Bruksela, dnia 10.1.2017

SWD(2016) 438 final

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW

Towarzyszący dokumentowi:

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ram prawnych i operacyjnych europejskiej e-karty usług wprowadzonej rozporządzeniem ... [rozporządzenie ESC]

{COM(2016) 823 final}
{SWD(2016) 437 final}


Streszczenie oceny skutków

Ocena skutków wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ram prawnych i operacyjnych europejskiej e-karty usług

A. Zasadność działań

Dlaczego należy podjąć działania? Na czym polega problem?

Wiele sektorów usług nadal nie w pełni uczestniczy w rynku wewnętrznym. Jest tak w szczególności w przypadku usług budowlanych i niektórych usług biznesowych. Po pierwsze procedury administracyjne dla podmiotów świadczących usługi transgraniczne są skomplikowane. Po drugie w dyrektywie usługowej nie przewidziano dobrze zorganizowanych mechanizmów współpracy. Po trzecie MŚP często napotykają na trudności w dostępie do wymaganej ochrony ubezpieczeniowej obejmującej działalność w innych państwach członkowskich. Wreszcie otoczenie regulacyjne wielu usług biznesowych wciąż bardzo różni się między poszczególnymi państwami członkowskimi. Te czynniki sprawiają, że niewiele podmiotów świadczy usługi transgraniczne lub decyduje się utworzyć przedsiębiorstwo dodatkowe. Konkurencja na tych rynkach pozostaje ograniczona, co prowadzi do nieefektywnej alokacji zasobów, ograniczonego wyboru dla konsumentów i wysokich cen. Z uwagi na silny efekt domina nierentowne usługi biznesowe pociągają za sobą także znaczne koszty dla konkurencyjności gospodarki przemysłowej UE. W ostatnich latach postępy państw członkowskich we wdrażaniu dyrektywy usługowej uległy spowolnieniu, a w niektórych przypadkach odnotowano wręcz regres. Nie widać oznak poprawy tego stanu rzeczy.

Jaki jest cel inicjatywy?

Ogólne cele inicjatywy to zwiększenie integracji rynku usług biznesowych i budowlanych oraz poprawa wzrostu wydajności w obu tych sektorach. Inicjatywa obejmuje następujące cele szczegółowe:

ułatwienie przedsiębiorstwom świadczenia usług w innych państwach członkowskich i zmniejszenie kosztów tej działalności;

wzbudzenie zaufania do rynku wśród zagranicznych usługodawców przez zwiększenie przejrzystości i dostępu do informacji;

doprowadzenie do większej dynamiki rynku i konkurencji, prowadzącej do większego wyboru i niższych cen dla konsumentów, w tym dla odbiorców przemysłowych.

Na czym polega wartość dodana podjęcia działań na poziomie UE? 

Obecna sytuacja charakteryzuje się niedostatecznym poziomem wzajemnego zaufania pomiędzy organami państw członkowskich oraz silnie zakorzenionymi interesami na szczeblu krajowym, w wyniku czego państwa członkowskie wciąż narzucają swoje krajowe wymogi zagranicznym usługodawcom, nie uwzględniając ram prawnych obowiązujących już usługodawcę w jego kraju pochodzenia lub uwzględniając je tylko w niewielkim stopniu. Działania na poziomie UE zagwarantowałyby, że usługodawcy, rozszerzając działalność na inne państwa, mogliby skorzystać z jednolitego i spójnego podejścia we wszystkich państwach członkowskich. Takie działania spowodowałyby także zbliżenie pomiędzy organami państw członkowskich oraz przyczyniłyby się do zwiększenia ich wzajemnego zaufania.

B. Rozwiązania

Jakie warianty legislacyjne i nielegislacyjne rozważono? Czy wskazano preferowany wariant? Jak uzasadniono ten wybór lub jego brak? 

W ocenie skutków opisano szereg wariantów strategicznych. Ponadto rozważono kilka pakietów łączących te warianty strategiczne:

pakiet 1 umożliwiłby usługodawcy uzyskanie certyfikatu dotyczącego legalnego prowadzenia przedsiębiorstwa w państwie członkowskim pochodzenia oraz potwierdzenia istnienia ochrony ubezpieczeniowej obejmującej działalność w państwie członkowskim pochodzenia;

pakiet 2 pozwoliłby usługodawcy na wykorzystanie procedury na szczeblu UE, aby uzyskać faktyczny dostęp do rynku innego państwa członkowskiego. Ponadto pakiet ten umożliwiłby rozwiązanie problemów związanych z ubezpieczeniem w działalności transgranicznej;

pakiet 3, oprócz aspektów zawartych w pakiecie 2, doprowadziłby do zmniejszenia różnic w regulacjach dotyczących wielu kluczowych usług biznesowych poprzez ujednolicenie barier regulacyjnych dla zagranicznych i krajowych usługodawców;

pakiet 4, poza aspektami zawartymi w pakiecie 3, wprowadziłby konkretne rozwiązania problemu różnic w regulacjach w przypadku przedsiębiorstw dodatkowych (oddziałów i agencji), zwalniając zagranicznych usługodawców z niektórych wymogów i jednocześnie umożliwiając przyjmującym państwom członkowskim wprowadzenie alternatywnych środków ochronnych.

