Pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (WE) nr 470/2009 – Unijne procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

JAKIE SĄ CELE ROZPORZĄDZENIA?

W rozporządzeniu ustanowiono zasady dotyczące maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych, takich jak antybiotyki, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych, w odniesieniu do środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, w tym mięsa, ryb, mleka, jaj i miodu – w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności.

W tym zakresie w akcie tym ustanowiono:

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 6 lipca 2009 r.

KONTEKST

Dotychczasowe unijne zasady w tym zakresie były zbyt skomplikowane i doprowadziły do ograniczenia dostępności środków leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność w UE. Rozporządzenie wprowadzono w celu zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów oraz dostępności weterynaryjnych produktów leczniczych służących do leczenia określonych chorób.

KLUCZOWE POJĘCIA

Maksymalny limit pozostałości: maksymalny limit pozostałości substancji farmakologicznie czynnych, których obecność dopuszcza się w żywności pochodzenia zwierzęcego.
Punkt odniesienia dla działań kontrolnych: poziom pozostałości substancji farmakologicznie czynnych określony do celów kontroli w przypadku niektórych substancji, dla których maksymalny limit pozostałości nie został określony. Punkty odniesienia dla działań kontrolnych są ustanawiane w porozumieniu z laboratoriami kontroli urzędowej.

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11–22)

DOKUMENTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/880 z dnia 23 maja 2017 r. ustanawiające zasady stosowania maksymalnego limitu pozostałości ustalonego dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku oraz stosowania maksymalnego limitu pozostałości ustalonego dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego gatunku lub większej ich liczby w odniesieniu do innych gatunków, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (Dz.U. L 135 z 24.5.2017, s. 1–5)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/12 z dnia 6 stycznia 2017 r. w sprawie formy i treści wniosków o określenie maksymalnych limitów pozostałości zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 (Dz.U. L 4 z 7.1.2017, s. 1–7)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1–72)

Kolejne zmiany rozporządzenia (UE) nr 37/2010 zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1–3)

Zobacz tekst skonsolidowany.

Ostatnia aktualizacja: 23.11.2017