Podział kompetencji w Unii Europejskiej

 

STRESZCZENIE

Unia Europejska posiada wyłącznie kompetencje przyznane jej na mocy Traktatów (zasada przyznania). Zgodnie z tą zasadą UE może działać wyłącznie w granicach kompetencji przyznanych jej przez kraje UE na mocy Traktatów, by osiągać zawarte w nich cele. Kompetencje nieprzyznane UE na mocy Traktatów leżą w gestii krajów UE. Traktat lizboński wyjaśnia podział kompetencji pomiędzy UE a krajami UE. Kompetencje te podzielone są na trzy główne kategorie:

Trzygłówne rodzaje kompetencji:

Kompetencje szczególne

Unia Europejska może podejmować kroki w celu zapewnienia, by kraje UE koordynowały swoje polityki gospodarcze, społeczne i zatrudnienia na poziomie UE.

Unijna wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa charakteryzuje się określonymi cechami instytucjonalnymi, takimi jak ograniczony udział Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego w procedurze podejmowania decyzji i wyłączaniu działań legislacyjnych. Polityka ta jest określana i wdrażana przez Radę Europejską (składającą się z szefów państw lub rządów krajów UE) oraz przez Radę (składającą się z przedstawicieli wszystkich krajów UE na poziomie ministerialnym). Przewodniczący Rady Europejskiej i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa reprezentują UE w sprawie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

Wykonywanie kompetencji

Wykonywanie kompetencji UE podlega dwóm podstawowym zasadom określonym w artykule 5 Traktatu o Unii Europejskiej:

Ostatnia aktualizacja: 26.01.2016