6	4	0	0
Malta	5	0	1	0	0	0	0	0
Niderlandy	41	5	8	0	0	1	0	0
Austria	65	3	8	0	4	0	0	0
Polska	27	4	2	0	0	1	0	0
Portugalia	5	0	1	0	2	0	0	0
Rumunia	22	2	2	0	0	0	0	0
Słowenia	10	3	2	0	1	2	0	0
Słowacja	35	3	4	0	2	3	0	0
Finlandia	23	6	9	0	5	6	0	0
Szwecja	30	5	6	0	1	2	0	0
Zjednoczone Królestwo	53	10	10	0	4	3	1	0
Ogółem UE	675	154	147	0	50	59	2	1

II. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej

Sektor	BE	BG	CZ	CY	DK	DE	EE	IE	GR	ES	FR	IT	LV	LT	LU	HU	MT	NL	AT	PL	PT	RO	SI	SK	FI	SE	UK	Łącznie
Budownictwo i konstrukcje	3	3	5	0	1	25	1	2	1	4	14	2	0	3	0	2	0	8	39	3	0	14	3	13	3	6	11	166
Rolnictwo, rybołówstwo i produkty żywnościowe	6	1	2	1	10	3	3	1	6	4	16	9	3	1	0	8	0	11	2	1	2	0	3	7	7	0	6	113
Substancje chemiczne	1	1	1	0	1	1	0	1	0	0	6	1	1	0	0	0	1	0	3	0	0	1	0	0	4	5	0	28
Produkty farmaceutyczne	0	0	0	0	1	2	0	0	0	1	2	0	0	0	0	2	1	0	1	2	0	0	0	0	0	1	2	15
Sprzęty do domu i wypoczynku	0	1	1	0	6	0	1	0	2	8	1	1	0	0	0	0	0	0	3	3	0	0	0	0	0	2	3	32
Maszyny	2	2	6	0	0	1	0	1	1	1	4	2	0	1	0	0	1	2	5	5	0	0	0	0	2	5	0	41
Energia, minerały, drewno	1	0	3	0	2	0	0	1	1	2	1	0	0	0	0	0	0	4	2	5	1	0	0	7	0	1	2	33
Ochrona środowiska, opakowania	2	0	2	0	3	3	0	0	0	0	4	5	2	0	0	6	2	4	0	2	0	0	1	0	0	2	4	42
Zdrowie, sprzęt medyczny	0	1	1	0	0	4	0	1	0	1	0	0	0	0	0	1	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	0	9
Transport	2	1	0	0	6	3	1	0	1	3	3	1	0	0	0	1	0	10	5	1	0	4	3	0	2	7	12	66
Telekomunikacja	0	0	0	0	0	12	1	2	1	13	3	0	0	0	4	0	0	1	1	1	0	3	0	6	1	0	9	58
Inne wyroby	0	1	1	0	2	0	2	1	0	1	7	2	0	0	0	6	0	0	4	1	2	0	0	2	4	1	3	40
Usługi społeczeństwa informacyjnego	2	0	0	0	6	8	0	0	0	1	2	6	0	0	0	2	0	1	0	3	0	0	0	0	0	0	1	32
Ogółem na państwo członkowskie	19	11	22	1	38	62	9	10	13	39	63	29	6	5	4	28	5	41	65	27	5	22	10	35	23	30	53	675

III. Uwagi dotyczące projektów zgłoszonych przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię (8) oraz Szwajcarię (9)

Państwo	Powiadomienia	Uwagi WE (10)
Islandia	7	4
Liechtenstein	1	0
Szwajcaria	7	2
Norwegia	6	2
Łącznie	21	8

IV. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię

Sektor	Islandia	Liechtenstein	Norwegia	Szwajcaria	Łącznie
Rolnictwo, rybołówstwo i produkty żywnościowe	2				2
Gry losowe			2		2
Produkty naftowe				1	1
Budownictwo i konstrukcje			1		1
Transport	1	1	1	1	4
Telekomunikacja				4	4
Inne wyroby	3			1	4
Zdrowie, sprzęt medyczny	1				1
Usługi 98/48/WE			2		2
Ogółem na państwo	7	1	6	7	21

