ISSN 1725-5228

doi:10.3000/17255228.C_2009.276.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

C 276

European flag  

Wydanie polskie

Informacje i zawiadomienia

Tom 52
17 listopada 2009


Powiadomienie nr

Spis treśći

Strona

 

I   Rezolucje, zalecenia i opinie

 

OPINIE

 

Europejski Inspektor Ochrony Danych

2009/C 276/01

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

1

2009/C 276/02

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli

8

 

II   Informacje

 

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja

2009/C 276/03

Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE – Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

21

 

IV   Zawiadomienia

 

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

 

Komisja

2009/C 276/04

Kursy walutowe euro

23

 

ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

2009/C 276/05

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) ( 1 )

24

2009/C 276/06

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) ( 1 )

30

2009/C 276/07

Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) ( 1 )

35

 

V   Ogłoszenia

 

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

 

Komisja

2009/C 276/08

Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa COMP/M.5686 – Vitol Holding/Petroplus Refining Antwerp/Petroplus Refining Antwerp Bitumen) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )

40

2009/C 276/09

Decyzja nr 777 z dnia 5 października 2009 r. w sprawie otwarcia procedury udzielenia koncesji na poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego – podziemnych zasobów naturalnych – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, w bloku 1-18 Trakija położonym w obwodzie Chaskowo, oraz w sprawie powiadomienia, że koncesja zostanie udzielona na podstawie procedury przetargowej

41

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

 


I Rezolucje, zalecenia i opinie

OPINIE

Europejski Inspektor Ochrony Danych

17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/1


Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

2009/C 276/01

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41,

uwzględniając wniosek o wydanie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 wysłany do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w dniu 22 kwietnia 2009 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I.   WPROWADZENIE

1.

W dniu 22 kwietnia 2009 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami (zwany dalej „wnioskiem”). Tego samego dnia wniosek został przesłany przez Komisję Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych z prośbą o konsultację, zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Inspektor przypomina, że w dniu 9 marca 2009 r. wypowiedział się już w sposób nieformalny na temat projektu wniosku, i zauważa, że jego uwagi zostały uwzględnione we wniosku.

2.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt przeprowadzania z nim konsultacji i zamieszczenia w preambule wniosku odniesienia do tych konsultacji; podobne odniesienie włączono do kilku innych tekstów legislacyjnych, w sprawie których konsultowano się z Inspektorem zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

3.

Wniosek ma na celu zmianę rozporządzenia (WE) nr 881/2002, będącego jednym z aktów prawnych Wspólnoty przyjętych, aby zwalczać terroryzm za pomocą środków ograniczających – m.in. poprzez zamrożenie aktywów osób fizycznych i prawnych podejrzewanych o uczestniczenie w działaniach organizacji terrorystycznych. Celem wniosku jest w szczególności uwzględnienie niedawnych zmian w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, w szczególności w sprawie Kadiego (1), poprzez ustanowienie „respektującej prawa podstawowe procedury, która będzie przeprowadzana w odniesieniu do nowych osób i podmiotów wciągniętych do wykazu ONZ” (punkt 4 uzasadnienia).

II.   RAMY PRAWNE

4.

Choć w swych orzeczeniach Trybunał miał się wypowiedzieć konkretnie na temat poszanowania podstawowego prawa do obrony, w szczególności prawa do bycia wysłuchanym, orzecznictwo w tej dziedzinie ma szersze konsekwencje i można je podsumować następująco: unijnych norm ochrony praw podstawowych należy przestrzegać bez względu na to, czy środki ograniczające zostały przyjęte na szczeblu UE czy też z inicjatywy organizacji międzynarodowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych (2).

5.

Podstawowe prawa UE obejmują również prawo do ochrony danych osobowych, które przez Trybunał Sprawiedliwości zostało uznane za jedną z zasad wynikających z art. 6 ust. 2 TUE, a następnie potwierdzone w art. 8 Karty praw podstawowych UE.

6.

W tych okolicznościach Inspektor z zadowoleniem przyjmuje nie tylko najnowsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, ale również fakt, że Komisja zamierza uwzględnić to orzecznictwo, wprowadzając udoskonalenia do procedury zamieszczania w wykazie i jednoznacznie uwzględniając prawo do ochrony danych osobowych. Inspektor w pełni uznaje wprawdzie cel, jakim jest zwalczanie terroryzmu dzięki przetwarzaniu i wymianie danych osobowych, jednak uważa on stanowczo, że ochrona danych osobowych jest kluczowym czynnikiem, jeśli chodzi o zapewnienie zgodności z prawem i skuteczności środków ograniczających podejmowanych przez Komisję. Podstawą tych środków jest przetwarzanie danych osobowych, które samo w sobie – abstrahując od zamrożenia aktywów – musi podlegać przepisom i gwarancjom ochrony danych. A zatem niezmiernie istotne jest zapewnienie jasności i pewności prawa, co się tyczy obowiązujących przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych osób ujętych w wykazie, jak wspomniano w pkt 8 uzasadnienia.

7.

Jest to tym istotniejsze, że możliwe jest wejście w życie traktatu lizbońskiego, który nie tylko sprawi, że Karta praw podstawowych UE nabierze wiążącego charakteru, ale również wprowadzi – w art. 16 TFUE i art. 39 TUE – potrzebę istnienia przepisów i gwarancji dotyczących ochrony danych we wszystkich obszarach działalności Unii Europejskiej. Ponadto Trybunał Sprawiedliwości zyska pełne kompetencje, nawet w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, do oceniania legalności – a w szczególności przestrzegania praw podstawowych – w przypadku decyzji przewidujących środki ograniczające wobec osób fizycznych lub prawnych (art. 275 TFUE).

III.   ANALIZA WNIOSKU

III.1.   Mające zastosowanie przepisy i zasady dotyczące ochrony danych

8.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w preambule wspomina się o potrzebie stosowania rozporządzenia zgodne z podstawowym prawem do ochrony danych osobowych (motyw 10), a także o potrzebie zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń, gdy Komisja przetwarza dane odnoszące się do przestępstw popełnionych przez ujęte w wykazie osoby fizyczne, a także dane odnoszące się do wyroków skazujących lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób.

9.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że we wniosku, w motywie 12, jednoznacznie uznaje się, że do przetwarzania danych osobowych w tej dziedzinie zastosowanie mają przepisy dotyczące ochrony danych, w szczególności rozporządzenie (WE) nr 45/2001. Artykuł 3 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 stanowi bowiem, że ma ono zastosowanie „do przetwarzania danych osobowych przez wszystkie instytucje i organy wspólnotowe, o ile takie przetwarzanie jest przeprowadzane podczas wykonywania czynności całkowicie lub częściowo podlegających prawu wspólnotowemu”. Z tego względu, choć rozporządzenie (WE) nr 881/2002 jest związane ze wspólnym stanowiskiem 2002/402/WPZiB i działaniami Organizacji Narodów Zjednoczonych w tej dziedzinie, jego podstawą jest Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską.

10.

Tytułem uwagi ogólnej Inspektor pragnąłby podkreślić, że rozporządzenie (WE) nr 45/2001 określa pewne wymogi wobec administratorów danych, dotyczące m.in. jakości danych, zgodności z prawem operacji przetwarzania, powiadamiania i bezpieczeństwa przetwarzania; określa także prawa osób, których dane dotyczą, m.in. w zakresie dostępu, poprawiania, blokowania, usuwania, przekazywania danych stronom trzecim, środków odwoławczych; te wymogi i prawa mają zastosowanie z wyjątkiem sytuacji, w których zastosowanie mają wyłączenia i ograniczenia określone zgodnie z art. 20. W każdym razie te ograniczenia podstawowego prawa do ochrony danych powinny spełniać rygorystyczny warunek proporcjonalności, tzn. powinny być ograniczone – zarówno jeśli chodzi o ich przedmiot, jak i okres zastosowania – do przypadków, gdy ograniczenie takie jest niezbędne z uwagi na interes publiczny, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, także w dziedzinie środków ograniczających. Jest to tym istotniejsze, że te prawa i obowiązki wraz z potrzebą niezależnego nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych są istotą podstawowego prawa do ochrony danych, jak to wprost potwierdza art. 8 Karty praw podstawowych UE.

11.

Ponadto, choć Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wniosek domyślnie lub wprost zajmuje się kwestią tych obowiązków i praw, chciałby podkreślić, że nie można uważać, iż wniosek wyłącza lub ogranicza możliwość zastosowania tych obowiązków i praw osób, których dane dotyczą i które nie są w nim wymienione.

12.

W tym kontekście w kolejnych punktach Inspektor przeprowadzi analizę przepisów wniosku w świetle najodpowiedniejszych w tym przypadku zasad ochrony danych, przekaże zalecenia dotyczące udoskonalenia wniosku, a także wskazówki, w jaki sposób rozwiązać pewne problemy, którymi dotąd się nie zajęto, ale które mogą wyniknąć w związku ze stosowaniem zasad ochrony danych. W niektórych przypadkach pożądane może okazać się podanie dalszych szczegółowych informacji na temat stosowania obowiązków i praw w zakresie ochrony danych w dziedzinie środków ograniczających.

13.

Uwagi te odnoszą się wyłącznie do ochrony danych osobowych, która stanowi kluczowy czynnik w zapewnieniu zgodności z prawem i skuteczności środków ograniczających podejmowanych przez Komisję; nie dotyczą one pozostałych kwestii merytorycznych, które mogą być związane z ujęciem w wykazie na mocy innych przepisów, ani nie mają na nie wpływu.

III.2.   Artykuł 7a i 7c: informacje dla osób umieszczanych w wykazie i z niego usuwanych

14.

Artykuł 7a określa procedury umieszczania w wykazie i usuwania z niego osób fizycznych lub prawnych, zaś art. 7c przewiduje specjalną procedurę mającą zastosowanie do tych osób, podmiotów, organów i grup, które były ujęte w wykazie przed dniem 3 września 2008 r.

15.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje te przepisy, gdyż zwiększają one poszanowanie praw podstawowych, przewidując informowanie danych osób o powodach umieszczenia ich w wykazach, a także dając im sposobność wyrażenia swojej opinii w tej sprawie. Ponadto ust. 4 przewiduje, że usunięcie z wykazu na szczeblu ONZ automatycznie pociągnie za sobą usunięcie z wykazu na szczeblu UE, co jest zgodne z zasadą ochrony danych, według której dane osobowe powinny być stale aktualizowane, jak przewiduje art. 4 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

16.

Inspektor podkreśla jednak, że takie przepisy nie wykluczają przestrzegania podobnych zobowiązań wynikających z rozporządzenia (WE) nr 45/2001, takich jak: obowiązek informowania osoby, której dane dotyczą, zgodnie z art. 11 i w szczególności z art. 12, dotyczącym informowania w przypadku uzyskiwania danych z innych źródeł niż osoba, której dane dotyczą, obowiązek niezwłocznego poprawienia niedokładnych lub niekompletnych danych osobowych, wynikający z art. 14, oraz obowiązek powiadomienia stron trzecich, którym dane zostały ujawnione, o wszelkich poprawkach lub usunięciu danych – jak ma to miejsce w przypadku usunięcia z wykazu – chyba że jest to niemożliwe lub wymaga nieproporcjonalnego wysiłku.

17.

Oczywiście, jak już wspomniano w pkt 10, można zastosować niezbędne wyłączenia i ograniczenia tych przepisów na podstawie art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Na przykład trzeba będzie opóźnić powiadomienie zainteresowanych osób, jeśli jest to konieczne, by zachować efekt zaskoczenia, jaki ma mieć decyzja o ujęciu danej osoby w wykazie i o zamrożeniu jej aktywów. Z tej perspektywy Inspektor zaleca, by prawodawca rozważył, czy jednoznacznie określić we wniosku ewentualne niezbędne odstępstwa od zasady ochrony danych, np. potrzebę opóźnienia przekazania informacji na podstawie art. 12, dopóki nie zostanie podjęta tymczasowa decyzja.

III.3.   Artykuł 7d: prawo osób, których dane dotyczą, do dostępu do nich, zadania nadzorcze i sądowe środki odwoławcze

18.

W proponowanym art. 7d stwierdza się w ust. 1, że jeśli ONZ lub państwo przekazuje informacje niejawne, Komisja traktuje te informacje zgodnie z wewnętrznymi przepisami Komisji dotyczącymi bezpieczeństwa (decyzja 2001/844/WE, EWWiS, Euratom (3)), a w stosowanych przypadkach zgodnie z umowami w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych zawartymi między UE a państwem przekazującym informacje. W ust. 2 uściśla się, że dokumenty oznaczone klauzulą na poziomie odpowiadającym „EU Top Secret”, „EU Secret” i „EU Confidential” nie są udostępniane dalej bez zgody źródła informacji.

19.

Z artykułem tym związane są dwie kwestie; pierwsza z nich wiąże się z wpływem, jaki przepis ten ma na określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 prawo osoby, której dane dotyczą, do dostępu do swoich danych osobowych; druga kwestia dotyczy uzyskania przez Inspektora oraz Trybunał Sprawiedliwości możliwości dostępu do danych osobowych zawartych w informacjach niejawnych w celu skutecznego pełnienia przez te organy swoich zadań.

Prawo dostępu osoby, której dane dotyczą, do danych osobowych zawartych w dokumentach niejawnych

20.

Wspomniane przepisy bezpieczeństwa, a także umowy między UE a państwem przekazującym informacje regulują kwestię tego, w jaki sposób można uzyskać dostęp do informacji niejawnych. Dostęp do tych informacji mogą uzyskać wyłącznie osoby, którym informacje takie są niezbędne, by mogły wykonywać swoją funkcję lub zadanie (4). W przypadku informacji oznaczonych klauzulą na poziomie wymienionym w proponowanym art. 7d ust. 2, osoby te potrzebują ponadto poświadczenia bezpieczeństwa osobowego.

21.

Wewnętrzne przepisy Komisji dotyczące bezpieczeństwa należy także interpretować w związku z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, które precyzuje przysługujące każdemu prawo dostępu do informacji tych trzech największych instytucji UE. Artykuł 9 tego rozporządzenia dotyczy dokumentów sensytywnych i powołuje się na trzy kategorie klasyfikacji wspomniane powyżej. W ust. 3 stwierdza się, że dokumenty sensytywne zostaną ujawnione wyłącznie za zgodą instytucji, z której pochodzą; zasada taka zawarta jest również w proponowanym art. 7d ust. 2.

22.

Wewnętrzne przepisy Komisji dotyczące bezpieczeństwa nie są sprzeczne z prawem do publicznego dostępu do dokumentów. Inaczej jest jednak w przypadku konkretnych praw dostępu, takich jak prawo osoby, której dane dotyczą, do dostępu do własnych danych osobowych na podstawie art. 13 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. W wewnętrznych przepisach bezpieczeństwa brak jest wzmianki o samych zasadach ochrony danych czy o prawach samych osób, których dane dotyczą. Wewnętrzne przepisy Komisji dotyczące bezpieczeństwa nie przewidują występowania osoby, której dane dotyczą o przyznanie dostępu do danych osobowych zawartych w dokumencie niejawnym. Tak samo jest w przypadku umów w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych zawieranych z poszczególnymi państwami.

23.

Artykuł 13 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 przyznaje osobie, której dane dotyczą, prawo do otrzymania bez ograniczeń, w dowolnym momencie w okresie trzech miesięcy od otrzymania odpowiedniego wniosku przez administratora danych i bez opłat, m.in. przekazanej w zrozumiałej formie odpowiedzi na temat danych podlegających przetwarzaniu (zob. lit. c)).

24.

Inspektor rozumie w pełni, że w kontekście środków ograniczających, które są skierowane przeciwko pewnym osobom i podmiotom i które mają na celu zapobieganie przestępstwom terrorystycznym, istnieją uzasadnione powody, by nie ujawniać niejawnych informacji (osobowych) osobie, której dane dotyczą. Podstawę takiego ograniczenia można znaleźć w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, jak już wspomniano w pkt 10. Inspektor chciałby jednak wskazać na wymóg konieczności zawarty w tym artykule oraz na procedurę przewidzianą w art. 20 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

25.

Zgodnie z art. 20 ograniczenia stosowania wspomnianych przepisów muszą stanowić środek konieczny, by zagwarantować osiągnięcie jednego z wymienionych celów. Jako że wewnętrzne przepisy Komisji dotyczące bezpieczeństwa i umowy zawierane z poszczególnymi państwami nie poruszają kwestii dostępu do danych przez osobę, której dane dotyczą, a proponowany art. 7d ust. 2 zawiera bezwarunkowy obowiązek uzyskania zgody źródła informacji przed ujawnieniem dokumentów niejawnych, nie ma gwarancji, że ograniczenie prawa dostępu będzie stosowane wyłącznie, gdy będzie to konieczne. Przepis nie zawiera żadnych merytorycznych kryteriów i pozostawia pełną swobodę źródłu informacji, którym mogą być strony niepodlegające prawu UE ani unijnym normom ochrony praw podstawowych.

26.

