ISSN 1977-1002 doi:10.3000/19771002.C_2012.160.pol |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Informacje i zawiadomienia |
Tom 55 |
Powiadomienie nr |
Spis treśći |
Strona |
|
I Rezolucje, zalecenia i opinie |
|
|
OPINIE |
|
|
Europejski Inspektor Ochrony Danych |
|
2012/C 160/01 |
||
|
II Komunikaty |
|
|
KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
|
|
Komisja Europejska |
|
2012/C 160/02 |
Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE – Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń ( 1 ) |
|
2012/C 160/03 |
||
|
IV Informacje |
|
|
INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
|
|
Komisja Europejska |
|
2012/C 160/04 |
||
2012/C 160/05 |
||
2012/C 160/06 |
||
|
V Ogłoszenia |
|
|
POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ |
|
|
Komisja Europejska |
|
2012/C 160/07 |
||
|
POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI |
|
|
Komisja Europejska |
|
2012/C 160/08 |
Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.6612 – Vitol/AtlasInvest/Petroplus Marketing) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 ) |
|
|
INNE AKTY |
|
|
Komisja Europejska |
|
2012/C 160/09 |
||
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
PL |
|
I Rezolucje, zalecenia i opinie
OPINIE
Europejski Inspektor Ochrony Danych
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/1 |
Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi
2012/C 160/01
EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16,
uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 7 i 8,
uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (1),
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41 (2),
PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:
I. WPROWADZENIE
I.1. Konsultacje z EIOD i cel niniejszej opinii
1. |
W dniu 5 stycznia 2011 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi (3) (zwany dalej „wnioskiem”). Tego samego dnia wniosek przekazano do EIOD do konsultacji. |
2. |
Wcześniej odbyły się nieformalne konsultacje z EIOD i przesłał on Komisji szereg nieformalnych uwag. Celem obecnej opinii jest uzupełnienie tych uwag w świetle obecnego wniosku oraz publiczne udostępnienie poglądów EIOD. |
3. |
EIOD uznaje, że przetwarzanie danych osobowych nie stanowi głównego przedmiotu wniosku. Większość przetwarzanych informacji nie będzie zawierać danych osobowych zdefiniowanych w prawie o ochronie danych (4). W stosownych przypadkach prawo o ochronie danych należy jednak przestrzegać również w tych okolicznościach, co zostanie wyjaśnione poniżej. |
I.2. Kontekst wniosku
4. |
Celem wniosku jest ustanowienie wzajemnego uznawania programów partnerstwa handlowego UE i Stanów Zjednoczonych – a mianowicie programu upoważniony przedsiębiorca (AEO) UE i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi (C-TPAT) – aby ułatwić wymianę handlową między przedsiębiorcami, którzy zainwestowali w bezpieczeństwo łańcucha dostaw oraz są uczestnikami jednego z tych programów. |
5. |
Stosunki między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w dziedzinie ceł reguluje Umowa o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (5). W ramach tej umowy utworzono Wspólny Komitet Współpracy Celnej, w którego skład wchodzą przedstawiciele organów celnych UE i Stanów Zjednoczonych. Wzajemne uznawanie zostanie wprowadzone decyzją tego komitetu. Treść wniosku składa się zatem z:
|
6. |
Projekt decyzji zostanie wdrożony przez organy celne, które określiły proces wspólnego zatwierdzania (procedura ubiegania się przez przedsiębiorców o przyznanie statusu uczestnika programu, ocena wniosków, przyznawanie statusu uczestnika programu oraz monitorowanie tego statusu). |
7. |
Dobre funkcjonowanie wzajemnego uznawania opiera się zatem na wymianie informacji między organami celnymi UE i Stanów Zjednoczonych dotyczących przedsiębiorców handlowych będących już członkami programu partnerstwa. |
II. ANALIZA PROJEKTU DECYZJI
II.1. Przetwarzanie danych dotyczących osób fizycznych
8. |
Chociaż celem projektu decyzji nie jest przetwarzanie danych osobowych, niektóre z wymienianych informacji będą dotyczyć osób fizycznych, szczególnie jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną (7) lub jeżeli nazwa oficjalna osoby prawnej prowadzącej działalność jako przedsiębiorca identyfikuje osobę fizyczną (8). |
9. |
Znaczenie ochrony danych w tym kontekście podkreślił Trybunał Sprawiedliwości w swoim orzeczeniu w sprawie Schecke. Zdaniem Trybunału osoby prawne mogą się powoływać na ochronę praw do prywatności i na ochronę danych, uznanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskie, jeżeli nazwa oficjalna osoby prawnej identyfikuje co najmniej jedną osobę fizyczną (9). W niniejszej opinii zostanie zatem dokonana analiza sposobu, w jaki w projekcie decyzji reguluje się wymianę danych osobowych dotyczących przedsiębiorców. |
II.2. Stosowanie ram ochrony danych UE
10. |
Przetwarzania danych dokonują organy celne, o których mowa w art. 1 lit. b) Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (10). Definicja ta dotyczy, w UE, „właściwych służb” Komisji Europejskiej oraz organów celnych państw członkowskich UE. Zgodnie z przepisami UE dotyczącymi ochrony danych przetwarzanie przez państwa członkowskie UE podlega dyrektywie 95/46/WE (zwanej dalej „dyrektywą o ochronie danych”) oraz przepisom krajowym dotyczącym ochrony danych wykonującym przepisy dyrektywy o ochronie danych, natomiast przetwarzanie danych osobowych przez instytucje i organy UE podlega rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 (zwanemu dalej „rozporządzeniem”). W tym przypadku zastosowanie ma zatem zarówno dyrektywa o ochronie danych, jak i rozporządzenie. |
II.3. Stopień ochrony
11. |
Informacje mają być wymieniane w formie elektronicznej i zgodnie z Umową o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. Artykuł 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych stanowi, że strony umowy mogą przekazywać między sobą dane osobowe, jeżeli strona, która otrzyma te dane, gwarantuje ochronę w stopniu co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane. |
12. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje to postanowienie, które należy rozumieć jako ukierunkowane na przestrzeganie prawa o ochronie danych UE. Zgodnie z art. 25 dyrektywy o ochronie danych i art. 9 rozporządzenia obowiązuje główna zasada, zgodnie z którą dane można przekazywać z UE do państwa trzeciego tylko, jeżeli państwo otrzymujące informacje zapewnia „odpowiedni” stopień ochrony (11). Artykuł 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych wydaje się zatem bardziej restrykcyjny od dyrektywy o ochronie danych. |
