Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal de première instance francophone de Bruxelles (Belgia) w dniu 2 stycznia 2023 r. – X, Y, A, ustawowo reprezentowany przez X i Y, oraz B, ustawowo reprezentowany przez X i Y

(Sprawa C-1/23, Afrin) (1)

(2023/C 104/20)

Język postępowania: francuski

Sąd odsyłający

Tribunal de première instance francophone de Bruxelles

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: X, Y, A, ustawowo reprezentowany przez X i Y, oraz B, ustawowo reprezentowany przez X i Y

Strona pozwana: État belge

Pytania prejudycjalne

Czy ustawodawstwo państwa członkowskiego, które pozwala członkom rodziny osoby uznanej za uchodźcę na złożenie wniosku o zezwolenie na wjazd i pobyt jedynie w placówce dyplomatycznej tego państwa, nawet w przypadku, w którym ci członkowie rodziny nie mają możliwości udać się do tej placówki, jest zgodne z art. 5 ust. 1 dyrektywy 2003/86/WE (2), odczytywanym ewentualnie w powiązaniu z celem tej dyrektywy polegającym na wspieraniu łączenia rodzin, z art. 23 i 24 dyrektywy 2011/95/UE (3), z art. 7 i 24 karty praw podstawowych (4) oraz z obowiązkiem zapewnienia skuteczności (effet utile) prawa Unii?

---

(1)  Nazwę niniejszej sprawy stanowi nazwisko fikcyjne. Nie odpowiada ono rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. 2003, L 251, s. 12).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (wersja przekształcona) (Dz.U. 2011, L 337, s. 9).

(4)  Karta praw podstawowych Unii Europejskiej.