7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/2

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii

(Sprawa C-380/06) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Opóźnienia w płatnościach w transakcjach handlowych - Termin - Dyrektywa 2000/35/WE - Naruszenie art. 3 ust. 1, 2 i 4)

(2009/C 32/02)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Schima i S. Pardo Quintillán, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciel: F. Díez Moreno, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 3 ust. 1, 2 i 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/35/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych (Dz.U. L 200, s. 35) — Termin 90 dni na zapłatę za niektóre produkty spożywcze i towary masowego użytku

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Komisja Wspólnot Europejskich zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 294 z 2.12.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/2

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marknadsdomstolen — Szwecja) — Kanal 5 Ltd, TV 4 AB przeciwko Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)

(Sprawa C-52/07) (1)

(Prawo autorskie - Organizacja zarządzania prawami autorskimi dysponująca faktyczną pozycją monopolistyczną - Pobieranie wynagrodzenia za emisję telewizyjną utworów muzycznych - Metoda obliczania tego wynagrodzenia - Pozycja dominująca - Nadużycie)

(2009/C 32/03)

Język postępowania: szwedzki

Sąd krajowy

Marknadsdomstolen

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kanal 5 Ltd, TV 4 AB

Strona pozwana: Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM)

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Marknadsdomstolen — Wykładnia art. 82 WE — Wynagrodzenie płacone przez komercyjne stacje telewizyjne organizacji zarządzającej prawami do wykonywania utworów muzycznych — Obliczanie wynagrodzenia na podstawie procentowej części przychodów osiągniętych między innymi z opłat abonamentowych i z reklam

Sentencja

Artykuł 82 WE należy interpretować w ten sposób, że organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi zajmująca pozycję dominującą na znacznej części wspólnego rynku nie nadużywa tej pozycji w sytuacji, gdy stosuje wobec prywatnych stacji telewizyjnych — z tytułu wynagrodzenia należnego za emisję telewizyjną utworów muzycznych chronionych prawem autorskim — model ustalania wynagrodzenia, zgodnie z którym wysokość tego wynagrodzenia odpowiada części przychodów tych stacji, pod warunkiem że ta część jest ogólnie proporcjonalna do ilości utworów muzycznych chronionych prawem autorskim rzeczywiście lub potencjalnie emitowanych w telewizji, chyba że inna metoda pozwala na identyfikację i bardziej precyzyjny pomiar wykorzystania tych utworów, jak i oglądalności, nie prowadząc jednak do nieproporcjonalnego zwiększenia kosztów zarządzania umowami i nadzoru nad korzystaniem ze wspomnianych utworów.

Artykuł 82 WE należy interpretować w ten sposób, że organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — obliczając zapłatę pobieraną z tytułu wynagrodzenia należnego za emisję telewizyjną utworów muzycznych chronionych prawem autorskim w odmienny sposób w zależności od tego, czy chodzi o prywatne spółki zajmujące się emisją telewizyjną, czy też o nadawców publicznych — może nadużywać pozycji dominującej w rozumieniu tego artykułu, jeżeli stosuje wobec tych spółek nierówne warunki do świadczeń równoważnych i stwarza im przez to niekorzystne warunki konkurencji, chyba, że taka praktyka może być obiektywnie uzasadniona.

(1) Dz.U. C 95 z 28.4.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/3

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej

(Sprawa C-174/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Artykuł 10 WE - Dyrektywa 2006/112/WE - Szósta dyrektywa VAT - Obowiązki w systemie wewnętrznym - Kontrola czynności podlegających opodatkowaniu - Abolicja podatkowa)

(2009/C 32/04)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: E. Traversa i M. Afonso, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Włoska (przedstawiciele: I. M. Braguglia, pełnomocnik, oraz G. De Bellis, avvocato dello Stato)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 2 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1), zastąpionej od dnia 1 stycznia 2007 r. dyrektywą Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347, s. 1) — Obowiązki w systemie wewnętrznym — Ustawa krajowa, która przewiduje zrzeczenie się prawa do kontroli czynności podlegających opodatkowaniu dokonanych w kilku okresach podatkowych.

Sentencja

Obejmując rok 2002, na mocy w art. 2 ust. 44 legge n. 350, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2004) [ustawy nr 350 o zasadach opracowywania rocznego i wieloletniego budżetu państwa (ustawy budżetowej na 2004 r.)] z dnia 24 grudnia 2003 r., abolicją podatkową przewidzianą w art. 8 i 9 legge n. 289, disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriennale dello Stato (legge finanziaria 2003) [ustawy nr 289 o zasadach opracowywania rocznego i wieloletniego budżetu państwa (ustawy budżetowej na 2003 r.)] z dnia 27 grudnia 2002 r., oraz przewidując w konsekwencji zrzeczenie się w sposób ogólny i bez żadnego rozróżnienia prawa do kontroli czynności podlegających opodatkowaniu dokonanych w okresie podatkowym obejmującym rok 2002, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 2 ust. 1 lit. a), c) i d) oraz art. 193 — 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, które z dniem 1 stycznia 2007 r. zastąpiły art. 2 i 22 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, oraz zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 10 WE.

2)	Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/3

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — A.T. przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

(Sprawa C-285/07) (1)

(Dyrektywa 90/434/EWG - Transgraniczna wymiana udziałów - Neutralność podatkowa - Przesłanki - Artykuły 43 WE i 56 WE - Przepisy państwa członkowskiego uzależniające możliwość dalszego posługiwania się wartością księgową udziałów przekazanych w zamian za nowe udziały, i co za tym idzie neutralność podatkową przekazania, od warunku, że zagraniczna spółka nabywająca również przypisała przekazanym udziałom w swoim bilansie podatkowym taką wartość księgową - Zgodność)

(2009/C 32/05)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Bundesfinanzhof

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: A.T.

Strona pozwana: Finanzamt Stuttgart-Körperschaften

Przy udziale: Bundesministerium der Finanzen

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Bundesfinanzhof — Wykładnia art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich (Dz.U. L 225, s. 1) oraz art. 43 WE i 56 WE — Akcjonariusz otrzymujący papiery wartościowe reprezentujące kapitał zakładowy spółki nabywającej w zamian za papiery wartościowe spółki nabywanej — Opodatkowanie akcjonariusza spółki nabywanej — Przepisy podatkowe państwa członkowskiego uzależniające uprawnienie akcjonariusza do przypisania wartości księgowej (Buchwertansatz) papierom wartościowym otrzymanym w zamian za przekazane udziały od warunku, że spółka nabywająca również przypisze wartość księgową wymienionym papierom wartościowym (doppelte Buchwertverknüpfung)

Sentencja

Artykuł 8 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 90/434/EWG z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, wnoszenia aktywów i wymiany udziałów, dotyczących spółek różnych państw członkowskich stoi na przeszkodzie uregulowaniom państwa członkowskiego, zgodnie z którymi skutkiem wymiany udziałów, w odniesieniu do akcjonariuszy spółki nabywanej, jest opodatkowanie zysku kapitałowego z tytułu przekazania udziałów odpowiadającego różnicy pomiędzy pierwotnym kosztem nabycia przekazanych udziałów a ich ceną sprzedaży, z zastrzeżeniem przypadku przypisania przez spółkę nabywającą, w jej bilansie podatkowym, przekazanym udziałom dawnej wartości księgowej.

(1) Dz.U. C 247 z 20.10.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/4

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej

(Sprawa C-293/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywy 79/409/EWG i 92/43/EWG - Ochrona dzikiego ptactwa - Obszary specjalnej ochrony - Niewystarczające środki ochronne)

(2009/C 32/06)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Konstantinidis, D. Recchia i M. Patakia, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Grecka (Przedstawiciel: E. Skandalou, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 103, s. 1) w związku z art. 4 ust. 4 tej dyrektywy, w brzmieniu ustalonym art. 6 ust. 2 i 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206, s. 7) — Brak ochrony obszarów specjalnej ochrony (OSO) — Występowanie działalności mogącej naruszyć integralność OSO i powodować negatywne konsekwencje z punktu widzenia celów ochrony OSO i gatunków, dla ochrony których obszary te zostały wyznaczone.

Sentencja

Nie podejmując wszelkich działań niezbędnych dla ustanowienia i stosowania spójnego i kompletnego systemu norm prawnych o charakterze szczególnym, który byłby w stanie zagwarantować zrównoważone zarządzanie i skuteczną ochronę obszarów specjalnej ochrony wyznaczonych dla realizacji celów ochrony określonych w dyrektywie Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, Republika Grecka uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 4 ust. 1 i 2 tej dyrektywy w związku z jej art. 4 ust.4 tiret pierwsze, członkowskiego brzmieniu ustalonym art. 6 ust. 2 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.

2)	W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)	Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 182 z 4.8.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/4

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Département du Loiret, Scott SA

(Sprawa C-295/07 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Preferencyjna cena działki - Decyzja Komisji - Odzyskanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem - Zaktualizowana wartość pomocy - Składana stopa procentowa - Brak uzasadnienia - Stwierdzenie nieważności w całości - Dopuszczalność)

(2009/C 32/07)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: J. Flett, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Département du Loiret, Scott SA (przedstawiciele: J. Lever QC, J. Gardner, Barrister i G. Peretz, Barristers, R. Griffith i M. Papadakis, solicitors)

Przedmiot sprawy

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) wydanego w dniu 29 marca 2007 r. w sprawie T-369/00 Département du Loiret przeciwko Komisji, w którym Sąd stwierdził nieważność decyzji Komisji 2002/14/WE z dnia 12 lipca 2000 r. w sprawie pomocy państwa przyznanej przez Francję na rzecz Scott Paper SA/Kimberly-Clark (Dz.U. 2002, L 12, s. 1) w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy pomocy przyznanej w formie preferencyjnej ceny działki, o której mowa w art. 1 decyzji — Metoda obliczania odsetek należnych od kwot otrzymanych niezgodnie z prawem: prosta czy składana stopa procentowa? — Uzasadnienie wyboru tej metody i przeniesienie ciężaru dowodu — Moment, w którym należy ocenić istnienie niezgodnej z prawem korzyści

Sentencja wyroku

1)	Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie T-369/00 Département du Loiret przeciwko Komisji zostaje uchylony.

2)	Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

3)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie.

(1) Dz.U. C 211 z 8.9.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/5

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Regensburg — Niemcy) — Postępowanie karne przeciwko Klausowi Bourquainowi

(Sprawa C-297/07) (1)

(Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen - Artykuł 54 - Zasada „ne bis in idem’ - Zakres stosowania - Wyrok skazujący wydany zaocznie w odniesieniu do tego samego czynu - Pojęcie „procesu zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku’ - Przepisy proceduralne prawa krajowego - Pojęcie „kary, która nie może być już wykonana’)

(2009/C 32/08)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Landgericht Regensburg

Strona w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Klaus Bourquain

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Regensburg — Wykładnia art. 54 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zawartego pomiędzy rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. 2000 L 239, str. 19) — Wykładnia zasady ne bis in idem — Zaoczne skazanie za ten sam czyn — Niewykonanie kary, a następnie objęcie amnestią generalną

Sentencja

Zasada ne bis in idem, której poświęcony jest art. 54 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zawartego między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach podpisanej w dniu 19 czerwca 1990 r. w Schengen (Luksemburg) znajduje zastosowanie do postępowania karnego wszczętego w umawiającym się państwie o czyn, o który w innym umawiającym się państwie proces oskarżonego zakończył się prawomocnym wyrokiem, nawet jeśli na podstawie prawa państwa, w którym został skazany wymierzona kara nigdy nie mogła być natychmiastowo wykonana ze względu na szczególne uregulowania proceduralne takie jak te, których dotyczy postępowanie przed sądem krajowym.

(1) Dz.U. C 211 z dnia 8.9.2007 r.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/5

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Freistaat Sachsen

(Sprawa C-334/07 P) (1)

(Odwołanie - Pomoc państwa - Plan systemu pomocy na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw - Zgodność ze wspólnym rynkiem - Kryteria oceny pomocy państwa - Stosowanie w czasie - Plan zgłoszony przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 70/2001 - Decyzja wydana po tym wejściu w życie - Uzasadnione oczekiwania - Pewność prawa - Zgłoszenie kompletne)

(2009/C 32/09)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: K. Gross, pełnomocnik)

Druga strona postępowania: Freistaat Sachsen (przedstawiciel: T. Lübbig, Rechtsanwalt)

Przedmiot

Odwołanie wniesione przeciwko wyrokowi Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba w składzie powiększonym) z dnia 3 maja 2007 r. w sprawie T-357/02 Freistaat Sachsen przeciwko Komisji, w którym Sąd ten stwierdził częściową nieważność decyzji Komisji 2003/226/WE z dnia 24 września 2002 r. w sprawie programu pomocy planowanego przez Niemcy — „Program na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw — Poprawa wydajności przedsiębiorstw w Saksonii” — Podprogram 1 (coaching), 4 (uczestnictwo w targach i wystawach), 5 (współpraca) i 7 (promocja wizerunku firmy) (Dz.U. 2003, L 91, s. 13) — Możliwość zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw w przypadku pomocy zgłoszonej Komisji przed wejściem tego rozporządzenia w życie.

Sentencja

1)	Wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z dnia 3 maja 2007 r. w sprawie T-357/02 Freistaat Sachsen przeciwko Komisji zostaje uchylony.

2)	Sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich.

3)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

(1) Dz.U. C 223 z 22.9.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/6

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance du VIIème arrondissement de Paris — Francja) — Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C 363/07) przeciwko Administration des douanes — Direction Générale des douanes et droits indirects

(Sprawy połączone C-362/07 i C-363/07) (1)

(Wspólna Taryfa Celna - Nomenklatura scalona - Klasyfikacja taryfowa - Urządzenia wielofunkcyjne - Urządzenia składające się z modułu drukarki laserowej i modułu skanera, z funkcją kopiowania - Pozycja 8471 - Pozycja 9009)

(2009/C 32/10)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal d'instance du VIIème arrondissement de Paris

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C 363/07)

Strona pozwana: Administration des douanes — Direction Générale des douanes et droits indirects

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal d'instance du VIIème arrondissement de Paris — Wykładnia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256, s. 1) w brzmieniu obowiązującym w chwili wystąpienia okoliczności faktycznych w sprawie przed sądem krajowym oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 400/2006 z dnia 8 marca 2006 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz.U. L 70, s. 9) — Urządzenia składające się z modułu drukarki laserowej, modułu skanera i modułu komputera — Klasyfikacja do pozycji taryfowej 8471 60 40 (Maszyny do automatycznego przetwarzania danych) na podstawie reguły 3b) ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej (funkcja drukowania nadająca urządzeniu „zasadniczy charakter”) lub do pozycji 9009 12 00 (Fotokopiarki optyczne) na podstawie uwagi 5 E do działu 84 nomenklatury scalonej (urządzenie wykonujące w autonomiczny sposób funkcje własne — kopiowanie — inne niż przetwarzanie danych)

Sentencja

Wykładni uwagi 5 E do działu 84 nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r., należy dokonywać w ten sposób, że „specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych” zapewniają wyłącznie urządzenia zawierające maszynę do automatycznego przetwarzania danych, bądź współpracujące z taką maszyną, których działanie nie obejmujące przetwarzania danych.

Jeśli funkcja kopiowania spełniana przez urządzenia będące przedmiotem postępowań przed sądami krajowymi jest drugorzędna, należy je uznać za urządzenia maszyn do automatycznej obróbki danych w rozumieniu uwagi 5 B działu 84 nomenklatury scalonej stanowiącej załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 1719/2005, urządzenia, które przez zastosowanie uwagi 5 C tego działu, są objęte, gdy przedstawione odrębnie, pozycją 8471. W takim przypadku mająca zastosowanie podpozycja musi zostać ustalona przy zastosowaniu uwagi 3 do sekcji XVI CN. Natomiast jeśli znaczenie tej funkcji jest równorzędne do pozostałych dwóch funkcji, urządzenia te należy klasyfikować, w zastosowaniu reguły 3b) ogólnych reguł interpretacji tejże nomenklatury, do pozycji odpowiadającej modułowi nadającemu temu urządzeniu zasadniczy charakter. Jeśli taki ustalenie jest niemożliwe, należy je zaklasyfikować do pozycji 9009 w zastosowaniu reguły 3c) tych ogólnych reguł.

3)	Badanie piątego pytania nie wskazuje na żaden element, który miałby wpływ na ważność pkt 4 załącznika 4 do rozporządzenia Komisji (WE) nr 400/2006 z dnia 8 marca 2006 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej.

(1) Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/7

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Danfoss A/S, AstraZeneca A/S przeciwko Skatteministeriet

(Sprawa C-371/07) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 6 ust. 2 - Świadczenie nieodpłatnych usług przez podatnika do celów innych niż związane z jego działalnością - Prawo do odliczenia podatku VAT - Artykuł 17 ust. 6 akapit drugi - Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania w mocy przepisów dotyczących wyłączenia prawa do odliczenia obowiązujących w prawie krajowym w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy)

(2009/C 32/11)

Język postępowania: duński

Sąd krajowy

Vestre Landsret

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Danfoss A/S, AstraZeneca A/S

Strona pozwana: Skatteministeriet

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Vestre Landsret — Wykładnia art. 6 ust. 2 i art. 17 ust. 6 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Prawo do odliczenia podatku obciążającego posiłki wydawane nieodpłatnie w stołówce spółki jej klientom i pracownikom — możliwość utrzymania w mocy przez państwa członkowskie przepisów dotyczących wyłączenia prawa do odliczenia obowiązującego w dniu wejścia w życie dyrektywy

Sentencja

Artykuł 17 ust. 6 akapit drugi szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu przez państwo członkowskie, po wejściu w życie szóstej dyrektywy, wyłączenia prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej obciążającego wydatki związane z posiłkami wydawanymi nieodpłatnie przez stołówki należące do przedsiębiorstw partnerom handlowym oraz pracownikom w czasie spotkań służbowych, jeżeli w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy wyłączenie to nie było rzeczywiście stosowane w odniesieniu do wskazanych wydatków ze względu na praktykę administracyjną polegającą na opodatkowaniu świadczeń dokonywanych przez stołówki w oparciu o wysokość ceny wytworzenia obliczonej na podstawie kosztów produkcji, to znaczy ceny składników i kosztów wynagrodzenia związanych z przygotowaniem i sprzedażą żywności i napojów oraz kosztów zarządzania stołówką, przy jednoczesnym przyznaniu prawa do pełnego odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej.

Artykuł 6 ust. 2 szóstej dyrektywy 77/388 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten, po pierwsze, nie dotyczy nieodpłatnego wydawania posiłków w stołówkach należących do przedsiębiorstw partnerom handlowym w związku ze spotkaniami odbywającymi się w lokalach owych przedsiębiorstw, jeżeli z obiektywnych okoliczności wynika — co winien zbadać sąd krajowy — że posiłki te wydawane są w celach ściśle związanych z działalnością gospodarczą. Po drugie, przepis ten, co do zasady dotyczy nieodpłatnego wydawania posiłków przez przedsiębiorstwo swym pracownikom w lokalach tego przedsiębiorstwa, chyba, że — co również winien zbadać sąd krajowy — potrzeby przedsiębiorstwa, jak na przykład potrzeba zapewnienia sprawnego i nieprzerwanego przebiegu spotkań służbowych, wymagają od pracodawcy zapewnienia takich posiłków.

