18.12.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 391/49


Opinia Komitetu Regionów „Pakiet dotyczący zamówień publicznych”

2012/C 391/09

KOMITET REGIONÓW

Uważa, że przepisy dotyczące zamówień publicznych powinny w większym stopniu uwzględniać stosunek kosztów do korzyści. Głównym celem instytucji zamawiającej, która przeprowadza zamówienie publiczne, jest nabycie określonego towaru, usługi lub robót budowlanych. Przepisy powinny sprzyjać temu, by rezultat zamówienia był satysfakcjonujący zarówno dla obywateli, jak i dla nabywców i sprzedawców. Proste i zrozumiałe uregulowania z pewnością także – bardziej niż cokolwiek innego – ułatwiają handel transgraniczny

Z żalem stwierdza, że również niektóre nowe wnioski są trudne do zrozumienia i niezwykle szczegółowe, a ponadto dodano jeszcze szereg nowych przepisów. Dodano także przepisy mające na celu ułatwienie udzielania zamówień, jednocześnie jednak inne nowe elementy są źródłem dodatkowych obciążeń administracyjnych dla instytucji zamawiających, podczas gdy do sprawnego udzielania zamówień publicznych niezbędna jest stabilność przepisów prawa.

Uważa, iż o tym, że można opracować przepisy prostsze, a jednak skuteczne, świadczy zwłaszcza Porozumienie w sprawie zamówień publicznych (GPA) zawarte w ramach Światowej Organizacji Handlu, które jest mniej skomplikowane niż podobne regulacje UE. Wzywa się Komisję do znacznego podniesienia progów dla zamówień publicznych. Ze względu na fakt, że transgraniczne zamówienia publiczne stanowią marginalny procent wszystkich zamówień publicznych, oraz z uwagi na obciążenia administracyjne, które przepisy powodują dla instytucji i dostawców, progi nie powinny być ustalane na tak niskim poziomie.

Zwraca uwagę na fakt, iż wniosek narusza prawo państw członkowskich do organizowania swej administracji oraz zasadę pomocniczości. Ważne jest, by przestrzegać zasady pomocniczości i proporcjonalności. Proponowane działanie na poziomie UE powinno być konieczne do osiągnięcia celu, a ponadto bardziej skuteczne, niż gdyby było realizowane na poziomie krajowym.

Sprawozdawca

Catarina SEGERSTEN-LARSSON (SE/PPE), członkini Rady Hrabstwa Värmland

Dokument źródłowy

Opinia w sprawie pakietu dotyczącego zamówień publicznych, w którego skład wchodzą:

wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych

COM(2011) 895 final

wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zamówień publicznych

COM(2011) 896 final

I.   KONTEKST

KOMITET REGIONÓW

1.

W opublikowanej przez Komisję Europejską zielonej księdze w sprawie modernizacji polityki UE w dziedzinie zamówień publicznych „W kierunku zwiększenia skuteczności europejskiego rynku zamówień” (COM(2011) 15 final) poruszono wiele zagadnień dotyczących zamówień publicznych.

2.

Komitet Regionów zajął stanowisko w sprawie zielonej księgi w maju 2011 r. W swej opinii podkreślił m.in., że istotne jest, by małe i średnie przedsiębiorstwa miały dostęp do zamówień publicznych, że obecne przepisy są zbyt szczegółowe oraz że powinny istnieć możliwości uwzględniania ochrony środowiska, stawiania wymogów społecznych oraz udzielania zamówień związanych z innowacjami. Komitet opowiedział się ponadto za utrzymaniem podziału usług na kategorie „A” i „B”, wprowadzeniem europejskiego „paszportu zamówień publicznych”, rozszerzeniem zakresu stosowania procedury negocjacyjnej oraz poprawą przepisów dotyczących umów ramowych.

II.   WNIOSKI KOMISJI EUROPEJSKIEJ DOTYCZĄCE ZMIANY DYREKTYWY W SPRAWIE ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH ORAZ DYREKTYWY W SPRAWIE UDZIELANIA ZAMÓWIEŃ PRZEZ PODMIOTY DZIAŁAJĄCE W SEKTORACH GOSPODARKI WODNEJ, ENERGETYKI, TRANSPORTU I USŁUG POCZTOWYCH

3.

Wnioski dotyczące nowych dyrektyw w sprawie zamówień publicznych zawierają, w porównaniu z obecnie obowiązującymi dyrektywami, wiele nowych i szczegółowych przepisów. Część z nich ma na celu wprowadzenie ułatwień dla MŚP. Wyłączono niektóre rodzaje współpracy między instytucjami publicznymi. Położono większy nacisk na środowisko, aspekty społeczne oraz innowacje, a także na elektroniczne zamówienia publiczne. Inną nowością jest propozycja zniesienia podziału usług na kategorie „A” i „B”, a jednocześnie wprowadzenia nowego systemu udzielania zamówień na usługi społeczne. Proponuje się także przepisy dotyczące nadzoru nad zamówieniami publicznymi oraz doradztwa.

4.

Już w trakcie prac nad obecnie obowiązującymi dyrektywami w sprawie zamówień publicznych Komitet Regionów zwracał uwagę na potrzebę znacznego uproszczenia przepisów. Obecny system powoduje liczne problemy i spory prawne, ponieważ przepisy są skomplikowane i niejasne. Można to interpretować także jako wyraz braku zaufania do instytucji zamawiających. Ponadto Komitet ubolewa, że w centrum uwagi znajdują się proceduralne aspekty zamówień publicznych, a nie ich rezultaty z punktu widzenia interesu ogólnego.

5.

Komitet Regionów uważa, że przepisy dotyczące zamówień publicznych powinny w większym stopniu uwzględniać stosunek kosztów do korzyści. Głównym celem instytucji zamawiającej, która przeprowadza zamówienie publiczne, jest nabycie określonego towaru, usługi lub robót budowlanych. Przepisy powinny sprzyjać temu, by rezultat zamówienia był satysfakcjonujący zarówno dla obywateli, jak i dla nabywców i sprzedawców. Proste i zrozumiałe uregulowania z pewnością także – bardziej niż cokolwiek innego – ułatwiają handel transgraniczny.

6.

Niestety, również niektóre nowe wnioski są trudne do zrozumienia i niezwykle szczegółowe, a ponadto dodano jeszcze szereg nowych przepisów. Dodano także przepisy mające na celu ułatwienie udzielania zamówień, jednocześnie jednak inne nowe elementy są źródłem dodatkowych obciążeń administracyjnych dla instytucji zamawiających, podczas gdy do sprawnego udzielania zamówień publicznych niezbędna jest stabilność przepisów prawa.

7.

Zgodnie z art. 5 ust. 4 TUE zakres i forma działania Unii nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów traktatów. Proponowany stopień szczegółowości jest sprzeczny z intencją uproszczenia przepisów dotyczących zamówień publicznych i będzie oznaczał niedopuszczalne obciążenia administracyjne dla instytucji zamawiających, a zwłaszcza dla mniejszych instytucji na szczeblu lokalnym i regionalnym.

8.

Efekt w postaci praktyczniejszych ram regulacyjnych można było osiągnąć dzięki uproszczeniu przepisów i zmniejszeniu ich liczby oraz uzupełnieniu ich – jeśli zachodzi taka potrzeba – wytycznymi na podstawie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Można byłoby je stale aktualizować bez konieczności zmiany dyrektyw.

9.

O tym, że można opracować przepisy prostsze, a jednak skuteczne, świadczy zwłaszcza Porozumienie w sprawie zamówień publicznych (GPA) zawarte w ramach Światowej Organizacji Handlu, które jest mniej skomplikowane niż podobne regulacje UE. Wzywa się Komisję do znacznego podniesienia progów dla zamówień publicznych. Ze względu na fakt, że transgraniczne zamówienia publiczne stanowią marginalny procent wszystkich zamówień publicznych, oraz z uwagi na obciążenia administracyjne, które przepisy powodują dla instytucji i dostawców, progi nie powinny być ustalane na tak niskim poziomie. Zawarte niedawno Porozumienie w sprawie zamówień publicznych (GPA) zastąpiło porozumienie z 1994 r. Komitet Regionów wzywa Komisję już teraz, by renegocjowała porozumienie zawarte w grudniu 2011 r. w celu znaczącego podniesienia progów.

10.

Niezmiernie istotne jest, by przepisy ułatwiały dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do zamówień publicznych oraz wyraźnie wskazywały na możliwość zlecania realizacji zamówienia podwykonawcom. Także w tym przypadku dużym ułatwieniem byłoby uproszczenie regulacji, ponieważ MŚP nie zawsze są w stanie uzyskać poradę ekspertów w dziedzinie prawa zamówień publicznych czy innych specjalistów. Przedsiębiorcy znają się na swoich produktach czy usługach, nie na przepisach dotyczących zamówień publicznych. Pozytywnie należy ocenić fakt, że we wniosku zaproponowano szereg przepisów, które będą stanowiły ułatwienie dla tych przedsiębiorstw, m.in. zapisy dotyczące przedstawiania zaświadczeń lub wprowadzenia europejskiego „paszportu zamówień publicznych”. Komitet nie zgadza się jednak, by obowiązkowe było dzielenie zamówienia na części ani też uzasadnienie rezygnacji z takiego podziału.

11.

Proponuje się wyłączyć z zakresu stosowania przepisów zamówienia udzielane podmiotom kontrolowanym bądź współpracę na rzecz wspólnej realizacji zadań użyteczności publicznej przez uczestniczące w niej instytucje zamawiające, o ile spełnione są warunki określone w dyrektywie. Zaproponowane wyłączenia dotyczące współpracy podmiotów należących do tej samej grupy oraz współpracy między instytucjami zamawiającymi są jednak sformułowane zbyt wąsko i będzie je trudno zastosować w praktyce. Tym samym pozwalają one na to, by dyrektywa ingerowała w wewnętrzne przepisy administracyjne państw członkowskich.

12.

W opinii w sprawie zielonej księgi Komitet Regionów zaproponował, by procedura negocjacyjna była stosowana na tych samych warunkach co w sektorze usług użyteczności publicznej, i nadal podtrzymuje to stanowisko. Nie ma podstaw, by przypuszczać, że instytucje działające w sektorach „klasycznych” są mniej zdolne do negocjacji niż podmioty w sektorze usług użyteczności publicznej. Instytucje zamawiające nabywają nie tylko standardowe towary, ale także bardzo skomplikowane produkty, np. systemy informatyczne, sprzęt medyczny itp. W takich przypadkach stosowna jest procedura negocjacyjna, podobnie jak w przypadku różnych innych skomplikowanych usług.

13.

Małe i średnie przedsiębiorstwa skorzystałyby na rozszerzeniu możliwości stosowania procedury negocjacyjnej, gdyż zapewniłoby to większą elastyczność. Często spotykanym problemem dla MŚP są ponadto trudności z uzupełnieniem lub zmianą oferty. Przepisy w tym zakresie powinny być mniej sztywne.

14.

Źródłem szczególnych problemów są zamówienia w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych (systemy ICT), w przypadku których nie zawsze można przeprowadzić przetargi na zamówienia uzupełniające, np. na dodatkowe licencje i odpowiednie nowe moduły, bez poważnych utrudnień dotyczących zarówno strony technicznej, jak i kosztów.

15.

Dla instytucji zamawiających administracji szczebla lokalnego i regionalnego przewidziano zastosowanie nieco prostszego systemu, zgodnie z zasadami WTO. Instytucje te mogą stosować wstępne ogłoszenie informacyjne jako sposób zaproszenia do ubiegania się o zamówienie. W przypadku wykorzystania tej możliwości nie mają obowiązku publikacji odrębnego ogłoszenia o zamówieniu przed rozpoczęciem postępowania o udzielanie zamówienia. Jest to dobra propozycja, która może stanowić ułatwienie zarówno dla instytucji, jak i dla przedsiębiorstw.

16.

W opinii w sprawie zielonej księgi Komitet Regionów postulował, by przepisy w zakresie umów ramowych były uregulowane w taki sam sposób jak w obowiązującej dyrektywie sektorowej, co stanowiłoby punkt wyjścia do uelastycznienia przepisów. Niestety Komisja zamiast tego proponuje zmianę dyrektywy sektorowej, która miałaby zawierać tak samo szczegółowe uregulowania jak w sektorze objętym dyrektywą klasyczną. Trzeba także wyraźnie postanowić, że w przypadku produktów i usług, które będą wykorzystywane do potrzeb indywidualnych, takich jak pomoce dla osób niepełnosprawnych, powinna istnieć możliwość takiego sformułowania umowy, by to dana osoba mogła wybrać dostawcę spośród przewidzianych w umowie ramowej.

