11.3.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 84/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/424

z dnia 17 grudnia 2019 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w stosunku do alternatywnej metody standardowej w odniesieniu do ryzyka rynkowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 461a:

(1)

W 2019 r. Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego (BCBS) opublikował zmienione minimalne wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego, za pomocą których wyeliminowano słabe punkty ostrożnościowego sposobu traktowania działalności prowadzonej przez banki w ramach portfela handlowego (2).

(2)

Alternatywna metoda standardowa określona w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w obecnym kształcie nie jest w pełni gotowa do stosowania ze względu na brak specyfikacji technicznej. Taka specyfikacja powinna być dostosowana do określonych na forum BCBS minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego.

(3)

W ramach minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego BCBS określił sposób obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do instrumentów cechujących się opcjonalnością. Ten sposób obliczania obejmuje szereg kroków, w tym sposób uwzględniania wstrząsów w czynnikach ryzyka oraz sposób sumowania ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do poszczególnych czynników ryzyka. W przypadku czynników ryzyka walutowego obliczenie należy dostosować, aby uniknąć podwójnego naliczania ryzyka zakrzywienia. Bez takiego dostosowania może dość do podwójnego naliczania tego ryzyka, gdyż w określonych przez BCBS minimalnych wymogach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego czynniki ryzyka walutowego są wyrażone w walucie sprawozdawczej danej instytucji.

(4)

Instrumenty pozbawione opcjonalności powinny podlegać jedynie wymogom w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta w odniesieniu do nieegzotycznych instrumentów bazowych danych instrumentów, lecz nie z tytułu ryzyka zakrzywienia. W ramach minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego BCBS daje jednak instytucjom możliwość stosowania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do wszystkich instrumentów, również tych pozbawionych opcjonalności. Możliwość ta może okazać się pomocna dla instytucji, które zarządzają pozycjami cechującymi się opcjonalnością i pozycjami pozbawionymi opcjonalności oraz zabezpieczają takie pozycje w ujęciu łącznym. Aby jednak uniknąć sytuacji, w której możliwość tę wykorzystuje się przede wszystkim do celów obniżenia wymogów w zakresie funduszy własnych, powinien mieć zastosowanie wymóg, zgodnie z którym instytucja chcąca skorzystać z tej możliwości musi powiadomić o tym stosowny właściwy organ, który powinien móc odmówić udzielenia danej instytucji zgody na skorzystanie z tej możliwości. To samo powinno dotyczyć sytuacji, w której dana instytucja chce zrezygnować z dalszego korzystania z tej możliwości.

(5)

Jeżeli chodzi o sposób traktowania przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, metoda pełnego przeglądu jest najodpowiedniejszą metodą obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do pozycji w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, ponieważ metoda ta opiera się na faktycznym składzie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, a nie na składzie zastępczym. Metoda pełnego przeglądu jest jednak dostępna jedynie wówczas, gdy spełnione są określone rygorystyczne warunki. Instytucjom należy zatem umożliwić stosowanie innych metod z zastrzeżeniem, że muszą one znać zakres uprawnień danego przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania i mogą uzyskać codzienne notowania jednostek. W takiej sytuacji instytucje mogą utworzyć hipotetyczny portfel do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego w odniesieniu do pozycji w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania. Instytucjom tym należy również zapewnić możliwość obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej w odniesieniu do pozycji pochodnych w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania z wykorzystaniem metody uproszczonej, jeżeli nie ma wystarczających informacji umożliwiających obliczenie wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z korektą wyceny kredytowej w oparciu o obowiązujące metody. Możliwość tę należy dostosować do metody uproszczonej stosowanej do pozycji pochodnych w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania przypisanych do portfela niehandlowego. Ze względu na ilość założeń, jakie instytucje muszą przyjąć, stosując tę metodę, możliwość korzystania z niej powinna być uzależniona od zgody właściwego organu wydawanej odrębnie dla poszczególnych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania.

(6)

Ponadto instytucjom należy umożliwić ujmowanie odwzorowujących indeks pozycji w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania jako pozycję bezpośrednią w danym indeksie do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego. Korzystanie z tej metody powinno być dozwolone wówczas, gdy różnica zwrotu w ujęciu rocznym między przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania a indeksem, który jest odwzorowywany przez to przedsiębiorstwo, pozostaje na poziomie poniżej 1 % przez okres 12 miesięcy. Jeżeli dostępne dane dotyczą krótszego okresu niż 12 miesięcy, instytucje powinny zwrócić się do właściwego organu, któremu podlegają, o zgodę na stosowanie tej metody.

(7)

We wszystkich pozostałych scenariuszach pozycje w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania należy przypisać do portfela niehandlowego i odpowiednio ujmować do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do tych pozycji.

(8)

W minimalnych wymogach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego określonych przez BCBS proponuje się metodę „waluty bazowej” jako dodatkową metodę określania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do czynników ryzyka walutowego. Zgodnie z tą metodą, obliczając wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego, instytucje powinny mieć możliwość wyrażenia czynników ryzyka walutowego w innej walucie niż ich waluta sprawozdawcza. Korzystanie z tej metody powinno być dozwolone wówczas, gdy instytucje spełniają szereg warunków dotyczących zarządzania ryzykiem walutowym przez te instytucje, oraz powinno być uzależnione od uzyskania zgody organu nadzoru.

(9)

W minimalnych wymogach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego BCBS określił wagi ryzyka stosowane w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka stóp wolnych od ryzyka oraz w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na inflację oraz do czynników ryzyka bazy walutowej, w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka spreadu kredytowego w odniesieniu do pozycji niesekurytyzacyjnych w tabeli 4 koszyk 11 w art. 325ah rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucje kredytowe w państwach trzecich, na czynniki ryzyka spreadu kredytowego w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych włączonych do ACTP, na czynniki ryzyka spreadu kredytowego w odniesieniu do pozycji sekurytyzacyjnych niewłączonych do ACTP, na czynniki ryzyka cen akcji i na czynnik ryzyka cen towarów. Wagi ryzyka stosowane w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na takie czynniki ryzyka w alternatywnej metodzie standardowej należy dostosować do minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego określonych na forum BCBS.

(10)

W minimalnych wymogach kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego BCBS określił korelacje zachodzące w obrębie koszyka w odniesieniu do czynników ryzyka obligacji zabezpieczonych wyemitowanych przez instytucje kredytowe w państwach trzecich, korelacje zachodzące w obrębie koszyka w odniesieniu do ryzyka cen akcji oraz korelacje zachodzące między koszykami w odniesieniu do ryzyka cen akcji. Korelacje stosowane w alternatywnej metodzie standardowej należy dostosować do minimalnych wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka rynkowego określonych na forum BCBS.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013.

(12)

Instytucjom należy zapewnić dostateczną ilość czasu na wdrożenie zmian dotyczących alternatywnej metody standardowej w odniesieniu do ryzyka rynkowego, wprowadzonych niniejszym rozporządzeniem delegowanym. Wobec powyższego należy odroczyć termin rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia delegowanego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 325e wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

wszystkie pozycje w instrumentach cechujących się opcjonalnością podlegają wymogom w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), z tytułu ryzyk innych niż egzotyczne instrumenty bazowe instrumentów, o których mowa w art. 325u ust. 2 lit. a);

b)

wszystkie pozycje w instrumentach pozbawionych opcjonalności podlegają wymogom w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a), z tytułu ryzyk innych niż egzotyczne instrumenty bazowe instrumentów, o których mowa w art. 325u ust. 2 lit. a).”;

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. b) instytucja może podjąć decyzję o objęciu wszystkich pozycji w instrumentach pozbawionych opcjonalności wymogami w zakresie funduszy własnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c).

Instytucja, która podejmie decyzję o stosowaniu podejścia, o którym mowa w akapicie pierwszym, powiadamia o tym właściwy organ co najmniej trzy miesiące przed pierwszym zastosowaniem. Po upływie tych trzech miesięcy i pod warunkiem że właściwy organ nie wyraził sprzeciwu, instytucja może stosować przedmiotowe podejście, dopóki właściwy organ nie poinformuje tej instytucji, że nie może już tego robić.

Instytucja, która chce zaprzestać stosowania podejścia, o którym mowa w akapicie pierwszym, powiadamia o tym właściwy organ co najmniej trzy miesiące przed zaprzestaniem stosowania tego podejścia. Instytucja może zaprzestać stosowania przedmiotowego podejścia, chyba że właściwy organ wyrazi sprzeciw we wspomnianym terminie trzech miesięcy.”;

2)

art. 325g otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 325g

Wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia

1.   Instytucje przeprowadzają obliczenia określone w ust. 2 w odniesieniu do każdego czynnika ryzyka instrumentów, który podlega wymogowi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, z wyjątkiem czynników ryzyka, o których mowa w ust. 3.

Dla danego czynnika ryzyka instytucje przeprowadzają wspomniane obliczenia w kwocie netto w odniesieniu do wszystkich pozycji w instrumentach podlegających wymogowi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, które obejmują ten czynnik ryzyka.

2.   Dla danego czynnika ryzyka k zawartego w instrumencie lub instrumentach, o których mowa w ust. 1, instytucje obliczają wznoszącą pozycję netto ryzyka zakrzywienia dla tego czynnika ryzyka () oraz opadającą pozycję netto ryzyka zakrzywienia dla tego czynnika ryzyka () w następujący sposób:

Image 1

Image 2

Image 3

Image 4

gdzie:

i

=

indeks oznaczający wszystkie pozycje w instrumentach, o których mowa w ust. 1, przy uwzględnieniu czynnika ryzyka k;

xk

=

the current value of risk factor k;

Vi (xk )

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o bieżącą wartość czynnika ryzyka k;

Image 5

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o wzrost wartości czynnika ryzyka k;

Image 6

=

wartość instrumentu i oszacowana zgodnie z modelem wyceny stosowanym przez instytucję w oparciu o spadek wartości czynnika ryzyka k;

Image 7

=

waga ryzyka mająca zastosowanie do czynnika ryzyka k ustalona zgodnie z sekcją 6;

sik

=

wskaźnik wrażliwości delta instrumentu i dla czynnika ryzyka k obliczony zgodnie z art. 325r.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w odniesieniu do krzywych czynników ryzyka, które należą do klasy ryzyka ogólnego stopy procentowej (GIRR), klasy ryzyka spreadu kredytowego (CSR) oraz klasy ryzyka cen towarów, instytucje przeprowadzają obliczenia określone w ust. 6 na poziomie całej krzywej, a nie na poziomie poszczególnych czynników ryzyka, które znajdują się na tej krzywej.

Na potrzeby obliczeń, o których mowa w ust. 2, gdzie xk oznacza krzywą czynników ryzyka przypisanych do klasy ryzyka ogólnego stopy procentowej, klasy ryzyka spreadu kredytowego oraz klasy ryzyka cen towarów, sik stanowi sumę wskaźników wrażliwości delta na czynnik ryzyka krzywej w odniesieniu do wszystkich terminów zapadalności na tej krzywej.

4.   Aby ustalić wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia na poziomie koszyka, instytucje sumują – zgodnie z poniższym wzorem – wznoszące i opadające pozycje netto ryzyka zakrzywienia, które obliczono zgodnie z ust. 2, dla wszystkich czynników ryzyka przypisanych do tego koszyka zgodnie z sekcją 3 podsekcja 1:

Image 8

gdzie:

b

=

indeks oznaczający koszyk danej klasy ryzyka;

Kb

=

wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka b;

;

;

;

pkl

=

korelacje zachodzące w obrębie koszyka między czynnikami ryzyka kl zgodnie z sekcją 6;

k, l

=

indeksy oznaczające wszystkie czynniki ryzyka instrumentów, o których mowa w ust. 1 i które przypisano do koszyka b;