Artykuł 20 ust. 3 i 4 zawiera przepisy dotyczące stosowania ograniczenia. Zgodnie z ust. 3 dana instytucja powinna poinformować osobę, której dane dotyczą, o podstawowych powodach, na których opiera się stosowanie ograniczenia, oraz o prawie tej osoby do odwołania się do Inspektora. Ustęp 4 zawiera kolejny przepis, który odnosi się konkretnie do ograniczenia prawa dostępu. Stwierdza się w nim, że Inspektor po rozważeniu skargi złożonej na podstawie poprzedniego ustępu poinformuje osobę, której dane dotyczą, czy dane były przetwarzane prawidłowo, a jeżeli nie – to czy dokonano koniecznych poprawek (5). Należy zagwarantować zgodność omawianego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 881/2002 z tymi przepisami. Zagadnienie to jest ściśle związane z drugą kwestią wynikającą z proponowanego art. 7d.

Dostęp Inspektora do informacji niejawnych

27.

Warunek zawarty w art. 7d ust. 2, zgodnie z którym informacje niejawne są udostępniane wyłącznie za zgodą źródła informacji, może również rzutować na niezależny nadzór sprawowany przez Inspektora. Konieczność zastosowania rozporządzenia (WE) nr 45/2001 oznacza, że przetwarzanie danych osobowych może podlegać środkom odwoławczym określonym w jego art. 32, a także uprawnieniom wykonawczym przysługującym Inspektorowi i określonym w art. 47 rozporządzenia. Ten ostatni artykuł przyznaje Inspektorowi w szczególności prawo do uzyskania od administratora danych, instytucji wspólnotowej lub organu wspólnotowego dostępu do wszystkich danych osobowych i wszelkich informacji niezbędnych dla prowadzonych przez niego dochodzeń (art. 47 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 45/2001). Istnieje możliwość, że w kontekście obecnego wniosku Inspektor zechce skorzystać z tego uprawnienia, aby wykonać swoje zadanie na mocy art. 20 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Obecne brzmienie art. 7d sprawiłoby jednak, że możliwość faktycznego skorzystania z tego uprawnienia zależałaby całkowicie od decyzji źródła informacji.

28.

Tekst art. 7d w obecnym brzmieniu byłby zatem sprzeczny z przepisami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 45/2001. W tym względzie Inspektor pragnie podkreślić, że art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 nie zawiera ograniczenia obowiązków i uprawnień Inspektora przewidzianych w art. 46 i 47.

29.

Oprócz możliwości odwołania się do niezależnych organów ochrony danych, przepisy dotyczące ochrony danych określają prawo do środków odwoławczych przed sądem (zob. art. 22 dyrektywy 95/46/WE I art. 32 rozporządzenia (WE) nr 45/2001). W tym kontekście Inspektor pragnie wskazać na fakt, że obecne brzmienie art. 7d ust. 2 mogłoby również wpłynąć niekorzystnie na skuteczność kontroli sądowej, rzutując na możliwość dokonania przez ETS oceny tego, czy zachowana została właściwa równowaga między koniecznością zwalczania międzynarodowego terroryzmu a ochroną praw podstawowych. Jak stwierdził Sąd Pierwszej Instancji w swoim wyroku z dnia 4 grudnia 2008 r., dostęp do informacji niejawnych może być konieczny, by Trybunał mógł dokonać takiej oceny (6).

Proponowane zmiany

30.

W świetle powyższego Inspektor nalega, by prawodawca zmienił art. 7d w taki sposób, aby: 1) zapewnić spełnienie wymogu konieczności zapisanego w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w przypadku gdy Komisja odmawia osobie, której dane dotyczą, dostępu do jej danych osobowych zawartych w dokumentach niejawnych; 2) zapewnić zgodność z przepisami określonymi w art. 20 ust. 3 i 4; oraz 3) zapewnić pełne poszanowanie uprawnień Inspektora zapisanych w art. 47.

31.

Aby to osiągnąć, w ramach pierwszego etapu należałoby ograniczyć zakres zastosowania art. 7d ust. 2, zastępując słowo „udostępniane” wyrażeniem „publicznie udostępniane”. Zmiana taka byłaby również logiczna z prawnego punktu widzenia, ponieważ – jak wyjaśniono powyżej – przepis ten zaczerpnięty jest z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, które dotyczy wyłącznie publicznego dostępu do dokumentów. Ta proponowana zmiana w dużej mierze przyczyniłaby się do rozwiązania omówionych powyżej problemów: ograniczenie prawa dostępu osobom, których dane dotyczą, nie pozostawałoby już wyłącznie w gestii strony przekazującej dane, a Inspektor i ETS miałyby nieograniczoną możliwość dostępu do takich informacji przy wykonywaniu swoich zadań.

32.

Jednak dopóki wewnętrzne przepisy Komisji i umowy o bezpieczeństwie informacji nie poruszają wprost kwestii dostępu osób, których dane dotyczą, i nie zapewniają spełnienia wymogu konieczności określonego w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, problem pozostaje nierozwiązany. O ile Inspektor (i ETS) mogą uzyskać dostęp w myśl zasady niezbędności i po otrzymaniu poświadczenia bezpieczeństwa osobowego od osób, które rzeczywiście zajmują się tymi informacjami, wątpliwe jest, czy możliwość taką mają również osoby, których dane dotyczą. Z tego względu Inspektor nalega, by Komisja dopilnowała, by prawo dostępu do informacji osobowych zawartych w dokumentach niejawnych było ograniczane tylko w razie potrzeby.

III.4.   Artykuł 7e: podstawy prawne przetwarzania, kategorie przetwarzanych danych, wyznaczenie administratora danych

33.

Artykuł 7e dość szczegółowo określa zarówno zadania Komisji w zakresie przetwarzania danych osobowych (ust. 1), jak i to, jakie dane osobowe będą przetwarzane (ust. 2–4). W ust. 5 wyznacza się dział Komisji jako administratora danych w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

34.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje art. 7e ust. 1, jako że ma on na celu zapewnienie podstawy prawnej do przetwarzania danych osobowych, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Wszystkie bowiem operacje przetwarzania danych osobowych powinny opierać się na jednej z podstaw prawnych wymienionych w tym artykule. Z tej perspektywy Inspektor przyznaje, że treść lit. a): „przetwarzanie jest konieczne, aby spełnić zadanie wykonywane w interesie publicznym (…)” oraz lit. b): „przetwarzanie jest konieczne dla zgodności ze zobowiązaniem prawnym, któremu podlega administrator danych” może być szczególnie trafna w kontekście środków ograniczających.

35.

Inspektor przypomina jednak, że zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 dane osobowe powinny być „prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów, dla których są gromadzone (…)”, i dlatego Komisja powinna zadbać o to, by gromadzone dane osobowe były konieczne do celu, jakim jest nałożenie środków ograniczających przewidzianych w projekcie rozporządzenia.

36.

Z tego względu Inspektor zaleca, by w art. 7e ust. 1 wprowadzić następującą zmianę: „Komisja przetwarza dane osobowe konieczne dla realizacji swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia”.

37.

Należy ponadto uważnie sprawdzić trafność kategorii danych używanych w związku ze środkami ograniczającymi – obejmujących elementy takie jak ogólne informacje identyfikacyjne (tj. numer podatkowy i numer ubezpieczenia społecznego) oraz „stanowisko lub zawód” – i należy sprawdzić zarówno wszystkie te kategorie ogółem, jak i każdą z nich z osobna, zwłaszcza z uwagi na to, że informacje te mogą zawierać specjalne kategorie danych i wymagać konkretnych zabezpieczeń.

38.

W tych okolicznościach Inspektor z zadowoleniem przyjmuje zasadę ustanowioną w ust. 3, zgodnie z którą imiona i nazwisko rodziców osoby fizycznej mogą być umieszczone w załączniku, gdy jest to konieczne w konkretnym przypadku wyłącznie do celów weryfikacji tożsamości danej osoby fizycznej ujętej w wykazie. Przepis ten dobrze odzwierciedla jedną z zasad ochrony danych – ograniczenie celu, który należy odpowiednio dokładnie przedstawić i stosować w odniesieniu do całego tego artykułu. Dlatego też Inspektor zaleca, by w sposób jednoznaczny zastosować tę zasadę do wszystkich kategorii danych poprzez wprowadzenie do art. 7e ust. 2 następującej zmiany: „Załącznik I zawiera wyłącznie informacje konieczne do celów weryfikacji tożsamości danych osób fizycznych ujętych w wykazie i w żadnym razie nie zawiera informacji innych niż następujące:”.

39.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje również ust. 4, w którym stwierdza się, że pewne kategorie danych osobowych, np. dotyczące popełnionych przestępstw, wyroków skazujących lub środków bezpieczeństwa, mogą być przetwarzane wyłącznie w określonych przypadkach, przy zapewnieniu odpowiednich konkretnych zabezpieczeń, i nie będą publikowane ani wzajemnie przekazywane.

40.

Co się tyczy ust. 5, Inspektor przyznaje, że wyznaczenie administratora danych w załączniku II rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zwiększy widoczność działań administratora i jego rolę jako „punktu kontaktowego”, tym samym ułatwiając osobom, których dane dotyczą, korzystanie z praw przysługujących im na mocy rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Inspektor przypomina jednak, że trzeba również zadbać o to, by administrator danych mógł rzeczywiście zapewnić nie tylko możliwość korzystania z ich praw osobom, których dane dotyczą, ale również zapewnić przestrzeganie wszystkich pozostałych zobowiązań wynikających z rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Z tego względu Komisja mogłaby rozważyć wyjaśnienie tego elementu wniosku, np. przez dodanie w ust. 5 jednoznacznej wzmianki o potrzebie zapewnienia przez administratora danych przestrzegania zobowiązań wynikających z rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

III.5.   Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym

41.

Istotną kwestią, której nie porusza się wprost we wniosku, ale która w sposób dorozumiany związana jest z procedurą umieszczania w wykazie, jest zakres, w jakim dane osobowe przetwarzane przez Komisję mogą być wymieniane z Organizacją Narodów Zjednoczonych lub z państwami trzecimi i na jakich warunkach.

42.

W związku z powyższym Inspektor chciałby zwrócić uwagę na art. 9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, który określa warunki przekazywania danych osobowych odbiorcom innym niż organy wspólnotowe niepodlegającym dyrektywie 95/46/WE. Dostępna jest szeroka gama rozwiązań, począwszy od zgody osoby, której danej dotyczą (ust. 6 lit. a)), i wykonania tytułu prawnego (ust. 6 lit. d)) – które mogą być użyteczne w przypadku, gdy informacje zostały przekazane przez osobę ujętą w wykazie z myślą o zapoczątkowaniu rewizji decyzji o umieszczeniu jej tamże – a skończywszy na istnieniu w ramach ONZ mechanizmów zapewniających odpowiednią ochronę danych osobowych przekazywanych przez UE.

43.

Inspektor przypomina, że różne planowane operacje przetwarzania powinny być zgodne z tym systemem, tak by zapewnić odpowiednią ochronę danych osobowych wymienianych z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, i że mogą być w tym celu konieczne doprecyzowania we wniosku, a także odpowiednie ustalenia z ONZ.

III.6.   Inne kwestie: odpowiedzialność, uprzednia kontrola, konsultacje z Inspektorem

44.

Artykuł 6 wniosku wyklucza odpowiedzialność osób fizycznych i prawnych wdrażających środki ograniczające z wyjątkiem przypadków zaniedbania. Jeśli chodzi o tę kwestię, Inspektor chciałby wyjaśnić, że artykułu tego nie można interpretować jako wyłączającego odpowiedzialność inną niż umowna – zgodnie z art. 32 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, a także z art. 23 dyrektywy 95/46/WE – za przetwarzanie danych osobowych z naruszeniem stosownych przepisów o ochronie danych. W tym ujęciu środki ograniczające są oparte na przetwarzaniu i publikowaniu danych osobowych, co w przypadku, gdy operacje te przeprowadzono niezgodnie z prawem, może – niezależnie od samych podjętych środków ograniczających – doprowadzić do powstania szkód niematerialnych, jak już przyznał to Trybunał Sprawiedliwości (7).

45.

Należy zauważyć, że konieczna może się okazać uprzednia kontrola ze strony Inspektora zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, ponieważ wniosek wprowadza operacje przetwarzania odnoszące się do specjalnych kategorii danych (podejrzeń o popełnienie przestępstwa, wyroków skazujących lub środków bezpieczeństwa) i wykonywane w celu pozbawienia określonych osób pełni praw do korzystania z majątku.

46.

Inspektor oczekuje, że zgodnie z art. 28 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 zasięgać się będzie jego opinii w przypadku wniosków legislacyjnych i środków administracyjnych odnoszących się do przetwarzania danych osobowych, które to wnioski i środki mogą być proponowane w zakresie środków ograniczających wobec podejrzanych o terroryzm.

IV.   PODSUMOWANIE

47.

Inspektor z zadowoleniem odnosi się do faktu, że w swoim wniosku Komisja zamierza wziąć pod uwagę najnowsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości poprzez udoskonalenie procedury umieszczania w wykazie i jednoznaczne uwzględnienie prawa do ochrony danych osobowych, co stanowi kluczowy czynnik w zapewnieniu zgodności z prawem i skuteczności środków ograniczających zastosowanych przez Komisję.

48.

Inspektor z zadowoleniem odnosi się do zamieszczenia w preambule odniesienia do potrzeby stosowania rozporządzenia zgodnie z podstawowym prawem do ochrony danych osobowych i do jednoznacznego uznania w motywie 12 wniosku konieczności stosowania przepisów o ochronie danych, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 45/2001, do przetwarzania danych osobowych w tej dziedzinie.

49.

Tytułem uwagi ogólnej, Inspektor pragnąłby podkreślić, że rozporządzenie (WE) nr 45/2001 określa pewne zobowiązania dla administratorów danych, jak i pewne prawa dla osób, których dane dotyczą; te zobowiązania i prawa mają zastosowanie, nawet jeśli nie wymienia się ich we wniosku wprost. W niektórych przypadkach pożądane może okazać się jednak podanie dalszych szczegółowych informacji na temat stosowania – i ewentualnych odstępstw i ograniczeń w stosowaniu – obowiązków i praw w zakresie ochrony danych w dziedzinie środków ograniczających.

50.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje art. 7a i 7c, ponieważ zwiększają one poszanowanie praw podstawowych, przewidując, że dane osoby powinny zostać poinformowane o powodach ujęcia ich w wykazie. Inspektor podkreśla jednak, że przepisy te nie oznaczają, że nie obowiązują podobne zobowiązania wynikające z rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Z tej perspektywy Inspektor zaleca, by prawodawca rozważył, czy wprost określić we wniosku niezbędne odstępstwa od zasady ochrony danych, np. potrzebę opóźnienia przekazania informacji na podstawie art. 12, dopóki nie zostanie podjęta tymczasowa decyzja.

51.

Inspektor uważa, że art. 7d, uzależniając ujawnienie dokumentów niejawnych od zgody podmiotu, który przekazał takie informacje, może rzutować na określone w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 prawo osoby, której dane dotyczą, do dostępu do ich danych osobowych; może również rzutować na możliwość uzyskania przez Inspektora oraz Trybunał Sprawiedliwości dostępu do danych osobowych zawartych w informacjach niejawnych w celu skutecznego pełnienia przez nie swoich zadań. Z tego względu Inspektor nalega, by prawodawca zmienił ten przepis, w szczególności zastępując wyraz „udostępniane” wyrażeniem „publicznie udostępniane”.

52.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje art. 7e, jako że ma on na celu zapewnienie podstawy prawnej do przetwarzania danych osobowych, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Inspektor zaleca jednak pewnie zmiany, tak by przetwarzane dane były wykorzystywane do konkretnych celów i zawierały istotne informacje, a rola administratora danych była zgodna z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

53.

Inspektor przypomina, że ewentualne przekazywanie danych państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym powinno być zgodne z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001, tak by zapewnić odpowiednią ochronę tych danych. Dlatego też konieczne mogą okazać się doprecyzowania we wniosku oraz ustalenia z ONZ.

54.

Inspektor odnotowuje ponadto, że wniosek nie zwalnia z odpowiedzialności za niezgodne z prawem przetwarzanie i publikowanie danych osobowych; że zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 konieczne może być uprzednie sprawdzenie i że oczekuje on, iż w odniesieniu do kolejnych wniosków legislacyjnych i środków administracyjnych w tej dziedzinie zasięgać się będzie jego opinii.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2009 r.

Peter HUSTINX

Europejski Inspektor Ochrony Danych


(1)  ETS, 3.9.2008, Kadi i Al Barakaat International Foundation przeciwko Radzie, C-402/05 P i C-415/05 P, jeszcze nieopublikowane w Zbiorze Orzecznictwa.

(2)  Sprawa Kadiego, o której mowa w przypisie 1; zob. w szczególności pkt 285.

(3)  Decyzja Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1).

(4)  Zob. część 19 decyzji 2001/844/WE i np. art. 4 ust. 7 Umowy między Unią Europejską a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie bezpieczeństwa informacji niejawnych (Dz.U. L 115 z 3.5.2007, s. 30).

