Państwa członkowskie UE mają obowiązek wykonać wymienione poniżej czynności:
Komisja Europejska co cztery lata przedkłada sprawozdanie w oparciu o przekazane przez państwa informacje. Ostatnie takie sprawozdanie pochodzi z 2021 r.
W dyrektywie określono maksymalną ilość azotu z odchodów zwierzęcych, jaka może być wykorzystywana każdego roku, na poziomie 170 kg/ha. Jeżeli państwa członkowskie wystąpią ze stosownym wnioskiem oraz o ile są w stanie przedstawić dowody naukowe, że nie doprowadzi to do większego zanieczyszczenia, Komisja może przyjąć akty wykonawcze (decyzje dopuszczające stosowanie wyjątków określanych mianem odstępstw), na mocy których można dopuścić – pod pewnymi warunkami – stosowanie większej maksymalnej ilości azotu z odchodów zwierzęcych na niektórych obszarach. Te odstępstwa nie zwalniają zainteresowanych państw członkowskich z obowiązku osiągnięcia zakreślonych w dyrektywie celów dotyczących jakości wody ani z jakichkolwiek innych przewidzianych w niej środków.
Aktualnie obowiązują następujące decyzje w sprawie odstępstw:
Dyrektywa miała być transponowana do prawa krajowego do
Azot stanowi podstawowy składnik odżywczy, który wspomaga wzrost roślin i upraw. Niestety jego wysokie stężenie jest szkodliwe dla ludzi i przyrody, zaś zastosowanie azotanów w nawozach organicznych i chemicznych na potrzeby rolnictwa może stanowić główne źródło zanieczyszczenia wody. Rolnictwo odpowiada za ponad 50 % ogółu zrzutów azotanów do wód powierzchniowych.
Więcej informacji:
Dyrektywa Rady 91/676/EEC z dnia r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 375 z , s. 1–8).
Kolejne zmiany dyrektywy (UE) 91/676/EEC zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
Ostatnia aktualizacja