(1) Dz.U. C 247 z 20.10.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/7

Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ancona — Włochy) — MI.VER Srl, Daniele Antonelli przeciwko Provincia di Macerata

(Sprawa C-387/07) (1)

(Odpady - Pojęcie „tymczasowe składowanie’ - Dyrektywa 75/442/EWG - Decyzja 2000/532/WE - Możliwość mieszania ze sobą odpadów oznaczonych różnymi kodami - Pojęcie „opakowania mieszane’)

(2009/C 32/12)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale di Ancona

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: MI.VER Srl, Daniele Antonelli

Strona pozwana: Provincia di Macerata

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunale di Ancona — Wykładnia dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów (Dz.U. L 194, s. 39) i decyzji Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępującej decyzję 94/3/WE ustanawiającą wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzję Rady 94/904/WE ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/EWG w sprawie odpadów niebezpiecznych (Dz.U. L 226, s. 3) — pojęcie tymczasowego składowani — prawo producenta odpadów mieszania ze sobą odpadów oznaczonych różnym kodami europejskiego katalogu odpadów zawartego w decyzji 2000/532/WE

Sentencja

Dyrektywa Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 września 2003 r., jak i decyzja Komisji 2000/532/WE z dnia 3 maja 2000 r. zastępująca decyzję 94/3/WE ustanawiająca wykaz odpadów zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy Rady 75/442/EWG w sprawie odpadów oraz decyzji Rady 94/904/EWG ustanawiającą wykaz odpadów niebezpiecznych zgodnie z art. 1 ust. 4 dyrektywy Rady 91/689/WE w sprawie odpadów niebezpiecznych nie zakazują producentowi odpadów mieszania odpadów oznaczonych różnymi kodami wykazu załączonego do decyzji 2000/532 w trakcie ich tymczasowego składowania w czasie zbiórki w miejscu ich wytwarzania. Niemniej jednak państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań zobowiązujących producenta odpadów do ich sortowania i osobnego tymczasowego składowania w czasie zbiórki w miejscu ich wytwarzania oraz posługiwania się w tym celu kodami z wymienionego wykazu, jeżeli tylko uznają działania takie za konieczne z punktu widzenia realizacji celów określonych w art. 4 akapit pierwszy tej dyrektywy 75/442, zmienionej rozporządzeniem nr 1882/2003.

2)	Ponieważ przepisy krajowe przytaczają wykaz załączony do decyzji 2000/532, kod 15 01 06 oznaczający „opakowania mieszane” może być używany do identyfikacji odpadów składających się ze zmieszanych ze sobą opakowań z różnych tworzyw.

(1) Dz.U. C 283 z 24.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/8

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Stichting Centraal Begeleidingsorgaan voor de Intercollegiale Toetsing przeciwko Staatssecretaris van Financiën

(Sprawa C-407/07) (1)

(Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 13 A ust. 1 lit. f) - Zwolnienia - Przesłanki - Świadczenie usług przez niezależną grupę osób - Usługi świadczone na rzecz jednego lub wielu członków grupy)

(2009/C 32/13)

Język postępowania: niderlandzki

Sąd krajowy

Hoge Raad der Nederlanden

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Stichting Centraal Begeleidingsorgaan voor de Intercollegiale Toetsing

Strona pozwana: Staatssecretaris van Financiën

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Hoge Raad der Nederlanden — Wykładnia art. 13 A ust. 1 lit. f) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Usługi świadczone przez niezależne grupy celem świadczenie na rzecz ich członków usług bezpośrednio niezbędnych dla wykonywania działalności zwolnionej

Sentencja

Wykładni art. 13 A ust. 1 lit. f) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy dokonywać w ten sposób, że z zastrzeżeniem spełnienia pozostałych przesłanek wskazanych w tym przepisie, świadczenie usług na rzecz ich członków przez niezależne grupy, korzysta ze zwolnienia przewidzianego w tym przepisie, nawet jeśli usługi te są świadczone na rzecz jednego lub kilku rzeczonych członków.

(1) Dz.U. C 283 z 24.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/9

Wyrok Trybunału (pita izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) przeciwko Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl

(Sprawa C-486/07) (1)

(Wspólna organizacja rynków - Zboża - Kukurydza - Ustalenie ceny - Redukcja mająca zastosowanie)

(2009/C 32/14)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Corte suprema di cassazione

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA)

Strona pozwana: Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl

Przedmiot

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Corte suprema di cassazione (Włochy) — Wykładnia art 4 i 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (Dz.U. L 181, s. 21, art. 4a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 689/92 określającego procedury zakupu zbóż przez agencje interwencyjne (Dz.U. L 74, s. 18) i art. 13 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustanawiającego procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych (Dz.U. L 191, s. 76) — Redukcja z tytułu poziomu wilgotności przekraczającego poziom przyjęty dla danego rodzaju jakości — Zastosowanie do sprzedaży kukurydzy

Sentencja

Wykładni art. 13 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2131/93 z dnia 28 lipca 1993 r. ustanawiającego procedury i warunki sprzedaży zbóż znajdujących się w posiadaniu agencji interwencyjnych w związku z art. 4a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 689/92 określającego procedury zakupu zbóż przez agencje interwencyjne zmienionego rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2486/92 z dnia 27 sierpnia 1992 r. należy dokonywać w ten sposób, że w przypadku sprzedaży w drodze przetargu kukurydzy znajdującej się w posiadaniu krajowych agencji interwencyjnych, redukcje cen przewidziane dla pszenicy durum w tabeli II załącznika II do rozporządzenia nr 689/92, w brzmieniu zmienionym rozporządzeniem nr 2486/92, nie mają zastosowania.

(1) Dz.U. C 22 z 26.1.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/9

Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii

(Sprawa C-524/07) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Art. 28 WE i 30 WE - Rejestracja starych używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich - Wymogi techniczne dotyczące emisji zanieczyszczeń i poziomu hałasu - Zdrowie publiczne - Ochrona środowiska)

(2009/C 32/15)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciel: B. Schizma, pełnomocnik)

Strona pozwana: Republika Austrii (Przedstawiciele: E. Riedl i G. Eberhard, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Naruszenie art. 28 WE i art. 30 WE — Regulacja krajowa uzależniająca rejestrację przywożonych pojazdów używanych, uprzednio zarejestrowanych w innym państwie członkowskim od spełnienia określonych wymogów technicznych, podczas gdy używane pojazdy o tej samej charakterystyce znajdujące się już na rynku krajowym nie są poddane takim wymogom przy ponownej rejestracji

Sentencja

Wymagając, aby przy pierwszej rejestracji w Austrii pojazdy zarejestrowane uprzednio w innych państwach członkowskich, które ze względu na swój wiek nie przeszły homologacji WE, spełniały bardziej surowe normy w zakresie maksymalnych wartości dotyczących emisji zanieczyszczeń i poziomu hałasu niż wymogi, które musiały uprzednio spełniać, w szczególności niż wymogi określone w dyrektywach Rady: 93/59/EWG z dnia 28 czerwca 1993 r. zmieniającej dyrektywę 70/220/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez emisje z pojazdów silnikowych i 92/97/EWG z dnia 10 listopada 1992 r. zmieniającej dyrektywę 70/157/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dopuszczalnego poziomu hałasu i układu wydechowego pojazdów silnikowych, podczas gdy dopuszczone już do ruchu w Austrii pojazdy o tej samej charakterystyce nie podlegają temu wymogowi przy ich ponownej rejestracji w tym państwie członkowskim, Republika Austrii uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 28 WE.

2)	Republika Austrii zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 37 z 9.2.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/10

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Gateway, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Fujitsu Siemens Computers GmbH

(Sprawa C-57/08 P) (1)

(Odwołanie - Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 40/94 - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 - Wcześniejszy znak towarowy zawierający oznaczenie słowne „GATEWAY’ - Oznaczenie słowne „ACTIVY Media Gateway’ - Brak podobieństwa oznaczeń - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Uwzględnienie powszechnej znajomości wcześniejszych znaków towarowych podczas całościowej oceny spornych oznaczeń)

(2009/C 32/16)

Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Gateway, Inc. (przedstawiciel: C. R. Jones, solicitor)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik), Fujitsu Siemens Computers GmbH

Przedmiot

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie T-434/05 Gateway, Inc. przeciwko OHIM, na mocy którego Sąd oddalił skargę o stwierdzenie nieważności wniesioną przez właściciela słowno-graficznych wspólnotowych i krajowych znaków towarowych zawierających element słowny „GATEWAY” dla towarów należących do klas 9, 16, 35, 36, 37 i 38 na decyzję R 1068/2004-1 Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) z dnia 14 września 2005 r. oddalającą odwołanie wniesione przez Gateway, Inc. od decyzji Wydziału Sprzeciwów o oddaleniu sprzeciwu Gateway, Inc. wobec zgłoszenia słownego znaku towarowego „ACTIVY Media Gateway” dla towarów należących do klas 9, 35, 38 i 42

Sentencja

1)	Odwołanie zostaje oddalone.

2)	Gateway, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 171 z 5.7.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/10

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-239/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2006/100/WE - Swobodny przepływ osób - Dostosowanie niektórych dyrektyw w związku z przystąpieniem Republiki Bułgarii oraz Rumunii Do Unii Europejskiej - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)

(2009/C 32/17)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: C. Huvelin, pełnomocnik)

Strona pozwana: Królestwo Belgii (przedstawiciel: D. Haven, pełnomocnik)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia lub powiadomienia o przyjęciu, w wyznaczonym terminie, środków niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2006/100/WE z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy w dziedzinie swobodnego przepływu osób w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii (Dz. U. L 363, s. 141)

Sentencja

Nie ustanawiając, w wyznaczonym terminie, przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2006/100/WE z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy w dziedzinie swobodnego przepływu osób, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii, Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy art. 2 tej dyrektywy;

2)	Królestwo Belgii zostaje obciążone kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/11

Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej

(Sprawa C-330/08) (1)

(Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2004/35/WE - Odpowiedzialność za środowisko - Zapobieganie i zaradzanie szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu - Brak transpozycji w przewidzianym terminie)

(2009/C 32/18)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Rozet i U. Wölker, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska (Przedstawiciele: G. de Bergues i A. Adam, pełnomocnicy)

Przedmiot

Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak ustanowienia przepisów niezbędnych do dostosowania się do dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu (Dz.U. L 143, s. 56)

Sentencja

Nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu Republika Francuska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 19 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy.

2)	Republika Francuska zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 272 z 25.10.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/11

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 9 października 2008 r. — Kurt Wierer przeciwko Land Baden-Württemberg

(Sprawa C-445/08)

(2009/C 32/19)

Język postępowania: niemiecki

Sąd krajowy

Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Kurt Wierer

Strona pozwana: Land Baden-Württemberg

Pytania prejudycjalne

Czy jest niezgodne z zasadami przyjętymi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w wyrokach z dnia 26 czerwca 2008 r. (w sprawach połączonych C-329/06 i C-343/06 Wiedemann oraz w sprawach połączonych od C-334/06 do C-336/06 Zerche) to, że krajowe organy do spraw praw jazdy i sądy przyjmującego państwa członkowskiego, dokonując badania przestrzegania wymogu miejsca zamieszkania zgodnie z art. 9 dyrektywy 91/439/EWG [z dnia 29 lipca 1991 r. (1)] przez państwo członkowskie wydania w chwili wydania prawa jazdy, opierają się na niekorzyść posiadacza prawa jazdy na wyjaśnieniach i informacjach, które przedstawił on w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i do których przedstawienia był on zobowiązany w ramach nałożonego na niego przez krajowe przepisy proceduralne obowiązku współdziałania w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego istotnego dla wydania orzeczenia?

W przypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi przeczącej:

Czy jest niezgodne z zasadami przyjętymi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w wyrokach z dnia 26 czerwca 2008 r. (w sprawach połączonych C-329/06 i C-343/06 Wiedemann oraz w sprawach połączonych od C-334/06 do C-336/06 Zerche) to, że krajowe organy do spraw praw jazdy i sądy przyjmującego państwa członkowskiego, dokonując badania przestrzegania wymogu miejsca zamieszkania zgodnie z art. 9 dyrektywy 91/439/EWG przez państwo członkowskie wydania, wówczas gdy istnieją konkretne elementy przemawiające za tym, że wymóg ten w chwili wydania prawa jazdy nie był spełniony, prowadzą postępowanie wyjaśniające wyłącznie w państwie członkowskim wydania, przy udziale organów meldunkowych, wynajmujących lub pracodawców i ustalone na tej podstawie fakty, o ile zostały one ustalone w taki sposób, że mają moc dowodową, wykorzystują samodzielnie lub łącznie z dostępnymi już informacjami z państwa członkowskiego wydania lub pochodzącymi od samego posiadacza prawa jazdy?

(1) Dz.U. L 237, s. 1.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/12

Skarga wniesiona w dniu 17 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-455/08)

(2009/C 32/20)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: G. Zavvos, M. Konstantinidis i D. Kukovec, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że za pomocą art. 49 Statutory Instrument No. 329 of 2006, irlandzkiego środka transponującego dyrektywę 2004/18/WE (1) do prawa krajowego oraz art. 51 Statutory Instrument no. 50 of 2007, irlandzkiego środka transponującego dyrektywę 2004/17/WE (2) do prawa krajowego, Irlandia ustanowiła zasady zawiadamiania oferentów przez instytucje i podmioty zamawiające o decyzjach w przedmiocie udzielenia zamówienia wraz z uzasadnieniem w taki sposób, iż może to w praktyce prowadzić do sytuacji, w której oferenci zostaną w wyczerpujący sposób poinformowani o przyczynach odrzucenia ich oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy;

—

stwierdzenie, że tym samym Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/665/EWG (3) oraz na mocy art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 dyrektywy 92/13/EEC (4) z uwzględnieniem wykładni nadanej im przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyrokach: w sprawie C-81/98 (5) („wyrok w sprawie Alcatel”) oraz w sprawie C-212/02 (6) („Komisja przeciwko Austrii”);

—	obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Irlandzki Statutory Instrument No. 329

Artykuł 49 irlandzkiego Statutory Instrument No. 329 (ustawy nr 329), który jest irlandzkim środkiem transponującym dyrektywę 2004/18/WE do prawa krajowego, wymaga, by oferenci zostali zawiadomieni o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia za pomocą najszybszego środka komunikacji, gdy tylko będzie to możliwe po wydaniu decyzji przez instytucję zamawiającą. Okres zawieszenia, jaki musi upłynąć pomiędzy zawiadomieniem oferentów o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia a zawarciem umowy wynosi co najmniej 14 dni.

Jednakże według prawa irlandzkiego instytucja zamawiająca ma obowiązek uzasadnić odrzucenie oferty tylko wówczas, gdy zostanie zgłoszone stosowne żądanie. Instytucja zamawiająca jest zobowiązana uzasadnić swoją decyzję „tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku nie później niż w ciągu 15 dni”. W opinii Komisji, oznacza to, że możliwa jest sytuacja, w której odrzucony oferent zostanie poinformowany w wyczerpujący sposób o przyczynach odrzucenia jego oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy.

Aby uczynić zadość wymogom wywiedzionym z wyroków Trybunału Sprawiedliwości w sprawach Alcatel oraz Komisja przeciwko Austrii, konieczne jest zapewnienie, by uzasadnienie decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia zostało podane do wiadomości na tyle wcześnie, by umożliwić skuteczne złożenie odwołania w okresie zawieszenia. Komisja twierdzi, że irlandzkie przepisy nie czynią zadość tym wymogom, gdyż nie zapewniają one, iż oferenci zostaną powiadomieniu o przyczynach odrzucenia ich oferty w odpowiednim czasie i na długo przed upływem okresu zawieszenia. Utrudnia to odrzuconym oferentom realizację przysługującego im prawa do skutecznego środka ochrony prawnej, tak jak wymaga tego dyrektywa 89/665/EWG.

Irlandzki Statutory Instrument No. 50 of 2007

Zgodnie z art. 51 irlandzkiego Statutory Instrument No. 50 of 2007, który jest irlandzkim środkiem transponującym dyrektywę 2004/17/WE do prawa krajowego, gdy instytucje zamawiające informują oferentów o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia, zobowiązane są wskazać odrzuconym oferentom, „zasadniczy powód lub powody, dla których ich oferta nie została wybrana”. „[C]echy charakterystyczne oraz względne zalety wybranej oferty” powinny być podane do wiadomości odrzuconych oferentów „tak szybko, jak to możliwe, a w każdym wypadku nie później niż w ciągu 15 dni” od otrzymania stosownego żądania. Okres zawieszenia wynosi 14 dni poczynając od zawiadomienia o decyzji w przedmiocie udzielenia zamówienia. W opinii Komisji, oznacza to, że możliwa jest sytuacja, w której odrzucony oferent zostanie poinformowany w wyczerpujący sposób o przyczynach odrzucenia jego oferty dopiero po upływie okresu zawieszenia poprzedzającego zawarcie umowy.

Komisja twierdzi, że w odniesieniu do procedur udzielania zamówień objętych zakresem dyrektyw 2004/17/WE oraz 92/13/EWG, irlandzkie przepisy ustawowe w przedmiocie notyfikacji oferentów ograniczają prawo odrzuconych oferentów do skutecznego środka ochrony prawnej, co jest niezgodne z obowiązującymi dyrektywami o środkach ochrony prawnej oraz dyrektywami 89/665/EWG i 92/13/EWG, przy uwzględnieniu wykładni nadanej im w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości.

(1) Dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. L 134, s. 114).

(2) Dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U L 134, s. 1).

(3) Dyrektywa Rady 89/665/EWG z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane (Dz.U. L 395, s. 33).

(4) Dyrektywa Rady 92/13/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. koordynująca przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne odnoszące się do stosowania przepisów wspólnotowych w procedurach zamówień publicznych podmiotów działających w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (Dz.U. L 76, s. 14).

(5) Wyrok Trybunału z dnia 28 października 1999 r. w sprawie C-81/98 Alcatel Austria AG i inni, Siemens AG Österreich, Sag-Schrack Anlagentechnik AK przeciwko Bundesministerium für Wissenschaft und Verkehr.

(6) Wyrok Trybunału z dnia 24 czerwca 2004 r. w sprawie C-212/02 Komisja przeciwko Republice Austrii.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/13

Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-474/08)

(2009/C 32/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Patakia i B. Schima, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że:

poprzez brak przewidzenia możliwości złożenia skargi na odmowę przyłączenia do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej do organu regulacyjnego, który rozstrzyga w terminie dwóch miesięcy w drodze wiążącej decyzji wydanej zgodnie z art. 23 ust. 5 dyrektywy 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE (1),

poprzez wyłączenie z zakresu kompetencji organu regulacyjnego przewidzianych w art. 23 ust. 2 dyrektywy 2003/54/WE niektórych elementów decydujących z punktu widzenia obliczania taryf,

Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy powyższej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Komisja po pierwsze twierdzi, iż nie dokonano transpozycji art. 23 ust. 5 dyrektywy 2003/54/WE. Właściwe przepisy Loi relative à l'organisation du marché de l'électricité (belgijskiej ustawy dotyczącej organizacji rynku elektryczności) są w istocie tak ogólne, iż nie pozwalają na stwierdzenie z pewnością czy istnieje indywidualne prawo do zaskarżenia odmowy dostępu do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej energii elektrycznej. W przepisach tych w szczególności nie ustanowiono żadnych precyzyjnych ram proceduralnych i nie przewidziano żadnego terminu odnoszącego się do odpowiedzi Commission nationale de régulation de l'électricité (Narodowa Komisja Regulacji Energii Elektrycznej, zwana dalej „CRE”).

Po drugie, skarżąca zarzuca stronie pozwanej niewłaściwą interpretację art. 23 ust. 2 dyrektywy 2003/54/WE w zakresie, w jakim strona pozwana przyznaje Królowi, a więc organowi innemu niż CRE, prawo do ustalania szczegółowych reguł dotyczących amortyzacji oraz marży zysku w odniesieniu do inwestycji leżących w interesie narodowym i europejskim. Procedura ta jest nie do pogodzenia z wyżej wymienionym artykułem, gdyż nie wydaje się, by organ regulacyjny miał w dwóch powyższych sytuacjach jakikolwiek wpływ na metodologię obliczania lub ustalania taryf przesyłowych i dystrybucyjnych.

(1) Dz.U. L 176, s. 37.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/13

Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii

(Sprawa C-475/08)

(2009/C 32/22)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Patakia i B. Schima, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Belgii

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że:

poprzez niewyznaczenie operatorów systemu, tak jak wymaga tego art. 7 dyrektywy 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylającej dyrektywę 98/30/WE (1)

poprzez nieprzewidzenie jedynie dostępu regulowanego, ale także dostępu negocjowanego podmiotów trzecich do sieci, wbrew art. 18 dyrektywy 3003/55/WE w związku z art. 25 ust. 2 tej dyrektywy,

poprzez niedokonanie transpozycji art. 22 ust. 3 lit. d) i e) oraz ust. 4 dyrektywy 2003/55/WE,

Królestwo Belgii uchybiło zobowiązaniom ciążącym na nim na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Belgii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie swojej skargi Komisja podnosi trzy podstawowe zarzuty.

