JAKIE SĄ CELE DYREKTYWY?

Dyrektywa określa zasady, których zastosowanie pozwoli zredukować emisje z systemów klimatyzacji¹ w pojazdach silnikowych oraz ustanawia stopniowy zakaz stosowania systemów klimatyzacji, których projekt zakłada stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego² wyższym niż 150.
W ten sposób dyrektywa zapobiega powstawaniu przeszkód na rynku wewnętrznym UE, które mogłyby wynikać z przyjęcia przez kraje UE różnych wymogów technicznych w tym zakresie.
Dyrektywa wpisuje się w ramy procedury homologacji typu pojazdów.
Uzupełnia także unijne przepisy dotyczące zmniejszania ilości fluorowanych gazów cieplarnianych zgodnie z celami protokołu z Kioto.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Dyrektywa określa wymogi związane z kontrolą wycieków z systemów klimatyzacji, których projekt przewiduje stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150. Środek przejściowy zakazuje takich systemów klimatyzacji, chyba że wskaźnik wycieku z systemu nie przekracza maksymalnych dozwolonych poziomów. Środek ten ma zastosowanie do wszystkich nowych typów pojazdów od dnia 21 czerwca 2008 r. oraz do nowych pojazdów od dnia 21 czerwca 2009 r.
W drugim etapie dyrektywa wprowadza całkowity zakaz stosowania systemów klimatyzacji, których projekt zakłada stosowanie fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150. Zakaz dotyczy wszystkich nowych typów pojazdów od dnia 1 stycznia 2011 r. oraz wszystkich nowych pojazdów od dnia 1 stycznia 2017 r.
Dyrektywa określa również wymogi dotyczące modernizowania i ponownego napełniania systemów klimatyzacji.

Dyrektywa ma zastosowanie do samochodów osobowych (pojazdy kategorii M1) i lekkich pojazdów dostawczych (pojazdy kategorii N1, klasa 1).
Dyrektywa stanowi pierwszy etap pakietu legislacyjnego dotyczącego systemów klimatyzacji. Rozporządzenie (WE) nr 706/2007 określa przepisy administracyjne dotyczące procedury homologacji typu WE i zharmonizowanego testu wykrywania wycieku w celu mierzenia poziomu wycieku fluorowanych gazów cieplarnianych o współczynniku ocieplenia globalnego wyższym niż 150.

System klimatyzacji: każdy system, którego głównym celem jest obniżenie temperatury i wilgotności powietrza w kabinie pasażerskiej pojazdu.
Współczynnik ocieplenia globalnego (GWP): wskaźnik porównujący siłę oddziaływania fluorowanego gazu cieplarnianego na ocieplenie klimatu do siły oddziaływania dwutlenku węgla. Jest on obliczany na podstawie skutków oddziaływania jednego kilograma danego gazu na ocieplenie klimatu w ciągu stu lat w porównaniu do oddziaływania jednego kilograma CO₂. Odpowiednie wielkości GWP pochodzą z trzeciego sprawozdania z oceny przyjętego przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu („wartości GWP 2001, IPCC”).