20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/3

Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/C 313/03)

Nr środka pomocy

XS 128/06

Państwo członkowskie

Republika Słowacka

Region

Stredné Slovensko, Žilinský kraj

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

KLF – ZVL OMNIA, a.s., Na stanicu 22, SK-010 09 Žilina

IČO: 31 635 164

Podstawa prawna

Ustanovenie § 240 ods. 3 a § 241 ods. 3 v spojení s ustanovením § 277a zákona č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení v znení zákona č. 721/2004 Z. z.,

Ustanovenie § 5 ods. 2 písm. b) zákona č. 231/1999 Z. z. o štátnej pomoci, Metodické usmernenie Sociálnej poisťovne č. 30/2005

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pomocy

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

6 520 324,50 SKK

168 776,03 EUR

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

63,93 %

Data realizacji

2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

14.7.2006 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Pomoc ograniczona do konkretnych sektorów

Tak

—	sektory związane z produkcją

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Sociálna poisťovňa, agentúra Žilina

Námestie Ľ. Štúra č. 5

SK-010 01 Žilina

Adres strony internetowej: www.socpoist.sk

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Nie

Nr środka pomocy

XS 143/06

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Region

Merseyside

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Centre for High Throughput Materials Discovery

Podstawa prawna

Higher Education Corporation incorporated under the Education

Reform Act 1988

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pomocy w

2006 r.: 0,066 mln GBP

2007 r.: 0,066 mln GBP

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2–6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

Data realizacji

Od 31.10.2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

Do 30.6.2007 r. —program pomocy będzie realizowany do końca grudnia 2007 r. i będzie zgodny z obowiązującym rozporządzeniem w sprawie MŚP

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy dla MŚP

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

University of Liverpool

The Foresight Centre

1 Brownlow Street

L69 3GL Liverpool

United Kingdom

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Nr środka pomocy

XS 147/06

Państwo członkowskie

Estonia

Region

Estonia

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Pomoc inwestycyjna przeznaczona na rozwój i dywersyfikację alternatywnej działalności gospodarczej w regionach wiejskich

Podstawa prawna

Põllumajandusministri 7. septembri 2006 määrus nr 92 “Põllumajandusministri 28. juuli 2004. a määruse nr 126”“Eesti riikliku arengukava Euroopa Liidu struktuurifondide kasutuselevõtuks — ühtne programmdokument aastateks 2004–2006” meetme 3.3 “Majandustegevuse mitmekesistamine maapiirkonnas” tingimused “muutmine” (RTL 19.9.2006, 69, 1277)

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pomocy

57 462 076 EEK (3 672 496 EUR)

(z czego 14 365 519 EEK (918 124 EUR)

od Republiki Estońskiej i

43 096 557 EEK (2 754 372 EUR) z EFOGR)

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

Data realizacji

22.9.2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

Do dnia 31.12.2006 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Pomoc ograniczona do konkretnych sektorów

Tak

—	sektor wydobycia węgla

Nie

inne sektory związane z produkcją

Tak

inne usługi

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Amet

Narva mnt 3 Tartu

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Nr środka pomocy

XS 148/06

Państwo członkowskie

Republika Słowacka

Region

Západné Slovensko

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Prefabetón Koš, a. s. Nováky, Lehotská 640, SK-972 71 Nováky

Podstawa prawna

1.	Ustanovenie § 240 ods. 3 a § 241 ods. 3 v spojení s ustanovením § 277a zák. č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení v znení zák. č. 721/2004 Z. z. internetové spojenie www.socpoist.sk

2.	Ustanovenie § 5 ods. 2 písm. b) zák. č. 231/1999 Z. z. o štátnej pomoci.70/2001 v znení neskorších predpisov, internetové spojenie www.finance.gov.sk

3.	Metodické usmernenie Sociálnej poisťovne č. 30/2005

4.	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pomocy

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

330 281,80 EUR

12 431 477 SKK

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

49,73 %

Data realizacji

Decyzja 1100-122-GC09/2006 z 4.9.2006 r.; obowiązująca od 6.9.2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

Wrzesień 2006 r. — środek jednorazowy

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Pomoc ograniczona do konkretnych sektorów

Tak

—	sektory związane z produkcją

Tak — budownictwo

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Sociálna poisťovňa, agentúra Prievidza

Matice slovenskej 10

SK-971 01 Prievidza

Adres strony internetowej: www.socpoist.sk

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Numer środka pomocy

XS 149/06

Państwo członkowskie

Niderlandy

Region

Provincie Flevoland

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Żłobek „De Boerderij”

Podstawa prawna

—	Decentralisatie-convenant Rijk/Flevoland m.b.t. het Leader+ programma Regio Randstad 2000-2006 d.d. 11 april 2001

—	Leader+ overeenkomst tussen de provincie Flevoland en mevrouw A. Reijns

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej udzielonej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pomocy

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

11 718 EUR

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak,

intensywność pomocy wynosi 15 %. Jest to zgodne z przepisami art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 70/2001

Data realizacji

Decyzja zacznie obowiązywać po opublikowaniu informacji w Dzienniku Urzędowym UE

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

Do 1 sierpnia 2007 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak,

pomoc udzielana jest na inwestycje w rzeczowe aktywa trwałe (art. 4 ust. 1). Celem pomocy jest wkład w koszty inwestycji przedsiębiorstwa, których poniesienia wymaga budowa żłobka

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujące się do pomocy dla MŚP

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Provincie Flevoland

Postbus 55

8200 AB Lelystad

Nederland

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Numer środka pomocy

XS 150/06

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Region

Yorkshire & the Humber

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Kestonbond Holdings Limited

Podstawa prawna

Local Government Act 2000

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pmocy

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

0,173 mln GBP

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

Data realizacji

od 9.10.2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

do 30.6.2007 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujace się do pomocy dla MŚP

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Government Office for Yorkshire and the Humber

25 Queen Street

Leeds, LS1 2TW

United Kingdom

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Numer środka pomocy

XS 151/06

Państwo członkowskie

Niemcy

Region

Freie und Hansestadt Hamburg

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Dyrektywa w sprawie wspierania programów badawczo-rozwojowych, Hamburg

Podstawa prawna

§ 9 des Gesetzes über die Förderung von kleinen und mittleren Unternehmen und der in der Wirtschaft tätigen freien Berufen

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pmocy

1,8 mln EUR

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

Data realizacji

3.1.2005 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

do 31.12.2007 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujace się do pomocy dla MŚP

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Behörde für Wirtschaft und Arbeit

Alter Steinweg 4

D-20459 Hamburg

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

Numer środka pomocy

XS 152/06

Państwo członkowskie

Zjednoczone Królestwo

Region

North East of England

Nazwa programu pomocy lub nazwa podmiotu otrzymującego pomoc indywidualną

Neosensors Ltd

Podstawa prawna

The University of Durham and Newcastle Act 1963

Roczne wydatki planowane w ramach programu lub całkowita kwota pomocy indywidualnej przyznanej podmiotowi

Program pomocy

Całkowita kwota roczna pmocy

Gwarantowane pożyczki

Pomoc indywidualna

Całkowita kwota pomocy

4 446,24 GBP

Gwarantowane pożyczki

Maksymalna intensywność pomocy

Zgodnie z art. 4 ust. 2-6 i art. 5 rozporządzenia

Tak

Data realizacji

od 2.6.2006 r.

Czas trwania programu pomocy lub przyznanej pomocy indywidualnej

do 30.6.2006 r.

Cel pomocy

Pomoc dla MŚP

Tak

Sektory gospodarki

Wszystkie sektory kwalifikujace się do pomocy dla MŚP

Tak

Nazwa i adres organu przyznającego pomoc

Government Office for the North East

European Programmes Secretariat

Citygate

NE1 4WH Newcastle upon Tyne

United Kingdom

Sponsor Contact

Professor Ken Snowdon

University of Newcastle (INEX)

Herschel Annex

NE1 7RU Newcastle upon Tyne

United Kingdom

Duża indywidualna pomoc w formie dotacji

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia

Tak

20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/9

Czeska krajowa procedura przyznawania ograniczonych praw przewozowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/C 313/04)

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 847/2004 w sprawie negocjacji i wykonania umów dotyczących usług lotniczych między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, Komisja Europejska publikuje poniższą procedurę krajową dotyczącą rozdziału między kwalifikujących się wspólnotowych przewoźników lotniczych praw przewozowych, w przypadkach gdy ograniczają je umowy o komunikacji lotniczej z państwami trzecimi.

Procedura przyznawania praw przewozowych wspólnotowym przewoźnikom lotniczym w odniesieniu do państw trzecich

W Republice Czeskiej wyłączne kompetencje decyzyjne w zakresie przyznawania praw przewozowych posiada Ministerstwo Transportu. Departament Lotnictwa Cywilnego postępuje zgodnie z ogólnymi zasadami w zakresie procedur administracyjnych (w szczególności zgodnie z ustawą nr 500/2004 Coll., kodeksem administracyjnym), z zastrzeżeniem szczególnych odstępstw określonych ustawą nr 49/1997 Coll. o lotnictwie cywilnym i zmieniającą ustawę nr 455/1991 Coll. o licencjonowaniu działalności gospodarczej (ustawa o licencjonowaniu działalności gospodarczej), z późniejszymi zmianami (patrz paragrafy 70a — 70d).

O przyznaniu praw przewozowych przewoźnikom lotniczym decyduje Ministerstwo Transportu na podstawie pisemnego wniosku. Wnioski o przyznanie praw przewozowych należy przesyłać w języku czeskim lub angielskim na poniższy adres:

Ministerstvo Dopravy

tel. (420) 972 231 390

Nábřeží Ludvíka Svobody 12/1222

faks: (420) 972 231 032

P.O. Box 9

CZ-110 15 Praha 1

„Paragrafy 70a

Przyznawanie praw przewozowych

(1) O przyznaniu praw przewozowych przewoźnikom lotniczym decyduje Ministerstwo Transportu na podstawie pisemnego wniosku.

(2) Wymogi dotyczące wniosków o przyznanie praw przewozowych oraz wykaz dokumentów, które należy do nich dołączyć, określają odpowiednie przepisy wykonawcze.

Paragraf 70b

(1) Ministerstwo Transportu w ciągu 7 dni od daty otrzymania pierwszego wniosku o przyznanie praw przewozowych, umieszcza odpowiednią informację na urzędowej tablicy ogłoszeń i równocześnie publikuje ją w sposób umożliwiający dostęp na odległość. Inni przewoźnicy lotniczy mogą złożyć wniosek o przyznanie praw przewozowych na tej samej trasie w terminie 21 dni od daty opublikowania informacji o pierwszym wniosku. Wnioski złożone po tym terminie nie są brane pod uwagę. Ministerstwo Transportu w ciągu 7 dni od daty otrzymania wniosków od innych przewoźników lotniczych umieszcza odpowiednią informację na urzędowej tablicy ogłoszeń i równocześnie publikuje ją w sposób umożliwiający dostęp na odległość.

(2) Decyzję w sprawie wniosków złożonych zgodnie z ust. 1 podejmuje Ministerstwo Transportu w drodze postępowania wspólnego.

(3) W czasie trwania postępowania dotyczącego przyznania praw przewozowych dokumentacja jest udostępniana do wglądu po upływie terminu składania wniosków określonego w ust. 1.

Paragraf 70c

(1) Podejmując decyzję o przyznaniu praw przewozowych Ministerstwo Transportu zwraca szczególną uwagę na:

a)	rodzaj i poziom oferowanych usług lotniczych,

b)	częstotliwość oferowanych usług lotniczych oraz oferowaną zdolność przewozową,

c)	proponowany termin rozpoczęcia obsługi połączenia i okres jego obsługi,

d)	dostępność oferowanych usług dla klientów,

e)	proponowaną strukturę taryf,

f)	zapewnienie obsługi transportowej, w tym spójność i zintegrowanie z istniejącą siatką połączeń.

(2) Ministerstwo Transportu podejmuje decyzję w sprawie wniosków o przyznanie praw przewozowych w terminie 60 dni od otrzymania pierwszego wniosku.

(3) Decyzję o przyznaniu praw przewozowych obowiązuje przez okres 10 lat.

(4) Ministerstwo Transportu umieszcza decyzję dotyczącą przyznania praw przewozowych na urzędowej tablicy ogłoszeń i równocześnie publikuje ją w sposób umożliwiający dostęp na odległość.

(5) Prawa przewozowe przyznane danemu przewoźnikowi lotniczemu nie mogą być przez niego scedowane na inną osobę.

(6) W przypadku nieprzyznania przez właściwy urząd innego państwa praw przewozowych na określonej trasie lub cofnięcia takich praw, obowiązkiem przewoźnika lotniczego jest bezzwłoczne pisemne poinformowanie o tym fakcie Ministerstwa Transportu.

Paragraf 70d

Cofnięcie praw przewozowych

Ministerstwo Transportu cofa prawa przewozowe, jeżeli:

a)	przewoźnik lotniczy nie rozpoczął obsługi określonej trasy w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o przyznaniu praw przewozowych nabrała mocy prawnej,

b)	przewoźnik lotniczy nie korzysta z przyznanych mu praw przewozowych w okresie dłuższym niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych,

c)	właściwy urząd innego państwa nie przyzna praw przewozowych danemu przewoźnikowi lotniczemu lub je cofnie,

d)	przewoźnik lotniczy narusza warunki ustanowione w decyzji o przyznaniu praw przewozowych.”

Treść przepisów wykonawczych paragrafu 70a ust. 2 ustawy nr 49/1997 Coll. o lotnictwie cywilnym, z późniejszymi zmianami, określających formalne wymogi dotyczące wniosków o przyznanie praw przewozowych (nowy paragraf 18a rozporządzenia Ministerstwa Transportu nr 108/1997 Coll., z późniejszymi zmianami)

36.

Po paragrafie 18 dodaje się poniższy nowy paragraf 18a, zawierającą tytuł i przypis 11d:

„18a

Formalne wymogi dotyczące wniosków o przyznanie praw przewozowych i dokumentów, które należy do nich dołączyć

(dot.: paragrafu 70a ust. 2 ustawy)

(1) Wniosek o przyznanie praw przewozowych musi zawierać:

—	informacje określone właściwymi przepisami (1),

—	opis proponowanych połączeń zawierający okres i typ połączenia,

—	proponowany rozkład lotów wraz z ograniczeniami w prawach przewozowych,

—	rodzaj statku powietrznego i jego konfigurację,

—	przewidywany termin rozpoczęcia obsługi połączenia,

—	proponowaną strukturę taryf,

—	spodziewane zyski z obsługi połączenia,

—	opis form, w jakich oferowane będzie połączenie, w tym zasady dotyczące sprzedaży biletów,

—	powiązania z istniejącą siatką połączeń przewoźnika oraz siatką połączeń innych przewoźników.