V. Projekty zgłoszone przez Turcję oraz uwagi dotyczące tych projektów

Turcja	Powiadomienia	Uwagi WE
Łącznie	2	1

VI. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez Turcję

Sektor	Turcja
Różne	1
Budownictwo i konstrukcje	1
Ogółem	2

VII. Dane statystyczne dotyczące postępowań w sprawie uchybienia wszczętych w 2011 r. na mocy art. 226 Traktatu WE przeciwko krajowym przepisom technicznym przyjętym z naruszeniem przepisów dyrektywy 98/34/WE

Państwo	Liczba
Francja	1
Polska	1
Ogółem UE	2

(1) Dyrektywa 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37) ujednolica dyrektywę 83/189/EWG ze zmianami wprowadzonymi w szczególności dyrektywami 88/182/EWG i 94/10/WE. Dyrektywa 98/34/WE została zmieniona dyrektywą 98/48/WE z dnia 20 lipca 1998 r. (Dz.U. L 217 z 5.8.1998, s. 18), która rozszerzyła zakres jej stosowania o zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego.

(2) Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy.

(3) Artykuł 9 ust. 2 dyrektywy („szczegółową opinię, (…), stwierdzającą, że przewidziany środek może stworzyć bariery w swobodnym przepływie towarów lub usług lub swobodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług w obrębie rynku wewnętrznego”).

(4) Na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym kraje EFTA będące sygnatariuszami tego porozumienia stosują dyrektywę 98/34/WE, dostosowaną zgodnie z załącznikiem II rozdział XIX pkt 1, w związku z czym mogą zgłaszać uwagi do projektów notyfikowanych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej. Szwajcaria może również zgłaszać uwagi na podstawie nieformalnej umowy o wymianie informacji w dziedzinie przepisów technicznych.

(5) Procedura 98/34 została rozszerzona o Turcję w ramach umowy stowarzyszeniowej zawartej z tym krajem (Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (Dz.U. 217 z 29.12.1964, s. 3687) oraz decyzja nr 1/95 i nr 2/97 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja).

(6) Artykuł 9 ust. 3 dyrektywy, zobowiązujący państwa członkowskie do odroczenia w czasie przyjęcia notyfikowanego projektu (z wyjątkiem projektów zasad dotyczących usług) o dwanaście miesięcy od daty jego otrzymania przez Komisję, jeżeli ogłosi ona zamiar zgłoszenia wniosku lub przyjęcia dyrektywy, rozporządzenia lub decyzji w tej dziedzinie.

(7) Artykuł 9 ust. 4 dyrektywy, zobowiązujący państwa członkowskie do odroczenia przyjęcia notyfikowanego projektu o dwanaście miesięcy od jego otrzymania przez Komisję, jeżeli ogłosi ona, że przedłożony projekt przepisu technicznego dotyczy kwestii objętej projektem dyrektywy, rozporządzenia lub decyzji przedstawionej Radzie.

(8) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zob. przypis 4) zobowiązuje państwa EFTA, sygnatariuszy porozumienia, do zgłaszania Komisji projektów przepisów technicznych.

(9) Na podstawie nieformalnej umowy o wymianie informacji w dziedzinie przepisów technicznych (zob. przypis 4), Szwajcaria przesyła Komisji projekty przepisów technicznych.

(10) Jedynym rodzajem reakcji UE przewidzianym w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zob. przypisy 4 i 7), jest możliwość zgłoszenia uwag (art. 8 ust. 2 dyrektywy 98/34/WE, zgodnie z załącznikiem II rozdział XIX pkt 1 do tego porozumienia). Taki sam rodzaj reakcji może nastąpić w odniesieniu do powiadomień Szwajcarii na podstawie nieformalnej umowy zawartej pomiędzy UE a Szwajcarią (zob. przypisy 4 i 8).