13. |
Należy zatem zbadać na podstawie wszystkich istotnych okoliczności, czy otrzymujące informacje organy Stanów Zjednoczonych faktycznie gwarantują odpowiadający stopień ochrony (lub przynajmniej „odpowiedni” stopień). Analizę prawidłowości stopnia ochrony należy przeprowadzić w świetle wszystkich okoliczności towarzyszących przekazaniu lub przekazywaniu (12). |
14. |
Komisja Europejska nie ustaliła, że Stany Zjednoczone jako całość zapewniają odpowiedni stopień ochrony. W świetle braku decyzji o ogólnej prawidłowości poziomu ochrony administratorzy danych (13), pod nadzorem organów ochrony danych (14), mogą uznać, że w konkretnym przypadku zapewniono odpowiedni stopień ochrony. Państwa członkowskie UE (lub EIOD, jeżeli przekazywania dokonują instytucje lub organy UE) mogą również zezwolić na konkretne przekazanie lub przekazywanie danych osobowych do państwa trzeciego, jeżeli administrator danych zaleci odpowiednie gwarancje (15). |
15. |
W tym przypadku te decyzje ad hoc o prawidłowości poziomu ochrony można by stosować, gdyby krajowe organy celne i służby Komisji Europejskiej odpowiedzialne za sprawy celne przedstawiły wystarczające dowody potwierdzające twierdzenie o przyjęciu odpowiednich gwarancji przez organy celne Stanów Zjednoczonych w odniesieniu do przekazywanie przewidzianego w projekcie decyzji (16). |
16. |
EIOD nie posiada jednak wystarczających dowodów, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. |
17. |
EIOD wzywa zatem do dopilnowania, aby dowody wykazujące, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych, były dostępne dla EIOD i dla krajowych organów ochrony danych. Powinno to stanowić wymów zawarty w przepisie projektu decyzji. |
18. |
Ponadto można również zezwolić na przekazywanie danych osobowych z UE do państw, które nie gwarantują „odpowiedniego” stopnia ochrony, jeżeli ma zastosowanie któryś z wyjątków zawartych w art. 26 ust. 1 dyrektywy o ochronie danych lub w art. 9 ust. 6 rozporządzenia. W tym konkretnym przypadku można by argumentować, że przekazanie danych jest „konieczne lub wymagane przez prawo z ważnych względów publicznych” (17). Wyjątki te muszą być jednak interpretowane w sposób ścisły i nie mogą stanowić podstawy dla masowego lub systematycznego przekazywania danych osobowych (18). W opinii EIOD wyjątki te nie są przydatne w omawianej sprawie. |
II.4. Zasada celowości
19. |
Sekcja V ust. 1 projektu decyzji stanowi, że organy celne otrzymujące dane podlegające wymianie mogą je przetwarzać do celów wykonywania projektu decyzji zgodnie z art. 17 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. |
20. |
W sekcji V ust. 3 tiret czwarte i w art. 17 ust. 3 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych przewidziano jednak również przetwarzanie danych do innych celów. Biorąc pod uwagę fakt, że cele projektu decyzji wykraczają poza współpracę celną i obejmują walkę z terroryzmem, EIOD zaleca określenie w tekście decyzji wszystkich ewentualnych celów przekazywania danych osobowych. Ponadto wszystkie przekazywane dane powinny być konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia tych celów. Należy również stwierdzić, że osobom, których dane dotyczą, należy przekazywać kompleksowe informacje na temat wszystkich celów i warunków przetwarzania ich danych osobowych. |
II.5. Kategorie danych, które mają podlegać wymianie
21. |
Dane, które mają podlegać wymianie między organami celnymi, dotyczące uczestników programów partnerstwa handlowego obejmują: nazwę; adres; status uczestnictwa; datę zatwierdzenia lub pozwolenia; zawieszenia i cofnięcia; niepowtarzalny numer pozwolenia lub niepowtarzalny numer identyfikacyjny; oraz „szczegóły, które mogą zostać wspólnie określone przez organy celne, objęte – w stosownych przypadkach – wszelkimi koniecznymi gwarancjami” (19). Ponieważ ostatnia pozycja ma zbyt otwarty charakter, EIOD zaleca określenie kategorii danych, które może ona obejmować. |
22. |
EIOD zauważa również, że wymieniane dane mogą również obejmować dane dotyczące przestępstw lub podejrzeń o popełnienie przestępstwa, na przykład dane związane z zawieszeniem i cofnięciem uczestnictwa. EIOD podkreśla, że w prawie o ochronie danych UE ogranicza się przetwarzanie danych dotyczących przestępstw, wyroków skazujących i środków bezpieczeństwa (20). Przetwarzanie tych kategorii danych może podlegać kontroli wstępnej dokonywanej przez EIOD i krajowe organy ochrony danych UE (21). |
II.6. Dalsze przekazywanie
23. |
W sekcji V ust. 3 tiret trzecie zezwala się na przekazywanie danych państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym, jeżeli organ dostarczający informacji wyraził wcześniejszą zgodę i na warunkach określonych przez ten organ. Dalsze przekazywanie danych nie powinno być dozwolone bez przedstawienia uzasadnienia. |
24. |
W związku z tym wydaje się, że w sekcji V ust. 3 należy zawrzeć przepis podobny to przepisu zawartego w art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych stanowiący, że dane osobowe można przekazywać państwu trzeciemu tylko, jeżeli państwo otrzymujące te dane gwarantuje ochronę w stopniu co najmniej odpowiadającym stopniowi wymaganemu w projekcie decyzji. W przeciwnym razie możliwe byłoby obejście ochrony danych osobowych przyznanej na mocy tego projektu decyzji poprzez dalsze przekazywanie danych. |
25. |
W każdym przypadku w przepisie tym należy określić cele takiego przekazywania i konkretne sytuacje, w których jest ono dozwolone. Należy również wyraźnie stwierdzić, że należy ocenić niezbędność i proporcjonalność międzynarodowego dalszego przekazywania w poszczególnych przypadkach i że nie zezwala się na masowe lub systematyczne przekazywanie. W tekście należy również zawrzeć obowiązek informowania osób, których dane dotyczą, o możliwości międzynarodowego dalszego przekazywania. |
II.7. Zatrzymywanie danych
26. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje sekcję V ust. 2, w której zabrania się przetwarzania lub przetrzymywania informacji dłużej niż jest to konieczne do celów, dla których są one przekazane. Należy jednak również określić maksymalny okres zatrzymywania. |
II.8. Bezpieczeństwo i odpowiedzialność
27. |