Do wniosków należy dołączyć następujące dokumenty:

—	koncesję na wykonywanie przewozu lotniczego zgodną z bezpośrednio stosowanym prawodawstwem WE (2),

—	certyfikat przewoźnika lotniczego zawierający dane dotyczące jego działalności wraz z zasięgiem geograficznym obejmującym prawa przewozowe, których dotyczy wniosek

—	polisę ubezpieczeniową od odpowiedzialności cywilnej za szkody związane z eksploatacją statków powietrznych względem pasażerów, bagażu, towarów i osób trzecich,

—	program bezpieczeństwa.

(1) Paragraf 45 ustawy nr 500/2004 Coll., kodeks administracyjny.

(2) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2407/92 z dnia 23 lipca 1992 r. w sprawie przyznawania licencji przewoźnikom lotniczym”

20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/15

Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu koksu z węgla w kawałkach o średnicy większej niż 80 mm (koksu 80+) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

(2006/C 313/07)

Komisja otrzymała skargę złożoną zgodnie z art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 384/96 w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej („rozporządzenie podstawowe”) (1) zawierającą zarzut istnienia dumpingu w przywozie koksu 80+ pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie”), który powoduje istotną szkodę dla przemysłu wspólnotowego.

1. Skarga

Skarga została złożona w dniu 20 listopada 2006 r. przez trzech producentów wspólnotowych reprezentujących znaczną część, w tym przypadku powyżej 30 %, ogólnej wspólnotowej produkcji koksu 80+.

2. Produkt

Produktem, którego dotyczy zarzut dumpingu jest koks z węgla w kawałkach o średnicy większej niż 80 mm (koks 80+), pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty postępowaniem”), zgłaszany zwykle w ramach kodów CN ex 2704 00 19. Powyższy kod CN podany jest jedynie w celach informacyjnych.

3. Zarzut dumpingu

Zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego skarżący ustalił wartość normalną dla Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie wartości normalnej konstruowanej dla kraju o gospodarce rynkowej wymienionego w pkt 5.1 lit. d). Zarzut dumpingu jest oparty na porównaniu wyliczonej wartości normalnej z cenami eksportowymi produktu objętego postępowaniem sprzedawanego na wywóz do Wspólnoty.

Obliczony na tej podstawie margines dumpingu jest znaczny.

4. Zarzut spowodowania szkody

Skarżący przedstawił dowody świadczące o tym, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Chińskiej Republiki Ludowej ogólnie wzrósł zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i pod względem udziału w rynku.

Zarzuca się, że ilości i ceny przywożonego produktu objętego postępowaniem mają, oprócz innych skutków, negatywny wpływ na udział w rynku, sprzedawane ilości oraz poziom cen stosowanych przez przemysł wspólnotowy, co ma znaczące niekorzystne skutki w odniesieniu do ogólnych wyników i sytuacji finansowej przemysłu wspólnotowego.

5. Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym i ustaleniu, że skarga została złożona przez przemysł wspólnotowy lub w jego imieniu oraz że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie postępowania, Komisja niniejszym wszczyna dochodzenie zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.1. Procedura dotycząca stwierdzenia dumpingu i ustalenia szkody

W dochodzeniu ustali się, czy produkt objęty postępowaniem pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej jest sprzedawany po cenach dumpingowych i czy dumping ten spowodował szkodę.

a) Kontrola wyrywkowa

Ze względu na dużą liczbę stron uczestniczących w postępowaniu Komisja może podjąć decyzję o zastosowaniu kontroli wyrywkowej zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(i) Kontrola wyrywkowa eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności dokonania kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy eksporterzy/producenci lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, w terminie określonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i w formie wskazanej w pkt 7, następujących informacji na temat ich przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw:

—	nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów,

—	obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży na wywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem, w tonach, w okresie od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r.,

—	obroty, w walucie lokalnej, oraz wielkość sprzedaży produktu objętego postępowaniem na rynku krajowym, w tonach, w okresie od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r.,

—	informacja, czy przedsiębiorstwo zamierza wystąpić o ustalenie dla siebie indywidualnego marginesu (2) (z wnioskiem takim mogą wystąpić tylko producenci),

—	dokładne określenie rodzaju działalności przedsiębiorstwa w odniesieniu do produkcji produktu objętego postępowaniem,

—	nazwy i dokładne określenie rodzaju działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (3), uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży (przeznaczonej na wywóz i/lub krajowej) produktu objętego postępowaniem,

—	wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

—

poprzez przekazanie wyżej wspomnianych informacji przedsiębiorstwo wyraża zgodę na ewentualne włączenie go do próby. Jeżeli przedsiębiorstwo zostanie włączone do próby, będzie to dla niego oznaczać konieczność udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz wyrażenie zgody na przeprowadzenie dochodzenia na miejscu w zakresie udzielonych odpowiedzi. W przypadku gdy przedsiębiorstwo nie wyrazi zgody na ewentualne włączenie go do próby, zostanie uznane za podmiot niewspółpracujący w dochodzeniu. Konsekwencje braku współpracy określono w pkt 8 poniżej.

Ponadto w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby eksporterów/producentów Komisja skontaktuje się z władzami kraju wywozu i wszystkimi znanymi jej zrzeszeniami eksporterów/producentów.

(ii) Kontrola wyrywkowa importerów

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy lub przedstawiciele działający w ich imieniu są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (i) i w formie wskazanej w pkt 7, następujących informacji na temat swojego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw:

—	nazwa, adres, adres e-mail, numer telefonu i faksu oraz dane osoby wyznaczonej do kontaktów,

—	łączny obrót przedsiębiorstwa wyrażony w euro w okresie od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r.,

—	łączna liczba pracowników,

—	dokładne określenie działalności firmy w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem,

—	wielkość w tonach i wartość w euro przywozu do Wspólnoty i odsprzedaży dokonanej na rynku wspólnotowym w okresie od 1 października 2005 r. do 30 września 2006 r. w odniesieniu do przywożonego produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej,

—	nazwy i dokładne określenie działalności wszystkich przedsiębiorstw powiązanych (3) uczestniczących w produkcji i/lub sprzedaży produktu objętego postępowaniem,

—	wszelkie inne istotne informacje, które mogłyby pomóc Komisji w doborze próby,

—

Ponadto, w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla doboru próby importerów, Komisja skontaktuje się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

(iii) Ostateczny dobór próby

Wszystkie zainteresowane strony pragnące przedstawić jakiekolwiek istotne informacje dotyczące doboru próby muszą tego dokonać w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (ii).

Komisja zamierza dokonać ostatecznego doboru próby po konsultacji z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby.

Przedsiębiorstwa włączone do próby muszą udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie ustalonym w pkt 6 lit. b) ppkt (iii) i muszą współpracować w trakcie dochodzenia.

W przypadku braku wystarczającej współpracy Komisja może oprzeć swoje ustalenia, zgodnie z art. 17 ust. 4 i art. 18 rozporządzenia podstawowego, na dostępnych faktach. Ustalenia oparte na dostępnych faktach mogą być mniej korzystne dla zainteresowanej strony, zgodnie z wyjaśnieniami w pkt 8.

b) Kwestionariusze

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja prześle kwestionariusze do producentów przemysłu wspólnotowego oraz do wszystkich zrzeszeń producentów we Wspólnocie, do eksporterów/producentów objętych próbą w Chińskiej Republice Ludowej, do wszelkich zrzeszeń eksporterów/producentów, do importerów objętych próbą, do wszystkich zrzeszeń importerów wymienionych w skardze oraz do władz odnośnego kraju wywozu.

Eksporterzy/producenci w Chińskiej Republice Ludowej występujący o ustalenie indywidualnego marginesu, mając na uwadze zastosowanie art. 17 ust. 3 i art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii) niniejszego zawiadomienia. W związku z tym muszą zwrócić się z prośbą o wydanie kwestionariusza w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (i). Jednakże strony te muszą mieć świadomość, że jeżeli kontrola wyrywkowa zostanie zastosowana w odniesieniu do eksporterów/producentów, Komisja może mimo wszystko podjąć decyzję o niewyliczaniu dla nich indywidualnego marginesu, jeżeli liczba eksporterów/producentów jest tak duża, że indywidualne badania byłyby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiałyby zakończenie dochodzenia na czas.

c) Gromadzenie informacji i przeprowadzanie przesłuchań

Wszystkie zainteresowane strony niniejszym wzywa się do przedstawienia opinii, a także informacji innych, niż odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w kwestionariuszu, oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających. Wymienione informacje i dowody potwierdzające powinny wpłynąć do Komisji w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (ii).

Ponadto Komisja może przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpiły one z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane. Wniosek ten należy złożyć w terminie określonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii).

d) Wybór kraju o gospodarce rynkowej

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego przewiduje się wybór Stanów Zjednoczonych Ameryki jako odpowiedniego kraju o gospodarce rynkowej w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Zainteresowane strony są niniejszym proszone o wypowiedzenie się na temat stosowności wyboru kraju w szczególnym terminie określonym w pkt 6 lit. c).

e) Status gospodarki rynkowej

Dla eksporterów/producentów z Chińskiej Republiki Ludowej, którzy wystąpią z wnioskiem i dostarczą wystarczające dowody, że prowadzą działalność w warunkach gospodarki rynkowej, tzn. spełniają kryteria ustanowione w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego, wartość normalna zostanie ustalona zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego. Eksporterzy/producenci mający zamiar przedłożyć właściwie uzasadnione wnioski muszą to zrobić w szczególnym terminie ustalonym w pkt 6 lit. d). Komisja prześle formularze wniosków do wszystkich eksporterów/producentów w Chińskiej Republice Ludowej wymienionych w skardze, do wszystkich zrzeszeń eksporterów/producentów wymienionych w skardze oraz do władz Chińskiej Republiki Ludowej.

5.2. Procedura oceny interesu Wspólnoty

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego i w przypadku, gdy zarzuty dumpingu i spowodowania szkody są uzasadnione, zostanie podjęta decyzja, czy przyjęcie środków antydumpingowych nie będzie sprzeczne z interesem Wspólnoty. Z tego powodu przemysł wspólnotowy, importerzy, reprezentujące ich zrzeszenia, reprezentatywni użytkownicy i reprezentatywne organizacje konsumentów mogą, w ogólnych terminach ustalonych w pkt 6 lit. a) ppkt (ii), zgłosić się do Komisji i przekazać stosowne informacje, pod warunkiem że udowodnią istnienie obiektywnego związku pomiędzy swoją działalnością a produktem objętym postępowaniem. Strony, które postąpiły zgodnie z wymogiem określonym w poprzednim zdaniu, mogą wystąpić z wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, w terminie ustalonym w pkt 6 lit. a) ppkt (iii). Należy zauważyć, iż każda informacja przedstawiona zgodnie z art. 21 zostanie uwzględniona wyłącznie wtedy, gdy będzie poparta udokumentowanymi informacjami w momencie jej przedstawienia.

6. Terminy

a) Terminy ogólne

(i) Dla stron zwracających się z prośbą o przesłanie kwestionariusza lub innych formularzy

Wszystkie zainteresowane strony powinny zwrócić się z prośbą o przesłanie kwestionariusza lub innych formularzy w jak najkrótszym terminie, lecz nie później niż 10 dni po opublikowaniu niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(ii) Dla stron zgłaszających się, udzielających odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i przedkładających inne informacje

Wszystkie zainteresowane strony, jeżeli ich wnioski mają być uwzględnione podczas dochodzenia, muszą zgłosić się do Komisji, przedstawić swoje opinie i przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu lub przedstawić wszystkie inne informacje w terminie 40 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, o ile nie wskazano inaczej. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż korzystanie z większości praw proceduralnych ustanowionych w rozporządzeniu podstawowym jest uwarunkowane zgłoszeniem się przez stronę w wyżej wymienionym terminie.

Przedsiębiorstwa wybrane do próby muszą przedłożyć odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminach wskazanych w pkt 6 lit. b) ppkt (iii).

(iii) Przesłuchania

Wszystkie zainteresowane strony mogą składać wnioski o przesłuchanie przez Komisję w takim samym terminie 40 dni.

b) Szczególny termin w odniesieniu do kontroli wyrywkowych

(i)

Informacje, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (i) oraz 5.1 lit. a) ppkt (ii), powinny wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, iż Komisja zamierza przeprowadzić konsultacje na temat ostatecznego doboru próby z zainteresowanymi stronami, które wyraziły gotowość włączenia ich do próby, w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(ii)	Wszystkie inne informacje istotne dla doboru próby, o których mowa w pkt 5.1 lit. a) ppkt (iii), muszą wpłynąć do Komisji w terminie 21 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(iii)

Kwestionariusze wypełnione przez strony objęte próbą muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty powiadomienia ich o włączeniu do próby.

c) Szczególny termin dotyczący wyboru kraju o gospodarce rynkowej

Strony dochodzenia mogą chcieć wypowiedzieć się na temat stosowności wyboru Stanów Zjednoczonych Ameryki, które, jak wskazano w pkt 5.1 lit. d), mają być wykorzystane jako kraj o gospodarce rynkowej w celu ustalenia wartości normalnej w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej. Uwagi muszą wpłynąć do Komisji w terminie 10 dni od opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

d) Szczególny termin dotyczący składania wniosków o przyznanie statusu gospodarki rynkowej i/lub indywidualne traktowanie

Właściwie uzasadnione wnioski o przyznanie statusu gospodarki rynkowej (jak wskazano w pkt 5.1 lit. e)) i/lub o indywidualne traktowanie zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego muszą wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

7. Oświadczenia pisemne, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencja

Wszelkie oświadczenia i wnioski przedkładane przez zainteresowane strony należy składać na piśmie (nie w formie elektronicznej, chyba że ustalono inaczej); należy w nich wskazać nazwę, adres, adres e-mail, numery telefonu i faksu zainteresowanej strony. Wszelkie oświadczenia pisemne, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i korespondencję dostarczaną przez zainteresowane strony na zasadzie poufności należy oznakować „Limited (4)” oraz, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, dołączyć do nich wersję bez klauzuli poufności, oznakowaną „Do wglądu zainteresowanych stron”.

Adres Komisji do korespondencji:

European Commission

Directorate General for Trade

Directorate B

Office: J-79 5/16

B-1049 Brussels

Faks: (32-2) 295 65 05.

8. Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania ustaleń tymczasowych lub końcowych, potwierdzających lub zaprzeczających, na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te nie są brane pod uwagę, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów. Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

9. Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie zostanie zamknięte, zgodnie z art. 6 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, w terminie 15 miesięcy począwszy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia podstawowego tymczasowe środki mogą zostać nałożone nie później niż 9 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 2117/2005 (Dz.U. L 340 z 23.12.2005, str. 17).