Pakiet 2 został oceniony jako pakiet preferowany.

Jak kształtuje się poparcie dla poszczególnych wariantów? 

W ostatnich latach Komisja prowadziła szerokie konsultacje z zainteresowanymi stronami i państwami członkowskimi. Większość zainteresowanych stron z sektora usług biznesowych, to znaczy usługodawców, organizacji biznesowych lub innych organizacji, wyraziła poparcie dla rozwiązań przyjętych na szczeblu UE w zakresie eliminowania barier. Odbiorcy przemysłowi usług biznesowych również popierają zwiększenie efektywności tego sektora. Szereg zainteresowanych stron z sektora budowlanego miało więcej zastrzeżeń: wskazywały one, że budownictwo ma zasadniczo lokalny charakter.

C. Skutki wdrożenia preferowanego wariantu

Jakie korzyści przyniesie wdrożenie preferowanego wariantu lub – jeśli go nie wskazano – głównych wariantów? 

Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że pakiet 2 będzie miał pozytywne znaczące skutki poprzez ograniczenie w kompleksowy sposób barier administracyjnych dla usługodawców transgranicznych oraz zapewnienie dodatkowych informacji i przejrzystości dla konsumentów. Oczekuje się zatem, że pakiet ten zapewni znaczne oszczędności usługodawcom decydującym się na świadczenie usług transgranicznych. Doprowadzi on prawdopodobnie do większej dynamiki rynku i konkurencji, tym samym zwiększając wybór i wartość dodaną dla konsumentów.

Jakie są koszty wdrożenia preferowanego wariantu lub – jeśli go nie wskazano – głównych wariantów? 

Oczekuje się, że pakiet 2 nie będzie generował dodatkowych kosztów dla usługodawców ani konsumentów. Europejska e-karta usług nie byłaby obowiązkowa dla usługodawców – stanowiłaby raczej dobrowolne narzędzie do ich dyspozycji we wszystkich państwach członkowskich.

Jakie będą skutki dla przedsiębiorstw, MŚP i mikroprzedsiębiorstw?

Inicjatywa ta jest w szczególności ukierunkowana na małe i średnie przedsiębiorstwa, ponieważ to one najsilniej odczuwają wpływ skomplikowanych procedur administracyjnych podczas rozszerzania działalności na inne państwa. Zapewni ona jeden punkt usługi usługodawcom w sektorach usług biznesowych i budowlanych oraz poprawi pewność prawa w zakresie stosowanych wobec tych usługodawców wymogów. Zmniejszenie obciążeń administracyjnych pozwoliłoby MŚP na oszczędność czasu i pieniędzy przy uruchamianiu działalności transgranicznej.

Czy przewiduje się znaczące skutki dla budżetów i administracji krajowych? 

Pakiet 2 spowodowałby ograniczone koszty dla organów państw członkowskich. Nie przekraczałyby one 2 mln EUR rocznie we wszystkich państwach członkowskich. Istniejący system wymiany informacji na rynku wewnętrznym (IMI) – utworzony, zarządzany i finansowany przez Komisję – służyłby jako funkcjonalność administracyjna europejskiej e-karty usług.

Czy wystąpią inne znaczące skutki? 

Pakiet 2 wywarłby szereg pozytywnych skutków związanych ze zmniejszeniem obciążeń administracyjnych dla usługodawców, usprawnieniem funkcjonowania jednolitego rynku, zwiększeniem konkurencji i poprawą konkurencyjności sektora usług i zapewnieniem konsumentom większego wyboru. Poprawi on również współpracę administracyjną między organami państw członkowskich w ramach jasnych ram proceduralnych i w dążeniu do ułatwienia wzajemnego uznawania wymogów stosowanych już w odpowiednio w danym państwie członkowskim pochodzenia.

D. Działania następcze

Kiedy nastąpi przegląd przyjętej polityki?

Komisja będzie kontynuować regularny dialog z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami. W perspektywie średnio- i długoterminowej państwa członkowskie zostaną poproszone o dokonanie oceny funkcjonowania inicjatywy, z uwzględnieniem w stosownych przypadkach krajowych partnerów społecznych (w szczególności w odniesieniu do sektora budowlanego). Sprawozdanie z oceny mogłoby zostać sporządzone 3 lata po zakończeniu okresu transpozycji.