Blokowanie geograficzne: przeciwdziałanie traktowaniu klientów w sposób dyskryminujący

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Rozporządzenie nie ma zastosowania do:

• sytuacji czysto wewnątrzkrajowych w państwach UE;
• innych usług, takich jak usługi finansowe, audiowizualne, transportowe, zdrowotne i społeczne, zgodnie z zakresem unijnej dyrektywy usługowej.

Rozporządzenie nie ma zastosowania do usług chronionych prawem autorskim, takich jak usługi w zakresie strumieniowego przesyłania muzyki, e-booki, oprogramowanie i gry wideo. Kwestia ta zostanie jednak podjęta w ramach oceny rozporządzenia.

Dostęp do interfejsów internetowych

W rozporządzeniu zakazuje się blokowania dostępu do stron internetowych i przekierowywania klienta bez jego uprzedniej zgody.

Nawet jeżeli klient wyrazi zgodę na przekierowanie, musi mieć możliwość uzyskania dostępu do pierwotnie odwiedzonej przez siebie wersji strony.

W przypadku gdy blokowanie, ograniczanie dostępu lub przekierowywanie jest dozwolone, zgodnie z prawem UE, w prawie UE lub w prawie krajowym, handlowcy muszą przedstawić klientom szczegółowe wyjaśnienia.

Warunki dostępu do towarów lub usług

Istnieją trzy przypadki, w których handlowcy nie mogą stosować różnych ogólnych warunków dostępu do towarów lub usług z przyczyn związanych z przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub lokalizacją, chyba że jest to wymagane w związku z koniecznością przestrzegania prawa UE lub prawa krajowego zgodnie z prawem UE:

• sprzedaż towarów dostarczanych do miejsca, w którym handlowiec oferuje dostawę (lub umożliwia klientowi odbiór towarów);
• sprzedaż usług świadczonych drogą elektroniczną;
• sprzedaż usług świadczonych w danej lokalizacji fizycznej.

Środki płatności

Handlowcy mogą swobodnie decydować, jakie środki płatności i marki kart obsługują. Nie mogą jednak dyskryminować w ramach tego samego środka płatności lub tej samej marki ze względów związanych z:

• przynależnością państwową klienta, jego miejscem zamieszkania lub miejscem prowadzenia działalności;
• lokalizacją rachunku płatniczego;
• lokalizacją dostawcy usług płatniczych;
• miejscem wydania środka płatniczego.

Handlowcy dopuszczają się dyskryminacji, gdy odmawiają przyjęcia płatności, jeżeli:

• jest ona dokonywana w drodze transakcji elektronicznej za pomocą polecenia przelewu, polecenia zapłaty lub instrumentu płatniczego opartego na karcie w obrębie tej samej marki i kategorii;
• jest ona dokonywana w walucie akceptowanej przez handlowca; oraz
• są spełnione wymogi dotyczące uwierzytelnienia.

Handlowcy mogą natomiast żądać opłat za korzystanie z karty, w przypadku której opłaty interchange² nie zostały uregulowane w przepisach UE dotyczących opłat za płatności dokonywane kartą.

Związek z prawem konkurencji i sprzedażą pasywną

Co do zasady rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla przepisów w dziedzinie konkurencji, zwłaszcza zaś dla art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Porozumienia w przedmiocie sprzedaży aktywnej³ pozostają regulowane przez przepisy UE w zakresie wyłączeń dotyczących porozumień wertykalnych w sprawie dostaw i dystrybucji. Rozporządzenie w sprawie blokowania geograficznego ma natomiast zastosowanie do sprzedaży pasywnej⁴: ograniczenia umowne, na mocy których handlowiec ma w ramach takiej sprzedaży traktować odmiennie, w sposób zabroniony w rozporządzeniu, klientów z innych państw UE, są niedopuszczalne i nie bierze się ich pod uwagę.

Przegląd

Komisja Europejska przedstawia sprawozdanie z oceny stosowania rozporządzenia do marca 2020 r., a następnie co pięć lat. W pierwszym sprawozdaniu przeanalizowana zostanie możliwość rozszerzenia zakresu rozporządzenia.