17.

Komitet Regionów popiera zamówienia elektroniczne i przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę Komisji w tym zakresie. Zamówienia elektroniczne są ułatwieniem zarówno dla kupującego, jak i dla sprzedawcy. Proponowany dwuletni okres przejściowy, po upływie którego elektroniczne składanie i przyjmowanie ofert będzie obowiązkowe, jest jednak zbyt krótki, przede wszystkim dla małych przedsiębiorstw. Decydować o tym powinny instytucje zamawiające, jako że w tej dziedzinie występują znaczne różnice między poszczególnymi branżami i państwami członkowskimi, a instytucje zamawiające mają najlepszy ogląd sytuacji. Nielogiczne wydaje się, dlaczego centralne jednostki zakupujące miałyby podlegać szczególnym przepisom i krótszym ramom czasowym odnośnie do wprowadzania tych zasad, zwłaszcza jeśli chodzi o centralne jednostki zakupujące szczebla lokalnego i regionalnego.

18.

Komitet podkreśla także, że absolutnie niezbędne jest, by Komisja dokonała przeglądu nomenklatury CPV, ponieważ trudno w niej znaleźć potrzebne dane, a ponadto kody są niejednoznaczne i częściowo nielogiczne. Dobrze funkcjonująca nomenklatura CPV ułatwi zamówienia elektroniczne.

19.

Komitet jest zdania, że absolutnie należy utrzymać obecny podział usług na kategorie „A” i „B”, a proponowane art. 74–76, dotyczące usług społecznych i innych szczególnych usług, powinny zostać skreślone. Usługi te mają bardzo ograniczony charakter transgraniczny. Model proponowany dla usług społecznych nie uwzględnia niekorzystnych aspektów związanych ze zniesieniem szczególnego rozwiązania stosowanego do usług kategorii „B”. Wyłączone powinny być nie tylko usługi społeczne i zdrowotne, ale także np. usługi prawne, w których istotny jest element osobistego zaufania i które trudno jest otworzyć na konkurencję w przyjęty zwykle sposób. Również usługi gastronomiczne i usługi w zakresie szkolenia zawodowego często są ściśle powiązane z usługami społecznymi, tak jak usługi w zakresie sprzątania i podobne, wykonywane na rzecz osób starszych i niepełnosprawnych.

20.

Komitet uważa, że instytucje publiczne mogą znacząco przyczynić się do osiągnięcia najważniejszych celów strategii „Europa 2020” poprzez wykorzystanie swojej siły nabywczej, zwłaszcza w odniesieniu do inicjatyw przewodnich „Unia innowacji” i „Europa efektywnie korzystająca z zasobów”.

21.

Komitet Regionów przyjmuje z zadowoleniem, że we wnioskach dotyczących dyrektyw położono silniejszy nacisk na możliwość uwzględnienia wymogów środowiskowych i społecznych, chociaż prawdopodobnie przepisy nie zawsze będą łatwe do wdrożenia, czego przykładem może być art. 67 dotyczący rachunku kosztów cyklu życia. Istotne jest, by to instytucje zamawiające decydowały o tym, czy i jakie wymogi nałożyć, ponieważ towary i usługi są bardzo różne, a ponadto trzeba umożliwić ustalanie celów polityki poprzez dokonywanie wyborów politycznych na szczeblu lokalnym i regionalnym. To ogromna różnica, czy zamówienie dotyczy cementu, czy aparatury do rezonansu magnetycznego. KR stwierdza niemniej, że we wszystkich przypadkach konieczne jest wskazywanie obiektywnego związku z przedmiotem zamówienia, aby zapobiec nieprzejrzystemu i arbitralnemu podejmowaniu decyzji o udzieleniu zamówienia oraz zapewnić uczciwą konkurencję między przedsiębiorstwami.

22.

Komitet uważa, że instytucja zamawiająca powinna mieć możliwość udzielenia zamówienia zarówno na podstawie najniższej ceny, jak i oferty najkorzystniejszej ekonomicznie. W przypadku wielu standardowych produktów, takich jak np. benzyna, cena to jedyny parametr, który można realistycznie ocenić. Dotyczy to jednak także niektórych skomplikowanych wyrobów, np. częściowo leków, które zostały już zbadane pod kątem spełniania wymogów jakościowych podczas dopuszczania do obrotu przez właściwe organy. Udzielanie zamówienia na podstawie najniższej ceny nie musi wcale oznaczać, że nie stawia się wymogów jakościowych. Przy takich zamówieniach ustala się obowiązkowe wymogi jakościowe, a następnie wybiera się ofertę, która – spełniając te wymogi – proponuje najniższą cenę. Kryterium najniższej ceny jest także korzystne dla małych przedsiębiorstw, ponieważ często ponoszą one niskie koszty administracyjne i mogą zaoferować konkurencyjne ceny. Natomiast konkurencja w zakresie kryteriów społecznych i ekologicznych może wykluczyć z rynku wiele małych przedsiębiorstw. Mylące jest to, że we wniosku mówi się o najniższym koszcie, a nie o najniższej cenie. Pojęcie najniższego kosztu bardziej wiąże się z ofertą najkorzystniejszą ekonomicznie i sugeruje, że uwzględnia się inne czynniki niż cena. Ze względu na jasność sformułowanie powinno pozostać takie, jak w obecnej dyrektywie.

23.

Komisja proponuje także nowe przepisy dotyczące stosunków z podwykonawcami oraz modyfikacji umów w okresie ich obowiązywania. Komitet uważa, że także w przyszłości kwestie te nie powinny być regulowane dyrektywą. Podlegają one przede wszystkim prawu krajowemu. Stosowne mogłoby jednak być omówienie ich w dokumencie wyjaśniającym.

24.

Komisja proponuje szereg daleko idących przepisów dotyczących krajowych organów nadzoru oraz pomoc w zakresie zamówień. Można tu stwierdzić, że kwestia ta nie była omawiana w zielonej księdze. Zgodnie z art. 2 Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności Komisja przed zgłoszeniem wniosku dotyczącego aktu ustawodawczego prowadzi szerokie konsultacje. Konsultacje te, w stosownym przypadku, powinny uwzględniać wymiar regionalny i lokalny przewidywanych działań, z wyjątkiem szczególnie pilnych przypadków. Ustanowienie krajowych organów nadzoru ma oczywiście duże znaczenie dla władz szczebla lokalnego i regionalnego, zwłaszcza w państwach członkowskich, w których władze szczebla niższego niż krajowy mają kompetencje prawodawcze.

25.

Wniosek narusza prawo państw członkowskich do organizowania swej administracji oraz zasadę pomocniczości. Ważne jest, by przestrzegać zasad pomocniczości i proporcjonalności. Proponowane działanie na poziomie UE powinno być konieczne do osiągnięcia celu, a ponadto bardziej skuteczne, niż gdyby było realizowane na poziomie krajowym. W omawianym przypadku nic nie wskazuje na to, by proponowany mechanizm był skuteczniejszy, niż gdyby każde państwo organizowało tę sprawę zgodnie z systemem krajowym. Istniejące struktury administracji rządowej i wymiaru sprawiedliwości powinny być w stanie pełnić nowe funkcje związane z egzekwowaniem przepisów bez potrzeby powoływania nowych odrębnych organów nadzoru w każdym państwie członkowskim. Wydaje się ponadto, że model przedstawiony przez Komisję łączy różne zadania w sposób sprzeczny z tradycyjnym podziałem władzy odgraniczającym kompetencje organów administracji publicznej i sądów.

III.   ZALECANE POPRAWKI

Poprawka 1

COM(2011) 896 final

Preambuła, motyw (14)

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(14)

Istnieje znaczna niepewność prawna co do tego, w jakim stopniu współpraca pomiędzy instytucjami publicznymi powinna podlegać przepisom dotyczącym zamówień publicznych. Stosowne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest interpretowane w różny sposób przez poszczególne państwa członkowskie, a nawet przez poszczególne instytucje zamawiające. Dlatego też konieczne jest doprecyzowanie, w jakich przypadkach umowy zawierane pomiędzy instytucjami zamawiającymi nie podlegają obowiązkowi stosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych. Wyjaśnienie takie powinno być zgodne z zasadami określonymi w odpowiednim orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości. Sam fakt, że obie strony umowy są instytucjami zamawiającymi nie wyklucza jako taki zastosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych. Zastosowanie przepisów dotyczących zamówień nie powinno jednak zakłócać swobody instytucji publicznych w zakresie decydowania o sposobie zorganizowania realizacji zadań użyteczności publicznej. Z zakresu zastosowania tych przepisów należy zatem wyłączyć zamówienia udzielane podmiotom kontrolowanym lub współpracę na rzecz wspólnej realizacji zadań użyteczności publicznej przez uczestniczące w niej instytucje zamawiające, o ile spełnione są warunki określone w niniejszej dyrektywie. Niniejsza dyrektywa mają na celu zagwarantowanie, że jakakolwiek współpraca publiczno-publiczna podlegająca wyłączeniu nie powoduje zakłócenia konkurencji w odniesieniu do prywatnych wykonawców. Udział instytucji zamawiającej jako oferenta w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego również nie powinien powodować zakłócenia konkurencji.

(14)

Istnieje znaczna niepewność prawna co do tego, w jakim stopniu współpraca pomiędzy instytucjami publicznymi powinna podlegać przepisom dotyczącym zamówień publicznych. Stosowne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest interpretowane w różny sposób przez poszczególne państwa członkowskie, a nawet przez poszczególne instytucje zamawiające. Dlatego też konieczne jest doprecyzowanie, w jakich przypadkach umowy zawierane pomiędzy instytucjami zamawiającymi nie podlegają obowiązkowi stosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych. Wyjaśnienie takie powinno być zgodne z zasadami określonymi w odpowiednim orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości. Sam fakt, że obie strony umowy są instytucjami zamawiającymi nie wyklucza jako taki zastosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych. Zastosowanie przepisów dotyczących zamówień nie powinno jednak zakłócać swobody instytucji publicznych w zakresie decydowania o sposobie zorganizowania realizacji zadań użyteczności publicznej. Z zakresu zastosowania tych przepisów należy zatem wyłączyć zamówienia udzielane podmiotom kontrolowanym lub współpracę na rzecz wspólnej realizacji zadań użyteczności publicznej przez uczestniczące w niej instytucje zamawiające, o ile spełnione są warunki określone w niniejszej dyrektywie. Niniejsza dyrektywa mają na celu zagwarantowanie, że jakakolwiek współpraca publiczno-publiczna podlegająca wyłączeniu nie powoduje zakłócenia konkurencji w odniesieniu do prywatnych wykonawców. Udział instytucji zamawiającej jako oferenta w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego również nie powinien powodować zakłócenia konkurencji.

Uzasadnienie

Należy wyraźnie zaznaczyć, że różne formy współpracy między władzami publicznymi nie należą do zakresu przepisów dotyczących zamówień publicznych.

Poprawka 2

COM(2011) 896 final

Motyw 46

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

(46)

Instytucje zamawiające mogą napotkać okoliczności zewnętrzne, których nie mogły przewidzieć w momencie udzielania zamówienia. W takim przypadku niezbędny jest pewien stopień elastyczności w celu dostosowania umowy do tych okoliczności bez konieczności przeprowadzania nowego postępowania o udzielenie zamówienia. Pojęcie nieprzewidzianych okoliczności odnosi się do okoliczności, których nie można było przewidzieć pomimo odpowiednio starannego przygotowania pierwotnego postępowania o udzielenie zamówienia przez instytucję zamawiającą, biorąc pod uwagę dostępne środki, charakter i cechy danego projektu, dobre praktyki właściwe dla danej dziedziny oraz konieczność zagwarantowania odpowiedniej relacji pomiędzy zasobami wykorzystywanymi na przygotowanie postępowania a jego przewidywalną wartością. Nie ma ono jednak zastosowania w sytuacjach, w których modyfikacja powoduje zmianę charakteru całego zamówienia, na przykład przez zastąpienie zamawianych robót budowlanych, dostaw lub usług innym przedmiotem zamówienia lub przez całkowitą zmianę rodzaju zamówienia, ponieważ w takiej sytuacji można zakładać hipotetyczny wpływ na wynik.

