Przeciwdziałania zmianie klimatu na świecie po 2020 r. (protokół paryski)

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Porozumienie, znane jako protokół paryski, powinno obejmować:

• udział możliwie jak największej liczby krajów, a także całościowe uwzględnienie wszystkich sektorów, w tym rolnictwa, międzynarodowego transportu morskiego i powietrznego oraz emisji,
• solidne zobowiązania w zakresie łagodzenia skutków zmiany klimatu,
• regularny przegląd zobowiązań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu, odbywający się co pięć lat, począwszy od 2020 r.,
• zasady dotyczące monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji każdego kraju będącego stroną porozumienia, które służą sprawdzaniu, czy dany kraj realizuje swoje zobowiązania,
• promowanie inwestycji finansowanych ze środków publicznych i prywatnych w programy i strategie na rzecz działań niskoemisyjnych i odpornych na zmianę klimatu,
• zachętę do bardziej systematycznej wymiany doświadczeń i dobrych rozwiązań w obrębie różnych części świata i pomiędzy nimi,
• wsparcie rozwoju i stosowania szerokiego spektrum technologii klimatycznych, obejmującego m.in. produkcję energii, systemy gospodarki wodnej i technologie na rzecz zwalczania skutków ekstremalnych zjawisk meteorologicznych.

UE wzmogła działania swojej dyplomacji klimatycznej w związku z konferencją w Paryżu. Zatwierdzono plan działania na rzecz dyplomacji klimatycznej. Obejmuje on politykę dotyczącą wielu innych obszarów – współpracę gospodarczą i współpracę na rzecz rozwoju, badania naukowe, technologię, innowacje, handel, ochronę środowiska i zmniejszanie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi – celem wspierania realizacji założeń oraz pomocy dla partnerów UE w zakresie skutecznego wdrażania zobowiązań.

Negocjacje zostały sfinalizowane w grudniu 2015 r. w Paryżu. Nowe porozumienie będzie wdrażane, począwszy od 2020 r.