Umowa pomiędzy UE i USA w sprawie ubezpieczeń i reasekuracji

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

W umowie:

• zniesiono wymogi dotyczące obecności na rynku lokalnym, wymogi dotyczące zabezpieczenia² lub podobne wymogi nakładane na przedsiębiorstwo („reasekuratora przyjmującego ryzyko”), które nie ma siedziby na tym samym terytorium co pierwszy ubezpieczyciel („ubezpieczyciel cedujący ryzyko”);
• przewidziano, że reasekurator przejmujący ryzyko może korzystać z równego traktowania wówczas, gdy spełnia określone warunki finansowe i dotyczące postępowania na rynku, takie jak
  • posiadanie przynajmniej 226 mln euro, jeżeli ubezpieczyciel cedujący ryzyko ma siedzibę w UE, lub posiadanie przynajmniej 250 mln USD, jeżeli ma on siedzibę w Stanach Zjednoczonych;
  • utrzymywanie określonego współczynnika wypłacalności;
  • przekazywanie dokumentów na wniosek organów państwa przyjmującego; oraz
  • terminowa spłata wszystkich roszczeń wynikających z umów ubezpieczenia;
• określono procedurę stosowaną przez organ państwa przyjmującego, jeżeli zamierza on wprowadzić jakiekolwiek warunki, gdy uważa, że reasekurator przejmujący ryzyko nie spełnia już wszystkich wskazanych wymogów;
• potwierdzono, że nadzór nad zakładem reasekuracji sprawują organy na terytorium, na którym siedzibę ma jednostka dominująca, przy czym organy państwa przyjmującego mogą odgrywać pewną rolę w określonych okolicznościach;
• zachęcono organy nadzoru w UE i Stanach Zjednoczonych do wymiany informacji przy zachowaniu poufności – w załączniku określono, w jaki sposób należy dokonywać wymiany informacji;
• ustanowiono wspólny komitet złożony z przedstawicieli UE i USA, który obraduje regularnie i nadzoruje wdrażanie umowy;
• przewidziano, że każda ze stron może, po przeprowadzeniu konsultacji z drugą stroną, rozwiązać umowę, pod warunkiem że zastosowane zostaną określone procedury.