(5)  Stosowanie przepisu o informowaniu wspomnianego w art. 20 ust. 3 i 4 można zawiesić, o ile przekazanie takiej informacji pozbawiłoby skutku dane ograniczenie (zob. art. 20 ust. 5).

(6)  Sąd Pierwszej Instancji, 4.12.2008, PMOI przeciwko Radzie, T-284/08, jeszcze nieopublikowany w Zbiorze Orzecznictwa, zob. w szczególności pkt 74–76.

(7)  Sąd Pierwszej Instancji, 12.9.2007, Kalliopi Nikolau przeciwko Komisji, T-259/03, [2007] Zb.Orz. II-99; Sąd Pierwszej Instancji, 8.7.2008, Franchet and Byk przeciwko Komisji, T-48/05, jeszcze nieopublikowane w Zbiorze Orzecznictwa.


17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/8


Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli

2009/C 276/02

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I.   WPROWADZENIE

1.

W dniu 10 czerwca 2009 r. Komisja przyjęła komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczący przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli (1). Zgodnie z art. 41 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Inspektor przedstawia niniejszą opinię.

2.

Przed przyjęciem przedmiotowego komunikatu Komisja przesłała w jego sprawie Inspektorowi – w piśmie z dnia 19 maja 2009 r. – nieformalną prośbę o konsultację. Inspektor odpowiedział na tę prośbę o konsultację w dniu 20 maja 2009 r., przesyłając nieformalne uwagi, których celem była dalsza poprawa brzmienia komunikatu. Ponadto Inspektor miał aktywny wkład w powstanie pisma Grupy Roboczej ds. Policji i Wymiaru Sprawiedliwości w sprawie programu wieloletniego w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości z dnia 14 stycznia 2009 r. (2).

3.

W komunikacie (pkt 1) podkreśla się, że Unia „musi przyjąć nowy program wieloletni, który w oparciu o już poczynione postępy i po wyciągnięciu wniosków z obecnych słabszych punktów, nakreśli ambitne działania na przyszłość. W nowym programie należy określić priorytety na następne pięciolecie”. Ten program wieloletni (znany jako „program sztokholmski”) będzie kontynuacją programu haskiego i programu z Tampere, które stały się silnym bodźcem politycznym dla przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

4.

Omawiany komunikat ma stanowić podstawę tego nowego programu wieloletniego. Inspektor zauważa w związku z tym, że nawet jeśli programy wieloletnie same w sobie nie są aktami wiążącymi, mają znaczny wpływ na politykę prowadzoną przez instytucje w danej dziedzinie, ponieważ na takim programie wieloletnim opierać się będzie wiele konkretnych działań – ustawodawczych i innych.

5.

Sam komunikat musi więc być rozpatrywany z tego punktu widzenia. Jest on kolejnym etapem w debacie, która rozpoczęła się w przybliżeniu od przedstawienia w czerwcu 2008 r. dwóch sprawozdań tzw. „grup doradczych ds. przyszłości”, które zostały ustanowione przez prezydencję Rady z zadaniem dokonania wkładu w debatę: „Wolność, bezpieczeństwo, prywatność – europejskie sprawy wewnętrzne w otwartym świecie” (3) oraz „Propozycje dotyczące przyszłego programu w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości UE” (4).

II.   ZASADNICZA TREŚĆ OPINII

6.

Niniejsza opinia jest nie tylko odpowiedzią na omawiany komunikat, ale stanowi także wkład Inspektora w bardziej ogólną debatę poświęconą przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, która musi doprowadzić do powstania nowego strategicznego programu prac (program sztokholmski), zgodnie z zapowiedziami szwedzkiej prezydencji UE (5). W niniejszej opinii omówione zostaną także niektóre konsekwencje ewentualnego wejścia w życie traktatu lizbońskiego.

7.

Po nakreśleniu najważniejszych perspektyw opinii w części III, w części IV przedstawiona zostanie ogólna ocena komunikatu.

8.

W części V poruszona zostanie kwestia tego, jak należy odnieść się do potrzeby ciągłego zapewniania ochrony prywatności i danych osobowych w kontekście wzrastającej ilości wymienianych danych osobowych. Szczególny nacisk położony zostanie na pkt 2.3 komunikatu, w którym mowa jest o ochronie danych osobowych i prywatności oraz – w bardziej ogólnym ujęciu – na konieczność podjęcia działań ustawodawczych i innych środków w celu usprawnienia ram ochrony danych.

9.

W części VI znajduje się omówienie potrzeb i możliwości przechowywania i wymiany informacji oraz dostępu do nich, jako narzędzi egzekwowania prawa lub, aby zacytować komunikat, narzędzi „Europy, która chroni”. W pkt 4 komunikatu określono szereg celów dotyczących przepływu informacji i instrumentów technologicznych, w szczególności w pkt 4.1.2 (Kontrola nad informacjami), 4.1.3 (Wykorzystywanie niezbędnych instrumentów technologicznych) i 4.2.3.2 (Systemy informacyjne). Stworzenie europejskiego modelu informacji (pkt 4.1.2) może być postrzegane w tym kontekście jako największe wyzwanie. W opinii Inspektora znajduje się dogłębna analiza tej propozycji.

10.

W części VII znajduje się zwięzłe omówienie konkretnego zagadnienia z zakresu przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości mającego znaczenie dla ochrony danych, a mianowicie dostępu do wymiaru sprawiedliwości i e-sprawiedliwości.

III.   PERSPEKTYWY OPINII

11.

Osią analizy komunikatu i – w bardziej ogólnym ujęciu – przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w kształcie ujętym w nowym programie wieloletnim będzie w niniejszej opinii potrzeba ochrony praw podstawowych. Ponadto podstawą niniejszej opinii będzie wkład Inspektora – zwłaszcza w charakterze konsultacyjnym – w rozwój polityki UE w tej dziedzinie. Inspektor przyjął dotychczas ponad trzydzieści opinii i uwag, które dotyczą inicjatyw powstałych w wyniku programu haskiego i które wszystkie zamieszczono na jego stronie internetowej.

12.

W swojej ocenie komunikatu Inspektor uwzględni w szczególności następujące cztery perspektywy, które są istotne dla przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Wszystkie te perspektywy odgrywają kluczową rolę także w komunikacie.

13.

Pierwszą z perspektyw jest wykładniczy wzrost ilości zapisanych cyfrowo informacji dotyczących obywateli, który wynika z rozwoju technologii informatycznych i komunikacyjnych (6). Społeczeństwo zmierza w kierunku koncepcji nazywanej często „społeczeństwem nadzoru”, w której każda czynność i niemal każde działanie obywateli najprawdopodobniej pozostawi po sobie ślad w postaci cyfrowego zapisu. Szybki rozwój koncepcji takich jak „Internet przedmiotów” i społeczeństwo oparte na inteligentnym otoczeniu technologicznym już teraz jest faktem dzięki wykorzystaniu identyfikatorów RFID. Coraz powszechniejsze staje się korzystanie z zapisanych w formie cyfrowej danych dotyczących ciała ludzkiego (dane biometryczne). Prowadzi to do powstawania świata oplecionego coraz gęstszą siecią połączeń, w którym organizacje bezpieczeństwa publicznego mogą uzyskiwać dostęp do ogromnych ilości potencjalnie użytecznych informacji mogących mieć bezpośredni wpływ na życie zainteresowanych osób.

14.

Drugą perspektywą jest internacjonalizacja. Z jednej strony w erze cyfrowej wymiana danych nie jest ograniczona granicami zewnętrznymi Unii Europejskiej, a z drugiej strony coraz bardziej potrzebna staje się współpraca międzynarodowa w pełnym zakresie działań UE w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości: zwalczanie terroryzmu, współpraca policyjna i sądowa, wymiar sprawiedliwości w sprawach cywilnych i kontrola granic to tylko niektóre z przykładów.

15.

Trzecią perspektywą jest wykorzystanie danych do celów egzekwowania prawa: ostatnie zagrożenia społeczne, związane z terroryzmem i nie tylko, doprowadziły do (żądań) stworzenia organom ścigania większych możliwości gromadzenia, przechowywania i wymiany danych osobowych. W wielu przypadkach w procesie tym uczestniczą aktywnie podmioty prywatne, co pokazała m.in. dyrektywa w sprawie zatrzymywania danych (7) oraz szereg różnych aktów w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (8).

16.

Czwarta perspektywa dotyczy swobody przemieszczania się. Stopniowy rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości wymaga dalszego usuwania granic wewnętrznych i ewentualnych barier ograniczających swobodę przemieszczania się w tym obszarze. Nowe akty dotyczące tej przestrzeni nie powinny pod żadnym pozorem prowadzić do ponownego tworzenia barier. Swoboda przemieszczania się obejmuje w aktualnym kontekście z jednej strony swobodę przemieszczania się osób, a z drugiej strony swobodny przepływ danych (osobowych).

17.

Te cztery perspektywy pokazują, że kontekst, w jakim wykorzystywane są informacje, ulega szybkim zmianom. Dlatego też nie może być wątpliwości co do tego, jak istotny jest silny mechanizm ochrony praw podstawowych obywatela, a w szczególności ochrony jego prywatności i danych. Z tych właśnie względów Inspektor zdecydował, że główną osią jego analizy będzie konieczność istnienia takiej ochrony, o czym wspomniano w pkt 11.

IV.   OGÓLNA OCENA

18.

Celem komunikatu i programu sztokholmskiego jest określenie zamiarów UE na nadchodzące pięć lat, jednak ich skutki mogą być bardziej długofalowe. Inspektor zauważa, że komunikat napisany został w sposób neutralny w stosunku do traktatu z Lizbony. Inspektor zdaje sobie doskonale sprawę, dlaczego Komisja przyjęła takie podejście, ale ubolewa nad tym, że komunikat nie był w stanie w pełni wykorzystać dodatkowych możliwości, które daje traktat lizboński. Perspektywa traktatu lizbońskiego zostanie w niniejszej opinii omówiona dokładniej.

19.

Komunikat jest rozwinięciem wyników działań podejmowanych przez UE w ostatnich latach w zakresie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Można stwierdzić, że wyniki te dotyczą konkretnych zdarzeń, z naciskiem na środki zwiększające uprawnienia organów ścigania i środki ingerujące w życie obywateli. Dotyczy to z pewnością dziedzin, w których dane osobowe wykorzystywane i wymieniane są w sposób intensywny i które z tego względu mają kluczowe znaczenie dla ochrony danych. Wyniki dotyczą konkretnych zdarzeń, ponieważ to właśnie wydarzenia zewnętrzne, takie jak zamachy w USA z dnia 11 września 2001 r. oraz zamachy bombowe w Madrycie i Londynie, dały silny impuls do rozpoczęcia działań ustawodawczych. Na przykład przekazywanie danych pasażerów do USA może być postrzegane jako rezultat zamachów z dnia 11 września 2001 r. (9), natomiast do przyjęcia dyrektywy 2006/24/WE w sprawie zatrzymania danych (10) doprowadziły zamachy bombowe w Londynie. Nacisk położono na bardziej inwazyjne środki, ponieważ prawodawcy w UE skupiali się na środkach ułatwiających wykorzystywanie i wymianę danych, natomiast mniej uwagi poświęcono środkom mającym na celu zapewnienie ochrony danych osobowych. Najważniejszym środkiem ochronnym przyjętym po trzech latach rozmów w Radzie była decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (11). Ta decyzja ramowa nie jest w pełni zadowalająca (zob. pkt 29–30).

20.

Doświadczenie ostatnich lat uczy, że przed przyjmowaniem nowych aktów prawnych należy brać pod rozwagę wynikające z nich konsekwencje dla organów ścigania i obywateli Unii Europejskiej. Należy przy tym należycie uwzględniać wpływ takich rozwiązań na ochronę prywatności i ich użyteczność dla egzekwowania prawa – najpierw przy zgłaszaniu propozycji nowych aktów prawnych i ich omawianiu, ale później także po ich wdrożeniu, za pomocą okresowych kontroli. Taka analiza jest także niezbędna przed nakreśleniem w nowym programie wieloletnim głównych inicjatyw na najbliższą przyszłość.

21.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt, że komunikat uznaje ochronę praw podstawowych, w szczególności ochronę danych osobowych, za jedną z kluczowych kwestii przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Punkt 2 komunikatu określa UE jako wyjątkowy obszar ochrony praw podstawowych w oparciu o wspólne wartości. Dobrze stało się także, że jako priorytetowy kierunek działań – a nawet pierwszy priorytetowy kierunek działań komunikatu – wymieniono przystąpienie do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Przystąpienie do konwencji jest ważnym krokiem w kierunku zapewnienia harmonijnego i spójnego systemu ochrony praw podstawowych. Nie można także zapomnieć o tym, że poczesne miejsce w komunikacie zajmuje kwestia ochrony danych.

22.

W komunikacie przejawia się w tym aspekcie wyraźnie dążenie do zapewnienia ochrony praw obywateli, a tym samym do przyjęcia bardziej wyważonego podejścia. Rządy potrzebują odpowiednich narzędzi do zapewnienia bezpieczeństwa obywateli, jednak w naszym europejskim społeczeństwie muszą także zagwarantować pełne poszanowanie ich praw podstawowych. Służba obywatelom (12) wymaga od Unii Europejskiej stania na straży tej równowagi.

23.

Zdaniem Inspektora komunikat bardzo dobrze uwzględnia potrzebę takiej równowagi, w tym konieczność ochrony danych osobowych. Uznaje on potrzebę przesunięcia punktu ciężkości. Jest to istotne, ponieważ polityka dotycząca przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nie powinna wspierać stopniowej przemiany naszego społeczeństwa w społeczeństwo nadzoru. Inspektor oczekuje, że Rada przyjmie takie samo podejście w programie sztokholmskim, w tym z uwzględnieniem wskazówek zawartych w pkt 25 niniejszego dokumentu.

24.

Jest to tym ważniejsze, że przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości jest przestrzenią, która „wpływa na warunki życia obywateli, w szczególności na prywatną przestrzeń ich własnej odpowiedzialności oraz bezpieczeństwa osobowego i społecznego, którą chronią prawa podstawowe”, co niedawno podkreślił niemiecki Trybunał Konstytucyjny w swym orzeczeniu z dnia 30 czerwca 2009 r. nawiązującym do traktatu lizbońskiego (13).

25.

Inspektor podkreśla, że w takiej przestrzeni:

wymiana informacji między organami państw członkowskich, w tym, w odnośnych sytuacjach, organami lub bazami danych UE, powinna opierać się na odpowiednich i skutecznych mechanizmach zapewniających pełne poszanowanie praw podstawowych obywatela i wzajemne zaufanie,

wymaga to nie tylko dostępności informacji w powiązaniu ze wzajemnym uznawaniem systemów prawnych państw członkowskich (oraz UE), ale także harmonizacji standardów ochrony informacji, na przykład, choć nie tylko, za pomocą wspólnych ram ochrony danych,

takie wspólne standardy powinny być stosowane nie tylko w sytuacjach o wymiarze transgranicznym. Wzajemne zaufanie możliwe jest tylko wtedy, gdy takie standardy są solidne i zawsze przestrzegane, nawet wtedy, gdy transgraniczny wymiar danej sprawy nie jest lub przestaje być oczywisty. Poza tym, zwłaszcza jeśli chodzi o wykorzystanie informacji, różnice między danymi „wewnętrznymi” i „transgranicznymi” nie mogą mieć odzwierciedlenia w praktyce (14).

V.   INSTRUMENTY OCHRONY DANYCH

V.1.   W stronę pełnego systemu ochrony danych

26.

Inspektor popiera strategiczne podejście, zgodnie z którym ochrona danych zajmuje w komunikacie poczesne miejsce. Wiele inicjatyw w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości uzależnionych jest bowiem od wykorzystania danych osobowych, a dobra ochrona danych jest kluczowa dla powodzenia tych inicjatyw. Poszanowanie prywatności i ochrona danych to nie tylko obowiązek prawny, który coraz bardziej upowszechnia się na szczeblu UE, ale także kwestia niezmiernie ważna dla obywateli UE, jak pokazują wyniki eurobarometru (15). Ponadto ograniczanie dostępu do danych osobowych jest niezbędne do zapewnienia zaufania ze strony organów ścigania.

27.

W pkt 2.3 komunikatu jest mowa o tym, że Unia powinna przyjąć pełny system ochrony danych osobowych obejmujący wszystkie obszary, w których przysługuje jej właściwość (16). Inspektor w pełni wspiera te dążenia, niezależnie od wejścia w życie traktatu lizbońskiego. Zauważa on również, że taki system nie musi oznaczać, iż do przetwarzania wszystkich danych stosowane muszą być jedne i te same ramy prawne. Na mocy obowiązujących traktatów możliwości przyjęcia jednych, pełnych ram prawnych mających zastosowanie do przetwarzania wszystkich danych są ograniczone z uwagi na strukturę filarową oraz na fakt, że – przynajmniej w pierwszym filarze – ochrona danych przetwarzanych przez instytucje europejskie ma inną podstawę prawną (art. 286 Traktatu WE). Inspektor zauważa jednak, że niektóre udoskonalenia można wprowadzić poprzez pełne wykorzystanie możliwości, które dają obowiązujące traktaty, jak podkreśliła już Komisja w swoim komunikacie „Realizacja programu haskiego: przyszłe działania” (17). Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego art. 16 TFUE stanowić będzie niezbędną podstawę prawną do wprowadzenia wspólnych, pełnych ram prawnych mających zastosowanie do przetwarzania wszystkich informacji.