Sekcja IV stanowi, że informacje będą wymieniane w formie elektronicznej. Według EIOD należy zapewnić więcej szczegółów dotyczących systemu wymiany informacji, który ma zostać utworzony. W każdym razie w ramach wybranego systemu należy zintegrować ochronę prywatności i ochronę danych już na etapie opracowywania (wbudowana ochrona prywatności). |
28. |
W tym względzie EIOD z zadowoleniem przyjmuje gwarancje w zakresie bezpieczeństwa przewidziane w sekcji V ust. 3 tiret pierwszy i drugi, które obejmują kontrole dostępu, ochronę przed „nieautoryzowanym dostępem, rozpowszechnianiem i dokonywaniem zmian, usunięciem lub zniszczeniem” oraz kontrolowanie, aby dane wykorzystywano wyłącznie do celów projektu decyzji. Z zadowoleniem przyjmuje on również rejestry dostępu przewidziane w sekcji V ust. 3 tiret 5. |
29. |
EIOD zaleca również zawarcie w tych przepisach obowiązku przeprowadzania oceny skutków w zakresie ochrony danych (w tym oceny ryzyka) przed rozpoczęciem wymiany danych. Ocena powinna obejmować ocenę ryzyka i środki przewidywane w celu zapobiegania ryzykom (22). W tekście należy również stwierdzić, że należy okresowo przeprowadzać kontrole i sporządzać sprawozdania dotyczące zgodności z tymi środkami i ich wykonania. Jest to jeszcze bardziej istotne w świetle możliwości, że zostaną przetworzone dane szczególnie chronione. |
II.9. Jakość danych i prawa osób, których dane dotyczą
30. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje obowiązek organów celnych polegający na dopilnowaniu, aby informacje, które podlegają wymianie, były dokładne i okresowo aktualizowane (zob. sekcja V ust. 2 i 5). Z zadowoleniem przyjmuje on również sekcję V ust. 4, w którym gwarantuje się przedsiębiorcom będącym członkami programów partnerstwa prawo dostępu do ich danych osobowych i ich poprawiania. |
31. |
EIOD zauważa jednak, że egzekwowanie tych praw podlega przepisom krajowym organu celnego. Jeżeli chodzi o dane dostarczane przez organy celne UE oraz w celu zagwarantowania „odpowiedniego” stopnia ochrony (zob. sekcja II.3 niniejszej opinii) prawa te należy ograniczyć tylko, jeżeli takie ograniczenie jest konieczne do ochrony ważnych interesów gospodarczych lub finansowych. |
32. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że organy celne muszą usuwać uzyskane dane, jeżeli ich gromadzenie lub dalsze przetwarzanie narusza projekt decyzji lub Umowę o współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (23). EIOD pragnie przypomnieć, że zgodnie z art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy celnej i wzajemnej pomocy w sprawach celnych przepis ten miałby zastosowanie do każdego przypadku przetwarzania, w ramach którego nie przestrzega się prawa o ochronie danych UE. |
33. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje obowiązek organów celnych do udzielania informacji członkom programu o ich możliwościach odwołania (24). Należy jednak wyjaśnić, jakie możliwości odwołania przysługują w przypadku naruszenia gwarancji ochrony danych zapewnionych w projekcie decyzji. W przepisie tym należy również stwierdzić, że inne osoby, których dane dotyczą (czyli przedsiębiorcy, którzy ubiegają się o członkostwo), również należy informować o możliwościach odwołania. |
II.10. Nadzór
34. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje sekcję V ust. 6, zgodnie z którą cała sekcja V podlega „niezależnemu nadzorowi i przeglądowi” prowadzonemu przez Głównego Urzędnika ds. Prywatności w Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (US Department of Homeland Security's Chief Privacy Officer) i krajowe organy ochrony danych. |
35. |
Należy również stwierdzić, że zadaniem EIOD i krajowych organów ochrony danych, powinno być dopilnowanie, aby stopień ochrony danych osobowych zapewniony przez organy celne otrzymujące te dane był „odpowiedni” (zob. sekcja III.1.). Sekcja IV również powinna podlegać nadzorowi i przeglądowi. |
III. WNIOSKI
36. |
EIOD z zadowoleniem przyjmuje gwarancje przewidziane w projekcie decyzji, szczególnie w odniesieniu do bezpieczeństwa danych. EIOD i krajowe organy ochrony danych powinny mieć jednak dostęp do dowodów wykazujących, że organy celne Stanów Zjednoczonych zapewniają ochronę danych w stopniu „odpowiednim” lub „co najmniej odpowiadającym stopniowi ochrony, jaki do tego szczególnego przypadku stosuje państwo, które dostarcza te dane” zgodnie z wymogami art. 17 ust. 2 Umowy o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych. Powinno to stanowić wymów zawarty w przepisie projektu decyzji. |
37. |
Ponadto EIOD zaleca, aby:
|
38. |
EIOD zauważa również, że wniosek może oznaczać przetwarzanie danych osobowych związanych z przestępstwami lub podejrzeniami o popełnienie przestępstwa. W prawie UE dane te podlegają bardziej rygorystycznym gwarancjom i mogą podlegać kontroli wstępnej dokonywanej przez EIOD i przez krajowe organy ochrony danych UE. |
Sporządzono w Brukseli dnia 9 lutego 2012 r.
Giovanni BUTTARELLI
Zastępca Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
(1) Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
(2) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
(3) COM(2011) 937 wersja ostateczna.
(4) Jak określono w pkt 8–9 niniejszej opinii.
(5) Umowa między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (Dz.U. L 222 z 12.8.1997, s. 17), dostępna pod adresem http://ec.europa.eu/world/agreements/prepareCreateTreatiesWorkspace/treatiesGeneralData.do?step=0&redirect=true&treatyId=308 (streszczenie i pełny tekst).
(6) Wniosek dotyczący decyzji w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu UE-Stany Zjednoczone dotyczącego wzajemnego uznawania programu upoważnionego przedsiębiorcy Unii Europejskiej i Partnerstwa celno-handlowego Stanów Zjednoczonych przeciwko terroryzmowi.
(7) Dane osobowe są zdefiniowane w art. 2 lit. a) dyrektywy 95/46/WE i w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 jako „wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej”.
(8) Zob. również Opinia EIOD w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie stanowiska Unii w ramach Wspólnego Komitetu Współpracy Celnej UE-Japonia dotyczącego wzajemnego uznawania programów upoważnionego przedsiębiorcy w Unii Europejskiej i w Japonii, dostępna pod adresem http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:190:0002:0006:PL:PDF
(9) Trybunał Sprawiedliwości, z dnia 9 listopada 2010 r., Volker und Markus Schecke, C-92/09 i C-93/09, pkt 53 (dostępny pod adresem http://curia.europa.eu/jurisp/cgi-bin/gettext.pl?where=&lang=en&num=79898890C19090092&doc=T&ouvert=T&seance=ARRET).