(

Image 9

)

=

wznosząca pozycja netto ryzyka zakrzywienia;

(

Image 10

)

=

opadająca pozycja netto ryzyka zakrzywienia;

5.   W drodze odstępstwa od ust. 4 na potrzeby wymogów w zakresie funduszy własnych na poziomie koszyka z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka 18 w art. 325ah, koszyka 18 w art. 325ak, koszyka 25 w art. 325am i koszyka 11 w art. 325ap stosuje się następujący wzór:

Image 11

6.   Instytucje obliczają wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia dla klasy ryzyka (RCCR), sumując wszystkie wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia na poziomie koszyka w danej klasie ryzyka w następujący sposób:

Image 12

gdzie:

b, c

=

indeksy oznaczające wszystkie koszyki danej klasy ryzyka odpowiadającej instrumentom, o których mowa w ust. 1;

Kb

=

wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia w odniesieniu do koszyka b;

;

;

γbc

=

korelacje międzykoszykowe zachodzące między koszykami bc, jak określono w sekcji 6.

7.   Wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia stanowi sumę wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia dla klasy ryzyka obliczonych zgodnie ust. 6 w odniesieniu do wszystkich klas ryzyka, do których należy co najmniej jeden czynnik ryzyka instrumentów, o których mowa w ust. 1.”;

3)

art. 325h ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

scenariuszowi »niskich korelacji«, w ramach którego parametry korelacji ρkl i γbc określone w sekcji 6 zostają odpowiednio zastąpione przez

Image 13

i

Image 14

.”;

4)

art. 325i i art. 325j otrzymują brzmienie:

„Artykuł 325i

Sposób traktowania instrumentów indeksowych i innych instrumentów o wielu bazach

1.   Instytucje stosują metodę pełnego przeglądu w odniesieniu do instrumentów indeksowych i innych instrumentów o wielu bazach zgodnie z następującymi zasadami:

a)

do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia instytucje uznają, że utrzymują indywidualne pozycje bezpośrednio w bazowych składnikach indeksu lub instrumentów o wielu bazach, z wyjątkiem pozycji w indeksie włączonej do ACTP, dla której obliczają pojedynczy wskaźnik wrażliwości względem indeksu;

b)

instytucje mogą kompensować wskaźniki wrażliwości dla czynnika ryzyka danego składnika instrumentu indeksowego lub innego instrumentu o wielu bazach wskaźnikami wrażliwości dla tego samego czynnika ryzyka tego samego składnika instrumentu jednopodmiotowego, z wyjątkiem pozycji włączonych do ACTP;

c)

do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka vega instytucje mogą albo uznać, że bezpośrednio utrzymują indywidualne pozycje w bazowych składnikach indeksu lub innego instrumentu o wielu bazach, albo obliczyć pojedynczy wskaźnik wrażliwości względem bazy tego instrumentu. W tym drugim przypadku instytucje przypisują pojedynczy wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka zgodnie z sekcją 6 podsekcja 1 w następujący sposób:

(i)

jeżeli po uwzględnieniu wag danego indeksu ponad 75 % składników w danym indeksie byłoby przyporządkowane do tego samego koszyka, instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do tego koszyka i traktują go jako jednopodmiotowy wskaźnik wrażliwości w tym koszyku;

(ii)

we wszystkich innych przypadkach instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka indeksów.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) instytucje mogą obliczyć pojedynczy wskaźnik wrażliwości na pozycję w notowanym indeksie akcji lub indeksie kredytowym do celów obliczenia wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia pod warunkiem że notowany indeks akcji lub indeks kredytowy spełnia warunki określone w ust. 3. W takim przypadku instytucje przypisują pojedynczy wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka zgodnie z sekcją 6 podsekcja 1 w następujący sposób:

a)

jeżeli po uwzględnieniu wag danego notowanego indeksu ponad 75 % składników w danym notowanym indeksie byłoby przyporządkowane do tego samego koszyka, przypisuje się ten wskaźnik wrażliwości do tego koszyka i traktuje się go jako jednopodmiotowy wskaźnik wrażliwości w tym koszyku;

b)

we wszystkich innych przypadkach instytucje przypisują wskaźnik wrażliwości do odpowiedniego koszyka notowanych indeksów.

