Strategia Unii Europejskiej na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego

Przy wsparciu krajów Unii Europejskiej i zainteresowanych stron (takich jak właściciele obszarów leśnych oraz grupy środowiskowe i przemysłowe) Komisja Europejska opublikowała w 2013 r. strategię w celu zapewnienia, że sektor leśny i lasy UE są gotowe na przyszłe wyzwania.

AKT

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Nowa strategia leśna UE na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego (COM(2013) 659 final z 20.9.2013).

STRESZCZENIE

Przy wsparciu krajów Unii Europejskiej i zainteresowanych stron (takich jak właściciele obszarów leśnych oraz grupy środowiskowe i przemysłowe) Komisja Europejska opublikowała w 2013 r. strategię w celu zapewnienia, że sektor leśny i lasy UE są gotowe na przyszłe wyzwania.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ STRATEGII LEŚNEJ UE?

• 1.

  Podkreślanie wkładu leśnictwa w innych sektorach, takich jak rozwój obszarów wiejskich (miejsca pracy i dochody), przeciwdziałanie zmianie klimatu (pochłanianie dwutlenku węgla), ochrona różnorodności biologicznej, zapewnienie zasobów energetycznych i przemysłowych itp.

• 2.

  Analizowanie wyzwań stojących przed sektorem i sposoby ich rozwiązania.

• 3.

  Podkreślanie potrzeby holistycznego podejścia, przy jednoczesnym uwzględnieniu wpływu innych polityk na lasy.

• 4.

  Identyfikowanie sposobów poprawienia zrównoważonej gospodarki leśnej.

• 5.

  Przywoływanie do pełnego wdrożenia związanych z leśnictwem polityk UE do krajowych polityk leśnych.

• 6.

  Zachęcanie do tworzenia systemu informacji o lasach w celu gromadzenia zharmonizowanych informacji na skalę ogólnoeuropejską.

• 7.

  Dążenie do dalszego wzmocnienie koordynacji i spójności polityki w zakresie inicjatyw związanych z leśnictwem.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Nowe ramy polityczne mają zapewnić, że różne korzyści płynące z leśnictwa są dostarczane w sposób zrównoważony. Polityki związane z leśnictwem powinny być skoordynowane i powinny umożliwiać synergię z innymi sektorami. Lasy muszą uzyskać pozycję, która zagwarantuje ich maksymalne przyczynianie się do realizacji celów UE.

Strategia identyfikuje 8 priorytetów:

• Ochrona społeczności: polityka rozwoju obszarów wiejskich UE jest jednym z głównych instrumentów wykorzystywanych w realizacji strategii. Fundusze UE mogą być przeznaczane m.in. na zmodernizowanie technologii leśnych lub poprawienie odporności (czyli zdolność do reagowania na takie zdarzenia jak pożary i huragany) ekosystemów leśnych, a także na podniesienie ich wartości przyrodniczej i zwiększenie ich potencjału w zakresie łagodzenia zmiany klimatu (tj. pochłaniania dwutlenku węgla z atmosfery). Zapewni to poprawę konkurencyjności, jakości życia oraz wsparcie dywersyfikacji działalności gospodarczej.
• Wsparcie konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju przemysłu związanego z leśnictwem w UE, bioenergii oraz zielonej gospodarki w szerszym zakresie: drewno to naturalny, odnawialny surowiec wielokrotnego użytku, nadający się do recyklingu. Lasy i uzyskiwane z nich surowce dają możliwośći tworzenia miejsc pracy oraz różnicowania źródeł dochodu.
• Zmiana klimatu: ważne jest, aby utrzymywać i wzmacniać odporność i zdolności adaptacyjne lasów, m.in. przez zapobieganie pożarom i stosowanie innych rozwiązań adaptacyjnych (odpowiednich gatunków, odmian roślin itp.), zwiększenie ich potencjału w zakresie łagodzenia zmiany klimatu.
• Ochrona lasów i wzmacnianie usług ekosystemowych: ekosystemy leśne zapewniają usługi i surowce oraz są ostoją różnorodności biologicznej. Muszą być chronione w celu zapewnienia ich odporności oraz wielofunkcyjności.
• Poprawa wiedzy o lasach: wzmocnienie bazy wiedzy na temat lasów jest konieczne w celu lepszego zrozumienia skomplikowanych środowiskowych i społecznych wyzwań, przed jakimi stoi sektor leśny.
• Nowe i innowacyjne leśnictwo oraz produkty o wartości dodanej: aby pobudzać innowacje w sektorze leśnym, konieczna jest spójna i ambitna przestrzeń badawcza związana z leśnictwem w UE (np. umożliwiająca swobodny przepływ wiedzy, technologii oraz naukowców).
• Wspólne działania na rzecz spójnego zarządzania lasami i ich lepszego zrozumienia: koordynacja, współpraca i komunikacja są kluczowe dla osiągnięcia spójnej i konsekwentnej polityki.
• Lasy z perspektywy globalnej: strategia ma na celu zapewnienie spójności pomiędzy polityką unijną i polityką krajów UE oraz ich zobowiązaniami w zakresie zagadnień związanych z leśnictwem (takich jak wylesianie i wspieranie zrównoważonego zarządzania) na poziomie międzynarodowym.

KONTEKST

Strategia z 2013 r. opiera się na poprzedniej strategii leśnej UE (z 1998 r.). Stworzyła ona ramy dla działań wspierających zrównoważone zarządzanie polegające na współpracy krajów UE w zakresie różnych polityk i inicjatyw.

Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

Ostatnia aktualizacja: 03.04.2015