Pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (WE) nr 470/2009 – unijne procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

JAKIE SĄ CELE ROZPORZĄDZENIA?

Określa ono zasady dotyczące maksymalnych limitów pozostałości1 substancji farmakologicznie czynnych stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych, takich jak antybiotyki, w żywności pochodzenia zwierzęcego – w tym w mięsie, rybach, mleku, jajach i miodzie – w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywności.

W związku z tym rozporządzenie ustanawia:

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Ma ono zastosowanie od

KONTEKST

Postępy naukowe i technologiczne w zakresie bardziej czułych metod wykrywania doprowadziły do ograniczenia dostępności środków leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, a także zrodziły potrzebę zmiany unijnych przepisów. Niniejsze rozporządzenie wprowadzono w celu zapewnienia bezpieczeństwa konsumentów oraz dostępności weterynaryjnych środków leczniczych do leczenia określonych chorób.

Więcej informacji:

KLUCZOWE POJĘCIA

  1. Maksymalny limit pozostałości (MLP). Maksymalne stężenie pozostałości substancji farmakologicznie czynnej, które jest dopuszczalne w żywności pochodzenia zwierzęcego.
  2. Punkt odniesienia dla działań kontrolnych. Poziom pozostałości substancji farmakologicznie czynnej ustanowiony na potrzeby kontroli określonych substancji, dla których nie wyznaczono maksymalnego limitu pozostałości. Punkty odniesienia dla działań kontrolnych są ustanawiane w porozumieniu z laboratoriami kontroli urzędowej.

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 470/2009 z dnia ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z , s. 11–22).

ostatnia aktualizacja