3.   Instytucje mogą stosować metodę określoną w ust. 2 w odniesieniu do instrumentów dotyczących notowanego indeksu akcji lub indeksu kredytowego w przypadku spełnienia wszystkich poniższych warunków:

a)

znane są składniki notowanego indeksu oraz odpowiadające im wagi w danym indeksie;

b)

notowany indeks zawiera co najmniej 20 składników;

c)

żaden pojedynczy składnik zawarty w notowanym indeksie nie stanowi ponad 25 % całkowitej kapitalizacji rynkowej danego indeksu;

d)

żaden zbiór, na który składa się jedna dziesiąta całkowitej liczby składników notowanego indeksu, w zaokrągleniu do kolejnej liczby całkowitej, nie stanowi ponad 60 % całkowitej kapitalizacji rynkowej danego indeksu;

e)

całkowita kapitalizacja rynkowa wszystkich składników notowanego indeksu wynosi nie mniej niż 40 mld EUR.

4.   Instytucja stosuje, w sposób spójny w długim okresie, jedynie metodę określoną w ust. 1 lub metodę określoną w ust. 2 w odniesieniu do wszystkich instrumentów dotyczących notowanego indeksu akcji lub indeksu kredytowego, który spełnia kryteria określone w ust. 3. Dana instytucja musi uzyskać uprzednie zezwolenie od właściwego organu zanim przejdzie z jednej metody na drugą.

5.   W odniesieniu do indeksu lub instrumentu o wielu bazach dane wejściowe dotyczące wskaźników wrażliwości stosowane do obliczania ryzyka delta i ryzyka zakrzywienia muszą być spójne, niezależnie od metod stosowanych w odniesieniu do danego instrumentu.

6.   Indeks lub instrument o wielu bazach obciążony innymi rodzajami ryzyka rezydualnego, o którym mowa w art. 325u ust. 5, jest przedmiotem narzutu z tytułu ryzyka rezydualnego, o którym mowa w sekcji 4.

Artykuł 325j

Sposób traktowania przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania

1.   Instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego dla pozycji w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, stosując jedną z następujących metod:

a)

jeżeli instytucja jest w stanie uzyskać wystarczające informacje na temat poszczególnych ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego dla pozycji tego przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania poprzez potraktowanie pozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, tak jakby pozycje te były bezpośrednio w posiadaniu instytucji;

b)

jeżeli instytucja nie jest w stanie uzyskać wystarczających informacji na temat poszczególnych ekspozycji bazowych przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, natomiast instytucja zna zakres uprawnień przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania i możliwe jest uzyskanie codziennych notowań jednostek przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego dla pozycji danego przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania, stosując jedną z następujących metod:

(i)

instytucja może uznać pozycję w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania za pojedynczą pozycję kapitałową przypisaną do koszyka »pozostałe sektory« w art. 325ap ust. 1 tabela 8;

(ii)

za zgodą właściwego organu instytucja może obliczyć wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka rynkowego dla przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w granicach pułapów określonych w zakresie uprawnień przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania oraz w odpowiednich przepisach prawa;

c)

jeżeli instytucja nie spełnia warunków określonych w lit. a) ani w lit. b), instytucja przypisuje przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania do portfela niehandlowego.

Instytucja stosująca jedną z metod określonych w lit. b) stosuje wymóg w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka niewykonania zobowiązania określony w sekcji 5 niniejszego rozdziału oraz narzut z tytułu ryzyka rezydualnego określony w sekcji 4 niniejszego rozdziału w przypadku, gdy z zakresu uprawnień przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania wynika, że niektóre ekspozycje w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania podlegają tym wymogom w zakresie funduszy własnych.