(10) Zob. sekcja I ust. 2 projektu decyzji.
(11) Rozporządzenie stanowi również, że przekazywanie może mieć miejsce tylko, jeżeli dane przekazuje się „jedynie w celu spełnienia zadań należących do administratora danych”.
(12) Zob. art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. 2 rozporządzenia, art. 25 ust. 1 i art. 25 ust. 2 dyrektywy o ochronie danych i wykonujące je przepisy krajowe dotyczące ochrony danych. Zob. również wyżej wspomnianą opinię EIOD w sprawie Współpracy Celnej UE-Japonia.
(13) W tym przypadku organy celne UE i jej państw członkowskich.
(14) W niektórych państwach członkowskich wyłącznie organy ochrony danych mogą wydać zezwolenie na przekazanie danych.
(15) Artykuł 26 ust. 2 dyrektywy o ochronie danych i art. 9 ust. 7 rozporządzenia.
(16) Zob. pismo EIOD w sprawie dokumentu „Transfers of personal data to third countries: »adequacy« of signatories to Council of Europe Convention 108 (Case 2009-0333)” dostępne na stronie internetowej http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/webdav/shared/Documents/Supervision/Adminmeasures/2009/09-07-02_OLAF_transfer_third_countries_EN.pdf
(17) Zob. art. 9 ust. 6 lit. d) rozporządzenia lub art. 26 ust. 1 lit. d) dyrektywy o ochronie danych, które zgodnie z motywem 58 dyrektywy o ochronie danych obejmują przekazywanie danych między organami podatkowymi lub celnymi.
(18) Zob. art. 29 dokumentu grupy roboczej z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej wykładni art. 26 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE z 24 października 1995 r. (WP114), s. 7–9, dostępny na stronie internetowej http://ec.europa.eu/justice/policies/privacy/docs/wpdocs/2005/wp114_pl.pdf
(19) Zob. sekcja IV ust. 3 lit. a)–g) projektu decyzji.
(20) Zob. art. 8 ust. 5 dyrektywy 95/46/WE i art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.
(21) Zob. art. 27 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i przepisy krajowe dotyczące ochrony danych UE wykonujące art. 20 dyrektywy 95/46/WE.
(22) Przewidziane już w art. 33 nowego wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i swobodnym przepływem takich danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (COM(2012) 11/4 projekt).
(23) Zob. sekcja V ust. 5 projektu decyzji.
(24) Zob. sekcja V ust. 4 ostatnie zdanie.
II Komunikaty
KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
Komisja Europejska
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/8 |
Zatwierdzenie pomocy państwa zgodnie z art. 107 i 108 TFUE
Sprawy, w których Komisja nie wnosi zastrzeżeń
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
2012/C 160/02
Data przyjęcia decyzji |
22.2.2012 |
||||
Numer środka pomocy państwa |
SA.32698 (11/NN) |
||||
Państwo członkowskie |
Finlandia |
||||
Region |
Åland |
||||
Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) |
Omstruktureringsstöd till Air Åland/Rakenneuudistustuki Air Ålandille |
||||
Podstawa prawna |
Landskapslagen om lån, räntestöd och understöd ur landskapets medel samt om landskapsgaranti (ÅFS 1988:50) samt landskapsregeringens beslut nr 5, 31.1.2011 N12/10/4/80 om beviljande av omstruktureringsstöd till Air Åland Ab/Maisema Laki lainat, korkotuet ja avustukset maakunnan voimavaroja ja maiseman takuu (ÅFS 1988:50) ja paikallishallinnon päätös N:o 5, 31.1.2011 N12/10/4/80 rakenneuudistustuen myöntämiseksi Air Åland Ab. |
||||
Rodzaj środka pomocy |
Pomoc indywidualna |
||||
Cel pomocy |
Restrukturyzacja przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji |
||||
Forma pomocy |
Pożyczka uprzywilejowana |
||||
Budżet |
Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 300 000 EUR |
||||
Intensywność pomocy |
— |
||||
Czas trwania |
31.1.2011–31.1.2016 |
||||
Sektory gospodarki |
Transport lotniczy |
||||
Nazwa i adres organu przyznającego pomoc |
|
||||
Inne informacje |
— |
Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:
http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm
Data przyjęcia decyzji |
25.4.2012 |
||||||||||||
Numer środka pomocy państwa |
SA.33382 (11/N) |
||||||||||||
Państwo członkowskie |
Finlandia |
||||||||||||
Region |
— |
||||||||||||
Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) |
Viking Line Ltd. |
||||||||||||
Podstawa prawna |
Valtionavustuslaki, valtioneuvoston asetus alusten ympäristönsuojelua parantavien investointitukien yleisistä ehdoista Statsunderstödslagen om allmänna villkor för investeringsstöd för fartyg i syfte att förbättra miljöskyddet |
||||||||||||
Rodzaj środka pomocy |
Pomoc indywidualna |
||||||||||||
Cel pomocy |
Ochrona środowiska |
||||||||||||
Forma pomocy |
Dotacje bezpośrednie |
||||||||||||
Budżet |
Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu: 28 mln EUR |
||||||||||||
Intensywność pomocy |
49 % |
||||||||||||
Czas trwania |
2012 |
||||||||||||
Sektory gospodarki |
Morski i przybrzeżny transport wodny |
||||||||||||
Nazwa i adres organu przyznającego pomoc |
|
||||||||||||
Inne informacje |
— |
Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:
http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm
Data przyjęcia decyzji |
20.12.2011 |
||||||
Numer środka pomocy państwa |
SA.33920 (11/N) |
||||||
Państwo członkowskie |
Zjednoczone Królestwo |
||||||
Region |
Northern Ireland |
||||||
Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta) |
Northern Ireland Screen fund-prolongation |
||||||
Podstawa prawna |
Education and Library Services (Northern Ireland) Order 1986 The Industrial Development Act (Northern Ireland) 2002 |
||||||
Rodzaj środka pomocy |
Program pomocy |
||||||
Cel pomocy |
Promowanie kultury |
||||||
Forma pomocy |
Pożyczka uprzywilejowana |
||||||
Budżet |
|
||||||
Intensywność pomocy |
90 % |
||||||
Czas trwania |
1.4.2012–31.3.2016 |
||||||
Sektory gospodarki |
Działalność związana z kulturą, rekreacją i sportem |
||||||
Nazwa i adres organu przyznającego pomoc |
|
||||||
Inne informacje |
— |
Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:
http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/11 |
Komunikat Komisji dotyczący dostępnej ilości dla podokresu wrzesień 2012 r. w ramach niektórych kontyngentów otwartych przez Unię Europejską na produkty w sektorze ryżu
2012/C 160/03
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1274/2009 otworzyło kontyngenty taryfowe na przywóz ryżu pochodzącego z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ) (1). Nie złożono wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz w ciągu pierwszych siedmiu dni maja 2012 r. na kontyngenty o numerze porządkowym 09.4189 i 09.4190.
