11.10.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 300/1

1.

artykuł 2 Traktatu o Unii Europejskiej, który stwierdza, że Unia opiera się między innymi na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności i poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, oraz że wartości te są wspólne państwom członkowskim w społeczeństwie opartym na pluralizmie, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności oraz na równości kobiet i mężczyzn, a także art. 3 Traktatu, zgodnie z którym Unia zwalcza wykluczenie społeczne i dyskryminację oraz wspiera między innymi sprawiedliwość społeczną i ochronę socjalną;

2.

artykuł 19 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym Rada, po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może przyjąć środki niezbędne w celu zwalczania dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność;

3.

artykuł 10 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którym przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia dąży do zwalczania dyskryminacji, w tym dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność;

4.

Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (1), która potwierdza prawo do niedyskryminacji i zasadę integracji osób niepełnosprawnych;

5.

Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (2) („konwencja ONZ”) oraz jej protokół fakultatywny przyjęte w dniu 13 grudnia 2006 r. przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych;

6.

decyzję Rady z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (3), wraz z dodatkiem do załącznika, w którym ujęte są wspólnotowe akty odnoszące się do kwestii podlegających konwencji. Dodatek zawiera akty dotyczące dostępności, samodzielnego życia, włączenia społecznego, pracy i zatrudnienia, mobilności osobistej, dostępu do informacji, statystyki i gromadzenia danych oraz akty dotyczące współpracy międzynarodowej;

7.

opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 17 marca 2010 r. (4) pt. „Osoby niepełnosprawne: stopniowe tworzenie miejsc pracy i zwiększanie dostępności”, według którego istnieje potrzeba rozwijania europejskiego ustawodawstwa, wdrażania polityk i udostępniania osobom niepełnosprawnym odpowiedniego finansowania poprzez przyjmowanie nowych instrumentów;

8.

rezolucję Rady w sprawie nowych europejskich ram dotyczących niepełnosprawności (5) oraz rezolucję Rady w sprawie sytuacji osób niepełnosprawnych w Unii Europejskiej (6);

9.

trzy nieformalne posiedzenia ministrów odpowiedzialnych za politykę dotyczącą osób niepełnosprawnych, zorganizowane podczas prezydencji niemieckiej – w dniu 11 czerwca 2007 r., podczas prezydencji słoweńskiej – w dniu 22 maja 2008 r. oraz podczas prezydencji hiszpańskiej – w dniu 19 maja 2010 r., podczas których ministrowie skupili się na wprowadzaniu w życie konwencji ONZ i na włączeniu tego zadania do priorytetów planu działania na rzecz osób niepełnosprawnych oraz uznali znaczenie współpracy między państwami członkowskimi i Unią Europejską dla wzmocnienia takiego podejścia do niepełnosprawności, którego podstawą są prawa człowieka;

10.

konferencję wysokiego szczebla w sprawie nowych wyzwań w zakresie europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności na lata 2010–2020 zorganizowaną dnia 19–20 kwietnia 2011 r. w Budapeszcie, która skoncentrowała się na powiązaniach europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności i strategii „Europa 2020” w obszarach zatrudnienia, edukacji i zwalczania ubóstwa oraz strategii wprowadzenia w życie konwencji ONZ;

11.

zobowiązania i postępy poczynione przez państwa członkowskie i Unię Europejską w zakresie ratyfikacji, formalnego potwierdzenia oraz pełnego wprowadzenia w życie konwencji ONZ;

12.

wejście w życie konwencji ONZ dnia 23 stycznia 2011 r. wobec Unii Europejskiej;

13.

uznanie w komunikacie Komisji w sprawie strategii „Europa 2020” (7) kwestii niepełnosprawności za priorytet europejski i krajowy w głównym obszarze zwalczania ubóstwa oraz włączenia do wielu inicjatyw przewodnich strategii „Europa 2020”, takich jak europejska platforma współpracy w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, mobilna młodzież, agenda cyfrowa, Unia innowacji i program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia proponowanych działań na rzecz poprawy sytuacji osób niepełnosprawnych;

14.