(46)

Instytucje zamawiające mogą napotkać okoliczności zewnętrzne, których nie mogły przewidzieć w momencie udzielania zamówienia. W takim przypadku niezbędny jest pewien stopień elastyczności w celu dostosowania umowy do tych okoliczności bez konieczności przeprowadzania nowego postępowania o udzielenie zamówienia. Pojęcie nieprzewidzianych okoliczności odnosi się do okoliczności, których nie można było przewidzieć pomimo odpowiednio starannego przygotowania pierwotnego postępowania o udzielenie zamówienia przez instytucję zamawiającą. Nie ma ono jednak zastosowania w sytuacjach, w których modyfikacja powoduje zmianę charakteru całego zamówienia, na przykład przez zastąpienie zamawianych robót budowlanych, dostaw lub usług innym przedmiotem zamówienia lub przez całkowitą zmianę rodzaju zamówienia, ponieważ w takiej sytuacji można zakładać hipotetyczny wpływ na wynik.

Uzasadnienie

Ocena nieprzewidzianych okoliczności, o których mowa w motywach, nie może brać pod uwagę zasobów dostępnych dla instytucji zamawiających oraz relacji między nimi a całkowitą przewidywaną wartością projektu. Zasoby dostępne dla instytucji zamawiających i ocena tych zasobów nie należą do uprawnień Komisji, zaś ocena ostatecznego wyniku procedury zamówień publicznych nie powinna uwzględniać czynników związanych z organizacją lub personelem instytucji zamawiającej. Instytucje zamawiające na szczeblu lokalnym mogą decydować o własnych zasobach ludzkich i metodach pracy, niezależnie od trybu udzielania zamówień na usługi publiczne. Wzmiankę o mechanizmie oceny należy usunąć z motywu, gdyż jest ona sprzeczna z prawem UE.

Poprawka 3

COM(2011) 895 final

Artykuł 1

COM(2011) 896 final

Artykuł 1

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 1

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące procedur udzielania zamówień przez instytucje zamawiające w odniesieniu do zamówień publicznych oraz konkursów, których szacunkowa wartość jest nie mniejsza niż kwoty progowe określone w art. 4.

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące procedur udzielania zamówień przez instytucje zamawiające w odniesieniu do zamówień publicznych oraz konkursów, których szacunkowa wartość jest nie mniejsza niż kwoty progowe określone w art. 4.

2.   Zamówienia w rozumieniu niniejszej dyrektywy stanowią zakup lub inną formę nabycia robót budowlanych, dostaw lub usług przez co najmniej jedną instytucję zamawiającą od wykonawców wybranych przez tę instytucję zamawiającą, niezależnie od tego, czy roboty budowlane, dostawy lub usługi przeznaczone są do celów publicznych.

2.   Zamówienia w rozumieniu niniejszej dyrektywy stanowią zakup lub inną formę nabycia robót budowlanych, dostaw lub usług przez co najmniej jedną instytucję zamawiającą od wykonawców wybranych przez tę instytucję zamawiającą.

Całość robót budowlanych, dostaw lub usług, nawet zakupionych w ramach różnych umów, stanowi pojedyncze zamówienie w rozumieniu niniejszej dyrektywy, o ile umowy są częścią jednego projektu.

 

   

 

 

 

 

   

 

   

 

 

 

 

   

 

 

 

   

Uzasadnienie

Nabycie towarów, usług i robót budowlanych, które nie są przeznaczone do celów publicznych, nie powinno być objęte zakresem dyrektywy dotyczącej zamówień publicznych.

Podstawą zamówienia powinna być pojedyncza umowa, a nie cały projekt, ponieważ projekt może także obejmować elementy nieobjęte zakresem dyrektywy.

Przepisy regulujące stosunki między instytucjami publicznymi należy przenieść z artykułu 11 (COM(2011) 896) i artykułu 21 (COM(2011) 895) do artykułu 1, ponieważ nie wchodzą one w zakres stosowania dyrektywy.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE (Teckal C-107/98) mowa o zasadniczej części działalności, a nie o 90 %. Należy unikać zawężania orzeczeń Trybunału.

W wyniku zaproponowanych poprawek należy skreślić artykuł 11 (COM(2011) 896) i artykuł 21 (COM(2011) 895).

Poprawka 4

COM(2011) 896 final

Artykuł 4

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 4

Artykuł 4

Kwoty progowe

Kwoty progowe

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do zamówień, których wartość, bez podatku od wartości dodanej (VAT), oszacowano na poziomie następujących progów lub powyżej nich:

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do zamówień, których wartość, bez podatku od wartości dodanej (VAT), oszacowano na poziomie następujących progów lub powyżej nich:

a)

5 000 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane;

a)

5 000 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane;

b)

130 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na dostawy i usługi udzielanych przez instytucje administracji centralnej lub konkursów organizowanych przez te instytucje; w odniesieniu do zamówień publicznych na dostawy udzielanych przez instytucje zamawiające działające w dziedzinie obronności, próg ten dotyczy wyłącznie zamówień na produkty objęte zakresem załącznika III;

b)

130 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na dostawy i usługi udzielanych przez instytucje administracji centralnej lub konkursów organizowanych przez te instytucje; w odniesieniu do zamówień publicznych na dostawy udzielanych przez instytucje zamawiające działające w dziedzinie obronności, próg ten dotyczy wyłącznie zamówień na produkty objęte zakresem załącznika III;

c)

200 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na dostawy i usługi udzielanych przez instytucje zamawiające administracji niższego szczebla lub konkursów organizowanych przez te instytucje;

c)

EUR w przypadku zamówień publicznych na dostawy i usługi udzielanych przez instytucje zamawiające administracji niższego szczebla lub konkursów organizowanych przez te instytucje;

d)

500 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na usługi społeczne i inne szczególne usługi wymienione w załączniku XVI.

Uzasadnienie

Przy obecnym progu ok. 1,5 mln koron duńskich dla towarów i usług handel transgraniczny prawie nie istnieje. W 2009 r. zawarto tylko 1,4 % umów dotyczących transakcji transgranicznych. Zaleca się podniesienie progu dla towarów i usług oraz skreślenie art. 4 lit. d). Komisja powinna przynajmniej podczas następnych negocjacji porozumienia zawartego w ramach WTO priorytetowo potraktować znaczne zwiększenie progu dla zamówień publicznych. Ze względu na fakt, że transgraniczne zamówienia publiczne stanowią marginalny procent wszystkich zamówień publicznych, oraz z uwagi na powstające w wyniku tych przepisów obciążenia administracyjne nakładane na instytucje i dostawców, progi nie powinny być ustalone na tak niskim poziomie.

Poprawka 5

COM(2011) 895 final

Artykuł 19

COM(2011) 896 final

Artykuł 10

Wyłączenia szczególne dotyczące zamówień publicznych na usługi

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wyłączenia szczególne dotyczące zamówień publicznych na usługi

Wyłączenia szczególne dotyczące zamówień publicznych na usługi

[…]

[…]

c)

usług arbitrażowych lub pojednawczych;

c)

usług arbitrażowych lub pojednawczych

 

 

 

 

 

 

d)

usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz operacji przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej;

d)

usług finansowych związanych z emisją, sprzedażą, zakupem lub zbyciem papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, usług banku centralnego oraz operacji przeprowadzanych z Europejskim Instrumentem Stabilności Finansowej;

e)

umów o pracę;

e)

umów o pracę;

 

[…]

 

g)

Uzasadnienie

c) 1

W przypadku usług reprezentacji prawnej przed sądem oraz innych usług prawnych istnieje ścisły związek z krajowym porządkiem prawnym obowiązującym w danym państwie członkowskim, co z reguły wyklucza ujęcie transgraniczne. Ponadto usługi te charakteryzują się szczególnym stosunkiem zaufania, którego nie można obiektywnie sklasyfikować na potrzeby procedury zamówienia publicznego.

c) 2

W dziedzinie bezpieczeństwa i ratownictwa należących do kompetencji władz publicznych kryteria takie jak oszczędność nie mogą być decydujące.

d)

Należy pozostawić wyłączenie dotyczące zamówień udzielanych na podstawie prawa wyłącznego, zawarte w obecnie obowiązujących dyrektywach 2004/18/WE (art. 18) oraz 2004/17/WE (art. 24 i 25), podobnie jak przepisy dotyczące wyłączenia transakcji mających na celu uzyskanie funduszy lub kapitału dla instytucji zamawiających (obowiązujący art. 16 lit. d). Te przepisy są potrzebne państwom członkowskim.

g)

Traktaty europejskie jednoznacznie udzielają państwom członkowskim uprawnień do przyznawania prawa wyłącznego. Powinno to znaleźć wyraz w przepisach dotyczących zamówień publicznych.

Poprawka 6

COM(2011) 896 final

Artykuł 15

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

 

Artykuł 15

Uzasadnienie

Ta propozycja uzupełnienia powinna wyjaśnić kwestię swobody przekazywania zadań i kompetencji w świetle przepisów prawa zamówień publicznych.

Poprawka 7

COM(2011) 895 final

Artykuł 21

COM(2011) 896 final

Artykuł 11

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Stosunki między instytucjami publicznymi

1.   Zamówienie udzielone przez instytucję zamawiającą innej osobie prawnej wykracza poza zakres stosowania niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

   

a)

instytucja zamawiająca sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami;

b)

co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiającej sprawującej kontrolę lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez tę instytucję zamawiającą;

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Uznaje się, że instytucja zamawiająca sprawuje nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawuje nad własnymi jednostkami w rozumieniu akapitu pierwszego lit. a), jeżeli wywiera decydujący wpływ zarówno na cele strategiczne, jak i na istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej.

2.   Ustęp 1 ma także zastosowanie w przypadku, gdy kontrolowany podmiot będący instytucją zamawiającą udziela zamówienia podmiotowi sprawującemu nad nim kontrolę lub innej osobie prawnej kontrolowanej przez tę instytucję zamawiającą, pod warunkiem że w osobie prawnej, której udziela się zamówienia publicznego, nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

   

3.   Niemniej jednak instytucja zamawiająca, która nie sprawuje nad osobą prawną kontroli w rozumieniu ust. 1, może udzielić zamówienia publicznego osobie prawnej, nad którą sprawuje kontrolę wspólnie z innymi instytucjami zamawiającymi, bez zastosowania przepisów niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są następujące warunki:

   

a)

instytucje zamawiające sprawują wspólnie nad daną osobą prawną kontrolę podobną do kontroli, jaką sprawują nad własnymi jednostkami;

b)

co najmniej 90 % działalności tej osoby prawnej jest prowadzone na potrzeby instytucji zamawiających sprawujących kontrolę lub na potrzeby innych osób prawnych kontrolowanych przez te instytucje zamawiające;

c)

w kontrolowanej osobie prawnej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

Do celów lit. a) uznaje się, że instytucje zamawiające sprawują wspólnie kontrolę nad daną osobą prawną, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

a)

w skład organów decyzyjnych kontrolowanej osoby prawnej wchodzą przedstawiciele wszystkich uczestniczących instytucji zamawiających;

b)

wspomniane instytucje zamawiające mogą wspólnie wywierać decydujący wpływ na cele strategiczne oraz istotne decyzje kontrolowanej osoby prawnej;

c)

kontrolowana osoba prawna nie działa w interesie innym niż interes powiązanych z nią instytucji publicznych;

d)

kontrolowana osoba prawna nie czerpie żadnego zysku, poza zwrotem rzeczywiście poniesionych kosztów, z zamówień publicznych udzielanych jej przez instytucje zamawiające.

4.   Umowy zawartej między dwiema lub więcej instytucjami zamawiającymi nie uznaje się za zamówienie publiczne w rozumieniu art. 2 ust. 6 niniejszej dyrektywy, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

   

a)

umowa ustanawia prawdziwą współpracę między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi, mającą na celu wspólną realizację ich zadań publicznych i obejmującą wzajemne prawa i obowiązki stron;

b)

umowa podlega wyłącznie względom interesu publicznego;

c)

uczestniczące instytucje zamawiające nie prowadzą na otwartym rynku więcej niż 10 % mierzonej obrotami działalności, której dotyczy umowa;

d)

umowa nie obejmuje przekazywania między uczestniczącymi instytucjami zamawiającymi środków finansowych innych niż środki stanowiące zwrot rzeczywiście poniesionych kosztów robót budowlanych, usług lub dostaw;

e)

w żadnej uczestniczącej instytucji zamawiającej nie posiadają udziałów podmioty prywatne.

5.   Brak udziałów podmiotów prywatnych, o którym mowa w ust. 1–4, weryfikuje się na etapie udzielenia zamówienia lub zawarcia umowy.

   

Wyłączenia przewidziane w ust. 1–4 przestają obowiązywać w chwili nabycia udziałów przez podmiot prywatny, skutkując obowiązkiem otwarcia realizowanych zamówień na konkurencję przez zastosowanie zwykłych procedur udzielania zamówień.

Uzasadnienie

W wyniku poprawki 3 należy skreślić art. 11 i odpowiedni art. 21.

Poprawka 8

COM(2011) 895 final

Artykuł 31

COM(2011) 896 final

Artykuł 17

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Zamówienia zastrzeżone

Zamówienia zastrzeżone

Państwa członkowskie mogą zastrzec prawo udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego dla zakładów pracy chronionej oraz wykonawców, których głównym celem jest społeczna i zawodowa integracja pracowników niepełnosprawnych oraz pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, lub przewidzieć możliwość realizacji takich zamówień w ramach programów zatrudnienia chronionego, pod warunkiem że ponad 30 % osób zatrudnionych przez te zakłady, przez tych wykonawców lub w ramach tych programów stanowią pracownicy niepełnosprawni lub pracownicy znajdujący się w niekorzystnej sytuacji.

Państwa członkowskie mogą zastrzec prawo udziału w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego dla zakładów pracy chronionej oraz wykonawców, których głównym celem jest społeczna i zawodowa integracja pracowników niepełnosprawnych oraz pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, lub przewidzieć możliwość realizacji takich zamówień w ramach programów zatrudnienia chronionego, pod warunkiem że ponad 30 % osób zatrudnionych przez te zakłady, przez tych wykonawców lub w ramach tych programów stanowią pracownicy niepełnosprawni lub pracownicy znajdujący się w niekorzystnej sytuacji.

Zaproszenie do ubiegania się o zamówienie powinno zawierać odniesienie do tego przepisu.

Zaproszenie do ubiegania się o zamówienie powinno zawierać odniesienie do tego przepisu.

Uzasadnienie

Przepis ten jest nowy, wskazane jest zatem określenie, jakie grupy on obejmuje, tym bardziej że jego zakres jest szerszy niż zakres obecnie obowiązującego artykułu 19.

Poprawka 9

COM(2011) 895 final

Artykuł 34

COM(2011) 896 final

Artykuł 19 ust. 7

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie dopilnowują, aby najpóźniej dwa lata po terminie określonym w art. 92 ust. 1 wszystkie postępowania o udzielenie zamówienia podlegające niniejszej dyrektywie przeprowadzane były z zastosowaniem środków komunikacji elektronicznej, w tym w szczególności elektronicznego składania ofert i wniosków, zgodnie z wymogami niniejszego artykułu.

Państwa członkowskie, aby wszystkie postępowania o udzielenie zamówienia podlegające niniejszej dyrektywie przeprowadzane były z zastosowaniem środków komunikacji elektronicznej, w tym w szczególności elektronicznego składania ofert i wniosków, zgodnie z wymogami niniejszego artykułu.

Uzasadnienie

W związku ze znacznie różniącymi się warunkami działania, zarówno instytucji zamawiających (zwłaszcza na szczeblu lokalnym), jak i wykonawców w różnych branżach, właściwsze będzie wskazanie, by państwa członkowskie aktywnie przygotowywały się do zamówień elektronicznych, a nie narzucanie im wymogu i krótkiego terminu realizacji tego zadania.

Poprawka 10

COM(2011) 896 final

Artykuł 24

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Wybór procedury

Wybór procedury

1.   Podczas udzielania zamówień publicznych instytucje zamawiające stosują krajowe procedury dostosowane pod kątem spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że, nie naruszając przepisów art. 30, opublikowano zaproszenie do ubiegania się o zamówienie zgodnie z niniejszą dyrektywą.

1.   Podczas udzielania zamówień publicznych instytucje zamawiające stosują krajowe procedury dostosowane pod kątem spełnienia wymogów niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że, nie naruszając przepisów art. 30, opublikowano zaproszenie do ubiegania się o zamówienie zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie postanawiają, że instytucje zamawiające mogą stosować procedurę otwartą lub procedurę ograniczoną zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie postanawiają, że instytucje zamawiające mogą stosować procedurę otwartą procedurę ograniczoną zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że instytucje zamawiające mogą stosować partnerstwo innowacyjne zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie, że instytucje zamawiające mogą stosować partnerstwo innowacyjne zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.

Mogą również postanowić, że instytucje zamawiające mogą stosować procedurę konkurencyjną z negocjacjami lub dialog konkurencyjny w każdym z następujących przypadków:

a)

w odniesieniu do robót budowlanych, w przypadku gdy przedmiotem zamówienia na roboty budowlane jest zarówno zaprojektowanie, jak i wykonanie robót budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 8 lub gdy negocjacje są niezbędne w celu ustalenia prawnego lub finansowego charakteru projektu;

b)

w odniesieniu do zamówień publicznych na roboty budowlane, w przypadku robót budowlanych wykonywanych wyłącznie do celów prac badawczych, innowacyjnych, testowych lub rozwojowych, nie zaś w celu zapewnienia rentowności lub zwrotu kosztów badań i rozwoju;

c)

w odniesieniu do usług lub dostaw, jeżeli specyfikacji technicznych nie można ustalić w wystarczająco precyzyjny sposób poprzez odniesienie do jednej z norm, europejskich aprobat technicznych, wspólnych specyfikacji technicznych lub referencji technicznych w rozumieniu załącznika VIII pkt 2–5;

d)

w przypadku otrzymania nieprawidłowych lub niemożliwych do przyjęcia ofert w rozumieniu art. 30 ust. 2 lit. a) w następstwie zastosowania procedury otwartej lub procedury ograniczonej;

e)

jeżeli, ze względu na szczególne okoliczności dotyczące charakteru lub złożoności robót budowlanych, dostaw lub usług bądź związane z nimi ryzyko, zamówienia nie można udzielić bez przeprowadzenia wcześniejszych negocjacji.

Państwo członkowskie może podjąć decyzję o niedokonywaniu transpozycji do prawa krajowego procedury konkurencyjnej z negocjacjami, dialogu konkurencyjnego oraz partnerstwa innowacyjnego.

Uzasadnienie

Komitet Regionów uważa, że procedura negocjacyjna powinna być stosowana w sektorze klasycznym na tych samych warunkach co w sektorze usług użyteczności publicznej. Dotyczy to również dialogu konkurencyjnego. Nie ma podstaw, by przypuszczać, że instytucje działające w sektorze klasycznym są mniej zdolne do stosowania tej procedury niż podmioty w sektorze usług użyteczności publicznej. To instytucje zamawiające muszą, rozpatrując każde indywidualne zamówienie, decydować o tym, jaka procedura zostanie zastosowana.

Należy także jasno stwierdzić, że wyboru odpowiedniej procedury musi dokonać każdorazowo instytucja zamawiająca, a nie władze szczebla krajowego lub szczebla UE. Władze unijne i krajowe muszą udostępnić instytucjom zamawiającym wszelkie procedury. W przeciwnym wypadku oznaczałoby to, że w różnych państwach członkowskich stosowane są odmienne przepisy i procedury, dochodzi do zniekształcenia konkurencji i występowania nierównych warunków.

Poprawka 11

COM(2011) 896 final

Artykuł 30 ust. 2 lit. a)

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

jeżeli w toku postępowania w ramach procedury otwartej lub procedury ograniczonej nie złożono żadnej oferty bądź żadnej odpowiedniej oferty lub żadnego wniosku o dopuszczenie do udziału, o ile pierwotne warunki zamówienia nie ulegają zasadniczym zmianom oraz pod warunkiem że odpowiednia informacja zostanie przesłana Komisji lub krajowemu organowi nadzoru wyznaczonemu zgodnie z art. 84, jeżeli tego zażądają;

a)

jeżeli w toku postępowania w ramach procedury otwartej lub procedury ograniczonej nie złożono żadnej oferty bądź żadnej odpowiedniej oferty lub żadnego wniosku o dopuszczenie do udziału, o ile pierwotne warunki zamówienia nie ulegają zasadniczym zmianom;

Uzasadnienie

W połączeniu z art. 84 (wprowadzenie nowego krajowego organu nadzoru) ten obowiązek przesyłania informacji prowadzi do niepotrzebnych nakładów biurokratycznych. Z myślą o uproszczeniu unijnego prawa o zamówieniach publicznych i zwiększeniu jego elastyczności trzeba koniecznie unikać nowych obciążeń administracyjnych. Dlatego należy skreślić ten fragment.

Poprawka 12

COM(2011) 895 final

Artykuł 44 ust. 3 lit. d) ppkt (i) i lit. e)

COM(2011) 896 final

Artykuł 30 ust. 2 lit. c) ppkt (i) i lit. d)

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

c)

jeżeli roboty budowlane, dostawy lub usługi mogą zostać dostarczone wyłącznie przez określonego wykonawcę z jednego z następujących powodów:

c)

jeżeli roboty budowlane, dostawy lub usługi mogą zostać dostarczone wyłącznie przez określonego wykonawcę z jednego z następujących powodów:

(i)

braku konkurencji ze względów technicznych;

(i)

braku konkurencji ze względów technicznych;

[…]

[…]

d)

w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne, jeżeli – ze względu na wystąpienie pilnej konieczności spowodowanej siłą wyższą – terminy przewidziane dla procedury otwartej, procedury ograniczonej lub procedury konkurencyjnej z negocjacjami nie mogą być dotrzymane; okoliczności przywoływane w celu uzasadnienia pilnej konieczności nie mogą być w żadnym wypadku wywołane przez instytucję zamawiającą.

d)

w zakresie, w jakim jest to absolutnie niezbędne, jeżeli – ze względu na wystąpienie pilnej konieczności spowodowanej – terminy przewidziane dla procedury otwartej, procedury ograniczonej lub procedury konkurencyjnej z negocjacjami nie mogą być dotrzymane; okoliczności przywoływane w celu uzasadnienia pilnej konieczności nie mogą być w żadnym wypadku wywołane przez instytucję zamawiającą.

Uzasadnienie

Należy dodać wzmiankę o względach prawnych, aby uwzględnić m.in. sytuację, kiedy instytucja zamawiająca chce zbudować w określonym miejscu budynek, np. szkołę, a właściciel gruntu zgodzi się go sprzedać tylko pod warunkiem, że będzie wykonawcą tej budowy.

Zapis „siła wyższa” oznacza zaostrzenie w stosunku do obecnie obowiązującego tekstu dyrektywy 2004/18/WE (art. 31 lit. c)). Należy pozostać przy obecnym sformułowaniu. Musi istnieć możliwość stosowania procedury negocjacyjnej bez uprzedniego ogłoszenia w przypadku zamówień na towary lub usługi, które instytucja zamawiająca zobowiązana jest zapewnić zgodnie z innymi przepisami prawnymi – np. żywność dla domu opieki lub zastawki serca dla szpitala – w czasie, gdy trwa sądowe postępowanie odwoławcze dotyczące zamówienia.

Poprawka 13

COM(2011) 895 final

Artykuł 45

COM(2011) 896 final

Artykuł 31

Umowy ramowe

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Instytucje zamawiające mogą zawierać umowy ramowe, pod warunkiem że stosują procedury przewidziane w niniejszej dyrektywie.

1.   Instytucje zamawiające mogą zawierać umowy ramowe, pod warunkiem że stosują procedury przewidziane w niniejszej dyrektywie.

Umowa ramowa oznacza umowę zawartą pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą a co najmniej jednym wykonawcą, której celem jest określenie warunków dotyczących zamówień, które zostaną udzielone w danym okresie, w szczególności w odniesieniu do ceny oraz, w stosownych przypadkach, przewidywanych ilości.

Umowa ramowa oznacza umowę zawartą pomiędzy co najmniej jedną instytucją zamawiającą a co najmniej jednym wykonawcą, której celem jest określenie warunków dotyczących zamówień, które zostaną udzielone w danym okresie, w szczególności w odniesieniu do ceny oraz, w stosownych przypadkach, przewidywanych ilości.

Okres obowiązywania umowy ramowej nie przekracza czterech lat, poza wyjątkowymi przypadkami, które są należycie uzasadnione, w szczególności ze względu na przedmiot umowy ramowej.

2.   Zamówień opartych na umowie ramowej udziela się zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym ustępie oraz w ust. 3 i 4.

2.   Zamówień opartych na umowie ramowej udziela się zgodnie z procedurami określonymi w niniejszym ustępie oraz w ust. 3 i 4.

Procedury te mogą być stosowane wyłącznie pomiędzy tymi instytucjami zamawiającymi, które wyraźnie wskazano w tym celu w zaproszeniu do ubiegania się o zamówienie lub zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania, a tymi wykonawcami, którzy byli pierwotnie stronami umowy ramowej.

Zamówienia oparte na umowie ramowej nie mogą w żadnym wypadku powodować istotnych modyfikacji warunków określonych w danej umowie ramowej, w szczególności w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

Zamówienia oparte na umowie ramowej nie mogą w żadnym wypadku powodować istotnych modyfikacji warunków określonych w danej umowie ramowej, w szczególności w przypadku, o którym mowa w ust. 3.

