ISSN 1725-5228 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 148 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Informacje i zawiadomienia |
Tom 48 |
Powiadomienie nr |
Spis treśći |
Strona |
|
I Informacje |
|
|
Rada |
|
2005/C 148/1 |
||
|
Komisja |
|
2005/C 148/2 |
||
2005/C 148/3 |
Opinia Komisji z dnia 9 czerwca 2005 r. w sprawie środków tymczasowych podjętych przez rząd Danii w odniesieniu do ciśnieniowych/próżniowych zaworów nadmiarowych wysokiej szybkości modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. w Republice Korei ( 1 ) |
|
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG |
PL |
|
I Informacje
Rada
18.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 148/1 |
KONKLUZJE RADY
z dnia 13 czerwca 2005 r.
dotyczące oficjalnego użycia dodatkowych języków w Radzie i ewentualnie innych instytucjach i organach Unii Europejskiej
(2005/C 148/01)
1. |
Niniejsze konkluzje dotyczą języków innych niż języki określone w rozporządzeniu nr 1/1958 Rady, którym konstytucja Państwa Członkowskiego przyznaje status języka urzędowego na całości lub części terytorium tego państwa i które zgodnie z prawem mogą być używane jako język narodowy. |
2. |
Rada uważa, że w ramach wysiłków podejmowanych na rzecz zbliżenia Unii do wszystkich jej obywateli, należy poświęcić więcej uwagi bogactwu, jakie stanowi różnorodność językowa. |
3. |
Rada uznaje możliwość używania przez obywateli dodatkowych języków w ich kontaktach z instytucjami za ważny czynnik wpływający na silniejsze utożsamianie się przez nich z projektem politycznym Unii Europejskiej. |
4. |
Zezwolenia na oficjalne użycie w Radzie języków określonych w pkt 1 udziela Rada na podstawie porozumienia administracyjnego zawartego między nią a Państwem Członkowskim składającym wniosek; inne instytucje lub organy Unii wydają takie zezwolenie na podstawie podobnego porozumienia administracyjnego. |
5. |
Porozumienia te będą zawierane zgodnie z Traktatem oraz przepisami przyjętymi w celu jego wykonania i będą musiały spełniać podane niżej warunki. Bezpośrednie lub pośrednie koszty związane z wprowadzeniem w życie porozumień administracyjnych przez instytucje i organy Unii pokryje Państwo Członkowskie składające wniosek. a) Publikacja aktów przyjętych w procedurze współdecydowania przez Parlament Europejski i Radę Rząd Państwa Członkowskiego będzie mógł wysłać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie uwierzytelnione tłumaczenie aktów przyjętych w procedurze współdecydowania na jeden z języków określonych w pkt 1. Rada umieści to tłumaczenie w archiwach i na wniosek udostępni jego kopię. Rada zapewni publikację tych tłumaczeń na swojej stronie internetowej. W obu przypadkach, należy zwrócić uwagę na fakt, że tłumaczenia, o których mowa, nie będą mieć mocy prawnej. b) Wystąpienia ustne podczas posiedzenia Rady i, ewentualnie, posiedzeń innych instytucji lub organów Unii W stosownych przypadkach, rząd Państwa Członkowskiego może wystąpić do Rady i, ewentualnie, innych instytucji lub organów (Parlamentu Europejskiego i Komitetu Regionów) z wnioskiem o pozwolenie na używanie jednego z języków określonych w pkt 1 w wystąpieniach ustnych (poprzez tłumaczenie ustne bierne) jednego z członków danej instytucji lub organu podczas posiedzenia. Rada zasadniczo przychyli się do takiego wniosku, pod warunkiem przedłożenia go w rozsądnym terminie przed posiedzeniem oraz dostępności niezbędnego personelu i sprzętu. c) Korespondencja z instytucjami i organami Unii Państwa Członkowskie mogą przyjąć akt prawny przewidujący, że w przypadku gdy ich obywatel zamierza zwrócić się