28.

Inspektor zauważa, że konieczne jest – niezależnie od okoliczności – zapewnienie spójności w ramach prawnych dotyczących ochrony danych – tam, gdzie będzie to konieczne – za pomocą harmonizacji i konsolidacji poszczególnych aktów prawnych stosowanych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.

Sytuacja w świetle obowiązujących traktatów

29.

Pierwszym krokiem stało się ostatnio przyjęcie decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW (18). Ten akt prawny nie może być jednak określony mianem pełnych ram prawnych zasadniczo dlatego, że jego przepisy nie mają zastosowania ogólnego. Nie mają zastosowania do sytuacji wewnętrznych, w których dane osobowe mają swój początek w wykorzystującym je państwie członkowskim. Takie ograniczenie z pewnością obniży wartość dodaną decyzji ramowej Rady, chyba że wszystkie państwa członkowskie zdecydują się uwzględnić sytuacje wewnętrzne w krajowych przepisach wykonawczych, co nie jest zbyt prawdopodobne.

30.

Drugim powodem, dla którego Inspektor uznaje, że na dłuższą metę decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW nie tworzy zadowalających ram ochrony danych w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, jest to, że niektóre z jej istotnych przepisów są niezgodne z dyrektywą 95/46/WE. W świetle obowiązujących traktatów, drugim krokiem mogłoby być poszerzenie zakresu zastosowania decyzji ramowej Rady i dostosowanie jej do dyrektywy 95/46/WE.

31.

Kolejnym impulsem do wprowadzenia pełnego systemu ochrony danych mogłoby się stać nakreślenie wyrazistej i długoterminowej wizji. Wizja ta mogłaby obejmować całościowe i spójne podejście do definicji gromadzenia i wymiany danych – oraz wykorzystywania istniejących baz danych – a jednocześnie zawierać gwarancje ochrony danych. Taka wizja zapobiegłaby zbędnemu nakładaniu się na siebie aktów prawnych i dublowaniu ich (co dotyczy również przetwarzania danych osobowych). Powinna ona również wspierać spójność polityki UE w tym zakresie, a także zaufanie co do sposobu przetwarzania danych obywateli przez organy publiczne. Inspektor zaleca Radzie, aby ogłosiła w programie sztokholmskim potrzebę nakreślenia takiej wyrazistej i długoterminowej wizji.

32.

Kolejnym zaleceniem Inspektora jest rozpatrzenie w odpowiedniej perspektywie i ocena środków, które zostały już w tej dziedzinie przyjęte, jak również ich konkretnego wdrożenia i ich skuteczności. Taka ocena powinna w odpowiedni sposób uwzględnić wpływ na ochronę prywatności i użyteczność takich rozwiązań dla egzekwowania prawa. Jeżeli z oceny tej wynikać będzie, że niektóre środki nie przynoszą spodziewanych rezultatów lub nie są proporcjonalne do założonych celów, należy rozważyć następujące kroki:

krokiem pierwszym powinna być zmiana lub uchylenie takich środków, o ile ich istnienia nie uzasadniają konkretne, płynące z nich korzyści dla organów ścigania i obywateli UE,

drugim krokiem powinna być ocena możliwości usprawnienia stosowania istniejących środków,

dopiero trzecim krokiem powinno być zaproponowanie nowych środków prawodawczych, jeżeli takie nowe środki najprawdopodobniej są potrzebne do osiągnięcia założonych celów. Nowe akty należy przyjmować tylko, jeśli przynoszą one wyraźne i konkretne korzyści organom ścigania i obywatelom UE.

Inspektor zaleca umieszczenie w programie sztokholmskim odniesienia do systemu oceny istniejących środków.

33.

Nie można też zapomnieć o tym, że należy położyć szczególny nacisk na lepsze stosowanie istniejących mechanizmów ochronnych, zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie kontynuacji programu prac na rzecz skuteczniejszego wdrażania dyrektywy o ochronie danych (19) oraz sugestiami Inspektora zawartymi w jego opinii dotyczącej tego komunikatu (20). Niestety w trzecim filarze Komisja nie ma możliwości wszczęcia postępowania w sprawie naruszenia przepisów.

Sytuacja w świetle traktatu lizbońskiego

34.

Traktat lizboński otwiera możliwość wprowadzenia autentycznych, pełnych ram ochrony danych. Artykuł 16.2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej wymaga, aby Rada i Parlament Europejski wprowadziły przepisy dotyczące ochrony danych przez instytucje, organy, urzędy i agencje unijne, przez państwa członkowskie wykonujące działania wchodzące w zakres zastosowania prawa unijnego oraz przez osoby prywatne.

35.

Inspektor zdaje sobie sprawę, że położony w komunikacie nacisk na pełny system ochrony danych jest przejawem ambicji Komisji w zakresie przedstawienia ram prawnych mających zastosowanie do wszystkich działań związanych z przetwarzaniem danych. Inspektor w pełni popiera te ambicje, ponieważ zwiększają one spójność systemu, zapewniają pewność prawa, a co za tym idzie, także poprawiają poziom ochrony. W szczególności pozwoliłoby to w przyszłości uniknąć problemów związanych z określeniem linii podziału między poszczególnymi filarami w przypadku, gdy dane zgromadzone w sektorze prywatnym do celów komercyjnych wykorzystywane byłyby później dla potrzeb egzekwowania prawa. Ta linia podziału między filarami nie odzwierciedla w pełni rzeczywistości, jak pokazały ważne orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (21) i zatrzymania danych (22).

36.

Inspektor sugeruje podkreślenie w programie sztokholmskim tego uzasadnienia dla wprowadzenia pełnego systemu ochrony danych. Pokazuje ono, że taki system nie jest zwykłym kaprysem, ale koniecznością z uwagi na zmiany w praktykach wykorzystania danych. Inspektor zaleca uwzględnienie jako priorytetu w programie sztokholmskim potrzeby nowych ram prawnych, które zastąpiłyby m.in. decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

37.

Inspektor podkreśla, że koncepcja pełnego systemu ochrony danych opartego na ogólnych ramach prawnych nie wyklucza przyjęcia dodatkowych przepisów regulujących ochronę danych w policji i sądownictwie. Takie dodatkowe przepisy mogłyby uwzględniać konkretne potrzeby egzekwowania prawa przewidziane w Deklaracji 21 dołączonej do traktatu lizbońskiego (23).

V.2.   Powtórzenie zasad ochrony danych

38.

W komunikacie zwraca się uwagę na postęp techniczny, który wpływa na zmianę form komunikacji między osobami prywatnymi a organizacjami publicznymi i prywatnymi. Zdaniem Komisji taki stan rzeczy wymaga powtórzenia szeregu podstawowych zasad ochrony danych.

39.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje ten zamiar wyrażony przez Komisję. W perspektywie zmian technologicznych ocena skuteczności takich zasad jest niezwykle przydatna. Na wstępie należy zauważyć, że powtórzenie i potwierdzenie zasad ochrony danych nie zawsze musi bezpośrednio wiązać się z rozwojem techniki. Takie powtórzenie i potwierdzenie może być też wymagane w świetle innych perspektyw wymienionych w części III powyżej, w związku z internacjonalizacją, wzrostem wykorzystania danych do celów egzekwowania prawa i swobodą przemieszczania się.

40.

Ponadto, zdaniem Inspektora, taka ocena może być częścią konsultacji publicznych ogłoszonych przez Komisję na konferencji „Dane osobowe – częstsze wykorzystanie, lepsza ochrona?”, która odbyła się w dniach 19 i 20 maja 2009 r. Takie konsultacje publiczne mogłyby dostarczyć cennych informacji (24). Inspektor sugeruje, aby Rada w programie sztokholmskim i Komisja w swych oświadczeniach publicznych dotyczących tych konsultacji podkreśliły powiązanie między zamiarami wyrażonymi w pkt 2.3 komunikatu a konsultacjami publicznymi w sprawie przyszłości ochrony danych.

41.

Wspomniana ocena mogłaby na przykład zawierać następujące elementy:

dane osobowe dotyczące przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości to najprawdopodobniej dane szczególnie poufne, takie jak dane dotyczące wyroków skazujących w sprawach karnych, dane policyjne i dane biometryczne, takie jak odciski palców i profile DNA,

ich przetwarzanie może wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla osób, których dane dotyczą, szczególnie biorąc pod uwagę środki przymusu, którymi dysponują organy ścigania. Ponadto monitorowanie i analiza danych podlega w coraz większym stopniu automatyzacji i dosyć często odbywa się bez udziału człowieka. Technologia pozwala na wykorzystanie baz danych osobowych do przeprowadzania wyszukiwań o charakterze ogólnym (eksploracja danych, profilowanie itp.). Należy wyraźnie określić obowiązki prawne, którym podlega przetwarzanie danych,

podstawą prawa o ochronie danych jest to, że dane osobowe gromadzone są do określonych celów i nie są wykorzystywane w sposób niezgodny z tymi celami. Wykorzystanie danych w sposób niezgodny z określonymi celami powinno być dozwolone wyłącznie w zakresie przewidzianym przez prawo i w przypadku konieczności ochrony określonych interesów publicznych, takich jak te wymienione w art. 8.2 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

konieczność poszanowania zasady ograniczenia celu może mieć wpływ na aktualne tendencje w wykorzystaniu danych. Organy ścigania korzystają z danych zgromadzonych do celów komercyjnych przez przedsiębiorstwa prywatne w sektorze telekomunikacyjnym, transportowym i finansowym. Ponadto budowane są wielkoskalowe systemy informatyczne, na przykład dla potrzeb imigracji i kontroli granic. Co więcej, dopuszczalne jest tworzenie powiązań między różnymi bazami danych i umożliwianie wzajemnego dostępu do nich, co zwiększa zakres zastosowań danych w porównaniu z celami, do jakich te dane pierwotnie zgromadzono. Konieczna jest refleksja nad tymi aktualnymi tendencjami, która w razie potrzeby powinna uwzględniać ewentualne korekty lub dodatkowe zabezpieczenia,

oprócz zasad ochrony danych wymienionych w komunikacie, w omawianej ocenie należy zwrócić uwagę na potrzebę przejrzystości procesów przetwarzania danych, tak aby osoby, których dane dotyczą, mogły wykorzystywać przysługujące im prawa. Przejrzystość to szczególnie trudne zagadnienie, jeśli chodzi o egzekwowanie prawa, zwłaszcza dlatego, że kwestię przejrzystości należy tu przeciwstawić zagrożeniom, które wiążą się z dochodzeniami,

należy opracować rozwiązania w zakresie wymiany danych z państwami trzecimi.

42.

Omawiana ocena powinna również koncentrować się na możliwościach poprawy skuteczności zastosowania zasad ochrony danych. W związku z tym wskazane mogłoby być zwrócenie się ku aktom, które pozwalają na rozszerzenie zakresu odpowiedzialności administratorów danych. Akty takie musiałyby przewidywać pełną odpowiedzialność administratorów danych za zarządzanie danymi. Przydatnym terminem w tym kontekście jest „opieka nad danymi”. Obejmuje on wszystkie środki prawne, techniczne i organizacyjne stosowane przez organizacje w celu zapewnienia pełnej odpowiedzialności za przetwarzanie danych, takie jak planowanie i kontrola, wykorzystanie racjonalnych technologii, odpowiednie szkolenie personelu, kontrole zgodności z przepisami itp.

V.3.   Technologie niezagrażające prywatności

43.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w pkt 2.3 komunikatu poruszona została kwestia certyfikatów dotyczących prywatności. Oprócz tego można by dodać wzmiankę o „domyślnej ochronie prywatności” i konieczności określenia „najlepszych dostępnych technik” zgodnych z ramami ochrony danych w UE.

44.

Zdaniem Inspektora „domyślna ochrona prywatności” i technologie niezagrażające prywatności mogłyby być pomocne w zapewnieniu lepszej ochrony i bardziej efektywnego wykorzystania informacji. Inspektor proponuje dwa kierunki dalszych działań, które mogą być zastosowane wspólnie:

system certyfikatów w zakresie ochrony prywatności i danych osobowych (25) jako opcja dla twórców i użytkowników systemów informatycznych, ewentualnie finansowany ze środków UE lub wspierany przepisami unijnymi,

obowiązek prawny dotyczący twórców systemów informatycznych i użytkowników takich systemów, przewidujący korzystanie z systemów zgodnych z zasadą domyślnej prywatności. Może to wymagać rozszerzenia aktualnego zakresu zastosowania prawa o ochronie danych, tak aby twórcy systemów informatycznych byli odpowiedzialni za swoje produkty (26).

Inspektor sugeruje zamieszczenie w programie sztokholmskim wzmianki o tych kierunkach dalszych działań.

V.4.   Aspekty zewnętrzne

45.

Kolejną kwestią poruszoną w komunikacie jest wypracowanie i propagowanie międzynarodowych standardów ochrony danych. Obecnie podejmuje się wiele działań w celu ustanowienia realistycznych standardów o zastosowaniu globalnym, na przykład na Międzynarodowej Konferencji Komisarzy ds. Ochrony Danych i Prywatności. W najbliższej przyszłości może to zaowocować porozumieniem międzynarodowym. Inspektor sugeruje, aby w programie sztokholmskim wyrażono poparcie dla takich działań.

46.

W komunikacie pojawia się też wzmianka o zawarciu umów dwustronnych dzięki postępom poczynionym w pracach z USA. Inspektor zgadza się, że potrzebne są przejrzyste ramy prawne umożliwiające przekazywanie danych państwom trzecim, z zadowoleniem przyjął więc współpracę organów UE i USA w grupie kontaktowej wysokiego szczebla zmierzającą do wprowadzenia ewentualnego transatlantyckiego rozwiązania prawnego w zakresie ochrony danych, zwrócił jednak uwagę na konieczność doprecyzowania niektórych kwestii i położenia na nie większego nacisku (27). W związku z tym interesujące wydają się również koncepcje sformułowane w sprawozdaniu dotyczącym spraw wewnętrznych w sprawie euro-atlantyckiej przestrzeni współpracy w dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; zgodnie z tym sprawozdaniem decyzję dotyczącą takiej przestrzeni UE powinna podjąć do 2014 roku. Taka przestrzeń nie mogłaby powstać bez odpowiednich gwarancji dotyczących ochrony danych.

47.

Według Inspektora europejskie standardy ochrony danych oparte na Konwencji nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych (28) oraz na orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka powinny określać poziom ochrony przewidziany w ogólnym porozumieniu z USA w sprawie ochrony i wymiany danych. Takie ogólne porozumienie mogłoby stać się podstawą do konkretnych ustaleń w kwestii wymiany danych osobowych. Jest to tym ważniejsze, że zgodnie z zamiarem wyrażonym w pkt 4.2.1 komunikatu Unia Europejska powinna w razie potrzeby zawierać umowy o współpracy policyjnej.

48.

Inspektor doskonale rozumie potrzebę zacieśnienia współpracy międzynarodowej, w niektórych przypadkach również z państwami niezapewniającymi ochrony praw podstawowych. Jednakże (29) należy zwrócić uwagę na to, że taka współpraca międzynarodowa doprowadzi prawdopodobnie do znacznego wzrostu ilości danych gromadzonych i przekazywanych międzynarodowo. Dlatego też jest niezwykle ważne, aby zasady uczciwego i zgodnego z prawem przetwarzania – oraz generalnie zasady należytego przetwarzania – miały zastosowanie do gromadzenia i przekazywania danych osobowych za granice UE oraz aby dane osobowe były przekazywane państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym tylko wówczas, gdy te państwa trzecie zagwarantują odpowiedni poziom ochrony lub odpowiednie zabezpieczenia.

49.

Podsumowując, Inspektor zaleca, aby w programie sztokholmskim podkreślono, jak istotne jest zawarcie ze Stanami Zjednoczonymi i innymi państwami trzecimi ogólnego porozumienia w sprawie ochrony i wymiany danych gwarantującego poziom ochrony zapewniony na terytorium UE. W szerszym ujęciu Inspektor wskazuje na to, jak ważne w relacjach z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi jest aktywne propagowanie poszanowania praw podstawowych, a w szczególności ochrony danych (30). Ponadto w programie sztokholmskim mogłaby znaleźć się ogólna wzmianka o tym, że wymiana danych osobowych z państwami trzecimi wymaga istnienia w tych państwach trzecich odpowiedniego poziomu ochrony lub innych właściwych zabezpieczeń.

VI.   WYKORZYSTANIE INFORMACJI

VI.1.   W stronę europejskiego modelu informacji

50.