(2) O marginesy indywidualne można występować zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego dla przedsiębiorstw nieobjętych kontrolą wyrywkową, zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego dotyczącym indywidualnego traktowania, w przypadku krajów, których gospodarka nie jest gospodarką rynkową lub krajach przechodzących transformację gospodarczą, oraz zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego dla przedsiębiorstw ubiegających się o status przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej. Wystąpienie o indywidualne traktowanie wymaga złożenia wniosku na mocy art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, natomiast wystąpienie o nadanie statusu przedsiębiorstwa działającego w warunkach gospodarki rynkowej wymaga złożenia wniosku zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(3) W celu uzyskania objaśnień dotyczących pojęcia przedsiębiorstw powiązanych należy odnieść się do art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1).

(4) Objaśnienia dotyczące pojęcia przedsiębiorstw powiązanych zawiera art. 143 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1). Oznacza to, że dokument służy wyłącznie do użytku wewnętrznego. Jest on chroniony zgodnie z art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, str. 43). Jest to dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego i art. 6 Porozumienia WTO w sprawie wykonywania art. VI GATT 1994 (Porozumienie antydumpingowe).

20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/19

Procedura informacyjna — przepisy techniczne

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/C 313/08)

Dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług w społeczeństwie informacyjnym (Dz.U. L 204 z 21.7.1998, str. 37; Dz.U. L 217 z 5.8.1998, str. 18).

Notyfikacje projektów krajowych przepisów technicznych otrzymane przez Komisję

Pozycja (1)	Tytuł	Koniec trzymiesięcznego okresu status quo (2)
2006/0610/PL	Projekt rozporządzenia Ministra Gospodarki zmieniającego rozporządzenie w sprawie kryteriów oraz procedur dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu	19.2.2007
2006/0611/E	Projekt ustawy o środkach dających impuls społeczeństwu informacyjnemu	21.2.2007
2006/0612/S	Przepisy Urzędu Drogowego w sprawie samochodów i przyczep samochodowych	21.2.2007
2006/0613/NL	Zmiany do Krajowego Planu Zarządzania Odpadami na lata 2002–2012 [Landelijk Afvalbeheerplan]	22.2.2007
2006/0614/EE	Rozporządzenie Ministra Rolnictwa: Poprawiony wykaz przedsiębiorstw podlegających zatwierdzeniu w odniesieniu do przechowywania żywności, wymagania dotyczące treści wniosku o zatwierdzenie, wykaz dokumentów, które należy dołączyć do wniosku o zatwierdzenie, procedura składania wniosków	22.2.2007
2006/0615/D	Projekt III ustawy zmieniającej ustawy o podatkach konsumpcyjnych	23.2.2007
2006/0616/UK	Rozporządzenie z 2007 r. o niewymiarowych labraksach	23.2.2007
2006/0617/B	Dekret królewski w sprawie statków żeglugi śródlądowej wykorzystywanych także do krajowej żeglugi morskiej	26.2.2007
2006/0618/D	Dodatkowe techniczne warunki umowy oraz wytyczne w zakresie budowli inżynieryjnych (ZTV-ING), część 2: Fundamentowanie, rozdział 1: Wykopy budowlane, rozdział 2: Posadowienie, rozdział 3: Odwadnianie, rozdział 4: Konstrukcje podporowe	26.2.2007
2006/0619/E	Krajowa tabela przydziału częstotliwości (skrót hiszpański: CNAF)	26.2.2007

Komisja zwraca uwagę na orzeczenie wydane w dniu 30 kwietnia 1996 r. w sprawie CIA Security (C-194/94 — ECR I, str. 2201), w którym Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że artykuły 8 i 9 Dyrektywy 98/34/WE (wcześniej 83/189/EWG) należy interpretować w taki sposób, że jednostki mogą powoływać się na nie przed sądami krajowymi, mającymi obowiązek zaniechać stosowania krajowego przepisu technicznego, który nie został notyfikowany zgodnie z Dyrektywą.

Orzeczenie to potwierdza komunikat Komisji z dnia 1 października 1986 r. (Dz.U. C 245 z 1.10.1986, str. 4).

W związku z tym, niedopełnienie obowiązku notyfikacji powoduje, że odnośne przepisy techniczne nie mogą być stosowane przez sąd, w rezultacie nie mają one mocy obowiązującej w stosunku do jednostek.

Więcej informacji na temat procedury notyfikacji można zasięgnąć pod adresem:

European Commission

DG Enterprise and Industry, Unit C3

B-1049 Brussels

e-mail: Dir83-189-Central@ec.europa.eu

Informacje także na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/enterprise/tris/

Aby uzyskać dalsze informacje na temat notyfikacji, prosimy o kontakt z krajowymi instytucjami wymienionymi poniżej:

WYKAZ INSTYTUCJI KRAJOWYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA WDRAŻANIE DYREKTYWY 98/34/WE

BELGIA

BELNotif

Qualité et Sécurité

SPF Economie, PME, Classes moyennes et Energie

NG III — 4ème étage

boulevard du Roi Albert II/16

B-1000 Bruxelles

Pani Pascaline Descamps

Tel.: (32-2) 277 80 03

Faks: (32-2) 277 54 01

e-mail: pascaline.descamps@mineco.fgov.be

paolo.caruso@mineco.fgov.be

e-mail ogólny: belnotif@mineco.fgov.be

Witryna internetowa: http://www.mineco.fgov.be

REPUBLIKA CZESKA

Czech Office for Standards, Metrology and Testing

Gorazdova 24

P.O. BOX 49

CZ-128 01 Praha 2

Pan Miroslav Chloupek

Director of International Relations Department

Tel.: (420) 224 907 123

Faks: (420) 224 914 990

e-mail: chloupek@unmz.cz

Pani Lucie Růžičková

Tel.: (420) 224 907 139

Faks: (420) 224 907 122

e-mail: ruzickova@unmz.cz

e-mail ogólny: eu9834@unmz.cz

Witryna internetowa: http://www.unmz.cz

DANIA

Erhvervs- og Byggestyrelsen

(National Agency for Enterprise and Construction)

Dahlerups Pakhus

Langelinie Allé 17

DK-2100 København Ø (or DK-2100 Copenhagen OE)

Pan Bjarne Bang Christensen

Legal adviser

Tel.: (45) 35 46 63 66 (bezpośredni)

e-mail: bbc@ebst.dk

Pani Birgit Jensen

Principal Executive Officer

Tel.: (45) 35 46 62 87 (bezpośredni)

Faks: (45) 35 46 62 03

e-mail: bij@ebst.dk

Ms Pernille Hjort Engstrøm

Head of Section

Tel.: (45) 35 46 63 35 (bezpośredni)

E-mail: phe@ebst.dk

Wspólna skrzynka pocztowa dla wiadomości dotyczących zawiadomień — noti@ebst.dk

Witryna internetowa: http://www.ebst.dk/Notifikationer

NIEMCY

Bundesministerium für Wirtschaft und Technologie

Referat EA3

Scharnhorststr. 34–37

D-10115 Berlin

Pani Christina Jäckel

Tel.: (49-30) 20 14 63 53

Faks: (49-30) 20 14 53 79

e-mail: infonorm@bmwa.bund.de

Witryna internetowa: http://www.bmwa.bund.de

ESTONIA

Ministry of Economic Affairs and Communications

Harju str. 11

EE-15072 Tallinn

Pan Karl Stern

Executive Officer of Trade Policy Division

EU and International Co-operation Department

Tel.: (372) 625 64 05

Faks: (372) 631 30 29

e-mail: karl.stern@mkm.ee

e-mail ogólny: el.teavitamine@mkm.ee

Witryna internetowa: http://www.mkm.ee

GRECJA

Ministry of Development

General Secretariat of Industry

Mesogeion 119

GR-101 92 ATHENS

Tel.: (30-210) 696 98 63

Faks: (30-210) 696 91 06

ELOT

Acharnon 313

GR-111 45 ATHENS

Pani Evangelia Alexandri

Tel.: (30-210) 212 03 01

Faks: (30-210) 228 62 19

e-mail: alex@elot.gr

e-mail ogólny: 83189in@elot.gr

Witryna internetowa: http://www.elot.gr

HISZPANIA

S.G. de Asuntos Industriales, Energéticos, de Transportes y Comunicaciones y de Medio Ambiente

D.G. de Coordinación del Mercado Interior y otras PPCC

Secretaría de Estado para la Unión Europea

Ministerio de Asuntos Exteriores y de Cooperación

Torres „Ágora”

C/ Serrano Galvache, 26-4a

E-20033 Madrid

Pan Angel Silván Torregrosa

Tel.: (34-91) 379 83 32

Pani Esther Pérez Peláez

Doradca Techniczny

e-mail: esther.perez@ue.mae.es

Tel.: (34-91) 379 84 64

Faks: (34-91) 379 84 01

e-mail ogólny: d83-189@ue.mae.es

FRANCJA

Délégation interministérielle aux normes

Direction générale de l'Industrie, des Technologies de l'information et des Postes (DiGITIP)

Service des politiques d'innovation et de compétitivité (SPIC)

Sous-direction de la normalisation, de la qualité et de la propriété industrielle (SQUALPI)

DiGITIP 5

12, rue Villiot

F-75572 Paris Cedex 12

Pani Suzanne Piau

Tel.: (33-1) 53 44 97 04

Faks: (33-1) 53 44 98 88

e-mail: suzanne.piau@industrie.gouv.fr

Pani Françoise Ouvrard

Tel.: (33-1) 53 44 97 05

Faks: (33-1) 53 44 98 88

e-mail: francoise.ouvrard@industrie.gouv.fr

e-mail ogólny: d9834.france@industrie.gouv.fr

IRLANDIA

NSAI

Glasnevin

Dublin 9

Ireland

Pan Tony Losty

Tel.: (353-1) 807 38 80

Faks: (353-1) 807 38 38

e-mail: tony.losty@nsai.ie

Witryna internetowa: http://www.nsai.ie

WŁOCHY

Ministero dello sviluppo economico

Direzione Generale per lo sviluppo produttivo e la competitività

Ufficio F1 — Ispettorato tecnico dell'industria

Via Molise 2

I-00187 Roma

Pan Vincenzo Correggia

Tel.: (39-6) 47 05 22 05

Faks: (39-6) 47 88 78 05

e-mail: vincenzo.correggia@attivitaproduttive.gov.it

Pan Enrico Castiglioni

Tel.: (39-6) 47 05 26 69

Faks: (39-6) 47 88 78 05

e-mail: enrico.castiglioni@attivitaproduttive.gov.it

e-mail ogólny: ucn98.34.italia@attivitaproduttive.gov.it

Witryna internetowa: http://www.attivitaproduttive.gov.it

CYPR

Cyprus Organization for the Promotion of Quality

Ministry of Commerce, Industry and Tourism

13-15, A. Araouzou street

CY-1421 Nicosia

Tel.: (357) 22 40 93 10

Faks: (357) 22 75 41 03

Pan Antonis Ioannou

Tel.: (357) 22 40 94 09

Faks: (357) 22 75 41 03

e-mail: aioannou@cys.mcit.gov.cy

e-mail ogólny: dir9834@cys.mcit.gov.cy

Witryna internetowa: http://www.cys.mcit.gov.cy

ŁOTWA

Ministry of Economics of Republic of Latvia

Trade Normative and SOLVIT Notification Division

SOLVIT Coordination Centre

55, Brīvības Street

LV-1519 Riga

Reinis Berzins

Deputy Head of Trade Normative and SOLVIT Notification Division

Tel.: (371) 70132 30

Faks: (371) 728 08 82

Zanda Liekna

Senior Officer of Division of EU Internal Market Coordination

Tel.: (371) 701 32 36

Tel.: (371) 701 30 67

Faks: (371) 728 08 82

e-mail: zanda.liekna@em.gov.lv

e-mail ogólny: notification@em.gov.lv

LITWA

Lithuanian Standards Board

T. Kosciuskos g. 30

LT-01100 Vilnius

Pani Daiva Lesickiene

Tel.: (370-5) 270 93 47

Faks: (370-5) 270 93 67

e-mail: dir9834@lsd.lt

Witryna internetowa: http://www.lsd.lt

LUKSEMBURG

SEE — Service de l'Energie de l'Etat

34, avenue de la Porte-Neuve B.P. 10

L-2010 Luxembourg

Pan J.P. Hoffmann

Tel.: (352) 46 97 46 1

Faks: (352) 22 25 24

e-mail: see.direction@eg.etat.lu

Witryna internetowa: http://www.see.lu

WĘGRY

Hungarian Notification Centre —

Ministry of Economy and Transport

Industrial Department

Budapest

Honvéd u. 13-15.

H-1880

Pan Zsolt Fazekas

Leading Councillor

e-mail: fazekas.zsolt@gkm.gov.hu

Tel.: (36-1) 374 28 73

Faks: (36-1) 473 16 22

e-mail: notification@gkm.gov.hu

Witryna internetowa: http://www.gkm.hu/dokk/main/gkm

MALTA

Malta Standards Authority

Level 2

Evans Building

Merchants Street

VLT 03

MT-Valletta

Tel.: (356) 21 24 24 20

Tel.: (356) 21 24 32 82

Faks: (356) 21 24 24 06

Pani Lorna Cachia

e-mail: lorna.cachia@msa.org.mt

e-mail ogólny: notification@msa.org.mt

Witryna internetowa: http://www.msa.org.mt

HOLANDIA

Ministerie van Financiën

Belastingsdienst/Douane Noord

Team bijzondere klantbehandeling

Centrale Dienst voor In-en uitvoer

Engelse Kamp 2

Postbus 30003

9700 RD Groningen

Nederland

Pan Ebel van der Heide

Tel.: (31-50) 523 21 34

Pani Hennie Boekema

Tel.: (31-50) 523 21 35

Pani Tineke Elzer

Tel.: (31-50) 523 21 33

Faks: (31-50) 523 21 59

e-mail ogólny:

Enquiry.Point@tiscali-business.nl

Enquiry.Point2@tiscali-business.nl

AUSTRIA

Bundesministerium für Wirtschaft und Arbeit

Abteilung C2/1

Stubenring 1

A-1010 Wien

Pani Brigitte Wikgolm

Tel.: (43-1) 711 00 58 96

Faks: (43-1) 715 96 51 lub (43-1) 712 06 80

e-mail: not9834@bmwa.gv.at

Witryna internetowa: http://www.bmwa.gv.at

POLSKA

Ministerstwo Gospodarki

Departament Regulacji Gospodarczych

Plac Trzech Krzyży 3/5

PL-00-570 Warszawa

Pani Barbara H. Kozłowska

Tel.: (48-22) 693 54 07

Faks: (48-22) 693 40 25

e-mail: barbara.kozlowska@mg.gov.pl

Pani Agata Gągor

Tel.: (48-22) 693 56 90

e-mail ogólny: notyfikacja@mg.gov.pl

PORTUGALIA

Instituto Portugês da Qualidade

Rua Antonio Gião, 2

P-2829-513 Caparica

Pani Cândida Pires

Tel.: (351-21) 294 82 36 lub 81 00

Faks: (351-21) 294 82 23

e-mail: c.pires@mail.ipq.pt

e-mail ogólny: not9834@mail.ipq.pt

Witryna internetowa: http://www.ipq.pt

SŁOWENIA

SIST — Slovenian Institute for Standardization

Contact point for 98/34/EC and WTO-TBT Enquiry Point

Šmartinska 140

SLO-1000 Ljubljana

Pani Vesna Stražišar

Tel.: (386-1) 478 30 41

Faks: (386-1) 478 30 98

e-mail: contact@sist.si

SŁOWACJA

Pani Kvetoslava Steinlova

Director of the Department of European Integration,

Office of Standards, Metrology and Testing of the Slovak Republic

Stefanovicova 3

SK-814 39 Bratislava

Tel.: (421-2) 52 49 35 21

Faks: (421-2) 52 49 10 50

e-mail: steinlova@normoff.gov.sk

FINLANDIA

Kauppa-ja teollisuusministeriö

(Ministerstwo Handlu i Przemysłu)

Adres dla odwiedzających:

Aleksanterinkatu 4

FIN-00171 Helsinki

oraz

Katakatu 3

FIN-00120 Helsinki

Adres pocztowy:

PO Box 32

FIN-00023 Government

Pani Leila Orava

Tel.: (358-9) 16 06 46 86

Faks: (358-9) 16 06 46 22

e-mail: leila.orava@ktm.fi

Pani Katri Amper

Tel.: (358-9) 16 06 46 48

e-mail ogólny: maaraykset.tekniset@ktm.fi

Witryna internetowa: http://www.ktm.fi

SZWECJA

Kommerskollegium

(Krajowy Urząd Handlu)

Box 6803

Drottninggatan 89

S-113 86 Stockholm

Pani Kerstin Carlsson

Tel.: (46-8) 690 48 82 lub (46-8) 690 48 00

Faks: (46-8) 690 48 40 lub (46-8) 30 67 59

e-mail: kerstin.carlsson@kommers.se

e-mail ogólny: 9834@kommers.se

Witryna internetowa: http://www.kommers.se

WIELKA BRYTANIA

Department of Trade and Industry

Standards and Technical Regulations Directorate 2

151 Buckingham Palace Road

London SW1 W 9SS

United Kingdom

Pan Philip Plumb

Tel.: (44-207) 215 14 88

Faks: (44-207) 215 13 40

e-mail: philip.plumb@dti.gsi.gov.uk

e-mail ogólny: 9834@dti.gsi.gov.uk

Witryna internetowa: http://www.dti.gov.uk/strd

EFTA — ESA

EFTA Surveillance Authority

Rue Belliard 35

B-1040 Bruxelles

Pani Adinda Batsleer

Tel.: (32-2) 286 18 61

Faks: (32-2) 286 18 00

e-mail: aba@eftasurv.int

Pani Tuija Ristiluoma

Tel.: (32-2) 286 18 71

Faks: (32-2) 286 18 00

e-mail: tri@eftasurv.int

e-mail ogólny: DRAFTTECHREGESA@eftasurv.int

Witryna internetowa: http://www.eftasurv.int

EFTA

Goods Unit

EFTA Secretariat

Rue Joseph II 12-16

B-1000 Bruxelles

Pani Kathleen Byrne

Tel.: (32-2) 286 17 49

Faks: (32-2) 286 17 42

e-mail: kathleen.byrne@efta.int

e-mail ogólny: DRAFTTECHREGEFTA@efta.int

Witryna internetowa: http://www.efta.int

TURCJA

Undersecretariat of Foreign Trade

General Directorate of Standardisation for Foreign Trade

Inönü Bulvari no 36

TR-06510

Emek — Ankara

Pan Mehmet Comert

Tel.: (90-312) 212 58 98

Faks: (90-312) 212 87 68

e-mail: comertm@dtm.gov.tr

Witryna internetowa: http://www.dtm.gov.tr

(1) Rok — numer identyfikacyjny — Państwo Członkowskie nadsyłające.

(2) Okres, w którym projekt nie może zostać przyjęty.

(3) Okres status quo nie ma zastosowania, ponieważ Komisja przyjmuje uzasadnienie pilnego przyjęcia podane przez Państwo Członkowskie dokonujące notyfikacji.

(4) Okres status quo nie ma zastosowania, ponieważ przepisy dotyczą specyfikacji technicznych lub innych wymagań bądź przepisów dotyczących usług, związanych z przepisami podatkowymi lub finansowymi, zgodnie z art. 1 ust. 11 akapitem drugim tiret trzecie dyrektywy 98/34/WE.

(5) Procedura informacyjna zakończona.

20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/26

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych na temat wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji (COM (2005) 690 wersja ostateczna)

(2006/C 313/12)

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,

uwzględniając dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych, w szczególności jego art. 41,

uwzględniając wniosek o wydanie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 wysłany do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w dniu 19 stycznia 2006 r.,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ OPINIĘ:

I. UWAGI WSTĘPNE

Wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji został przesłany przez Komisję do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) z prośbą o wydanie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia 45/2001/WE. EIOD uważa, że niniejsza opinia powinna zostać wymieniona w preambule do decyzji ramowej.

Omawiana decyzja ramowa uchyli decyzję Rady 2005/876/WSiSW z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego (1), której termin wykonania był ograniczony i która przyjęta została w trybie pilnym. W dniu 13 stycznia 2005 r. EIOD przedstawił opinię w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady 2005/876/WSiSW (2). W opinii tej zostały poruszone pewne kwestie, które są istotne dla wymiany informacji z rejestrów karnych, takie jak niezbędny charakter i proporcjonalność proponowanego instrumentu. EIOD był krytyczny w stosunku do przewidzianego we wniosku zakresu zastosowania przedmiotowego aktu prawnego (jego stosowanie nie jest ograniczone do niektórych poważnych przestępstw), a także w stosunku do zabezpieczeń podmiotu danych.

3.	W niniejszej opinii również zajęto się tymi zagadnieniami. Uwzględniono w niej także fakt, że omawiany wniosek jest dużo bardziej rozbudowany i przewiduje ustanowienie stałego systemu wymiany informacji w dziedzinie, w której ustawodawstwa państw członkowskich są wyjątkowo zróżnicowane.

W niniejszej opinii w pierwszej kolejności zostanie omówiony kontekst wniosku. W Unii Europejskiej pozbawionej wewnętrznych granic skuteczne zwalczanie przestępczości wymaga przynajmniej intensywnej współpracy między organami państw członkowskich. Na drodze ku tej współpracy występują jednak istotne przeszkody, po części dlatego, że zwalczanie przestępczości leży przede wszystkim w kompetencjach państw członkowskich.

Ponadto EIOD weźmie pod uwagę to, że ustanawiając zasady wymiany informacji można kierować się kilkoma modelami, z których każdy ma inny wpływ na ochronę danych. W niniejszej opinii — zarówno w części ogólnej, jak i w części poświeconej poszczególnym artykułom — zostaną omówione główne elementy wniosku i w ten sposób przeanalizowane zostaną między innymi następujące kwestie:

—

Wybory kierunków polityki leżące u podstaw wniosku. Wniosek dotyczy rejestrów karnych obywateli państw członkowskich i nie przewiduje utworzenia scentralizowanej bazy danych na szczeblu europejskim, nie zezwala na bezpośredni dostęp organom jednego państwa członkowskiego do baz danych w innych państwach członkowskich ani na współpracę za pośrednictwem Eurojustu;

—

Zabezpieczenia podmiotu danych. W art. 9 wniosku określono warunki wykorzystywania danych osobowych, a także ograniczenia dotyczące celów oraz dalszego wykorzystywania danych. We wniosku nie uwzględniono jego powiązań z ogólnymi zasadami ochrony danych w trzecim filarze przewidzianymi we wniosku dotyczącym decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych;

—

Podział odpowiedzialności, ponieważ — co zostanie omówione — możliwy jest udział co najmniej trzech państw członkowskich. Należy sprecyzować, które państwo członkowskie jest odpowiedzialne za między innymi wprowadzanie danych do rejestrów karnych, ich aktualizację, przetwarzanie i dalsze wykorzystywanie. Są to zagadnienia ważne, gdyż — co zostanie podkreślone w części II — w państwach członkowskich ramy prawne w tej dziedzinie nie są ujednolicone. W związku z tym należy także określić sposób zapewnienia odpowiedniego nadzoru nad wykorzystywaniem danych osobowych.

II. KONTEKST

6.	W deklaracji Rady Europejskiej w sprawie zwalczania terroryzmu z 25 i 26 marca 2004 r. ustanowienie europejskiego rejestru wyroków i orzeczeń o pozbawieniu praw wymienione zostało jako jeden ze środków prawodawczych pozwalających na dalszy rozwój ram legislacyjnych w celu zwalczania terroryzmu.

W programie haskim cel, a także poziom ambicji najwyraźniej uległy zmianie. Co się tyczy celu, program haski łączy wniosek z informacjami pochodzącymi z krajowych rejestrów wyroków skazujących i orzeczeń o pozbawieniu praw, szczególnie dotyczących przestępców seksualnych. Co do ambicji, zapowiedziano przedstawienie wniosku w sprawie usprawnienia wymiany informacji pochodzących z krajowych rejestrów karnych (w dziedzinie współpracy sądowej w sprawach karnych, pod hasłem wzajemnego uznawania).

Przedmiotowy wniosek jest jednym z wielu aktów prawnych, których celem jest usprawnienie wymiany informacji między organami ochrony porządku publicznego państw członkowskich. Jak przewidziano w Traktacie o UE (zwłaszcza w art. 29–31) instrumenty mające na celu zacieśnienie współpracy między państwami członkowskimi odgrywają kluczową rolę w trzecim filarze. Trzeci filar zapewnia przede wszystkim ramy wzajemnego zaufania i wzajemnego uznawania, a w dużo mniejszym stopniu ramy harmonizacji prawa krajowego. Wniosek odnosi się zatem do celów objętych tytułem VI Traktatu o UE. Ponieważ jednak podstawowe kompetencje nadal należą do państw członkowskich, specjalnej uwagi — w kontekście różnych poziomów kompetencji — wymaga zagadnienie skuteczności nowego aktu prawnego.

Ponadto wniosek należy oceniać w świetle istniejących ram prawnych dotyczących wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych. Głównym aktem prawnym jest Europejska konwencja o pomocy prawnej w sprawach karnych z 1959 r. Celem wniosku nie jest wprowadzenia zasadniczych zmian w systemie wymiany informacji ustanowionym przez Komisję. Przeciwnie, zakłada on usprawnienie istniejącego systemu, między innymi dzięki ustaleniu ram skomputeryzowanej wymiany informacji o wyrokach skazujących.

10.

Trudności w prowadzeniu naprawdę skutecznej wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych między państwami członkowskimi wynikają z różnic językowych i technologicznych oraz z odmienności ram prawnych w państwach członkowskich. Obserwuje się wyraźne braki pod względem przepisów krajowych w zakresie rejestrów karnych. Różnice w przepisach krajowych dotyczą rodzaju wyroków skazujących, które należy włączyć do rejestrów karnych, długości okresu przechowywania wyroków w tych rejestrach, informacji pochodzących z rejestrów karnych, które mają być przekazane stronom trzecim, a także celów, do których te informacje mogą zostać przekazane. W tym względzie możliwe jest odwołanie się do uwag EIOD zamieszczonych w opinii na temat wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie wymiany informacji w ramach zasady dostępności (3). Konieczne są dodatkowe środki, które zagwarantują skuteczne wyszukiwanie informacji i dostęp do nich (zob. także pkt 50–54 niniejszej opinii).

Ogólne ramy ochrony danych osobowych

11.

Przedmiotowy wniosek nie odnosi się w wyczerpujący sposób do zagadnienia ochrony danych osobowych. Jedynie w kilku przepisach skupiono się konkretnie na tej kwestii. Jest to całkowicie zrozumiałe, gdyż w motywie 10. wniosku zawarte jest wyraźne odniesienie do (wniosku dotyczącego) decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych. Decyzja ramowa miałaby bowiem zastosowanie, jako lex generalis, do operacji przetwarzania danych prowadzonych w ramach wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych, natomiast bardziej szczegółowe przepisy w zakresie ochrony danych ustanowione w omawianym wniosku powinny być uznane za lex specialis. Przykładowo, zasady dostępu są korzystniejsze dla podmiotu danych (zob. dalej w niniejszej opinii uwagi dotyczące art. 9).

12.

EIOD popiera to podejście, co zostało już podkreślone w poprzednich opiniach (4). Wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych jest jednak wciąż przedmiotem dyskusji w Parlamencie Europejskim i Radzie, a podstawowe kwestie — np. zakres zastosowania oraz zabezpieczenia stosowane przy przekazywaniu informacji państwom trzecim — są dalekie od rozstrzygnięcia. Sytuacja ta w istotny sposób wpływa na ocenę przedmiotowego wniosku.

13.

Przede wszystkim oznacza to, że omawiany wniosek sam w sobie nie można zapewnić wystarczającej ochrony danych osobowych w ramach wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych. EIOD podkreśla zatem, że omawiana decyzja ramowa Rady nie powinna wejść w życie wcześniej niż decyzja ramowa Rady w sprawie ochrony danych osobowych. Tę kolejność należy zagwarantować w jednym z przepisów końcowych omawianego wniosku.

14.

Ponadto, przy braku jasnego i stabilnego obrazu ogólnych zasad ochrony danych w trzecim filarze, ocena zabezpieczenia ochrony danych przewidzianego w przedmiotowym wniosku jest niezwykle trudna. Przykładowo, we wniosku tym przewidziane jest również przekazywanie danych osobowych państwom trzecim, ale — przy założeniu, że w decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych zostaną zawarte zasady ogólne — ustanawia on jedynie kilka bardziej szczegółowych, lecz częściowych zabezpieczeń (zob. dalej uwagi na temat art. 7). Ogólnie rzecz ujmując, znaczące zmiany zakresu zastosowania i istoty decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych wynikające z negocjacji prowadzonych w Radzie wpłyną bezpośrednio na zabezpieczenia ochrony danych w dziedzinie wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych. EIOD zaleca, aby Rada starannie połączyła negocjacje dotyczące omawianego wniosku z negocjacjami na temat decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych.

III. GŁÓWNE ELEMENTY WNIOSKU

15.	Po pierwsze, wniosek nie zajmuje się wyrokami skazującymi w państwach członkowskich dotyczącymi obywateli państw trzecich. Z oczywistych przyczyn proponowany system nie może mieć zastosowania do tych przypadków, ponieważ państwa trzecie nie podlegają prawu Unii Europejskiej.

