Protokół o zwalczaniu handlu ludźmi

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Cele protokołu są następujące:
  • zapobieganie i zwalczanie międzynarodowego handlu ludźmi¹, w szczególności kobietami i dziećmi², prowadzonego przez zorganizowane grupy przestępcze,
  • ochrona ofiar wykorzystywania oraz udzielanie im pomocy³,
  • wspieranie współpracy w tym zakresie pomiędzy krajami.
• Każdy sygnatariusz musi przyjąć niezbędne prawa i inne środki w celu uznania za przestępstwo kryminalne czynów zdefiniowanych jako handel ludźmi, w tym działania w roli wspólnika takich czynów.
• Spory między sygnatariuszami dotyczące interpretacji lub wdrożenia protokołu powinny być rozstrzygane w drodze negocjacji, a w przypadku braku skuteczności tego środka – w drodze postępowania arbitrażowego.
• Kiedy spór podlega arbitrażowi i jeśli w ciągu sześciu miesięcy nie zostanie zawarte porozumienie, każda ze stron może skierować spór do rozstrzygnięcia przez Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości.

Zapobieganie handlowi ludźmi

• Sygnatariusze powinni przyjąć środki w celu zapobiegania i zwalczania handlu ludźmi we współpracy z odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego. Działania te mogą obejmować przekaz informacji i kampanie medialne, jak również inicjatywy społeczne i ekonomiczne.
• Równie ważne jest, aby w ramach dwustronnej i wielostronnej współpracy zwalczać czynniki czyniące osobę łatwą ofiarą handlu ludźmi, takie jak ubóstwo, niski stopień rozwoju i brak równych szans.

Ochrona ofiar

• Sygnatariusze są zobowiązani do:
  • ochronyprywatności i tożsamości ofiar handlu ludźmi,
  • udzielania im informacji dotyczących postępowań sądowych i administracyjnych, prowadzonych w związku z ich sprawą,
  • zapewnienia im odzyskania zdrowia fizycznego i psychicznego oraz przywrócenia do społeczeństwa, np. zapewnienie zakwaterowania, odpowiedniej opieki, zatrudnienia, możliwości nauki i szkolenia zawodowego,
  • umożliwienia ofiarom handlu ludźmi pozostania na terytorium danego kraju, tymczasowo lub na stałe, mając na względzie czynniki humanitarne i motywowane współczuciem,
  • udzielenia pomocy ofiarom w powrocie do kraju ich pochodzenia lub w wyjeździe do innego kraju, w należyty sposób dbając o ich bezpieczeństwo.

Wymiana informacji i współpraca

• Odpowiednie służby państw sygnatariuszy zgadzają się na wymianę informacji w określonym zakresie, dotyczących m.in.:
  • rodzajów dokumentów podróży użytych w celach handlu ludźmi,
  • środków i metod wykorzystanych w tym celu przez zorganizowane grupy przestępcze.
• Kraje te zobowiązują się również do tego, aby zacieśnić współpracę między swoimi służbami kontroli granicznej.