Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Niniejsze przepisy mają zastosowanie do:
  • produktów pochodnych lub ubocznych pochodzenia zwierzęcego, które zgodnie z prawem nie mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi;
  • produktów pochodzenia zwierzęcego, które mogą być przeznaczone do spożycia przez ludzi, lecz są wykorzystywane do innych celów;
  • surowców pochodzenia zwierzęcego wykorzystywanych do produkcji wyrobów pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.
• Producenci produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych muszą przestrzegać zgodności z tymi przepisami w całym łańcuchu produkcyjnym.
  • Są oni zobowiązani do prowadzenia rejestru produktów, które wysyłają, transportują lub otrzymują, wraz z wymaganą dokumentacją.
  • Producenci informują organy krajowe o produktach i obiektach, z których korzystają w łańcuchu produkcyjnym. Łańcuch produkcyjny z kolei musi spełniać określone normy higieny i wymaga oficjalnego zatwierdzenia.
• Państwa członkowskie UE przeprowadzają urzędowe kontrole mające na celu zapewnienie, by producenci gromadzili, identyfikowali i transportowali produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego bez zwłoki i by przetwarzali je, stosowali i usuwali zgodnie z przepisami.
• Produkty pochodne, takie jak kosmetyki, wyroby medyczne i leki weterynaryjne, zgodne z innymi aktami prawnymi UE (odpowiednio rozporządzeniem (WE) nr 1223/2009, rozporządzeniem (UE) 2017/745 i rozporządzeniem (UE) 2019/6) mogą być wprowadzane do obrotu, gdy przejdą cały łańcuch produkcyjny.
• Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego dzielone są na trzy kategorie zależnie od poziomu ryzyka, jakie stanowią dla zdrowia ludzi i zwierząt. Podział ten określa, w jaki sposób należy je usuwać i utylizować.
• Istnieją ograniczenia wykorzystywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego produktów. Na przykład nie mogą być stosowane jako pasza dla zwierząt lub ryb hodowlanych tego samego gatunku.
• Przywóz zarówno produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, jak i produktów pochodnych musi być zgodny z normami UE.
• Istnieje zakaz wywozu zarówno produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, jak i produktów pochodnych w celu spalania lub składowania, lub wywozu do krajów, które nie są członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w celu wykorzystania w przedsiębiorstwach biogazu lub kompostowni.
• Definicje stosowane w rozporządzeniu zostały uzgodnione z definicjami stosowanymi w rozporządzeniu (UE) 2017/625 („rozporządzeniu w sprawie kontroli urzędowych”), w którym ustanowiono przepisy w zakresie przeprowadzania kontroli w łańcuchu rolno-spożywczym. Rozporządzenie (UE) 2017/625 gwarantuje, że produkty uboczne i pochodne pochodzenia zwierzęcego, które poprzednio nie były objęte unijnymi przepisami w zakresie kontroli urzędowych, obecnie wchodzą w zakres stosowania tego rozporządzenia.
• Poprawka wprowadzona w ramach rozporządzenia (UE) 2019/1009, które ustanowiło unijne przepisy dotyczące nawozów, umożliwia produktom pochodnym, które nie stanowią już znacznego zagrożenia dla zdrowia zwierząt, swobodne przemieszczanie się na rynku UE jako produkty nawozowe.
• Kolejna zmiana, akt delegowany przyjęty przez Komisję Europejską, uzupełnia rozporządzenie (WE) nr 1069/2009. Rzeczony dokument to rozporządzenie delegowane (UE) 2023/1605. Rozporządzenie określa punkty końcowe w łańcuchu produkcyjnym nawozów organicznych i polepszaczy gleby wytwarzanych na terytorium Unii Europejskiej, po przekroczeniu których nie podlegają one już wymogom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009, pod warunkiem że są stosowane jako składniki produktów nawozowych UE zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1009.

Akt wykonawczy

Akt wykonawczy – rozporządzenie (UE) nr 142/2011 – określa działania wykonawcze w odniesieniu do rozporządzenia (WE) nr 1069/2009. To wielokrotnie zmieniane rozporządzenie ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące utylizacji i stosowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych.