27.2.2023   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 61/20


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2023/419

z dnia 24 lutego 2023 r.

w sprawie wykonania art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r.dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (1), a w szczególności jego art. 8a,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

(2)

Na podstawie przeglądu decyzji 2012/642/WPZiB (2) Rada zdecydowała, że należy przedłużyć obowiązywanie przewidzianych w tej decyzji środków ograniczających do dnia 28 lutego 2024 r.

(3)

Należy zmienić wpisy odnoszące się do 21 osób fizycznych i dwóch osób prawnych, zamieszczone w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi, zamieszczonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lutego 2023 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

J. ROSWALL


(1)  Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1.

(2)  Decyzja Rady 2012/642/WPZiB z dnia 15 października 2012 r. dotycząca środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy (Dz.U. L 285 z 17.10.2012, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 765/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

W tabeli „A. Osoby fizyczne, o których mowa w art. 1” wpisy 10, 17, 20, 22, 35, 39, 41, 42, 64, 65, 71, 73, 75, 78, 85, 87, 89, 90, 123, 125 oraz 179 otrzymują brzmienie:

 

Nazwisko i imię

(transliteracja ang. z jęz. białoruskiego)

(transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)

Nazwa

(pisownia białoruska)

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„10.

Khazalbek Baktibekavich ATABEKAU

Khazalbek Bakhtibekovich ATABEKOV

Хазалбек Бактiбекавiч АТАБЕКАЎ

Хазалбек Бахтибекович АТАБЕКОВ

Stanowisko(a): były zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych

Data urodzenia: 18.3.1967

Płeć: mężczyzna

Jako były zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (MSW) był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW, w szczególności oddziały wewnętrzne pod jego dowództwem, po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Dekretem Aleksandra Łukaszenki został przeniesiony do rezerwy wojskowej w marcu 2022 r. Ma prawo nosić mundur wojskowy i dystynkcje.

2.10.2020

17.

Andrei Vasilievich GALENKA

Andrey Vasilievich GALENKA

Андрэй Васiльевiч ГАЛЕНКА

Андрей Васильевич ГАЛЕНКА

Stanowisko(a): pierwszy zastępca szefa rejonowego departamentu spraw wewnętrznych w rejonie Maskouskim w Mińsku, szef policji bezpieczeństwa publicznego

Płeć: mężczyzna

Jako były zastępca szefa rejonowego departamentu spraw wewnętrznych w rejonie Maskouskim w Mińsku i szef policji bezpieczeństwa publicznego był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym rejonie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki i służy jako pierwszy zastępca szefa rejonowego departamentu spraw wewnętrznych w rejonie Maskouskim w Mińsku; szef policji bezpieczeństwa publicznego

2.10.2020

20.

Anatol Anatolievich VASILIEU

Anatoli Anatolievich VASILIEV

Анатоль Анатольевiч ВАСIЛЬЕЎ

Анатолий Анатольевич ВАСИЛЬЕВ

Stanowisko(a): pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego rejonu homelskiego w obwodzie homelskim, szef policji bezpieczeństwa publicznego

Były zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego, szef policji bezpieczeństwa publicznego, były wiceprzewodniczący Komisji Śledczej

Data urodzenia: 26.1.1972

Miejsce urodzenia: Homel, obwód homelski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego i szef policji bezpieczeństwa publicznego był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; szef policji bezpieczeństwa publicznego.

2.10.2020

22.

Leanid ZHURAUSKI

Leonid ZHURAVSKI

Леанiд ЖУРАЎСКI

Леонид ЖУРАВСКИЙ

Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«) w Witebsku

Data urodzenia: 20.9.1975

Płeć: mężczyzna

Jako były dowódca sił OMON w Witebsku był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Witebsku po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.

2.10.2020

35.

Alena Mikalaeuna DMUHAILA

Elena Nikolaevna DMUHAILO

Алена Мiкалаеўна ДМУХАЙЛА

Елена Николаевна ДМУХАЙЛО

Stanowisko(a): była sekretarz Centralnej Komisji Wyborczej (CKW)

Data urodzenia: 1.7.1971

Płeć: kobieta

Jako była sekretarz CKW była odpowiedzialna za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kierownictwo ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

2.10.2020

39.

Sviatlana Piatrouna KATSUBA

Svetlana Petrovna KATSUBO

Святлана Пятроўна КАЦУБА

Светлана Петровна КАЦУБО

Stanowisko(a): była członkini Centralnej Komisji Wyborczej (CKW)

Data urodzenia: 6.8.1959

Miejsce urodzenia: Podilśk, obwód odeski, były ZSRR (obecnie Ukraina)

Płeć: kobieta

Jako była członkini kolegium CKW była odpowiedzialna za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

2.10.2020

41.

Igar Anatolievich PLYSHEUSKI

Ihor Anatolievich PLYSHEVSKIY

Iгар Анатольевiч ПЛЫШЭЎСКI

Игорь Анатольевич ПЛЫШЕВСКИЙ

Stanowisko(a): były członek Centralnej Komisji Wyborczej (CKW)

Data urodzenia: 19.2.1979

Miejsce urodzenia: Lubań, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były członek kolegium CKW był odpowiedzialny za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

2.10.2020

42.

Marina Yureuna RAKHMANAVA

Marina Yurievna RAKHMANOVA

Марына Юр’еўна РАХМАНАВА

Марина Юрьевна РАХМАНОВА

Stanowisko(a): była członkini Centralnej Komisji Wyborczej (CKW)

Data urodzenia: 26.9.1970

Płeć: kobieta

Jako była członkini kolegium CKW była odpowiedzialna za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

2.10.2020

64.

Pavel Mikalaevich LIOHKI

Pavel Nikolaevich LIOHKI

Павел Мiкалаевiч ЛЁГКI

Павел Николаевич ЛЁГКИЙ

Stanowisko(a): radca-minister ambasady Białorusi w Moskwie (Rosja), były pierwszy wiceminister informacji

Data urodzenia: 30.5.1972

Miejsce urodzenia: Baranowicze, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były pierwszy wiceminister informacji jest odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności za decyzję Ministerstwa Informacji o odcięciu dostępu do niezależnych stron internetowych i ograniczeniu dostępu do internetu na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r., co stanowi narzędzie represji wobec społeczeństwa obywatelskiego, pokojowych demonstrantów i dziennikarzy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako radca-minister ambasady Białorusi w Moskwie.

17.12.2020

65.

Ihar Uladzimiravich LUTSKY

Igor Vladimirovich LUTSKY

Iгар Уладзiмiравiч ЛУЦКI

Игорь Владимирович ЛУЦКИЙ

Stanowisko(a): wiceszef administracji prezydenckiej, były minister informacji

Data urodzenia: 31.10.1972

Miejsce urodzenia: Stolin, obwód brzeski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były minister informacji był odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności za decyzję Ministerstwa Informacji o odcięciu dostępu do niezależnych stron internetowych i ograniczeniu dostępu do internetu na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r., co stanowi narzędzie represji wobec społeczeństwa obywatelskiego, pokojowych demonstrantów i dziennikarzy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako wiceprzewodniczący administracji prezydenckiej.

17.12.2020

71.

Dzmitry Aliaksandravich KURYAN

Dmitry Alexandrovich KURYAN

Дзмiтрый Аляксандравiч КУРЬЯН

Дмитрий Александрович КУРЬЯН

Stanowisko(a): zastępca szefa milicji publicznej akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, pułkownik policji, były zastępca szefa Departamentu Głównego i były szef Departamentu Ścigania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Data urodzenia: 3.10.1974

Płeć: mężczyzna

Jako były zastępca szefa Departamentu Głównego i były szef Departamentu Ścigania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszania prowadzoną przez siły policyjne po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca szefa milicji publicznej akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz zachowuje stopień pułkownika policji.

17.12.2020

73.

Dzmitry Mikalaevich SHUMILIN

Dmitry Nikolayevich SHUMILIN

Дзмiтрый Мiкалаевiч ШУМIЛIН

Дмитрий Николаевич ШУМИЛИН

Stanowisko(a): zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji, były wiceszef Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym miasta Mińsk

Data urodzenia: 26.7.1977

Płeć: mężczyzna

Jako były zastępca szefa Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD w Komitecie Wykonawczym miasta Mińsk był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez lokalny aparat po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów, w tym tortury, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Udokumentowano, że osobiście uczestniczył w bezprawnym zatrzymywaniu pokojowych demonstrantów.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym miasta Mińsk.

