Jakość wody w kąpieliskach

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Unia Europejska (UE) przyczynia się do zapewnienia ochrony i poprawy jakości środowiska oraz ochrony zdrowia ludzkiego. Z tego względu dyrektywa wzmacnia przepisy mające na celu zapewnienie jakości wody w kąpieliskach. Stanowi ona uzupełnienie dla dyrektywy 2000/60/WE (zob. streszczenie) w sprawie ochrony zasobów wodnych i gospodarki wodnej.
• Dyrektywa nie ma zastosowania do basenów pływackich oraz basenów uzdrowiskowych, sztucznych, zamkniętych zbiorników wodnych, zamkniętych zbiorników wodnych podlegających oczyszczaniu lub wykorzystywanych w celach terapeutycznych.

Kontrola wody w kąpieliskach

• Każdego roku kraje UE muszą wyznaczyć kąpieliska znajdujące się na ich terytorium oraz długość sezonu kąpielowego.
• Muszą ustanowić punkt kontroli w miejscu, w którym spodziewana jest większość kąpiących się lub spodziewane jest największe ryzyko zanieczyszczenia. Kontrole polegają na pobieraniu próbek:
  • co najmniej cztery próbki, w tym jedna przed rozpoczęciem sezonu kąpielowego,
  • trzy próbki, jeżeli sezon kąpielowy nie przekracza ośmiu tygodni lub gdy kąpielisko jest położone w regionie podlegającym szczególnym ograniczeniom geograficznym.
• Kraje UE muszą przekazywać Komisji Europejskiej wyniki kontroli opatrzone opisem stosowanych środków zarządzania jakością. Kontrole mogą w wyjątkowych okolicznościach zostać zawieszone, po uprzednim poinformowaniu Komisji.

Określanie jakości wody w kąpieliskach

• Ocenę jakości wody przeprowadza się na podstawie danych mikrobiologicznych określonych w załączniku I do dyrektywy. Wodę klasyfikuje się jako niedostateczną, dostateczną, dobrą lub doskonałą zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku II do dyrektywy.
• Zgodnie z dyrektywą wszystkie wody w kąpieliskach na terenie UE muszą do końca sezonu kąpielowego w 2015 r. osiągnąć jakość co najmniej dostateczną. Ponadto kraje UE muszą podjąć niezbędne środki w celu zwiększenia liczby kąpielisk o dobrej lub doskonałej jakości wody.
• Jeżeli jakość wody jest niedostateczna, kraje UE muszą podjąć niezbędne środki w celu zarządzania i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz ochrony i informowania kąpiących.

Profil wody w kąpieliskach

• Zgodnie z dyrektywą dla każdej z wód w kąpieliskach należy stworzyć profil. Każdy profil wody w kąpielisku może obejmować pojedyncze kąpielisko lub większą liczbę sąsiadujących kąpielisk. Profile ustalane są m.in. na podstawie oceny:
  • cech fizycznych, geograficznych i hydrologicznych wody w kąpielisku oraz innych wód powierzchniowych znajdujących się w zlewni danej wody w kąpielisku,
  • zanieczyszczeń i ich źródeł,
  • środków zarządzania.
• Profile wody w kąpielisku muszą podlegać weryfikacji oraz aktualizacji zgodnie z postanowieniami załącznika III do dyrektywy.

Środki wyjątkowe

• Kraje UE muszą przyjąć nadzwyczajne środki w przypadku wystąpienia niespodziewanych sytuacji wywierających niekorzystny wpływ na jakość wody oraz stanowiących zagrożenie dla zdrowia kapiących.
• W przypadku wystąpienia ryzyka rozmnażania się glonówwdrożone muszą też zostać odpowiednie kontrole. Właściwe organy muszą w związku z tym:
  • podjąć środki zarządzania i bezzwłocznie poinformować o przypadku rozmnażania się cyjanobakterii (lub „sinic”);
  • przeprowadzić ocenę ryzyka dla zdrowia w przypadku rozmnażania się makroalg lub fitoplanktonu morskiego.

Wody transgraniczne

Kraje UE muszą wymieniać informacje i prowadzić wspólne działania, jeżeli dorzecze obejmuje terytorium kilku państw.

Informowanie ludności

• Kraje UE muszą umożliwić ludności uzyskiwanie informacji i współuczestnictwo w zarządzaniu jakością wody. Obywatele mogą więc zgłaszać propozycje, uwagi lub skargi. Odnosi się to do tworzenia, przeglądu i aktualizacji wykazów jakości wody.
• Ponadto kraje UE muszą zagwarantować, aby odpowiednie informacje były upowszechnianie w aktywny sposób i były łatwo dostępne w trakcie sezonu kąpielowego. Dotyczy to w szczególności:
  • klasyfikacji wody, zakazu kąpieli lub zalecenia niekąpania się,
  • ogólnego opisu wody w kąpielisku w języku nietechnicznym,
  • opisu charakteru i czasu trwania zanieczyszczenia.
• Dyrektywa 2013/64/UE zmienia dyrektywę 2006/7/WE w rezultacie zmiany statusu Majotty w stosunku do Unii. Jedynym adresatem zmiany jest Francja.
• Dyrektywa 76/160/EWG z dniem 31 grudnia 2014 r. została uchylona i zastąpiona dyrektywą 2006/7/WE.