Jakość żywności –system certyfikacji

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Niektóre systemy certyfikacji dla produktów rolnych i środków spożywczych obejmują zgodność z obowiązkowymi normami, wytyczne określone w komunikacie dotyczą zaś w szczególności dobrowolnych systemów certyfikacji. Zostały one opracowane, aby zapewnić odpowiedni poziom jakości takich uwarunkowań, jak smak, kolor i zapach, oraz, na przykład, kwestii środowiskowych, dobrostanu zwierząt lub sprawiedliwego handlu.

Wytyczne zostały opracowane, aby zwiększać skuteczność tego typu dobrowolnych systemów certyfikacji poprzez:

• popularyzację najlepszych praktyk,
• doprecyzowanie wymogów systemów,
• zwiększanie możliwości rynkowych i redukcję kosztów ponoszonych przez rolników i producentów,
• w przypadku hurtowników i detalistów ochronę przed odpowiedzialnością oraz ochronę reputacji produktu i jego zalet gwarantowanych na etykiecie,
• zapewnianie konsumentom rzetelnych i wiarygodnych informacji dotyczących produktu oraz
• zapewnianie zgodności z zasadami obowiązującymi na rynku wewnętrznym UE, w szczególności w zakresie zachowań niekonkurencyjnych.

Zgodnie z wytycznymi systemy, chociaż mogą być opracowywane przez grupy eksperckie, powinny cechować się strukturą zachęcającą do udziału wszystkich zainteresowanych stron, tzn. producentów, rolników, organów publicznych, grup interesu i klientów.

Systemy powinny mieć następujące cechy:

• certyfikacja powinna być prowadzona przez niezależne jednostki,
• powinny być przeprowadzane regularne kontrole uczestników systemu, które powinny mieć jasne kryteria i listy kontrolne,
• należy ustanowić progi, których przekroczenie skutkuje nałożeniem kary oraz jasne procedury postępowania w przypadku niezgodności,
• należy stosować procedury przekazywania informacji zwrotnej oraz podejście ciągłego uczestnictwa w przyszłym rozwoju systemu.

Zgodnie z wytycznymi etykiety żywności nie powinny wprowadzać w błąd ani zawierać fałszywych stwierdzeń o produkcie w kwestiach:

• charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,
• właściwości, których produkt nie posiada, lub szczególnych cech, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości,
• reklamy lub promocji, które dyskredytują inne produkty na rynku lub podważają wiarygodność urzędowych kontroli.