Na wstępie Komisja zarzuca stronie pozwanej, iż nie wyznaczyła operatorów systemów przesyłowych, magazynowania oraz terminali skroplonego gazu ziemnego, tak jak wymagają tego art. 7 i 11 dyrektywy 2003/55/WE.

Następnie zarzucono stronie pozwanej, iż stworzyła stan braku pewności prawa dla nowych podmiotów, które mogą wejść na rynek, w ten sposób, że stworzyła wrażenie, iż dostęp negocjowany do sieci stanowi alternatywę wobec dostępu regulowanego. Tymczasem z art. 18 i 25 ust. 2 dyrektywy 2003/55/WE jasno wynika, iż dostęp regulowany stanowi jedyną możliwość dostępu do sieci dla osób trzecich oraz że jedynie urząd regulacji jest odpowiedzialny za ustalanie lub zatwierdzanie co najmniej metodologii użytej do obliczania albo określania taryf przed ich wejściem w życie.

Na koniec Komisja podnosi, iż wyłączając nowe wielkie instalacje gazu ziemnego spod zakresu stosowania dyrektywy strona pozwana nie transponowała w sposób prawidłowy art. 22 ust. 3 lit. d) dyrektywy w zakresie obowiązku publikacji decyzji oraz art. 22 ust. 3 lit. e) tejże dyrektywy w odniesieniu do obowiązku konsultacji z innymi państwami członkowskimi lub innymi urzędami regulacji zainteresowanymi kwestią gazociągów międzysystemowych łączących te infrastruktury. Ponadto strona pozwana nie ustanowiła w ustawodawstwie krajowym obowiązku bezzwłocznego zawiadomienia Komisji o decyzji w przedmiocie takiego wyłączenia jak również o innych użytecznych informacjach jej dotyczących, tak jak wymaga tego art. 22 ust. 4 dyrektywy.

(1) Dz.U. L 176, s. 57.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/14

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Wydział Cywilny) (Anglia i Walia) w dniu 7 listopada 2008 r. — Maria Teixeira przeciwko London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department

(Sprawa C-480/08)

(2009/C 32/23)

Język postępowania: angielski

Sąd krajowy

Court of Appeal (Wydział Cywilny)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Maria Teixeira

Strona pozwana: London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department

Pytania prejudycjalne

W sytuacji, gdy (i) obywatel UE przyjechał do Zjednoczonego Królestwa, (ii) obywatel UE w pewnych okresach czasu był pracownikiem najemnym w Zjednoczonym Królestwie, (iii) obywatel UE przestał być pracownikiem, lecz nie opuścił Zjednoczonego Królestwa, (iv) obywatel UE nie zachował statusu pracownika i nie przysługuje mu prawo pobytu zgodnie z art. 7 oraz nie przysługuje mu prawo stałego pobytu na podstawie art. 16 dyrektywy 2004/38 (1) Parlamentu Europejskiego i Rady, (v) dziecko obywatela UE rozpoczęło naukę w czasie, kiedy obywatel ten nie był pracownikiem najemnym, lecz kształciło się nadal w Zjednoczonym Królestwie w czasie, kiedy obywatel UE świadczył pracę na terytorium Zjednoczonego Królestwa, (vi) obywatel UE sprawuje opiekę nad dzieckiem oraz (vii) obywatel UE i jego dziecko nie są samowystarczalni finansowo:

1)	czy obywatelowi UE przysługuje prawo pobytu w Zjednoczonym Królestwie tylko w przypadku, gdy spełnia on warunki określone w dyrektywie 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ?

albo

(i)

czy obywatelowi UE przysługuje prawo pobytu wywiedzione z art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 (2) z dnia 15 października 1968 r., interpretowanego zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, bez konieczności spełnienia przez niego warunków określonych w dyrektywie 2004/38 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.?

(ii)	jeśli tak, to czy musi on posiadać wystarczające zasoby dla siebie i członków rodziny, aby nie stanowić obciążenia dla systemu pomocy społecznej przyjmującego państwa członkowskiego w okresie pobytu oraz być objęty pełnym ubezpieczeniem zdrowotnym w przyjmującym państwie członkowskim?

(iii)

jeśli tak, to czy aby korzystać z prawa pobytu wywiedzionego z art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r., interpretowanego zgodnie z orzecznictwem Trybunału, dziecko musi rozpocząć naukę w czasie, kiedy obywatel UE jest pracownikiem najemnym, czy wystarczy, że obywatel UE został pracownikiem najemnym po upływie pewnego czasu od podjęcia przez dziecko nauki?

(iv)	czy prawa obywatela UE do pobytu w charakterze osoby sprawującej opiekę nad uczącym się dzieckiem wygasają z chwilą osiągnięcia przez dziecko wieku osiemnastu lat?

Jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze jest twierdząca, to czy ulegnie ona zmianie w sytuacji takiej, jak w niniejszej sprawie, gdy dziecko rozpoczęło naukę przed dniem, w którym dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. miała być implementowana przez państwa członkowskie, lecz matka sprawowała opiekę rodzicielską i powołała się na prawo pobytu na tej podstawie dopiero w marcu 2007 r., czyli po dniu, w którym dyrektywa miała zostać implementowana?

(1) Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniającej rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylającej dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG), Dz.U. L 158, s. 77.

(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, Dz.U. L 257, s. 2.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/15

Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2008 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej

(Sprawa C-482/08)

(2009/C 32/24)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (przedstawiciele: V. Jackson, pełnomocnik, T. Ward, barrister)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WE) nr 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (1);

—	ustalenie po stwierdzeniu nieważności decyzji o dostępie organów policyjnych do VIS, że jej przepisy powinny pozostać w mocy z wyjątkiem zakresu, w którym skutkują wyłączeniem Zjednoczonego Królestwa z udziału w stosowaniu decyzji o dostępie organów policyjnych do VIS;

—	obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zjednoczonemu Królestwu odmówiono prawa do udziału w przyjęciu decyzji o dostępie organów policyjnych do VIS, uzasadniając to stanowiskiem Rady, że środek ten stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy, czyli wspólnej polityki wizowej. Z tego względu Rada uważa, że Zjednoczone Królestwo nie jest związane tą decyzją ani nie podlega jej stosowaniu.

Zjednoczone Królestwo podnosi, że Rada mylnie stwierdziła, iż decyzja ta stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy. Decyzja o dostępie organów policyjnych do VIS nie stanowi rozwinięcia wspólnej polityki wizowej, ale raczej środek współpracy policyjnej. Ani cel, ani treść decyzji o dostępie organów policyjnych do VIS nie dotyczą wspólnej polityki wizowej. Przeciwnie, jest ona w całości poświęcona udostępnianiu informacji wprowadzanych przez organy wizowe wyznaczonym organom ścigania i Europolowi w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania. Jest to odzwierciedlone w dokonanym przez Radę wyborze podstawy prawnej, czyli art. 30 ust. 1 lit. b) i art. 34 ust. 2 lit. c) TUE.

Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o dostępie organów policyjnych do VIS oparte jest zatem na takiej podstawie, że wyłączenie Zjednoczonego Królestwa z jej przyjęcia powoduje naruszenie istotnych wymogów proceduralnych lub naruszenie Traktatu w rozumieniu art. 35 ust. 6 UE.

(1) Dz.U. L 218, s. 129.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/15

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 10 września 2008 r. w sprawie T-284/06 Gualtieri przeciwko Komisji, wniesione w dniu 11 listopada 2008 r. przez Claudię Gualtieri

(Sprawa C-485/08 P)

(2009/C 32/25)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnosząca odwołanie: Claudia Gualtieri (przedstawiciele: adwokaci P. Gualtieri i M. Gualtieri)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—	odrzucenie wszelkich przeciwnych wniosków, zarzutów i argumentów,

—	przyjęcie najbardziej odpowiednich wniosków i stwierdzeń

—	w ramach uwzględnienia argumentów przedstawionych w odniesieniu do różnych podniesionych kwestii i związanych z nimi pojedynczych /poszczególnych żądań, przywołanych tutaj w całości,

—	obwieszczenie /ogłoszenie jako zasady prawa, że stosunek między oddelegowanymi ekspertami narodowymi (OEN) i Komisją Wspólnot Europejskich jest stosunkiem pracy najemnej i jest on podobny do stosunku pracy członków personelu tymczasowego a dodatki wypłacane tymże OEN mają charakter wynagrodzenia,

—

stwierdzenie, że zgodnie z prawem wspólnotowym za taką samą pracę należy się równe wynagrodzenie, a ewentualna zapłata różnego wynagrodzenia podmiotom pozostającym w związku małżeńskim i podmiotom pozostającym w trwałym związku faktycznym odpowiednio stanowi dyskryminację na szkodę osoby należącej do rodziny w rozumieniu prawa,

—	tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie, że dodatki, o których mowa w art. 17 decyzji w sprawie OEN, należą się wnoszącej odwołanie w całości od momentu faktycznej separacji lub złożenia umowy rozwodowej w sądzie w Brukseli,

—

w konsekwencji całkowite lub częściowe uchylenie zaskarżonego wyroku wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w dniu 10 września 2008 r. i doręczonego następnego dnia oraz całkowite lub częściowe uwzględnienie wniosków i żądań przedstawionych w pierwszej instancji i w postępowaniu odwoławczym bądź odesłanie sprawy do Sądu Pierwszej Instancji w celu dokonania przezeń niezbędnego rozstrzygnięcia co do istoty,

—	obciążenie kosztami postępowania w obu instancjach Komisji Wspólnot Europejskich wraz z ewentualnym całkowitym zwrotem kosztów odnoszących się do postępowania w pierwszej instancji.

Zarzuty i główne argumenty

Po pierwsze, z całości przepisów regulujących status prawny OEN zdaje się bezdyskusyjne i ewidentne, iż związek z organami władzy państwa pochodzenia jest znikomy poprzez cały okres trwania delegacji i że w okresie tym ekspert narodowy jest w całości włączony w ramy organizacyjne Komisji. Ma on obowiązek wykonywania zadań wyłącznie na jej rzecz, co prowadzi do oczywistego podobieństwa (identyczności) jego pozycji prawnej z tą, która odnosi się do personelu (przynajmniej tymczasowego), który zrównany jest w zakresie warunków pracy i kwestii wynagrodzenia z urzędnikami.

Z tego względu na podstawie tego, co stanowi art. 141 akapit drugi WE (obejmujący pojęciem wynagrodzenia także wszystkie inne korzyści otrzymywane bezpośrednio lub pośrednio w gotówce lub w naturze przez pracownika od pracodawcy z racji zatrudnienia), będący przepisem wyższej rangi niż art. 17 decyzji w sprawie OEN oraz co stanowi regulamin pracowniczy urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej (art. 62 akapit trzeci: „wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie podstawowe, dodatki rodzinne oraz inne dodatki”) dodatki płacone OEN mają charakter wynagrodzenia na równi z analogicznymi dodatkami należnymi urzędnikom i innym członkom personelu.

Wnosząca odwołanie utrzymuje zatem, iż istnieje ogólna zasada — nie ma znaczenia czy prawa wspólnotowego czy też nie — zgodnie z którą przy tej samej pracy należy się równe wynagrodzenie, co wynika z przepisów zawartych w art. 14 EKPC, dyrektywy 2000/43/WE (1) z dnia 29 czerwca 2000 r., dyrektywy 2000/78/WE (2) z dnia 27 listopada 2000 r. oraz z art. 3 akapit drugi, art. 136, art. 137 lit. i) i art. 141 akapit pierwszy WE.

W przeciwieństwie do tego wykładnia dokonana przez Sąd Pierwszej Instancji skutkuje tym, że dwóch pracowników świadczących tą samą pracę otrzymuje różne wynagrodzenia, jeśli małżonek jednego z nich zamieszkuje w Brukseli już w momencie podjęcia decyzji o delegacji, i prowadzi do poważnego przypadku dyskryminacji na szkodę osób należących do rodziny w rozumieniu prawa, mimo daleko idącej ochrony, jaką wobec tej instytucji roztaczają regulacje prawa wewnętrznego i międzynarodowego i tendencji do zrównywania z nią w ustawodawstwach różnych państw członkowskich, wspomnianym regulaminie pracowniczym urzędników [art. 1 akapit pierwszy i art. 1 ust. 2 lit. c) załącznika VII] i orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka trwałego pozostawania w związku faktycznym.

Ponadto zapłata całości dodatku powinna była nastąpić najpóźniej w momencie ustania związku, gdyż w przepisach prawnych nie można odnaleźć wzmianki — na którą się powoływano — o konieczności odniesienia się do momentu rozpoczęcia związku bez brania pod uwagę zmian zaszłych w trakcie jego trwania.

Jeśli chodzi o zarzut niezgodności z prawem art. 20 decyzji w sprawie OEN w odniesieniu do art. 241 WE, wnosząca odwołanie podnosi, że okoliczności faktyczne i prawne przytoczone dla uzasadnienia zarzutu zostały przedstawione w sposób szczegółowy i zrozumiały, tym bardziej że strona przeciwna nie przedstawiła przeciwnych argumentów i było oczywiste, że powołanie się na art. 241 miało na celu doprowadzenie do rozstrzygnięcia podniesionych kwestii, włącznie z zakwestionowanym twierdzeniem o wniesieniu skargi już po upływie terminu przedawnienia.

Wnosząca odwołanie wycofuje zarzut naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań i wnosi o zmianę rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania, które na podstawie art. 87 i 88 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji powinny być zwrócone w całości. Wreszcie zauważa ona, że rozpatrzenie i rozstrzygnięcie istoty sprawy przez Sąd jest jednoznaczne z uznaniem dopuszczalności skargi, która aktualnie nie podlega już dyskusji.

Poprzez przedstawione żądania wnosi się do Trybunału o stwierdzenie — po uprzednim ogłoszeniu jako zasady prawa, że stosunek między OEN i Komisją jest stosunkiem pracy najemnej i jest podobny do stosunku członków personelu tymczasowego oraz że dodatki płacone OEN mają charakter wynagrodzenia — że zgodnie z prawem wspólnotowym za tą samą pracę należy się równe wynagrodzenie i że ewentualna zapłata rożnego wynagrodzenia podmiotom pozostającym w związku małżeńskim i osobom stanu wolnego lub pozostającym w trwałym związku faktycznym odpowiednio skutkuje dyskryminacją na szkodę osób należących do rodziny w rozumieniu prawa, bądź tytułem żądania ewentualnego, że dodatek o którym mowa w art. 17 decyzji w sprawie OEN należał się wnoszącej odwołanie w całości od momentu faktycznej separacji lub złożenia umowy rozwodowej w sądzie w Brukseli.

(1) Dyrektywa Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (Dz. U. L 180 s 22).

(2) Dyrektywa Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiająca ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. U. L 303 s 16).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/17

Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) wydanego w dniu 17 września 2008 r. w sprawie T-226/07 Prana Haus GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 17 listopada 2008 r. przez Prana Haus GmbH

(Sprawa C-494/08 P)

(2009/C 32/26)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Wnoszący odwołanie: Prana Haus GmbH (przedstawiciel: N. Hebeis, Rechtsanwalt)

Druga strona postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Żądania wnoszącego odwołanie

—	uchylenie wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) wydanego w dniu 17 września 2008 r. w sprawie T-226/07 Prana Haus GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory);

—	obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Przedmiotem sporu jest kwestia czy wyraz „PRANANHAUS” winien być objęty ochroną jako znak towarowy w odniesieniu do następujących towarów: „wszelkiego rodzaju nośniki utrwalonego dźwięku i obrazu; druki” oraz „usług handlu detalicznego […] dla towarów codziennego użytku”. Sąd Pierwszej Instancji orzekł, iż wyraz „PRANANHAUS” stanowi wskazówkę oznaczającą w sposób bezpośredni i konkretny rozpatrywane towary i usługi.

W niniejszym odwołaniu, wnosząca odwołanie podnosi naruszenie przepisów dotyczących bezwzględnej podstawy odmowy rejestracji w odniesieniu do wskazówki o charakterze opisowym, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Zdaniem wnoszącej odwołanie Sąd dokonał zbyt szerokiej wykładni pojęcia prawnego „do oznaczania” występującego w art. 7 ust. 1 lit. c) sprzecznie z brzmieniem tego przepisu i orzecznictwem Trybunału. Ponadto Sąd dokonał błędnej oceny kwestii, czy określenie „PRANAHAUS” posiada dostatecznie bezpośredni i rzeczywisty związek z danymi towarami i usługami, aby umożliwić danemu kręgowi odbiorców dostrzeżenie „natychmiast bez namysłu”„oznaczania” tychże towarów i usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit c). Czyniąc tak Sąd nie uwzględnił zdaniem wnoszącej odwołanie tego, że należy dokonać szeregu skomplikowanych logicznych posunięć, aby móc dostrzec nawet ukryte znaczenie w wyrazie „PRANAHAUS”. W tym kontekście Sąd nie wziął pod uwagę stanu faktycznego, który miałby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i w konsekwencji przeinaczył fakty leżące u podstaw sporu. Ponadto, zdaniem wnoszącej odwołanie Sąd nie uzasadnił w żaden sposób, w jakim zakresie wyraz „PRANAHAUS” mogłoby mieć charakter opisowy w odniesieniu do konkretnych rozpatrywanych towarów i usług. Zdaniem wnoszącej odwołanie założenie ze strony Sądu, że istnieje w odniesieniu do określenia „PRANAHAUS” konieczność pozostawienia go do swobodnego używania przez konkurentów stoi również w sprzeczności z orzecznictwem Trybunału.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/17

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

(Sprawa C-495/08)

(2009/C 32/27)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: P. Oliver oraz J.-B. Laignelot, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Żądania strony skarżącej

Stwierdzenie przez Trybunał, że poprzez:

niezapewnienie, by indywidualne decyzje w przedmiocie odstąpienia od przeprowadzenia oceny wpływu na środowisko zgodnie z art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 85/337/EWG (1) z późniejszymi zmianami były wystarczająco uzasadnione oraz

niezapewnienie, by wnioski w przedmiocie oceny planów wydobycia zasobów mineralnych („ROMP”) złożone w Walii przed dniem 15 listopada 2000 r. zostały poddane wymogom tej dyrektywy

Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

2)	Obciążenie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgodnie z ustawodawstwem Zjednoczonego Królestwa, uzasadnienie należy sporządzić jedynie w wypadku, gdy ocena wpływu na środowisko (OWŚ) zostanie uznana za konieczną; jeżeli, z jakiegokolwiek powodu, organ właściwy do spraw zagospodarowania przestrzennego albo Sekretarz Stanu dojdzie do wniosku, iż OWŚ nie jest niezbędna, wówczas żaden przepis nie wymaga, by wniosek ten w jakikolwiek sposób uzasadniać. Komisja twierdzi, że indywidualne decyzje podejmowane przez państwa członkowskie w przedmiocie odstąpienia od przeprowadzenia OWŚ zgodnie z art. 4 ust. 2–4 dyrektywy powinny być w odpowiedni sposób uzasadnione.

Ponadto Zjednoczone Królestwo nie ustanowiło w Walii przepisów, które poddałyby wnioski w przedmiocie oceny planów wydobycia zasobów mineralnych („Review of Mineral Planning”, „ROMP”) wymogom dyrektywy.

(1) Dyrektywa Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (Dz.U. L 175, s. 40).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/18

Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty

(Sprawa C-508/08)

(2009/C 32/28)

Język postępowania: maltański

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Aquilina, K. Simonsson, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Malty

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że udzielając wyłączonego zamówienia na usługi publiczne spółce „Gozo Channel Company Ltd.” (GCCL) w dniu 16 kwietnia 2004 r. bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania przetargowego Republika Malty uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej w szczególności na mocy art. 1 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie państw członkowskich (kabotaż morski) (1);

—	obciążenie Republiki Malty kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Aby uzyskać możliwość udzielenia zamówienia na usługi publiczne dotyczącego świadczenia usług kabotażowych między Maltą a Gozo, władze maltańskie muszą wykazać, że takie zamówienie jest niezbędne w celu nałożenia tych zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, które uważają za konieczne do zapewnienia należytej usługi na wymienionej trasie, oraz że zamówienie jest odpowiednie w świetle zamierzonego celu.

