Dyrektywa, znana także jako „dyrektywa w sprawie farb”, ma na celu ograniczenie ogólnej zawartości lotnych związków organicznych (LZO1) w niektórych farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów zawierających rozpuszczalniki organiczne. Pozwoli to zapobiegać zanieczyszczeniom powietrza wynikającym z udziału LZO w tworzeniu ozonu w troposferze (najniższej warstwie atmosfery Ziemi) lub redukować takie zanieczyszczenia.
W dyrektywie określono specyfikacje techniczne niektórych farb i lakierów (z wyjątkiem aerozoli) oraz produktów do odnawiania pojazdów. Są to przede wszystkim powłoki nakładane na budynki lub pojazdy. Te produkty wymieniono w podkategoriach w załączniku I do dyrektywy.
Dyrektywa uzupełnia rozporządzenie (WE) nr 1272/2008 w sprawie oznakowania substancji chemicznych i mieszanin oraz zobowiązuje państwa UE do zapewnienia, aby odnośne produkty znajdowały się w sprzedaży jedynie wówczas, gdy zawartość LZO nie przekracza wartości dopuszczalnych określonych w załączniku II do dyrektywy (od 30 do 750 gramów na litr (g/l) dla farb i lakierów), a same produkty spełniają wymogi w zakresie etykietowania. Na etykiecie ma się znajdować:
W załączniku II do dyrektywy podano także wartości dopuszczalne maksymalnej zawartości LZO dla produktów do prac wykończeniowych przy pojazdach. Komisja Europejska dostosuje ten wykaz z uwzględnieniem postępu technicznego.
Państwa UE składają sprawozdania z wyników działania programu monitorowania, demonstrując zgodność z dyrektywą oraz podając kategorie i ilości produktów licencjonowanych. Sprawozdania te są przedkładane Komisji co pięć lat. Państwa UE zezwalają na swobodny obrót produktami, które w stanie gotowym do stosowania spełniają wymagania dyrektywy. Ponadto wprowadzają one kary za naruszenia przepisów krajowych przyjętych zgodnie z dyrektywą i dopilnowują, aby te kary były stosowane.
Komisja przekazała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie obejmujące:
Ponadto Komisja przedłożyła sprawozdanie uwzględniające postęp technologiczny w wytwarzaniu farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów. W sprawozdaniu tym przeanalizowano zakres i potencjalne możliwości dalszych redukcji zawartości LZO w produktach objętych zakresem stosowania dyrektywy, w tym również wprowadzenia rozróżnienia farb wnętrzowych i zewnętrznych.
Dyrektywa w sprawie farb zmieniła poprzednią dyrektywę w sprawie emisji LZO spowodowanej użyciem rozpuszczalników (dyrektywę 1999/13/WE, która została następnie uchylona dyrektywą 2010/75/UE, tj. dyrektywą w sprawie emisji przemysłowych) i wyłączyła działalność określaną jako „wykańczanie pojazdów” (malowanie pojazdów drogowych wykonywane jako część naprawy, konserwacji i zdobienia poza urządzeniami wytwórczymi) z jej zakresu. Ta działalność jest obecnie objęta zakresem dyrektywy w sprawie farb.
W drodze wyjątku („odstępstwa”) dochowanie zgodności nie jest wymagane w przypadku farb, lakierów i produktów do odnawiania pojazdów wykorzystywanych:
Przepisy określające wymogi w zakresie monitorowania i sprawozdawczości zostają – począwszy od dnia – uchylone i zastąpione przepisami rozporządzenia (UE) 2019/1020 dotyczącymi krajowej strategii nadzoru rynku.
Dyrektywa ma zastosowanie od dnia , przy czym do porządku krajowego państw UE miała zostać włączona do dnia
Więcej informacji:
Dyrektywa 2004/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie ograniczeń emisji lotnych związków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a także zmieniająca dyrektywę 1999/13/WE (Dz.U. L 143 z , s. 87–96)
Kolejne zmiany dyrektywy 2004/42/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
ostatnia aktualizacja