17.12.2020

75.

Siarhei Leanidavich KALINNIK

Sergei Leonidovich KALINNIK

Сяргей Леанiдавiч КАЛИННИК

Сергей Леонидович КАЛИННИК

Stanowisko(a): były pułkownik policji, szef wydziału policji w rejonie Sawieckim w Mińsku

Data urodzenia: 23.7.1979

Płeć: mężczyzna

Jako były szef wydziału policji w rejonie Sawieckim w Mińsku był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez podległe mu lokalne siły policyjne, po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym torturowanie, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Według świadków osobiście nadzorował torturowanie bezprawnie zatrzymanych demonstrantów i brał w nim udział.

17.12.2020

78.

Aliaksandr Aliaksandravich PIETRASH

Alexander (Alexandr) Alexandrovich PETRASH

Аляксандр Аляксандравiч ПЕТРАШ

Александр Александрович ПЕТРАШ

Stanowisko(a): prezes sądu dla rejonu centralnego w Mińsku, były prezes sądu dla rejonu Maskouskiego w Mińsku

Data urodzenia: 16.5.1988

Płeć: mężczyzna

Jako były prezes sądu dla rejonu Maskouskiego w Mińsku był odpowiedzialny za wydawanie licznych politycznie motywowanych wyroków na dziennikarzy, przywódców opozycji, działaczy i demonstrantów. Podczas nadzorowanych przez niego procesów zgłaszano naruszenia prawa do obrony i opieranie się na zeznaniach fałszywych świadków.

Odegrał zasadniczą rolę w nakładaniu grzywien oraz zatrzymywaniu demonstrantów, dziennikarzy i przywódców opozycji po wyborach prezydenckich w 2020 r.

Jest zatem odpowiedzialny za naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za przyczynianie się do represjonowania społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prezes sądu dla rejonu centralnego w Mińsku.

17.12.2020

85.

Yulia Chaslavauna HUSTYR

Yulia Cheslavovna HUSTYR

Юлiя Чаславаўна ГУСТЫР

Юлия Чеславовна ГУСТЫР

Stanowisko(a): prawnik w biurze pomocy prawnej rejonu październikowego w Mińsku; była sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku

Data urodzenia: 14.1.1984

Płeć: kobieta

Jako była sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku była odpowiedzialna za wydawanie licznych politycznie motywowanych wyroków w sprawie dziennikarzy, przywódców opozycji, działaczy i demonstrantów, w szczególności za skazanie Wiktara Babaryki – kandydata opozycji na prezydenta. Podczas nadzorowanych przez nią procesów zgłaszano naruszenia prawa do obrony.

Jest zatem odpowiedzialna za naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za przyczynianie się do represjonowania społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prawnik w biurze pomocy prawnej rejonu październikowego w Mińsku.

17.12.2020

87.

Aliaksandr Vasilevich SHAKUTSIN

Aleksandr Vasilevich SHAKUTIN

Аляксандр Васiльевiч ШАКУЦIН

Александр Васильевич ШАКУТИН

Stanowisko(a): biznesmen; prezes zarządu spółki Amkodor holding, udziałowiec spółek SV Maschinen GmbH, UAB EM System, Anulatrans SIA, Amkodor-Centr, OOO Iskamed, OOO PMI Inżiniring.

Data urodzenia: 12.1.1959

Miejsce urodzenia: Bolszoje Babino, rejon orszański, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jest jednym z czołowych biznesmenów działających na Białorusi; jego działalność obejmuje budownictwo, budowę maszyn, rolnictwo i inne sektory.

Uważany jest za jedną z osób, które odniosły największe korzyści z prywatyzacji podczas prezydentury Łukaszenki. Jest także byłym członkiem prezydium prołukaszenkowskiego stowarzyszenia publicznego pod nazwą »Biełaja Ruś« i byłym członkiem Rady Rozwoju Przedsiębiorczości w Republice Białorusi.

W lipcu 2020 r. publicznie potępił protesty opozycji na Białorusi, wspierając tym samym politykę represji stosowanych przez reżim Łukaszenki wobec uczestników pokojowych protestów, demokratycznej opozycji i społeczeństwa obywatelskiego.

Osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Nadal prowadzi działalność gospodarczą na Białorusi.