Choć Komisja uznaje, że zapewnienie zadawalającej obsługi ma zasadnicze znaczenie dla trasy Malta-Gozo, z drugiej strony stwierdza, że władze maltańskie w żaden sposób nie przedstawiły tego dowodu, gdyż nawet nie próbowały ustalić, czy jeden lub więcej prywatnych przewoźników było w stanie świadczyć tę usługę na tych samych warunkach na zasadzie czysto komercyjnej. Poza tym władze maltańskie nie wykazały, że wyłączność przyznana GCCL jest proporcjonalnym i odpowiednim środkiem do osiągnięcia tego celu.

Ponadto okoliczność, że zamówienie zostało udzielone bez przeprowadzenia uprzedniego otwartego wspólnotowego postępowania przetargowego w celu zapewnienia dostępu z zastosowaniem zasady niedyskryminowania wobec wszystkich armatorów Wspólnoty, jest niezgodna z wymogami rozporządzenia nr 3577/92.

(1) Dz.U. L 364, s. 7.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/18

Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga

(Sprawa C-509/08)

(2009/C 32/29)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: J. Sénéchal i I. Hadjiyiannis, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Wielkie Księstwo Luksemburga

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie przyjmując przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2004/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej oraz uchylającej dyrektywę 89/336/EWG (1), a w każdym razie nie informując o nich Komisji, Wielkie Księstwo Luksemburga uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Wielkiego Księstwa Luksemburga kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2004/108/WE upłynął w dniu 20 stycznia 2007 r. W chwili wniesienia niniejszej skargi strona pozwana nie przyjęła jeszcze środków niezbędnych do transpozycji, a w każdym razie nie poinformowała o nich jeszcze Komisji.

(1) Dz.U. L 390, s. 24.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/19

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 26 listopada 2008 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa C-513/08 P)

(2009/C 32/31)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—

1. W każdym razie:

(1.a)

uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

(1.b)

stwierdzenie, iż skarga jest całkowicie dopuszczalna

i ponadto:

—

2/A tytułem żądania głównego: (2/A.1) stwierdzenie nieważności spornej decyzji; (2/A.2) stwierdzenie nieważności w niezbędnym zakresie rozliczenia nr 58; (2/A.3) w zakresie w jakim będzie to niezbędne, stwierdzenie nieważności decyzji o oddaleniu zażalenia; (2/A.4) zasądzenie od strony pozwanej na rzecz skarżącego kwoty 324,09 € (słownie: trzystu dwudziestu czterech euro i dziewięciu centów) lub kwoty wyższej bądź niższej, którą Trybunał uzna za prawidłową i słuszną z tytułów przedstawionych poniżej; (2/A.5) na ile to konieczne zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego, zgodnie z właściwymi przepisami, pozostałej należnej, a dotychczas niezwróconej części kosztu wizyty u lekarza z dnia 28 września 2005 r.; (2/A.6) zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę od kwot, o których mowa w poprzedzających punktach 2/A.4 i 2/A.5 niniejszego odwołania, przy czym dies a quo i dies ad quem powinny być określone jak w skardze w pierwszej instancji; (2/A.7) zobowiązanie pozwanej do zwrotu skarżącemu wszelkich kosztów postępowania;

lub

—	2.B tytułem żądania ewentualnego odesłanie sprawy do Sądu w celu ponownego jej rozpatrzenia co do istoty.

Zarzuty i główne argumenty

1.	Przeinaczenie i zniekształcenie okoliczności faktycznych oraz argumentów skarżącego przedstawionych w jego pismach, a w konsekwencji także nieprawidłowość ustaleń Sądu (w szczególności pkt 36, 38, 39 i 41 zaskarżonego wyroku).

Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie pojęcia aktu zaskarżalnego, również ze względu na brak jasności, rozsądku i logiki, naruszenie art. 231 WE i nieuwzględnienie orzecznictwa dotyczącego skutków stwierdzenia nieważności decyzji pochodzącej od instytucji Wspólnoty przez sądy Wspólnoty, naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej oraz naruszenie zasady rozdziału władz (w szczególności pkt 39 i 41 zaskarżonego wyroku).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/20

Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Rzeczypospolitej Polskiej

(Sprawa C-516/08)

(2009/C 32/33)

Język postępowania: polski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Kaduczak i P. Dejmek, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska

Żądania

—

stwierdzenie, że poprzez nieprzyjęcie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych koniecznych dla wykonania dyrektywy Komisji 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. ustanawiającej środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie (1); a w każdym razie poprzez niepoinformowanie Komisji o przyjęciu tych przepisów, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy wymienionej dyrektywy,

—	obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy 2006/70/WE upłynął w dniu 15 grudnia 2007 r.

(1) Dz. U. L 214 z dnia 4.8.2006, str. 29.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/20

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 27 listopada 2008 r. — Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos przeciwko Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juanowi-Leonardowi Bonetowi Domenechowi, Eulalii-Maríi Bas Dalí, Maríi Del Carmen Domenech Biosce, Antoniowi Domenechowi Biosce, Anie-Maríi Busquets Bonet, Mónice Busquets Bonet

(Sprawa C-518/08)

(2009/C 32/34)

Język postępowania: francuski

Sąd krajowy

Tribunal de grande instance de Paris

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos

Strona pozwana: Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juan-Leonardo Bonet Domenech, Eulalia-María Bas Dalí, María Del Carmen Domenech Biosca, Antonio Domenech Biosca, Ana-María Busquets Bonet, Mónica Busquets Bonet

Pytania prejudycjalne

1)	Czy po wejściu w życie dyrektywy [2001/84/WE] z dnia 27 września 2001 r. (1) Francja może utrzymać zastrzeżenie praw do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych, z wyłączeniem spadkobierców i zapisobierców testamentowych?

2)	Czy przepisy przejściowe przewidziane w art. 8 ust. 2 i 3 dyrektywy [2001/84/WE] z dnia 27 września 2001 r. zezwalają na to, aby Francja utrzymała w mocy takie odstępstwo?

(1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki (Dz.U. L 272, s. 32).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/21

Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-521/08)

(2009/C 32/35)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Støvlbæk i A.A. Gilly, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu pełnego zastosowania się do dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (1), a w każdym razie nie powiadamiając Komisji o ich ustanowieniu, Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 20 października 2007 r.

(1) Dz.U. L 255, s. 22.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/21

Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-144/08, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 28 listopada 2008 r. przez Luigiego Marcuccio

(Sprawa C-528/08 P)

(2009/C 32/36)

Język postępowania: włoski

Strony

Wnoszący odwołanie: Luigi Marcuccio (przedstawiciel: adwokat G. Cipressa)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—

1. W każdym razie:

(1.a)

uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości;

(1.b)

stwierdzenie, że skarga jest całkowicie dopuszczalna;

ponadto:

—

2/A tytułem żądania głównego: (2/A.1) stwierdzenie nieważności spornej decyzji; (2/A.2) stwierdzenie nieważności w niezbędnym zakresie wykazu zwrotu kosztów z dnia 18 lipca 2005 r. (zwanego dalej „wykazem zwrotu kosztów z dnia 18 lipca 2005 r.”); (2/A.3) stwierdzenie nieważności w niezbędnym zakresie decyzji o oddaleniu zażalenia; (2/A.4) z tytułu uzupełniającego zwrotu kosztów, czyli w celu uzyskania zwrotu kosztów w wysokości 100 % poniesionych kosztów medycznych bądź z tytułu naprawienia szkody wynikającej z niezgodnych z prawem zachowań pozwanej, zasądzenie od niej na rzecz skarżącego kwoty 89,56 € (słownie: osiemdziesięciu dziewięciu euro i pięćdziesięciu sześciu centów) lub kwoty wyższej bądź niższej, którą Trybunał uzna za prawidłową i słuszną; (2/A.5) zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę od kwot, o których mowa w bezpośrednio poprzedzającym pkt 2.A.4 niniejszego odwołania, przy czym dies a quo i dies ad quem powinny być określone jak w skardze w pierwszej instancji; (2/A.6) zobowiązanie pozwanej do zwrotu skarżącemu wszystkich opłat i kosztów postępowania;

lub

—	2/B. tytułem żądania ewentualnego odesłanie sprawy do Sądu w celu wydania przezeń ponownego rozstrzygnięcia co do istoty.

Zarzuty i główne argumenty

1.	Przeinaczenie i zniekształcenie okoliczności faktycznych oraz argumentów skarżącego przedstawionych w jego pismach, a w konsekwencji także nieprawidłowość ustaleń Sądu ( w szczególności pkt 29, 31, 34 i 38 zaskarżonego wyroku).

3.	Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego oraz pojęcia decyzji pochodzącej od instytucji wspólnotową.

4.	Naruszenie prawa dostępu do właściwego sądu i błędy proceduralne takiej wagi, iż mogły one ujemnie wpłynąć na prawa skarżącego, a w szczególności na prawo do obrony i prawo do rzetelnego procesu.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/22

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii

(Sprawa C-532/08)

(2009/C 32/37)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Dejmek, A. A. Gilly, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Irlandia

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie ustanawiając przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2005/60/WE (1) Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, a w każdym razie nie powiadamiając o tych przepisach Komisji, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy

—	obciążenie Irlandii kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na dokonanie transpozycji dyrektywy upłynął w dniu 15 grudnia 2007 r.

(1) Dz.U. L 309, s. 15.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/22

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy) w dniu 3 grudnia 2008 r. — Maria Catena Rita Pignataro przeciwko Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania i in.

(Sprawa C-535/08)

(2009/C 32/38)

Język postępowania: włoski

Sąd krajowy

Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy)

Strony w postępowaniu przed sądem krajowym

Strona skarżąca: Maria Catena Rita Pignataro

Strona pozwana: Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania i in.

Pytania prejudycjalne

Czy wykładni art. 6 UE, art. 3 Pierwszego protokołu dodatkowego do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, obowiązującego na podstawie ustawy nr 848 1 1995 r., art. 2 Protokołu nr 4 do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i art. 25 międzynarodowego Paktu praw obywatelskich i politycznych, obowiązującego na podstawie ustawy nr 881 z 1977 r. należy dokonywać w ten sposób, że są z nimi zgodne czy też że nie są z nimi zgodne przepisy regionalne zawarte w art. 1c, art. 14a akapit trzynasty lit. c), art. 15 akapit trzeci lit. d), art. 16 a akapit szesnasty lit. a) i art. 17b akapit czwarty lit. b) i c) ustawy nr 29 regionu Sycylii z 1951 r., które pozbawiają biernego prawa wyborczego obywateli nieposiadających na Sycylii miejsca zamieszkania w chwili zgłaszania kandydatur dla celów uczestniczenia w wyborach do Assemblea Regionale Siciliana?

2)	Czy art. 17 WE i art. 18 WE (dawny art. 8A traktatu WE) stoją na przeszkodzie istnieniu przepisów krajowych wymienionych w pytaniu pierwszym, czy też wymienione przepisy regionalne są z nimi zgodne?

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/22

Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-546/08)

(2009/C 32/39)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Dejmek i M. Sundén, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. (1) w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu lub, w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło swoim zobowiązaniom na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 15 grudnia 2007 r.

(1) Dz.U. L 309, s. 15.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/23

Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-547/08)

(2009/C 32/40)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Dejmek i M. Sundén, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2006/70/WE z dnia 1 sierpnia 2006 r. (1) ustanawiającej środki wykonawcze do dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do definicji „osoby zajmującej eksponowane stanowisko polityczne”, jak również w odniesieniu do technicznych kryteriów stosowania uproszczonych zasad należytej staranności wobec klienta oraz wyłączenia z uwagi na działalność finansową prowadzoną w sposób sporadyczny lub w bardzo ograniczonym zakresie lub, w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło swoim zobowiązaniom na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 15 grudnia 2007 r.

(1) Dz.U. L 214, s. 29.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/23

Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-548/08)

(2009/C 32/41)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Stølvbæk i U. Jonsson, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. (1) w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych lub, w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło swoim zobowiązaniom na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 20 października 2007 r.

(1) Dz.U. L 255, s. 22.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/23

Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji

(Sprawa C-555/08)

(2009/C 32/42)

Język postępowania: szwedzki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: P. Dejmek i K. Nyberg, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Królestwo Szwecji

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do zastosowania się do dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. (1) w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych w odniesieniu do spółek kapitałowych wymagających wsparcia ze środków publicznych, w szczególności banków i zakładów ubezpieczeniowych lub, w każdym razie nie powiadamiając o nich Komisji, Królestwo Szwecji uchybiło swoim zobowiązaniom na mocy tej dyrektywy;

—	obciążenie Królestwa Szwecji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Termin na transpozycję dyrektywy upłynął w dniu 15 grudnia 2007 r.

(1) Dz.U. L 310, s. 1.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/24

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Nardone przeciwko Komisji

(Sprawa T-57/99) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Skarga o odszkodowanie - Choroba zawodowa - Narażenie na działanie azbestu i innych substancji)

(2009/C 32/43)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Albert Nardone (Piétrain, Belgia) (przedstawiciele: początkowo G. Vandersanden i L. Levi, następnie L. Levi, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall, pełnomocnik, wspierany przez J.L. Fagnarta, adwokata)

Przedmiot sprawy

Żądanie odszkodowania za szkodę, którą skarżący twierdzi, że poniósł w związku z niewłaściwym postępowaniem Komisji polegającym na narażeniu skarżącego na przebywanie w środowisku zakurzonym i zatrutym azbestem.

Sentencja wyroku

1)	Komisja zapłaci Albertowi Nardone 66 tys. EUR tytułem odszkodowania.

2)	W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona.

3)	Każda strona poniesie własne koszty.

(1) Dz.U. C 160 z 5.6.1999.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/24

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Kronoply i Kronotex przeciwko Komisji

(Sprawa T-388/02) (1)

(Pomoc państwa - Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń - Skarga o stwierdzenie nieważności - Termin do wniesienia skargi - Publikacja skróconego zawiadomienia - Brak istotnej zmiany pozycji konkurencyjnej - Niedopuszczalność - Status zainteresowanego - Dopuszczalność - Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego - Brak poważnych trudności)

(2009/C 32/44)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Kronoply GmbH & Co. KG (Heiligengrabe, Niemcy) i Kronotex GmbH & Co. KG (Heiligengrabe) (przedstawiciele: początkowo Rechtsanwalt R. Nierer, a następnie Rechtsanwälte R. Nierer i L. Gordalla)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Kreuschitz i M. Niejahr, a następnie V. Kreuschitz, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Zellstoff Stendal GmbH (Arneburg, Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwälte T. Müller-Ibold i K.U. Karl, a następnie Rechtsanwalt T. Müller-Ibold); Republika Federalna Niemiec (przedstawiciele: W.D. Plessing i M. Lumma, pełnomocnicy); i Land Sachsen-Anhalt (Niemcy) (przedstawiciele: Rechtsanwalt C. von Donat i Rechtsanwältin G. Quardt)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 19 czerwca 2002 r. o niewnoszeniu zastrzeżeń wobec pomocy przyznanej Zellstoff Stendal przez władze niemieckie na budowę fabryki celulozy.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Kronoply GmbH & Co. KG i Kronotex GmbH & Co. KG zostają obciążone, poza swoimi własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Komisję Wspólnot Europejskich, jak również przez Zellstoff Stendal GmbH i Land Sachsen-Anhalt.

3)	Republika Federalna Niemiec pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 44 z 22.2.2003.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/25

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Ryanair przeciwko Komisji

(Sprawa T-196/04) (1)

(Pomoc państwa - Porozumienia zawarte przez Region Walonii i port lotniczy Charleroi-Bruxelles Sud z przewoźnikiem lotniczym Ryanair - Istnienie korzyści gospodarczej - Zastosowanie kryterium prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej)

(2009/C 32/45)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: początkowo D. Gleeson, A. Collins, SC, V. Power i D. McCann, solicitors, a następnie V. Power, D. McCann, solicitors, J. Swift, QC, J. Holmes, barrister, i G. Berrisch, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: N. Kahn, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2004/393/WE z dnia 12 lutego 2004 r. dotyczącej korzyści przyznanych przez Region Walonii i Brussels South Charleroi Airport przewoźnikowi lotniczemu Ryanair w związku z rozpoczęciem przezeń działalności w Charleroi (Dz.U. L 137, s. 1).

Sentencja wyroku

1)	Stwierdza się nieważność decyzji Komisji 2004/393/WE z dnia 12 lutego 2004 r. dotyczącej korzyści przyznanych przez Region Walonii i Brussels South Charleroi Airport przewoźnikowi lotniczemu Ryanair w związku z rozpoczęciem przezeń działalności w Charleroi.

2)	Komisja ponosi własne koszty, jak również koszty spółki Ryanair Ltd.

3)	Association of European Airlines (AEA) ponosi własne koszty.

(1) Dz.U. C 228 z 11.9.2004.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/25

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — HEG i Graphite India przeciwko Radzie

(Sprawa T-462/04) (1)

(Wspólna polityka handlowa - Cło antydumpingowe - Cło wyrównawcze - Przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii - Prawo do obrony - Zasada równości traktowania - Ustalenie szkody - Związek przyczynow y)

(2009/C 32/46)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: HEG Ltd (New Delhi, Indie); Graphite India Ltd (Kalkuta, Indie) (przedstawiciele: początkowo K. Adamantopoulos, avocat, i J. Branton, solicitor, następnie J. Branton)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: T. Scharf i K. TalabérRitz, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 1628/2004 z dnia 13 września 2004 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii (Dz.U. L 295, s. 4) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1629/2004 z dnia 13 września 2004 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii (Dz.U. L 295, s. 10)

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	HEG Ltd i Graphite India Ltd pokrywają własne koszty, jak również koszty poniesione przez Radę.

3)	Komisja pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 69 z 19.3.2005.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/26

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — JTEKT przeciwko OHIM (IFS)

(Sprawa T-462/05) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IFS - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Brak charakteru opisowego - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/47)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: JTEKT Corp., dawniej Toyoda Koki Kabushiki Kaisha (Aichi-ken, Japonia) (przedstawiciele: początkowo adwokaci J. Wachinger i M. Zöbisch, następnie adwokaci M. De Zorti, M. Koch i T. Grimm)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 września 2005 r. (sprawa R 1157/2004-1) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego IFS jako wspólnotowego znaku towarowego

Sentencja wyroku

1)	Stwierdza się nieważność decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 14 września 2005 r. (sprawa R 1157/2004-1).

2)	OHIM pokrywa koszty własne oraz koszty poniesione przez JTEKT Corp.

(1) Dz.U. C 74 z 25.3.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/26

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2008 r. — Tomorrow Focus przeciwko OHIM — Information Builders (Tomorrow Focus)

(Sprawa T-90/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Tomorrow Focus - Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FOCUS - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/48)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Tomorrow Focus AG (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo adwokat U. Gürtler, następnie adwokat J. Berlinger)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: G. Schneider, następnie G. Schneider i S. Schäffner, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Information Builders (Netherlands) BV (Amstelveen, Niderlandy)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 17 stycznia 2006 r. (sprawa R 116/2005-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Information Builders (Netherlands) BV i Tomorrow Focus AG.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Tomorrow Focus AG zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 108 z 6.5.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/27

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Budějovický Budvar przeciwko OHIM — Anheuser-Busch (BUD)

(Sprawy połączone T-225/06, T-255/06, T-257/06 i T-309/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie wspólnotowych, słownego i graficznego, znaków towarowych BUD - Nazwy pochodzenia „bud’ - Względne podstawy odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/49)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Budějovický Budvar, národní podnik (Česke Budějovice, Republika Czeska) (przedstawiciele: adwokaci F. Fajgenbaum i C. Petsch)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Anheuser-Busch, Inc. (Saint Louis, Missouri, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo adwokaci V. von Bomhard, A. Renck, B. Goebel i A. Pohlmann, następnie adwokaci V. von Bomhard, A. Renck i B. Goebel)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzje Drugiej Izby Odwoławczej OHIM, wydane w dniach 14 czerwca (sprawa R 234/2005-2), 28 czerwca (sprawy R 241/2005-2 i R 802/2004-2) i 1 września 2006 r. (sprawa R 305/2005-2), dotyczące postępowań w sprawie sprzeciwu między Budějovický Budvar, národní podnik a Anheuser-Busch, Inc.

