Europejski nakaz ochrony – wsparcie dla ofiar przestępstw w całej UE

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Europejski nakaz ochrony można wydać tylko wtedy, gdy w państwie wydającym został uprzednio zastosowany krajowy środek ochrony, który nakłada na osobę stwarzającą zagrożenie co najmniej jeden z poniższych zakazów lub ograniczeń:

• zakaz przebywania w określonych miejscach lub na określonych obszarach, gdzie mieszka lub które odwiedza osoba podlegająca ochronie;
• zakaz lub ograniczenie wszelkich form kontaktu z osobą podlegającą ochronie, w tym kontaktów telefonicznych, elektronicznych, korespondencyjnych, faksowych czy innych;
• zakaz lub ograniczenie możliwości zbliżania się na odległość mniejszą, niż to określono, do osoby podlegającej ochronie.

Wydawanie nakazu

Wydanie nakazu obarczone jest szeregiem warunków, w tym, gdy:

• osoba podlegająca ochronie postanowi zamieszkać lub już mieszka albo gdy zdecyduje się na pobyt lub już przebywa w innym kraju UE;
• osoba podlegająca ochronie sama żąda wydania nakazu;
• osobie stwarzającej zagrożenie zapewniono prawo do bycia wysłuchanym oraz prawo do zaskarżenia danego środka ochrony, jeżeli prawa te nie przysługiwały jej przed orzeczeniem pierwotnego środka ochrony.

O wydanie nakazu można wystąpić zarówno w kraju UE, w którym osoba objęta ochroną obecnie zamieszkuje lub przebywa (państwo wykonujące), jak i w kraju, w którym nakaz zostanie wydany (państwo wydające).

Odmowa uznania nakazu

Państwo wykonujące może odmówić uznania nakazu z wielu powodów, a w szczególności, gdy:

• nakaz jest niekompletny lub nie został uzupełniony w terminie wyznaczonym przez państwo wykonujące;
• środek ochrony dotyczy czynu, który nie stanowi przestępstwa w państwie wykonującym;
• środek ochrony nie nakłada co najmniej jednego z wymienionych wyżej nakazów lub ograniczeń.

Jeżeli państwo wykonujące odmawia uznania nakazu, musi ono:

• poinformować bez zbędnej zwłoki osobę podlegającą ochronie o odmowie i o jej powodach;
• poinformować osobę podlegającą ochronie o możliwości wystąpienia o orzeczenie środka ochrony zgodnie z jego prawem krajowym;
• poinformować osobę podlegającą ochronie o wszelkich mających zastosowanie środkach odwoławczych od takiej decyzji, które są dostępne w prawie krajowym.

Wykonanie nakazu

Państwo wykonujące ma obowiązek przyjmowania i wykonywania środków umożliwiających wykonanie nakazu. W przypadku naruszenia nakazu państwo wykonujące może:

• nałożyć sankcje karne i podjąć wszelkie inne środki, jeżeli naruszenie to stanowi przestępstwo w tym kraju;
• wydać inną decyzję niemającą charakteru prawnokarnego;
• zastosować wszelkie niezwłoczne i tymczasowe środki, by uniemożliwić dalsze naruszenia do czasu wydania decyzji przez państwo wydające.