Unijny system wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• IMI to bezpieczna aplikacja internetowa umożliwiająca organom na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym sprawną komunikację w kwestiach dotyczących prawa unijnego rynku wewnętrznego (tj. przepisów dotyczących jednolitego rynku we wszystkich państwach UE, w ramach którego zapewniony jest swobodny przepływ dóbr, usług, kapitału i osób oraz na którym obywatelom UE przysługuje prawo do życia, zatrudnienia, nauki i prowadzenia działalności gospodarczej) z ich odpowiednikami na terenie innych państw UE, Islandii, Liechtensteinu i Norwegii.
• Pomaga ona tym organom w pokonywaniu praktycznych trudności związanych w szczególności z różnicami w kulturze administracyjnej, posługiwaniem się różnymi językami i rozpoznawaniem partnerów w innych państwach UE.
• IMI jest nieodpłatną usługą publiczną dostępną we wszystkich językach UE, która została opracowana i uruchomiona przez Komisję Europejską w 2008 r.

Główne korzyści dla ogółu społeczeństwa

Dzięki przyspieszeniu procedur i usprawnieniu komunikacji między organami publicznymi IMI sprzyja obniżeniu kosztów spowodowanych opóźnieniami oraz umożliwia organom świadczenie lepszych usług na rzecz jednostek i przedsiębiorstw. Dzięki temu IMI jest narzędziem, które pośrednio pomaga jednostkom i przedsiębiorstwom jak najlepiej wykorzystać możliwości oferowane przez rynek wewnętrzny UE.

Dziedziny, w których IMI ma zastosowanie

• Dwa przykłady dyrektyw, w odniesieniu do których IMI ma zastosowanie, to dyrektywa 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych i dyrektywa 2006/123/WE dotycząca usług na rynku wewnętrznym.
• W odniesieniu do kwalifikacji zawodowych państwo UE może wykorzystać IMI w celu sprawdzenia ważności kwalifikacji specjalistów pragnących pracować w tym państwie.
• Oprócz kwalifikacji zawodowych i usług inne dziedziny zastosowania IMI obejmują między innymi:
  • delegowanie pracowników: IMI wspiera współpracę w ramach dyrektyw dotyczących delegowania pracowników i egzekwowania przepisów w tym zakresie, dzięki czemu państwa UE mogą wymieniać informacje dotyczące mobilności pracowników,
  • sieć współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów: IMI wspiera 11 procedur administracyjnych uregulowanych w nowym rozporządzeniu w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów, pomagając tym samym organom ochrony konsumentów i innym zainteresowanym stronom w zapewnianiu skutecznej i optymalnej współpracy (zob. streszczenie),
  • transgraniczną opiekę zdrowotną,
  • SOLVIT (system, w którym osoby fizyczne i przedsiębiorstwa mogą składać skargi na organy krajowe).
• Dzięki elastyczności system można łatwo rozszerzać na inne dziedziny.
• Lista dziedzin, do których stosuje się IMI, jest dostępna w internecie.

Główne funkcje

W ramach IMI wyróżnić można następujące główne funkcje:

• dwustronna wymiana informacji (przepływ informacji między dwiema zainteresowanymi stronami) w ramach bezpiecznej wymiany informacji między dwoma właściwymi organami;
• wielostronna wymiana informacji (przepływ informacji między jedną a wieloma zainteresowanymi stronami) umożliwiająca organom rozsyłanie informacji do wielu odbiorców;
• repozytoria: wielojęzyczne bazy danych z możliwością wyszukiwania, służące wymianie informacji między uczestnikami IMI;
• obsługa spraw związanych z SOLVIT-em: przepływ informacji służący wsparciu procesu rozpatrywania skarg składanych przez obywateli i przedsiębiorstwa, dotyczących stosowania przepisów UE przez organy publiczne;
• publiczny interfejs: umożliwiający podmiotom zewnętrznym wymianę danych z IMI.

Zmiany rozporządzenia (UE) nr 1024/2012

Rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 zostało zmienione, aby umożliwić wykorzystanie IMI na potrzeby:

• przetwarzania wniosków o europejską legitymację zawodową (dyrektywa 2013/55/UE zmieniająca dyrektywę 2005/36/WE – zob. streszczenie);
• delegowania pracowników świadczących usługi (dyrektywa 2014/67/UE – zob. streszczenie);
• zwrotu dóbr kultury wyprowadzonych niezgodnie z prawem z terytorium państwa UE (dyrektywa 2014/60/UE – zob. streszczenie);
• wymogów dotyczących przedkładania określonych dokumentów urzędowych (rozporządzenie (UE) 2016/1191 – zob. streszczenie);
• homologacji typu UE w odniesieniu do maszyn mobilnych nieporuszających się po drogach (rozporządzenie (UE) 2016/1628 – zob. streszczenie);
• jednolitego portalu cyfrowego umożliwiającego internetowy dostęp do procedur oraz usług wsparcia dla jednostek i przedsiębiorstw (rozporządzenie (UE) 2018/1724 – zob. streszczenie); oraz
• delegowania kierowców w sektorze transportu drogowego (dyrektywa (UE) 2020/1057).

Rozporządzenie (UE) 2020/1055 zmienia załącznik do rozporządzenia (UE) nr 1024/2012 w taki sposób, że dodaje rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 w sprawie zasad prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie transportu drogowego towarów i przewozu osób (zob. streszczenie) do wykazu aktów prawa Unii wdrażanych za pomocą IMI.

Akty wykonawcze

Komisja przyjęła następujące akty wykonawcze:

• decyzja wykonawcza 2014/89/UE w sprawie projektu pilotażowego dotyczącego licencji maszynisty (dyrektywa wykonawcza 2007/59/WE – zob. streszczenie)
• decyzja wykonawcza (UE) 2018/743 w sprawie projektu pilotażowego mającego na celu wdrożenie przepisów o współpracy administracyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) 2016/679 w sprawie ochrony danych osobowych – zob. streszczenie;
• decyzja wykonawcza (UE) 2019/1253 w sprawie projektu pilotażowego mającego na celu wdrożenie przepisów o współpracy administracyjnej określonych w decyzji 2001/470/WE ustanawiającej europejską sieć sądową w sprawach cywilnych i handlowych – zob. streszczenie;
• decyzja wykonawcza (UE) 2019/2212 w sprawie projektu pilotażowego mającego na celu wdrożenie przepisów dotyczących współpracy administracyjnej określonych w rozporządzeniu (UE) 2017/2394 – zob. streszczenie.