Sentencja wyroku

1)	Sprawy T-225/06, T-255/06, T-257/06 i T-309/06 zostają połączone do celów wydania wyroku.

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM), wydanych w dniach 14 czerwca (sprawa R 234/2005-2), 28 czerwca (sprawy R 241/2005-2 i R 802/2004-2) i 1 września 2006 r. (sprawa R 305/2005-2) dotyczących postępowań w sprawie sprzeciwu między Budějovický Budvar, národní podnik a Anheuser-Busch, Inc.

3)	OHMI pokrywa, oprócz własnych kosztów, dwie trzecie kosztów Budějovický Budvar, národní podnik.

4)	Anheuser-Busch pokrywa, oprócz własnych kosztów, jedną trzecią kosztów Budějovický Budvar, národní podnik.

(1) Dz.U. C 261.z 28.10.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/27

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Giorgio Beverly Hills przeciwko OHIM — WHG (GIORGIO BEVERLY HILLS)

(Sprawa T-228/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GIORGIO BEVERLY HILLS - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GIORGIO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/50)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Giorgio Beverly Hills, Inc. (Cincinnati, Ohio, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: początkowo adwokat M. Schaeffer, następnie adwokat K. Sandberg)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: S. Laitinen i G. Schneider, pełnomocnicy)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH (Hagen, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat H. Prange)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 21 czerwca 2006 r. (sprawy połączone R 107/2005-2 i R 187/2005-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH i Giorgio Beverly Hills, Inc.

Sentencja wyroku

1)	Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 21 czerwca 2006 r. (sprawy połączone R 107/2005-2 i R 187/2005-2) w części dotyczącej oddalenia odwołania w sprawie R 187/2005-2.

2)	OHIM pokrywa koszty własne, jak i koszty poniesione przez Giorgio Beverly Hills, Inc. w toku postępowania przed Sądem.

3)	WHG Westdeutsche Handelsgesellschaft mbH pokrywa koszty własne, jak i koszty poniesione przez Giorgio Beverly Hills w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą OHIM.

(1) Dz.U. C 249 z 14.10.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/28

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Torres przeciwko OHIM — Navisa Industrial Vinícola Española (MANSO DE VELASCO)

(Sprawa T-259/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MANSO DE VELASCO - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy VELASCO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/51)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Miguel Torres, SA (Vilafranca del Penedés, Hiszpania) (przedstawiciele: adwokaci E. Armijo Chávarri i A. Castán Pérez-Gómez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Laporta Insa, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Navisa Industrial Vinícola Española, SA (Montilla, Hiszpania)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 czerwca 2006 r. (sprawa R 865/2005-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Navisa Industrial Vinícola Española, SA a Miguel Torres, SA.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Miguel Torres, SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 29 z 2.12.2006.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/28

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2008 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji

(Sprawa T-339/06) (1)

(Rolnictwo - Wspólna organizacja rynku wina - Wsparcie w odniesieniu do restrukturyzacji i konwersji winnic - Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 - Określenie ostatecznych przydziałów finansowych przyznanych państwom członkowskim - Decyzja 2006/669/WE - Wiążący charakter terminu określonego w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1227/2000 - Zasady lojalnej współpracy, dobrej wiary i dobrej administracji, proporcjonalności i skuteczności)

(2009/C 32/52)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Grecka (przedstawiciele: I. Chalkias i S. Papaioannou, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: H. Tserepa-Lacombe, M. Konstantinidis i F. Jimeno Fernández, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2006/669/WE z dnia 4 października 2006 r. ustalającej ostateczne przydziały finansowe dla państw członkowskich w odniesieniu do liczby hektarów przeznaczonych na restrukturyzację i konwersję winnic na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 na rok budżetowy 2006 r. (Dz.U. L 275, s. 62).

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Republika Grecka zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 326 z 30.12.2006 r.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/29

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Bateaux Mouches przeciwko OHIM — Castanet (BATEAUX MOUCHES)

(Sprawa T-365/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowny wspólnotowy znak towarowy BATEAUX MOUCHES - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 51 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94)

(2009/C 32/53)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Compagnie des bateaux mouches SA (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat D. de Leusse)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również, interwenient przed Sądem: Jean-Noël Castanet (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: adwokat J. Sulzer)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 7 września 2006 r. (sprawa R 1172/2005-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia między J.N. Castanetem a Compagnie des bateaux mouches SA.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Compagnie des bateaux mouches SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/29

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM — VKR Holding (Vitro)

(Sprawa T-412/06) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Vitro - Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITRAL - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/54)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Vitro Corporativo, SA de CV (Garza García, Nuevo Léon, Meksyk) (przedstawiciel: adwokat J. Botella Reyna)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Laporta Insa, pełnomonik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: VKR Holding A/S (Søborg, Dania)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 13 października 2006 r. (sprawa R 1364/2005-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między VKR Holding A/S a Vitro Corporativo, SA de CV

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Vitro Corporativo, SA de CV zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 42 z 24.2.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/30

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Deichmann-Schuhe przeciwko OHIM — Design for Woman (DEITECH)

(Sprawa T-86/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DEITECH - Wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, graficzne znaki towarowe DEI-tex - Względna podstawa odmowy rejestracji - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/55)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG (Essen, Niemcy) (przedstawiciele: początkowo O. Rauscher, następnie O. Rauscher i A. Schulz, adwokaci)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: R. Pethke, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również: Design for Woman SA (Bogota, Kolumbia)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 22 stycznia 2007 r. (sprawa R 791/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG a Design for Woman SA.

Sentencja

Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM) z dnia 22 stycznia 2007 r. (sprawa R 791/2006-2) w części, w jakiej utrzymuje ona, że nie przedstawiono dowodów rzeczywistego używania wcześniejszych znaków towarowych, jeśli chodzi o „obuwie” należące do klasy 25, objęte zgłoszeniem wspólnotowego znaku towarowego.

2)	Skarga zostaje oddalona w pozostałym zakresie.

3)	OHIM zostaje obciążony kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 117 z 26.5.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/30

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Dada przeciwko OHIM — Dada (DADA)

(Sprawa T-101/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DADA - Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DADA - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 40/94)

(2009/C 32/56)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Dada SpA (Florencja, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci D. Caneva i G. Locurto)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Sempio, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: Dada Srl (Udine, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Cartella i M. Fazzini)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 12 stycznia 2007 r. (sprawa R 1342/2005-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Dada Srl i Dada SpA.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Dada SpA zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 129 z 9.6.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/31

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 grudnia 2008 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM — CMS Hasche Sigle (VISIBLE WHITE)

(Sprawa T-136/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie unieważnienia - Słowny wspólnotowy znak towarowy VISIBLE WHITE - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/57)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Colgate-Palmolive Co. (Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci M. Zintler, H. Harmeling i K.U. Plath)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również, interwenient przed Sądem: CMS Hasche Sigle (Kolonia, Niemcy)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 15 lutego 2007 r. (sprawa R 165/2005-4) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia między CMS Hasche Sigle a Colgate-Palmolive Co.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Colgate-Palmolive Co. zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 140 z 23.6.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/31

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — Metronia (METRONIA)

(Sprawa T-290/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego METRONIA - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy METRO - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/58)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciel: J.-C. Plate, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: A. Folliard-Monguiral, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Metronia, SA (Madryd, Hiszpania) (przedstawiciel: J. Riera Blanco, adwokat)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 29 maja 2007 r. (sprawa R 1315/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG a Metronia, SA.

Sentencja

1)	Stwierdza się nieważność decyzji Drugiej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (OHIM) (znaki towarowe i wzory) z dnia 29 maja 2007 r. (sprawa R 1315/2006-2).

2)	OHIM pokrywa koszty własne jak również koszty poniesione przez MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG.

3)	Metronia, SA pokrywa koszty własne.

(1) Dz.U. C 235 z 6.10.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/32

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM — VKR Holding (Vitro)

(Sprawa T-295/07) (1)

(2009/C 32/59)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Vitro Corporativo, SA de CV (Garza García, Nuevo Léon, Meksyk (przedstawiciel: J. Botella Reyna, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Laporta Insa, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: VKR Holding A/S (Søborg, Dania)

Przedmiot

Skarga na decyzję Drugiej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 31 maja 2007 r. (sprawa R 1640/2006-2) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między VKR Holding A/S a Vitro Corporativo, SA de CV.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Vitro Corporativo, SA de CV zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 235 z 6.10.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/32

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Mergel i in. przeciwko OHIM (Patentconsult)

(Sprawa T-335/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Patentconsult - Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji - Charakter opisowy - Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/60)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Volker Mergel (Wiesbaden, Niemcy); Klaus Kampfenkel (Hofheim, Niemcy); Burkart Bill (Darmstadt, Niemcy); Andreas Herden (Wiesbaden) (przedstawiciel: adwokat G. Friderichs)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (przedstawiciele: S. Schäffner i G. Schneider, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 25 czerwca 2007 r. (sprawa R 299/2007-4) dotyczącą rejestracji oznaczenia słownego Patentconsult jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Volker Mergel, Klaus Kampfenkel, Burkart Bill i Andreas Herden zostają obciążeni kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/32

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Somm przeciwko OHIM (Ocieniające zadaszenie)

(Sprawa T-351/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego - Ocieniające zadaszenie - Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji - Brak charakteru odróżniającego - Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania - Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94)

(2009/C 32/61)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Somm Srl (San Mauro Torinese, Włochy) (przedstawiciel: M. Ferro, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciele: O. Montalto i P. Bullock, pełnomocnicy)

Przedmiot

Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 28 czerwca 2007 r. (sprawa R 1653/2006-1) dotyczącą zgłoszenia trójwymiarowego oznaczenia przedstawiającego ocieniające zadaszenie jako wspólnotowego znaku towarowego.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Somm Srl zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 283 z 24.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/33

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Focus Magazin Verlag przeciwko OHIM — Editorial Planeta (FOCUS Radio)

(Sprawa T-357/07) (1)

(Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FOCUS Radio - Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe FOCUS MILENIUM - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)

(2009/C 32/62)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Focus Magazin Verlag GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Müller, R. Schweizer i T. Schwarz)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Botis, pełnomocnik)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Editorial Planeta, SA (Barcelona, Hiszpania)

Przedmiot sprawy

Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 30 czerwca 2007 r. (sprawa R 269/2005-4) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Editorial Planeta, SA a Focus Magazin Verlag GmbH

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Focus Magazin Verlag GmbH zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 269 z 10.11.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/33

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Komisja przeciwko Cooperação e Desenvolvimento Regional

(Sprawa T-174/08) (1)

(Klauzula arbitrażowa - Umowa przewidująca pomoc finansową zawarta w ramach programu jednostkowego w dziedzinie systemów telematycznych, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania - Projekt Encata - Zwrot zaliczek - Odsetki za zwłokę - Postępowanie zaoczne)

(2009/C 32/63)

Język postępowania: portugalski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciel: M. Afonso, pełnomocnik)

Strona pozwana: Cooperação e Desenvolvimento Regional, SA (Setúbal, Portugalia)

Przedmiot sprawy

Skarga na podstawie art. 238 WE zmierzająca do nakazania pozwanej zwrotu części kwoty zaliczki wypłaconej przez Wspólnotę Europejską, wraz z odsetkami za zwłokę, w związku z umową nr SU 1001 (SU) Encata.

Sentencja wyroku

Nakazuje się zwrot kwoty 63 349,27 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę, przez Cooperação e Desenvolvimento Regional, S.A. na rzecz Komisji Wspólnot Europejskich:

—	w wysokości 6,29 % w stosunku rocznym za okres od dnia 31 stycznia 2001 r. do dnia ogłoszenia niniejszego wyroku;

—	wg rocznej stopy odsetek mającej zastosowanie na podstawie prawa irlandzkiego, tj. w chwili obecnej art. 26 Debtors (Ireland) Act, 1840, w wersji zmienionej, w granicach 6,29 % w stosunku rocznym, za okres od dnia wydania niniejszego wyroku do dnia zwrotu całości wierzytelności.

2)	Cooperação e Desenvolvimento Regional zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 183 z 19.7.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/34

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 listopada 2008 r. — Pelle i Konrad przeciwko Radzie i Komisji

(Sprawa T-8/95 i T-9/95) (1)

(Odpowiedzialność pozaumowna - Mleko - Opłata dodatkowa do mleka - Ilość referencyjna - Rozporządzenie (WE) nr 2187/93 - Odszkodowanie na rzecz producentów - Wyrok częściowy - Umorzenie postępowania)

(2009/C 32/64)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Wilhelm Pelle (Kluse-Ahlen, Niemcy) i Ernst-Reinhard Konrad (Löllbach, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci B. Meisterernst, M. Düsing, D. Manstetten, F. Schulze i W. Haneklaus)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: początkowo A. Brautigam i A.-M. Colaert, następnie A.-M. Colaert, pełnomocnicy) oraz Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: początkowo D. Booß i M. Niejahr, następnie M. Niejahr i T. van Rijn, pełnomocnicy, wspierani początkowo przez de H.-J. Rabego i G. Berrischa, następnie przez adwokatów H.-J. Rabego i M. Núñez-Müllera)

Przedmiot sprawy

Skarga odszkodowawcza na podstawie art. 178 traktatu WE (obecnie art. 235 WE) i art. 215 akapit drugi traktatu WE (obecnie art. 288 akapit drugi WE) z tytułu szkody poniesionej przez skarżących wskutek stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 857/84 z dnia 31 marca 1984 r. ustalającego ogólne zasady stosowania opłaty z art. 5 c rozporządzenia (EWG) nr 804/68 w sektorze mleka i produktów mlecznych (Dz. U. L 90, s. 13), zmienionej rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1371/84 z dnia 16 maja 1984 r. ustalającym szczegółowe zasady stosowania opłaty dodatkowej z art. 5 c rozporządzenia nr 804/68 (Dz.U. L 132, s. 11)

Sentencja

1)	Umarza się postępowania w niniejszej sprawie. Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2)	Każda ze stron postępowania ponosi własne koszty.

(1) Dz.U. C 74 z 25.3.1995.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/34

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Makhteshim-Agan Holding i in. przeciwko Komisji

(Sprawa T-393/06) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Skarga na bezczynność - Dyrektywa 91/414/EWG - Środki ochrony roślin - Substancja czynna azynfos metylowy - Włączenie do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG - Brak nowej propozycji ze strony Komisji po sprzeciwie Rady - Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/EWG - Akt niezaskarżalny - Brak wezwania do działania - Niedopuszczalność)

(2009/C 32/65)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Makhteshim-Agan Holding BV (Amsterdam, Niderlandy); Makhteshim-Agan Italia Srl (Bergamo, Włochy) i Magan Italia Srl (Bergamo) (przedstawiciele: adwokaci K. Van Maldegem i C. Mereu)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europeskich (przedstawiciele: L. Parpala i B. Doherty, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji, która miała być zawarta w piśmie z dnia 12 października 2006 r., o nieprzedstawienu propozycji włączenia substancji czynnej azynfosu metylowego do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącej wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230, str. 1), lub, tytułem ewentualnym, wniosek o stwierdzenie bezczynności Komisji w zakresie, w jakim niezgodnie z prawem powstrzymała się od przedstawienia takiej propozycji.

Sentencja postanowienia

1)	Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.

2)	Makhteshim-Agan Holding BV, Makhteshim-Agan Italia Srl oraz Magan Italia Srl pokrywają, poza własnymi kosztami, koszty poniesione przez Komisję.

3)	European Crop Protection Association pokrywa własne koszty.

(1) Dz.U. C 20 z 27.1.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/35

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2008 r. — Fastweb przeciwko Komisji

(Sprawa T-188/07) (1)

(Pomoc państwa - Dotacje na zakup dekoderów cyfrowych - Telekomunikacja - Decyzja Komisji uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem - Decyzja wydana w toku postępowania przez państwo członkowskie o nieodzyskiwaniu pomocy od przedsiębiorstwa, które zaskarżyło decyzję Komisji w ramach skargi o stwierdzenie nieważności - Utrata interesu prawnego - Umorzenie postępowania)

(2009/C 32/66)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Fastweb SpA (Mediolan, Włochy) (przedstawiciele: M. Merola i T. Ubaldi, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: B. Martenczuk, G. Conte i E. Righini, pełnomocnicy)

Interwenienci popierający stronę pozwaną: Sky Italia Srl (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: F. González Díaz i D. Gerard, adwokaci) oraz Centro Europa 7 Srl (Rzym) (przedstawiciele: R. Mastroianni, F. Ferraro i M. Condinanzi, adwokaci)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 2007/374/WE z dnia 24 stycznia 2007 r. w sprawie pomocy państwa C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/2004) przyznanej przez Republikę Włoską w formie dotacji na zakup dekoderów cyfrowych (Dz.U. L 147, s. 1).

Sentencja postanowienia

1)	Postępowanie w przedmiocie niniejszej skargi zostaje umorzone.

2)	Każda ze stron poniesie własne koszty.

(1) Dz.U. C 170 z 21.7.2007.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/35

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Koinotita Grammatikou przeciwko Komisji

(Sprawa T-13/08) (1)

(Skarga o stwierdzenie nieważności - Fundusz spójności - Brak bezpośredniego oddziaływania - Niedopuszczalność)

(2009/C 32/67)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Koinotita Grammatikou (Grecja) (przedstawiciele: adwokaci M. Chaïntarlis, A. Papakonstantinou)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: D. Triantafyllou i L. Flynn, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C (2004) 5509 z dnia 21 grudnia 2004 r. w sprawie przyznania pomocy finansowej z Funduszu Spójności na realizację przedsięwzięcia pod nazwą „Stworzenie składowiska odpadów w ramach zintegrowanego zakładu unieszkodliwiania odpadów z północno-wschodniej Attyki, na obszarze Mavro Vouno Grammatikou”.

Sentencja

1)	Skarga zostaje oddalona jako niedopuszczalna.

2)	Koinotita Grammatikou zostaje obciążona kosztami postępowania.

(1) Dz.U. C 79 z 29.3.2008.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/35

Postanowienie sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych z dnia 19 listopada 2008 r. — AEPI przeciwko Komisji

(Sprawa T-392/08 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie uzgodnionej praktyki w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)

(2009/C 32/68)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: AEPI Elliniki Etaireia pros Prostasian tis Pnevmatikis Idioktisias AE (Ateny, Grecja) (przedstawiciele: P. Xanthopoulos i T. Asprogerakas Grivas, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: T. Christoforou i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

Przedmiot

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 3 decyzji Komisji C(2008)3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/C2/38.698-CISAC).

Sentencja

1)	Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

2)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/36

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — GEMA przeciwko Komisji

(Sprawa T-410/08 R)

(Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego - Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi - Wniosek o zawieszenie wykonania - Brak pilnego charakteru)

(2009/C 32/69)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte (GEMA) (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci R. Bechtold i I. Brinker, wspomagani przez profesora J. Schwarzego)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre, O. Weber et A. Antoniadis, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 3 w związku z art. 4 ust. 2 i 3 decyzji Komisji C (2008) 3435 (wersja ostateczna) z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC) w zakresie dotyczącym skarżącej.

Sentencja postanowienia

1)	Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

2)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/36

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2008 r. — KODA przeciwko Komisji

(Sprawa T-425/08 R)

(2009/C 32/70)

Język postępowania: duński

Strony

Strona skarżąca: KODA (Kopenhaga, Dania) (przedstawiciele: K. Dyekjær i J. Borum, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: F. Castillo de la Torre i N. Rasmussen, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 4 ust. 2 i 3 decyzji Komisji C (2008) 3435 wersja ostateczna z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC).

