Przepisy te mają na celu uwzględnienie rosnącej liczby i różnorodności urządzeń radiowych, aby zapewnić, że spełniają one zasadnicze wymagania dotyczące bezpieczeństwa i zdrowia, kompatybilności elektromagnetycznej i efektywnego wykorzystania widma radiowego. W przypadku niektórych klas lub kategorii urządzeń radiowych zastosowanie mają pewne dodatkowe aspekty.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Zakres
Dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich urządzeń, które emitują lub odbierają fale radiowe do celów komunikacji lub radiolokacji (czyli określania położenia, prędkości lub innych właściwości obiektu za pomocą fal radiowych). Obejmuje ona takie urządzenia, jak telefony komórkowe, urządzenia do otwierania drzwi samochodu oraz modemy.
Dyrektywa nie ma zastosowania do:
urządzeń radiowych wykorzystywanych wyłącznie do działań związanych z bezpieczeństwem publicznym i obronnością;
niektórych urządzeń lotniczych ze względu na zmiany rozporządzenia (UE) 2018/1139 (zob. artykuł 138 rozporządzenia).
specjalnie skonstruowanych zestawów do przeprowadzania badań w jednostkach badawczo-rozwojowych;
urządzeń radiowych stosowanych przez radioamatorów, chyba że urządzenia takie są udostępnione na rynku;
Dyrektywa zawiera wykaz obowiązków nałożonych na producentów (art. 10), importerów (art. 12) oraz dystrybutorów (art. 13).
Przykładowo przed wprowadzeniem urządzenia radiowego do obrotu producenci muszą się upewnić, że urządzenie zostało zaprojektowane i wytworzone zgodnie z określonymi zasadniczymi wymaganiami określonymi w artykule 3. Jednym z tych wymagań jest zapewnienie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa osób i zwierząt domowych.
Nadzór rynku
Dyrektywa określa zasady nadzoru rynku w celu śledzenia i monitorowania urządzeń radiowych, które nie spełniają obowiązujących zasadniczych wymagań (np. w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa).
ustanawia zharmonizowany interfejs ładowania dla określonych kategorii lub klas urządzeń radiowych ładowanych przewodowo;
ujednolica protokół komunikacyjny w zakresie ładowania dla tych klas i kategorii urządzeń;
określa ramy prawne umożliwiające przyszłe dostosowanie zharmonizowanych rozwiązań w zakresie ładowania i potencjalną przyszłą harmonizację wymagań dotyczących urządzeń radiowych, które można ładować za pomocą środków innych niż ładowanie przewodowe;
umożliwia konsumentom zakup urządzeń radiowych bez konieczności zakupu ładowarki;
nakłada na producentów obowiązek dostarczania odpowiednich wizualnych i pisemnych informacji na temat charakterystyki ładowania.
Wymagania te dotyczą wszystkich nowych telefonów komórkowych, tabletów, aparatów cyfrowych, przenośnych konsol do gier wideo, słuchawek, zestawów słuchawkowych, przenośnych głośników, czytników elektronicznych, klawiatur, myszy, przenośnych systemów nawigacji i słuchawek dousznych. Muszą one być wyposażone w zharmonizowany interfejs ładowania (tj. port ładowania USB-C). W przypadku laptopów wymagania te będą miały zastosowanie od kwietnia 2026 roku.
Akt delegowany, rozporządzenie delegowane (UE) 2023/1717, zmienia dyrektywę 2014/53/UE, określając specyfikacje techniczne gniazda ładowania i protokołu komunikacji ładowania dla wszystkich kategorii lub klas urządzeń radiowych, które można ładować przewodowo.