17.12.2020

89.

Natallia Mikhailauna BUHUK

Natalia Mikhailovna BUGUK

Наталля Мiхайлаўна БУГУК

Наталья Михайловна БУГУК

Stanowisko: sędzia sądu miejskiego w Mińsku, była sędzia sądu dla rejonu Frunzenskiego w Mińsku

Data urodzenia: 19.12.1989

Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: kobieta

Obywatelstwo: białoruskie

Jako była sędzia sądu dla rejonu Frunzenskiego w Mińsku jest odpowiedzialna za wydawanie licznych umotywowanych politycznie wyroków w sprawie dziennikarzy i demonstrantów, w szczególności za skazanie Kaciaryny Bachwaławej (Andrejewej) i Darji Czulcowej. Podczas nadzorowanych przez nią procesów zgłaszano naruszenia prawa do obrony i prawa do rzetelnego procesu sądowego.

Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako sędzia sądu miejskiego w Mińsku.

21.6.2021

90.

Alina Siarhieeuna KASIANCHYK

Alina Sergeevna KASYANCHYK

Алiна Сяргееўна КАСЬЯНЧЫК

Алина Сергеевна КАСЬЯНЧИК

Stanowisko: prokurator w prokuraturze miejskiej w Mińsku, była zastępczyni prokuratora w sądzie dla rejonu Frunzenskiego w Mińsku

Data urodzenia: 12.03.1998

Miejsce urodzenia:

Płeć: kobieta

Obywatelstwo: białoruskie

Jako była zastępczyni prokuratora w sądzie dla rejonu Frunzenskiego w Mińsku reprezentowała reżim Łukaszenki w umotywowanych politycznie sprawach przeciwko dziennikarzom, działaczom i demonstrantom. W szczególności, ścigała dziennikarki Kaciarynę Bachwaławą (Andrejewą) i Darję Czulcową za nagrywanie pokojowych demonstracji, opierając się na bezpodstawnych oskarżeniach o »spisek« i »naruszanie porządku publicznego«. Ścigała również członków białoruskiego społeczeństwa obywatelskiego np. za udział w pokojowych demonstracjach i składanie hołdu zamordowanemu demonstrantowi Aliaksandrowi Tarajkouskiemu. Ustawicznie zwracała się do sędziego o wydanie kar długotrwałego pozbawienia wolności.

Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prokurator w prokuraturze w Mińsku.

21.6.2021

104.

Andrei Vaclavavich HRUSHKO

Andrei Vatslavovich GRUSHKO

Андрэй Вацлававiч ГРУШКО

Андрей Вацлавович ГРУШКО

Stanowisko: wiceprezes sądu dla rejonu Leninskiego w Brześciu, były sędzia sądu dla rejonu Leninskiego w Brześciu

Data ur.: 24.01.1979

Miejsce ur.:

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako sędzia sądu dla rejonu Leninskiego w Brześciu jest odpowiedzialny za wydawanie licznych umotywowanych politycznie wyroków w sprawie pokojowych demonstrantów, w szczególności za skazanie działaczy, uznawanych za więźniów politycznych, oraz nieletnich.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Obecnie pełni funkcję wiceprezesa sądu dla rejonu Leninskiego w Brześciu.

21.6.2021

123.

Aliaksandr Yauhenavich SHATROU

Alexander (Alexandr) Evgenevich SHATROV

Аляксандр Яўгенавiч ШАТРОЎ

Александр Евгеньевич ШАТРОВ

Stanowisko(a): biznesmen, udziałowiec i były dyrektor generalny spółki Synesis LLC

Data urodzenia: 9.11.1978

Miejsce urodzenia: były ZSRR (obecnie Federacja Rosyjska)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: rosyjskie, białoruskie

Osobisty numer identyfikacyjny: 3091178A002VF5

Jako były szef i były akcjonariusz większościowy Synesis LLC Aliaksandr Szatrou był odpowiedzialny za decyzję tego przedsiębiorstwa o zapewnieniu białoruskim władzom platformy monitoringu (Kipod), która umożliwia przeszukiwanie i analizę nagrań wideo, i wykorzystywanie oprogramowania do rozpoznawania twarzy. Przyczynia się zatem do represjonowania społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej przez aparat państwowy. Synesis twierdzi, że przestała zapewniać białoruskim władzom platformę monitoringu Kipod, ale według doniesień ByPOL państwowe służby bezpieczeństwa nadal wykorzystują tę platformę.