Sentencja postanowienia

1)	Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

2)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/36

Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 listopada 2008 r. — SIAE przeciwko Komisji

(Sprawa T-433/08 R)

(2009/C 32/71)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Società Italiana degli Autori ed Editori (SIAE) (Rzym, Włochy) (przedstawiciele: adwokaci M. Siragusa, M. Mandel, L. Vullo i S. Valentino)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Di Bucci i F. Castillo de la Torre, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Wniosek o zawieszenie wykonania art. 4 ust. 2 decyzji Komisji C (2008) 3435 (wersja ostateczna) z dnia 16 lipca 2008 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 81 WE i art. 53 EOG (sprawa COMP/C2/38.698 — CISAC).

Sentencja postanowienia

1)	Wniosek o zastosowanie środka tymczasowego zostaje oddalony.

2)	Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/37

Skarga wniesiona w dniu 23 października 2008 r. — Toland przeciwko Parlamentowi

(Sprawa T-471/08)

(2009/C 32/72)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ciarán Toland (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: A. Burke, Solicitor, E. Regan, SC)

Strona pozwana: Parlament Europejski

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności decyzji A(2008) 10636 poseł i wice-przewodniczącej Biura Parlamentu Europejskiego Dianny Wallis z dnia 11 sierpnia 2008 r. zaadresowanej do Ciarana Tolanda, w zakresie, w jakim odmawia ona skarżącemu dostępu do sprawozdania z wewnętrznego audytu nr 06/02, sporządzonego w dniu 9 stycznia 2008 r. przez służbę audytu wewnętrznego Parlamentu Europejskiego, zatytułowanego „Audyt w sprawie dodatku dla asystentów Parlamentu”;

—	nakazanie Parlamentowi Europejskiemu przyznania skarżącemu dostępu do sprawozdania z wewnętrznego audytu nr 06/02, sporządzonego w dniu 9 stycznia 2008 r. przez służbę audytu wewnętrznego Parlamentu Europejskiego, zatytułowanego „Audyt w sprawie dodatku dla asystentów Parlamentu”;

—	obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 11 czerwca 2008 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie mu dostępu mu rocznego sprawozdania za rok 2006 służby audytu wewnętrznego Parlamentu Europejskiego, składającego się z 16 sprawozdań z audytu, o których mowa w paragrafie 24 rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 22 kwietnia 2008 r. Pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. skarżącemu przyznany został częściowy dostęp do jednego ze sprawozdań, sprawozdania z audytu wewnętrznego nr 07/01. Skarżący złożył na podstawie art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1) wniosek o przyznanie pełnego dostępu do 16 sprawozdań z audytu. Pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r., którego znajomość skarżący powziął w dniu 20 sierpnia 2008 r., wice-przewodnicząca Parlamentu Europejskiego odpowiedziała na wniosek skarżącego, przyznając mu dostęp do 13 spośród objętych wnioskiem sprawozdań z audytu wewnętrznego, częściowy dostęp do pozostałych sprawozdań, odmawiając mu jednak dostępu do jednego z nich.

Na podstawie art. 230 WE oraz w związku z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji A (2008) 10636 z dnia 11 sierpnia 2008 r. w zakresie, w jakim odmawia ona przyznania mu dostępu do sprawozdania nr 06/02, sporządzonego w dniu 9 stycznia 2008 r. przez służbę audytu wewnętrznego Parlamentu Europejskiego, zatytułowanego „Audyt w sprawie dodatku dla asystentów Parlamentu”.

Skarżący podnosi, że zaskarżona decyzja jest dotknięta oczywistymi naruszeniami prawa oraz błędami co do stanu faktycznego, jest nieproporcjonalna oraz pozbawiona uzasadnienia, jako że:

(a)	nie powołuje żadnych istotnych z punktu widzenia prawa powodów odmowy udzielenia dostępu;

(b)	naruszając przepisy prawa przyznaje Parlamentowi uprawnienia dyskrecjonalne, do których nie ma on prawa;

(c)	nie powołuje żadnych uzasadnionych powodów odmowy udzielenia dostępu zgodnie z art. 4 ust. 2 tiret trzecie i art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001;

(d)	nie bierze pod uwagę, czy nadrzędny interes publiczny być może unieważnia powody odmowy udzielenia dostępu;

(e)	wice-przewodnicząca nie wzięła pod uwagę, że interesy demokracji, otwartości i przejrzystości stanowią przejawy nadrzędnego interesu publicznego, które unieważniają powody odmowy udzielenia dostępu;

(f)

przyznaje, że sprawozdanie z audytu wewnętrznego zawiera zalecenia zastosowania planów działania w ramach procesów prawodawczych lub nie bierze pod uwagę, że interesy demokracji, otwartości i przejrzystości w ramach prawodawczych stanowią kwestię udziału obywatela, która stanowi nadrzędny interes publiczny w ujawnieniu treści dokumentów.

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001 L 145, s. 43).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/37

Skarga wniesiona w dniu 31 października 2008 r. — Umbach przeciwko Komisji

(Sprawa T-474/08)

(2009/C 32/73)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Dieter C. Umbach (przedstawiciel: Rechtsanwalt M. Stephani)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—	Stwierdzenie nieważności decyzji pozwanej z dnia 2 września 2008 r., sygn. akt SG.E.3/MV/psi D(2008) 6991.

Zarzuty i główne argumenty

Skarżący kwestionuje decyzję Komisji, w której odmówiony mu został całkowity i nieograniczony dostęp do dokumentów związanych z programem TACIS i umową TACIS, której stroną był skarżący. Skarżący twierdzi, że dostęp do spornych dokumentów ma decydujące znaczenie dla jego obrony w ramach skargi o zwrot wypłaconej kwoty pieniężnej, jaką Komisja wniosła przeciwko niemu na skutek wypowiedzenia umowy TACIS.

Na poparcie swojej skargi skarżący powołuje się po pierwsze na naruszenie ogólnych zasad prawa wspólnotowego, a w szczególności na naruszenie zasady dobrej administracji i zasady rzetelnego procesu, ponieważ jako zainteresowany powinien mieć on możliwość uzyskania całkowitego i nieutrudnionego dostępu do dokumentów, które są — zdaniem skarżącego — konieczne do jego obrony i późniejszego dochodzenia jego własnych roszczeń wobec Komisji.

Ponadto skarżący utrzymuje, że prawo do całkowitego i nieutrudnionego dostępu do akt wynika również z rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 (1), gdyż Komisja w szczególności błędnie skorzystała z uznania przyznanego jej w ramach art. 4 i 9 tego rozporządzenia.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/38

Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2008 r. — Atlas Transport przeciwko OHIM — Hartmann (ATLAS TRANSPORT)

(Sprawa T-482/08)

(2009/C 32/74)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Atlas Transport GmbH (Düsseldorf, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci U. Hildebrandt, K. Schmidt-Hern i B. Weichhaus)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą był również: A. Hartmann (Leer, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

—	stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 9 września 2008 r. (sprawa R 1858/2007-4) oraz

—	obciążenie pozwanego kosztami postępowania

Zarzuty i główne argumenty

Zarejestrowany wspólnotowy znak towarowy będący przedmiotem wniosku o unieważnienie: Słowny znak towarowy „Atlas Transport” dla usług transportowych (transport towarów) z klasy 39 (wspólnotowy znak towarowy nr 545 681)

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego: Strona skarżąca

Strona wnosząca o unieważnienie wspólnotowego znaku towarowego: A. Hartmann

Decyzja Wydziału Unieważnień: Oddalenie wniosku

Decyzja Izby Odwoławczej: Uwzględnienie wniosku i stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 15 rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1) oraz zasad 22 i 40 rozporządzenia (WE) nr 2868/95 (2) poprzez zastosowanie błędnego kryterium w zakresie dowodu na okoliczność uzasadniającego utrzymanie praw używania znaku oraz błędną ocenę przedstawionych dowodów; błędne zastosowanie zasad procesowych dotyczących prawa do bycia wysłuchanym na podstawie art. 73 zdanie 3 rozporządzenia nr 40/94, obowiązku uzasadnienia na podstawie art. 73 zdanie 1 rozporządzenia nr 40/94 oraz skorzystania z zakresu swobodnego uznania.

(1) Rozporządzenie Rady z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).

(2) Rozporządzenie Komisji z dnia 13 grudnia 1995 r. rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 303, s. 1).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/38

Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2008 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Merck (Kids Vits)

(Sprawa T-484/08)

(2009/C 32/75)

Język skargi: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Longevity Health Products, Inc. (Nassau, Bahamy) (przedstawiciel: adwokat J. Korab)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

—	uznanie skargi spółki Longevity Health Products, Inc. za dopuszczalną,

—	stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej z dnia 28 sierpnia 2008 r. oraz oddalenie wniosku o unieważnienie złożonego przez Merck KGaA wobec zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego nr 003979143 oraz

—	obciążenie Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „Kids Vis” dla towarów i usług z klas 3, 5 i 35 (zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego nr 3 979 143)

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Merck KGaA

Znak lub oznaczenie,na które powołano się w sprzeciwie: Słowny znak towarowy „VIDS4KIDS” dla towarów z klasy 5 (znak towarowy nr 3 128 196)

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania

Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 (1), ponieważ w przypadku kolidujących ze sobą znaków towarowych nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

(1) Rozporządzenie Rady z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 1994, L 11, s. 1).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/39

Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 11 września 2008 r. w sprawie F-51/07 Bui Van przeciwko Komisji, wniesione w dniu 17 listopada 2008 r. przez Philippe'a Bui Van

(Sprawa T-491/08 P)

(2009/C 32/76)

Język postępowania: francuski

Strony

Wnoszący odwołanie: Philippe Bui Van (Hettange-Grande, Francja) (przedstawiciel: adwokat P. Nelissen Grade)

Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania wnoszącego odwołanie

—	stwierdzenie, że skarga jest dopuszczalna i zasadna;

—	uchylenie wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (druga izba) dnia 11 września 2008 r. w sprawie F-51/07;

—	stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 5 marca 2007 r. oddalającej zażalenie wnoszącego odwołanie;

—	stwierdzenie nieważności decyzji dyrektora generalnego CCR z dnia 4 października 2006 r. w zakresie, w jakim zmienia zaszeregowanie wnoszącego odwołanie na grupę AST 3, stopień 2, podczas gdy ten był początkowo zaszeregowany do grupy AST 4, stopień 2;

—	potwierdzenie decyzji z dnia 28 czerwca 2006 r. powołującej wnoszącego odwołanie do grupy zaszeregowania AST 4, stopień 2;

—	wskazanie organowi powołującemu skutków stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji, a w szczególności zaszeregowania do grupy AST 4, stopień 2, jak również powołania ze skutkiem wstecznym do grupy AST 4, stopień 2, od dnia podjęcia służby;

—	obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W niniejszym odwołaniu wnoszący odwołanie żąda uchylenia wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) z dnia 11 września 2008 r. w sprawie F-51/07 Bui Van przeciwko Komisji, na mocy którego SSP zasądził od strony pozwanej na rzecz wnoszącego odwołanie kwotę 1 500 EUR tytułem odszkodowania i oddalił w pozostałym zakresie skargę mającą za przedmiot stwierdzenie nieważności decyzji o zmianie zaszeregowania skarżącego do grupy AST 3, podczas gdy ten wcześniej został zaszeregowany do grupy AST 4.

W uzasadnieniu swojego odwołania wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty.

Po pierwsze, zaskarżony wyrok powinien zostać uchylony, zdaniem wnoszącego odwołanie, z tego powodu, że pomimo tego, że przyznano w nim, że Komisja naruszyła prawo wnoszącego odwołanie do obrony, to stwierdzono, że okoliczność, iż wnoszący odwołanie nie został przesłuchany nie ma wpływu na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Komisji.

Po drugie, w związku z podniesionym w pierwszej instancji zarzutem wnoszącego odwołanie dotyczącym oczywistego błędu w ocenie i naruszenia zasad bezpieczeństwa prawnego oraz ochrony uzasadnionych oczekiwań, SSP niesłusznie, zdaniem wnoszącego odwołanie, potwierdził decyzję administracyjną z dnia 4 października 2006 r. obniżającą zaszeregowanie wnoszącego odwołanie z grupy AST 4 do grupy AST 3, uznając błędnie, że podnoszone uzasadnione oczekiwania w akcie powołania do grupy AST 4 nie powinny były mieć miejsca, ponieważ wnoszący odwołanie powinien był wiedzieć, z uwagi na notkę na dole strony znajdującą się w ogłoszeniu o konkursie, że jego powołanie do grupy AST 4 było niezgodne z prawem, i że nowy Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich, obowiązujący po ogłoszeniu o konkursie, stał temu na przeszkodzie. Wnoszący odwołanie utrzymuje, że wspomniana notka na dole strony nie mogła zmienić przepisów regulaminu obowiązujących w chwili publikacji ogłoszenia o konkursie.

Po trzecie, SSP błędnie odrzucił zarzut naruszenia zasady równości traktowania, podczas gdy organ powołujący obniżył zaszeregowanie wnoszącego odwołanie do grupy AST 3, lecz uwzględnił zażalenia wniesione przez trzech innych urzędników znajdujących się zasadniczo w takiej samej sytuacji jak wnoszący odwołanie.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/40

Skarga wniesiona w dniu 18 listopada 2008 r. — Wessang przeciwko OHIM — Greinwald (star foods)

(Sprawa T-492/08)

(2009/C 32/77)

Język skargi: francuski

Strony

Strona skarżąca: Nicolas Wessang (Zimmerbach, Francja) (przedstawiciel: A. Grolée, adwokat)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Greinwald GmbH (Kempten, Niemcy)

Żądania strony skarżącej

—	stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 17 września 2008 r. przez Izbę Odwoławczą;

—	uwzględnienie wniesionego przez Nicolasa Wessanga w dniu 26 września 2005 r. sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego STAR FOODS + graficzne przedstawienie nr 004105615;

—	odrzucenie w całości tego zgłoszenia nr 004105615;

—	obciążenie spółki Greinwald GmbH całością kosztów postępowania poniesionych przez Nicolasa Wessanga w związku z postępowaniem w sprawie sprzeciwu, postępowaniem odwoławczym i niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Greinwald GmbH

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy „star foods” dla towarów należących do klas 29, 30 i 32 — zgłoszenie nr 4 105 615

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: skarżący

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: wspólnotowe, graficzny i słowny, znaki towarowe „STAR SNACKS” dla towarów należących do klas 29, 30 i 31

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: uwzględnienie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: uchylenie decyzji Wydziału Sprzeciwów i odrzucenie sprzeciwu

Podniesione zarzuty: zdaniem skarżącego istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd w przypadku dwóch kolidujących ze sobą znaków towarowych zważywszy na to, że są one niezwykle do siebie podobne pod względem wizualnym, fonetycznym lub koncepcyjnym i że oznaczone nimi towary są do siebie podobne, a nawet identyczne.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/40

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-494/08)

(2009/C 32/78)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, prawnicy)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 9 października 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

—	tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 9 października 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego Aarhus. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 9 października 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.

Na poparcie skargi skarżąca podnosi dwa zarzuty.

Po pierwsze, skarżąca utrzymuje, że odmowa Komisji stanowi naruszenie art. 4 rozporządzenia nr 1049/2001. Skarżąca twierdzi przede wszystkim, że Komisja dokonała analizy ogólnej zamiast przeprowadzenia zindywidualizowanej analizy dokumentów wskazanych we wniosku o udostępnienie. W szczególności skarżąca podnosi, że Komisja nie oceniła w sposób wymagany prawem kwestii istnienia konkretnego, rzeczywistego i przewidywalnego ryzyka naruszenia chronionych interesów wskazanych w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Skarżąca twierdzi ponadto, iż Komisja nie oceniła w sposób wymagany prawem okoliczności, że częściowe ujawnienie dokumentów naruszyłoby ochronę porady prawnej, cel śledztwa bądź proces podejmowania decyzji przez Komisję i tym samym naruszyła art. 4 ust. 6 rozporządzenia, oraz nie zastosowała w prawidłowy sposób zasady proporcjonalności. Skarżąca podnosi wreszcie, że Komisja nie dokonała oceny względów interesu publicznego w odniesieniu do prawa do obrony, przejrzystości i jawności powoływanych przez skarżącą.

Po drugie, skarżąca twierdzi, iż dorozumiana odmowa Komisji udostępnienia dokumentów oraz jej decyzja z dnia 9 października 2008 r. stanowią naruszenie obowiązku uzasadnienia wynikającego z art. 253 WE oraz art. 8 rozporządzenia nr 1049/2001.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/41

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-495/08)

(2009/C 32/79)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 8 października 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

—	tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 8 października 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego Alghero. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 8 października 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne z tymi, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/41

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-496/08)

(2009/C 32/80)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—	Stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są podobne do tych, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/42

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-497/08)

(2009/C 32/81)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—	Stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są podobne do tych, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/42

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-498/08)

(2009/C 32/82)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—	stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są podobne do tych, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/43

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-499/08)

(2009/C 32/83)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

Stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 23 października 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

—	tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 23 października 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego Pau. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 23 października 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne z tymi, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/43

Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-500/08)

(2009/C 32/84)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

Stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 31 października 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

—	tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 31 października 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 25 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego Tampere-Pirkkala. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 31 października 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne z tymi, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/44

Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji

(Sprawa T-509/08)

(2009/C 32/85)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Ryanair Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Vahida, I. Metaxas-Maragkidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że dorozumiana decyzja Komisji odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 20 czerwca 2008 r., jest nieważna oraz uznanie decyzji Komisji z dnia 26 września 2008 r. odmawiającej udostępnienia tych samych dokumentów za nieistniejącą;

—	tytułem ewentualnym, stwierdzenie, zgodnie z art. 230 i 231 WE, że decyzja Komisji z dnia 26 września 2008 r. odmawiająca dostępu do dokumentów, których udostępnienia zażądała skarżąca we wniosku z dnia 20 czerwca 2008 r., jest nieważna;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania poniesionymi przez skarżącą; oraz

—	podjęcie wszelkich innych działań, jakie Sąd uzna za stosowne.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji Komisji oddalającej wniosek skarżącej, złożony na podstawie rozporządzenia nr 1049/2001 (1), o udostępnienie dokumentów dotyczących postępowania w sprawie pomocy państwa odnoszącego się do domniemanej pomocy państwa udzielonej poprzez zawarcie umowy z operatorem portu lotniczego w Bratysławie. Decyzja ta poprzedzała wydanie wyraźnej decyzji z dnia 26 września 2008 r. W niniejszej sprawie skarżąca dochodzi tytułem ewentualnym stwierdzenia nieważności wyraźnej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty podniesione przez skarżącą są identyczne z tymi, które podniesiono w sprawie T-494/08 Ryanair przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/44

Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2008 r. — Unity OSG FZE przeciwko Radzie i EUPOL Afganistan

(Sprawa T-511/08)

(2009/C 32/86)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Unity OSG FZE (Dubaj, Zjednoczone Emiraty Arabskie) (przedstawiciele: C. Bryant i J. McEwen, adwokaci)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i misja policyjna Unii Europejskiej w Afganistanie

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności decyzji misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (i) o odrzuceniu oferty skarżącej dotyczącej udzielenia zamówienia na usługi dozorowania i ścisłej ochrony w Afganistanie i (ii) o udzieleniu zamówienia innemu oferentowi, o czym skarżąca została poinformowana pismem z dnia 23 listopada 2008 r.;

—	obciążenie strony pozwanej poniesionymi przez stronę skarżącą kosztami postępowania zgodnie z art. 87 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 19 grudnia 2007 r. skarżąca zawarła z misją policyjną Unii Europejskiej w Afganistanie (1) („EUPOL Afganistan”) umowę o świadczenie usług ochrony. We wrześniu 2008 r. EUPOL Afganistan ogłosiła przetarg dotyczący świadczenia usług dozorowania i ścisłej ochrony. Ogłoszenie o przetargu zostało opublikowane (2) na stronie internetowej Komisji Europejskiej w związku z programem „EuropeAid” i zgodnie z przepisami tytułu V części pierwszej rozporządzenia finansowego 1605/2002 (3) („rozporządzenia finansowego”) i zasadami wykonania rozporządzenia finansowego figurującymi w rozporządzeniu Komisji 2342/2002 (4) („zasadami wykonania rozporządzenia”).

Skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji EUPOL Afganistan z dnia 23 listopada 2008 r., w której skarżąca została poinformowana, że jej oferta nie została przyjęta i że zamówienie zostało udzielone firmie Armor Group, z następujących powodów:

Po pierwsze, skarżąca utrzymuje, że strona pozwana naruszyła zasady równego traktowania i niedyskryminacji zawarte w art. 89 ust. 1 rozporządzenia finansowego.

Po drugie, skarżąca podnosi, iż zostały naruszone warunki mające zastosowanie do kontaktów między instytucją zamawiającą a oferentami w trakcie procedury przetargowej, jakie figurują w art. 99 rozporządzenia finansowego i w art. 120 ust. 2 lit. d) i art. 148 zasad wykonania rozporządzenia.

Po trzecie, skarżąca utrzymuje, że został naruszony zawarty w art. 121 zasad wykonania rozporządzenia obowiązek polegający na uprzedniej publikacji ogłoszenia o zamówieniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zanim zostanie ono opublikowane gdzie indziej. Zdaniem skarżącej obowiązek ten został naruszony z uwagi na to, iż ogłoszenie o zamówieniu zostało najpierw opublikowane na stronie internetowej EuropAid, a nie w Dzienniku Urzędowym.

Po czwarte, skarżąca podnosi, że został również naruszony obowiązek przestrzegania minimalnych terminów w ramach procedury przyspieszonej ograniczonej, o której mowa w art. 142 ust. 1 rozporządzenia finansowego.

Po piąte, skarżąca uważa, iż strona pozwana nie przestrzegała zawartego w art. 158a zasad wykonania rozporządzenia wymogu w odniesieniu do ustanowienia okresu standstill między decyzją o udzieleniu zamówienia a podpisaniem umowy. Ponadto, skarżąca podnosi, że strona pozwana nie przedstawiła właściwego uzasadnienia zgodnie z art. 253 WE.

(1) Utworzoną w dniu 30 maja 2007 r. zgodnie ze wspólnym działaniem Rady 2007/369/WPZiB z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie utworzenia misji policyjnej Unii Europejskiej w Afganistanie (Dz. U. L 139, s. 33).

(2) Ogłoszenie zostało opublikowane w Dodatku do Dziennika Urzędowego z dnia 8 października 2008 r., 2008/S 194-255613.

(3) Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605 /2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz. U. L 248, s. 1).

(4) Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz. U. L 357, s. 1).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/45

Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2008 r. — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Mary Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

(Sprawa T-522/08)

(2009/C 32/87)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat R. Bercovitz Álvarez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Mary Quant Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo)

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności pkt 1 i 3 spornej decyzji i zastąpienie ich inną decyzją, w której zostanie dopuszczony do rejestracji znak towarowy nr 3.291.234 w odniesieniu do wszystkich towarów zgłoszonych z klasy 3 klasyfikacji (w tym: „mydeł, produktów perfumeryjnych, olejków esencjonalnych, kosmetyków, płynów do pielęgnacji włosów”), i obciążenie MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd. kosztami postępowania w sprawie sprzeciwu; i

—	obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej i każdego reprezentowanego zgodnie z prawem interwenienta lub innej strony.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: graficzny znak towarowy przedstawiający różowy kwiat o żółtym środku na jasnozielonym tle z napisem AGATHA RUIZ DE LA PRADA (zgłoszenie nr 3.291.234) dla towarów z klas 3, 4, 5, 8, 9, 11, 12, 14, 16, 18, 19, 20, 21, 24, 25, 27 i 28

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy przedstawiający czarny kwiat o środku w tym samym kolorze otoczonym białą obwódką: znaki towarowe zarejestrowane w Zjednoczonym Królestwie dla klas 9, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25 i 26 oraz wspólnotowy znak towarowy dla towarów z klasy 9, 14, 16, 18, 20, 24, 25 i 26

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/46

Skarga wniesiona w dniu 1 grudnia 2008 r. — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Mary Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)

(Sprawa T-523/08)

(2009/C 32/88)

Język skargi: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat (Madryt, Hiszpania) (przedstawiciel: adwokat R. Bercovitz Álvarez)

Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)

Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: Mary Quant Cosmetics Japan Ltd (Tokio, Japonia)

Żądania strony skarżącej

—

—	obciążenie kosztami postępowania strony pozwanej i każdego reprezentowanego zgodnie z prawem interwenienta lub innej strony.

Zarzuty i główne argumenty

Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: strona skarżąca

Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: MARY QUANT Cosmetics Japan Ltd.

Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: graficzny znak towarowy przedstawiający czarny kwiat o środku w tym samym kolorze otoczonym białą obwódką: zarejestrowane w Zjednoczonym Królestwie znaki towarowe dla towarów z klas 3 i 5 oraz wspólnotowy znak towarowy dla towarów z klas 3 i 21

Decyzja Wydziału Sprzeciwów: oddalenie sprzeciwu

Decyzja Izby Odwoławczej: częściowe uwzględnienie odwołania

Podniesione zarzuty: błędne zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/46

Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2008 r. — Komisja przeciwko TMT Pragma

(Sprawa T-527/08)

(2009/C 32/89)

Język postępowania: włoski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: M. Moretto avvocato, A.M. Rouchaud-Joët, pełnomocnik i F. Mirza, pełnomocnik)

Strona pozwana: TMT Pragma Srl (Rzym, Włochy)

Żądania strony skarżącej

—	zobowiązanie pozwanej do zwrotu długu głównego w wysokości 30 700,23 EUR, wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości przewidzianej przez prawo hiszpańskie, naliczanych od dnia 29 sierpnia 2004 r. do czasu całkowitego zwrotu należnej sumy na rzecz Komisji;

—	obciążenie pozwanej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W ramach niniejszej skargi skarżąca wnosi o zobowiązanie pozwanej do zapłaty kwoty 30 700,23 EUR wraz z odsetkami za zwłokę, co odpowiada części kwoty wypłaconej na poczet wykonania umowy nr UR-96-SC.1105, zawartej w ramach czwartego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej ds. badań, rozwoju technologicznego i prezentacji w dziedzinie systemów telepatycznych. Umowa zawarta z innymi europejskimi centrami badawczymi dotyczy wykonania projektu „Integrated urban transport concepts and market orientated urban transport systems/on demand urban transport systems — INTRAMUROS”.

W uzasadnieniu swoich żądań skarżąca podnosi, że przeprowadzona w czerwcu 2000 r. kontrola księgowości wykazała, że niektóre koszty personelu, koszty podróży i pobytu oraz wydatki na dobra konsumpcyjne oraz informatykę nie zostały udokumentowane i w związku z tym nie mogą zostać potrącone od [kosztów] projektu.

W nocie obciążeniowej z dnia 14 lipca Komisja wezwała pozwaną do zapłaty przedmiotowej kwoty wraz z odsetkami za zwłokę w przypadku niedokonania zapłaty.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/47

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Álava przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-529/08)

(2009/C 32/90)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava (przedstawiciele: I. Sáenz-Cortabarría Fernández, abogado i M. Morales Isasi, abogada)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności pisma wydanego przez Dyrekcję Generalną ds. Konkurencji Komisji Europejskiej nr nr D/53778 [COMP/H4/NM/ed D(2008) 247] z dnia 2 października 2008 r. w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim obowiązek zastosowania składanej stopy procentowej przy odzyskiwaniu odsetek, o których mowa w decyzjach 2002/820/WE i 2002/892/WE z dnia 11 lipca 2001 r. (sprawa 2007/2215), a także

—	obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Celem niniejszego postępowania jest zaskarżenie decyzji, w której strona pozwana, wykonując decyzje z dnia 11 lipca 2001 r. dotyczące, z jednej strony, programu pomocy państwa, który Hiszpania wprowadziła na rzecz przedsiębiorstw z prowincji Álava w postaci ulgi podatkowej w wysokości 45 % kwoty inwestycji (decyzja 2002/820/WE) oraz, z drugiej strony, dotyczącej programu pomocy państwa, który Hiszpania wprowadziła na rzecz niektórych nowo utworzonych przedsiębiorstw w prowincji Álava (decyzja 2002/892/WE) (1), stwierdza, iż przy obliczaniu odsetek należnych od kwoty podlegającej odzyskaniu należy zastosować składaną stopę procentową.

W opinii skarżącej, decyzja ta de facto stanowi oczywistą zmianę wskazanych wyżej decyzji z dnia 11 lipca 2001 r., co stanowi oczywiste nadużycie władzy oraz naruszenie zasady dobrej administracji. Skarżąca podkreśla, iż zastosowanie składanej stopy procentowej zostało wprowadzone po raz pierwszy do prawa wspólnotowego na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz.U. L 140, s. 1). Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania ratione temporis do decyzji z dnia 11 lipca 2001 r.

Dokonana przez Komisję zmiana rzeczywistej treści wskazanych wyżej decyzji w zakresie mającej zastosowanie stopy procentowej stanowi naruszenie zasady równego traktowania, co wynika z faktu, iż organy odpowiedzialne za wykonanie decyzji z dnia 11 lipca 2001 r., jak również przedsiębiorstwa, których decyzje te dotyczą, zostały postawione w sytuacji odmiennej niż właściwe organy państw członkowskich (oraz przedsiębiorstwa), których dotyczą decyzje w przedmiocie odzyskania pomocy wydane w lipcu 2001 r. albo wcześniej, gdyż w stosunku do tych ostatnich nie zastosowano składanej stopy procentowej przy obliczaniu odsetek w toku odzyskiwania pomocy.

Skarżąca twierdzi wreszcie, iż strona skarżąca, żądając odsetek obliczonych z zastosowaniem składanej stopy procentowej, zastosowała sankcję nieprzewidzianą przez prawo wspólnotowe.

(1) Obie te decyzje zostały zaskarżone przed Sądem Pierwszej Instancji (zawisłe przed Sądem sprawy: T-227/01 Diputación Foral de Álava i Gobierno Vasco przeciwko Komisji oraz T-230/01 Diputación Foral de Álava i Gobierno Vasco przeciwko Komisji).

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/47

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Guipúzcoa przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-530/08)

(2009/C 32/91)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Territorio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Guipúzcoa (przedstawiciele: Ignacio Sáenz-Cortabarría Fernández i Marta Morales Isasi, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności pisma wydanego przez Dyrekcję Generalną ds. Konkurencji Komisji Europejskiej nr D/53778 [COMP/H4/NM/ed D(2008) 247] z dnia 2 października 2008 r. w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim obowiązek zastosowania składanej stopy procentowej przy odzyskiwaniu odsetek, o których mowa w decyzjach 2002/894/WE i 2002/540/WE z dnia 11 lipca 2001 r. (sprawa 2007/2215), a także

—	obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są takie same jak te podniesione w sprawie T-529/08 Diputación Foral de Álava przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/48

Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Vizcaya przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich

(Sprawa T-531/08)

(2009/C 32/92)

Język postępowania: hiszpański

Strony

Strona skarżąca: Territorio Histórico de Viscaya — Diputación Foral de Vizcaya (przedstawiciele: Ignacio Sáenz-Cortabarría Fernández i Marta Morales Isasi, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich.

Żądania strony skarżącej

—

stwierdzenie nieważności pisma wydanego przez Dyrekcję Generalną ds. Konkurencji Komisji Europejskiej nr D/53778 [COMP/H4/NM/ed D(2008) 247] z dnia 2 października 2008 r. w zakresie, w jakim Komisja nakłada w nim obowiązek zastosowania składanej stopy procentowej przy odzyskiwaniu odsetek, o których mowa w decyzjach 2003/27/WE i 2002/806/WE z dnia 11 lipca 2001 r. (sprawa 2007/2215), a także

—	obciążenie Komisji Wspólnot Europejskich kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zarzuty i główne argumenty są takie same jak te podniesione w sprawie T-529/08 Diputación Foral de Álava przeciwko Komisji.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/49

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Schell przeciwko Komisji

(Sprawa F-83/06) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans - Punkty pierwszeństwa - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego)

(2009/C 32/95)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Arno Schell (Bruksela, Belgia) (przedstawiciel: F. Frabetti, avocat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: G. Berscheid i M. Velardo, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna — Tytułem żądania głównego stwierdzenie nieważności list urzędników awansowanych w ramach postępowań w sprawie awansu w latach 2004 i 2005, w zakresie, w jakim nie zawierają one nazwiska skarżącego, ewentualnie stwierdzenie nieważności dystrybucji punktów awansu przyznanych w ramach wskazanych powyżej postępowań w zakresie dotyczącym skarżącego

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Każda ze stron ponosi własne koszty.

(1) Dz.U. C 237 z 30.9.2006, s. 18.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/49

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 11 grudnia 2008 r. — Bouis i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-113/06) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans, zwany awansem „drugiego filarem’ - Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. - Przyznanie punktów pierwszeństwa - Przepisy przejściowe - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego - Równość traktowania - Dopuszczalność)

(2009/C 32/96)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Didier Bouis (Overijse, Belgia) i in. (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, A. Coolen, J.-N. Louis i É. Marchal)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: V. Joris i D. Martin, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna - Po pierwsze, stwierdzenie nieważności decyzji Komisji o niewpisaniu skarżących na listę zasług ani na listę urzędników awansowanych do grupy zaszeregowania A*13 w ramach postępowania w sprawie awansu w 2005 r.; po drugie, stwierdzenie nieważności decyzji o przyznaniu im przejściowych punktów pierwszeństwa, gdyż ograniczają się one do jednego punktu za rok stażu pracy w grupie zaszeregowania; po trzecie, stwierdzenie nieważności decyzji o nieprzyznaniu skarżącym innych punktów pierwszeństwa.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Każda ze stron poniesie własne koszty.

(1) Dz.U. C 281 z 18.11.2006 r., s. 49.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/50

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Buckingham i in. przeciwko Komisji

(Sprawa F-116/06) (1)

(Służba publiczna - Urzędnicy - Awans zwany awansem „drugiego filarem’ - Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. - Przyznanie punktów pierwszeństwa - Przepisy przejściowe - Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego - Równość traktowania - Dopuszczalność)

(2009/C 32/97)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Anne Buckingham (Bruksela, Belgia) i in. (przedstawiciel: adwokat N. Lhoest)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: C. Berardis-Kayser i Katarzyna Herrmann, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna - Stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 23 listopada 2005 r., która ukazała się w Informacjach Administracyjnych nr 85-2005 w zakresie, w jakim nie przyznaje skarżącym, urzędnikom w grupie zaszeregowania A*12, jakichkolwiek punktów pierwszeństwa w uznaniu za pracę wykonaną w interesie instytucji w ramach postępowania w sprawie awansu w 2004 r

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Każda ze stron poniesie własne koszty.

(1) Dz.U. C 294 z 2.12.2006, s. 66.

7.2.2009

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 32/50

Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Reali przeciwko Komisji

(Sprawa F-136/06) (1)

(Służba publiczna - Członkowie personelu tymczasowego - Zatrudnienie - Zaszeregowanie do grupy - Doświadczenie zawodowe - Dyplom - Równoważność)

(2009/C 32/98)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Enzo Reali (Florencja, Włochy) (przedstawiciel: S. A. Pappas, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: J. Currall i M. Velardo, pełnomocnicy)

Przedmiot sprawy

Służba publiczna — Uchylenie decyzji organu powołującego (AIPN) z dnia 30 sierpnia 2006 r. oddalającej zażalenie wniesione przez skarżącego, członka personelu tymczasowego, w którym domagał się on przeszeregowania ze stopnia 14 na stopień 16 w grupie IV ze względu na walor jego dyplomu „Laurea in Scienze Agrarie” przy obliczaniu doświadczenia zawodowego.

Sentencja wyroku

1)	Skarga zostaje oddalona.

2)	Każda ze stron ponosi własne koszty.

(1) Dz.U. C 20 z 27.1.2007, s. 38.

		ISSN 1725-5228
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 32

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Tom 52 7 lutego 2009

Powiadomienie nr	Spis treśći	Strona
	IV Zawiadomienia
	ZAWIADOMIENIA INSTYTUCJI I ORGANÓW UNII EUROPEJSKIEJ
	Trybunał Sprawiedliwości
2009/C 032/01	Ostatnia publikacja Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Dz.U. C 19 z 24.1.2009.	1

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA SĄDOWE
	Trybunał Sprawiedliwości
2009/C 032/02	Sprawa C-380/06: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Hiszpanii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Opóźnienia w płatnościach w transakcjach handlowych — Termin — Dyrektywa 2000/35/WE — Naruszenie art. 3 ust. 1, 2 i 4)	2

2009/C 032/03	Sprawa C-52/07: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Marknadsdomstolen — Szwecja) — Kanal 5 Ltd, TV 4 AB przeciwko Föreningen Svenska Tonsättares Internationella Musikbyrå (STIM) (Prawo autorskie — Organizacja zarządzania prawami autorskimi dysponująca faktyczną pozycją monopolistyczną — Pobieranie wynagrodzenia za emisję telewizyjną utworów muzycznych — Metoda obliczania tego wynagrodzenia — Pozycja dominująca — Nadużycie)	2

2009/C 032/04	Sprawa C-174/07: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Artykuł 10 WE — Dyrektywa 2006/112/WE — Szósta dyrektywa VAT — Obowiązki w systemie wewnętrznym — Kontrola czynności podlegających opodatkowaniu — Abolicja podatkowa)	3

2009/C 032/05	Sprawa C-285/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesfinanzhof — Niemcy) — A.T. przeciwko Finanzamt Stuttgart-Körperschaften (Dyrektywa 90/434/EWG — Transgraniczna wymiana udziałów — Neutralność podatkowa — Przesłanki — Artykuły 43 WE i 56 WE — Przepisy państwa członkowskiego uzależniające możliwość dalszego posługiwania się wartością księgową udziałów przekazanych w zamian za nowe udziały, i co za tym idzie neutralność podatkową przekazania, od warunku, że zagraniczna spółka nabywająca również przypisała przekazanym udziałom w swoim bilansie podatkowym taką wartość księgową — Zgodność)	3

2009/C 032/06	Sprawa C-293/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywy 79/409/EWG i 92/43/EWG — Ochrona dzikiego ptactwa — Obszary specjalnej ochrony — Niewystarczające środki ochronne)	4

2009/C 032/07	Sprawa C-295/07 P: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Département du Loiret, Scott SA (Odwołanie — Pomoc państwa — Preferencyjna cena działki — Decyzja Komisji — Odzyskanie pomocy niezgodnej ze wspólnym rynkiem — Zaktualizowana wartość pomocy — Składana stopa procentowa — Brak uzasadnienia — Stwierdzenie nieważności w całości — Dopuszczalność)	4

2009/C 032/08	Sprawa C-297/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Regensburg — Niemcy) — Postępowanie karne przeciwko Klausowi Bourquainowi (Konwencja wykonawcza do Układu z Schengen — Artykuł 54 — Zasada ne bis in idem — Zakres stosowania — Wyrok skazujący wydany zaocznie w odniesieniu do tego samego czynu — Pojęcie procesu zakończonego wydaniem prawomocnego wyroku — Przepisy proceduralne prawa krajowego — Pojęcie kary, która nie może być już wykonana)	5

2009/C 032/09	Sprawa C-334/07 P: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Freistaat Sachsen (Odwołanie — Pomoc państwa — Plan systemu pomocy na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw — Zgodność ze wspólnym rynkiem — Kryteria oceny pomocy państwa — Stosowanie w czasie — Plan zgłoszony przed wejściem w życie rozporządzenia (WE) nr 70/2001 — Decyzja wydana po tym wejściu w życie — Uzasadnione oczekiwania — Pewność prawa — Zgłoszenie kompletne)	5

2009/C 032/10	Sprawy połączone C-362/07 i C-363/07: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance du VIIème arrondissement de Paris — Francja) — Kip Europe SA, Kip (UK) Ltd, Caretrex Logistiek BV, Utax GmbH (C-362/07), Hewlett Packard International SARL (C 363/07) przeciwko Administration des douanes — Direction Générale des douanes et droits indirects (Wspólna Taryfa Celna — Nomenklatura scalona — Klasyfikacja taryfowa — Urządzenia wielofunkcyjne — Urządzenia składające się z modułu drukarki laserowej i modułu skanera, z funkcją kopiowania — Pozycja 8471 — Pozycja 9009)	6