16.

EIOD uważa, że obowiązujące instrumenty prawne w pewnym stopniu zapewniają wymianę informacji o skazanych obywatelach państw trzecich. W szczególności obowiązek wprowadzania niektórych danych tych osób do Systemu Informacyjnego Schengen (5) gwarantuje, że informacje o niektórych wyrokach skazujących są dostępne na całym terytorium Unii Europejskiej. Podobnie, system informacji ustanowiony w art. 7 konwencji o Europolu przewiduje wymianę danych między innymi na temat osób skazanych. Cele gromadzenia danych osobowych na mocy tych istniejących instrumentów nie są jednak takie same jak cel, w jakim dane osobowe włączane są do rejestru karnego. Wykorzystanie w ramach postępowań karnych danych zgromadzonych na mocy jednego z tych istniejących instrumentów nie zawsze byłoby więc zgodne z zasadą ograniczenia celu.

17.

Ponadto istniejące instrumenty nie gwarantują możliwości wymiany informacji pochodzących ze wszystkich rejestrów karnych, zwłaszcza informacji o osobach, które nie podlegają definicji zawartej w art. 95 i 96 konwencji wykonawczej do układu z Schengen. Poza tym nie jest jasna sytuacja prawna tych obywateli. Przykładowo, zgodnie z art. 14 ust. 4, decyzja z dnia 21 listopada 2005 r. (6) mająca zastosowanie do obywateli państw trzecich zostanie uchylona.

18.

Dla obywateli państw trzecich konieczne może się okazać ustanowienie systemu alternatywnego. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, państwa członkowskie opowiedziały się za sporządzeniem wykazu osób skazanych będących obywatelami krajów trzecich. Komisja zapowiedziała na czwarty kwartał 2006 roku przedstawienie wniosku dotyczącego wymiany informacji o wyrokach skazujących dotyczących tych obywateli. EIOD oceni ten wniosek po jego przyjęciu.

19.

Po drugie, wniosek nie pociąga za sobą ustanowienia europejskiego rejestru skazanych ani żadnej konkretnej bazy danych na szczeblu europejskim. Główne skutki tego wniosku — jeśli chodzi o bazy danych — to: konieczność scentralizowania rejestrów karnych, włączenia informacji o obywatelach skazanych w innych państwach członkowskich oraz utworzenia i rozwoju systemów technicznych ułatwiających wymianę informacji między państwami członkowskimi. EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że we wniosku nie wspiera się bezwarunkowego połączenia baz danych, a zatem utworzenia sieci baz danych, która byłaby trudna do monitorowania (7).

20.	Po trzecie, EIOD podkreśla, że we wniosku najwyraźniej przewidziano — ogólnie rzecz biorąc — odpowiedni i skuteczny w założeniu system wymiany informacji oraz zwraca szczególną uwagę na podstawowe elementy wniosku przedstawione poniżej.

21.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 wniosku państwo członkowskie, które wydaje wyrok skazujący na obywatela innego państwa członkowskiego i wpisuje ten wyrok do rejestru karnego, informuje o tym inne państwo członkowskie. W art. 5 przewidziano, że państwo członkowskie obywatelstwa przechowuje te informacje, tak aby móc je przekazać dalej na wniosek (trzeciego) państwa członkowskiego do celów postępowania karnego lub — na ściśle określonych warunkach — do innych celów. Jeśli taki wniosek zostanie złożony, państwo członkowskie obywatelstwa przekazuje pewne informacje (art. 6 i 7).

22.

Wniosek zawiera dodatkowe przepisy umożliwiające funkcjonowanie systemu, a najważniejszy z nich to obowiązek wyznaczenia organu centralnego (lub, do pewnych celów, kilku organów centralnych) odpowiedzialnego za przekazywanie i przechowywanie informacji. W tym kontekście EIOD zwraca uwagę na art. 10 i 11. W art. 10 przewidziano ogólny system językowy, a w art. 11 — znormalizowany sposób wymiany informacji, co po zakończeniu okresu przejściowego doprowadzi do obowiązku korzystania ze znormalizowanego formatu i przekazywania danych drogą elektroniczną. EIOD z zadowoleniem przyjmuje te podstawowe przepisy. Akt prawny wspierający wymianę informacji musi zawierać dodatkowe środki zapewniające skuteczne wyszukiwanie informacji oraz dostęp do nich.

23.

Ponadto EIOD podkreśla, że w takim akcie prawnym należy jasno określić odpowiedzialność poszczególnych podmiotów oraz ustalić granice kompetencji na szczeblu krajowym i europejskim. W akcie tym nie trzeba ustanawiać specjalnego instrumentu ochrony porządku publicznego, ale należy starać się zachować równowagę między wchodzącymi tu w grę różnorodnymi interesami, np. interesem podmiotu danych i bezpieczeństwem publicznym. Dostęp do danych powinien być możliwy jedynie w ściśle określonych celach. W przeciwnym razie akt prawny nie spełni swojego celu, a zatem nie będzie zgodny z zasadą proporcjonalności. Ogólnie rzecz biorąc, niezależnie od uwag zawartych w pkt 37–40 we wniosku spełniono te warunki.

IV. POSZCZEGÓLNE ARTYKUŁY

Artykuł 2: Definicje

24.

Wniosek nie dotyczy jedynie wyroków skazujących za poważne przestępstwa. Ma zastosowanie do wszystkich wyroków skazujących przekazanych do krajowego rejestru karnego, zgodnie z prawem skazującego państwa członkowskiego. Zakres wniosku obejmuje także prawomocne decyzje wydane przez organy administracyjne.

25.

Ten szeroki zakres wynika ze znaczących różnic w ustawodawstwach państw członkowskich dotyczących wyroków skazujących przekazywanych do krajowych rejestrów karnych. Nie jest rolą EIOD krytykowanie kompetencji państw członkowskich dotyczących rodzajów wyroków skazujących, które są przekazywane przez te państwa do rejestrów karnych, w tym decyzji organów administracyjnych, o ile można się od nich odwołać przed sądem karnym. Jednak EIOD powołuje się na swoją opinię z 13 stycznia 2005 r. (zob. pkt 2 niniejszej opinii), w której zalecił ograniczenie wymiany informacji do wyroków skazujących za niektóre poważne przestępstwa. Obecnie EIOD wyraża żal, że prawodawca wspólnotowy nie wyjaśnia — ani w uzasadnieniu wniosku, ani w innym oficjalnym dokumencie — dlaczego zasięg omawianego wniosku w sprawie wymiany informacji nie mógłby zostać ograniczony do poważniejszych przestępstw. Takie wyjaśnienie powinno sprecyzować, dlaczego ten szeroki zakres zastosowania jest konieczny we wspólnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości i czy nie przekracza on granic wyznaczonych przez zasadę proporcjonalności.

Artykuł 3: Organ centralny

26.

Z tego punktu widzenia ważne jest wyznaczenie organu centralnego. Mimo że wiąże się to z ustanowieniem scentralizowanej bazy danych osób skazanych w każdym z państw członkowskich, gwarantuje to również jednoznaczne przyjęcie przez wyspecjalizowany organ odpowiedzialności za przetwarzanie (informacji z) rejestru karnego i wyklucza wystąpienie sytuacji, w której o informację o wyrokach skazujących dotyczących pewnych osób zwrócono by się do nieuprawnionego organu, co mogłoby z kolei prowadzić do niepotrzebnego przepływu danych osobowych. Oczywiście, wstępnym warunkiem jest jasne określenie zadań organu centralnego (8). Ogólnie rzecz biorąc, wniosek wydaje się spełniać ten wymóg. Otwiera on także możliwość prowadzenia skutecznej i dosyć prostej kontroli przetwarzania danych przez krajowe organy zajmujące się ochroną danych. Według EIOD kontrola ta nie zostanie znacząco zakłócona w razie wykorzystania przez państwa członkowskie możliwości przewidzianej w art. 3 i wyznaczenia większej liczby organów w danym państwie.

27.	W związku z art. 3 ust. 2 EIOD proponuje, aby opublikować wykaz wyznaczonych organów w Dzienniku Urzędowym. Zwiększyłoby to przejrzystość systemu.

28.	Ponadto EIOD pyta, dlaczego Sekretariat Generalny Rady powinien informować Eurojust o wyznaczeniu organów. EIOD podaje w wątpliwość sens takiego powiadomienia, zwłaszcza że Eurojust nie odgrywa żadnej roli w systemie przewidzianym w tym wniosku.

Artykuły 4 i 5: Obowiązki spoczywające na skazującym państwie członkowskim i na państwie członkowskim obywatelstwa

29.	W art. 4 nakłada się na skazujące państwo członkowskie obowiązek informowania państwa członkowskiego obywatelstwa o wszelkich wyrokach skazujących. Organ centralny państwa członkowskiego obywatelstwa przechowuje wtedy te informacje zgodnie z obowiązkiem ustanowionym w art. 5.

30.

Jeżeli chodzi o okres przechowywania, wydaje się, że we wniosku zastosowano kryterium „państwa skazującego”. Przekazanie informacji o wyrokach skazujących będzie bowiem obejmowało także długość okresu, w którym wyrok skazujący ma pozostać w rejestrach karnych skazującego państwa członkowskiego zgodnie z krajowymi przepisami tego państwa. Należy także informować o wszelkich dalszych środkach mających wpływ na długość okresu przechowywania informacji. Państwo członkowskie, które otrzymało informacje, powinno usunąć dane w odpowiednim terminie. Mechanizm ten ma najwyraźniej także zastosowanie do sytuacji, w której ustawodawstwo państwa członkowskiego otrzymującego informacje zezwala na krótszy okres przechowywania. Ten sam mechanizm ustanowiono w odniesieniu do zmiany lub skreślenia informacji zawartej w rejestrach karnych: skazujące państwo członkowskie poinformuje o zmianach, a państwo członkowskie obywatelstwa osoby skazanej będzie musiało odpowiednio zaktualizować swoje rejestry.

31.	Innymi słowy „państwo skazujące” może być uznane za właściciela danych. Państwo członkowskie obywatelstwa przechowuje dane w imieniu tego państwa członkowskiego. EIOD zaleca sprecyzowanie pojęcia „własności” w tekście i w motywach wniosku, co pozwoli także na jasny podział odpowiedzialności.

32.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje mechanizm, o którym mowa powyżej, gdyż gwarantuje on dokładność dzięki zapewnieniu, że dane osobowe zostaną szybko zaktualizowane, a dane nieważne nie będą wykorzystywane (zob. także art. 5 ust. 3 wniosku). Dokładność rejestrów karnych jest jeszcze ważniejsza w przypadkach, gdy informacje są często przekazywane i tłumaczone.

33.

Aby dane, które są wielokrotnie przekazywane zgodnie z art. 7 również zachowywały dokładność, EIOD zaleca nałożenie na organ centralny — w państwie obywatelstwa osoby skazanej — obowiązku powiadamiania o aktualizacji/usunięciu danych organów centralnych tych państw członkowskich lub krajów trzecich, które wystąpiły z wnioskiem o udzielenie informacji przed aktualizacją lub usunięciem danych. Poza tym organy centralne państw członkowskich, które wystąpiły z wnioskiem, powinny mieć obowiązek aktualizowania/usuwania informacji i zakaz wykorzystywania nieważnych danych. Te zobowiązania powinny także ułatwić lepszy nadzór nad warunkami wykorzystywania danych osobowych (zob. uwagi dotyczące art. 9).

34.

Ponadto w art. 4 ust. 2 zajęto się specyficzną sytuacją osób będących obywatelami kilku państw członkowskich. W ich przypadku informacja o wyroku skazującym zostanie przekazana do wszystkich tych państw członkowskich. Konieczność tego wielokrotnego przekazywania jest ewidentna. W takich sytuacjach znaczenie mechanizmów zapewniających dokładność wszystkich baz danych jest jeszcze bardziej oczywiste.

Artykuły 6 i 7: Wnioski o udzielenie informacji o wyrokach skazujących, odpowiedzi na te wnioski i przekazywanie informacji do państw trzecich.

35.	Wyraźny podział oraz wyraźne określenie odpowiedzialności jest także konieczne ze względu na udział trzeciego państwa członkowskiego występującego z wnioskiem. Wniosków tych dotyczy art. 6 i 7.

36.

W art. 7 określono, w których przypadkach informacja o wyroku skazującym zostaje lub może zostać przesłana organowi centralnemu państwa członkowskiego występującego z wnioskiem. Ustalono w nim także, jakie informacje będą przekazywane. Ponadto przewidziano w nim możliwość przekazywania informacji o wyroku skazującym do państw trzecich. Wszystkie te elementy powinny zostać poddane starannej ocenie.

37.

Należy odnotować, że przekazywanie danych jest obowiązkowe tylko wówczas, gdy wniosek o informacje pochodzące z rejestrów karnych został złożony do celów postępowania karnego, zgodnie z wykazem danych zawartym w art. 7 ust. 1. Jednak w przypadkach, gdy złożono wniosek o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego do innych celów, państwo członkowskie obywatelstwa danej osoby udziela odpowiedzi zgodnie z prawem krajowym. Ponadto państwo to sprawdza, czy informacje te mogą zostać przekazane do państwa członkowskiego występującego z wnioskiem, zgodnie z prawem skazującego państwa członkowskiego (art. 7 ust. 2).

38.

System ten jest zatem dosyć skomplikowany, gdyż wszelkie wnioski złożone w celach innych niż postępowanie karne podlegają w efekcie trzem odmiennym miarom legalności: prawu państwa członkowskiego występującego z wnioskiem, prawu państwa członkowskiego obywatelstwa osoby skazanej i prawu skazującego państwa członkowskiego. Ta łamigłówka, która może obejmować nie tylko prawo karne procesowe, ale także stosowane krajowe zasady ochrony danych, musi zostać rozwiązana przez organ centralny państwa członkowskiego obywatelstwa osoby skazanej w terminie (10 dni) określonym w art. 8.

39.

EIOD zastanawia się, czy jest to najpraktyczniejszy i najbardziej efektywny system. EIOD zgadza się bowiem, że przekazywanie informacji musi być w tych przypadkach ograniczone, co zostało podkreślone w motywie 11 wniosku. Prawdopodobnie ograniczenie to można jednak zapewnić w lepszy sposób przez dokładniejsze wyznaczenie celów, do których informacje pochodzące z rejestrów karnych mogą być przekazywane, a także przez określenie grupy osób — innych niż podmioty danych — które mogą wystąpić z wnioskiem o te informacje. Według EIOD osoby inne niż same podmioty danych powinny być uprawnione do wystąpienia z wnioskiem o informacje jedynie w wyjątkowych okolicznościach.