Zgodnie z art. 7 ust. 4 zdanie drugie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (2) ilości, na które nie zostaną złożone wnioski, zostają dodane do redystrybucji w kolejnym podokresie.
Zgodnie z art. 1 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia Komisji (UE) nr 1274/2009 ilości dostępne na kolejny podokres ogłaszane są przez Komisję przed 25. dniem ostatniego miesiąca trwającego podokresu.
W efekcie całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2012 r. w ramach kontyngentów o numerach porządkowych 09.4189 i 09.4190, o których mowa w rozporządzeniu (UE) nr 1274/2009, ustalone zostały w załączniku do niniejszego zawiadomienia.
(1) Dz.U. L 344 z 23.12.2009, s. 3.
(2) Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.
ZAŁĄCZNIK
Ilości dostępne w następującym podokresie na mocy rozporządzenia (UE) nr 1274/2009
Pochodzenie |
Numer porządkowy |
Wnioski o wydanie pozwolenia na przywóz złożone na podokres maj 2012 r. |
Całkowite ilości dostępne w podokresie wrzesień 2012 r. (w kg) |
Antyle Holenderskie i Aruba |
09.4189 |
25 000 000 |
|
Najsłabiej rozwinięte KTZ |
09.4190 |
10 000 000 |
(1) Brak współczynnika przydziału dla tego podokresu: Komisja nie otrzymała żadnego wniosku o wydanie pozwolenia.
IV Informacje
INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
Komisja Europejska
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/12 |
Kursy walutowe euro (1)
5 czerwca 2012 r.
2012/C 160/04
1 euro =
|
Waluta |
Kurs wymiany |
USD |
Dolar amerykański |
1,2429 |
JPY |
Jen |
97,25 |
DKK |
Korona duńska |
7,4314 |
GBP |
Funt szterling |
0,81005 |
SEK |
Korona szwedzka |
8,9690 |
CHF |
Frank szwajcarski |
1,2010 |
ISK |
Korona islandzka |
|
NOK |
Korona norweska |
7,5945 |
BGN |
Lew |
1,9558 |
CZK |
Korona czeska |
25,720 |
HUF |
Forint węgierski |
302,19 |
LTL |
Lit litewski |
3,4528 |
LVL |
Łat łotewski |
0,6968 |
PLN |
Złoty polski |
4,3816 |
RON |
Lej rumuński |
4,4660 |
TRY |
Lir turecki |
2,3002 |
AUD |
Dolar australijski |
1,2762 |
CAD |
Dolar kanadyjski |
1,2930 |
HKD |
Dolar Hongkongu |
9,6430 |
NZD |
Dolar nowozelandzki |
1,6482 |
SGD |
Dolar singapurski |
1,6012 |
KRW |
Won |
1 467,15 |
ZAR |
Rand |
10,5100 |
CNY |
Yuan renminbi |
7,9153 |
HRK |
Kuna chorwacka |
7,5670 |
IDR |
Rupia indonezyjska |
11 734,95 |
MYR |
Ringgit malezyjski |
3,9773 |
PHP |
Peso filipińskie |
54,093 |
RUB |
Rubel rosyjski |
41,2610 |
THB |
Bat tajlandzki |
39,300 |
BRL |
Real |
2,5503 |
MXN |
Peso meksykańskie |
17,6753 |
INR |
Rupia indyjska |
69,1610 |
(1) Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/13 |
Informacje dostarczone przez Komisję zgodnie z art. 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (1)
Dane statystyczne dotyczące przepisów technicznych zgłoszonych w 2011 r. zgodnie z procedurą powiadamiania na podstawie dyrektywy 98/34/WE
2012/C 160/05
I. Tabela przedstawiająca rodzaje reakcji przesłanych do państw członkowskich Unii Europejskiej na zgłoszone przez nie projekty
Państwa członkowskie (PC) |
Ilość powiadomień |
Uwagi (2) |
Szczegółowe opinie (3) |
Propozycje aktów wspólnotowych |
||||
PC |
Komisja Europejska |
PC |
Komisja Europejska |
9.3 (6) |
9.4 (7) |
|||
Belgia |
19 |
3 |
9 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
Bułgaria |
11 |
4 |
3 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
Republika Czeska |
22 |
4 |
6 |
0 |
1 |
5 |
0 |
0 |
Dania |
38 |
5 |
3 |
0 |
5 |
3 |
0 |
0 |
Niemcy |
62 |
17 |
13 |
0 |
5 |
3 |
1 |
0 |
Estonia |
9 |
3 |
5 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Irlandia |
10 |
0 |
4 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Grecja |
13 |
5 |
8 |
0 |
2 |
5 |
0 |
0 |
Hiszpania |
39 |
16 |
7 |
0 |
4 |
3 |
0 |
0 |
Francja |
63 |
32 |
14 |
0 |
5 |
10 |
0 |
0 |
Włochy |
29 |
10 |
8 |
0 |
2 |
3 |
0 |
0 |
Cypr |
1 |
2 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
Łotwa |
6 |
1 |
4 |
0 |
0 |
2 |
0 |
0 |
Litwa |
5 |
1 |
2 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Luksemburg |
4 |
4 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Węgry |
28 |
6 |
8 |
0 |
6 |
4 |
0 |
0 |
Malta |
5 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Niderlandy |
41 |
5 |
8 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
Austria |
65 |
3 |
8 |
0 |
4 |
0 |
0 |
0 |
Polska |
27 |
4 |
2 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
Portugalia |
5 |
0 |
1 |
0 |
2 |
0 |
0 |
0 |
Rumunia |
22 |
2 |
2 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
Słowenia |
10 |
3 |
2 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
Słowacja |
35 |
3 |
4 |
0 |
2 |
3 |
0 |
0 |
Finlandia |
23 |
6 |
9 |
0 |
5 |
6 |
0 |
0 |
Szwecja |
30 |
5 |
6 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