Instytucje zamawiające nie stosują umów ramowych w sposób nieodpowiedni ani w sposób wykluczający, ograniczający lub zakłócający konkurencję.

Uzasadnienie

Komitet Regionów uważa, że umowy ramowe powinny zasadniczo być uregulowane tak jak w obecnie obowiązującej dyrektywie 2004/17/WE. Nie ma żadnego uzasadnienia, by określać np. czas obowiązywania takich umów, skoro nie określa się go dla innych rodzajów umów. Podobnie jak w przypadku dynamicznych systemów zakupów powinno być możliwe włączanie nowych wykonawców w trakcie obowiązywania umowy, gdyż jest to korzystne zarówno dla nabywcy, jak i dla sprzedawcy. Ostatni akapit jest niepotrzebny, gdyż to, o czym mówi, wynika z przestrzegania zasad.

Poprawka 14

COM(2011) 895 final

Artykuł 45 ust. 4

COM(2011) 896 final

Artykuł 31 ust. 4

Umowy ramowe

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   W przypadku gdy umowa ramowa zawierana jest z więcej niż jednym wykonawcą, może być realizowana na jeden z dwóch poniższych sposobów:

4.   W przypadku gdy umowa ramowa zawierana jest z więcej niż jednym wykonawcą, może być realizowana :

a)

zgodnie z warunkami umowy ramowej, bez ponownego otwarcia zamówienia na konkurencję, w przypadku gdy w umowie tej określono wszystkie warunki dotyczące realizacji przedmiotowych robót budowlanych, usług i dostaw oraz obiektywne warunki wyłonienia wykonawcy będącego stroną umowy ramowej, który je zrealizuje; te ostatnie warunki wskazuje się w dokumentach specyfikujących zamówienie;

a)

wszystkie warunki dotyczące realizacji przedmiotowych robót budowlanych, usług i dostaw ;

b)

poprzez ponowne otwarcie zamówienia na konkurencję między wykonawcami będącymi stronami umowy ramowej, w przypadku gdy nie wszystkie warunki dotyczące realizacji robót budowlanych, usług i dostaw określono w umowie ramowej.

b)

zamówienia na konkurencję między wykonawcami będącymi stronami umowy ramowej, w przypadku gdy nie wszystkie warunki dotyczące realizacji robót budowlanych, usług i dostaw określono w umowie ramowej.

 

Uzasadnienie

W projekcie dyrektywy nie ma jasności w kwestii stosowania umów ramowych. Dotyczy to zwłaszcza zastosowania procedury bezpośredniego udzielenia zamówienia i ponownego otwarcia zamówienia na konkurencję. Aby można było elastycznie korzystać z tych możliwości, należy dopuścić stosowanie ich kombinacji, tak aby mniejsze zamówienia mogły być udzielane bezpośrednio na ustalonych warunkach, natomiast w przypadku większych zamówień na podstawie tej samej umowy ramowej możliwe by było ponowne otwarcie na konkurencję.

Poprawka 15

COM(2011) 896 final

Artykuł 37

Okazjonalne wspólne udzielanie zamówień

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Jedna instytucja zamawiająca lub więcej instytucji zamawiających może zgodzić się na przeprowadzenie niektórych konkretnych zamówień wspólnie.

1.   Jedna instytucja zamawiająca lub więcej instytucji zamawiających może zgodzić się na przeprowadzenie niektórych konkretnych zamówień wspólnie.

2.   W przypadku gdy jedna instytucja zamawiająca samodzielnie przeprowadza dane postępowanie o udzielenie zamówienia na wszystkich jego etapach – od publikacji zaproszenia do ubiegania się o zamówienie do końca realizacji umowy lub umów wynikających z tego postępowania, wspomniana instytucja zamawiająca ponosi wyłączną odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy.

2.   W przypadku gdy jedna instytucja zamawiająca samodzielnie przeprowadza dane postępowanie o udzielenie zamówienia na wszystkich jego etapach – od publikacji zaproszenia do ubiegania się o zamówienie do końca realizacji umowy lub umów wynikających z tego postępowania, wspomniana instytucja zamawiająca ponosi wyłączną odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy.

Jednak w przypadku przeprowadzania postępowania o udzielenie zamówienia i realizacji umów wynikających z tego postępowania przez więcej niż jedną z uczestniczących instytucji zamawiających, każda z instytucji zamawiających nadal odpowiada za wypełnianie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy w odniesieniu do etapów, które przeprowadza.

Jednak w przypadku przeprowadzania postępowania o udzielenie zamówienia i realizacji umów wynikających z tego postępowania przez więcej niż jedną z uczestniczących instytucji zamawiających, każda z instytucji zamawiających nadal odpowiada za wypełnianie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy w odniesieniu do etapów, które przeprowadza.

 

   

Uzasadnienie

Takie uzupełnienie gwarantuje, że okazjonalnego wspólnego udzielania zamówień nie będą utrudniać niepotrzebne wymogi. To co jest dopuszczalne zgodnie z art. 35 ust. 5 w odniesieniu do centralnej jednostki zakupującej, powinno mieć odpowiednio zastosowanie także w wypadku okazjonalnego wspólnego udzielania zamówień.

Poprawka 16

COM(2011) 895 final

Artykuł 54

COM(2011) 896 final

Artykuł 40

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Specyfikacje techniczne, zdefiniowane w załączniku VIII pkt 1, przedstawia się w dokumentach specyfikujących zamówienie. Precyzuje się w nich wymagane cechy robót budowlanych, usług lub dostaw.

1.   Specyfikacje techniczne, zdefiniowane w załączniku VIII pkt 1, przedstawia się w dokumentach specyfikujących zamówienie. Precyzuje się w nich wymagane cechy robót budowlanych, usług lub dostaw.

Cechy te mogą również dotyczyć określonego procesu produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług, lub dowolnego innego etapu cyklu życia, o którym mowa w art. 2 pkt 22.

Cechy te mogą również dotyczyć określonego procesu produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług, lub dowolnego innego etapu cyklu życia, o którym mowa w art. 2 pkt 22.

Specyfikacje techniczne określają ponadto, czy konieczne będzie przeniesienie praw własności intelektualnej.

Specyfikacje techniczne określają ponadto, czy konieczne będzie przeniesienie praw własności intelektualnej.

W przypadku wszystkich zamówień, których przedmiot jest przeznaczony do użytku osób – zarówno ogółu społeczeństwa, jak i pracowników instytucji zamawiającej – przedmiotowe specyfikacje techniczne sporządza się, z wyjątkiem przypadków należycie uzasadnionych, w taki sposób, aby uwzględnić kryteria dostępności dla osób niepełnosprawnych lub dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników.

W przypadku gdy obowiązkowe normy dostępności są przyjmowane w drodze unijnego aktu ustawodawczego, specyfikacje techniczne określa się – jeżeli chodzi o kryteria dostępności – przez odniesienie do tego aktu.

W przypadku gdy obowiązkowe normy dostępności są przyjmowane w drodze unijnego aktu ustawodawczego, specyfikacje techniczne określa się – jeżeli chodzi o kryteria dostępności – przez odniesienie do tego aktu.

Uzasadnienie

Ze względu na występowanie wielu różnorodnych rodzajów zamówień proponowany tekst jest zbyt daleko idący. Ponadto takie przepisy często zawiera krajowe prawo budowlane. Należy pozostać przy tekście, który znajduje się w obecnie obowiązujących dyrektywach 2004/18/WE art. 23 ust. 1 i 2004/17/WE art. 34 ust.1.

Poprawka 17

COM(2011) 896 final

Artykuł 44

Podział zamówień na części

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Zamówienia publiczne można dzielić na jednorodne lub niejednorodne części. Jeżeli instytucja zamawiająca nie uważa za właściwe podziału na części zamówienia, którego wartość, ustalona zgodnie z art. 5, jest równa progom przewidzianym w art. 4 lub większa, ale nie mniejsza niż 500 000 EUR, przedstawia w ogłoszeniu o zamówieniu lub w zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania konkretne wyjaśnienie swoich powodów.

1.   Zamówienia publiczne można dzielić na jednorodne lub niejednorodne części.

W ogłoszeniu o zamówieniu lub w zaproszeniu do potwierdzenia zainteresowania instytucje zamawiające wskazują, czy oferty mają być ograniczone tylko do jednej lub większej liczby części.

Uzasadnienie

Fragment ten należy skreślić, bo oznacza on nakładanie na instytucje zamawiające niepotrzebnych obciążeń administracyjnych.

Poprawka 18

COM(2011) 896 final

Artykuł 54 ust. 2

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Instytucje zamawiające mogą podjąć decyzję o nieudzieleniu zamówienia oferentowi, który złożył najlepszą ofertę, jeżeli ustalą, że oferta ta nie jest zgodna, co najmniej w równoważny sposób, z obowiązkami wynikającymi z prawodawstwa Unii w dziedzinie prawa socjalnego i prawa pracy lub prawa ochrony środowiska bądź z przepisów międzynarodowego prawa socjalnego i prawa ochrony środowiska wymienionych w załączniku XI.

Instytucje zamawiające mogą podjąć decyzję o nieudzieleniu zamówienia oferentowi, który złożył najlepszą ofertę, jeżeli ustalą, że oferta ta nie jest zgodna, co najmniej w równoważny sposób, z obowiązkami wynikającymi z prawodawstwa w dziedzinie prawa socjalnego i prawa pracy lub prawa ochrony środowiska bądź z przepisów międzynarodowego prawa socjalnego i prawa ochrony środowiska wymienionych w załączniku XI.

Uzasadnienie

Oprócz przestrzegania prawodawstawa UE oferenci muszą przestrzegać także przepisów krajowych.

Poprawka 19

COM(2011) 896 final

Artykuł 55 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

W celu zastosowania podstawy wykluczenia, o której mowa w akapicie pierwszym lit. d), instytucje zamawiające przedstawiają metodę oceny wykonania umowy, która jest oparta na obiektywnych i wymiernych kryteriach oraz jest stosowana w sposób systematyczny, spójny i przejrzysty. Każdą ocenę wykonania przekazuje się danemu wykonawcy, który musi mieć możliwość zgłoszenia sprzeciwu wobec zawartych w niej ustaleń i uzyskania ochrony sądowej.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie w art. 55 ust. 3 ostatni akapit jest niezrozumiałe i oznacza mniejszą pewność prawa, która może skutkować zwiększoną liczbą skarg. Ponadto nakłada się na instytucje zamawiające nowe obowiązki, a tego należy unikać z myślą o eliminowaniu dodatkowych nakładów biurokratycznych.

Poprawka 20

COM(2011) 895 final

Artykuł 76

COM(2011) 896 final

Artykuł 66

Kryteria udzielenia zamówienia

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych dotyczących wynagradzania z tytułu określonych usług, kryterium, na podstawie którego instytucje zamawiające udzielają zamówień publicznych, jest jedno z następujących kryteriów:

1.   Bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych dotyczących wynagradzania z tytułu określonych usług, kryterium, na podstawie którego instytucje zamawiające udzielają zamówień publicznych, jest jedno z następujących kryteriów:

a)

oferta najkorzystniejsza ekonomicznie;

a)

oferta najkorzystniejsza ekonomicznie;

b)

najniższy koszt.

b)

.

Koszty można szacować, zgodnie z wyborem dokonanym przez instytucję zamawiającą, na podstawie wyłącznie ceny lub przy pomocy podejścia opartego na analizie kosztów i wyników, takiego jak podejście oparte na rachunku kosztów cyklu życia, zgodnie z warunkami określonymi w art. 67.