2009/C 032/11	Sprawa C-371/07: Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vestre Landsret — Dania) — Danfoss A/S, AstraZeneca A/S przeciwko Skatteministeriet (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 6 ust. 2 — Świadczenie nieodpłatnych usług przez podatnika do celów innych niż związane z jego działalnością — Prawo do odliczenia podatku VAT — Artykuł 17 ust. 6 akapit drugi — Uprawnienie państw członkowskich do utrzymania w mocy przepisów dotyczących wyłączenia prawa do odliczenia obowiązujących w prawie krajowym w chwili wejścia w życie szóstej dyrektywy)	7

2009/C 032/12	Sprawa C-387/07: Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Ancona — Włochy) — MI.VER Srl, Daniele Antonelli przeciwko Provincia di Macerata (Odpady — Pojęcie tymczasowe składowanie — Dyrektywa 75/442/EWG — Decyzja 2000/532/WE — Możliwość mieszania ze sobą odpadów oznaczonych różnymi kodami — Pojęcie opakowania mieszane)	7

2009/C 032/13	Sprawa C-407/07: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden — Niderlandy) — Stichting Centraal Begeleidingsorgaan voor de Intercollegiale Toetsing przeciwko Staatssecretaris van Financiën (Szósta dyrektywa VAT — Artykuł 13 A ust. 1 lit. f) — Zwolnienia — Przesłanki — Świadczenie usług przez niezależną grupę osób — Usługi świadczone na rzecz jednego lub wielu członków grupy)	8

2009/C 032/14	Sprawa C-486/07: Wyrok Trybunału (pita izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte suprema di cassazione — Włochy) — Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura (AGEA) przeciwko Consorzio Agrario di Ravenna Soc. Coop. arl (Wspólna organizacja rynków — Zboża — Kukurydza — Ustalenie ceny — Redukcja mająca zastosowanie)	9

2009/C 032/15	Sprawa C-524/07: Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Austrii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Art. 28 WE i 30 WE — Rejestracja starych używanych pojazdów uprzednio zarejestrowanych w innych państwach członkowskich — Wymogi techniczne dotyczące emisji zanieczyszczeń i poziomu hałasu — Zdrowie publiczne — Ochrona środowiska)	9

2009/C 032/16	Sprawa C-57/08 P: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Gateway, Inc. przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Fujitsu Siemens Computers GmbH (Odwołanie — Wspólnotowy znak towarowy — Rozporządzenie (WE) nr 40/94 — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) i art. 8 ust. 5 — Wcześniejszy znak towarowy zawierający oznaczenie słowne GATEWAY — Oznaczenie słowne ACTIVY Media Gateway — Brak podobieństwa oznaczeń — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Uwzględnienie powszechnej znajomości wcześniejszych znaków towarowych podczas całościowej oceny spornych oznaczeń)	10

2009/C 032/17	Sprawa C-239/08: Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2006/100/WE — Swobodny przepływ osób — Dostosowanie niektórych dyrektyw w związku z przystąpieniem Republiki Bułgarii oraz Rumunii Do Unii Europejskiej — Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)	10

2009/C 032/18	Sprawa C-330/08: Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Francuskiej (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Dyrektywa 2004/35/WE — Odpowiedzialność za środowisko — Zapobieganie i zaradzanie szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu — Brak transpozycji w przewidzianym terminie)	11

2009/C 032/19	Sprawa C-445/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg (Niemcy) w dniu 9 października 2008 r. — Kurt Wierer przeciwko Land Baden-Württemberg	11

2009/C 032/20	Sprawa C-455/08: Skarga wniesiona w dniu 17 października 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii	12

2009/C 032/21	Sprawa C-474/08: Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii	13

2009/C 032/22	Sprawa C-475/08: Skarga wniesiona w dniu 5 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Belgii	13

2009/C 032/23	Sprawa C-480/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Court of Appeal (Wydział Cywilny) (Anglia i Walia) w dniu 7 listopada 2008 r. — Maria Teixeira przeciwko London Borough of Lambeth, Secretary of State for the Home Department	14

2009/C 032/24	Sprawa C-482/08: Skarga wniesiona w dniu 10 listopada 2008 r. — Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przeciwko Radzie Unii Europejskiej	15

2009/C 032/25	Sprawa C-485/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 10 września 2008 r. w sprawie T-284/06 Gualtieri przeciwko Komisji, wniesione w dniu 11 listopada 2008 r. przez Claudię Gualtieri	15

2009/C 032/26	Sprawa C-494/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji (ósma izba) wydanego w dniu 17 września 2008 r. w sprawie T-226/07 Prana Haus GmbH przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 17 listopada 2008 r. przez Prana Haus GmbH	17

2009/C 032/27	Sprawa C-495/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Zjednoczonemu Królestwu Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej	17

2009/C 032/28	Sprawa C-508/08: Skarga wniesiona w dniu 20 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Malty	18

2009/C 032/29	Sprawa C-509/08: Skarga wniesiona w dniu 21 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Wielkiemu Księstwu Luksemburga	18

2009/C 032/30	Sprawa C-511/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) w dniu 25 listopada 2008 r. — Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen e.V. przeciwko Handelsgesellschaft Heinrich Heine GmbH	19

2009/C 032/31	Sprawa C-513/08 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-143/08 Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 26 listopada 2008 r. przez Luigiego Marcuccio	19

2009/C 032/32	Sprawa C-514/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance de Namur (Belgia) w dniu 26 listopada 2008 r. — Atenor Group SA przeciwko państwu belgijskiemu	20

2009/C 032/33	Sprawa C-516/08: Skarga wniesiona w dniu 25 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich/Rzeczypospolitej Polskiej	20

2009/C 032/34	Sprawa C-518/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de grande instance de Paris (Francja) w dniu 27 listopada 2008 r. — Fundació Gala-Salvador Dalí, Visual Entidad de Gestión de Artistas Plásticos przeciwko Société des Auteurs dans les arts graphiques et plastiques, Juanowi-Leonardowi Bonetowi Domenechowi, Eulalii-Maríi Bas Dalí, Maríi Del Carmen Domenech Biosce, Antoniowi Domenechowi Biosce, Anie-Maríi Busquets Bonet, Mónice Busquets Bonet	20

2009/C 032/35	Sprawa C-521/08: Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii	21

2009/C 032/36	Sprawa C-528/08 P: Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji wydanego w dniu 9 września 2008 r. w sprawie T-144/08, Marcuccio przeciwko Komisji, wniesione w dniu 28 listopada 2008 r. przez Luigiego Marcuccio	21

2009/C 032/37	Sprawa C-532/08: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Irlandii	22

2009/C 032/38	Sprawa C-535/08: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale Amministrativo Regionale per la Sicilia (Włochy) w dniu 3 grudnia 2008 r. — Maria Catena Rita Pignataro przeciwko Ufficio Centrale Circoscrizionale c/o Tribunale di Catania i in.	22

2009/C 032/39	Sprawa C-546/08: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji	22

2009/C 032/40	Sprawa C-547/08: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji	23

2009/C 032/41	Sprawa C-548/08: Skarga wniesiona w dniu 9 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji	23

2009/C 032/42	Sprawa C-555/08: Skarga wniesiona w dniu 16 grudnia 2008 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji	23

	Sąd Pierwszej Instancji
2009/C 032/43	Sprawa T-57/99: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Nardone przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Skarga o odszkodowanie — Choroba zawodowa — Narażenie na działanie azbestu i innych substancji)	24

2009/C 032/44	Sprawa T-388/02: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Kronoply i Kronotex przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Decyzja Komisji o niewnoszeniu zastrzeżeń — Skarga o stwierdzenie nieważności — Termin do wniesienia skargi — Publikacja skróconego zawiadomienia — Brak istotnej zmiany pozycji konkurencyjnej — Niedopuszczalność — Status zainteresowanego — Dopuszczalność — Brak wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego — Brak poważnych trudności)	24

2009/C 032/45	Sprawa T-196/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Ryanair przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Porozumienia zawarte przez Region Walonii i port lotniczy Charleroi-Bruxelles Sud z przewoźnikiem lotniczym Ryanair — Istnienie korzyści gospodarczej — Zastosowanie kryterium prywatnego inwestora działającego w warunkach gospodarki rynkowej)	25

2009/C 032/46	Sprawa T-462/04: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — HEG i Graphite India przeciwko Radzie (Wspólna polityka handlowa — Cło antydumpingowe — Cło wyrównawcze — Przywóz niektórych systemów elektrod grafitowych pochodzących z Indii — Prawo do obrony — Zasada równości traktowania — Ustalenie szkody — Związek przyczynow y)	25

2009/C 032/47	Sprawa T-462/05: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — JTEKT przeciwko OHIM (IFS) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego IFS — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Brak charakteru opisowego — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	26

2009/C 032/48	Sprawa T-90/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2008 r. — Tomorrow Focus przeciwko OHIM — Information Builders (Tomorrow Focus) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Tomorrow Focus — Wcześniejszy graficzny wspólnotowy znak towarowy FOCUS — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	26

2009/C 032/49	Sprawy połączone T-225/06, T-255/06, T-257/06 i T-309/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Budějovický Budvar przeciwko OHIM — Anheuser-Busch (BUD) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie wspólnotowych, słownego i graficznego, znaków towarowych BUD — Nazwy pochodzenia bud — Względne podstawy odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 40/94)	27

2009/C 032/50	Sprawa T-228/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Giorgio Beverly Hills przeciwko OHIM — WHG (GIORGIO BEVERLY HILLS) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego GIORGIO BEVERLY HILLS — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy GIORGIO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	27

2009/C 032/51	Sprawa T-259/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Torres przeciwko OHIM — Navisa Industrial Vinícola Española (MANSO DE VELASCO) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego MANSO DE VELASCO — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy VELASCO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	28

2009/C 032/52	Sprawa T-339/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 11 grudnia 2008 r. — Republika Grecka przeciwko Komisji (Rolnictwo — Wspólna organizacja rynku wina — Wsparcie w odniesieniu do restrukturyzacji i konwersji winnic — Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 — Określenie ostatecznych przydziałów finansowych przyznanych państwom członkowskim — Decyzja 2006/669/WE — Wiążący charakter terminu określonego w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1227/2000 — Zasady lojalnej współpracy, dobrej wiary i dobrej administracji, proporcjonalności i skuteczności)	28

2009/C 032/53	Sprawa T-365/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Bateaux Mouches przeciwko OHIM — Castanet (BATEAUX MOUCHES) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy BATEAUX MOUCHES — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) i art. 51 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 i art. 51 ust. 2 rozporządzenia nr 40/94)	29

2009/C 032/54	Sprawa T-412/06: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM — VKR Holding (Vitro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Vitro — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITRAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	29

2009/C 032/55	Sprawa T-86/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Deichmann-Schuhe przeciwko OHIM — Design for Woman (DEITECH) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DEITECH — Wcześniejsze, krajowy i międzynarodowy, graficzne znaki towarowe DEI-tex — Względna podstawa odmowy rejestracji — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 40/94)	30

2009/C 032/56	Sprawa T-101/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Dada przeciwko OHIM — Dada (DADA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego DADA — Wcześniejszy słowny krajowy znak towarowy DADA — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego — Artykuł 43 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 40/94)	30

2009/C 032/57	Sprawa T-136/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 9 grudnia 2008 r. — Colgate-Palmolive przeciwko OHIM — CMS Hasche Sigle (VISIBLE WHITE) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie unieważnienia — Słowny wspólnotowy znak towarowy VISIBLE WHITE — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	31

2009/C 032/58	Sprawa T-290/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — MIP Metro przeciwko OHIM — Metronia (METRONIA) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego METRONIA — Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy METRO — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	31

2009/C 032/59	Sprawa T-295/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Vitro Corporativo przeciwko OHIM — VKR Holding (Vitro) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego Vitro — Wcześniejszy słowny wspólnotowy znak towarowy VITRAL — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	32

2009/C 032/60	Sprawa T-335/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Mergel i in. przeciwko OHIM (Patentconsult) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego Patentconsult — Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji — Charakter opisowy — Artykuł 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	32

2009/C 032/61	Sprawa T-351/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Somm przeciwko OHIM (Ocieniające zadaszenie) (Wspólnotowy znak towarowy — Zgłoszenie trójwymiarowego wspólnotowego znaku towarowego — Ocieniające zadaszenie — Bezwzględne podstawy odmowy rejestracji — Brak charakteru odróżniającego — Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94 — Brak charakteru odróżniającego uzyskanego w następstwie używania — Artykuł 7 ust. 3 rozporządzenia nr 40/94)	32

2009/C 032/62	Sprawa T-357/07: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 16 grudnia 2008 r. — Focus Magazin Verlag przeciwko OHIM — Editorial Planeta (FOCUS Radio) (Wspólnotowy znak towarowy — Postępowanie w sprawie sprzeciwu — Zgłoszenie słownego wspólnotowego znaku towarowego FOCUS Radio — Wcześniejsze słowne krajowe znaki towarowe FOCUS MILENIUM — Względna podstawa odmowy rejestracji — Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd — Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 40/94)	33

2009/C 032/63	Sprawa T-174/08: Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 17 grudnia 2008 r. — Komisja przeciwko Cooperação e Desenvolvimento Regional (Klauzula arbitrażowa — Umowa przewidująca pomoc finansową zawarta w ramach programu jednostkowego w dziedzinie systemów telematycznych, będących przedmiotem wspólnego zainteresowania — Projekt Encata — Zwrot zaliczek — Odsetki za zwłokę — Postępowanie zaoczne)	33

2009/C 032/64	Sprawa T-8/95 i T-9/95: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 3 listopada 2008 r. — Pelle i Konrad przeciwko Radzie i Komisji (Odpowiedzialność pozaumowna — Mleko — Opłata dodatkowa do mleka — Ilość referencyjna — Rozporządzenie (WE) nr 2187/93 — Odszkodowanie na rzecz producentów — Wyrok częściowy — Umorzenie postępowania)	34

2009/C 032/65	Sprawa T-393/06: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 26 listopada 2008 r. — Makhteshim-Agan Holding i in. przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Skarga na bezczynność — Dyrektywa 91/414/EWG — Środki ochrony roślin — Substancja czynna azynfos metylowy — Włączenie do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG — Brak nowej propozycji ze strony Komisji po sprzeciwie Rady — Artykuł 5 ust. 6 decyzji 1999/468/EWG — Akt niezaskarżalny — Brak wezwania do działania — Niedopuszczalność)	34

2009/C 032/66	Sprawa T-188/07: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 listopada 2008 r. — Fastweb przeciwko Komisji (Pomoc państwa — Dotacje na zakup dekoderów cyfrowych — Telekomunikacja — Decyzja Komisji uznająca pomoc za niezgodną ze wspólnym rynkiem — Decyzja wydana w toku postępowania przez państwo członkowskie o nieodzyskiwaniu pomocy od przedsiębiorstwa, które zaskarżyło decyzję Komisji w ramach skargi o stwierdzenie nieważności — Utrata interesu prawnego — Umorzenie postępowania)	35

2009/C 032/67	Sprawa T-13/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 8 października 2008 r. — Koinotita Grammatikou przeciwko Komisji (Skarga o stwierdzenie nieważności — Fundusz spójności — Brak bezpośredniego oddziaływania — Niedopuszczalność)	35

2009/C 032/68	Sprawa T-392/08 R: Postanowienie sędziego orzekającego w przedmiocie środków tymczasowych z dnia 19 listopada 2008 r. — AEPI przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie uzgodnionej praktyki w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)	35

2009/C 032/69	Sprawa T-410/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 listopada 2008 r. — GEMA przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)	36

2009/C 032/70	Sprawa T-425/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 5 grudnia 2008 r. — KODA przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)	36

2009/C 032/71	Sprawa T-433/08 R: Postanowienie prezesa Sądu Pierwszej Instancji z dnia 20 listopada 2008 r. — SIAE przeciwko Komisji (Postępowanie w przedmiocie środka tymczasowego — Decyzja Komisji nakazująca zaprzestanie praktyki uzgodnionej w dziedzinie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi — Wniosek o zawieszenie wykonania — Brak pilnego charakteru)	36

2009/C 032/72	Sprawa T-471/08: Skarga wniesiona w dniu 23 października 2008 r. — Toland przeciwko Parlamentowi	37

2009/C 032/73	Sprawa T-474/08: Skarga wniesiona w dniu 31 października 2008 r. — Umbach przeciwko Komisji	37

2009/C 032/74	Sprawa T-482/08: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2008 r. — Atlas Transport przeciwko OHIM — Hartmann (ATLAS TRANSPORT)	38

2009/C 032/75	Sprawa T-484/08: Skarga wniesiona w dniu 11 listopada 2008 r. — Longevity Health Products przeciwko OHIM — Merck (Kids Vits)	38

2009/C 032/76	Sprawa T-491/08 P: Odwołanie od wyroku Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 11 września 2008 r. w sprawie F-51/07 Bui Van przeciwko Komisji, wniesione w dniu 17 listopada 2008 r. przez Philippe'a Bui Van	39

2009/C 032/77	Sprawa T-492/08: Skarga wniesiona w dniu 18 listopada 2008 r. — Wessang przeciwko OHIM — Greinwald (star foods)	40

2009/C 032/78	Sprawa T-494/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	40

2009/C 032/79	Sprawa T-495/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	41

2009/C 032/80	Sprawa T-496/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	41

2009/C 032/81	Sprawa T-497/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	42

2009/C 032/82	Sprawa T-498/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	42

2009/C 032/83	Sprawa T-499/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	43

2009/C 032/84	Sprawa T-500/08: Skarga wniesiona w dniu 14 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	43

2009/C 032/85	Sprawa T-509/08: Skarga wniesiona w dniu 7 listopada 2008 r. — Ryanair Ltd przeciwko Komisji	44

2009/C 032/86	Sprawa T-511/08: Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2008 r. — Unity OSG FZE przeciwko Radzie i EUPOL Afganistan	44

2009/C 032/87	Sprawa T-522/08: Skarga wniesiona w dniu 28 listopada 2008 r. — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Mary Quant (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)	45

2009/C 032/88	Sprawa T-523/08: Skarga wniesiona w dniu 1 grudnia 2008 r. — Agatha Ruiz de la Prada de Sentmenat przeciwko OHIM — Mary Quant Cosmetics Japan (AGATHA RUIZ DE LA PRADA)	46

2009/C 032/89	Sprawa T-527/08: Skarga wniesiona w dniu 4 grudnia 2008 r. — Komisja przeciwko TMT Pragma	46

2009/C 032/90	Sprawa T-529/08: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Álava przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich	47

2009/C 032/91	Sprawa T-530/08: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Guipúzcoa przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich	47

2009/C 032/92	Sprawa T-531/08: Skarga wniesiona w dniu 2 grudnia 2008 r. — Diputación Foral de Vizcaya przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich	48

2009/C 032/93	Sprawa T-56/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 10 grudnia 2008 r. — Stichting IEA Secretariaat Nederland i in. przeciwko Komisji	48

2009/C 032/94	Sprawa T-66/08: Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 2 grudnia 2008 r. — British Sky Broadcasting Group przeciwko OHIM — Vortex (SKY)	48

	Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej
2009/C 032/95	Sprawa F-83/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Schell przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans — Punkty pierwszeństwa — Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego)	49

2009/C 032/96	Sprawa F-113/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia 11 grudnia 2008 r. — Bouis i in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans, zwany awansem drugiego filarem — Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. — Przyznanie punktów pierwszeństwa — Przepisy przejściowe — Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego — Równość traktowania — Dopuszczalność)	49

2009/C 032/97	Sprawa F-116/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Buckingham i in. przeciwko Komisji (Służba publiczna — Urzędnicy — Awans zwany awansem drugiego filarem — Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. — Przyznanie punktów pierwszeństwa — Przepisy przejściowe — Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego — Równość traktowania — Dopuszczalność)	50

2009/C 032/98	Sprawa F-136/06: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (druga izba) z dnia 11 grudnia 2008 r. — Reali przeciwko Komisji (Służba publiczna — Członkowie personelu tymczasowego — Zatrudnienie — Zaszeregowanie do grupy — Doświadczenie zawodowe — Dyplom — Równoważność)	50