40.	EIOD zaleca zatem usprawnienie mechanizmu oraz wprowadzenie ograniczonej i dokładniejszej definicji celów, innych niż postępowanie karne, do których udziela się informacji, a także określenie grupy osób, które mogą wystąpić z wnioskiem o te informacje.

41.

Art. 6 ust. 2 dotyczy szczególnej kwestii. Przewidziano w nim, że zainteresowana strona może wystąpić do organu centralnego jednego z państw członkowskich z wnioskiem o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego i dotyczących jej samej, pod warunkiem że zainteresowana osoba mieszka lub mieszkała bądź jest lub była obywatelem państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą lub państwa członkowskiego, do którego wniosek jest skierowany. Przepis ten należy rozpatrywać w powiązaniu z ogólniejszym prawem podmiotu danych do dostępu do swoich danych osobowych, także w odniesieniu do wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.

42.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje ten przepis, gdyż omawiany wniosek umożliwia podmiotowi danych skorzystanie ze swojego prawa nie tylko bezpośrednio, czyli zwracając się do organu centralnego kontrolującego dane, ale także pośrednio, czyli za pośrednictwem organu centralnego państwa, w którym osoba zainteresowana mieszka. Korzystniejsze przepisy zawarte w tym lex specialis nie mogą w żaden sposób ograniczać podstawowych praw podmiotu danych ani powodować dezorientacji podmiotu danych co do jego praw. W związku z tym EIOD proponuje, aby organ centralny państwa zamieszkania „kierował”, a nie „mógł kierować” wniosek do organu centralnego innego państwa członkowskiego.

43.

Ponadto EIOD zwraca uwagę na art. 7 ust. 3, który dotyczy wniosków o informacje skierowanych przez państwa trzecie oraz przekazywania informacji państwom trzecim. Przepis ten określa szczegółowe zabezpieczenia, których celem jest zagwarantowanie, by wymiana z państwami trzecimi nie zagroziła zabezpieczeniom wymiany na samym terytorium Unii Europejskiej. Sam w sobie przepis ten jest zadowalający.

44.

Przepis ten należy jednak oceniać w powiązaniu z art. 15 wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych. Art. 15 wyżej wymienionego wniosku jest jednym z głównych tematów debaty w Radzie i nie jest oczywiste, czy zostanie on utrzymany w ostatecznej wersji decyzji ramowej Rady. EIOD podkreśla, że jeśli po negocjacjach dotyczących decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych zasady dotyczące przekazywania danych osobowych państwom trzecim zostaną wykluczone z zakresu zastosowania tej decyzji, należy ustanowić bardziej szczegółowe zasady przekazywania danych osobowych państwom trzecim w omawianym wniosku, co zapewni zgodność z podstawowymi zasadami w zakresie ochrony danych, a także z protokołem dodatkowym do konwencji nr 108 Rady Europy dotyczącym organów nadzoru i transgranicznych przepływów danych.

Artykuł 9: Warunki wykorzystywania danych osobowych

45.

Wymiana informacji pochodzących z rejestrów karnych będzie wchodzić w zakres decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych, po jej przyjęciu (9). Odnosi się to również do samych rejestrów karnych, pod warunkiem że zakres zastosowania tej decyzji ramowej Rady nie zostanie ograniczony do danych osobowych wymienianych między państwami członkowskimi. Zgodnie z decyzją ramową Rady przetwarzanie danych osobowych będzie kontrolowane przez krajowe organy zajmujące się ochroną danych.

46.

W artykułach omawianego wniosku nie ma odniesień do decyzji ramowej Rady. Nie jest to potrzebne, gdyż decyzja ta ma zastosowanie automatycznie. W art. 9 określono warunki wykorzystywania danych osobowych. Artykuł ten trzeba traktować jako lex specialis w odniesieniu do ogólnych zabezpieczeń w zakresie ochrony danych. W art. 9 precyzuje się cele, do których dane mogą zostać wykorzystane. W art. 9 ust. 1 przewidziano jasną zasadę podstawową. Dane, o które zwrócono się do celów postępowania karnego, mogą być wykorzystywane jedynie do celów tego konkretnego postępowania. W art. 9 ust. 2 zawarto podobną zasadę dotyczącą danych, o które zwrócono się w celach innych niż postępowanie karne. Przepis ten wymaga jednak doprecyzowania, gdyż założono, że o dane można się zwracać jedynie do celów innego prawnego lub (quasi) prawnego postępowania, natomiast w art. 7 nie wspomniano o tym ograniczeniu. Należy wyjaśnić, do jakich innych celów można wykorzystywać dane na mocy art. 7 i 9 (zob. także uwagi dotyczące art. 7).

47.

W art. 9 ust. 3 przewidziano możliwość wykorzystania danych przez państwo członkowskie będące wnioskodawcą w celu uniknięcia natychmiastowego i poważnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego. EIOD zgadza się, że w takich wyjątkowych okolicznościach wykorzystanie tych danych powinno być dozwolone. Należy jednak zagwarantować, że organy zajmujące się ochroną danych będą mogły skontrolować to wyjątkowe wykorzystanie danych. EIOD zaleca zatem włączenie do wniosku odpowiedniego przepisu, np. dotyczącego obowiązku powiadomienia krajowego organu zajmującego się ochroną danych o takim wykorzystaniu danych.

48.

Co się tyczy nadzoru: informacje są przechowywane przez organ centralny państwa członkowskiego obywatelstwa danej osoby. Organ zajmujący się ochroną danych w tym państwie członkowskim sprawuje nadzór zgodnie z decyzją ramową o ochronie danych w trzecim filarze, jak tylko zostanie ona przyjęta i wejdzie w życie. Organ centralny tego państwa członkowskiego nie może być jednak odpowiedzialny za jakość danych, gdyż jest to całkowicie zależne od informacji dostarczonych przez skazujące państwo członkowskie. W oczywisty sposób wpływa to na skuteczność nadzoru.

49.

Według EIOD we wniosku należy zająć się nie tylko współpracą między organami centralnymi, ale także współpracą między organami zajmującymi się ochroną danych w państwach członkowskich. EIOD zaleca włączenie do art. 9 przepisu, w którym organy zajmujące się ochroną danych zostaną zachęcone do aktywnej wzajemnej współpracy (10) w celu umożliwienia skutecznego nadzoru nad różnymi aspektami ochrony danych, w szczególności nad jakością danych.

Artykuły 10 i 11: Języki i formaty

50.	EIOD z zadowoleniem przyjmuje te dodatkowe przepisy, gdyż skuteczność systemu wymiany informacji między państwami członkowskimi sprzyja także ochronie danych.

51.

Odpowiedni system językowy ma kluczowe znaczenie dla skuteczności systemu. Mimo że EIOD w pełni uznaje zasadę równości języków oraz fakt, że w ramach współpracy europejskiej zagadnienie systemów językowych jest delikatną kwestią, system językowy przewidziany w art. 10 wniosku budzi jego wątpliwości. Zgodnie z podstawową zasadą zawartą w art. 10 informacje będą wymieniane w języku urzędowym państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą. Ma to sens, gdyż teksty prawne oraz kwalifikacja prawna w tłumaczeniu nie zawsze są jednoznaczne. Jednak w Unii Europejskiej liczącej obecnie 25 członków przestrzeganie tej podstawowej zasady uniemożliwiłoby działanie systemu.

52.

Zgodnie z art. 10 akapit trzeci państwo członkowskie może określić, na użycie których języków urzędowych wyraża zgodę. Jest oczywiste, że w akapicie tym zachęca się do wymiany w co najmniej jednym języku, który jest szeroko znany w całej Unii Europejskiej. Jednak według EIOD należy zmienić brzmienie tego akapitu, tak aby zapewnione zostało działanie systemu językowego, np. przez nałożenie na państwa członkowskie obowiązku wyrażenia zgody na przyjęcie informacji w jednym z języków powszechnie znanych w całej Unii Europejskiej. Jak już poprzednio zasugerowano, stanowi to warunek skuteczności systemu.

53.

Wykorzystanie znormalizowanego formatu również może przyczynić się do polepszenia jakości danych. Wykorzystanie tego formatu może zapobiec dwuznaczność treści informacji pochodzących z rejestru karnego, dzięki czemu dane będą miały lepszą jakość. Brak dwuznaczności pozwoli również uniknąć ryzyka, że organy państw członkowskich zwrócą się o więcej informacji niż w rzeczywistości potrzebują.

54.

Z tych przyczyn EIOD wyraża żal, że obowiązkowe wykorzystywanie formatu może zostać odroczone na czas stosunkowo długiego okresu przejściowego. Przede wszystkim format (itp.) jest ustalany przy zastosowaniu procedury komitologii, a na podjęcie decyzji w tej sprawie nie wyznaczono żadnego terminu. Po drugie, po ustaleniu formatu państwa członkowskie mają trzy lata na zastosowanie się do przepisu o jego wykorzystaniu (art. 11 ust. 6). EIOD zaleca:

—	ustalenie formatu w samej decyzji ramowej,

—	określenie specyfikacji technicznych przy zastosowaniu procedury komitologii w jasno wyznaczonym terminie,

—	zniesienie okresu przejściowego na zastosowanie wspólnego formatu przez państwa członkowskie, a jeśli nie będzie to możliwe, ograniczenie okresu do jednego roku.

V. WNIOSEK

55.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje wybory kierunków polityki, które leżą u podstaw wniosku. Ogólnie rzecz biorąc, we wniosku uwzględniono trudności w prowadzeniu naprawdę skutecznej wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych między państwami członkowskimi, wynikające z różnic językowych i technologicznych oraz z odmienności ram prawnych w państwach członkowskich, zwłaszcza przez:

—	określenie skazującego państwa członkowskiego jako „właściciela” danych odpowiedzialnego za ich jakość,

—	włączenie przepisu o wyznaczeniu organu centralnego w każdym państwie członkowskim,

—	włączenie przepisu o dodatkowych środkach, które zagwarantują skuteczne wyszukiwanie informacji i dostęp do nich.

56.

EIOD zauważa, że wniosek dotyczący decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych jest wciąż przedmiotem dyskusji w Parlamencie Europejskim i w Radzie, a podstawowe kwestie — np. zakres zastosowania i zabezpieczenia przekazywania informacji państwom trzecim — są dalekie od rozstrzygnięcia. EIOD zaleca, aby:

—	omawiana decyzja ramowa Rady nie weszła w życie wcześniej niż decyzja ramowa Rady w sprawie ochrony danych osobowych,

—

Rada starannie łączyła negocjacje dotyczące omawianego wniosku z negocjacjami na temat decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych. W przypadku gdy po negocjacjach w sprawie ramowej decyzji Rady o ochronie danych osobowych zasady dotyczące przekazywania danych osobowych do państw trzecich zostaną wykluczone z zakresu zastosowania decyzji, w omawianym wniosku należy ustanowić dokładniejsze zasady przekazywania danych osobowych do państw trzecich.

57.

EIOD zaleca usprawnienie mechanizmu oraz wprowadzenie ograniczonej i dokładniejszej definicji celów, innych niż postępowanie karne, do których udziela się informacji, a także określenie grupy osób, które mogą wystąpić z wnioskiem o te informacje. Według EIOD osoby inne niż same podmioty danych powinny być uprawnione do zwrócenia się o informacje jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Do wniosku należy włączyć przepis umożliwiający organom zajmującym się ochroną danych kontrolę tego wyjątkowego wykorzystania danych.

58.

EIOD zaleca wyjaśnienie pojęcia „własności” w tekście lub w motywach wniosku oraz nałożenie na organ centralny obywatelstwa osoby skazanej obowiązku powiadamiania o aktualizacji/usunięciu danych organom innych państw członkowskich lub państw trzecich będących wnioskodawcami, zanim dane te zostaną zaktualizowane lub usunięte.

59.	EIOD zwraca się do prawodawcy wspólnotowego o uzasadnienie, dlaczego omawiany wniosek nie może zostać ograniczony do poważniejszych przestępstw, biorąc pod uwagę między innymi ograniczenia nałożone przez zasadę proporcjonalności.

60.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje dodatkowe przepisy art. 10 i 11, lecz uważa, że:

—	brzmienie art. 10 powinno zostać zmienione, tak aby przepis ten skutecznie zapewniał działanie systemu językowego,

—

należy zmienić art. 11: włączyć przepis o ustaleniu formatu w samej decyzji ramowej, określić specyfikacje techniczne przy zastosowaniu procedury komitologii w wyraźnie określonym terminie i znieść okres przejściowy na zastosowanie wspólnego formatu przez państwa członkowskie, a jeśli nie będzie to możliwe, ograniczyć ten okres do jednego roku.

61.

Dalsze zalecenia EIOD dotyczą:

—	art. 3 ust. 2: dlaczego Sekretariat Generalny Rady powinien informować Eurojust o wyznaczeniu organów?

—	art. 6 ust. 2: organ centralny państwa zamieszkania „kieruje”, a nie „może skierować” wniosek do organu centralnego innego państwa członkowskiego,

—	art. 9: należy dodać przepis, w którym zachęci się organy zajmujące się ochroną danych do aktywnej wzajemnej współpracy.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 maja 2006 r.

Peter HUSTINX

Europejski Inspektor Ochrony Danych

(1) Dz.U. L 322 z 9.12.2005, str. 33.

(2) Dz.U. C 58 z 8.3.2005, str. 3.

(3) Opinia z dnia 28 lutego 2006 r. (Dz.U. C 116 z 17.6.2005, str. 8), w szczególności część III.

(4) Szczególnie w opinii z 19 grudnia 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (Dz.U. C 47 z 25.2.2006, str. 27) i w opinii z 20 grudnia 2006 r. na temat wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wglądu do danych Systemu Informacji Wizowej (VIS) dla organów państw członkowskich odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne oraz dla Europolu w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz w celu wykrywania i ścigania tych przestępstw (Dz.U. C 97 z 25.4.2006, str. 6).

(5) Zob. w szczególności art. 95 i 96 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenie kontroli na wspólnych granicach, Dz.U. L 239 z 22.9.2006, str. 19.

(6) Zob. także pkt 2 niniejszej opinii.

(7) Zob. także opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych na temat wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie wymiany informacji w ramach zasady dostępności; mowa o niej w przypisie 3.

(8) Zob. podobne znaczenie opinii z 15 maja 2006 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie właściwości, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych (COM(2005) 649 wersja ostateczna).

(9) Zob. opinię EIOD, o której mowa w przypisie 4.

(10) Wzorem dla takiego przepisu mogą być podobne przepisy zawarte we wnioskach dotyczących SIS II, choć nie uwzględnia się w nich roli EIOD.