2.   Ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie, o której mowa w ust. 1 lit. a), z punktu widzenia instytucji zamawiającej ustala się na podstawie kryteriów związanych z przedmiotem danego zamówienia publicznego. Kryteria te obejmują, oprócz ceny lub kosztu, o których mowa w ust. 1 lit. b), inne kryteria związane z przedmiotem danego zamówienia publicznego, takie jak:

2.   Ofertę najkorzystniejszą ekonomicznie, o której mowa w ust. 1 lit. a), z punktu widzenia instytucji zamawiającej ustala się na podstawie kryteriów związanych z przedmiotem danego zamówienia publicznego. Kryteria te obejmują, oprócz ceny, inne kryteria związane z przedmiotem danego zamówienia publicznego, takie jak:

a)

jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter;

a)

jakość, w tym wartość techniczna, właściwości estetyczne i funkcjonalne, dostępność, dostosowanie projektu do potrzeb wszystkich użytkowników, aspekty środowiskowe oraz innowacyjny charakter;

b)

w przypadku zamówień na usługi oraz zamówień obejmujących zaprojektowanie robót budowlanych można wziąć pod uwagę organizację, kwalifikację i doświadczenie personelu wyznaczonego do realizacji danego zamówienia, co skutkuje tym, że po udzieleniu zamówienia taki personel może zostać zastąpiony wyłącznie za zgodą instytucji zamawiającej, która musi sprawdzić, czy zastępstwo zapewnia równoważną organizację i jakość;

b)

w przypadku zamówień na usługi oraz zamówień obejmujących zaprojektowanie robót budowlanych można wziąć pod uwagę organizację, kwalifikację i doświadczenie personelu wyznaczonego do realizacji danego zamówienia, co skutkuje tym, że po udzieleniu zamówienia taki personel może zostać zastąpiony wyłącznie za zgodą instytucji zamawiającej, która musi sprawdzić, czy zastępstwo zapewnia równoważną organizację i jakość;

c)

serwis posprzedażny oraz pomoc techniczna, termin dostarczenia i czas dostarczenia lub realizacji;

c)

serwis posprzedażny oraz pomoc techniczna, termin dostarczenia i czas dostarczenia lub realizacji;

d)

określony proces produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług, bądź dowolnego innego etapu cyklu życia, o którym mowa w art. 2 pkt 22, w zakresie, w jakim kryteria te są określone zgodnie z ust. 4 i dotyczą czynników bezpośrednio związanych z tymi procesami oraz charakteryzują określony proces produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług.

d)

określony proces produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług, bądź dowolnego innego etapu cyklu życia, o którym mowa w art. 2 pkt 22, w zakresie, w jakim kryteria te są określone zgodnie z ust. 4 i dotyczą czynników bezpośrednio związanych z tymi procesami oraz charakteryzują określony proces produkcji lub realizacji wymaganych robót budowlanych, dostaw lub usług

 

.

Uzasadnienie

To dobrze, że instytucje zamawiające mogą wybierać między ofertą najkorzystniejszą ekonomicznie a najniższą ceną. Należy jednak pozostać przy określeniu użytym w obecnie obowiązującej dyrektywie, czyli „najniższa cena”, ponieważ sformułowanie „najniższy koszt” sugeruje, że uwzględnia się jeszcze inne czynniki niż cena („koszt” jest pojęciem szerszym niż „cena”). Gdy chce się uwzględnić inne parametry, np. rachunek kosztów cyklu życia, powinno się stosować kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie.

W niektórych przypadkach instytucje zamawiające określają już w dokumentach przetargowych cenę, jaka ma być zapłacona. Musi być zupełnie jasne, że takie rozwiązanie jest możliwe.

Celem wprowadzenia tego ostatniego kryterium jest zaoferowanie instytucjom zamawiającym pewnej wartości dodanej w przypadku niektórych towarów i usług. Ta wartość dodana wynika z faktu, że dzięki krótkim łańcuchom towary i usługi zazwyczaj mogą szybciej dotrzeć do organów zamawiających i pozwalają na natychmiastowe i elastyczne dostosowanie się do ich wymagań. Ponadto dzięki temu kryterium można także poprawić standard ekologiczny (krótsze trasy przewozu i czas magazynowania, mniej emisji), co ostatecznie jest korzystne zarówno dla zamawiających, jak i dla obywateli. Organy zamawiające będą miały możliwość umieszczenia wśród swych kryteriów przyznawania zamówienia dodatkowych parametrów zawierających bardziej szczegółowe informacje o zamówieniu w odniesieniu do niektórych kategorii przedsiębiorców, którzy mogą jeszcze lepiej spełnić wymagania związane z danym zamówieniem publicznym.

Trzeba także wyraźnie stwierdzić, że możliwe jest nadawanie wagi kryteriom społecznym, np. oferent dostaje dodatkowe punkty, jeśli zatrudni osoby długotrwale bezrobotne lub jeśli jego przedsiębiorstwo prowadzi politykę gwarantującą równość szans wśród pracowników.

Poprawka 21

COM(2011) 896 final

Artykuł 66 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Państwa członkowskie mogą postanowić, że udzielanie niektórych rodzajów zamówień jest oparte na kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, o którym mowa w ust. 1 lit. a) i ust. 2.

Uzasadnienie

Celem tego unowocześnienia jest zapewnienie instytucjom zamawiającym i oferentom maksymalnej elastyczności. W związku z tym instytucje zamawiające muszą same decydować o tym, czy będą udzielały zamówień na podstawie kryterium oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, czy kryterium najniższej ceny. Państwa członkowskie nie powinny przesądzać, jakie potrzeby mają organy na miejscu. Jeżeli nie będzie można udzielać zamówień na podstawie najkorzystniejszej ceny, znacząco spadnie konkurencyjność wielu małych przedsiębiorstw. Należy skreślić art. 66 ust. 3.

Poprawka 22

COM(2011) 895 final

Artykuł 76 ust. 4

COM(2011) 896 final

Artykuł 66 ust. 4

Kryteria udzielenia zamówienia

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

4.   Kryteria udzielenia zamówienia nie mogą dawać instytucji zamawiającej nieograniczonej swobody wyboru. Zapewniają one możliwość efektywnej konkurencji i są uzupełniane wymaganiami, które umożliwiają skuteczną weryfikację informacji przedstawianych przez oferentów. Instytucje zamawiające weryfikują skutecznie, na podstawie informacji i dowodów przedstawionych przez oferentów, czy oferty spełniają kryteria udzielenia zamówienia.

   

Uzasadnienie

Ten ustęp jest niepotrzebny, nie wnosi nic nowego, dlatego powinien zostać skreślony. Zawarta w nim treść jest już uwzględniona w zasadach ogólnych.

Poprawka 23

COM(2011) 896 final

Artykuł 73 pierwszy akapit lit. a)

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

a)

wyjątki przewidziane w art. 11 przestają obowiązywać w następstwie nabycia przez podmiot prywatny udziału w osobie prawnej, której udzielono zamówienia, zgodnie z art. 11 ust. 4;

Uzasadnienie

Poprawka ta jest następstwem proponowanego w zalecanej poprawce 7 skreślenia art. 11 ust. 5 w COM(2011) 896 final oraz art. 21 ust. 5 w COM(2011) 895 final. Po udzieleniu zamówienia ten warunek nie może już mieć zastosowania.

Poprawka 24

COM(2011) 895 final

Artykuł 77

COM(2011) 896 final

Artykuł 67

Rachunek kosztów cyklu życia

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

3.   W przypadku gdy wspólna metodyka obliczania kosztów cyklu życia została przyjęta w ramach unijnego aktu ustawodawczego, w tym w drodze aktów delegowanych na podstawie prawodawstwa właściwego dla poszczególnych sektorów, ma ona zastosowanie, jeżeli kryteria udzielenia zamówienia, o których mowa w art. 66 ust. 1, obejmują rachunek kosztów cyklu życia.

   

Wykaz takich aktów ustawodawczych i delegowanych określa załącznik XV. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w odniesieniu do aktualizacji tego wykazu, w przypadku gdy takie zmiany okażą się konieczne w związku z przyjęciem, uchyleniem lub modyfikacją przepisów.

Uzasadnienie

Komitet Regionów wspiera cele strategii „Europa 2020” i dostrzega wartość procedur udzielania zamówień publicznych zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju i zasadami odpowiedzialności społecznej oraz pobudzających innowacyjność. Pozytywnie należy ocenić także fakt, że Komisja zachęca instytucje zamawiające do uwzględniania rachunku kosztów cyklu życia. W tej dziedzinie wiele się obecnie robi, wiele jednak pozostało jeszcze do zrobienia. Komitet uważa, że w tym przypadku narzucanie obowiązku stosowania metod UE jest w obecnej sytuacji posunięciem zbyt daleko idącym.

Poprawka 25

COM(2011) 895 final

Artykuł 79

COM(2011) 896 final

Artykuł 69

Rażąco tanie oferty

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Instytucje zamawiające wymagają od wykonawców wyjaśnień dotyczących przedstawionej ceny lub kosztów, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

   

a)

przedstawiona cena lub koszt są o ponad 50 % niższe niż średnia cena lub średni koszt pozostałych ofert;

b)

przedstawiona cena lub koszt są o ponad 20 % niższe niż cena lub koszt drugiej najtańszej oferty;

c)

złożono co najmniej pięć ofert.

 

   

 

 

 

 

 

 

   

 

   

2.   W przypadku gdy oferty wydają się rażąco tanie z innych powodów, instytucje zamawiające mogą również zażądać takich wyjaśnień.

.   W przypadku gdy oferty wydają się rażąco tanie z innych powodów, instytucje zamawiające mogą również zażądać takich wyjaśnień.

3.   Wyjaśnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą w szczególności dotyczyć:

   

a)

ekonomiki danej metody budowy, procesu produkcyjnego lub świadczonych usług;

b)

wybranych rozwiązań technicznych lub wyjątkowo korzystnych warunków, którymi dysponuje oferent na potrzeby realizacji robót budowlanych bądź dostawy towarów lub usług;

c)

oryginalności obiektu budowlanego, dostaw lub usług proponowanych przez oferenta;

d)

zgodności, co najmniej w równoważny sposób, z obowiązkami wynikającymi z prawodawstwa Unii w dziedzinie prawa socjalnego i prawa pracy lub prawa ochrony środowiska bądź z przepisów międzynarodowego prawa socjalnego i prawa ochrony środowiska wymienionych w załączniku XI lub, w przypadku gdy nie ma to zastosowania, z innymi przepisami zapewniającymi równoważny stopień ochrony;

e)

możliwości uzyskania przez oferenta pomocy państwa.

4.   Instytucja zamawiająca weryfikuje dostarczone informacje poprzez konsultacje z oferentem. Może ona odrzucić ofertę wyłącznie w przypadku, gdy dowody nie uzasadniają niskiego poziomu ceny lub kosztów, biorąc pod uwagę elementy, o których mowa w ust. 3.

   

Instytucje zamawiające odrzucają ofertę, jeżeli ustalą, że jest ona rażąco tania, ponieważ jest niezgodna z obowiązkami wynikającymi z prawodawstwa Unii w dziedzinie prawa socjalnego i prawa pracy lub prawa ochrony środowiska bądź z przepisów międzynarodowego prawa socjalnego i prawa ochrony środowiska wymienionych w załączniku XI.

5.   Jeżeli instytucja zamawiająca ustali, że oferta jest rażąco tania ze względu na fakt otrzymania przez oferenta pomocy państwa, może odrzucić taką ofertę jedynie po konsultacji z oferentem, gdy nie jest on w stanie udowodnić w dostatecznym terminie wyznaczonym przez tę instytucje zamawiającą, że pomoc ta była zgodna z zasadami rynku wewnętrznego w rozumieniu art. 107 Traktatu. W przypadku odrzucenia oferty w takich okolicznościach instytucja zamawiająca powiadamia o tym fakcie Komisję.

   

6.   Państwa członkowskie udostępniają innym państwom członkowskim, na ich wniosek, zgodnie z art. 88, wszelkie informacje dotyczące dowodów i dokumentów przedstawianych w związku z aspektami wymienionymi w ust. 3.

   

Uzasadnienie

Jeśli chodzi o rażąco tanie oferty, Komitet preferuje zapis znajdujący się w obecnie obowiązującej dyrektywie 2004/18/WE (art. 55). Proponowany przepis spowoduje obciążenia administracyjne zarówno dla instytucji zamawiających, jak i dla wykonawców. Ograniczy także swobodę działania instytucji zamawiających w tej dziedzinie, co nie jest wskazane.

Poprawka 26

COM(2011) 895 final

Artykuł 81

COM(2011) 896 final

Artykuł 71

Podwykonawstwo

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Instytucja zamawiająca może zażądać albo zostać zobowiązana przez państwo członkowskie do zażądania od oferenta w dokumentach specyfikujących zamówienie, aby wskazał on w swojej ofercie ewentualną część zamówienia, której wykonanie zamierza zlecić osobom trzecim w ramach podwykonawstwa, a także aby podał proponowanych podwykonawców.

   

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że instytucja zamawiająca – na wniosek podwykonawcy i jeżeli pozwala na to charakter zamówienia – przekazuje bezpośrednio podwykonawcy płatności należne za usługi, dostawy lub roboty budowlane zrealizowane dla głównego wykonawcy. W takim przypadku państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie mechanizmy umożliwiające głównemu wykonawcy zgłaszanie zastrzeżeń co do nienależnych płatności. Ustalenia dotyczące takiego trybu płatności są określane w dokumentach specyfikujących zamówienie.

