Obowiązki wizowe dla obywateli państw trzecich

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Rozporządzenie stanowi rozwinięcie układu i konwencji z Schengen, którego stroną nie jest Irlandia, w związku z czym kraj ten nie jest związany rozporządzeniem ani go nie stosuje.

W załączniku do rozporządzenia wymieniono:

• Państwa trzecie i terytoria znajdujące się poza granicami Unii Europejskiej, których obywatele muszą posiadać wizę w przypadku wjazdu na teren UE na pobyt nie dłuższy niż 90 dni w dowolnym okresie 180 dni.
• Państwa trzecie i terytoria spoza obszaru UE, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego w przypadku wjazdu na teren UE na pobyt nie dłuższy niż 90 dni w okresie 180 dni.

Rozporządzenie reguluje również następujące kwestie:

• Wyjątki Państwa członkowskie UE mogą uwzględniać wyjątki od obowiązku wizowego wobec określonych kategorii osób, na przykład posiadaczy paszportów dyplomatycznych lub służbowych, członków cywilnych załóg statków powietrznych i morskich, zorganizowanych grup uczniów, posiadaczy zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, a także zwolnienia w odniesieniu do osób posiadających status uchodźcy i bezpaństwowców mieszkających na terenie UE i posiadających dokumenty podróży wydane w kraju, w którym zamieszkują na stałe;
• Wzajemność. Mechanizm umożliwiający stosowanie zasady wzajemności w przypadku, gdy jedno z państw trzecich podejmie decyzję o nałożeniu na obywateli dowolnego państwa członkowskiego UE obowiązku wizowego;
• Tymczasowe zawieszenie. Mechanizm pozwalający na tymczasowe zawieszenie zwolnienia z obowiązku wizowego w sytuacji nadzwyczajnej, takiej jak znaczny wzrost zagrożenia migracyjnego lub zagrożenia dla bezpieczeństwa.

Decyzje w sprawie wprowadzenia zmian do wykazu krajów podejmowane są w oparciu o indywidualną ocenę szeregu kryteriów odnoszących się między innymi do:

• nielegalnej imigracji, porządku oraz bezpieczeństwa publicznego;
• korzyści gospodarczych, w szczególności w zakresie turystyki i handlu zagranicznego;
• stosunków zewnętrznych UE z danymi państwami trzecimi, w tym w szczególności w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności, a także spójności regionalnej i wzajemności.

Rozporządzenie (UE) 2019/592 zmienia rozporządzenie (UE) 2018/1806, jednoznacznie włączając obywateli Zjednoczonego Królestwa i obywateli brytyjskich, którzy nie są obywatelami Zjednoczonego Królestwa (obywateli brytyjskich terytoriów zamorskich) w zakres rozporządzenia, w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej.

Obywatele Zjednoczonego Królestwa i Brytyjskich Terytoriów Zamorskich posiadający prawo pobytu w państwie członkowskim nie potrzebują wizy, gdy podróżują do innego państwa członkowskiego na pobyt krótkoterminowy – do 90 dni w dowolnym 180-dniowym okresie.

W przypadku gdy Zjednoczone Królestwo wprowadzi obowiązek wizowy dla obywateli co najmniej jednego państwa członkowskiego, zastosowanie ma mechanizm wzajemności.