20.12.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 313/36

Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie projektu rozporządzenia Rady (WE) ustanawiającego postać dokumentu laissez-passer, który ma być wydawany członkom i pracownikom instytucji

(2006/C 313/13)

EUROPEJSKI INSPEKTOR OCHRONY DANYCH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 286,

uwzględniając Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,

uwzględniając wniosek o wydanie opinii sformułowany przez Komisję zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i otrzymany w dniu 31 lipca 2006 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:

1. UWAGI WSTĘPNE

W piśmie z dnia 26 lipca 2006 r. Komisja przekazała Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych (EIOD) projekt rozporządzenia Rady ustanawiającego postać dokumentu laissez-passer, który ma być wydawany członkom i pracownikom instytucji. EIOD interpretuje to pismo jako wniosek o wydanie opinii zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich przyjęty w dniu 8 kwietnia 1965 r. i załączony do Traktatu ustanawiającego Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich, zwłaszcza jego art. 7, przewiduje, że Rada zatwierdza postać wspólnotowych laissez-passer, które są uznawane przez władze państw członkowskich za ważne dokumenty podróży. Tekst ten stanowi podstawę prawną prowadzonego przetwarzania danych (art. 5a rozporządzenia (WE) nr 45/2001). Rada, instytucja posiadająca uprawnienia w tej dziedzinie, jest zdania, że wspólnotowy laissez-passer nie odpowiada już w chwili obecnej normom zabezpieczeń wymaganym dla tego typu dokumentów i wymaga zupełnej transformacji, jeśli ma odpowiadać minimalnym normom określonym przez ICAO (Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego) oraz wymogom stawianym europejskiemu paszportowi (w szczególności w zakresie biometrii); transformacji takiej należy dokonać z pomocą nowych technologii umożliwiających maksymalną ochronę przed fałszowaniem. Ze względu na technologiczny aspekt zagadnienia rada szefów administracji zwróciła się do Komisji z wnioskiem o zbadanie tego zagadnienia.

EIOD uważa, że ważne jest wydanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego nowego wspólnotowego laissez-passer, ponieważ we wniosku przewiduje się wprowadzenie przechowywanych na nośniku danych biometrycznych o wymiennym formacie, przeznaczonych do odczytu maszynowego. EIOD ma w niniejszej opinii możliwość wyrażenia swoich poglądów w tym zakresie, tak jak to uczynił wcześniej w opiniach wydanych w sprawie systemów VIS (1) i SIS II (2).

Dane biometryczne mają charakter szczególny, ponieważ odnoszą się do cech behawioralnych i fizycznych danej osoby i mogą z większą precyzją zapewnić jej identyfikację. Zdaniem EIOD przetwarzanie danych prowadzone w przyszłości podlega zakresowi obowiązywania art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Przetwarzanie takie powinno być poddane wcześniejszej kontroli EIOD, gdyż może stwarzać zagrożenie dla praw i wolności osób, których dane są przetwarzane, ze względu na charakter tych danych.

2. ANALIZA WNIOSKU

2.1 Uwagi ogólne

5.	Opinii EIOD zasięga się na podstawie art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001. Tymczasem zważywszy na wiążący charakter tego przepisu, wzmianka o niniejszej opinii powinna się pojawić w preambule tekstu.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zwrócono się do niego o wydanie opinii w sprawie wniosku dotyczącego nowego wspólnotowego laissez-passer, gdyż wniosek ten wpisuje się w ramy polityki ulepszania i skuteczniejszego zabezpieczania dokumentów podróży, tak by umożliwić wzmożoną ochronę takich dokumentów przed fałszowaniem.

2.2 Dane biometryczne

We wniosku dotyczącym nowego wspólnotowego laissez-passer wprowadza się możliwość przetwarzania nowej kategorii danych, które wymagają szczególnego traktowania, tj. Danych biometrycznych. EIOD uznaje znaczenie lepszego zabezpieczenia wspólnotowych laissez-passer dla zwalczania fałszowania i niezgodnego z prawem użytkowania tych dokumentów. Jednak wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych oraz przetwarzanie danych osobowych, które tym identyfikatorom odpowiadają, musi odbywać się zgodnie z pewnymi zasadami, które mają służyć ochronie podstawowych praw i wolności osób fizycznych, a zwłaszcza praw związanych z przetwarzaniem danych osobowych. Przestrzeganie tych zasad nabiera jeszcze większego znaczenia w przypadku przetwarzania danych biometrycznych, które z natury rzeczy dostarczają informacji o konkretnej osobie. Chodzi o to, że pozostawianie śladów biometrycznych jest częścią życia codziennego ludzi i w związku z tym możliwe jest gromadzenie danych biometrycznych bez wiedzy zainteresowanych osób (dotyczy to zwłaszcza odcisków palców).

Nieustannie narasta ponadto tendencja, by stosować dane biometryczne w systemach informacyjnych stosowanych w całej Unii Europejskiej (VIS, SIS II, EURODAC, paszporty europejskie itp.), jednak zjawisku temu nie towarzyszy uważna analiza powiązanych zagrożeń i wymaganych gwarancji. Grupa robocza art. 29 uznała, że dane tego typu (biometryczne) mają szczególny charakter, ponieważ odnoszą się do cech behawioralnych i fizycznych danej osoby i mogą zapewnić jej jednoznaczną identyfikację (3). Wykorzystywaniu danych biometrycznych powinno zatem towarzyszyć zapewnienie dodatkowych gwarancji i zwiększenie możliwości kontroli.

EIOD proponował już w jednej z poprzednich opinii (4) opracowanie wykazu wspólnych i podstawowych wymogów, które uwzględniałyby z definicji wrażliwą naturę danych biometrycznych. Zastosowanie wymogów określonych w wykazie powinno być możliwe w odniesieniu do każdego systemu wykorzystującego biometrię, bez względu na jego charakter.

10.

W tej samej opinii EIOD podkreślił znaczenie procedury pobierania danych w przypadku systemów biometrycznych. W obecnym tekście wniosku brak jest szczegółowego opisu pochodzenia danych biometrycznych oraz sposobu ich pozyskiwania. Procedura pobierania danych biometrycznych jest etapem kluczowym, nie można więc ograniczyć się do jej opisania w załącznikach, ponieważ bezpośrednio wpływa ona na końcowy wynik całej procedury, mianowicie na liczbę przypadków fałszywej pozytywnej lub fałszywej negatywnej identyfikacji.

11.

EIOD zaleca przykładowo stworzenie łatwo dostępnych procedur awaryjnych (technicznego typu i odnoszących się do prawa dostępu), które muszą być uruchamiane podczas procedury pobierania danych biometrycznych, aby zapewnić poszanowanie godności osób w przypadku, gdyby nie mogły dostarczyć odcisków, które zaakceptowałby system.

12.

W art. 2 wniosku dotyczącego rozporządzenia zawarto stwierdzenie, że nośnik danych zawiera dane osobowe zapisane w dokumencie laissez-passer, zdjęcie twarzy w formie cyfrowej oraz odciski palców — zapisane w wymiennym formacie. W art. 4 stwierdza się z kolei, że elementy biometryczne wspólnotowego laissez-passer są wykorzystywane wyłącznie do potwierdzenia autentyczności dokumentu i tożsamości jego posiadacza dzięki bezpośrednio dostępnym porównywalnym elementom. W związku z tymi dwoma artykułami EIOD chciałby zgłosić następujące uwagi:

—

W dniu 28 lutego 2005 r. Komisja Europejska przyjęła decyzję ustanawiającą specyfikacje techniczne dla norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie. Komisja przyjęła również, w dniu 28 czerwca 2006 r., decyzję ustanawiającą specyfikacje techniczne dla norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie; decyzja ta ustanawia dodatkowe specyfikacje techniczne dla przechowywania i ochrony wymaganych odcisków palców. EIOD zaleca, by w rozporządzeniu znalazła się wzmianka o tych dokumentach, gdyż dotyczą one aspektów technicznych danych biometrycznych, zwłaszcza formatu odcisków palców oraz zdjęcia twarzy.

—

Wspólnotowy laissez-passer ma być używany w państwach trzecich; dlatego należy zapewnić interoperacyjność systemów europejskich z systemami stosowanymi w państwach trzecich. EIOD zajmował się już tą problematyką w swojej opinii w sprawie systemu VIS (5). EIOD po raz kolejny chciałby podkreślić, że interoperacyjność systemów nie może być zaprowadzana wbrew zasadzie ograniczającej cele, w jakich mogą być przetwarzane dane, i że należy mu przekazywać każdą propozycję w tej kwestii.

—

Wniosek nie wypowiada się jasno na temat możliwości przechowywania odcisków palców w instytucyjnej bazie danych, która tym samym stałaby się rejestrem wydanych wspólnotowych laissez-passer. Grupa robocza art. 29 zaznacza w opinii 3/2005 (6) swój sprzeciw wobec przechowywania danych biometrycznych i innych danych wszystkich posiadaczy paszportu w obrębie UE w centralnej bazie danych dotyczącej europejskich paszportów i dokumentów podróży. EIOD uważa, że to samo odnosi się do wspólnotowych laissez-passer. Wspólnotowe laissez-passer mają być wykorzystywane do potwierdzenia w państwach trzecich tożsamości osób przekraczających granicę. Dlatego też stworzenie i uruchomienie centralnej bazy danych zawierającej dane osobowe, w szczególności dane biometryczne, wszystkich osób uprawnionych do otrzymania wspólnotowego laissez-passer, nie ma uzasadnienia, narusza podstawową zasadę proporcjonalności i w związku z tym nie powinno nastąpić. Powyższą kwestię należy rozpatrywać odrębnie od kwestii przetwarzania danych zawartych we wnioskach o wydanie wspólnotowego laissez-passer, którego dokonują służby odpowiedzialne za wydawanie tego dokumentu; do kwestii tej powrócimy w dalszej części.

13.

Jeśli chodzi o zabezpieczenie wspólnotowego laissez-passer, strona personalizacyjna zawierająca dane przeznaczone do odczytu maszynowego odpowiada wymogom określonym w dokumencie ICAO 9303 (część I — paszporty przeznaczone do odczytu maszynowego), zaś sposób wydawania dokumentu jest zgodny ze specyfikacjami dla paszportów przeznaczonych do odczytu maszynowego zapisanymi we wspomnianym dokumencie oraz z minimalnymi normami dotyczącymi zabezpieczeń przewidzianymi w rozporządzeniu nr 2252/2004.

2.3 Nośnik techniczny

14.

Wniosek dotyczący rozporządzenia stanowi (w art. 2 ust. 2), że wspólnotowe laissez-passer zawierają nośnik danych […]. Nośnik danych ma pojemność, która gwarantuje zachowanie wszystkich danych oraz ich autentyczności i poufności. Takie sformułowanie jest zgodne z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 2 grudnia 2004 r. (7); zdanie takie podziela grupa robocza art. 29 (8).

15.

Należy wspomnieć, że w celu poszanowania decyzji odnoszących się do zabezpieczenia dokumentów podróży na szczeblu europejskim obowiązkowa jest podstawowa kontrola dostępu do wszelkich danych przechowywanych na chipie; oznacza to, że każda osoba odczytująca dane będzie musiała dysponować skanerem, który z danych zapisanych w paszporcie wyprowadzi klucz niezbędny do otworzenia i odczytania zawartości chipa. W przypadku odcisków palców obowiązkowa jest ponadto poszerzona kontrola dostępu. System ten wykorzystuje kodowanie, które wymaga rozważnego rozporządzania kluczami dostępu.

2.4 Celowość i proporcjonalność

16.

Wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych oraz przetwarzanie danych osobowych, które tym identyfikatorom odpowiadają, musi odbywać się zgodnie z pewnymi zasadami, które mają służyć ochronie podstawowych praw i wolności osób fizycznych, a zwłaszcza praw związanych z przetwarzaniem danych osobowych. Przestrzeganie tych zasad nabiera jeszcze większego znaczenia w przypadku przetwarzania danych biometrycznych, które z natury rzeczy dostarczają informacji o konkretnej osobie. Chodzi o to, że pozostawianie śladów biometrycznych jest częścią życia codziennego ludzi i w związku z tym możliwe jest ich gromadzenie bez wiedzy zainteresowanych osób (dotyczy to zwłaszcza odcisków).

17.

W tym względzie EIOD przypomina, że według art. 6 dyrektywy 95/46/WE dane osobowe należy gromadzić jedynie w określonych celach — jasno zdefiniowanych i prawnie uzasadnionych — i nie wolno ich dalej przetwarzać w sposób z tymi celami niezgodny. Ponadto dane te powinny być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne ilościowo względem celu, w którym się je gromadzi i dalej przetwarza (zasada celowości).

18.

Zasada celowości (dane osobowe powinny być gromadzone i przetwarzane w ściśle i jasno określonych celach, a dalsze ich wykorzystywanie jest dozwolone jedynie pod bardzo rygorystycznymi warunkami) i zasada proporcjonalności (przetwarzanie danych osobowych jest dozwolone jedynie o tyle, o ile jest konieczne i o ile nie ma innego środka, który stanowiłby mniejszą ingerencję w życie prywatne, a był równie skuteczny) muszą być przestrzegane podczas przetwarzania danych biometrycznych. Jak już wspomniano, uruchomienie centralnej bazy z danymi osobowymi, a zwłaszcza z danymi biometrycznymi wszystkich osób upoważnionych do otrzymania wspólnotowego laissez-passer naruszyłoby zasadę proporcjonalności.

2.5 Informacja i dostęp

19.

Wniosek dotyczący rozporządzenia wspomina o prawie do informacji (prawie do dostępu, weryfikacji, sprostowania i usunięcia danych) przysługującym osobom, którym wydaje się laissez-passer. Jednak EIOD uważa, że w motywie 6 wniosku dotyczącym prawa pracowników Wspólnot do złożenia skargi należy dodać odniesienie do art. 33 rozporządzenia 45/2001.

20.

Władze i organy, które są upoważnione do przeglądania danych z nośnika zawartego w dokumencie, są wyznaczane według obowiązujących przepisów prawa wspólnotowego, prawa Unii Europejskiej i porozumień międzynarodowych. EIOD zaleca, żeby zostały sprecyzowane organy, do których skierowane jest przedmiotowe rozporządzenie, oraz przyznane prawa do dostępu. Należy również dopilnować, aby z uwagi na bezpieczeństwo przetwarzania jedynie właściwe organy miały dostęp do danych zapisanych na chipie.

21.

Co do kontroli wspólnotowego laissez-passer w państwie trzecim, brakuje obecnie odpowiedzi na inne pytania: Do jakich danych zawartych na nośniku te państwa trzecie będą miały dostęp? Czy istnieją poza tym środki ochrony gwarantujące, że państwa trzecie nie będą zachowywać danych, do których uzyskały dostęp? Odpowiedzi na pytania o dostęp do tych informacji pozostają co najmniej problematyczne.

3. INNE UWAGI

3.1 Wydawanie wspólnotowego laissez-passer

22.