Instytucja stosująca metodę określoną w lit. b) ppkt (ii) może obliczać wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta oraz wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka korekty wyceny kredytowej pozycji przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w instrumentach pochodnych przy użyciu metody uproszczonej określonej w art. 132a ust. 3.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli instytucja posiada pozycję w przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, które odwzorowuje indeks odniesienia, tak że na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy różnica w zwrocie w ujęciu rocznym między przedsiębiorstwem zbiorowego inwestowania a odwzorowywanym indeksem odniesienia kształtuje się na poziomie poniżej 1 % w wartościach bezwzględnych, z pominięciem opłat i prowizji, instytucja może traktować tę pozycję jako pozycję w odwzorowywanym indeksie odniesienia. Instytucja sprawdza zgodność z tym wymogiem w momencie otworzenia pozycji przez instytucję, a następnie co najmniej raz w roku.

Jeżeli jednak dane za ostatnie 12 miesięcy nie są w pełni dostępne, instytucja może, za zgodą właściwego organu, któremu podlega, wykorzystać różnicę w wysokości zwrotu w ujęciu rocznym za okres krótszy niż 12 miesięcy.

3.   Instytucja może zastosować połączenie metod, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c), w odniesieniu do swoich pozycji w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania. Instytucja stosuje jednak tylko jedną z tych metod w odniesieniu do wszystkich pozycji w tym samym przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania.

4.   Do celów ust. 1 lit. b) instytucja przeprowadza obliczenia zgodnie z następującymi przepisami:

a)

do celów obliczania wymogu w zakresie funduszy własnych według metody opartej na wskaźnikach wrażliwości określonej w sekcji 2 niniejszego rozdziału przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności zajmuje pozycję – w największym zakresie dozwolonym na podstawie jego uprawnień lub odpowiednich przepisów prawa – w ekspozycjach, które wiążą się z najwyższymi wymogami w zakresie funduszy własnych określonymi w tej sekcji, następnie zaś kontynuuje zajmowanie pozycji w porządku malejącym aż do osiągnięcia maksymalnego łącznego limitu strat;

b)

do celów obliczania wymogów w zakresie funduszy dla ryzyka niewykonania zobowiązania określonych w sekcji 5 niniejszego rozdziału przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w pierwszej kolejności zajmuje pozycję – w największym zakresie dozwolonym na podstawie jego uprawnień lub odpowiednich przepisów prawa – w ekspozycjach, które wiążą się z najwyższymi wymogami w zakresie funduszy własnych określonymi w tej sekcji, następnie zaś kontynuuje zajmowanie pozycji w porządku malejącym aż do osiągnięcia maksymalnego łącznego limitu strat;

c)

przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania stosuje, w stosownych przypadkach, dźwignię finansową w największym zakresie dozwolonym na podstawie jego uprawnień lub odpowiednich przepisów prawa.

Wymogi w zakresie funduszy własnych dla wszystkich pozycji w tym samym przedsiębiorstwie zbiorowego inwestowania, w odniesieniu do których stosuje się obliczenia, o których mowa w akapicie pierwszym, oblicza się niezależnie jako oddzielny portfel, stosując metodę określoną w niniejszym rozdziale.

5.   Instytucja może stosować metody, o których mowa w ust. 1 lit. a) lub b), tylko wówczas, gdy przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania spełnia wszystkie warunki określone w art. 132 ust. 3 i art. 132 ust. 4 lit. a).”;

5)

w art. 325q wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Czynnikami ryzyka walutowego delta, które mają stosować instytucje w odniesieniu do instrumentów wrażliwych na kurs walutowy, są wszystkie natychmiastowe kursy wymiany między walutą, w której instrument jest denominowany, a walutą sprawozdawczą instytucji lub walutą bazową instytucji, w przypadku gdy instytucja stosuje walutę bazową zgodnie z ust. 7. Istnieje jeden koszyk na parę walutową zawierający pojedynczy czynnik ryzyka i pojedynczy wskaźnik wrażliwości netto.”;