Poprawa wymiany informacji to podstawowy cel polityki Unii Europejskiej w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. W punkcie 4.1.2 komunikatu autorzy podkreślają, że bezpieczeństwo w Unii Europejskiej zależy od skutecznych mechanizmów wymiany informacji między organami krajowymi a innymi podmiotami europejskimi. Ten nacisk na wymianę informacji jest logiczny z uwagi na brak policji europejskiej, europejskiego systemu sądownictwa w sprawach karnych i kontroli na granicach wewnętrznych UE. Środki dotyczące informacji stanowią zatem niezbędny wkład Unii Europejskiej umożliwiający organom państw członkowskim skuteczne radzenie sobie z przestępczością transgraniczną i skuteczną ochronę granic zewnętrznych. Jednakże środki te przyczyniają się nie tylko do bezpieczeństwa obywateli, ale także do ich wolności – wspomniano już tutaj wcześniej o swobodnym przemieszczaniu się osób jako jednej z perspektyw niniejszej opinii – i sprawiedliwości.

51.

Właśnie z tych względów wprowadzono w programie haskim zasadę dostępności. Zakłada ona, że informacje potrzebne do walki z przestępczością powinny być przekazywane ponad granicami wewnętrznymi UE bez utrudnień. Ostatnie doświadczenia pokazują, że trudno było zastosować tę zasadę w środkach ustawodawczych. Wniosek Komisji dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie wymiany informacji w ramach zasady dostępności z dnia 12 października 2005 r. (31) nie został przez Radę zaakceptowany. Państwa członkowskie nie były przygotowane na pogodzenie się ze wszystkimi następstwami stosowania zasady dostępności. Zamiast tego wprowadzono bardziej ograniczone akty (32), takie jak decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (decyzja z Prüm) (33).

52.

Chociaż zasada dostępności była kluczowym elementem programu haskiego, Komisja wydaje się teraz zajmować bardziej umiarkowane stanowisko. Przewiduje dalsze pobudzenie wymiany informacji między organami państw członkowskich poprzez wprowadzenie europejskiego modelu informacji. Szwedzka prezydencja UE zgadza się z tym tokiem myślenia (34). Przedstawi propozycję strategii wymiany informacji. Rada rozpoczęła już pracę nad ambitnym przedsięwzięciem polegającym na stworzeniu strategii Unii Europejskiej w zakresie zarządzania informacjami, która ściśle wiąże się z europejskim modelem informacji. Inspektor przyjmuje te wydarzenia z wielkim zainteresowaniem i podkreśla, że w przedsięwzięciach tych należy zwrócić należytą uwagę na elementy z zakresu ochrony danych.

Europejski model informacji i ochrony danych

53.

Na wstępie należy podkreślić, że przyszłość przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nie powinna być uzależniona od technologii, co oznacza, że niemal nieograniczone możliwości, które dają nowe technologie, powinny być zawsze sprawdzane pod kątem odnośnych zasad ochrony danych i wykorzystywane tylko wtedy, jeśli będą zgodne z tymi zasadami.

54.

Inspektor zauważa, że w komunikacie model informacji przedstawiony został nie tylko jako model techniczny: posiada on zaawansowane zdolności analizy strategicznej oraz umożliwia usprawnione gromadzenie i przetwarzanie informacji operacyjnych. Wynika z niego również, że należy brać pod uwagę aspekty dotyczące polityki, takie jak kryteria gromadzenia, wymiany i przetwarzania informacji, a jednocześnie przestrzegać zasad ochrony danych.

55.

Kluczowe są – i nadal takimi pozostaną – technologia informatyczna i uwarunkowania prawne. Inspektor z zadowoleniem przyjmuje fakt, że komunikat rozpoczyna się od założenia, zgodnie z którym europejski model informacji nie może być postrzegany przez pryzmat kwestii technicznych. Informacje powinny być gromadzone, wymieniane i przetwarzane wyłącznie na podstawie konkretnych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa i z uwzględnieniem zasad ochrony danych. Inspektor w pełni zgadza się z potrzebą opracowania mechanizmu późniejszej oceny funkcjonowania wymiany informacji. Sugeruje, aby Rada dodatkowo rozwinęła te kwestie w programie sztokholmskim.

56.

W związku z tym Inspektor podkreśla, że ochrona danych, która ma za zadanie ochronę obywatela, nie powinna być postrzegana jako przeszkoda w skutecznym zarządzaniu danymi. Dostarcza ona pomocnych narzędzi pozwalających na usprawnienie przechowywania i wymiany danych oraz dostępu do nich. Prawa osób, których dane dotyczą, do dostępu do informacji o tym, które spośród ich danych są przetwarzane, oraz do poprawiania informacji nieprawidłowych mogą również doprowadzić do poprawy dokładności danych w systemach zarządzania danymi.

57.

Prawo o ochronie danych zasadniczo rodzi następujące skutki: jeśli dane są potrzebne do konkretnego i zgodnego z prawem celu, ich wykorzystanie jest dozwolone; jeżeli dane osobowe nie są potrzebne do ściśle określonego celu, nie powinny być wykorzystywane. W tym pierwszym przypadku do zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń mogą być potrzebne dodatkowe środki.

58.

Inspektor krytycznie podchodzi jednak do zawartej w komunikacie wzmianki o „określaniu przyszłych potrzeb”, które ma być częścią modelu informacji. Podkreśla, że również w przyszłości zasada ograniczenia celu powinna być naczelną zasadą stosowaną przy budowaniu systemów informatycznych (35). Jest to jedna z najważniejszych gwarancji, którą system ochrony danych daje obywatelowi: musi on wiedzieć zawczasu, do jakich celów przetwarzane są dane go dotyczące, i mieć pewność, że będą one wykorzystywane wyłącznie do tego celu, szczególnie w przyszłości. Ta gwarancja jest nawet sformułowana w art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Zasada ograniczenia celu dopuszcza wyjątki – dotyczą one w szczególności przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości – ale takie wyjątki nie powinny stanowić o konstrukcji systemu.

Wybór odpowiedniej architektury

59.

Pierwszym krokiem jest wybór odpowiedniej architektury wymiany informacji. W komunikacie podkreśla się znaczenie odpowiedniej architektury systemów informacyjnych (pkt 4.1.3), jednak niestety tylko w kontekście interoperacyjności.

60.

Inspektor podkreśla natomiast inny aspekt: w europejskim modelu informacji wymogi w zakresie ochrony danych powinny być integralną częścią wszystkich prac nad budową systemu i nie powinny być postrzegane wyłącznie jako warunek zapewnienia zgodności systemu z prawem (36). Należy wykorzystywać koncepcję „domyślnej ochrony prywatności” i zwrócić uwagę na potrzebę określenia „najlepszych dostępnych technik” (37), o których mowa w pkt 43 powyżej. Europejski model informacji powinien być rozwinięciem tych koncepcji. Oznacza to konkretnie, że systemy informatyczne służące zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego powinny być zawsze tworzone zgodnie z zasadą „domyślnej ochrony prywatności”. Inspektor zaleca, aby Rada uwzględniła te kwestie w programie sztokholmskim.

Interoperacyjność systemów

61.

Inspektor podkreśla, że interoperacyjność nie jest wyłącznie kwestią techniczną, ale ma też wpływ na ochronę obywatela, w szczególności na ochronę danych. Z perspektywy ochrony danych, interoperacyjność systemów, jeżeli zostanie sprawnie wdrożona, ma oczywistą zaletę, a mianowicie pozwala na uniknięcie dublowania przechowywania danych. Jednakże oczywistym jest także, że tworzenie możliwości technicznych dostępu do danych albo ich wymiany jest w wielu przypadkach silnym bodźcem do faktycznego uzyskiwania dostępu do takich danych lub ich wymiany. Innymi słowy, interoperacyjność wiąże się z określonymi zagrożeniami dotyczącymi powiązań wzajemnych między bazami danych przeznaczonymi do różnych celów (38). Może to wpłynąć na ścisłe ograniczenie celu baz danych.

62.

Krótko mówiąc, sam fakt, że wymiana informacji cyfrowych między interoperacyjnymi bazami danych lub łączenie takich baz danych jest technicznie możliwe, nie uzasadnia wprowadzenia odstępstwa od zasady ograniczenia celu. Interoperacyjność powinna być w konkretnych przypadkach uzależniona od jednoznacznych i rozważnych decyzji politycznych. Inspektor sugeruje, aby kwestia ta została rozwinięta w programie sztokholmskim.

VI.2.   Wykorzystywanie informacji gromadzonych do innych celów

63.

Komunikat nie nawiązuje w sposób wyraźny do jednej z najważniejszych tendencji ostatnich lat, a mianowicie do wykorzystywania na potrzeby egzekwowania prawa danych gromadzonych do celów komercyjnych w sektorze prywatnym. Tendencja ta charakteryzuje nie tylko dane dotyczące ruchu w sieciach elektronicznej wymiany informacji czy dane pasażerów podróżujących samolotem do (określonych) państw trzecich (39), ale jest obecna także w sektorze finansowym. Przykładem jest tu dyrektywa 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (40). Kolejny znany i będący przedmiotem częstych dyskusji przykład dotyczy przetwarzania – przez Stowarzyszenie Międzynarodowej Teletransmisji Danych Finansowych (SWIFT) (41) – danych osobowych wykorzystywanych dla potrzeb programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów wdrażanego przez amerykański Departament Skarbu.

64.

Inspektor uznaje, że takie tendencje zasługują na szczególną uwagę w programie sztokholmskim. Mogą być one uznawane za odstępstwa od zasady ograniczenia celu i często stanowią poważne naruszenie prywatności, ponieważ wykorzystywanie takich danych może dostarczyć wielu informacji o zachowaniu osób, których te dane dotyczą. W przypadku proponowania takich środków konieczne są zawsze bardzo mocne dowody uzasadniające konieczność wprowadzenia tak inwazyjnych rozwiązań. Jeżeli takie dowody zostaną przedstawione, należy zapewnić pełną ochronę praw jednostek.

65.

Zdaniem Inspektora wykorzystywanie na potrzeby egzekwowania prawa danych osobowych gromadzonych do celów handlowych powinno być dopuszczalne wyłącznie po spełnieniu następujących, surowych warunków:

dane są wykorzystywane do ściśle określonych celów, takich jak walka z terroryzmem lub poważną przestępczością, przy czym ocena spełnienia tego warunku powinna być przeprowadzana dla każdego przypadku osobno,

dane powinny być przekazywane metodą „dostarczania”, a nie metodą „pobierania” (42),

żądania dotyczące danych powinny być proporcjonalne, konkretnie ukierunkowane i zasadniczo oparte na podejrzeniach dotyczących określonych osób,

należy unikać rutynowego wyszukiwania, eksploracji danych i profilowania,

wszystkie przypadki wykorzystania danych dla potrzeb egzekwowania prawa należy rejestrować w celu umożliwienia skutecznej kontroli takiego wykorzystywania przez osobę, której dane dotyczą, w ramach wykonywania przysługujących jej praw, przez organy zajmujące się ochroną danych i przez system sądownictwa.

VI.3.   Systemy informatyczne i organy UE

Systemy informatyczne z pamięcią scentralizowaną i bez takiej pamięci  (43)

66.

W ostatnich latach znacznie zwiększyła się w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości liczba systemów informatycznych opartych na przepisach UE. Niekiedy podejmowane są decyzje o stworzeniu systemu opartego na scentralizowanym przechowywaniu danych na szczeblu europejskim, w innych przypadkach prawo przewiduje jedynie wymianę informacji między krajowymi bazami danych. System informacyjny Schengen jest przypuszczalnie najlepszym przykładem systemu o pamięci scentralizowanej. Decyzja Rady 2008/615/WSiSW (decyzja z Prüm) (44) jest z perspektywy ochrony danych najważniejszym przykładem ustanowienia systemu bez pamięci scentralizowanej, ponieważ przewiduje masową wymianę danych biometrycznych między organami państw członkowskich.

67.

Komunikat pokazuje, że ta tendencja w tworzeniu nowych systemów będzie trwać dalej. Pierwszy przykład, widoczny w pkt 4.2.2, to system informatyczny rozszerzający zastosowanie europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych (ECRIS) na obywateli państw spoza UE. Komisja zleciła już badania nad europejskim wykazem obywateli państw trzecich skazanych prawomocnym wyrokiem sądu (EICTCN), co może doprowadzić do powstania scentralizowanej bazy danych. Drugim przykładem jest wymiana danych osób figurujących w rejestrach niewypłacalności w innych państwach członkowskich w ramach e-sprawiedliwości (pkt 3.4.1 komunikatu), bez użycia scentralizowanej pamięci.

68.

System zdecentralizowany miałby pewną przewagę z punktu widzenia ochrony danych. Pozwala bowiem na uniknięcie dublowania przechowywania danych – zarówno przez organ państwa członkowskiego, jak i w systemie scentralizowanym; odpowiedzialność za dane jest jasno określona, bo organ państwa członkowskiego jest administratorem, a kontrola sprawowana przez system sądowniczy i przez organy zajmujące się ochroną danych może odbywać się na szczeblu państwa członkowskiego. Jednak system ten ma również słabe punkty związane z wymianą danych z innymi jurysdykcjami, co dotyczy na przykład zapewnienia, że przechowywane informacje są aktualne zarówno w państwie ich pochodzenia, jak i w państwie docelowym, oraz kwestii zagwarantowania skutecznej kontroli po obu stronach. Jeszcze bardziej złożoną kwestią jest określenie odpowiedzialności za system techniczny służący do wymiany danych. Te niedociągnięcia można wyeliminować, decydując się na to, aby przynajmniej część systemu (np. infrastruktura techniczna) miała formę systemu scentralizowanego, za który odpowiadać będą organy UE.

69.

W tym kontekście przydatne byłoby opracowanie merytorycznych kryteriów wyboru między systemem scentralizowanym i zdecentralizowanym, które pozwoliłyby na dokonywanie jednoznacznych i rozważnych decyzji politycznych w konkretnych przypadkach. Te kryteria mogą mieć wpływ na funkcjonowanie samych systemów, ale także na ochronę danych obywateli. Inspektor sugeruje umieszczenie w programie sztokholmskim wzmianki o zamiarze stworzenia takich kryteriów.

Wielkoskalowe systemy informatyczne

70.

W pkt 4.2.3.2 komunikatu znajduje się krótkie omówienie przyszłości wielkoskalowych systemów informatycznych ze szczególnym uwzględnieniem systemu informacyjnego Schengen (SIS) i wizowego systemu informacyjnego (VIS).

71.

W pkt 4.2.3.2 znajduje się również wzmianka o utworzeniu systemu elektronicznej rejestracji wjazdu na terytorium państw członkowskich i wyjazdu z niego oraz programu rejestrowania podróżnych. System ten był wcześniej zapowiadany przez Komisję w ramach „pakietu kontroli granic” z inicjatywy wiceprzewodniczącego Frattiniego (45). W swych początkowych uwagach (46) Inspektor wyrażał się dość krytycznie o tej propozycji, ponieważ nie wykazano w dostateczny sposób konieczności utworzenia tak inwazyjnego systemu, zwłaszcza że istnieją już inne systemy wielkoskalowe. Inspektor nie dostrzega żadnych dodatkowych argumentów przemawiających za potrzebą wprowadzenia takiego systemu i sugeruje Radzie, aby w programie sztokholmskim tę kwestię pominęła.

72.

W związku z tym Inspektor pragnie odwołać się do swoich opinii dotyczących różnych inicjatyw z dziedziny wymiany informacji w UE (47), w których zawarł szereg sugestii i uwag dotyczących wpływu, jaki na ochronę danych będzie miało wykorzystanie dużych baz danych na szczeblu UE. Szczególną uwagę zwrócił między innymi na potrzebę wprowadzenia silnych i odpowiednio dostosowanych zabezpieczeń, jak również na proporcjonalność i konieczność przeprowadzania ocen wpływu przed zaproponowaniem lub podjęciem jakichkolwiek środków w tym zakresie. Inspektor zawsze bronił odpowiedniej i zgodnej z wymogami ochrony danych równowagi między wymogami bezpieczeństwa i ochroną prywatności osób ujętych w systemach. To samo stanowisko zajął, występując w charakterze nadzorcy centralnych elementów systemu.

73.

Ponadto Inspektor pragnie skorzystać z okazji, aby podkreślić potrzebę przyjęcia spójnego podejścia do wymiany informacji w UE całościowo w zakresie spójności prawnej, technicznej i nadzorczej między systemami już istniejącymi a tymi, które dopiero powstaną. Teraz jeszcze wyraźniej potrzebna jest odważna i całościowa wizja wymiany informacji w UE i przyszłości wielkoskalowych systemów informatycznych. Utworzenie systemu elektronicznej rejestracji wjazdu na terytorium państw członkowskich i wyjazdu z niego można by ponownie rozważyć wyłącznie w oparciu o taką wizję.

74.

Inspektor sugeruje umieszczenie w programie sztokholmskim wzmianki o zamiarze stworzenia takiej wizji, co mogłoby obejmować refleksję dotyczącą ewentualnego wejścia w życie traktatu lizbońskiego i konsekwencje tego dla systemów opierających się na pierwszym i trzecim filarze.

75.