6.6.2012

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 160/19

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie zaleceń i ustaleń przyjętych dnia 28 lipca 2011 r. przez organ rozstrzygania sporów Światowej Organizacji Handlu – Spór dotyczący elementów złącznych – Wspólnoty Europejskie (DS 397)

2012/C 160/07

Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (1) („rozporządzenie upoważniające WTO”).

1. Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Bulten Fasteners (China) Co., Ltd. w następstwie publikacji zawiadomienia przez Komisję (2) („zawiadomienie dotyczące elementów złącznych”), w którym wezwano producentów eksportujących elementów łącznych w Chińskiej Republice Ludowej do zgłoszenia się i wystąpienia z wnioskiem o przegląd, jeśli uważają oni, że warunki określone w pkt 1 a) zawiadomienia dotyczącego elementów złącznych mają do nich zastosowanie.

2. Produkt objęty dochodzeniem

Produktem będącym przedmiotem niniejszego dochodzenia są niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty dochodzeniem”), zdefiniowane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. (3) („rozporządzenie pierwotne”).

3. Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.

4. Podstawy dokonania przeglądu

Wniosek na podstawie art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO uzasadniono tym, że wnioskodawca wymieniony w pkt 1 został zniechęcony do współpracy i występowania o traktowanie indywidualne z powodu obciążenia administracyjnego wynikającego z art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”).

Wnioskodawca dostarczył również informacje na temat swoich cen eksportowych i wielkości wywozu w pierwotnym okresie dochodzenia, zgodnie z wymaganiami określonymi w pkt 1 lit. b) ppkt (ii) zawiadomienia dotyczącego elementów złącznych.

Wnioskodawca twierdził również, że gdyby współpracował w pierwotnym dochodzeniu, domagałby się indywidualnego badania na podstawie art. 17 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i w związku z tym obecnie występuje z wnioskiem o takie traktowanie.

5. Procedura dotycząca stwierdzenia dumpingu

Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu, Komisja niniejszym wszczyna, zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO, przegląd w celu określenia, czy wnioskodawca spełnia wymagania konieczne do przyznania indywidualnej stawki cła zgodnie z art. 9 ust. 5 i art. 17 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

Jeśli wnioskodawca spełnia wymagania niezbędne do przyznania indywidualnej stawki cła, określony zostanie jego indywidualny margines dumpingu i poziom cła, o ile będą występowały, którymi powinien zostać objęty ich przywóz produktu objętego dochodzeniem do Unii. W trakcie dochodzenia wspomniany indywidualny margines dumpingu ustalony zostanie z wykorzystaniem cen eksportowych wnioskodawcy z pierwotnego okresu dochodzenia i wartości normalnej w państwie analogicznym, określonej w czasie pierwotnego dochodzenia.

a) Kwestionariusze

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle wnioskodawcy kwestionariusz. Wymienione informacje i dowody je potwierdzające powinny wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i).

b) Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii, a także informacji innych niż odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Wymienione informacje i dowody je potwierdzające powinny wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i).

Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły one z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten należy złożyć w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii).

6. Terminy

Terminy ogólne

(i) Dla stron zgłaszających się, udzielających odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i przedkładających inne informacje

Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.

(ii) Przesłuchania

Wszystkie zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w takim samym terminie 37 dni.

7. Wskazówki dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (5).

Zgodnie z art. 19 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie poufne informacje mogą zostać pominięte.

Zainteresowane strony proszone są o składanie wszystkich oświadczeń i wniosków w formacie elektronicznym (oświadczenia niepoufne pocztą elektroniczną, poufne na płytach CD-R/DVD), wskazując nazwę, adres, adres e-mail, numery telefonu i faksu zainteresowanej strony. Jednakże pełnomocnictwa i podpisane zaświadczenia towarzyszące odpowiedziom na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz ich aktualizacje należy dostarczać w formie papierowej, tj. pocztą lub osobiście, na adres podany poniżej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, jeżeli zainteresowana strona nie może złożyć swoich oświadczeń i wniosków w formie elektronicznej, musi niezwłocznie powiadomić o tym Komisję. Dodatkowe informacje dotyczące korespondencji z Komisją zainteresowane strony mogą uzyskać na odpowiedniej stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence/

Adres Komisji do celów korespondencji:

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate H

Office: N105 04/092

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

Faks +32 22993704

E-mail: TRADE-AD-FASTENERS-DSB@ec.europa.eu

8. Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, informacje te nie są brane pod uwagę i zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i ustalenia opierają się na dostępnych faktach, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

9. Przetwarzanie danych osobowych

Należy zauważyć, że wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).

10. Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.

Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie powinny być składane w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.

Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: (http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/hearing-officer/index_en.htm).

(1) Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10.

(2) Dz.U. C 66 z 6.3.2012, s. 29.

(3) Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1.

(4) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(5) Dokument taki jest dokumentem uważanym za poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(6) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

		ISSN 1977-1002 doi:10.3000/19771002.C_2012.160.pol
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 160

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Tom 55 6 czerwca 2012

Powiadomienie nr	Spis treśći	Strona
	I Rezolucje, zalecenia i opinie
	OPINIE
	Europejski Inspektor Ochrony Danych
2012/C 160/01	Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi	1

	II Komunikaty
	KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2012/C 160/02	Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń ( 1 )	8

2012/C 160/03	Komunikat Komisji dotyczący dostępnej ilości dla podokresu wrzesień 2012 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię Europejską na produkty w sektorze ryżu	11

	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2012/C 160/04	Kursy walutowe euro	12

2012/C 160/05	Informacje dostarczone przez Komisję zgodnie z art. 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego – Dane statystyczne dotyczące przepisów technicznych zgłoszonych w 2011 r. zgodnie z procedurą powiadamiania na podstawie dyrektywy 98/34/WE	13

2012/C 160/06	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	18

Pochodzenie	Numer porządkowy	Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone na podokres maj 2012 r.	Całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2012 r. (w kg)
Antyle Holenderskie i Aruba	09.4189	(1)	25 000 000
Najsłabiej rozwinięte KTZ	09.4190	(1)	10 000 000

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ
	Komisja Europejska
2012/C 160/07	Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie zaleceń i ustaleń przyjętych dnia 28 lipca 2011 r. przez organ rozstrzygania sporów Światowej Organizacji Handlu – Spór dotyczący elementów złącznych – Wspólnoty Europejskie (DS 397)	19

	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
	Komisja Europejska
2012/C 160/08	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6612 – Vitol/AtlasInvest/Petroplus Marketing) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	22

	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2012/C 160/09	Powiadomienie dotyczące wniosku złożonego na mocy art. 30 dyrektywy 2004/17/WE – Przedłużenie terminu – Wniosek złożony przez podmiot zamawiający	23

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,2429
JPY	Jen	97,25
DKK	Korona duńska	7,4314
GBP	Funt szterling	0,81005
SEK	Korona szwedzka	8,9690
CHF	Frank szwajcarski	1,2010
ISK	Korona islandzka
NOK	Korona norweska	7,5945
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	25,720
HUF	Forint węgierski	302,19
LTL	Lit litewski	3,4528
LVL	Łat łotewski	0,6968
PLN	Złoty polski	4,3816
RON	Lej rumuński	4,4660
TRY	Lir turecki	2,3002
AUD	Dolar australijski	1,2762
CAD	Dolar kanadyjski	1,2930
HKD	Dolar Hongkongu	9,6430
NZD	Dolar nowozelandzki	1,6482
SGD	Dolar singapurski	1,6012
KRW	Won	1 467,15
ZAR	Rand	10,5100
CNY	Yuan renminbi	7,9153
HRK	Kuna chorwacka	7,5670
IDR	Rupia indonezyjska	11 734,95
MYR	Ringgit malezyjski	3,9773
PHP	Peso filipińskie	54,093
RUB	Rubel rosyjski	41,2610
THB	Bat tajlandzki	39,300
BRL	Real	2,5503
MXN	Peso meksykańskie	17,6753
INR	Rupia indyjska	69,1610