Gatunki obce i niewystępujące miejscowo

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Rozporządzenie ma zastosowanie do:

• przemieszczania gatunków obcych (wprowadzenie)⁴ lub gatunków niewystępujących miejscowo (przeniesienie)⁵ w celu ich wykorzystania w akwakulturze UE;
• wszelkiego rodzaju zakładów akwakultury. W rozporządzeniu przewidziano przepisy szczególne dotyczące zamkniętych zakładów akwakultury. Przemieszczanie gatunków nierodzimych lub gatunków niewystępujących miejscowo, które mają być trzymane w zamkniętych zakładach akwakultury, może zostać zwolnione z wymogu uzyskania zezwolenia pod warunkiem, że gatunki te są transportowane w warunkach zapobiegających ich rozprzestrzenieniu się w środowisku. Państwa UE prowadzą regularnie aktualizowany wykaz zamkniętych zakładów akwakultury.

Rozporządzenie nie ma zastosowania do:

• przenoszenia organizmów w obrębie państw UE, chyba że istnieje ryzyko dla środowiska;
• sklepów zoologicznych, centrów ogrodniczych lub akwariów, które nie mają kontaktu z wodami UE;
• gatunków wymienionych w załączniku IV, z wyjątkiem określonych przypadków.

Rozporządzenie obejmuje wszystkie gatunki żyjące w wodzie, w tym dowolne części, które mogłyby przeżyć i rozmnażać się.

Środki służące unikaniu niekorzystnych skutków dla różnorodności biologicznej

Państwa UE:

• wprowadzają środki służące unikaniu niekorzystnych skutków dla różnorodności biologicznej, jakie mogą wyniknąć z przemieszczania organizmów wodnych do celów związanych z akwakulturą oraz z rozprzestrzenienia się tych organizmów;
• monitorują i kontrolują prowadzenie akwakultury, w celu zapewnienia, aby:
  • zamknięte zakłady akwakultury spełniały wymogi ustanowione w rozporządzeniu; oraz
  • transport z i do takich zakładów odbywał się w warunkach zapobiegających ucieczce gatunków obcych lub niedocelowych.

Zezwolenia

Na każde przemieszczenie obcych organizmów wodnych do zakładu akwakultury wymagane jest zezwolenie wydawane przez przyjmujące państwo UE. Aby uzyskać takie zezwolenie, podmiot gospodarczy działający w dziedzinie akwakultury występuje z wnioskiem zawierającym określone informacje, w tym:

• nazwę i charakterystykę danego organizmu;
• proponowane miejsce, w które organizm ma zostać przemieszczony, oraz powód przemieszczenia;
• potencjalny wpływ na środowisko;
• środki mające na celu zarządzanie przemieszczeniem i jego monitorowanie itp.

Przemieszczanie rutynowe

W przypadku przemieszczenia ze źródła, co do którego wiadomo, że nie stanowi zagrożenia dla środowiska, właściwy organ może wydać zezwolenie, w którym wskazuje – w stosownych przypadkach – wymogi dotyczące kwarantanny⁶ lub uwolnienia pilotażowego⁷.

Przemieszczanie nierutynowe

W przypadku przemieszczania nierutynowego przeprowadza się ocenę ryzyka ekologicznego. Jeżeli w wyniku oceny okaże się, że ryzyko jest średnie lub wysokie, wnioskodawca i właściwy organ dokonują analizy w celu ustalenia, czy można zmniejszyć poziom ryzyka do niskiego. Po zmniejszeniu poziomu ryzyka do niskiego właściwy organ może wydać zezwolenie, w którym określa – w stosownych przypadkach – wymagania dotyczące kwarantanny, uwolnienia pilotażowego lub monitorowania⁸.

Przemieszczenia mające wpływ na sąsiednie państwa UE

Państwa UE, które mogą być dotknięte przemieszczaniem organizmów morskich, należy powiadomić o przemieszczeniu, a ich uwagi przekazać Komisji Europejskiej, która potwierdzi, anuluje lub zmieni zezwolenie.

Rejestr

Państwa UE prowadzą rejestr wprowadzeń i przeniesień zawierający wszystkie informacje na ich temat. Rejestry są udostępniane opinii publicznej.

Większość państw UE utworzyła specjalne strony internetowe dotyczące rozporządzenia, z poziomu których można co do zasady uzyskać dostęp do rejestru.