do instytucji lub organu Unii w jednym z języków określonych w pkt 1, przekaże korespondencję organowi wyznaczonemu przez to Państwo Członkowskie. Organ ten przekaże korespondencję odpowiedniej instytucji lub organowi wraz z tłumaczeniem na język Państwa Członkowskiego określony w rozporządzeniu Rady nr 1/1958. Ta sama procedura będzie miała zastosowanie mutatis mutandis do odpowiedzi udzielanych przez daną instytucję lub organ. Jeżeli instytucje lub organy Unii obowiązuje termin na udzielenie odpowiedzi, rozpocznie się on z dniem, w którym dana instytucja lub organ otrzyma od Państwa Członkowskiego tłumaczenie na jeden z języków określonych w rozporządzeniu Rady nr 1/1958. Termin przestaje biec z dniem, w którym dana instytucja lub organ Unii wyśle odpowiedź właściwemu organowi Państwa Członkowskiego w tym ostatnim języku. Rada wzywa inne instytucje do zawarcia na tej podstawie porozumień administracyjnych. |
Komisja
18.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 148/3 |
Kursy walutowe euro (1)
17 czerwca 2005
(2005/C 148/02)
1 euro=
|
Waluta |
Kurs wymiany |
USD |
Dolar amerykański |
1,2177 |
JPY |
Jen |
132,47 |
DKK |
Korona duńska |
7,4452 |
GBP |
Funt szterling |
0,66780 |
SEK |
Korona szwedzka |
9,2403 |
CHF |
Frank szwajcarski |
1,5441 |
ISK |
Korona islandzka |
79,31 |
NOK |
Korona norweska |
7,8630 |
BGN |
Lew |
1,9558 |
CYP |
Funt cypryjski |
0,5738 |
CZK |
Korona czeska |
29,883 |
EEK |
Korona estońska |
15,6466 |
HUF |
Forint węgierski |
247,89 |
LTL |
Lit litewski |
3,4528 |
LVL |
Łat łotewski |
0,6962 |
MTL |
Lir maltański |
0,4293 |
PLN |
Złoty polski |
4,0536 |
ROL |
Lej rumuński |
36 153 |
SIT |
Tolar słoweński |
239,43 |
SKK |
Korona słowacka |
38,315 |
TRY |
Lir turecki |
1,6591 |
AUD |
Dolar australijski |
1,5670 |
CAD |
Dolar kanadyjski |
1,5077 |
HKD |
Dolar hong kong |
9,4665 |
NZD |
Dolar nowozelandzki |
1,6991 |
SGD |
Dolar singapurski |
2,0351 |
KRW |
Won |
1 229,02 |
ZAR |
Rand |
8,1270 |
CNY |
Juan renminbi |
10,0783 |
HRK |
Kuna chorwacka |
7,3100 |
IDR |
Rupia indonezyjska |
11 714,27 |
MYR |
Ringgit malezyjski |
4,6283 |
PHP |
Peso filipińskie |
67,552 |
RUB |
Rubel rosyjski |
34,7400 |
THB |
Bat tajlandzki |
50,058 |
Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez ECB.
18.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 148/4 |
OPINIA KOMISJI
z dnia 9 czerwca 2005 r.
w sprawie środków tymczasowych podjętych przez rząd Danii w odniesieniu do ciśnieniowych/próżniowych zaworów nadmiarowych wysokiej szybkości modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. w Republice Korei
(2005/C 148/03)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków (1), w szczególności jej art. 13,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Obowiązujące normy badań dla urządzeń służących do zapobiegania przechodzeniu płomienia do zbiorników ładunkowych w zbiornikowcach do przewozu ropy (dotyczy to tylko zaworów wysokiej szybkości) są ustalone w okólnikach MSC 677 i MSC 1009 Międzynarodowej Organizacji Morskiej, przy czym ostatni z nich odwołuje się do normy międzynarodowej ISO 15364:2000. |
(2) |
Pismem z dnia 24 lutego 2004 r. Duński Urząd Morski (Danish Maritime Authority) powiadomił Komisję o środkach tymczasowych podjętych przez Urząd w odniesieniu do ciśnieniowych/próżniowych zaworów nadmiarowych modelu NEW-ISO-HV (zwanych dalej „zaworami”) produkowanych przez firmę TANKTECH Co. w Republice Korei (zwaną dalej „producentem”), zgodnie z którymi wszelkie takie zawory zainstalowane na pokładzie statków pływających pod duńską banderą miały zostać usunięte w pozostającym do ustalenia okresie z powodu niespełniania wymagań art. 5 ust. 1 i 2 dyrektywy 96/98/WE oraz nieprawidłowego zastosowania norm badań wymienionych w art. 5 ust. 2 dyrektywy. Pismo Duńskiego Urzędu Morskiego zawierało ostrzeżenie odnośnie do nadciśnienia podczas załadowywania zbiorników wyposażonych w zawory tego modelu. |
