Na mocy decyzji 2004/512/WE ustanowiono wizowy system informacyjny (VIS) na potrzeby udostępniania danych wizowych pomiędzy państwami członkowskimiUnii Europejskiej (UE). System ten umożliwia upoważnionym do tego celu władzom krajowym wprowadzanie i uaktualnianie danych wizowych oraz elektroniczną konsultację tych danych.
Decyzję zmieniono rozporządzeniem (UE) 2019/817 w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej (zob. streszczenie), aktualizując artykuł dotyczący architektury IT systemu.
VIS opiera się na scentralizowanej architekturze IT. Od momentu przyjęcia rozporządzenia (UE) 2019/817 składa się on z następujących elementów:
scentralizowana infrastruktura wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, zawierająca dane biograficzne i biometryczne obywateli państw trzecich (ustanowiona na mocy art. 17 rozporządzenia (UE) 2019/817);
centralny system informacyjny, zwany centralnym wizowym systemem informacyjnym (CV-VIS);
interfejs krajowy w każdym państwie członkowskim w celu zapewnienia połączenia z odpowiednimi centralnymi organami krajowymi danego państwa członkowskiego;
infrastruktura komunikacyjna między CS-VIS i interfejsami krajowymi;
wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację.
Opracowanie i wdrożenie systemów
Agencja Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) odpowiada za opracowanie:
CS-VIS;
interfejsu krajowego w każdym państwie członkowskim;
infrastruktury komunikacyjnej między CS-VIS i interfejsami krajowymi.
Państwa członkowskie odpowiadają za przyjęcie infrastruktur krajowych.
Uprawnienia wykonawcze Komisji Europejskiej
Komisja ma prawo przyjąć akty wykonawcze dotyczące takich kwestii, jak:
projekt fizycznej architektury IT systemu;
techniczne aspekty mające wpływ na ochronę danych osobowych;
techniczne aspekty mające poważne skutki finansowe dla budżetów państw członkowskich lub poważne skutki techniczne dla systemów krajowych państw członkowskich;
opracowanie wymogów w zakresie bezpieczeństwa, w tym aspektów biometrycznych.
Decyzja Rady 2004/512/WE z dnia w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 213 z , s. 5–7).
Kolejne zmiany do decyzji 2004/512/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
DOKUMENTY POWIĄZANE
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1134 z dnia w sprawie zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (WE) nr 810/2009, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861, (UE) 2019/817 i (UE) 2019/1896 oraz uchylenia decyzji Rady 2004/512/WE i (WE) nr 2008/633/WSiSW w celu zreformowania Wizowego Systemu Informacyjnego (Dz.U. L 248 z , s. 11–87).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/817 z dnia w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW (Dz.U. L 135 z , s. 27–84).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1726 z dnia w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), zmiany rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1077/2011 (Dz.U. L 295 z , s. 99–137).
Decyzja Komisji 2008/602/WE z dnia ustanawiająca architekturę fizyczną i wymogi dotyczące interfejsów krajowych oraz infrastruktury łączności między Centralnym Wizowym Systemem Informacyjnym (VIS) i interfejsami krajowymi w fazie rozwoju (Dz.U. L 194 z , s. 3–8).