Ponadto w komunikacie znajduje się informacja o powołaniu nowej agencji, która według komunikatu powinna być organem właściwym do obsługi systemu elektronicznej rejestracji wjazdu i wyjazdu. Komisja zaproponowała w międzyczasie utworzenie takiej agencji (48). Inspektor popiera ten wniosek co do zasady, ponieważ może on usprawnić działanie tych systemów, w tym ochrony danych. Przedstawi w odpowiednim terminie opinię dotyczącą tego wniosku.

Europol i Eurojust

76.

W komunikacie kilkakrotnie pojawiają się wzmianki o roli Europolu i podkreśla się, że priorytetem jest odgrywanie przez Europol głównej roli w koordynacji, wymianie informacji i szkoleniu pracowników. Również w ust. 4.2.2 komunikatu mowa jest o najnowszych zmianach w ramach prawnych współpracy Eurojustu i Europolu oraz pojawia się informacja o tym, że nadal prowadzone będą prace w kierunku wzmocnienia Eurojustu, szczególnie pod względem prowadzenia dochodzeń w sprawach dotyczących transgranicznej przestępczości zorganizowanej. Inspektor w pełni popiera te cele z zastrzeżeniem odpowiedniego poszanowania mechanizmów ochrony danych.

77.

W związku z tym Inspektor z zadowoleniem przyjmuje nowy projekt umowy wypracowany niedawno przez Europol i Eurojust (49) i mający na celu usprawnienie i rozszerzenie współpracy między tymi dwoma organami oraz zapewnienie wydajnej wymiany informacji między nimi. W tym przedsięwzięciu wydajna i skuteczna ochrona danych odgrywa kluczową rolę.

VI.4.   Wykorzystanie danych biometrycznych

78.

Inspektor zauważa, że komunikat nie porusza kwestii coraz częstszego wykorzystywania danych biometrycznych w różnych aktach prawnych Unii Europejskiej dotyczących wykorzystania wymiany danych, w tym w aktach ustanawiających wielkoskalowe systemy informatyczne. Jest to godne ubolewania ze względu na szczególną wagę i delikatny charakter tej sprawy w kontekście ochrony danych i prywatności.

79.

Chociaż Inspektor uznaje ogólne zalety wykorzystania danych biometrycznych, wciąż podkreśla, jak duży wpływ ma wykorzystanie takich danych na prawa jednostki i sugeruje wprowadzenie rygorystycznych zabezpieczeń w zakresie wykorzystania danych biometrycznych w poszczególnych systemach. Najnowsze orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu  (50) zawiera cenne wskazówki w tym zakresie, szczególnie w kwestii uzasadnienia i granic wykorzystania danych biometrycznych. Dane dotyczące DNA mogą w szczególności pozwolić na ujawnienie chronionych informacji dotyczących danej osoby, zwłaszcza że możliwości techniczne pozyskiwania informacji z kodu DNA wciąż się zwiększają. W przypadku wykorzystania danych biometrycznych na wielką skalę w systemach informatycznych występuje także problem związany z nieuniknionymi błędami w zakresie gromadzenia i porównywania danych biometrycznych. Z tych względów prawodawca europejski powinien wykazać się powściągliwością w wykorzystaniu takich danych.

80.

Kolejną powracającą kwestią było w ostatnich latach wykorzystanie odcisków palców dzieci i osób starszych, szczególnie z uwagi na niedające się uniknąć niedociągnięcia systemów biometrycznych w zakresie przetwarzania danych osób z tych przedziałów wiekowych. Inspektor poprosił o wykonanie dogłębnej analizy w celu odpowiedniego określenia precyzji takich systemów (51). Zaproponował wprowadzenie granicy wieku 14 lat w przypadku dzieci, chyba że wyniki badania zadecydują inaczej. Inspektor zaleca, aby kwestia ta została wspomniana w programie sztokholmskim.

81.

Inspektor stwierdza jednak, że pożyteczne byłoby wprowadzenie merytorycznych kryteriów w zakresie wykorzystania danych biometrycznych. Celem tych kryteriów byłoby dopilnowanie, aby dane były wykorzystywane tylko w razie potrzeby, w sposób odpowiedni i proporcjonalny oraz z zastrzeżeniem wykazania przez prawodawcę jednoznacznego, konkretnego i zgodnego z prawem celu. Konkretniej mówiąc, nie należy używać danych biometrycznych, a w szczególności danych dotyczących DNA, jeżeli taki sam rezultat można osiągnąć z wykorzystaniem innych, mniej chronionych informacji.

VII.   DOSTĘP DO WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI I E-SPRAWIEDLIWOŚCI

82.

Jako narzędzie usprawnienia współpracy sądowej będzie również wykorzystywana technologia. W pkt 3.4.1 komunikatu e-sprawiedliwość przedstawiona została jako zapewnianie obywatelom łatwiejszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Składa się ona z portalu oferującego dostęp do informacji i wideokonferencji w ramach postępowania prawnego. Umożliwia także przeprowadzanie postępowań prawnych w Internecie i przewiduje ustanowienie połączenia między różnymi rejestrami krajowymi, takimi jak rejestry niewypłacalności. Inspektor odnotowuje, że w komunikacie brak jest wzmianki o nowych inicjatywach z zakresu e-sprawiedliwości, natomiast znajdują się w nim skonsolidowane informacje o przedsięwzięciach już będących w toku. Inspektor uczestniczy w niektórych spośród tych działań w następstwie wydanej przez niego w dniu 19 grudnia 2008 r. opinii w sprawie komunikatu Komisji – Droga do europejskiej strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości (52).

83.

E-sprawiedliwość to ambitny projekt, który wymaga pełnego wsparcia. Może on skutecznie usprawnić działanie wymiaru sprawiedliwości w Europie oraz ochronę sądową obywatela. Jest to ważny krok w kierunku europejskiej przestrzeni sprawiedliwości. Mimo tej pozytywnej oceny pojawia się kilka uwag:

systemy techniczne stanowiące część systemu e-sprawiedliwości należy tworzyć w oparciu o zasadę „domyślnej ochrony prywatności”. Jak już wspomniano w odniesieniu do europejskiego modelu informacji, pierwszym krokiem jest wybór odpowiedniej architektury,

sposób realizacji połączeń i interoperacyjności systemów powinien być zgodny z zasadą ograniczenia celu,

należy precyzyjnie nakreślić zakresy odpowiedzialności poszczególnych podmiotów,

należy wcześniej przeanalizować, jaki wpływ na obywateli będzie miało powiązanie rejestrów krajowych zawierających szczególnie chronione dane osobowe, takich jak rejestry niewypłacalności.

VIII.   WNIOSKI

84.

Inspektor popiera fakt, że komunikat uznaje ochronę praw podstawowych, w szczególności ochrony danych osobowych, za jedną z kluczowych kwestii przyszłości przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zdaniem Inspektora komunikat słusznie dąży do zrównoważenia potrzeby istnienia odpowiednich instrumentów gwarantujących bezpieczeństwo obywateli z potrzebą ochrony ich praw podstawowych. Przyznaje też, że kwestii ochrony danych należy poświęcić więcej uwagi.

85.

Inspektor w pełni popiera założenia pkt 2.3 komunikatu, w którym wzywa się do utworzenia kompleksowego systemu ochrony danych obejmującego wszystkie obszary właściwości UE, niezależnie od wejścia w życie traktatu lizbońskiego. W tym kontekście zaleca on:

ogłoszenie w programie sztokholmskim potrzeby stworzenia wyrazistej i długoterminowej wizji dotyczącej takiego kompleksowego programu,

ocenę przyjętych w tym zakresie środków, ich konkretnego wdrożenia oraz ich skuteczności, z uwzględnieniem wpływu takich środków na ochronę prywatności i ich użyteczności do celów egzekwowania prawa,

uwzględnienie jako priorytetu w programie sztokholmskim potrzeby nowych ram prawnych, które zastąpiłyby m.in. decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

86.

Inspektor z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar potwierdzenia zasad ochrony danych, które musi odbyć się w powiązaniu z konsultacjami publicznymi ogłoszonymi przez Komisję na konferencji „Dane osobowe – częstsze wykorzystanie, lepsza ochrona?” zorganizowanej w dniach 19 i 20 maja 2009 r. Zasadniczo Inspektor podkreśla znaczenie zasady ograniczenia celu jako podstawy prawa o ochronie danych oraz znaczenie wykorzystywania możliwości poprawy skuteczności stosowania zasad ochrony danych za pomocą instrumentów, które mogą rozszerzyć zakres odpowiedzialności administratorów danych.

87.

„Domyślna ochrona prywatności” i technologie niezagrażające prywatności można promować za pomocą:

systemu certyfikatów z zakresu ochrony danych i prywatności jako opcji dla twórców i użytkowników systemów informatycznych,

obowiązku prawnego dotyczącego twórców i użytkowników systemów informatycznych, przewidującego korzystanie z systemów zgodnych z zasadą domyślnej prywatności.

88.

Jeśli chodzi o aspekty zewnętrzne ochrony danych, Inspektor zaleca:

podkreślenie w programie sztokholmskim znaczenia ogólnych porozumień ze Stanami Zjednoczonymi i innymi państwami trzecimi w sprawie ochrony i wymiany danych,

aktywne propagowanie poszanowania dla praw podstawowych, a w szczególności ochrony danych, w relacjach z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi,

umieszczenie w programie sztokholmskim wzmianki o tym, że wymiana danych osobowych z państwami trzecimi wymaga istnienia w tych państwach trzecich odpowiedniego poziomu ochrony lub innych właściwych zabezpieczeń.

89.

Inspektor z wielkim zainteresowaniem śledzi prace nad strategią Unii Europejskiej w zakresie zarządzania informacjami i europejskim modelem informacji i podkreśla, że w przedsięwzięciach tych należy zwrócić uwagę na kwestie dotyczące ochrony danych, które powinny zostać rozwinięte w programie sztokholmskim. Architektura wymiany informacji powinna być oparta na zasadach „domyślnej ochrony prywatności” i „najlepszych dostępnych technik”.

90.

Sam fakt, że wymiana informacji cyfrowych między interoperacyjnymi bazami danych lub łączenie takich baz danych jest technicznie możliwe, nie uzasadnia wprowadzenia odstępstwa od zasady ograniczenia celu. Interoperacyjność powinna być w konkretnych przypadkach uzależniona od zrozumiałych i ostrożnych decyzji politycznych. Inspektor sugeruje, aby kwestia ta została rozwinięta w programie sztokholmskim.

91.

Wykorzystywanie na potrzeby egzekwowania prawa danych osobowych gromadzonych do celów handlowych powinno być zdaniem Inspektora dopuszczalne wyłącznie po spełnieniu surowych warunków określonych w pkt 65 niniejszej opinii.

92.

Pozostałe sugestie dotyczące wykorzystania danych osobowych:

opracowanie merytorycznych kryteriów wyboru między systemami scentralizowanymi i zdecentralizowanymi oraz umieszczenie w programie sztokholmskim wzmianki o zamiarze opracowania takich kryteriów,

w programie sztokholmskim nie należy wspominać o utworzeniu systemu elektronicznej rejestracji wjazdu na terytorium państw członkowskich i wyjazdu z niego ani programu rejestrowania podróżnych,

wsparcie dla wzmocnienia Europolu i Eurojustu oraz dla nowej, niedawno wypracowanej umowy między Europolem i Eurojustem,

opracowanie merytorycznych kryteriów wykorzystania danych biometrycznych w celu dopilnowania, aby dane były wykorzystywane tylko w razie potrzeby, w sposób odpowiedni i proporcjonalny oraz z zastrzeżeniem wykazania przez prawodawcę jednoznacznego, konkretnego i zgodnego z prawem celu. Nie należy używać danych dotyczących DNA, jeżeli taki sam rezultat można osiągnąć z wykorzystaniem innych informacji niebędących szczególnie chronionymi.

93.

Inspektor popiera e-sprawiedliwość i zgłosił kilka uwag w sprawie usprawnienia tego przedsięwzięcia (zob. pkt 83).

Sporządzono w Brukseli dnia 10 lipca 2009 r.

Peter HUSTINX

Europejski Inspektor Ochrony Danych


(1)  COM(2009) 262 wersja ostateczna („komunikat”).

(2)  Nieopublikowane. Grupa Robocza ds. Policji i Wymiaru Sprawiedliwości została ustanowiona na Europejskiej Konferencji Komisarzy ds. Ochrony Danych w celu przygotowania stanowiska konferencji w zakresie egzekwowania prawa oraz w celu występowania w imieniu konferencji w sprawach niecierpiących zwłoki.

(3)  Dokument Rady nr 11657/08 zwany dalej „sprawozdaniem dotyczącym spraw wewnętrznych”.

(4)  Dokument Rady nr 11549/08 („sprawozdanie dotyczące wymiaru sprawiedliwości”).

(5)  Rządowy program prac UE, http://www.regeringen.se

(6)  W sprawozdaniu dotyczącym spraw wewnętrznych określa się to nawet mianem „cyfrowego tsunami”.

(7)  Dyrektywa 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniająca dyrektywę 2002/58/WE, Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 54.

(8)  Zob. np. Umowa między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o przetwarzaniu i przekazywaniu przez przewoźników lotniczych danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) do Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Stanów Zjednoczonych (DHS) (Umowa PNR z 2007 r.), Dz.U. L 204 z 4.8.2007, s. 18 i wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie wykorzystywania danych dotyczących rezerwacji pasażera (danych PNR) w celu egzekwowania prawa, COM(2007) 654 wersja ostateczna.

(9)  Umowa PNR z 2007 r. wymieniona w poprzednim przypisie i dokumenty ją poprzedzające.

(10)  Dyrektywa 2006/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie zatrzymywania generowanych lub przetwarzanych danych w związku ze świadczeniem ogólnie dostępnych usług łączności elektronicznej lub udostępnianiem publicznych sieci łączności oraz zmieniająca dyrektywę 2002/58/WE, Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 54. Chociaż podstawą prawną jest art. 95 Traktatu WE, taka była pierwsza reakcja na zamachy bombowe w Londynie.

(11)  Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

(12)  Zob. tytuł komunikatu.

(13)  Komunikat prasowy Federalnego Trybunału Konstytucyjnego Niemiec nr 72/2009 z 30 czerwca 2009 r., pkt 2 lit. c).

(14)  Zob. również podobne zalecenia Inspektora w opinii z dnia 19 grudnia 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (COM(2005) 475 wersja ostateczna), Dz.U. C 47 z 25.2.2006, s. 27, pkt 30–32.

(15)  Ochrona danych w Unii Europejskiej – Punkt widzenia obywateli – Sprawozdanie analityczne, Flash Eurobarometer Series 225, styczeń 2008 roku, http://www.ec.europa.eu/public_opinion/flash/fl_225_en.pdf

(16)  Zob. również priorytetowe kierunki działań nakreślone w komunikacie.

(17)  COM(2006) 331 wersja ostateczna z dnia 28 czerwca 2006 r.

(18)  Zob. przypis 11.

(19)  COM(2007) 87 wersja ostateczna z dnia 7 marca 2007 r.

(20)  Opinia z dnia 25 lipca 2007 r., Dz.U. C 255 z 27.10.2007, s. 1, w szczególności pkt 30.

(21)  Orzeczenie Trybunału z dnia 30 maja 2006 r., Parlament Europejski przeciwko Radzie Unii Europejskiej (C-317/04) i Komisji Wspólnot Europejskich (C-318/04), sprawy połączone C-317/04 i C-318/04, Zb.Orz. 2006, s. I-4721.

(22)  Orzeczenie Trybunału z dnia 10 lutego 2009 r., Irlandia przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii Europejskiej, sprawa C-301/06, jeszcze nieopublikowane.

(23)  Zob. Deklaracja 21 w sprawie ochrony danych osobowych w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych i współpracy policyjnej dołączona do Aktu końcowego konferencji międzyrządowej, która przyjęła Traktat z Lizbony, Dz.U. C 115 z 9.5.2008, s. 345.

(24)  Grupa Robocza ds. Ochrony Danych powołana na mocy art. 29, w której pracach Inspektor uczestniczy, postanowiła intensywnie dążyć do wniesienia swego wkładu w te konsultacje publiczne.

(25)  Przykładem takiego systemu jest europejski system etykiet prywatności (EuroPriSe).

(26)  Użytkownicy danych objęci są prawem o ochronie danych, tak jak administratorzy danych bądź osoby przetwarzające dane.

(27)  Zob. opinia Inspektora z dnia 11 listopada 2008 r. w sprawie sprawozdania końcowego grupy kontaktowej wysokiego szczebla UE–USA ds. wymiany informacji oraz ochrony prywatności i danych osobowych, Dz.U. C 128 z 6.6.2009, s. 1.

(28)  ETS nr 108 z 28.1.1981.

(29)  Zob. pismo Inspektora z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego zewnętrznego wymiaru przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, które dostępne jest na stronie Inspektora.