(3) |
Do pisma Duńskiego Urzędu Morskiego dołączona była kopia certyfikatu badania typu WE wydanego w dniu 4 marca 2002 r. przez notyfikowaną jednostkę Bureau Veritas, oznaczonego numerem 11582/A1 EC, dotyczącego zaworów odpowietrzających wysokiej szybkości i próżniowych zaworów nadmiarowych wysokiej szybkości z osłoną płomieniową (modele NEW-ISO-HV-65, NEW-ISO-HV-80, NEW-ISO-HV-100, NEW-ISO-HV-125, NEW-ISO-HV-150, NEW-ISO-HV-200, NEW-ISO-HV-250 oraz NEW-ISO-HV-300 o następujących odpowiednich nominalnych rozmiarach: 65A, 80A, 100A, 125A, 150A, 200A, 250A, 300A). |
(4) |
Duński Urząd Morski podjął wyżej wymienione środki tymczasowe na podstawie pochodzących ze statków doniesień o znacznych rozbieżnościach pomiędzy rzeczywistym ciśnieniem w zbiorniku a ciśnieniem podanym w danych producenta dotyczących produktu, oraz w wyniku przeprowadzonego następnie szczegółowego badania zaworów usuniętych z duńskiego zbiornikowca, zidentyfikowanego później jako M/T „Orahope”. Zawory pochodzące z duńskiego zbiornikowca nosiły oznaczenie wymienione w art. 11 dyrektywy 96/98/WE (zwane dalej „oznaczeniem”) i zostały później zidentyfikowane jako model NEW-ISO-HV-80. |
(5) |
Według doniesienia, badanie wspomnianych urządzeń przeprowadzone w imieniu Duńskiego Urzędu Morskiego wykazało znacznie wyższe ciśnienie udarowe niż podane przez producenta zaworów. Duński Urząd Morski uznał różnicę powstałego ciśnienia w zbiorniku za bardzo dużą i, mając na względzie związane z tym aspekty bezpieczeństwa, wystarczającą dla uzasadnienia zakazu używania tych zaworów na pokładzie duńskich statków. |
(6) |
Duński Urząd Morski stwierdził ponadto na podstawie badania zaworów, że operator nie mógł stwierdzić za pomocą systemu podnoszenia kontrolnego czy zawór był w stanie sprawnym, oraz że brak plastikowej części odległościowej mógłby powodować, że zawór nie byłby samospustowy, czego operator nie byłby w stanie zauważyć. |
(7) |
Duński Urząd Morski zażądał od producenta pełnej dokumentacji badań. W piśmie do Komisji z dnia 24 lutego 2004 r. Duński Urząd Morski twierdził, że producent dostarczył dokumentację niewystarczającą dla potwierdzenia spełnienia obowiązujących wymagań, zwłaszcza jeśli chodzi o zapisy badań, informacje o produkcie, szczegóły konstrukcyjne oraz certyfikację. |
(8) |
W swoim piśmie Duński Urząd Morski nie dokonywał oceny potencjalnych braków w samych normach badań, uważając że z obserwowanych problemów nie wynikało, iż normy są niewystarczające. |
(9) |
Po otrzymaniu pisma od Duńskiego Urzędu Morskiego Komisja podjęła konsultacje z Duńskim Urzędem Morskim, producentem, rządem francuskim jako notyfikującym Państwem Członkowskim oraz jednostką notyfikowaną, która wydała przedmiotowy certyfikat badania typu WE w imieniu tego ostatniego (dalej zwanymi wspólnie „stronami”). Komisja otrzymała również za pośrednictwem stowarzyszenia o nazwie Danish Maritime dokumentację od duńskiego producenta Pres-Vac Engineering A/S. |
(10) |
Wśród uzupełniających informacji dostarczonych przez Duński Urząd Morski w trakcie procedury przed Komisją znalazły się raporty z badań dotyczące zaworów usuniętych ze statków na skutek podjętych środków tymczasowych. Badania te odnosiły się do zaworów modeli NEW-ISO-HV-80, NEW-ISO-HV-65 i NEW-ISO-HV-100 oraz potwierdzały wnioski przedstawione w piśmie Duńskiego Urzędu Morskiego z dnia 24 lutego 2004 r. W trakcie badań wynikła także kwestia potencjalnego cofania się płomienia, co — gdyby zostało potwierdzone — oznaczałoby szczególnie poważne zagrożenie bezpieczeństwa. |
