Dyrektywa (UE) 2015/413 – wymiana informacji dotyczących przestępstw i wykroczeń w ruchu drogowym
Ustanowienie przepisów mających na celu ograniczenie bezkarności zagranicznych kierowców, którzy popełniają groźne przestępstwa i wykroczenia związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego, i ułatwienie organom policyjnym w różnych krajach UE wymiany informacji w celu zidentyfikowania osób popełniających przestępstwo lub wykroczenie.
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do następujących przestępstw lub wykroczeń:
Każdy kraj musi zapewnić dowolnemu innemu krajowi prowadzącemu dochodzenie dotyczące przestępstwa lub wykroczenia popełnionego na jego drogach dostęp do krajowych danych rejestracyjnych pojazdów, umożliwiając identyfikację pojazdów oraz ich właścicieli lub użytkowników.
Jeżeli kraj, w którym popełniono przestępstwo lub wykroczenie, podejmuje decyzje o wszczęciu dalszych działań, ma on obowiązek poinformowania o tym fakcie domniemanego popełniającego przestępstwo lub wykroczenie oraz poinformowania go o konsekwencjach prawnych w liście uwzględniającym:
W celu monitorowania wykonania niniejszych ustaleń każdy kraj musi złożyć Komisji sprawozdanie w terminie do maja 2016 r., a następnie co dwa lata. W sprawozdaniu podaje się szczegóły dotyczące zainicjowanych wyszukań i liczbę wysłanych w związku z nimi zawiadomień.
Od .
Kraje UE były zobowiązane do włączenia jej zapisów do prawa krajowego do W przypadku Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa (1) termin ten przesunięto na
Poprzednia dyrektywa w tej sprawie (dyrektywa 2011/82/UE) została uchylona przez Trybunał Sprawiedliwości UE w 2014 r., ponieważ została oparta na niewłaściwej podstawie prawnej.
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/413 z dnia w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego (Dz.U. L 68, , s. 9–25)
ostatnia aktualizacja
(1) Wielka Brytania występuje z Unii Europejskiej i z dniem staje się państwem trzecim (państwem spoza UE).