Ochrona antydumpingowa – przemysł stoczniowy

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Na mocy tego rozporządzenia przeniesiono do prawa unijnego Kodeks zapobiegania szkodliwym praktykom cenowym w przemyśle stoczniowym, który stanowi załącznik do zawartego w 1994 r. Porozumienia dotyczącego przemysłu stoczniowego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

Rozporządzenie opiera się na zasadzie, zgodnie z którą można nałożyć opłatę wyrównującą skutki szkodliwych praktyk cenowych na budowniczego statku będącego przedmiotem szkodliwych praktyk cenowych², którego sprzedaż nabywcy innemu niż nabywca z państwa, z którego pochodzi statek, wyrządza szkodę unijnemu przemysłowi. Oznacza to, że należy dokonać oceny możliwości produkcji w UE podobnego statku (tj. statku tego samego typu, przeznaczonego do tych samych celów, mającego w przybliżeniu podobne rozmiary co rozważany statek oraz mającego zbliżone cechy charakterystyczne).

Rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich statków morskich o napędzie własnym o pojemności równej lub większej niż 100 ton brutto, używanych do transportu towarów lub pasażerów albo w celach specjalnych (np. lodołamacze i pogłębiarki). Ma ono także zastosowanie do holowników o mocy równej lub większej od 365 kW.

W rozporządzeniu określono:

• szczegółowe zasady obliczania wartości normalnej;
• wytyczne dotyczące ewentualnych czynników przyczyniających się do określenia, czy sprzedaż po zaniżonej cenie spowodowała istotną szkodę lub czy może ona spowodować szkodę. W celu wykazania, że poziom ceny danej sprzedaży jest odpowiedzialny za szkodę poniesioną przez przemysł Unii, należy wziąć pod uwagę warunki panujące na rynku UE;
• warunki – zarówno proceduralne, jak i materialne – dla złożenia przez unijnego budowniczego statków skargi na szkodliwe praktyki cenowe, a także zakres poparcia, jakie powinna ona uzyskać ze strony unijnego przemysłu stoczniowego;
• procedury dotyczące odrzucania skarg lub wszczynania postępowań przez Komisję Europejską;
• zasady i procedury obowiązujące w ramach prowadzonego przez Komisję postępowania wyjaśniającego, dotyczące na przykład tego:
  • w jaki sposób zainteresowane strony powinny się ujawniać,
  • w jaki sposób zainteresowane strony powinny przedstawiać swój punkt widzenia i dostarczać informacje w ustalonym wcześniej terminie, tak aby te opinie i informacje mogły zostać wzięte pod uwagę;
• zasady dotyczące zamykania postępowania. Niezależnie od tego, czy na budowniczego statku nałożona zostaje opłata wyrównująca skutki szkodliwych praktyk cenowych, postępowanie wyjaśniające jest zamykane nie później niż rok od daty jego wszczęcia lub daty dostawy statku (w zależności od tego, które zdarzenie miało miejsce wcześniej). Postępowanie wyjaśniające może zostać umorzone, pomimo że nie została nałożona opłata wyrównująca skutki szkodliwych praktyk cenowych, jeśli sprzedaż statku, który był przedmiotem szkodliwych praktyk cenowych, jest anulowana ostatecznie i bezwarunkowo lub jeśli inne odpowiadające temu środki zostały przyjęte;
• zasady pozwalające na odmawianie prawa załadunku i rozładunku w portach UE w stosunku do statków wybudowanych przez budowniczych objętych sankcjami;
• zasady umożliwiające Komisji przeprowadzanie wizyt w celu zweryfikowania informacji na temat nieuczciwych praktyk cenowych i szkody;
• zasady dotyczące poufności, które pozwalają zapewnić, że tajemnice handlowe stron nie są ujawniane w trakcie postępowania wyjaśniającego.