   

3.   Przepisy ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla kwestii odpowiedzialności głównego wykonawcy.

   

Uzasadnienie

Stosunki między wykonawcami a podwykonawcami podlegają prawu konkurencji i krajowemu prawu zobowiązań. Proponowane dyrektywy nie mogą zmieniać tego prawa.

Ponadto przepis taki powoduje niejasności prawne, ponieważ podwykonawca, który wykonuje odpłatnie zlecenie dla instytucji zamawiającej, staje się wykonawcą, a nie podwykonawcą. Przepisy mogą także uniemożliwić instytucji zamawiającej wstrzymanie zapłaty do momentu, aż zlecenie zostanie wykonane zgodnie z warunkami umowy.

Poprawka 27

COM(2011) 895 final

Artykuł 82

COM(2011) 896 final

Artykuł 72

Modyfikacja umów w okresie ich obowiązywania

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

1.   Istotna modyfikacja postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego w okresie jej obowiązywania jest uznawana do celów niniejszej dyrektywy za nowe udzielenie zamówienia i wymaga przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia zgodnie z niniejszą dyrektywą.

   

2.   Modyfikację umowy w okresie jej obowiązywania uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, jeżeli powoduje, że zamówienie różni się istotnie od pierwotnego zamówienia. W każdym przypadku, nie naruszając przepisów ust. 3 i 4, modyfikację uznaje się za istotną, jeżeli spełniony jest jeden z poniższych warunków:

   

a)

modyfikacja wprowadza warunki, które, jeśli byłyby częścią pierwotnego postępowania o udzielenie zamówienia, umożliwiłyby zakwalifikowanie innych kandydatów niż ci, którzy zostali pierwotnie zakwalifikowani, lub umożliwiłyby udzielenie zamówienia innemu oferentowi;

b)

modyfikacja zmienia równowagę ekonomiczną zamówienia na korzyść wykonawcy;

c)

modyfikacja rozszerza znacznie zakres zamówienia w taki sposób, by objąć dostawy, usługi lub roboty budowlane początkowo nim nieobjęte.

3.   Zmiana kontrahenta stanowi istotną modyfikację w rozumieniu ust. 1.

   

Akapit pierwszy nie ma jednakże zastosowania w przypadku, gdy inny wykonawca, który spełnia pierwotnie ustalone kryteria kwalifikacji podmiotowej, zostaje następcą prawnym pod tytułem szczególnym lub ogólnym pierwotnego wykonawcy, w wyniku restrukturyzacji lub upadłości przedsiębiorstwa, pod warunkiem że nie pociąga to za sobą innych istotnych modyfikacji umowy i nie ma na celu obejścia stosowania niniejszej dyrektywy.

4.   W przypadku gdy wartość modyfikacji wyrazić można w wielkościach pieniężnych, modyfikacji nie uznaje się za istotną w rozumieniu ust. 1, o ile jej wartość nie przekracza progów określonych w art. 4 i jest niższa niż 5 % ceny pierwotnego zamówienia, pod warunkiem że modyfikacja ta nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia. W przypadku gdy wprowadzanych jest kilka kolejnych modyfikacji, wartość tę należy ocenić na podstawie łącznej wartości kolejnych modyfikacji.

   

5.   Modyfikacji umów nie uznaje się za istotne w rozumieniu ust. 1, o ile przewidziano je w dokumentach specyfikujących zamówienie w jasnych, precyzyjnych i jednoznacznych klauzulach rewizji lub opcjach. Tego rodzaju klauzule podają zakres i charakter możliwych modyfikacji lub opcji, a także warunki, na jakich można je stosować. Nie mogą one przewidywać modyfikacji ani opcji, które zmieniłyby ogólny charakter zamówienia.

   

6.   W drodze odstępstwa od ust. 1, istotna modyfikacja nie wymaga przeprowadzenia nowego postępowania o udzielenie zamówienia, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

   

a)

konieczność modyfikacji spowodowana jest okolicznościami, których instytucja zamawiająca, działająca z należytą starannością, nie mogła przewidzieć;

b)

modyfikacja nie zmienia ogólnego charakteru zamówienia;

c)

podwyżka ceny jest nie wyższa niż 50 % wartości pierwotnego zamówienia.

Instytucje zamawiające publikują ogłoszenie o takich modyfikacjach w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ogłoszenia te zawierają informacje określone w załączniku VI część G i są publikowane zgodnie z art. 49.

7.   Instytucje zamawiające nie mogą wykorzystywać modyfikacji umowy w następujących przypadkach:

   

a)

jeżeli modyfikacja ta miałaby zaradzić niedociągnięciom w realizacji zamówienia ze strony wykonawcy lub skutkom, którym można zaradzić przez wyegzekwowanie zobowiązań umownych;

b)

jeżeli modyfikacja miałaby służyć zrekompensowaniu ryzyka związanego ze wzrostami cen, przed którymi zabezpieczył się wykonawca.

Uzasadnienie

Obecnie obowiązujące dyrektywy zawierają zasady proceduralne przeprowadzania zamówień publicznych. Nie ma wśród nich przepisów dotyczących modyfikacji umów w okresie ich obowiązywania, nie powinno takich przepisów być także w nowych dyrektywach, ponieważ nałożyłoby to na instytucje zamawiające niepotrzebne obciążenia administracyjne i ograniczyło elastyczność. Jeżeli zamiarem Komisji jest informowanie o orzecznictwie w tym zakresie, lepszy do tego celu będzie komunikat wyjaśniający.

Poprawka 28

COM(2011) 896 final

Artykuł 83

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 83

Artykuł 83

Zgodnie z dyrektywą Rady 89/665/EWG państwa członkowskie zapewniają właściwe stosowanie przepisów niniejszej dyrektywy poprzez zagwarantowanie skutecznych, dostępnych i przejrzystych mechanizmów, które uzupełniają obowiązujący system na potrzeby weryfikacji decyzji podjętych przez instytucje zamawiające.

Uzasadnienie

Wskazanie w dyrektywie, że powinna ona być właściwie stosowana, jest zbędne. Obowiązujące systemy na potrzeby weryfikacji decyzji podjętych przez instytucje zamawiające są wystarczające. W interesie uproszczenia i większej elastyczności nie należy tworzyć nowych, niepotrzebnych struktur.

Poprawka 29

COM(2011) 895 final

Artykuł 93

COM(2011) 896 final

Artykuł 84

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Nadzór publiczny

1.   Państwa członkowskie powołują jeden niezależny organ odpowiedzialny za nadzór i koordynację działań wdrażających (zwany dalej „organem nadzoru”). Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o jego wyznaczeniu.

   

Nadzorowi temu podlegają wszystkie instytucje zamawiające.

2.   Właściwe organy uczestniczące w działaniach wdrażających są zorganizowane w sposób, który pozwala uniknąć konfliktu interesów. System nadzoru publicznego musi być przejrzysty. W tym celu publikuje się wszelkie wytyczne i opinie, a także sprawozdanie roczne przedstawiające wdrażanie i stosowanie przepisów ustanowionych niniejszą dyrektywą.

   

Sprawozdanie roczne obejmuje następujące elementy:

a)

wskaźnik powodzenia małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w uzyskiwaniu zamówień publicznych; w przypadku gdy udział MŚP pod względem wartości udzielonych zamówień wynosi poniżej 50 %, w sprawozdaniu należy przedstawić analizę przyczyn takiego stanu rzeczy;

b)

ogólny przegląd realizacji polityki zamówień publicznych zgodnych z zasadą zrównoważonego rozwoju, w tym procedur uwzględniających aspekty związane z ochroną środowiska, włączeniem społecznym, w tym dostępnością dla osób niepełnosprawnych, oraz pobudzaniem innowacyjności;

c)

informacje dotyczące działań monitorujących i następczych w związku z naruszeniami przepisów dotyczących zamówień mającymi wpływ na budżet Unii, zgodnie z ust. 3-5 niniejszego artykułu;

d)

zbiorcze dane dotyczące zgłoszonych przypadków nadużyć finansowych, korupcji, konfliktu interesów i innych poważnych nieprawidłowości w dziedzinie zamówień publicznych, w tym mających wpływ na realizację projektów współfinansowanych z budżetu Unii.

3.   Organ nadzoru odpowiada za realizację następujących zadań:

   

a)

monitorowanie stosowania przez instytucje zamawiające przepisów dotyczących zamówień publicznych i odpowiednich praktyk, w szczególności w odniesieniu do centralnych jednostek zakupujących;

b)

udzielanie porad prawnych instytucjom zamawiającym w zakresie interpretacji przepisów i zasad dotyczących zamówień publicznych oraz zastosowania tych przepisów w konkretnych przypadkach;

c)

wydawanie z własnej inicjatywy opinii i wytycznych w sprawie budzących powszechne zainteresowanie kwestii związanych z interpretacją oraz stosowaniem przepisów dotyczących zamówień publicznych, w sprawie często zadawanych pytań oraz trudności systemowych związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących zamówień publicznych, w kontekście przepisów niniejszej dyrektywy oraz stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

d)

ustanawianie oraz stosowanie systemów kompleksowych i skutkujących podjęciem działania wskaźników ostrzegawczych, służących zapobieganiu przypadkom nadużyć finansowych, korupcji, konfliktu interesów i innym poważnym nieprawidłowościom oraz ich wykrywaniu i odpowiedniemu zgłaszaniu;

e)

zwracanie uwagi właściwych organów krajowych, w tym organów kontroli, na konkretne wykryte naruszenia i problemy systemowe;

f)

analizowanie skarg od obywateli i przedsiębiorstw w sprawie stosowania przepisów dotyczących zamówień publicznych w konkretnych przypadkach i przekazywanie tych analiz do właściwych instytucji zamawiających, które mają obowiązek wziąć je pod uwagę przy podejmowaniu decyzji, a w przypadku pominięcia danej analizy są zobowiązane do wyjaśnienia powodów jej nieuwzględnienia;

g)

monitorowanie decyzji podejmowanych przez sądy i organy krajowe w następstwie orzeczenia wydanego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 267 Traktatu lub ustaleń Europejskiego Trybunału Obrachunkowego stwierdzających naruszenia unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych w związku z projektami współfinansowanymi przez Unię; organ nadzoru zgłasza Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych wszelkie naruszenia unijnych procedur udzielania zamówień, w przypadku gdy są one związane z zamówieniami finansowanymi, bezpośrednio lub pośrednio, ze środków Unii Europejskiej.

Zadania, o których mowa w lit. e), pozostają bez uszczerbku dla wykonywania praw do środków odwoławczych na mocy prawa krajowego lub w ramach systemu ustanowionego na podstawie dyrektywy 89/665/EWG.

Państwa członkowskie uprawniają organ nadzoru do kierowania naruszeń wykrytych w toku prowadzonych przez ten organ działań monitorujących i doradztwa prawnego do jurysdykcji, która jest właściwa na mocy prawa krajowego do celów weryfikacji decyzji instytucji zamawiających.

4.   Bez uszczerbku dla ogólnych procedur i metod pracy ustanowionych przez Komisję do celów komunikacji i kontaktów z państwami członkowskimi, organ nadzoru działa jako właściwy punkt kontaktowy dla Komisji, gdy monitoruje ona stosowanie prawa unijnego oraz wykonanie budżetu Unii na podstawie art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 317 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgłasza on do Komisji wszelkie przypadki naruszenia niniejszej dyrektywy w postępowaniach o udzielenie zamówienia w odniesieniu do zamówień, które są bezpośrednio lub pośrednio finansowane przez Unię.

   

Komisja może w szczególności przekazać organowi nadzoru rozpatrzenie konkretnych spraw, jeżeli nie została jeszcze zawarta umowa lub można nadal przeprowadzić postępowanie odwoławcze. Może ona również powierzyć organowi nadzoru przeprowadzenie działań monitorujących niezbędnych do zapewnienia wykonania środków, do których wdrożenia państwa członkowskie są zobowiązane w celu naprawy stwierdzonego przez Komisję naruszenia unijnych przepisów i zasad dotyczących zamówień publicznych.

Komisja może zobowiązać organ nadzoru do przeprowadzenia analizy domniemanych naruszeń unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych mających wpływ na projekty współfinansowane z budżetu Unii. Komisja może zlecić organowi nadzoru wykonanie działań następczych w odniesieniu do określonych spraw oraz dopilnowanie, aby właściwe organy krajowe, stosując się do jego zaleceń, podjęły odpowiednie środki w związku z naruszeniami unijnych przepisów mających wpływ na realizację współfinansowanych projektów.