(11) |
W swojej odpowiedzi na zapytanie Komisji Bureau Veritas obaliło jeden po drugim punkty, w których Duński Urząd Morski w swoim piśmie z dnia 24 lutego 2004 r. stwierdził, że zawory nie spełniają obowiązujących wymagań. Do odpowiedzi załączona była dokumentacja producenta zawierająca dowody zapisów z badań, zapisów przepływów, prób kalibracyjnych, objaśnienie instrukcji użytkowania, raport z badań zatwierdzenia typu dotyczący prób cofania się płomienia oraz prób trwałości podczas palenia. |
(12) |
Dokumentacja ta jest wystarczająca do zweryfikowania czy obowiązujące wymagania zostały spełnione, a tym samym odpowiada ust. 7 modułu B w załączniku B do dyrektywy 96/98/WE. |
(13) |
Odnośnie do wymagań dotyczących zespołu systemu podnoszenia kontrolnego, według opinii wyrażonej przez Duński Urząd Morski powinien on obejmować wszystkie ruchome części zaworów, w tym również przeponę wspomagającą. Jednakże ponieważ obowiązująca norma nakazuje jedynie sprawdzenie, czy zawór łatwo się podnosi i nie pozostaje w położeniu otwartym, należy stwierdzić, iż uznanie, że zawór w zaprojektowanej postaci spełnia wymagania, mieściło się w zakresie swobody decyzji jednostki notyfikowanej. Należy również zauważyć, że Bureau Veritas, należycie uwzględniając interpretację Duńskiego Urzędu Morskiego, zachęciło producentów do zmodyfikowania systemu podnoszenia kontrolnego i należy sądzić, że przygotowywane są procedury mające na celu przyspieszenie modyfikacji oraz stosowną aktualizację certyfikatu badania typu WE. |
(14) |
Ponadto, instrukcja obsługi dostarczona do serii NEW-ISO-HV, w tym również rysunki części w postaci rozłożonej przedstawione w kolejności rozkładania i ponownego montażu, choć podstawowa pod względem formy i treści, jest wystarczająca dla sumiennego operatora do bezpiecznej eksploatacji zaworów i jest dobrze dostosowana do poziomu biegłości, jakiego należy spodziewać się od personelu dokonującego przeglądów zaworów. |
(15) |
Dlatego należy uznać, że spełnione są wymagania ISO 15364:2000 dotyczące certyfikacji oraz ręcznych środków weryfikacji. |
(16) |
Według informacji dostarczonych przez Bureau Veritas, wydany został certyfikat badania typu WE o numerze 11582/A1 EC odnośnie do modelu NEW-ISO-HV-80 dla zaworów o nominalnej średnicy przepony wspomagającej 155 mm na podstawie zbadanego w tym celu prototypu. |
(17) |
W dniu 15 października 2004 r., w odpowiedzi na zapytanie włoskich władz, Bureau Veritas potwierdziło, że zawory NEW-ISO-HV-80 produkowane do dnia 27 listopada 2002 r. były wyposażane w przeponę wspomagającą o średnicy 150 mm z powodu błędu na rysunku. Zawór z przeponą wspomagającą o średnicy 150 mm został przebadany pod względem cofania się płomienia oraz przepustowości i producent postanowił, aby niezwłocznie powiadomić wszystkich zainteresowanych armatorów mając na uwadze wymianę przepony wspomagającej. Błąd, choć wykryty przez producenta i usunięty z dniem 27 listopada 2002 r., nie został jednak wówczas zgłoszony do Bureau Veritas. |
(18) |
