Umowy dotyczące właściwości sądu między stronami międzynarodowych transakcji

Przedsiębiorstwa Unii Europejskiej (UE) zaangażowane w międzynarodowe czynności prawne muszą mieć zapewnioną pewność, która przejawia się poszanowaniem zawartych przez nie umów dotyczących właściwości sądu oraz międzynarodową uznawalnością orzeczeń wydanych przez wskazany przez nie sąd.

AKT

Decyzja Rady 2014/887/WE z dnia 4 grudnia 2014 r. w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji haskiej z dnia 30 czerwca 2005 r. o umowach dotyczących właściwości sądu

STRESZCZENIE

Przedsiębiorstwa Unii Europejskiej (UE) zaangażowane w międzynarodowe czynności prawne muszą mieć zapewnioną pewność, która przejawia się poszanowaniem zawartych przez nie umów dotyczących właściwości sądu oraz międzynarodową uznawalnością orzeczeń wydanych przez wskazany przez nie sąd.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ KONWENCJI?

Reguluje ona uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sporach dotyczących transakcji handlowych, co do których strony tych transakcji przyznały jurysdykcję wyłączną wybranemu przez siebie sądowi. Stronami konwencji są zarówno kraje UE, jak i kraje spoza niej.

Konwencja o umowach dotyczących właściwości sądu została zawarta w ramach Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego w dniu 30 czerwca 2005 r.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Konwencja ma zastosowanie do umów o wyłączną właściwość sądu w międzynarodowych sprawach cywilnych i handlowych z wyłączeniem kilku kwestii, w tym:

Umowa o wyłączną właściwość sądu może zostać zawarta przez dwie lub więcej stron w celu wyznaczenia sądów (jednego lub więcej konkretnych sądów) w jednym z państw będących stroną Konwencji, właściwych do rozstrzygania sporów wynikających z określonego stosunku prawnego. Umowę uznaje się za umowę o wyłączną właściwość sądu, o ile strony nie uzgodniły inaczej.

Sąd wskazany w umowie jest jedynym sądem właściwym do rozstrzygania sporów objętych umową dotycząca właściwości sądu, o ile nie zdecyduje, że zgodnie z prawem krajowym właściwym dla tego sądu, umowa nie jest ważna. Każdy inny sąd państwa będącego stroną Konwencji (sąd niewyznaczony) musi zawiesić lub umorzyć postępowanie wszczęte sprzecznie z umową dotycząca właściwości sądu, z wyjątkiem przypadków, gdy:

Pozostałe kraje będące stronami Konwencji muszą uznać i wykonać wykonalne orzeczenia wyznaczonego sądu.

Jeżeli orzeczenie podlega kontroli lub okres, w którym można jej dokonać, nie upłynął, wykonanie orzeczenia przez pozostałe kraje będące stronami Konwencji może zostać odroczone. Konwencja przewiduje wiele innych sytuacji, w których można odmówić uznania i wykonania orzeczenia. W tekście wymieniono natomiast dokumenty wymagane do złożenia wniosku o uznanie i wykonanie orzeczenia.

Konwencja pozwala stronom na wyłączenie określonych kwestii z zakresu Konwencji. UE przy wydawaniu formalnej zgody zastrzegła, że nie będzie stosować Konwencji w określonych kwestiach związanych z ubezpieczeniami.

Konwencja została podpisana przez UE w 2009 r. i ratyfikowana w dniu 11 czerwca 2015 r. W związku z tym wszystkie kraje UE (z wyjątkiem Danii) są związane Konwencją.

Wewnętrzne przepisy UE dotyczące uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych zostały zmienione na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (Bruksela I) w celu zagwarantowania spójności z Konwencją.

Więcej informacji można znaleźć:

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Decyzja Rady 2014/887/UE

4.12.2014

-

Dz.U. L 353 z 10.12.2014, s. 5-8

AKT POWIĄZANY

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. L 351 z 20.12.2012, s. 1-32)

Ostatnia aktualizacja: 13.05.2015