(30)  Ostatnie orzecznictwo dotyczące wykazów terrorystów potwierdza potrzebę wprowadzenia odpowiednich gwarancji – także w relacjach z ONZ – tak aby zapewnić, że środki przeciwdziałające terroryzmowi są zgodne ze standardami UE w zakresie praw podstawowych (sprawy połączone C-402/05 P i C-415/05 P, Kadi i Fundacja Al Barakaat przeciwko Radzie, orzeczenie z dnia 3 września 2008 r., jeszcze nieopublikowane).

(31)  COM(2005) 490 wersja ostateczna.

(32)  Z punktu widzenia dostępności; decyzja z Prüm zawiera dalej idące przepisy w zakresie wykorzystania danych biometrycznych (DNA i odcisków palców).

(33)  Dz.U. L 210 z 6.8.2008, s. 1.

(34)  Zob. Rządowy program prac UE, o którym mowa w przypisie 5, s. 23.

(35)  Zob. też punkt 41 powyżej.

(36)  Zob. „Wytyczne i kryteria dotyczące tworzenia, wdrażania i stosowania technologii bezpieczeństwa zwiększających ochronę prywatności” opracowane w ramach projektu PRISE (http://www.prise.oeaw.ac.at).

(37)  Najlepsze dostępne techniki oznaczają najbardziej efektywny i zaawansowany etap rozwoju działań i sposobów ich wdrażania, które wskazują na praktyczną przydatność określonych technik, tak aby takie techniki mogły zasadniczo stanowić podstawę do zapewnienia zgodności aplikacji i systemów informatycznych z wymogami ram regulacyjnych UE w dziedzinie prywatności, ochrony danych i bezpieczeństwa.

(38)  Patrz uwagi Inspektora w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego interoperacyjności europejskich baz danych z dnia 10 marca 2006 r., które dostępne są pod adresem internetowym: http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/webdav/site/mySite/shared/Documents/Consultation/Comments/2006/06-03-10_Interoperability_EN.pdf

(39)  Zob. np. pkt 15 powyżej.

(40)  Dz.U. L 309 z 25.11.2005, s. 15.

(41)  Zob. opinia 10/2006 Grupy Roboczej ds. Ochrony Danych powołanej na mocy art. 29, na temat przetwarzania danych osobowych przez Stowarzyszenie Międzynarodowej Teletransmisji Danych Finansowych (SWIFT).

(42)  Metoda „dostarczania” polega na tym, że administrator wysyła („dostarcza”) dane na żądanie organu ścigania. Metoda „pobierania” zakłada, że organ ścigania posiada dostęp do bazy danych administratora i sam pozyskuje („pobiera”) z niej dane. Metoda „pobierania” sprawia, że administratorowi danych trudniej jest odpowiadać za dane.

(43)  Pamięć scentralizowana w tym kontekście rozumiana jest jako pamięć centralna na szczeblu europejskim, natomiast pamięć zdecentralizowana to pamięć przechowywana na szczeblu państw członkowskich.

(44)  Zob. przypis 33.

(45)  Komunikat Komisji „Przygotowanie kolejnych etapów rozwoju zarządzania granicami w Unii Europejskiej” z 13.2.2008, COM(2008), s. 69.

(46)  Wstępne uwagi Inspektora z dnia 3 marca 2008 r. dotyczące trzech komunikatów Komisji w sprawie zarządzania granicami (COM(2008) 69, COM(2008) 68 i COM(2008) 67): http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB/webdav/site/mySite/shared/Documents/Consultation/Comments/2008/08-03-03_Comments_border_package_EN.pdf

(47)  W szczególności: Opinia z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Systemu Informacji Wizowej (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych, Dz.U. C 181 z 23.7.2005, s. 13 i opinia z dnia 19 października 2005 r. w sprawie trzech wniosków dotyczących systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), Dz.U. C 91 z 19.4.2006, s. 38.

(48)  Wniosek Komisji z dnia 24 czerwca 2009 r. w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego agencję ds. zarządzania operacyjnego systemem informacyjnym Schengen (SIS II), wizowym systemem operacyjnym (VIS), systemem EURODAC i innymi wielkoskalowymi systemami informatycznymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (COM(2009) 293/2).

(49)  Projekt umowy zatwierdzony przez Radę i oczekujący na podpisy obydwu stron. Zob. rejestr Rady:

http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/09/st10/st10019.en09.pdf

http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/09/st10/st10107.en09.pdf

(50)  Wnioski połączone 30562/04 i 30566/04, S. i Marper przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, orzeczenie z dnia 4 grudnia 2008 r., ECHR, jeszcze nieopublikowane.

(51)  Opinia z dnia 26 marca 2008 r. dotycząca rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie, Dz.U. C 200 z 6.8.2008, s. 1.

(52)  Opinia Inspektora z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie komunikatu Komisji – Droga do europejskiej strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości, Dz.U. C 128 z 6.6.2009, s. 13.


II Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/21


Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE

Przypadki, wobec których Komisja nie wnosi sprzeciwu

2009/C 276/03

Data przyjęcia decyzji

25.8.2009

Numer środka pomocy państwa

NN 25/06 (ex N 191/06)

Państwo członkowskie

Francja

Region

Ain

Nazwa (i/lub nazwa beneficjenta)

Aide aux éleveurs de volailles du département de l’Ain

Podstawa prawna

Articles L 221-1 et suivants du Code rural;

Arrêté préfet de l’Ain du 2 mars 2006;

Decyzja Komisji z dnia 17 lutego 2006 r. (Dz.U. L 48 z 18.2.2006) zmieniająca decyzję 2006/115/WE dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków wśród dzikiego ptactwa we Wspólnocie,

Decyzja Komisji z dnia 22 lutego 2006 r. (Dz.U. L 52 z 23.2.2006) dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków u drobiu we Wspólnocie,

Les arrêtés interministériels du 24 octobre 2005 (paru au JORF du 25.10.2005) et des 18, 23 et 24 février 2006 (parus aux JORF des 19 et 25.2.2006).

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Cel pomocy

Pomoc na rzecz walki z chorobami zwierząt

Forma pomocy

Dotacja bezpośrednia

Budżet

1,63 mln EUR

Intensywność pomocy

100 %

Czas trwania

2006

Sektory gospodarki

Sektor rolnictwa

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

M. le Préfet de l'Ain

Préfecture

45 avenue Alsace-Lorraine

01000 Bourg-en-Bresse

FRANCE

Inne informacje

Oryginalny tekst decyzji, z którego usunięto wszystkie informacje poufne, znajduje się na stronie:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/state_aids_texts_pl.htm


IV Zawiadomienia

ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja

17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/23


Kursy walutowe euro (1)

16 listopada 2009 r.

2009/C 276/04

1 euro =


 

Waluta

Kurs wymiany

USD

Dolar amerykański

1,4965

JPY

Jen

134,02

DKK

Korona duńska

7,4408

GBP

Funt szterling

0,89485

SEK

Korona szwedzka

10,1943

CHF

Frank szwajcarski

1,5093

ISK

Korona islandzka

 

NOK

Korona norweska

8,3370

BGN

Lew

1,9558

CZK

Korona czeska

25,510

EEK

Korona estońska

15,6466

HUF

Forint węgierski

267,43

LTL

Lit litewski

3,4528

LVL

Łat łotewski

0,7083

PLN

Złoty polski

4,0960

RON

Lej rumuński

4,2990

TRY

Lir turecki

2,2092

AUD

Dolar australijski

1,6004

CAD

Dolar kanadyjski

1,5635

HKD

Dolar hong kong

11,5978

NZD

Dolar nowozelandzki

2,0102

SGD

Dolar singapurski

2,0733

KRW

Won

1 728,79

ZAR

Rand

11,0517

CNY

Yuan renminbi

10,2166

HRK

Kuna chorwacka

7,3000

IDR

Rupia indonezyjska

14 060,07

MYR

Ringgit malezyjski

5,0395

PHP

Peso filipińskie

69,704

RUB

Rubel rosyjski

42,9545

THB

Bat tajlandzki

49,690

BRL

Real

2,5662

MXN

Peso meksykańskie

19,4395

INR

Rupia indyjska

69,1230


(1)  Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.


ZAWIADOMIENIA PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/24


Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 276/05

Numer środka pomocy państwa

X 122/08

Państwo członkowskie

Republika Czeska

Numer referencyjny państwa członkowskiego

NVF/ESF/RF/254/2008/RV

Nazwa regionu (NUTS)

Czech Republic

Artykuł 87 ust. 3 lit. a), Artykuł 87 ust. 3 lit. c)

Organ przyznający pomoc

Národní vzdělávací fond, o. p. s.

Opletalova 25

110 00 Praha 1

ČESKÁ REPUBLIKA

http://www.nvf.cz

Nazwa środka pomocy

Blokový grant – Fond pro podporu výzkumu/2. výzva opatření A

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Memorandum o porozumění pro implementaci Norského finančního mechanizmu pro 2004–2009 (mezi Českou republikou a Norskem)

Memorandum o porozumění pro implementaci EHP finančního mechanizmu pro 2004–2009 (mezi Českou republikou a Islandem, Lichtenštejnskem a Norskem)

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.eea-researchfund.cz

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

3.11.2008–31.7.2009

Sektor(y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

59,55 CZK (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Badania podstawowe (art. 31 ust. 2 lit. a))

90 %

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

65 %

15 %

Eksperymentalne prace rozwojowe (art. 31 ust. 2 lit. c))

40 %

20 %

Numer środka pomocy państwa

X 123/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Das Programm wird nach der „De-minimis“- bzw. Kleinbeihilfenregelung abgewickelt.

Nazwa regionu (NUTS)

Hessen

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

BM H Beteiligungs-Managementgesellschaft Hessen mbH

Bewilligungsausschuss des Fonds „Mittelhessenfonds GmbH“

IB H Beteiligungs-Managementgesellschaft mbH (BM H)

Schumannstraße 4—6

60325 Frankfurt am Main

DEUTSCHLAND

http://www.bmh-hessen.de

Nazwa środka pomocy

Mittelhessenfonds GmbH: Ein Finanzierungsangebot für Gründer und Mittelstand im Regierungsbezirk Gießen, Schwerpunkt Medizintechnik

hier: Investitionsbeteiligungen im Rahmen des „Mittelhessenfonds“ Zinsverbilligung von marktgerecht vergüteten darlehensähnlichen stillen Beteiligungen und gegebenenfalls Nachrangdarlehen, soweit zur Finanzierung von Investitionen verwendet

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Operationelles EFRE-Programm „Regionale Wettbewerbsfähigkeit und Beschäftigung“ 2007 bis 2013 des Landes Hessen

Haushaltsgesetze des Landes Hessen

Hessisches Mittelstandsförderprogramm

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.mittelhessenfonds.de

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Zmiany XS 184/07

Czas trwania pomocy

1.1.2009–31.12.2013

Sektor(y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

2,00 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Pożyczka, Dopłata do oprocentowania

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

II 2 — 069-d-60-15 — 5,00 EUR (in Mio.)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

Numer środka pomocy państwa

X 124/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Deutschland

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Niedersächsisches Ministerium für Ernährung, Landwirtschaft, Verbraucherschutz und Landesentwicklung

Calenberger Straße 2

30169 Hannover

DEUTSCHLAND

http://www.ml.niedersachsen.de

Nazwa środka pomocy

Verfahrenstechnische und mikrobiologische Optimierung der stofflichen Umsetzung von primär cellulosehaltigen landwirtschaftlichen Reststoffen zur Erzeugung von Biogas

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Verwaltungsvorschriften zu § 44 LHO (Nds. MBl. 1996, S. 1868)

Bewilligungsbescheid (s. Web Link)

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.ml.niedersachsen.de/master/C51585202_N51583645_L20_D0_I655.html

Rodzaj środka pomocy

pomoc ad hoc

Fa. ARES

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

15.11.2008

Sektor(y) gospodarki

Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

0,37 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

v

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

80 %

Numer środka pomocy państwa

X 125/08

Państwo członkowskie

Hiszpania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

ES51

Nazwa regionu (NUTS)

Cataluna

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Centro de Innovación y Desarrollo Empresarial (CIDEM)

Paseo de Gracia, 129

08008 Barcelona

ESPAÑA

http://www.acc10.cat

Nazwa środka pomocy

Ayudas para la creación de ocupación ligada a proyectos de inversión empresarial considerados estratégicos para la economía catalana

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Resolución IUE/812/2008, de 4 de marzo, por la que se aprueban las bases reguladoras del programa de ayudas a proyectos de inversión empresarial considerados estratégicos para la economía catalana i se hacen públicas las convocatorias para el año 2008 (DOGC núm. 5096 de 25.3.2008)

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.gencat.net/eadop/imagenes/5096/08059014.pdf

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

26.3.2008–31.12.2008

Sektor(y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

SME

large enterprise

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

2,00 EUR million

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

15 %

10 %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

15 %

Numer środka pomocy państwa

X 126/08

Państwo członkowskie

Dania

Numer referencyjny państwa członkowskiego

07/07410

Nazwa regionu (NUTS)

Danmark

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Erhvervs- og Byggestyrelsen

Langelinie Allé 17

2100 København Ø

DANMARK

http://ebst@ebst.dk

Nazwa środka pomocy

Innovation og Viden — dansk regionalfondsprogram under målet om regional konkurrenceevne og beskæftigelse

Flere og bedre job — dansk socialfondsprogram under målet om regional konkurrenceevne og beskæftigelse

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Rådets Forordning (EF) nr. 1083/2006 af 11. juli 2006 om generelle bestemmelser for Den Europæiske Fond for Regionaludvikling, Den Europæiske Socialfond og Samhørighedsfonden og ophævelse af forordning (EF) nr. 1260/1999.

Lov nr. 1599 af 20. december 2006 om administration af tilskud fra Den Europæiske Regionalfond og Den Europæiske Socialfond.

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.ebst.dk/file/5467/Regionalfondsprogram

http://www.ebst.dk/file/5469/Socialfondsprogram

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.1.2007–31.12.2013

Sektor(y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

400,00 DKK (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Pożyczka, Kapitał podwyższonego ryzyka, Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

nævnt ovenfor, forordning 1083/2006 — 248,00 DKK (mio.)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw (art. 14)

25 %

Pomoc na rzecz małych przedsiębiorstw nowo utworzonych przez kobiety (art. 16)

15 %

Pomoc na badania środowiska (art. 24)

50 %

10 %

Pomoc na rzecz MŚP na usługi doradcze (art. 26)

50 %

Pomoc na udział MŚP w targach (art. 27)

50 %

Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka (art. 28–29)

10 000 000 DKK

Badania przemysłowe (art. 31 ust. 2 lit. b))

65 %

10 %

Eksperymentalne prace rozwojowe (art. 31 ust. 2 lit. c))

40 %

10 %

Pomoc na techniczne studia wykonalności (art. 32)

75 %

Pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla MŚP (art. 33)

75 %

Pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw (art. 35)

10 000 000 DKK

Pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji (art. 36)

10 000 000 DKK

Pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu (art. 37)

10 000 000 DKK

Szkolenia specjalistyczne (art. 38 ust. 1)

35 %

10 %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

70 %

10 %


17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/30


Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 276/06

Numer środka pomocy państwa

X 129/08

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

North East, Tees Valley and Durham, Northumberland and Tyne and Wear

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

One North East

Stella House

Goldcrest Way

Newburn Riverside

Newcastle upon Tyne

NE15 8NY

UNITED KINGDOM

http://www.OneNorthEast.co.uk

Nazwa środka pomocy

NEPA (North East Productivity Alliance)

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Regional Development Agencies Act 1998

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.onenortheast.co.uk/page/stateaid.cfm

http://www.onenortheast.co.uk/lib/liDownload/13946/MAS-NEPA%20state%20aid%20desc.doc?CFID=2425574&CF

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.10.2008–31.3.2013

Sektor(-y) gospodarki

Przetwórstwo Przemysłowe

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

6,79 GBP (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

60 %

20 %

Numer środka pomocy państwa

X 130/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

UEP II a

Nazwa regionu (NUTS)

Berlin

Artykuł 87 ust. 3 lit. c)

Organ przyznający pomoc

Senatsverwaltung für Gesundheit, Umweltschutz und Verbraucherschutz Berlin

Brückenstraße 6

10179 Berlin

DEUTSCHLAND

http://www.berlin.de/sen/guv

Nazwa środka pomocy

Umweltentlastungsprogramm II (UEP II) (N 774/07), dort: Vorhaben nach Ziffer 2.6.2 der Förderrichtlinie, d. h. Vorhaben zur Reduzierung verkehrsbedingter Emissionen, Verminderung von Lärm und/oder Luftbelastungen

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Förderrichtlinie vom 22.9.2008 (Veröffentlichung im Amtsblatt von Berlin am 2.10.2008)

Operationelles Programm des Landes Berlin für den Europäischen Fonds für regionale Entwicklung in der Förderperiode 2007—2013 (Abschnitt 5.4); §§ 23, 44 der Landeshaushaltsordnung des Landes Berlin

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.uep-berlin.de/uepmedia/usermedia/files/foerderrichtlinie_uep_080922.pd

