Dyrektywa ma zastosowanie do osób, infrastruktury i urządzeń (w tym środków transportu) w portach i obszarach przyległych.
Państwa UE zatwierdzają dla każdego portu oficera ochrony portu.
Jeśli jest to możliwe, każdy port ma mieć własnego oficera ochrony portu. W razie potrzeby kilka portów może mieć jednak wspólnego oficera ochrony.
Oficerowie ci pełnią funkcję punktu kontaktowego w sprawach związanych z bezpieczeństwem portu. Mają oni dysponować wystarczającymi uprawnieniami i wiedzą lokalną, tak aby odpowiednio zapewnić i koordynować ustanawianie i aktualizowanie ocen stanu ochrony portu i planów ochrony portu oraz podejmowanie działań następczych na ich podstawie.
Państwa UE zapewniają poddawanie przeglądowi oceny stanu ochrony portów i planów ochrony portów za każdym razem, gdy zajdą zmiany istotne z punktu widzenia ochrony, a co najmniej raz na pięć lat.
Dyrektywa ma zastosowanie od dnia , przy czym do porządku krajowego państw UE miała zostać włączona do dnia
W związku z wybuchem pandemii COVID-19 i wprowadzeniem środków w celu łagodzenia skutków kryzysu Komisja Europejska przyjęła:
Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie wzmocnienia ochrony portów (Dz.U. L 310 z , s. 28–39)
Kolejne zmiany dyrektywy 2005/65/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
ostatnia aktualizacja