Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty ma zastosowanie do spraw cywilnych i handlowych w przypadkach, gdy co najmniej jedna ze stron mieszka w kraju UE innym niż kraj, w którym złożono pozew o wydanie nakazu zapłaty.

Postępowanie nie ma zastosowania do:

• spraw skarbowych, celnych lub administracyjnych,
• spraw dotyczących odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej,
• praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich,
• upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych i postępowań pojednawczych,
• zabezpieczenia społecznego,
• roszczeń wynikających ze zobowiązań pozaumownych, chyba że są one przedmiotem umowy między stronami lub nastąpiło uznanie długu, lub dotyczą długów oznaczonych wynikających ze współwłasności mienia.

Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty

• Rozporządzenie obejmuje formularz, przy użyciu którego składa się pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.
• Postępowanie ustanawia się w celu dochodzenia roszczeń o oznaczonej wysokości, które są wymagalne w chwili wniesienia pozwu.
• Właściwość sądów ustala się zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1215/2012.
• Sąd, do którego skierowano pozew, bada, tak szybko jak to możliwe, czy spełnione są określone wymogi (transgraniczny charakter postępowania w przypadku spraw cywilnych i handlowych, właściwość sądu itp.), a także czy pozew wydaje się uzasadniony.
• W przypadku odrzucenia pozwu sąd ma obowiązek przedstawienia powodowi uzasadnienia swojej decyzji. W takiej sytuacji nie przysługuje odwołanie, ale powód może złożyć nowy pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty lub skorzystać z innego postępowania dostępnego zgodnie z przepisami kraju UE.

Wydanie europejskiego nakazu zapłaty

• Jeżeli warunki zostały spełnione, sąd, tak szybko jak to możliwe, zwykle w terminie 30 dni od wniesienia pozwu, wydaje europejski nakaz zapłaty.
• Europejski nakaz zapłaty jest wydawany wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez powoda, jeżeli roszczenie wydaje się uzasadnione.
• Jeżeli pozwany nie wniesie sprzeciwu do sądu wydania, nakaz będzie automatycznie uznawany i wykonalny w innych krajach UE bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.
• Postępowanie wykonawcze podlega prawu kraju UE, w którym żądane jest wykonanie europejskiego nakazu zapłaty.

Doręczenie europejskiego nakazu zapłaty pozwanemu

Europejski nakaz zapłaty jest doręczany pozwanemu zgodnie z prawem kraju, w którym ma nastąpić doręczenie. Rozporządzenie określa możliwe sposoby doręczenia nakazu, z poświadczeniem odbioru przez pozwanego lub bez.

Wnoszenie sprzeciwu wobec europejskiego nakazu zapłaty

• Pozwany może wnieść sprzeciw w sądzie, który wydał nakaz zapłaty. Sprzeciw należy przesłać w terminie 30 dni od doręczenia nakazu.
• W przypadku wniesienia sprzeciwu przez pozwanego kontynuowane jest zwykłe postępowanie cywilne przed właściwym sądem w kraju UE, w którym wydano nakaz, chyba że powód zażąda zakończenia postępowania.

Po upływie 30-dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu pozwany jest uprawniony do złożenia wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty, jeżeli:

• nakaz zapłaty został doręczony bez poświadczenia odbioru przez pozwanego, a doręczenie nie nastąpiło w odpowiednim czasie umożliwiającym mu przygotowanie się do obrony,
• pozwany nie miał możliwości sprzeciwienia się roszczeniu z powodu siły wyższej lub z powodu nadzwyczajnych okoliczności,
• wydanie nakazu zapłaty było w sposób oczywisty błędne.

Jeżeli sąd odrzuci wniosek pozwanego, europejski nakaz zapłaty pozostaje w mocy. Jeżeli sąd uzna, że ponowne zbadanie nakazu jest uzasadnione, europejski nakaz zapłaty traci moc.