Zjednoczone Królestwo |
53 |
10 |
10 |
0 |
4 |
3 |
1 |
0 |
Ogółem UE |
675 |
154 |
147 |
0 |
50 |
59 |
2 |
1 |
II. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej
Sektor |
BE |
BG |
CZ |
CY |
DK |
DE |
EE |
IE |
GR |
ES |
FR |
IT |
LV |
LT |
LU |
HU |
MT |
NL |
AT |
PL |
PT |
RO |
SI |
SK |
FI |
SE |
UK |
Łącznie |
Budownictwo i konstrukcje |
3 |
3 |
5 |
0 |
1 |
25 |
1 |
2 |
1 |
4 |
14 |
2 |
0 |
3 |
0 |
2 |
0 |
8 |
39 |
3 |
0 |
14 |
3 |
13 |
3 |
6 |
11 |
166 |
Rolnictwo, rybołówstwo i produkty żywnościowe |
6 |
1 |
2 |
1 |
10 |
3 |
3 |
1 |
6 |
4 |
16 |
9 |
3 |
1 |
0 |
8 |
0 |
11 |
2 |
1 |
2 |
0 |
3 |
7 |
7 |
0 |
6 |
113 |
Substancje chemiczne |
1 |
1 |
1 |
0 |
1 |
1 |
0 |
1 |
0 |
0 |
6 |
1 |
1 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
3 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
4 |
5 |
0 |
28 |
Produkty farmaceutyczne |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
0 |
0 |
2 |
1 |
0 |
1 |
2 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
2 |
15 |
Sprzęty do domu i wypoczynku |
0 |
1 |
1 |
0 |
6 |
0 |
1 |
0 |
2 |
8 |
1 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
3 |
3 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
2 |
3 |
32 |
Maszyny |
2 |
2 |
6 |
0 |
0 |
1 |
0 |
1 |
1 |
1 |
4 |
2 |
0 |
1 |
0 |
0 |
1 |
2 |
5 |
5 |
0 |
0 |
0 |
0 |
2 |
5 |
0 |
41 |
Energia, minerały, drewno |
1 |
0 |
3 |
0 |
2 |
0 |
0 |
1 |
1 |
2 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
4 |
2 |
5 |
1 |
0 |
0 |
7 |
0 |
1 |
2 |
33 |
Ochrona środowiska, opakowania |
2 |
0 |
2 |
0 |
3 |
3 |
0 |
0 |
0 |
0 |
4 |
5 |
2 |
0 |
0 |
6 |
2 |
4 |
0 |
2 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
2 |
4 |
42 |
Zdrowie, sprzęt medyczny |
0 |
1 |
1 |
0 |
0 |
4 |
0 |
1 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
9 |
Transport |
2 |
1 |
0 |
0 |
6 |
3 |
1 |
0 |
1 |
3 |
3 |
1 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
10 |
5 |
1 |
0 |
4 |
3 |
0 |
2 |
7 |
12 |
66 |
Telekomunikacja |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
12 |
1 |
2 |
1 |
13 |
3 |
0 |
0 |
0 |
4 |
0 |
0 |
1 |
1 |
1 |
0 |
3 |
0 |
6 |
1 |
0 |
9 |
58 |
Inne wyroby |
0 |
1 |
1 |
0 |
2 |
0 |
2 |
1 |
0 |
1 |
7 |
2 |
0 |
0 |
0 |
6 |
0 |
0 |
4 |
1 |
2 |
0 |
0 |
2 |
4 |
1 |
3 |
40 |
Usługi społeczeństwa informacyjnego |
2 |
0 |
0 |
0 |
6 |
8 |
0 |
0 |
0 |
1 |
2 |
6 |
0 |
0 |
0 |
2 |
0 |
1 |
0 |
3 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
32 |
Ogółem na państwo członkowskie |
19 |
11 |
22 |
1 |
38 |
62 |
9 |
10 |
13 |
39 |
63 |
29 |
6 |
5 |
4 |
28 |
5 |
41 |
65 |
27 |
5 |
22 |
10 |
35 |
23 |
30 |
53 |
675 |
III. Uwagi dotyczące projektów zgłoszonych przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię (8) oraz Szwajcarię (9)
Państwo |
Powiadomienia |
Uwagi WE (10) |
Islandia |
7 |
4 |
Liechtenstein |
1 |
0 |
Szwajcaria |
7 |
2 |
Norwegia |
6 |
2 |
Łącznie |
21 |
8 |
IV. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez Islandię, Liechtenstein, Norwegię i Szwajcarię
Sektor |
Islandia |
Liechtenstein |
Norwegia |
Szwajcaria |
Łącznie |
Rolnictwo, rybołówstwo i produkty żywnościowe |
2 |
|
|
|
2 |
Gry losowe |
|
|
2 |
|
2 |
Produkty naftowe |
|
|
|
1 |
1 |
Budownictwo i konstrukcje |
|
|
1 |
|
1 |
Transport |
1 |
1 |
1 |
1 |
4 |
Telekomunikacja |
|
|
|
4 |
4 |
Inne wyroby |
3 |
|
|
1 |
4 |
Zdrowie, sprzęt medyczny |
1 |
|
|
|
1 |
Usługi 98/48/WE |
|
|
2 |
|
2 |
Ogółem na państwo |
7 |
1 |
6 |
7 |
21 |
V. Projekty zgłoszone przez Turcję oraz uwagi dotyczące tych projektów
Turcja |
Powiadomienia |
Uwagi WE |
Łącznie |
2 |
1 |
VI. Podział na sektory projektów powiadomień zgłoszonych przez Turcję
Sektor |
Turcja |
Różne |
1 |
Budownictwo i konstrukcje |
1 |
Ogółem |
2 |
VII. Dane statystyczne dotyczące postępowań w sprawie uchybienia wszczętych w 2011 r. na mocy art. 226 Traktatu WE przeciwko krajowym przepisom technicznym przyjętym z naruszeniem przepisów dyrektywy 98/34/WE
Państwo |
Liczba |
Francja |
1 |
Polska |
1 |
Ogółem UE |
2 |
(1) Dyrektywa 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, s. 37) ujednolica dyrektywę 83/189/EWG ze zmianami wprowadzonymi w szczególności dyrektywami 88/182/EWG i 94/10/WE. Dyrektywa 98/34/WE została zmieniona dyrektywą 98/48/WE z dnia 20 lipca 1998 r. (Dz.U. L 217 z 5.8.1998, s. 18), która rozszerzyła zakres jej stosowania o zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego.
(2) Artykuł 8 ust. 2 dyrektywy.
(3) Artykuł 9 ust. 2 dyrektywy („szczegółową opinię, (…), stwierdzającą, że przewidziany środek może stworzyć bariery w swobodnym przepływie towarów lub usług lub swobodzie przedsiębiorczości podmiotów gospodarczych w dziedzinie usług w obrębie rynku wewnętrznego”).
