Keywords
Summary

Keywords

Rolnictwo – Wspólna organizacja rynków – Refundacje wywozowe

(rozporządzenie Komisji nr 3665/87, art. 11 ust. 1)

Summary

Artykuł 11 ust. 1 rozporządzenia nr 3665/87 ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, zmienionego rozporządzeniem nr 2945/94, należy interpretować w ten sposób, że przewidzianą w nim sankcję stosuje się do eksportera, który wniósł o przyznanie refundacji do wywozu towaru, jeśli towar ten nie został wywieziony z powodu oszustwa jego kontrahenta.

W istocie jest oczywiste, że jeśli okaże się, że nie doszło do wywozu produktu, do którego przyznano refundację, należy uznać, iż eksporter złożył wniosek o refundację wyższą niż refundacja stosowana, jako że w braku faktycznego wywozu nie przysługuje żadna refundacja.

Ponadto do zamkniętej listy zawartej we wspomnianym przepisie nie można dodać nowego przypadku zwolnienia od odpowiedzialności, jakim byłby w szczególności brak winy w postępowaniu eksportera. Wina albo błąd kontrahenta wchodzą w zakres normalnego ryzyka handlowego i w świecie transakcji handlowych nie można ich uznać za niemożliwe do przewidzenia. Eksporter w sposób swobodny dobiera kontrahentów i powinien zabezpieczyć się przed ryzykiem, wprowadzając odpowiednie klauzule do umów z kontrahentami albo zawierając specjalne ubezpieczenie.

(por. pkt 25, 36, 37; sentencja)