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Zmiany XR 117/08

Czas trwania pomocy

2.10.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

0,31 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

35 %

Numer środka pomocy państwa

X 131/08

Państwo członkowskie

Irlandia

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Organ przyznający pomoc

Board Bia

Clanwilliam Court

Lower Mount Street

Dublin 2

IRELAND

http://www.bordbia.ie

Nazwa środka pomocy

Consultancy services provided to SME companies engaged in processing and marketing of non-agricultural products (non-Annex 1)

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

An Bord Bia Acts 1994 to 2004

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.bordbia.ie/industryservices/manufacturers/pages/consultancyservices.aspx

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.9.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Badanie rynku i opinii publicznej

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

0,80 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc na rzecz MŚP na usługi doradcze (art. 26)

50 %

Numer środka pomocy państwa

X 132/08

Państwo członkowskie

Cypr

Numer referencyjny państwa członkowskiego

25.06.001.736

Nazwa regionu (NUTS)

Cyprus

Artykuł 87 ust. 3 lit. c)

Organ przyznający pomoc

Υπουργείο Εσωτερικών, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως

Λεωφόρος Δημοσθένη Σεβέρη

1454 Λευκωσία/Nicosia

KYΠPOΣ/CYPRUS

http://www.moi.gov.cy/tph

Nazwa środka pomocy

Σχέδιο παροχής χορηγιών προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις για προώθηση του αγροτουρισμού στην ύπαιθρο

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Απόφαση Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 67.371 και ημερομηνία 18.6.2008

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.moi.gov.cy/tph/rural-tourism

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

3.11.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Hotele i podobne obiekty zakwaterowania, Obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, Restauracje i ruchome placówki gastronomiczne, Działalność muzeów, Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

2,50 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Αριθμός: ΕΕ(2007)4351 Ημερομηνία: 17.9.2007 — 12,75 EUR (σε εκατ.)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

15 %

20 %

Numer środka pomocy państwa

X 133/08

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Scotland

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Scottish Executive

Third Sector Division

Highlander House

58 Waterloo Street

Glasgow

G2 7DA

UNITED KINGDOM

http://www.scotland.gov.uk/Home

Nazwa środka pomocy

Scottish Investment Fund

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

The grant is provided under section 10 of the Social Work (Scotland) Act 1968

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.scotland.gov.uk/Topics/People/15300/funding

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.11.2008–31.3.2011

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

30,00 GBP (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

50 %

20 %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

20 %

Pomoc na rzecz MŚP na usługi doradcze (art. 26)

50 %

Szkolenia specjalistyczne (art. 38 ust. 1)

45 %

Szkolenia ogólne (art. 38 ust. 2)

80 %

Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnienie pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji (art. 40)

50 %

Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych (art. 41)

75 %

Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych (art. 42)

100 %


17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/35


Informacje przekazane przez państwa członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 276/07

Numer środka pomocy państwa

X 134/08

Państwo członkowskie

Republika Czeska

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Czech Republic

Artykuł 87 ust. 3 lit. a), Artykuł 87 ust. 3 lit. c)

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Ministerstvo zemědělství

Těšnov 17

117 05 Praha 1

ČESKÁ REPUBLIKA

htttp://www.mze.cz

Nazwa środka pomocy

Vrácení části spotřební daně zaplacené v cenách minerálních olejů uvedených v § 45 odst. 2 písm. c) zákona č. 353/2003 Sb., o spotřebních daních, ve znění p.p.

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Zákon č. 353/2003 Sb., o spotřebních daních, ve znění p.p.

Vyhláška č. 395/2008 Sb., kterou se mění vyhláška č. 48/2008 Sb., o způsobu výpočtu nároku na vrácení spotřební daně zaplacené v cenách některých minerálních olejů spotřebovaných v zemědělské prvovýrobě

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://cds.mfcr.cz/cps/rde/xchg/cds/xsl/182_793.html

http://www.sagit.cz/pages/sbirkatxt.asp?zdroj=sb08395&cd=76&typ=r

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.12.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Uprawy rolne inne niż wieloletnie, Uprawa roślin wieloletnich, Rozmnażanie roślin, Działalność usługowa wspomagająca produkcję roślinną, Działalność usługowa następująca po zbiorach

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

1,50 CZK (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Środek fiskalny

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych (art. 25)

1 373 CZK

Numer środka pomocy państwa

X 135/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Saarland

Obszary nieobjęte pomocą

Organ przyznający pomoc

Saarland Ministerium für Wirtschaft und Wissenschaft

Franz-Josef-Röder-Straße 17

66119 Saarbrücken

DEUTSCHLAND

http://www.saarland.de/ministerium_wirtschaft_wissenschaft.htm

Nazwa środka pomocy

Regionales Förderprogramm des Saarlandes für kleine und mittlere Unternehmen der gewerblichen Wirtschaft (einschließlich Tourismus) vom 1.12.2008

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

§ 44 der Landeshaushaltsordnung des Saarlandes (LHO) in der Fassung der Bekanntmachung vom 5.11.1999 (Amtsblatt vom 11.2.2000, S. 194 ff), zuletzt geändert durch das Gesetz vom 15.2.2006 (Amtsblatt vom 6.4.2006, S. 474 ff), Amtsblatt des Saarlandes

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.saarland.de/8974.htm

http://www.vorschriften.saarland.de/verwaltungsvorschriften.htm

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Zmiany XS 160/06

Czas trwania pomocy

1.12.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Wszystkie sektory gospodarki kwalifikujące się do pomocy

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

4,00 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

2007DE162PO002 — 0,50 EUR (in Mio.)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

20 %

Numer środka pomocy państwa

X 136/08

Państwo członkowskie

Austria

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Österreich

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit

Abteilung V/4 (Tourismusförderung)

Stubenring 1

1011 Wien

ÖSTERREICH

http://www.bmwa.gv.at

Nazwa środka pomocy

TOP-Tourismus-Förderung 2007—2013 Teil A

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Richtlinien des Bundesministers für Wirtschaft und Arbeit für die TOP-Tourismus-Förderung 2007—2013

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.oeht.at/page/media/download/top/RTOP2007n.Notifizierung.pdf

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.11.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Transport lądowy oraz transport rurociągowy, Zakwaterowanie, Działalność usługowa związana z wyżywieniem, Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych, Działalność związana z obsługą rynku nieruchomości, Działalność w zakresie architektury i inżynierii; badania i analizy techniczne, Wynajem i dzierżawa, Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane, Edukacja, Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna, Działalność usługowa indywidualna, pozostała

Rodzaj beneficjenta

MŚP

duże przedsiębiorstwo

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

21,80 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dopłata do oprocentowania, Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

30 %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

20 %

Numer środka pomocy państwa

X 137/08

Państwo członkowskie

Niemcy

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Thüringen

Artykuł 87 ust. 3 lit. a)

Organ przyznający pomoc

Staatliches Forstamt Frauenwald

Forsthaus Allzunah

98701 Frauenwald

DEUTSCHLAND

http://www.thueringenforst.de

Nazwa środka pomocy

Förderung von Investitionen in Forstbetrieben und der Verarbeitung und Vermarktung von Holz

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

§§ 23 und 44 der Thüringer Landeshaushaltsordnung in der Fassung der Neubekanntmachung vom 19.9.2000 (GVBl. 10/2000, S. 282) i. V. m. der Richtlinie über die Förderung von Investitionen und der Verarbeitung und Vermarktung von Holz

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.thueringen.de/imperia/md/content/folder/foerderung/vvh.pdf

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.1.2009–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Gospodarka leśna i pozostała działalność leśna, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, Działalność usługowa związana z leśnictwem

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

0,67 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Entscheidung der Kommission K(2007) 5862 über das Entwicklungsprogramm für den ländlichen Raum des Landes Thüringen

CCI2007DE06RPO023 — 0,50 EUR (in Mio.)

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie (art. 13) Program pomocy

45 %

Numer środka pomocy państwa

X 139/08

Państwo członkowskie

Austria

Numer referencyjny państwa członkowskiego

Nazwa regionu (NUTS)

Österreich

Obszary mieszane

Organ przyznający pomoc

Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit

Abteilung V/4 (Tourismusförderungen)

Stubenring 1

1011 Wien

ÖSTERREICH

http://www.bmwa.gv.at

Nazwa środka pomocy

Jungunternehmerförderung in der Tourismus- und Freizeitwirtschaft 2007—2013

Krajowa podstawa prawna (odesłanie do właściwego promulgatora krajowego)

Richtlinie des Bundesministers für Wirtschaft und Arbeit für die Jungunternehmerförderung in der Tourismus- und Freizeitwirtschaft 2007—2013

Adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy

http://www.oeht.at/page/media/download/top/JU-Richtlinie%20Langfassung.pdf

Rodzaj środka pomocy

Program pomocy

Zmiany istniejącego środka pomocy

Czas trwania pomocy

1.11.2008–31.12.2013

Sektor(-y) gospodarki

Transport lądowy oraz transport rurociągowy, Zakwaterowanie, Działalność usługowa związana z wyżywieniem, Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych, Działalność związana z obsługą rynku nieruchomości, Działalność w zakresie architektury i inżynierii; badania i analizy techniczne, Wynajem i dzierżawa, Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane, Edukacja, Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna, Działalność usługowa indywidualna, pozostała

Rodzaj beneficjenta

MŚP

Całkowity planowany roczny budżet programu pomocy

1,40 EUR (w mln)

Przeznaczona na gwarancje

Instrument pomocy (art. 5)

Dotacja

Odesłanie do decyzji Komisji

W przypadku współfinansowania z funduszy wspólnotowych

Cele

Maksymalna intensywność pomocy w % lub maksymalna kwota pomocy w walucie krajowej

MŚP – w %

Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw (art. 14)

25 %

Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla MŚP (art. 15)

5 %


V Ogłoszenia

PROCEDURY ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja

17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/40


Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa COMP/M.5686 – Vitol Holding/Petroplus Refining Antwerp/Petroplus Refining Antwerp Bitumen)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

2009/C 276/08

1.

W dniu 9 listopada 2009 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji, w wyniku której przedsiębiorstwo Eurotank Belgium B.V. („Eurotank”, Belgia), nad którym ostateczną kontrolę sprawuje przedsiębiorstwo Vitol Holding B.V. („Vitol”, Niderlandy), przejmuje w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady kontrolę nad całymi przedsiębiorstwami Petroplus Refining Antwerp N.V. („Petroplus”, Belgia) oraz Petroplus Refining Antwerp Bitumen N.V. („Petroplus Bitumen”, Belgia) w drodze zakupu akcji.

2.

Przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji jest:

w przypadku przedsiębiorstwa Petroplus/Petroplus Bitumen: działalność w zakresie produkcji bitumu, odsiarczania oleju napędowego oraz eksploatacji terminalu do magazynowania,

w przypadku przedsiębiorstwa Vitol: działalność w zakresie handlu ropą naftową i gazem, wydobycia i produkcji między innymi w sektorze ropy naftowej i gazu.

3.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona koncentracja może wchodzić w zakres rozporządzenia (WE) nr 139/2004. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii. Należy zauważyć, iż zgodnie z obwieszczeniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury stosowanej do niektórych koncentracji na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2), sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym obwieszczeniu.

4.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie dziesięciu dni od daty niniejszej publikacji. Można je przesyłać do Komisji faksem (+32 22964301 lub 22967244) lub listownie, podając numer referencyjny: COMP/M.5686 – Vitol Holding/Petroplus Refining Antwerp/Petroplus Refining Antwerp Bitumen, na poniższy adres Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË


(1)  Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

(2)  Dz.U. C 56 z 5.3.2005, s. 32.


17.11.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 276/41


DECYZJA NR 777

z dnia 5 października 2009 r.

w sprawie otwarcia procedury udzielenia koncesji na poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego – podziemnych zasobów naturalnych – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, w bloku 1-18 „Trakija” położonym w obwodzie Chaskowo, oraz w sprawie powiadomienia, że koncesja zostanie udzielona na podstawie procedury przetargowej

2009/C 276/09

REPUBLIKA BUŁGARII

RADA MINISTRÓW

Zgodnie z art. 5 ust. 2, art. 42 ust. 1 pkt 1 i art. 44 ust. 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych, w związku z art. 4 ust. 2 pkt 16 i ust. 1 pkt 24 lit. a) ustawy o zapewnieniu dodatkowych źródeł energii,

RADA MINISTRÓW STANOWI, CO NASTĘPUJE:

1.

Otwiera się procedurę udzielenia koncesji na poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego w bloku 1-18 „Trakija” na obszarze 940,12 km2 o współrzędnych określonych w pkt 1–10 załącznika.

2.

Koncesji, o której mowa w pkt 1, udziela się w drodze procedury przetargowej.

3.

Określa się, że okres objęty koncesją na poszukiwanie i wydobycie wynosi pięć lat od daty wejścia w życie umowy na poszukiwanie i wydobycie, z możliwością przedłużenia go na mocy art. 31 ust. 3 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

4.

Procedura przetargowa o udzielenie koncesji, o której mowa w pkt 1, odbywa się 150 dni po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w budynku Ministerstwa Gospodarki, Energetyki i Turystyki przy ul. Triadica 8 w Sofii.

5.

Termin zakupu dokumentacji przetargowej upływa o godzinie 17.00, w 120 dniu po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6.

Termin składania wniosków zgłoszeń udziału w przetargu upływa o godzinie 17.00 w 130 dniu po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

7.

Termin składania ofert przetargowych upływa zgodnie z dokumentacją przetargową o godzinie 17.00 w 144. dniu po opublikowaniu niniejszej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

8.

Udział w procedurze przetargowej nie wymaga osobistej obecności zainteresowanych stron.

9.

Cenę dokumentacji przetargowej ustala się na 500 BGNL. Dokumentację przetargową można nabyć w biurze nr 802 w budynku Ministerstwa Gospodarki, Energetyki i Turystyki przy ul. Triadica 8 w Sofii, w terminie określonym w pkt 5.

10.

Uczestnicy procedury przetargowej muszą spełnić wymogi określone w art. 23 ust. 1 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

11.

Oferty podlegają ocenie w oparciu o określone w dokumentacji przetargowej zaproponowane harmonogramy pracy, zasoby przeznaczone na ochronę środowiska i szkolenia, kwestie dodatkowe, a także w oparciu o zdolności w zakresie zarządzania i możliwości finansowe.

12.

Wadium za uczestnictwo w przetargu ustala się na kwotę 10 000 BGN, płatną w terminie określonym w pkt 6 na wskazany w dokumentacji przetargowej rachunek bankowy Ministerstwa Gospodarki, Energetyki i Turystyki.

13.

Wnioskodawcy, którzy nie zostali dopuszczeni do uczestnictwa w przetargu, otrzymają zwrot wadium w ciągu 14 dni od daty powiadomienia o odrzuceniu oferty.

14.

Wadium oferenta, który wygrał przetarg, jest zatrzymywane, a wadia złożone przez pozostałych uczestników zwraca się w terminie 14 dni od daty ogłoszenia w krajowym monitorze rządowym decyzji Rady Ministrów o udzieleniu koncesji na poszukiwanie i wydobycie.

15.

Zgłoszenia uczestnictwa w procedurze przetargowej oraz oferty w ramach procedury przetargowej składa się w Ministerstwie Gospodarki, Energetyki i Turystyki przy ul. Triadica 8 w Sofii w języku bułgarskim zgodnie z wymogami art. 46 ustawy o podziemnych zasobach naturalnych.

16.

Oferty przetargowe muszą być zgodne z wymogami i warunkami określonym w dokumentacji przetargowej.

17.

Przetarg odbędzie się, nawet jeżeli do udziału zostanie dopuszczony tylko jeden oferent.

18.

Minister Gospodarki, Energetyki i Turystyki:

18.1.

przekazuje tekst niniejszej decyzji do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w bułgarskim dzienniku urzędowym, a także na stronie internetowej Rady Ministrów;

18.2.

organizuje wykonanie postępowania przetargowego.

19.

Odwołania od niniejszej decyzji można kierować do Najwyższego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od daty jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Premier

Bojko BORISOW

Sekretarz Generalny Rady Ministrów

Rosen ŻELJAZKOW

Za zgodność z oryginałem,

Dyrektor Kancelarii Rady Ministrów

Weselin DAKOW


ZAŁĄCZNIK

WYKAZ WSPÓŁRZĘDNYCH GEOGRAFICZNYCH

Współrzędne geograficzne (system współrzędnych z 1950 r.) bloku 1-18 „Trakija”:

1.

41° 50′ 34,275″ N

25° 42′ 41,441″ E

2.

41° 50′ 45,014″ N

26° 00′ 44,523″ E

3.

41° 52′ 55,884″ N

26° 00′ 42,506″ E

4.

41° 53′ 06,026″ N

26° 22′ 23,117″ E

5.

41° 49′ 17,984″ N

26° 22′ 24,265″ E

granica z Turcją i Grecją:

6.

41° 39′ 31,125″ N

26° 04′ 10,596″ E

7.

41° 39′ 23,120″ N

25° 49′ 25,406″ E

8.

41° 46′ 21,391″ N

25° 49′ 17,766″ E

9.

41° 46′ 18,068″ N

25° 42′ 36,679″ E

10.

41° 50′ 34,275″ N

25° 42′ 41,441″ E