Synesis jest jedną ze spółek mających siedzibę w parku technologicznym Hi-Tech Park utworzonym dekretem Aleksandra Łukaszenki; z tego względu korzysta z wielu ulg, m.in. zwolnień z podatku dochodowego, VAT, podatku od działalności offshore, cła itd.

Synesis LLC i jej jednostka zależna Panoptes osiągały korzyści z udziału w państwowym systemie monitorowania bezpieczeństwa. Inne przedsiębiorstwa, których właścicielem lub współwłaścicielem był Szatrou, takie jak BelBet i Synesis Sport, również osiągają korzyści z zamówień rządowych.

Składał publiczne oświadczenia, w których krytykował osoby protestujące przeciwko reżimowi Łukaszenki i relatywizował brak demokracji na Białorusi. Osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Nadal jest udziałowcem Synesis LLC.

21.6.2021

125.

Mikhail Safarbekovich GUTSERIEV

Микаил (Михаил) Сафарбекович ГУЦЕРИЕВ

Stanowisko(a): biznesmen, udziałowiec i prezes zarządu spółki Slavkali prezes zarządu i udziałowiec spółek: JSC Mospromstroi, Industrial Financial Group Safmar JSC, LLC Proekt Grad

członek zarządu i udziałowiec spółki JSC NKNeftisa

Data urodzenia: 9.5.1958

Miejsce urodzenia: Akmolinsk (Akmolińsk), były ZSRR (obecnie Astana (Kazachstan))

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: rosyjskie

Michaił Gucerjew jest prominentnym rosyjskim biznesmenem, mającym interesy gospodarcze na Białorusi w sektorach energii, potasu, hotelarsko-gastronomicznym i innych. Jest wieloletnim znajomym Aleksandra Łukaszenki i dzięki temu powiązaniu zgromadził znaczne bogactwo i zdobył wpływy wśród elity politycznej na Białorusi. »Safmar«, przedsiębiorstwo, które było kontrolowane przez Gucerjewa, było jedynym rosyjskim koncernem naftowym, który kontynuował dostarczanie białoruskim rafineriom ropy podczas kryzysu energetycznego między Białorusią a Rosją na początku 2020 r.

Gucerjew wspierał również Łukaszenkę w sporach z Rosją dotyczących dostaw ropy. Guceriew był prezesem zarządu i udziałowcem spółki »Slavkali«, które buduje kopalnię i zakład przetwarzania chlorku potasu Neżinskij na terenie starobińskiego złoża soli potasu koło Lubania. To największa inwestycja na Białorusi, o wartości 2 mld USD. Łukaszenko obiecał Gucerjewowi, że, aby go uhonorować, zmieni nazwę Lubania na Gucerjewsk.

Jego pozostała działalność na Białorusi obejmowała też stacje paliw i magazyny ropy naftowej, a także hotel, centrum biznesowe i terminal lotniczy w Mińsku. Łukaszenko stanął w obronie Gucerjewa, po tym jak w Rosji wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne. Łukaszenko podziękował również Gucerjewowi za wkłady finansowe na rzecz organizacji charytatywnych i za zainwestowanie miliardów dolarów na Białorusi. Według doniesień Gucerjew ofiarował Łukaszence luksusowe prezenty.

Gucerjew oświadczył również, że jest właścicielem rezydencji, która faktycznie należy do Łukaszenki, a tym samym krył go, kiedy dziennikarze rozpoczęli dochodzenie w sprawie majątku Łukaszenki. Gucerjew wziął udział w potajemnej inauguracji nowej kadencji Łukaszenki 23 września 2020 r. W październiku 2020 r. Łukaszenka i Gucerjew pojawili się na otwarciu cerkwi prawosławnej, którą Gucerjew sponsorował.

Zgodnie z doniesieniami mediów, kiedy w sierpniu 2020 r. zwolniono strajkujących pracowników białoruskich mediów państwowych, aby ich zastąpić, na pokładzie samolotu należącego do Gucerjewa przewieziono na Białoruś rosyjskich pracowników mediów, którzy następnie zostali zakwaterowani w hotelu Minsk Renaissance należącym do Gucerjewa. Gucarjew wspomagał zakup tomografów komputerowych dla Białorusi podczas kryzysu związanego z COVID-19. Gucerjew osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

21.6.2021

129.

