Bezpieczeństwo żywności – bezpieczne materiały do kontaktu z żywnością

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• FCM muszą być wytwarzane zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną, tak aby w normalnych lub przewidywalnych warunkach użytkowania nie przenosiły swoich składników do żywności w ilościach, które mogłyby:
  • zagrażać zdrowiu ludzkiemu;
  • spowodować niedopuszczalną zmianę składu żywności; lub
  • spowodować pogorszenie smaku lub konsystencji żywności.
• Ustawodawstwo obejmuje 17 grup materiałów i artykułów, w odniesieniu do których można przyjąć szczególne środki.
• Te szczególne środki mogą obejmować wykaz dozwolonych substancji dopuszczonych do stosowania na poziomie UE w produkcji materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz ograniczenia, takie jak określone limity migracji (przenoszenia składników).
• Rozporządzenie określa również procedurę składania wniosku o zastosowanie nowej substancji w przypadku istnienia takiego wykazu, na przykład w przypadku plastikowych materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Dokumentację należy złożyć do odpowiedniego organu krajowego, który następnie przekazuje ją do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
• FCM, które nie mają już kontaktu z żywnością przy sprzedaży konsumentom, takie jak naczynia kuchenne i zastawa stołowa, muszą być zidentyfikowane jako „mające kontakt z żywnością ”lub musi im towarzyszyć symbol wina i widelca określony w Załączniku II do rozporządzenia, jeżeli zamierzone zastosowanie wyrobu to: FCM nie jest jednoznaczne. W stosownych przypadkach należy również podać inne informacje zapewniające bezpieczne stosowanie wyrobu FCM.
• Muszą istnieć środki umożliwiające śledzenie, aby umożliwić wycofanie wszelkich wadliwych produktów lub dostarczenie społeczeństwu konkretnych informacji.
• Zasady nie dotyczą:
  • materiałów i artykułów antycznych;
  • powłok pokrywających na przykład skórki sera, gotowe produkty mięsne lub owoce, które stanowią część żywności lub mogą być z nią spożywane.