Narażenie na wibracje mechaniczne

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Pracodawcy:

• oceniają poziom wibracji mechanicznych, na jakie narażeni są pracownicy, a w razie potrzeby dokonują jego pomiaru;
• zwracają uwagę na ewentualne oddziaływanie fizyczne urządzeń w zależności od sposobów wykonywania pracy, rodzaju sprzętu i warunków użycia;
• stosują odpowiednie środki i metody w celu pomiaru oddziaływania wibracji;
• dopilnowują, aby właściwe osoby dokonywały ocen i pomiarów w „odpowiednich przedziałach czasowych”;
• prowadzą dokumentację uzyskanych danych, tak aby możliwe było odwołanie się do nich w przyszłości;
• dokonując oceny ryzyka, zwracają szczególną uwagę na pewne czynniki, mianowicie na:
  • poziom, rodzaj i czas trwania narażenia,
  • ewentualne skutki pośrednie,
  • informacje przedstawione przez producenta sprzętu,
  • istnienie sprzętu zastępczego;
• systematycznie aktualizują ocenę ryzyka;
• określają środki niezbędne do ograniczenia ryzyka;
• w razie przekroczenia wartości dopuszczalnych narażenia na wibracje wprowadzają zmiany techniczne i organizacyjne. Mogą one obejmować:
  • inne metody pracy lub lepiej zaprojektowany sprzęt,
  • montaż siedzeń i uchwytów ograniczających wibracje przekazywane na całe ciało lub kończyny górne użytkownika,
  • programy konserwacji,
  • ponowne przemyślenie projektów i układów miejsc pracy i stanowisk pracy,
  • ograniczenie czasu trwania i intensywności narażenia na wibracje,
  • wprowadzenie odpowiednich harmonogramów pracy i przerw na odpoczynek,
  • zapewnienie odzieży chroniącej narażonych pracowników przed zimnem i wilgocią;
• przekazują członkom personelu istotne informacje i zapewniają im odpowiednie szkolenie. Obejmuje to:
  • środki podjęte w celu usunięcia zagrożeń lub ograniczenia ich do minimum,
  • precyzyjne informacje na temat wartości dopuszczalnych narażenia,
  • wyniki ocen i pomiarów,
  • ryzyko możliwych obrażeń oraz informacje na temat wykrywania i zgłaszania takich obrażeń,
  • bezpieczne sposoby wykonywania pracy,
  • regularne konsultacje z członkami personelu lub ich przedstawicielami, a także zapewnienie ich uczestnictwa.

Państwa UE wprowadzają środki służące zapewnieniu kontroli warunków zdrowotnych pracowników, zwłaszcza wówczas, gdy:

• da się ustalić związek między wibracjami a możliwym do zidentyfikowania schorzeniem lub szkodliwym skutkiem dla zdrowia;
• istnieje prawdopodobieństwo, że takie schorzenie lub szkodliwe skutki dla zdrowia wynikają z konkretnych warunków pracy;
• można wykorzystać wypróbowane techniki wykrywania schorzenia lub skutków dla zdrowia.

Jeśli lekarz wykryje u pracownika możliwe do zidentyfikowania schorzenie lub szkodliwy skutek dla zdrowia, które wynikają z narażenia na wibracje:

• informuje się o tym pracownika oraz udziela mu porad dotyczących kontroli warunków zdrowotnych, które mogą być konieczne,
• informuje się o tym pracodawcę, który musi podjąć działania w celu eliminacji lub zmniejszenia zidentyfikowanych zagrożeń.

Państwa UE mogą przewidzieć – w przypadku transportu morskiego i lotniczego – odstępstwa od stosowania dyrektywy, o ile spełnione są określone warunki.

W dyrektywie ustanowiono różne wartości działania narażenia w zależności od tego, czy w ciągu typowego 8-godzinnego dnia pracy wibracje są przekazywane na kończyny górne użytkownika, czy też na całe jego ciało.