Aleh Mikalaevich, BELIAKOU

Oleg Nikolaevich BELIAKOV

Алег Мiĸалаевiч БЕЛЯКОЎ

Олег Ниĸолаевич БЕЛЯКОВ

Stanowisko: szef departamentu prac ideologicznych i wsparcia kadrowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Białorusi, były zastępca szefa Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia:

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były zastępca szefa Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, który sprawuje nadzór nad ośrodkami zatrzymań, był odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach i zostali umieszczeni w tych ośrodkach zatrzymań po wyborach prezydenckich w 2020 r. – jego działania były inspirowane wystąpieniem Łukaszenki skierowanym do funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Jako osoba sprawująca tę funkcję ponosi odpowiedzialność za warunki panujące w białoruskich więzieniach, w tym za podział więźniów na kategorie odpowiadające różnym rodzajom ich brutalnego traktowania i torturowania, takim jak przemoc werbalna, kara umieszczenia w izolatce, pozbawianie prawa do rozmów telefonicznych i wizyt, okaleczenia, pobicia i brutalne tortury.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef departamentu prac ideologicznych i wsparcia kadrowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Białorusi.

21.6.2021

131.

Andrei Mikalaevich DAILIDA

Andrei Nikolaevich DAILIDA

Андрэй Мiкалаевiч ДАЙЛIДА

Андрей Ниĸолаевич ДАЙЛИДА

Stanowisko: szef departamentu wsparcia w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Białorusi, były zastępca szefa Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych

Data urodzenia: 01.7.1974

Miejsce urodzenia:

Paszport: KH2133825

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były zastępca szefa Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, który sprawuje nadzór nad ośrodkami zatrzymań, był odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach i zostali umieszczeni w tych ośrodkach zatrzymań po wyborach prezydenckich w 2020 r. – jego działania były inspirowane wystąpieniem Łukaszenki skierowanym do funkcjonariuszy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Jako osoba sprawująca tę funkcję, ponosi odpowiedzialność za warunki panujące w białoruskich więzieniach, w tym za podział więźniów na kategorie odpowiadające różnym rodzajom ich brutalnego traktowania i torturowania, takim jak przemoc werbalna, kara umieszczenia w izolatce, pozbawianie prawa do rozmów telefonicznych i wizyt, okaleczenia, pobicia i brutalne tortury. Za pracę jako zastępca szefa Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych w grudniu 2020 r. otrzymał prezydencki order za służbę ojczyźnie i tym samym osiągnął korzyści z reżimu Łukaszenki.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef Departamentu Wsparcia Logistycznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Białorusi.

21.6.2021

179.

Andrei Andreevich PRAKAPUK

Andrey Andreevich PROKOPUK

Андрэй Андрэевiч ПРАКАПУК

Андрей Андреевич ПРОКОПУК

Stanowisko: dyrektor przedsiębiorstwa państwowego »Centrum Standaryzacji, Metrologii i Certyfikacji w Brześciu«; były wicedyrektor Departamentu Dochodzeń Finansowych Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi

pułkownik Policji Finansowej

Data urodzenia: 22.7.1973

Miejsce urodzenia: Kobryń, obwód brzeski, Białoruś

Adres: ul. Mira 22 m. 88, Pryłuki, obwód miński, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Osobisty numer identyfikacyjny: 3220773C061PB1

Jako były wicedyrektor Departamentu Dochodzeń Finansowych Komitetu Kontroli Państwowej Republiki Białorusi był odpowiedzialny za politycznie umotywowane kampanie, które ten departament prowadzi przeciwko dziennikarzom i niezależnym białoruskim mediom. Osobiście zatwierdził decyzję o przeszukaniu siedziby niezależnego portalu medialnego TUT.by i wszczął postępowanie sądowe przeciwko TUT.by i zatrudnianym przez ten portal dziennikarzom, a także doprowadził do zablokowania dostępu do strony TUT.by.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji, jak również za poważane naruszenia praworządności.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako dyrektor przedsiębiorstwa państwowego »Centrum Standaryzacji, Metrologii i Certyfikacji w Brześciu«;

2.12.2021

195.

