Traktat brukselski (traktat fuzyjny)

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Traktat ustanawiający jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich

JAKIE BYŁY CELE TRAKTATU?

Traktat brukselski ustanawiający jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich (znany jako „traktat fuzyjny”) został podpisany z wyraźnym zamiarem zjednoczenia ówczesnych trzech Wspólnot Europejskich (WE) – Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWS), Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG) oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (EWEA lub „Euratom”).

Zachowując pełną prawną niezależność tych trzech wspólnot, traktat fuzyjny zracjonalizował ich instytucje poprzez połączenie ich niezależnych organów wykonawczych – co ograniczyło liczbę wspólnych instytucji europejskich do 5 – i poprzez odpowiednią zmianę trzech traktatów wspólnotowych.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Jedna Rada i jedna Komisja

Jeden budżet administracyjny dla WE

Jedna administracja dla WE

Siedziby instytucji WE

OD KIEDY TRAKTAT MIAŁ ZASTOSOWANIE?

Traktat podpisano dnia , a miał zastosowanie od dnia .

KONTEKST

Jeszcze przed traktatem fuzyjnym trzy Wspólnoty Europejskie miały wspólne instytucje na mocy konwencji o niektórych wspólnych instytucjach Wspólnot Europejskich z 1957 r.: Zgromadzenie Parlamentarne (później przekształcone w Parlament Europejski), Trybunał Sprawiedliwości oraz Komitet Ekonomiczno-Społeczny.

Traktat fuzyjny był bardzo ważnym krokiem na drodze do współczesnej UE. Traktat został uchylony – z wyjątkiem Protokołu z dnia w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich – na mocy Traktatu z Amsterdamu podpisanego dnia , który wszedł w życie dnia .

Więcej informacji:

GŁÓWNE DOKUMENTY

Traktat ustanawiający jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich (Dz.U. 152 z , s. 2–17 (DE, FR, IT, NL))

Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 202 z , s. 266–272)

ostatnia aktualizacja