Umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi w zakresie lotnictwa

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Decyzja 2007/339/WE w sprawie Umowy o transporcie lotniczym między UE i jej państwami członkowskimi a Stanami Zjednoczonymi Ameryki

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DECYZJI?

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Dostęp do rynku: prawa przewozowe i kwestie handlowe/operacyjne

Dostęp do rynku: własność i kontrola

Współpraca w zakresie regulacji

Umowa przyczynia się również do rozwinięcia współpracy pomiędzy dwiema stronami w następujących obszarach:

W umowie zawarto też jasny plan działania, przedstawiając otwarty wykaz „kwestii o pierwszorzędnym znaczeniu” dla drugiego etapu negocjacji umowy.

Drugi etap negocjacji

Dalsze negocjacje między UE a Stanami Zjednoczonymi rozpoczęły się w 2008 r., a ich owocem było podpisanie w 2010 r. porozumienia w drugim etapie negocjacji. Protokół bazuje na pierwszej umowie i obejmuje dodatkowe inwestycje i szersze możliwości dostępu do rynku. Wzmacnia on także ramy współpracy w kwestiach regulacji w takich obszarach, jak bezpieczeństwo, ochrona lotnictwa, kwestie społeczne i, w szczególności, ochrona środowiska naturalnego, przy czym obie strony uzgodniły w tej ostatniej dziedzinie wspólne oświadczenie w sprawie środowiska naturalnego.

W 2011 r. do umowy przystąpiły Norwegia i Islandia.

OD KIEDY NINIEJSZA DECYZJA MA ZASTOSOWANIE?

Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 25 kwietnia 2007 r. Jak wskazano w art. 25 Umowy o transporcie lotniczym w sprawie tymczasowego stosowania, strony zgadzają się stosować niniejszą umowę od dnia 30 marca 2008 r.

KONTEKST

Przed podpisaniem umowy z 2007 r. stosunki ze Stanami Zjednoczonymi dotyczące transportu lotniczego były regulowane przez dwustronne umowy zawierane przez kraje UE i Stany Zjednoczone. 16 krajów UE zawarło już umowy dotyczące „otwartego nieba”. Niemniej jednak takie fragmentaryczne podejście okazało się być utrudnieniem, gdyż uniemożliwiało stworzenie prawdziwie jednolitego rynku.

W 2002 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyroki w sprawach przekazanych doń przez Komisję Europejską (sygnatury spraw: C-466/98, C-467/98, C468/98, C-469/98, C-472/98, C-475/98 oraz C-476/98). Wyjaśniono w nich kwestie rozdzielenia zewnętrznych kompetencji między UE a kraje UE, a ponadto wyjaśniono pewne kwestie dotyczące swobody przedsiębiorczości.

W rezultacie Komisja otrzymała upoważnienie do prowadzenia negocjacji umowy lotniczej ze Stanami Zjednoczonymi, która obejmowała UE jako całość.

Więcej informacji:

* KLUCZOWE POJĘCIA

Prawo trzeciej wolności lotniczej: prawo lub przywilej odnośnie do regularnych międzynarodowych usług lotniczych, nadane przez jeden kraj drugiemu krajowi, do zakończenia na terytorium pierwszego kraju lotu odbywającego się z kraju pochodzenia przewoźnika.

Prawo czwartej wolności lotniczej: prawo lub przywilej odnośnie do regularnych międzynarodowych usług lotniczych, nadane przez jeden kraj drugiemu krajowi, do rozpoczęcia na terytorium pierwszego kraju lotu odbywającego się do kraju pochodzenia przewoźnika.

Prawo piątej wolności lotniczej: prawo lub przywilej odnośnie do regularnych międzynarodowych usług lotniczych, nadane przez jeden kraj drugiemu krajowi, do rozpoczęcia i zakończenia na terytorium pierwszego kraju lotu odbywającego się z lub do kraju spoza UE.

Prawo siódmej wolności lotniczej: prawo lub przywilej odnośnie do regularnych międzynarodowych usług lotniczych, nadane przez jeden kraj drugiemu krajowi, do prowadzenia ruchu przewozowego odbywającego się między terytorium kraju przyznającego a którymkolwiek krajem spoza UE. Nie wymaga się przy tym, by ta usługa lotnicza była połączona z jakąkolwiek usługą przelotu z/do kraju pochodzenia przewoźnika lub była jej przedłużeniem.

Wspólny Europejski Obszar Lotniczy: Obejmuje kraje UE, Albanię, Bośnię i Hercegowinę, Byłą Jugosłowiańską Republikę Macedonii, Islandię, Czarnogórę, Norwegię, Serbię oraz Misję Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie.

GŁÓWNY DOKUMENT

Decyzja 2007/339/WE Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z drugiej strony (Dz.U. L 134 z 25.5.2007, s. 1–3)

DOKUMENTY POWIĄZANE

Decyzja 2010/465/UE Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Protokołu zmieniającego Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (Dz.U. L 223 z 25.8.2010, s. 1–2)

Protokół zmieniający Umowę o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, podpisaną w dniach 25 i 30 kwietnia 2007 r. (Dz.U. L 223 z 25.8.2010, s. 3–19)

Decyzja 2011/708/UE Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, Islandią, z trzeciej strony, i Królestwem Norwegii, z czwartej strony; oraz w sprawie podpisania w imieniu Unii i tymczasowego stosowania Umowy dodatkowej między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, Islandią, z drugiej strony, i Królestwem Norwegii, z trzeciej strony, dotyczącej stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z jednej strony, Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, Islandią, z trzeciej strony, i Królestwem Norwegii, z czwartej strony (Dz.U. L 283 z 29.10.2011, s. 1–2)

Ostatnia aktualizacja: 18.12.2016