W zaworze modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 20277101, który został usunięty z M/T „Orahope”, rzeczywiście została stwierdzona przez Force Technology w Danii przepona wspomagająca o średnicy 150 mm. Podobnie zawór modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 20528101, zbadany przez Force Technology w Danii na żądanie Athenian Sea Carriers Ltd., posiadał przeponę wspomagającą o średnicy 150 mm. Jak można zauważyć z przekazanych oznaczeń na tabliczkach tych urządzeń, oznaczenia na tych zaworach zostały zamieszczone w 2002 r. Natomiast zawór modelu NEW-ISO-HV-80 o numerze seryjnym ISO 1841203, który został usunięty z M/T „Nord Africa”, jak wynika z pomiaru dokonanego przez Force Technology, został skonstruowany z przeponą wspomagającą o średnicy 156 mm, co mieści się w granicach tolerancji stosowanych przez producenta do tego typu, co należy uznać za uzasadnione. Oznaczenie tego zaworu zostało zamieszczone w 2003 r. |
(19) |
Ustalono więc, że co najmniej do dnia 27 listopada 2002 r. producent wprowadził do obrotu nieokreśloną ilość zaworów modelu NEW-ISO-HV-80 na podstawie certyfikatu badania typu WE o numerze 11582/A1 EC, które nie odpowiadały zatwierdzonemu typowi, oraz że oznaczenie było bezprawnie zamieszczone na tych zaworach. |
(20) |
W dniu 20 października 2004 r. Bureau Veritas poinformowało Komisję, że dalsze badania przeprowadzone w dniach 6 i 7 października 2004 r. przez Korean Institute of Machinery and Materials, któremu zlecono zbadanie wpływu średnicy przepony wspomagającej (150 mm/155 mm) na krzywą przepływu, potwierdzają wzrost ciśnienia szczytowego (ciśnienia udarowego) oraz potwierdzają wyniki prób cofania się płomienia. Badania wykazały, że zawór z przeponą wspomagającą o średnicy 150 mm ma zupełnie inne ciśnienie udarowe i charakterystykę przepływu niż wykazywane przez urządzenie odpowiadające zatwierdzonemu prototypowi w identycznych warunkach badania. |
(21) |
Dane dotyczące przepływu muszą być przedstawione w sposób prawdziwy i prawidłowy, ponieważ są one wykorzystywane w celach konstrukcyjnych, zapewnienia integralności zbiornika, wymiarowania rur oraz do określenia maksymalnych szybkości załadowywania i rozładowywania statku. Od listopada 2002 r. producent zdawał sobie w pełni sprawę z tego, że dane dotyczące przepływu, które zostały dostarczone projektantom systemu i wykorzystane przez nich w doborze zaworu o odpowiednim rozmiarze dla statków wyposażonych w nietypowe zawory, były w rzeczywistości błędne biorąc pod uwagę fakt, że dostarczone dane dotyczące przepływu odnosiły się do próby prototypu w ramach wspólnotowego badania typu. Z dokumentacji przekazanej Komisji wynika, że dopiero po komunikacie z dnia 15 października 2004 r. wysłanym przez Bureau Veritas do włoskich władz oraz na żądanie tych ostatnich — w następstwie środków tymczasowych zakomunikowanych przez Duński Urząd Morski — producent postanowił zidentyfikować statki wyposażone w uszkodzone zawory i podjąć działania naprawcze. |
(22) |
Według doniesienia, działania naprawcze polegają na wymianie przepony wspomagającej bez dalszej modyfikacji zaworu. Nie przedstawiono Komisji dowodów na to, że naprawione w ten sposób zawory spełniają obowiązujące wymagania zgodnie z art. 5 ust. 1 dyrektywy 96/98/WE i pozwalają na bezpieczną eksploatację dotkniętych tym problemem statków. |
(23) |
Dostarczone Komisji wyniki badań i raporty z kontroli statków w związku z zaworami objętymi środkami tymczasowymi są w dużej mierze sprzeczne. Istnieje wprawdzie znaczna ilość danych, które sugerują, że zawory NEW-ISO-HV odpowiadające typowi mogą w pewnych warunkach nie spełniać obowiązujących wymagań odnośnie do cofania się płomienia i odbiegać od danych dotyczących przepływu dostarczonych przez producenta. Dane takie nie mogą być jednak uważane za rozstrzygające, biorąc pod uwagę niepewność co do okoliczności badań, jeżeli chodzi między innymi o stan badanych zaworów, które zostały usunięte ze statków, obiekty badawcze, w których zostały przeprowadzone badania oraz kalibrację użytych przyrządów. |
(24) |
Ponadto wydaje się, że badania te zostały przeprowadzone na różnych stanowiskach badawczych, na skutek różnych interpretacji stosownej normy ISO 15364, która odwołuje się do „uznanej normy krajowej lub międzynarodowej”. |
(25) |
Za „uznaną normę krajową lub międzynarodową” do celów dyrektywy 96/98/WE należy uważać normę EN 12874:2001, która określa dokładne warunki zamocowania dla badania przedmiotowych urządzeń. |
(26) |
Oznaczenie ma być zamieszczone na końcu fazy produkcji i ma zawierać ostatnie dwie cyfry roku, w którym zostało zamieszczone. |
(27) |
Należy dołożyć wszelkich możliwych starań, aby wyeliminować potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa statków wyposażonych w zawory tego modelu, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ OPINIĘ:
1. |
Środki tymczasowe zgłoszone Komisji przez rząd duński pismem z dnia 24 lutego 2004 r. w odniesieniu do zaworów modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. Ltd. są odpowiednie i współmierne dla ochrony bezpieczeństwa morskiego i dlatego są uzasadnione. |
2. |
Komisja zaleca, ażeby Państwa Członkowskie zapewniły, aby zawory modelu NEW-ISO-HV-80, na których oznaczenie wymienione w art. 11 dyrektywy 96/98/WE (zwane dalej „oznaczeniem”) zostało zamieszczone przed dniem 1 stycznia 2003 r., zostały usunięte z ich rynków. |
3. |
Komisja zaleca, aby w wypadku, gdy zawory wymienione w ust. 2 są zainstalowane na pokładzie statków pływających pod ich banderą, Państwa Członkowskie zapewniły ich usunięcie. |
4. |
Komisja zaleca ponadto, ażeby Państwa Członkowskie zapewniły, aby wszystkie zawory modelu NEW-ISO-HV-80 produkowane przez TANKTECH Co. Ltd., na których oznaczenie zostało zamieszczone po dniu 1 stycznia 2003 r., i które zostały zainstalowane na pokładzie statków pływających pod ich banderą, zostały możliwie jak najszybciej zbadane w celu ustalenia, czy odpowiadają typowi. Gdy na podstawie badania stwierdzone zostanie, że zawory te nie odpowiadają typowi, Komisja zaleca, aby zostały one usunięte i aby przypadek został zgłoszony Komisji i innym Państwom Członkowskim. |
5. |
Jeśli zawory modelu NEW-ISO-HV-80 produkowane przez TANKTECH Co. Ltd. nienoszące oznaczenia otrzymały świadectwo równoważności zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 96/98/WE, stosuje się mutatis mutandis ustępy 2 do 4. |
6. |
Komisja zaleca, aby w rozsądnym terminie, który zwykle nie powinien przekraczać sześciu miesięcy, strony przeprowadziły wspólnie nowe badanie na reprezentatywnej próbce nowych zaworów modelu NEW-ISO-HV wszystkich rozmiarów, we wspólnie uzgodnionym laboratorium zgodnie z obowiązującymi normami badań, w tym w szczególności z normą europejską EN12874:2001, w celu stwierdzenia, czy typ spełnia obowiązujące minimalne wymagania w normalnych warunkach eksploatacji statku. Powinny one niezwłocznie przekazać wyniki Komisji i Państwom Członkowskim. |
7. |
Komisja zaleca, aby do czasu uzyskania wyników badania wymienionego w poprzednim ustępie, Państwa Członkowskie podjęły wszelkie inne środki zapobiegawcze, jakie uznają za niezbędne w odniesieniu do zaworów modelu NEW-ISO-HV produkowanych przez TANKTECH Co. Ltd., zainstalowanych na pokładzie statków pływających pod ich banderą. |
Sporządzono w Brukseli, dnia 9 czerwca 2005 r.
W imieniu Komisji
Jacques BARROT
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 46 z 17.2.1997, str. 25. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 324 z 29.11.2002, str. 53).