Dyrektywa (UE) 2024/2749 zmienia dyrektywę 2014/53/UE, określając sposób stosowania takich procedur nadzwyczajnych. Nowe przepisy stanowią, między innymi, że:
jednostki oceniające zgodność2muszą priorytetowo traktować wnioski o przeprowadzenie oceny zgodności produktów istotnych w kontekście kryzysu względem wniosków dotyczących produktów, które takie nie są;
właściwe organy państw członkowskich UE mogą zakładać, że sprzęt wprowadzony do obrotu (wyprodukowany zgodnie z normami UE, odpowiednimi normami krajowymi lub międzynarodowymi opracowanymi przez akredytowaną jednostkę normalizacyjną, która może, w opinii Komisji, osiągnąć zgodność i zapewnić poziom ochrony równoważny poziomowi europejskich norm zharmonizowanych) spełnia odpowiednie zasadnicze wymagania;
państwa członkowskie UE mogą, w drodze wyjątku i pod warunkiem istnienia należycie uzasadnionego wniosku, tymczasowo zezwalać na wprowadzanie do obrotu urządzeń bez przeprowadzania standardowych procedur oceny zgodności, w przypadku których udział jednostki notyfikowanej jest obowiązkowy i może zapewnić, że wszystkie zasadnicze wymogi są spełnione.
Komisja ma możliwość przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, wspólnych specyfikacji, na których producenci mogliby bazować, aby korzystać z domniemania zgodności z mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami (akty wykonawcze ustanawiające takie wspólne specyfikacje pozostają w mocy przez czas obowiązywania trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym).
OD KIEDY PRZEPISY TE MAJĄ ZASTOSOWANIE?
Dyrektywa 2014/53/UE musiała zostać transponowana do prawa krajowego do Zasady obowiązują od .
Przepisy przyjęte na mocy dyrektywy zmieniającej (UE) 2022/2380 mają zastosowanie od grudnia 2024 roku, z wyjątkiem przepisów dotyczących laptopów, które będą miały zastosowanie od kwietnia 2026 roku.
Przepisy przyjęte na mocy dyrektywy zmieniającej (UE) 2024/2749 mają być transponowane do krajowych porządków prawnych do i będą obowiązywać od
Towary i usługi istotne w kontekście kryzysu. Towary lub usługi, które nie dają się zastąpić ani zdywersyfikować lub są niezbędne do utrzymania niezbędnych funkcji społecznych lub niezbędnej działalności gospodarczej w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i jego łańcuchów dostaw, które uznaje się za niezbędne do reagowania na kryzys i które są wymienione w akcie wykonawczym przyjętym przez Radę.
Ocena zgodności. Proces potwierdzający, że produkt spełnia odpowiednie wymogi dotyczące procesu, usługi, systemu, osoby lub jednostki.
GŁÓWNY DOKUMENT
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE (Dz.U. L 153 z , s. 62–106).
Kolejne zmiany dyrektywy 2014/53/UE zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
DOKUMENTY POWIĄZANE
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2747 z dnia w sprawie ustanowienia ram środków dotyczących sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego oraz w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 2679/98 (akt o sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego) (Dz.U. L, 2024/2747, ).
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2749 z dnia w sprawie zmiany dyrektyw 2000/14/WE, 2006/42/WE, 2010/35/UE, 2014/29/UE, 2014/30/UE, 2014/33/UE, 2014/34/UE, 2014/35/UE, 2014/53/UE i 2014/68/UE w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (Dz.U. L, 2024/2749, ).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/30 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE w odniesieniu do stosowania zasadniczych wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 3 lit. d), e) i f) tej dyrektywy (Dz.U. L 7 z , s. 6–10).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/320 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE w odniesieniu do stosowania zasadniczych wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 3 lit. g) tej dyrektywy, w celu zapewnienia możliwości ustalenia lokalizacji osób dokonujących zgłoszeń alarmowych za pomocą urządzeń przenośnych (Dz.U. L 55 z , s. 1–3).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 169 z , s. 1–44).
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1354 z dnia określające sposób podawania informacji przewidzianych w art. 10 ust. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE (Dz.U. L 190 z , s. 7–10).
Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz.U. L 218 z , s. 82–128).