Bezpieczeństwo morskie: Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Morskiego

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) zapewnia wysoki, jednolity i skuteczny poziom bezpieczeństwa na morzu w Unii Europejskiej. Ma również na celu zapobieganie zanieczyszczeniom i reagowanie na zanieczyszczenia ze statków lub instalacji naftowych i gazowych.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu

STRESZCZENIE

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) zapewnia wysoki, jednolity i skuteczny poziom bezpieczeństwa na morzu w Unii Europejskiej. Ma również na celu zapobieganie zanieczyszczeniom i reagowanie na zanieczyszczenia ze statków lub instalacji naftowych i gazowych.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Morskiego, która ma swoją siedzibę w Lizbonie. Agencja zapewnia Komisji i krajom UE potrzebną pomoc i wsparcie techniczne w celu udzielenia im pomocy w opracowaniu i stosowaniu ustawodawstwa wspólnotowego w zakresie bezpieczeństwa morskiego i zapobiegania zanieczyszczeniom mórz, a także w ocenie skuteczności podejmowanych środków.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Działalność Agencji można podzielić na zadania podstawowe i zadania pomocnicze.

Zadania podstawowe obejmują:

pomoc w pracach przygotowawczych w celu uaktualniania i tworzenia ustawodawstwa UE,

inspekcje i kontrole prowadzone w krajach UE w celu sprawdzenia skuteczności wdrożenia odpowiednich obowiązujących aktów prawnych UE,

działania szkoleniowe i pomoc techniczną dla administracji krajowych,

wspieranie działań w odpowiedzi na zanieczyszczenia ze statków i instalacji naftowych i gazowych (Agencja zapewnia pomoc operacyjną tylko na wniosek dotkniętego państwa).

Agencja kieruje również Europejskim Centrum Danych LRIT oraz unijnym systemem wymiany informacji morskich (SafeSeaNet). Agencja może również zapewniać wsparcie operacyjne podczas dochodzeń, gdy dojdzie do zgonu lub poważnych obrażeń ciała.

Zadania wspomagające

Agencja wykonuje te zadania wyłącznie, gdy tworzą one znaczącą wartość dodaną, nie powielają wysiłków i nie naruszają praw ani obowiązków krajów UE. Zadania te odnoszą się do spraw związanych z ochroną środowiska, programu obserwacji Ziemi GMES (obecnie Copernicus) oraz śródlądowych dróg wodnych.

Inspekcje i kontrole prowadzone przez Agencję

Agencja odwiedza kraje, aby pomóc KE i administracjom krajowym w sprawdzaniu, czy przepisy UE są przestrzegane w celu zapewnienie wysokiego i jednolitego poziomu bezpieczeństwa. Agencja przeprowadza inspekcje w towarzystwach klasyfikacyjnych, a także w państwach trzecich w zakresie szkoleń i certyfikacji marynarzy.

Struktura

Agencja jest organem UE i ma osobowość prawną. Jej zespół składa się z urzędników rekrutowanych przez urzędników Agencji i urzędników unijnych, a także urzędników cywilnych krajów UE tymczasowo przydzielonych lub oddelegowanych do Agencji. Agencja zarządzana jest przez dyrektora zarządzającego, który jest całkowicie niezależny w pełnieniu swych obowiązków.

W skład jej rady administracyjnej wchodzą przedstawiciele KE oraz przedstawiciele wszystkich krajów UE, z których każdy ma prawo głosu. Jej członkami są również przedstawiciele Norwegii i Islandii oraz specjaliści z czterech sektorów morskich, którzy nie mają prawa głosu. Okres trwania kadencji wynosi pięć lat. Kadencja może być przedłużona jeden raz.

Budżet

Rozporządzenie (UE) nr 911/2014 zapewnia plan wieloletniego finansowania w wysokości 160,5 mln EUR na działania Agencji w odpowiedzi na zanieczyszczenia na lata 2014-2020. Całkowity budżet Agencji obejmuje główny wkład z budżetu UE oraz dodatkowe składki z krajów spoza UE, które uczestniczą w jej działaniach. Agencja może także pobierać opłaty za publikacje, szkolenia oraz inne świadczone przez nią usługi.

KONTEKST

Na skutek dwóch wypadków (tankowca Erika w 1999 r. i tankowca Prestige w 2002 r.) doszło do wycieków ropy naftowej na wodach europejskich. Oba wypadki spowodowały poważne szkody dla środowiska naturalnego i gospodarki na francuskich i hiszpańskich wybrzeżach. Stało się to bodźcem do utworzenie Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Morskiego w 2003 r. w celu zapewnienia, że Europa jest przygotowana na radzenie sobie z dużymi wyciekami ropy.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002

25.8.2002

-

Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1-9

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 1644/2003

1.10.2003

-

Dz.U. L 245 z 29.9.2003, s. 10-12

Rozporządzenie (WE) nr 724/2004

19.5.2004

-

Dz.U. L 129 z 29.4.2004, s. 1-5

Rozporządzenie (WE) nr 2038/2006

31.12.2006

-

Dz.U. L 394 z 30.12.2006, s. 1-4

Rozporządzenie (UE) nr 100/2013

1.3.2013

-

Dz.U. L 39 z 9.2.2013, s. 30-40

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 911/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wieloletniego finansowania działań Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego w zakresie reagowania na zanieczyszczenia morza spowodowane przez statki oraz instalacje naftowe i gazowe (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 115-120)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli portu przeprowadzanej przez państwo (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57-100)

Dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa (Dz. U. L 255 z 30.9.2005, s. 11-21)

Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz. U. L 208 z 5.8.2002, s. 10-27)

Ostatnia aktualizacja: 04.01.2015