Wydawanie wspólnotowych laissez-passer, jak przewidziano w art. 3 wniosku, jest zorganizowane tak, że wydaje je każda instytucja — w stosownych przypadkach za pośrednictwem specjalnych organów. Jednak jedna instytucja lub kilka mogą powierzyć to zadanie którejś instytucji ze swojego grona. Planuje się także, że w drodze przetargu Komisja wyznaczy jednostkę odpowiadającą za druk pustych blankietów laissez-passer i ewentualnie za ich personalizację przez naniesienie danych osobowych posiadacza. Z uwagi na szczególny charakter tych operacji oraz wymogi ochrony z nimi związane, reguły wyboru jednostki odpowiedzialnej za te operacje będą musiały w szczególności uwzględniać przepisy rozporządzenia 45/2001 dotyczące bezpieczeństwa i poufności danych (art. 21, 22, 23 rozporządzenia).

23.

Nie uprzedzając opinii EIOD z kontroli wstępnej, przeprowadzonej po otrzymaniu powiadomienia (9) od inspektora ochrony danych przy instytucji właściwej (instytucjach właściwych) do przetwarzania w przyszłości wspólnotowych laissez-passer, EIOD pragnie w tym miejscu przedstawić kilka ogólnych uwag o przyszłym przetwarzaniu.

3.2 Formularz

24.

Dokumentacja przedstawiona w ramach konsultacji nie zawiera informacji o formularzu, który muszą wypełnić osoby zainteresowane wspólnotowym laissez-passer (lub upoważnione do jego posiadania). Natomiast w sprawie poprzednio opiniowanej przez EIOD stwierdzono w wyniku analizy, że dane osobowe przetwarzane w celu wydania wcześniejszego wspólnotowego laissez-passer nie dotyczą stanu zdrowia i że gdyby niektóre dane miały dotyczyć stanu zdrowia (w rubryce „cechy szczególne”), podanie ich nie byłoby obowiązkowe. Ponadto wymagana jest zgoda danej osoby, zdefiniowana w art. 2 lit. h) rozporządzenia 45/2001. Z tego powodu oraz ze względu na potrzebę dokładnego zapoznania się z przebiegiem planowanej procedury EIOD zaleca, żeby do dokumentacji dołączony został formularz wspólnotowy laissez-passer na użytek procedury, o której mowa w art. 27 rozporządzenia 45/2001, oraz wszelkie inne dokumenty przydatne do analizy sprawy.

3.3 Jakość danych

25.

Art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 45/2001 mówi, że „dane muszą być prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne w stosunku do celów, dla których są gromadzone i/lub przetwarzane dalej”. Dane przetwarzane w ramach analizowanej tu procedury mogą mieć bardzo szeroki zakres (przynajmniej jeśli chodzi o dane biometryczne), przez co trudno jest stwierdzić a priori, abstrahując od konkretnych przypadków, czy są one „prawidłowe, stosowne oraz nienadmierne”. Dlatego ważne jest, aby osoby przetwarzające dane w różnych procedurach zostały odpowiednio poinformowane o obowiązku przestrzegania zasady określonej w art. 4 ust.1 lit. c) i aby je przetwarzały zgodnie z tą zasadą. W ramach procedury przewidzianej w art. 27 rozporządzenia 45/2001 EIOD zaleci, żeby opracowano wytyczne dotyczące prawidłowego poinformowania tych osób o ich obowiązkach. Zaproponuje też, by przewidziane zostały konkretne szkolenia na temat przetwarzania danych wrażliwych.

26.

Ponadto dane powinny być ścisłe i w razie potrzeby uaktualniane (art. 4 ust. 1 lit. d). Na podstawie otrzymanej dokumentacji nie można stwierdzić, czy zapewniona zostanie ścisłość danych. Obecnie nie można też stwierdzić, czy procedura albo nawet sam system zapewnią w pełni przestrzeganie wymogu jakości danych. Jak już podkreślono w poprzednim punkcie, jedynie analiza w ramach procedury określonej w art. 27 pozwoli stwierdzić, czy wprowadzono wystarczające środki ochrony.

3.4 Przechowywanie danych

27.

W tekście zaplanowano, że okres ważności nowych laissez-passer będzie wynosił 5 lat. Nie zaplanowano w nim jednak, jak długo będą przechowywane dane dotyczące poszczególnych spraw i — co za tym idzie — poszczególnych wniosków o wydanie dokumentu. Rozporządzenie 45/2001 mówi, że dane muszą być „przetrzymywane w formie, która pozwala na zidentyfikowanie podmiotów danych przez czas nie dłuższy niż jest to konieczne do celów, w których dane były gromadzone lub w których są przetwarzane dalej” [art. 4 ust. 1 lit. e)]. Jak już podkreślono wcześniej, należy unikać przechowywania danych biometrycznych w bazie danych. EIOD zaleca zatem, żeby oddzielnie były przetwarzane dane biometryczne oraz dane z formularza wniosku o wydanie wspólnotowego laissez-passer. Dane z tego formularza mogą być przechowywane w ramach normalnego przetwarzania wniosków o wydanie wspólnotowego laissez-passer.

4. ZALECENIA

28.

EIOD pozytywnie ocenia fakt zasięgnięcia jego opinii w sprawie wspólnotowego laissez-passer — o ile zostaną spełnione następujące zalecenia:

—	Odesłanie do niniejszej opinii zostanie zamieszczone w preambule rozporządzenia, przed motywami („uwzględniając opinię…”).

—	Procedurę pobierania danych biometrycznych należy uzupełnić o łatwo dostępne procedury awaryjne.

—

Gdy chodzi o techniczne aspekty wspólnotowego laissez-passer należy powołać się na decyzję Komisji z dnia 28 lutego 2005 r. oraz jej decyzje z dnia 28 czerwca 2006 r. ustanawiające specyfikacje techniczne dla norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie

—	Danych biometrycznych nie należy gromadzić w centralnej bazie danych.

—	Konkretniej należy opisać zawartość i format planowanych danych biometrycznych oraz zabezpieczenia towarzyszące nanoszeniu danych biometrycznych na wspólnotowy laissez-passer.

—	Należy mieć na uwadze, że interoperacyjność systemów nie może być zaprowadzana wbrew zasadzie ograniczającej cele, w jakich mogą być przetwarzane dane, i że każdą propozycję w tej kwestii należy przekazywać EIOD.

—	Podczas przetwarzania danych biometrycznych szczególnie należy pamiętać o zasadzie celowości i zasadzie proporcjonalności.

—	E motywie 6 wniosku dotyczącym prawa pracowników Wspólnot do złożenia skargi należy dodać odniesienie do art. 33 rozporządzenia 45/2001 tytułem informacji dla członków i pracowników instytucji.

—	EIOD pragnie, by we wniosku przewidziano stworzenie zamkniętej listy właściwych organów, które będą miały dostęp do danych, oraz określono ich prawa do dostępu.

—	Z uwagi na szczególny charakter danych biometrycznych należy starannie określić kryteria wyboru jednostki, o której mowa w art. 3 wniosku.

—	Procedura wydawania wspólnotowego laissez-passer jest poddana kontroli wstępnej przeprowadzanej przez EIOD, zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia 45/2001.

—	Aby umożliwić analizę pod kątem ochrony danych przeprowadzaną w ramach kontroli wstępnej, należy dostarczyć formularz wniosku o wydanie wspólnotowego laissez-passer, a także wszelkie inne dokumenty mogące tę analizę ułatwić.

—	Należy zalecić opracowanie wytycznych dotyczących prawidłowego informowania osób odpowiedzialnych za przetwarzanie danych o ich obowiązkach. Należy przewidzieć także konkretne szkolenia na temat przetwarzania danych wrażliwych.

—	Trzeba dopilnować, by procedury pozwalały spełnić wymóg jakości danych.

Sporządzono w Brukseli, dnia 13 października 2006 r.

Peter HUSTINX

Europejski inspektor ochrony danych

(1) Opinia z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Systemu Informacji Wizowej (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (COM(2004)835 wersja ostateczna) Dz.U. C 181.

(2) Opinia z dnia 19 października 2005 r. w sprawie trzech wniosków dotyczących Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM (2005)230 wersja ostateczna, COM (2005)236 wersja ostateczna oraz COM (2005)237 wersja ostateczna), Dz.U. C 91.

(3) Dokument roboczy na temat biometrii (dok. MARKT/12168/FR — WP 80)

(4) Opinia z dnia 19 października 2005 r. w sprawie trzech wniosków dotyczących Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (COM (2005)230 wersja ostateczna, COM (2005)236 wersja ostateczna oraz COM (2005)237 wersja ostateczna), Dz.U. C 91.

(5) Por. poprzednia strona C 181/26

(6) Opinia 3/2005 w sprawie stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie.

(7) Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu Komisji dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie norm dla funkcji bezpieczeństwa i biometrii w paszportach obywateli UE (COM(2004)0116 — C5-0101/2004 — 2004/0039(CNS)),

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:52004AP0073(01):PL:HTML

(8) Pismo z dnia 18 sierpnia 2004 r. skierowane przez przewodniczącego grupy roboczej art. 29 do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, przewodniczącego komisji parlamentarnej LIBE, sekretarza generalnego Rady Unii Europejskiej, przewodniczącego Komisji Europejskiej, dyrektora DG ds. przedsiębiorstw oraz dyrektora DG ds. wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych (nieopublikowane).

(9) Na podstawie art. 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 45/2001.

		ISSN 1725-5228
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 313

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Tom 49 20 grudnia 2006

Powiadomienie nr	Spis treśći	Strona
	I Informacje
	Komisja
2006/C 313/1	Kursy walutowe euro	1

2006/C 313/2	Wszczęcie postępowania (Sprawa nr COMP/M.4404 — Universal Music Group/BMG Music Publishing) ( 1 )	2

2006/C 313/3	Informacje przekazane przez Państwa Członkowskie, dotyczące pomocy państwa przyznanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw ( 1 )	3

2006/C 313/4	Czeska krajowa procedura przyznawania ograniczonych praw przewozowych ( 1 )	9

2006/C 313/5	Zezwolenie na pomoc państwa w ramach przepisów zawartych w art. 87 i 88 Traktatu WE — Przypadki, względem których Komisja nie wnosi sprzeciwu ( 1 )	12

2006/C 313/6	Komunikat Komisji w ramach wdrażania dyrektywy 2004/22/WE ( 1 )	14

2006/C 313/7	Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu koksu z węgla w kawałkach o średnicy większej niż 80 mm (koksu 80+) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej	15

2006/C 313/8	Procedura informacyjna — przepisy techniczne ( 1 )	19

2006/C 313/9	Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4430 — Doosan/Mitsui Babcock) ( 1 )	24

2006/C 313/0	Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4437 — Sun Group/Autobar Packaging) ( 1 )	24

2006/C 313/1	Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa nr COMP/M.4440 — GE/Disko/ASL) ( 1 )	25

	Europejski Inspektor Ochrony Danych
2006/C 313/2	Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych na temat wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji (COM (2005) 690 wersja ostateczna)	26

2006/C 313/3	Opinia Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie projektu rozporządzenia Rady (WE) ustanawiającego postać dokumentu laissez-passer, który ma być wydawany członkom i pracownikom instytucji	36

	III Powiadomienia
	Komisja
2006/C 313/4	Zaproszenie do składania wniosków — DG EAC/61/06 — Program uczenie się przez całe życie	42

	Sprostowania
2006/C 313/5	Sprostowanie do wspólnego stanowiska (WE) nr 27/2006 przyjęte przez Radę w dniu 25 września 2006 r., w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej Siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013) (Dz.U. C 301E z 12.12.2006, str. 1)	44

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,3158
JPY	Jen	155,48
DKK	Korona duńska	7,4538
GBP	Funt szterling	0,67125
SEK	Korona szwedzka	9,0252
CHF	Frank szwajcarski	1,6024
ISK	Korona islandzka	90,75
NOK	Korona norweska	8,164
BGN	Lew	1,9558
CYP	Funt cypryjski	0,5781
CZK	Korona czeska	27,745
EEK	Korona estońska	15,6466
HUF	Forint węgierski	253,13
LTL	Lit litewski	3,4528
LVL	Łat łotewski	0,6974
MTL	Lir maltański	0,4293
PLN	Złoty polski	3,8113
RON	Lej rumuński	3,4169
SIT	Tolar słoweński	239,64
SKK	Korona słowacka	34,88
TRY	Lir turecki	1,8845
AUD	Dolar australijski	1,6824
CAD	Dolar kanadyjski	1,5217
HKD	Dolar hong kong	10,2299
NZD	Dolar nowozelandzki	1,8981
SGD	Dolar singapurski	2,0326
KRW	Won	1 226,39
ZAR	Rand	9,2168
CNY	Juan renminbi	10,2911
HRK	Kuna chorwacka	7,3688
IDR	Rupia indonezyjska	12 026,41
MYR	Ringgit malezyjski	4,7057
PHP	Peso filipińskie	65,001
RUB	Rubel rosyjski	34,641
THB	Bat tajlandzki	47,073

Data przyjęcia decyzji	20.9.2006
Numer pomocy	N 501/05
Państwo członkowskie	Niderlandy
Nazwa	Draagkrachtondersteuning voor bodemsanering van bedrijfsterreinen
Podstawa prawna	Artikel 55b en 76j van de Wet bodembescherming en artikel 40 en 40a van het Besluit financiële bepalingen bodemsanering
Rodzaj środka pomocy	Program pomocy
Cel pomocy	Ochrona środowiska
Forma pomocy	Dotacje bezpośrednie
Budżet	Roczne wydatki planowane w ramach programu pomocy 20 mln EUR; Całkowita kwota pomocy przewidziana w ramach programu 500 mln EUR
Intensywność pomocy	115 %
Czas trwania	20 wrzesień 2006 r. — 31 grudzień 2030 r.
Sektory gospodarki	Wszystkie sektory

ESO (1)	Odniesienie i tytuł normy zharmonizowanej (oraz dokument referencyjny)	Odniesienie do normy zastąpionej	Data ustania domniemania zgodności normy zastąpionej Przypis 1
CEN	EN 1359:1998 Gazomierze — Gazomierze miechowe	—
CEN	EN 1359:1998/A1:2006
CEN	EN 12261:2002 Gazomierze — Gazomierze turbinowe	—
CEN	EN 12261:2002/A1:2006
CEN	EN 12405-1:2005 Gazomierze — Urządzenia przeliczające — Część 1: Przeliczanie objętości	—
CEN	EN 12405-1:2005/A1:2006
CEN	EN 12480:2002 Gazomierze — Gazomierze rotorowe	—
CEN	EN 12480:2002/A1:2006

Karta Studenta Erasmus	28 lutego 2007 r.
Program Jean Monnet	15 marca 2007 r.
Comenius, Erasmus, Leonardo da Vinci, Grundtvig	30 marca 2007 r.
Program międzysektorowy i środki towarzyszące	30 kwietnia 2007 r.