JAKI JEST CEL DYREKTYWY?

Na mocy niniejszej dyrektywy ustanawia się ogólnounijne normy dotyczące benzyny i olejów napędowych wykorzystywanych w samochodach, pojazdach ciężarowych i pojazdach terenowych w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska, w tym zakaz stosowania ołowiu w benzynie oraz zmniejszenie zawartości siarki w olejach napędowych.
Niniejsza dyrektywa nakłada na dostawców paliw obowiązek stopniowego zmniejszania emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia z paliw lub energii dostarczonej o 6% przed 2020 r. w stosunku do podstawowej normy dla paliw kopalnych z 2010 r.
Dyrektywa ma wpływ na mieszanie paliw alternatywnych o pochodzeniu niekopalnym w benzynie i mieszankach olejów napędowych wykorzystywanych w transporcie drogowym, jak również w olejach napędowych wykorzystywanych w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach¹, ciągnikach rolniczych i leśnych, statkach żeglugi śródlądowej i rekreacyjnych jednostkach pływających, gdy nie znajdują się na morzu.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Państwa członkowskie mogą wprowadzać na rynek wyłącznie olej napędowy, który spełnia wymogi określone w załączniku I do dyrektywy. Wymogi te są stosowane, gdy benzyna wprowadzana na rynek jest sprzedawana w UE.
Państwa członkowskie mogą wprowadzać na rynek jedynie benzynę z niewielką zawartością ołowiu przeznaczoną do użytku w starych pojazdach. Zawartość ołowiu nie może być wyższa niż 0,15g/l i może stanowić jedynie maksymalnie 0,03% całkowitej sprzedaży.
Określone państwa członkowskie mają możliwość wprowadzania na rynek benzyny o wyższej prężności pary w okresie letnim, jeśli temperatura jest niska lub w przypadku mieszanek benzyny o wyższej zawartości etanolu (co prowadzi do niższej prężności pary). Komisja Europejska ocenia czas trwania tych wyjątków oraz stopień ich zapotrzebowania.

Państwa członkowskie mogą wprowadzać na rynek wyłącznie olej napędowy, który spełnia wymogi określone w załączniku II. Wymogi te są stosowane, gdy olej napędowy wprowadzany na rynek jest sprzedawany w UE.
W przypadku spełnienia wszystkich innych wymogów określonych w załączniku II państwa członkowskie mogą wprowadzić olej napędowy o wyższej zawartości estrów metylowych kwasów tłuszczowych (FAME), które są podstawowymi cząsteczkami biodiesla.
Zawartość siarki w oleju napędowym nie może przekraczać 10 mg/kg.
Dopuszczalne są pewne wyjątki od tej zasady dla regionów oddalonych i państw członkowskich, w których zimą występują surowe warunki pogodowe.

Państwa członkowskie nakładają na dostawców paliw obowiązek dorocznego monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych w całym cyklu życia² z paliw.
Dostawcy paliw muszą stopniowo zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych w całym cyklu życia paliw o maksymalnie 10% do dnia 31 grudnia 2020 r., w stosunku do podstawowej normy dla paliw (określonej w załączniku II do dyrektywy Rady (UE) 2015/652). Zmniejszenie to składa się z osiągnięcia obowiązkowego celu 6% związanego z redukcją do dnia 31 grudnia 2020 r., wskaźnikowego celu dodatkowego 2% do dnia 31 grudnia 2020 r. osiąganego za pośrednictwem zaopatrzenia transportu w energię lub wykorzystania wszelkich technologii (w tym wychwytywania i składowania dwutlenku węgla) umożliwiających zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia dostarczonego paliwa lub energii w przeliczeniu na jednostkę energii; oraz wskaźnikowego celu dodatkowego 2% do tego samego dnia osiąganego dzięki wykorzystaniu mechanizmu czystego rozwoju protokołu z Kioto.

Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przedkładają informacje dotyczące jakości ich krajowego paliwa oraz zmniejszenia natężenia emisji gazów cieplarnianych dla benzyny i olejów napędowych dostarczanych z przeznaczeniem na stosowanie w transporcie drogowym, w maszynach jezdnych nieporuszających się po drogach, w sprawozdaniu, w którym gromadzi się istotne dane pochodzące z poprzedniego roku kalendarzowego. Dane muszą pochodzić z systemu monitorowania jakości paliw zgodnie z odpowiednimi normami unijnymi. Najpóźniej do dnia 31 sierpnia każdego roku każde państwo członkowskie przedkłada informacje zgodnie z art. 8 ust. 1 i art. 7a dyrektywy 98/70/WE (z późniejszymi zmianami). Zgodnie z art. 8 ust. 1 państwa członkowskie zobowiązane są do przedłożenia zestawienia danych z monitorowania jakości paliwa zebranych w okresie od stycznia do grudnia poprzedniego roku kalendarzowego.W art. 7a na dostawców paliwa nakłada się wymogi w zakresie zmniejszenia intensywności emisji gazów cieplarnianych dostarczanych z przeznaczeniem na stosowanie w transporcie drogowym.
Najpóźniej do dnia 31 grudnia każdego roku państwa członkowskie przedkładają informacje na temat poczynionych przez nie postępów.