(4) Na mocy porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym kraje EFTA będące sygnatariuszami tego porozumienia stosują dyrektywę 98/34/WE, dostosowaną zgodnie z załącznikiem II rozdział XIX pkt 1, w związku z czym mogą zgłaszać uwagi do projektów notyfikowanych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej. Szwajcaria może również zgłaszać uwagi na podstawie nieformalnej umowy o wymianie informacji w dziedzinie przepisów technicznych.
(5) Procedura 98/34 została rozszerzona o Turcję w ramach umowy stowarzyszeniowej zawartej z tym krajem (Umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (Dz.U. 217 z 29.12.1964, s. 3687) oraz decyzja nr 1/95 i nr 2/97 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja).
(6) Artykuł 9 ust. 3 dyrektywy, zobowiązujący państwa członkowskie do odroczenia w czasie przyjęcia notyfikowanego projektu (z wyjątkiem projektów zasad dotyczących usług) o dwanaście miesięcy od daty jego otrzymania przez Komisję, jeżeli ogłosi ona zamiar zgłoszenia wniosku lub przyjęcia dyrektywy, rozporządzenia lub decyzji w tej dziedzinie.
(7) Artykuł 9 ust. 4 dyrektywy, zobowiązujący państwa członkowskie do odroczenia przyjęcia notyfikowanego projektu o dwanaście miesięcy od jego otrzymania przez Komisję, jeżeli ogłosi ona, że przedłożony projekt przepisu technicznego dotyczy kwestii objętej projektem dyrektywy, rozporządzenia lub decyzji przedstawionej Radzie.
(8) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zob. przypis 4) zobowiązuje państwa EFTA, sygnatariuszy porozumienia, do zgłaszania Komisji projektów przepisów technicznych.
(9) Na podstawie nieformalnej umowy o wymianie informacji w dziedzinie przepisów technicznych (zob. przypis 4), Szwajcaria przesyła Komisji projekty przepisów technicznych.
(10) Jedynym rodzajem reakcji UE przewidzianym w Porozumieniu o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zob. przypisy 4 i 7), jest możliwość zgłoszenia uwag (art. 8 ust. 2 dyrektywy 98/34/WE, zgodnie z załącznikiem II rozdział XIX pkt 1 do tego porozumienia). Taki sam rodzaj reakcji może nastąpić w odniesieniu do powiadomień Szwajcarii na podstawie nieformalnej umowy zawartej pomiędzy UE a Szwajcarią (zob. przypisy 4 i 8).
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/18 |
Nowa strona narodowa obiegowych monet euro
2012/C 160/06
Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro emitowanej przez Portugalię
Obiegowe monety euro mają status prawnego środka płatniczego w całej strefie euro. W celu poinformowania ogółu społeczeństwa, a także podmiotów obracających monetami w ramach swojej działalności Komisja ogłasza opis wszystkich nowych wzorów monet euro (1). Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (2), państwom członkowskim strefy euro oraz państwom, które zawarły układ monetarny ze Wspólnotą przewidujący emisję monet euro, przysługuje prawo do emisji okolicznościowych obiegowych monet euro, przy czym emisja ta musi spełniać określone warunki, a w szczególności monety muszą mieć nominał 2 euro. Monety okolicznościowe mają parametry techniczne zwykłych obiegowych monet o nominale 2 euro, lecz na ich stronie narodowej znajduje się wzór okolicznościowy mający istotne symboliczne znaczenie dla danego państwa lub całej Europy.
Państwo emitujące: Portugalia
Upamiętniany motyw: Europejska Stolica Kultury (ESK) 2012 – Guimarães, miasto w północnej Portugalii
Opis motywu: Na monecie przedstawione są trzy najważniejsze symbole związane z Guimarães reprezentujące: króla Afonsa Henriquesa i jego miecz oraz fragment zamku miejskiego. Po lewej stronie widnieje godło Portugalii i oznaczenie państwa emitującego: Portugalia. W dolnej części motywu, po prawej stronie, widnieje logo ESK Guimarães 2012 oraz imię i nazwisko projektanta monety: José de Guimarães.
Na zewnętrznym otoku monety umieszczonych jest dwanaście gwiazd flagi europejskiej.
Planowany nakład:
Data emisji: Czerwiec 2012 r.
(1) Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.
(2) Zob. konkluzje Rady ds. Gospodarczych i Finansowych z dnia 10 lutego 2009 r. i zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52).
V Ogłoszenia
POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ
Komisja Europejska
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/19 |
Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu środków antydumpingowych obowiązujących względem przywozu niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, w następstwie zaleceń i ustaleń przyjętych dnia 28 lipca 2011 r. przez organ rozstrzygania sporów Światowej Organizacji Handlu – Spór dotyczący elementów złącznych – Wspólnoty Europejskie (DS 397)
2012/C 160/07
Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1515/2001 z dnia 23 lipca 2001 r. w sprawie środków, które Wspólnota może podjąć po przyjęciu przez organ ds. rozstrzygania sporów WTO sprawozdania dotyczącego zagadnień antydumpingowych i antysubsydyjnych (1) („rozporządzenie upoważniające WTO”).
1. Wniosek o dokonanie przeglądu
Wniosek został złożony przez przedsiębiorstwo Bulten Fasteners (China) Co., Ltd. w następstwie publikacji zawiadomienia przez Komisję (2) („zawiadomienie dotyczące elementów złącznych”), w którym wezwano producentów eksportujących elementów łącznych w Chińskiej Republice Ludowej do zgłoszenia się i wystąpienia z wnioskiem o przegląd, jeśli uważają oni, że warunki określone w pkt 1 a) zawiadomienia dotyczącego elementów złącznych mają do nich zastosowanie.
2. Produkt objęty dochodzeniem
Produktem będącym przedmiotem niniejszego dochodzenia są niektóre elementy złączne z żeliwa lub stali pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty dochodzeniem”), zdefiniowane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 91/2009 z dnia 26 stycznia 2009 r. (3) („rozporządzenie pierwotne”).
3. Obowiązujące środki
Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 91/2009 na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.
4. Podstawy dokonania przeglądu
Wniosek na podstawie art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO uzasadniono tym, że wnioskodawca wymieniony w pkt 1 został zniechęcony do współpracy i występowania o traktowanie indywidualne z powodu obciążenia administracyjnego wynikającego z art. 9 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”).
Wnioskodawca dostarczył również informacje na temat swoich cen eksportowych i wielkości wywozu w pierwotnym okresie dochodzenia, zgodnie z wymaganiami określonymi w pkt 1 lit. b) ppkt (ii) zawiadomienia dotyczącego elementów złącznych.