Ivan Ivanavich GALAVATYI

Ivan Ivanovich GOLOVATY

Iван Iванавiч ГАЛАВАТЫ

Иван Иванович ГОЛОВАТЫЙ

Stanowisko(a): dyrektor generalny spółki akcyjnej »Bielaruskali«; prezes rady nadzorczej JSC Belarussian Potash Company.

członek Stałej Komisji Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa Narodowego Rady Republiki w ramach Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi

Data urodzenia: 15.6.1976

Miejsce urodzenia: osada Pohost, rejon soligorski, obwód miński, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Iwan Gaławatyj jest dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa państwowego Bielaruskali, które jest dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów i waluty obcej. Jest członkiem Rady Republiki w ramach Zgromadzenia Narodowego i piastuje wiele innych wysokich stanowisk na Białorusi. Ponadto jest prezesem rady nadzorczej JSC Belarussian Potash Company. W ciągu kariery otrzymał wiele nagród państwowych, także bezpośrednio od Aleksandra Łukaszenki. Jest ściśle związany z Aleksandrem Łukaszenką i członkami jego rodziny. Osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Pracownicy »Bielaruskali«, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zostali pozbawieni premii i zwolnieni. Aleksander Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. Iwan Gaławatyj jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.

3.6.2022”

2)

W tabeli „B. Osoby prawne, podmioty lub organy, o których mowa w art. 2 ust. 1” wpisy 5 i 29 otrzymują brzmienie:

 

Nazwa

Transliteracja pisowni białoruskiej

Transliteracja pisowni rosyjskiej

Nazwa

(pisownia białoruska)

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„5.

SYNESIS LLC

ООО »Синезис«

Adres: Płatonowa 20B, 220005 Mińsk, Białoruś; Mantulinskaja 24, 123100 Moskwa, Rosja.

Numer rejestracji: (УНН/ИНН): 190950894 (Białoruś); 7704734000/

770301001 (Rosja).

Strona internetowa: https://synesis.partners; https://synesis-group.com/

Nr tel. +375 (17) 240-36-50

Adres e-mail: yuriy.serbenkov@synesis.by

Synesis LLC zapewniała władzom Białorusi platformę monitoringu Kipod, która umożliwia przeszukiwanie i analizę nagrań wideo i wykorzystywanie oprogramowania do rozpoznawania twarzy, co czyni tę spółkę odpowiedzialną za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji przez aparat państwowy na Białorusi. Jako użytkownicy systemu stworzonego przez spółkę Synesis były wymieniane Białoruski Państwowy Komitet Bezpieczeństwa (KGB) i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

Synesis twierdzi, że przestała zapewniać białoruskim władzom platformę monitoringu Kipod, ale według doniesień ByPOL państwowe służby bezpieczeństwa nadal wykorzystują tę platformę.

Synesis jest jedną ze spółek mających siedzibę w parku technologicznym Hi-Tech Park utworzonym dekretem Aleksandra Łukaszenki; z tego względu korzysta z wielu ulg, m.in. zwolnień z podatku dochodowego, VAT, podatku od działalności offshore, cła itd.

Spółka ta osiąga zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu.

17.12.2020

29.

Joint Stock Company »Belarusian Potash Company«

ААТ »Беларуская калiйная кампанiя«

ОАО Белорусская калийная компания

Adres: Adres: aleja Masherowa 35, 220002 Mińsk, Białoruś

Data rejestracji: 13.9.2013

Numer ewidencyjny: 192050251

Nr tel. +375 (17) 309-30-10 + 375 (17) 309-30-30

Adres e-mail: info@belpc.by

JSC Belarusian Potash Company jest przedsiębiorstwem eksportującym białoruskiego państwowego producenta węglanu potasu »Bielaruskali«. »Bielaruskali« jest dla reżimu Łukaszenki jednym z największych źródeł dochodów. Dostawy z Belarusian Potash Company stanowią 20 % światowego eksportu węglanu potasu.

Państwo gwarantuje Belarusian Potash Company prawa monopolistyczne do eksportu nawozów potasowych. Dzięki preferencyjnemu traktowaniu ze strony władz białoruskich przedsiębiorstwo uzyskuje znaczne dochody. Belarusian Potash Company osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

3.6.2022”