5.   Działania w zakresie kontroli oraz egzekwowania przepisów prowadzone przez organ nadzoru w celu zapewnienia zgodności decyzji instytucji zamawiających z niniejszą dyrektywą i zasadami Traktatu nie mogą zastępować ani naruszać roli Komisji jako instytucji stojącej na straży Traktatu. W przypadku gdy Komisja postanawia przekazać rozpatrzenie konkretnej sprawy zgodnie z ust. 4, zachowuje również prawo do podejmowania interwencji zgodnie z uprawnieniami powierzonymi jej na mocy Traktatu.

   

6.   Instytucje zamawiające przekazują krajowemu organowi nadzoru pełny tekst wszystkich zawartych umów o wartości równej lub przekraczającej:

   

a)

1 000 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na dostawy lub zamówień publicznych na usługi;

b)

10 000 000 EUR w przypadku zamówień publicznych na roboty budowlane.

7.   Nie naruszając krajowych przepisów dotyczących dostępu do informacji oraz zgodnie z krajowymi i unijnymi przepisami dotyczącymi ochrony danych, organ nadzoru zapewnia nieograniczony, pełny, bezpośredni i bezpłatny dostęp do zawartych umów, o których mowa w ust. 6. Dostępu do pewnych części umów można odmówić, jeżeli ich ujawnienie mogłoby utrudnić stosowanie przepisów prawa lub byłoby sprzeczne z interesem publicznym, mogłoby zaszkodzić uzasadnionym interesom handlowym wykonawców publicznych lub prywatnych, bądź mogłoby zaszkodzić uczciwej konkurencji pomiędzy nimi.

   

Dostęp do części, które mogą być ujawnione, zapewnia się w rozsądnym terminie i nie później niż 45 dni od daty wniosku.

Wnioskodawcy składający wniosek o uzyskanie dostępu do umowy nie muszą wykazać żadnego bezpośredniego ani pośredniego interesu w związku z daną umową. Należy zezwolić odbiorcy informacji na ich upublicznienie.

8.   Podsumowanie wszystkich działań prowadzonych przez organ nadzoru zgodnie z ust. 1–7 zamieszcza się w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w ust. 2.

   

Uzasadnienie

Wymóg powołania krajowych organów nadzoru oraz przesyłania umowy do tych organów w oczywisty sposób narusza zasadę pomocniczości. Państwa członkowskie same organizują swą administrację publiczną. Kontrola na szczeblu krajowym przepisów dotyczących zamówień publicznych jest zatem zadaniem sądów krajowych, organów nadzoru i kontroli. Ponadto przepisy te powodują nowe obciążenia administracyjne dla instytucji zamawiających.

Poprawka 30

COM(2011) 896 final

Artykuł 85, pierwszy akapit

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 85

Artykuł 85

W odniesieniu do każdego zamówienia, umowy ramowej oraz dynamicznego systemu zakupów instytucja zamawiająca sporządza pisemne sprawozdanie, które zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

nazwę i adres instytucji zamawiającej, przedmiot i wartość zamówienia, umowy ramowej lub dynamicznego systemu zakupów;

b)

nazwy/imiona i nazwiska zakwalifikowanych kandydatów lub zwycięskich oferentów oraz powody ich wyboru;

c)

nazwy/imiona i nazwiska odrzuconych kandydatów lub oferentów oraz powody ich odrzucenia;

d)

powody odrzucenia ofert uznanych za rażąco tanie;

e)

nazwę/imię i nazwisko zwycięskiego oferenta oraz powody wyboru jego oferty, a także, jeśli jest to wiadome, wskazanie części zamówienia lub umowy ramowej, jaką zwycięski oferent zamierza zlecić do wykonania osobom trzecim;

f)

w przypadku procedury negocjacyjnej bez uprzedniego ogłoszenia – okoliczności, o których mowa w art. 30, uzasadniające zastosowanie tej procedury;

g)

w stosownych przypadkach – powody, dla których instytucja zamawiająca postanowiła zrezygnować z udzielenia zamówienia bądź zawarcia umowy ramowej albo z ustanowienia dynamicznego systemu zakupów;

h)

w stosownych przypadkach – wykryte przypadki konfliktu interesów i podjęte w następstwie tego środki.

Uzasadnienie

Przewidziane w tym fragmencie wymogi związane z dokumentacją stanowią nieproporcjonalne obciążenie dla władz lokalnych, ponadto nie przynoszą korzyści. Celem reformy jest likwidacja zbędnych obowiązków dokumentacyjnych, a nie zwiększanie biurokracji.

Poprawka 31

COM(2011) 896 final

Artykuł 85, dwa ostatnie akapity

Indywidualne sprawozdania dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 85

Indywidualne sprawozdania dotyczące postępowań o udzielenie zamówienia

Artykuł 85

Instytucje zamawiające dokumentują przebieg wszystkich postępowań o udzielenie zamówienia, bez względu na to, czy są one prowadzone za pomocą środków elektronicznych czy bez ich użycia. W tym celu dokumentują one wszystkie etapy postępowania o udzielenie zamówienia, w tym wszelką komunikację z wykonawcami oraz wewnątrz instytucji, przygotowywanie ofert, ewentualne prowadzenie dialogu lub negocjacji, kwalifikację kandydatów i udzielenie zamówienia.

Sprawozdanie to, bądź jego główne elementy, przekazuje się, na żądanie, Komisji lub krajowemu organowi nadzoru.

Uzasadnienie

Komitet Regionów uważa, że uregulowania dotyczące sprawozdań znajdujące się w obecnie obowiązującej dyrektywie 2004/18/WE (art. 43) są właściwsze niż te, które zaproponowano. Ułatwiają one także pracę administracyjną instytucji zamawiających.

Poprawka 32

COM(2011) 895 final

Artykuł 95

COM(2011) 896 final

Artykuł 86

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Krajowe sprawozdania oraz wykazy instytucji zamawiających

1.   Organy ustanowione lub powołane zgodnie z art. 84 przedkładają Komisji sprawozdanie z wdrażania obejmujące dane statystyczne za każdy rok, sporządzone w oparciu o standardowy formularz, najpóźniej do dnia 31 października następnego roku.

   

2.   Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej następujące informacje:

   

a)

kompletny i aktualny wykaz wszystkich instytucji administracji centralnej, instytucji zamawiających administracji niższego szczebla oraz podmiotów prawa publicznego, w tym instytucji zamawiających administracji niższego szczebla oraz związków instytucji zamawiających udzielających zamówień publicznych i zawierających umowy ramowe, ze wskazaniem niepowtarzalnego numeru identyfikacyjnego każdej instytucji, o ile tego rodzaju numer jest przewidziany w ustawodawstwie krajowym. Wykaz ten jest uszeregowany według rodzajów instytucji;

b)

kompletny i aktualny wykaz wszystkich centralnych jednostek zakupujących;

c)

w odniesieniu do wszystkich zamówień powyżej progów określonych w art. 4 niniejszej dyrektywy:

(i)

liczba i wartość udzielonych zamówień dla każdego rodzaju instytucji w podziale na rodzaj procedury oraz w podziale na roboty budowlane, dostawy i usługi określone według działów nomenklatury CPV;

(ii)

w przypadku gdy umowy zawarto w wyniku zastosowania procedury negocjacyjnej bez uprzedniego ogłoszenia – dane, o których mowa w ppkt (i), są przedstawiane również w podziale na sytuacje, o których mowa w art. 30, oraz uwzględniają liczbę i wartość udzielonych zamówień w podziale na państwa członkowskie i państwa trzecie zwycięskich wykonawców;

d)

w odniesieniu do wszystkich zamówień poniżej progów określonych w art. 4 niniejszej dyrektywy, które zostałyby objęte niniejszą dyrektywą, gdyby ich wartość przekroczyła te progi – liczba i wartość udzielonych zamówień w podziale na rodzaj instytucji.

3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 89 w celu zmiany załącznika I na potrzeby aktualizacji wykazu instytucji zamawiających po otrzymaniu powiadomień od państw członkowskich, jeżeli takie zmiany są konieczne dla poprawnej identyfikacji instytucji zamawiających.

   

Komisja może okresowo publikować do celów informacyjnych wykaz podmiotów prawa publicznego, przekazywany zgodnie z ust. 2 lit. a), w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.   Państwa członkowskie udostępniają Komisji informacje na temat ich struktury instytucjonalnej związanej z wdrożeniem, monitorowaniem i egzekwowaniem przepisów niniejszej dyrektywy, a także na temat krajowych inicjatyw podjętych w celu przekazania wytycznych w zakresie unijnych przepisów dotyczących zamówień publicznych lub wsparcia ich wdrożenia, bądź w celu sprostania wyzwaniom związanym z ich wdrożeniem.

   

5.   Komisja ustanawia standardowy formularz na potrzeby sporządzania rocznego sprawozdania z wdrażania obejmującego dane statystyczne, o którym mowa w ust. 1. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 91.

   

Uzasadnienie

Proponowany przepis należy skreślić. Spowoduje on bardzo duże obciążenia administracyjne zarówno dla organów, które będą gromadzić te informacje, jak i dla instytucji zamawiających, które będą musiały je dostarczać.

Poprawka 33

COM(2011) 895 final

Artykuł 96

COM(2011) 896 final

Artykuł 87

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Pomoc dla instytucji zamawiających i przedsiębiorstw

1.   Państwa członkowskie udostępniają struktury wsparcia technicznego, aby zapewniać instytucjom zamawiającym doradztwo prawne i gospodarcze, przekazywać im wytyczne i udzielać im pomocy w przygotowywaniu i przeprowadzaniu postępowań o udzielenie zamówienia. Państwa członkowskie zapewniają także każdej instytucji zamawiającej możliwość uzyskania kompetentnej pomocy i doradztwa w indywidualnych sprawach.

   

2.   Aby poprawić dostęp wykonawców do postępowań o udzielenie zamówienia, w tym w szczególności MŚP, oraz zagwarantować poprawne zrozumienie przepisów niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie zapewniają możliwość uzyskania odpowiedniej pomocy, w tym za pomocą środków elektronicznych lub istniejących sieci wsparcia w sprawach gospodarczych.

   

3.   Wykonawcom, którzy zamierzają wziąć udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia w innym państwie członkowskim, udostępnia się pomoc administracyjną w tym konkretnym zakresie. Pomoc ta obejmuje co najmniej wymogi administracyjne w danym państwie członkowskim, a także ewentualne obowiązki związane z zamówieniami elektronicznymi.

   

Państwa członkowskie dopilnowują, aby zainteresowani wykonawcy mieli łatwy dostęp do odpowiednich informacji na temat obowiązków związanych z podatkami, ochroną środowiska, a także przepisów prawa socjalnego i prawa pracy obowiązujących w państwie członkowskim, regionie lub miejscowości, w których mają być realizowane roboty budowlane lub mają być świadczone usługi, mających zastosowanie do robót budowlanych przeprowadzanych na danym terenie lub usług świadczonych podczas realizacji zamówienia.

4.   Do celów ust. 1, 2 i 3 państwa członkowskie mogą powołać jeden organ bądź kilka organów lub jednostek administracyjnych Państwa członkowskie zapewniają właściwą koordynację działań między tymi organami i strukturami.

   

Uzasadnienie

Organizacja wsparcia zamówień publicznych na szczeblu krajowym leży w kompetencji państw członkowskich. Dlatego artykuł należy skreślić. Potrzeba pomocy w zrozumieniu zasad zamówień prawdopodobnie zmniejszyłaby się, gdyby regulacje były prostsze.

Poprawka 34

COM(2011) 896 final

Artykuł 88 ust. 3

Tekst zaproponowany przez Komisję

Poprawka KR-u

Artykuł 88

Artykuł 88

Do celów niniejszego artykułu państwa członkowskie wyznaczają jeden lub więcej punktów kontaktowych, których dane przekazują innym państwom członkowskim, organom nadzoru i Komisji. Państwa członkowskie publikują i regularnie aktualizują wykaz punktów kontaktowych. Za koordynację tych punktów kontaktowych odpowiada organ nadzoru.

Do celów niniejszego artykułu państwa członkowskie wyznaczają jeden lub więcej punktów kontaktowych, których dane przekazują innym państwom członkowskim i Komisji. Państwa członkowskie publikują i regularnie aktualizują wykaz punktów kontaktowych.

Uzasadnienie

Artykuł 88 powinien pozostać, ale bez zapisu o nowych organach nadzoru. Celem reformy jest likwidacja zbędnych obowiązków dokumentacyjnych, a nie zwiększanie biurokracji.

Bruksela, 9 października 2012 r.

Przewodniczący Komitetu Regionów

Ramón Luis VALCÁRCEL SISO