Wnioskodawca twierdził również, że gdyby współpracował w pierwotnym dochodzeniu, domagałby się indywidualnego badania na podstawie art. 17 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego i w związku z tym obecnie występuje z wnioskiem o takie traktowanie.
5. Procedura dotycząca stwierdzenia dumpingu
Ustaliwszy, po konsultacji z Komitetem Doradczym, że istnieją wystarczające dowody do wszczęcia przeglądu, Komisja niniejszym wszczyna, zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia upoważniającego WTO, przegląd w celu określenia, czy wnioskodawca spełnia wymagania konieczne do przyznania indywidualnej stawki cła zgodnie z art. 9 ust. 5 i art. 17 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.
Jeśli wnioskodawca spełnia wymagania niezbędne do przyznania indywidualnej stawki cła, określony zostanie jego indywidualny margines dumpingu i poziom cła, o ile będą występowały, którymi powinien zostać objęty ich przywóz produktu objętego dochodzeniem do Unii. W trakcie dochodzenia wspomniany indywidualny margines dumpingu ustalony zostanie z wykorzystaniem cen eksportowych wnioskodawcy z pierwotnego okresu dochodzenia i wartości normalnej w państwie analogicznym, określonej w czasie pierwotnego dochodzenia.
a) Kwestionariusze
W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle wnioskodawcy kwestionariusz. Wymienione informacje i dowody je potwierdzające powinny wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i).
b) Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań
Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia swoich opinii, a także informacji innych niż odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Wymienione informacje i dowody je potwierdzające powinny wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i).
Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły one z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten należy złożyć w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii).
6. Terminy
Terminy ogólne
(i) Dla stron zgłaszających się, udzielających odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i przedkładających inne informacje
Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.
(ii) Przesłuchania
Wszystkie zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w takim samym terminie 37 dni.
7. Wskazówki dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji
Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Limited” (5).
Zgodnie z art. 19 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego zainteresowane strony przedstawiające informacje oznakowane „Limited” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia powinny być wystarczająco szczegółowe, żeby pozwolić na prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli zainteresowana strona przekazująca poufne informacje nie dostarczy ich niepoufnego streszczenia w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, takie poufne informacje mogą zostać pominięte.
Zainteresowane strony proszone są o składanie wszystkich oświadczeń i wniosków w formacie elektronicznym (oświadczenia niepoufne pocztą elektroniczną, poufne na płytach CD-R/DVD), wskazując nazwę, adres, adres e-mail, numery telefonu i faksu zainteresowanej strony. Jednakże pełnomocnictwa i podpisane zaświadczenia towarzyszące odpowiedziom na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz ich aktualizacje należy dostarczać w formie papierowej, tj. pocztą lub osobiście, na adres podany poniżej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, jeżeli zainteresowana strona nie może złożyć swoich oświadczeń i wniosków w formie elektronicznej, musi niezwłocznie powiadomić o tym Komisję. Dodatkowe informacje dotyczące korespondencji z Komisją zainteresowane strony mogą uzyskać na odpowiedniej stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence/
Adres Komisji do celów korespondencji:
European Commission |
Directorate-General for Trade |
Directorate H |
Office: N105 04/092 |
1049 Bruxelles/Brussel |
BELGIQUE/BELGIË |
Faks +32 22993704 |
E-mail: TRADE-AD-FASTENERS-DSB@ec.europa.eu |
8. Brak współpracy
W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.
W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji, informacje te nie są brane pod uwagę i zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i ustalenia opierają się na dostępnych faktach, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.
9. Przetwarzanie danych osobowych
Należy zauważyć, że wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas niniejszego dochodzenia będą traktowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).
10. Rzecznik praw stron
Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję urzędnika Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pełniącego rolę rzecznika praw stron. Rzecznik praw stron pośredniczy w kontaktach między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji prowadzącymi dochodzenie. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wnioski stron trzecich o przesłuchanie. Rzecznik praw stron może zorganizować przesłuchanie indywidualnej zainteresowanej strony i podjąć się mediacji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony.
Wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Wnioski o przesłuchanie w sprawach dotyczących wstępnego etapu dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na kolejnych etapach wnioski o przesłuchanie powinny być składane w terminach określonych przez Komisję w korespondencji ze stronami.
Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron: (http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/hearing-officer/index_en.htm).
(1) Dz.U. L 201 z 26.7.2001, s. 10.
(2) Dz.U. C 66 z 6.3.2012, s. 29.
(3) Dz.U. L 29 z 31.1.2009, s. 1.
(4) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.
(5) Dokument taki jest dokumentem uważanym za poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51) i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).
(6) Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
Komisja Europejska
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/22 |
Zgłoszenie zamiaru koncentracji
(Sprawa COMP/M.6612 – Vitol/AtlasInvest/Petroplus Marketing)
Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
2012/C 160/08
1. |
W dniu 21 maja 2012 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwa Vitol Holding B.V. („Vitol”, Niderlandy) oraz Alea Iacta Est B.V. („AtlasInvest”, Niderlandy) przejmują, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wspólną kontrolę nad niektórymi aktywami obecnie kontrolowanymi przez przedsiębiorstwo Petroplus Group („Petroplus Marketing”, Szwajcaria) w drodze zakupu udziałów i aktywów. |
2. |
Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:
|
3. |
Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu. |
4. |
Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji. Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301), pocztą elektroniczną na adres: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.6612 – Vitol/AtlasInvest/Petroplus Marketing, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:
|
(1) Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie WE w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).
(2) Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32 („obwieszczenie Komisji w sprawie uproszczonej procedury”).
INNE AKTY
Komisja Europejska
6.6.2012 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 160/23 |
Powiadomienie dotyczące wniosku złożonego na mocy art. 30 dyrektywy 2004/17/WE – Przedłużenie terminu
Wniosek złożony przez podmiot zamawiający
2012/C 160/09
Dnia 29 marca 2012 r. Komisja otrzymała wniosek złożony na mocy art. 30 ust. 5 dyrektywy 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynującej procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (1).
Przedmiotowy wniosek, złożony przez spółkę akcyjną EniPower SpA, dotyczy wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej we Włoszech. Wniosek ten został opublikowany w Dz.U. C 131 z 5.5.2012, s. 6. Pierwotny termin upływa dnia 2 lipca 2012 r.
Ze względu na potrzebę uzyskania przez służby Komisji dodatkowych informacji i zapoznania się z nimi, a także zgodnie z przepisami art. 30 ust. 6 zdanie drugie wyżej wymienionej dyrektywy termin, który przysługuje Komisji na podjęcie decyzji w sprawie wniosku, przedłuża się o trzy miesiące.
Ostateczny termin upływa zatem dnia 2 października 2012 r.
(1) Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 1.