Z ZADOWOLENIEM PRZYJMUJĄ zatwierdzenie przez Komisję Europejską europejskiej strategii w sprawie niepełnosprawności 2010–2020 (8) i PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI towarzyszące jej dokumenty robocze, oczekując współpracy nad wykazem działań, który będzie wstępnym planem realizacji strategii.

Strategia ta określa ramy działania na szczeblu europejskim oraz proponowane działania krajowe w odniesieniu do całej różnorodności sytuacji niepełnosprawnych kobiet, mężczyzn i dzieci. Jej celem ogólnym jest poprawa sytuacji osób niepełnosprawnych, tak by mogły cieszyć się pełnią praw i w pełni uczestniczyć w życiu społeczeństwa i w gospodarce europejskiej. Potencjał w zakresie poprawiania sytuacji osób niepełnosprawnych, w tym osób, które mogą być dyskryminowane z kilku powodów naraz, mają w szczególności środki w obszarze jednolitego rynku, zwłaszcza wzmocnienie jego wymiaru społecznego i gospodarczego. W strategii określono osiem podstawowych obszarów działania: dostępność, uczestnictwo, równość, zatrudnienie, kształcenie i szkolenie, ochrona socjalna, zdrowie i działania zewnętrzne. Zaproponowano także wiele instrumentów ogólnych oraz narzędzi realizacji;

15.

WZYWAJĄ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE I KOMISJĘ, by zgodnie z ich zakresami kompetencji i z poszanowaniem zasad pomocniczości, proporcjonalności i lepszego stanowienia prawa dążyły do osiągania dalszych postępów w powyższych ośmiu dziedzinach działania, podejmując konieczne i właściwe kroki, obejmujące:

16.

ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, by:

17.

WZYWAJĄ KOMISJĘ, by poparła wszelkie środki przyjęte przez państwa członkowskie w ramach następujących działań:

18.

uwzględnianie potrzeb osób niepełnosprawnych poprzez włączanie do głównego nurtu perspektywy takich osób w kontekście wszystkich działań na rzecz strategii „Europa 2020”;

19.

uwzględnianie sytuacji osób niepełnosprawnych w procesie monitorowania osiągania głównych celów strategii „Europa 2020”;

20.

nie przesądzając o wyniku negocjacji przyszłych ram finansowych, zmniejszenie wykluczenia społecznego i zwiększenie możliwości zatrudnienia i umiejętności, także osób w najbardziej niekorzystnej sytuacji, poprzez ukierunkowane wsparcie z istniejących źródeł europejskich, w szczególności zagwarantowanie, by niedyskryminacja i dostępność były w przypadku wszystkich, w tym osób niepełnosprawnych, stosowane jako horyzontalne zasady finansowania europejskiego;

21.

przegląd istniejących ram mających na celu zapewnienie osobom niepełnosprawnym dostępności i ich ochrony przed dyskryminacją;

22.

promowanie wymiany dobrych praktyk na szczeblu europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym;

23.

zaproponowanie ram zarządzania monitorowaniem wprowadzania w życie przez UE konwencji ONZ, zgodnie z jej art. 33, w tym przegląd zadań i statusu Grupy Wysokiego Szczebla ds. Niepełnosprawności, a także – w stosownych przypadkach – rozważenie jego wzmocnienia oraz wyznaczenie lub wzmocnienie przynajmniej jednego niezależnego mechanizmu, z uwzględnieniem wszystkich właściwych unijnych instytucji, organów, biur lub agencji;

24.

zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego, w tym osób niepełnosprawnych i organizacji ich reprezentujących, we wdrażanie konwencji na poziomie UE oraz w wymagane działania z zakresu monitorowania i sprawozdawczości;

25.

monitorowanie wszystkich właściwych przepisów i polityk UE, by zapewnić pełną zgodność z wymogami konwencji ONZ na szczeblu UE.