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Czynnikami ryzyka walutowego zakrzywienia, które mają stosować instytucje do instrumentów bazowych wrażliwych na kurs walutowy, są czynniki ryzyka walutowego delta, o których mowa w ust. 1.”;

c)

dodaje się ust. 5, 6 i 7 w brzmieniu:

„5.   Jeżeli kurs wymiany walut będący podstawą instrumentu i, który podlega wymogom w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, nie odnosi się ani do waluty sprawozdawczej instytucji, ani do waluty bazowej instytucji, instytucja może podzielić przez 1,5 odpowiednie składniki określone w art. 325g ust. 2, dla których wartość xk stanowi czynnik ryzyka walutowego między jedną z dwóch walut instrumentu bazowego i, stosownie do przypadku, walutą sprawozdawczą instytucji lub walutą bazową instytucji.

6.   Za zgodą właściwego organu instytucja może konsekwentnie dzielić przez 1,5 składniki określone w art. 325g ust. 2 w odniesieniu do wszystkich czynników ryzyka walutowego instrumentów walutowych, które podlegają wymogowi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka zakrzywienia, o ile wszelkie czynniki ryzyka walutowego oparte na walucie sprawozdawczej danej instytucji lub, w stosownych przypadkach, jej walucie bazowej, które uwzględniono w obliczeniach tych składników, podlegają jednoczesnemu przesunięciu.

7.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 3 instytucja, za zgodą właściwego organu, może zastąpić swoją walutę sprawozdawczą inną walutą (»waluta bazowa«) we wszystkich natychmiastowych kursach wymiany w celu wyrażenia czynników ryzyka walutowego delta i zakrzywienia, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:

a)

instytucja używa tylko jednej waluty bazowej;

b)

instytucja stosuje walutę bazową konsekwentnie do wszystkich swoich pozycji zaliczanych do portfela handlowego i portfela niehandlowego;

c)

instytucja wykazała w sposób zadowalający właściwy organ, że:

(i)

stosowanie wybranej waluty bazowej zapewnia odpowiednią reprezentację ryzyka dla pozycji instytucji narażonych na ryzyko walutowe;

(ii)

wybór waluty bazowej jest spójny ze sposobem wewnętrznego zarządzania przez instytucję danymi rodzajami ryzyka walutowego;

(iii)

wybór waluty bazowej nie wynika wyłącznie z chęci ograniczenia wymogów w zakresie funduszy własnych instytucji;

d)

instytucja uwzględnia ryzyko związane z przeliczeniem kwoty w walucie sprawozdawczej na kwotę w walucie bazowej.

Instytucja, która uzyskała zezwolenie na stosowanie waluty bazowej, jak określono w akapicie pierwszym, przelicza powstałe w ten sposób wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka walutowego na walutę sprawozdawczą przy zastosowaniu obowiązującego natychmiastowego kursu wymiany między walutą bazową a walutą sprawozdawczą.”;

6)

art. 325ae ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   W odniesieniu do walut nieuwzględnionych w podkategorii walut o największej płynności, o której mowa w art. 325bd ust. 7 lit. b), wagi ryzyka wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka stóp wolnych od ryzyka przedstawiają się następująco:

Tabela 3

Koszyk

Termin zapadalności

Waga ryzyka

1

0,25 roku

1,7 %

2

0,5 roku

1,7 %

3

1 rok

1,6 %

4

2 lata

1,3 %

5

3 lata

1,2 %

6

5 lat

1,1 %

7

10 lat

1,1 %

8

15 lat

1,1 %

9

20 lat

1,1 %

10

30 lat

1,1 %

2.   Instytucje stosują wagę ryzyka równą 1,6 % wobec wszystkich wskaźników wrażliwości na inflację oraz czynników ryzyka bazy walutowej.”;

7)

w art. 325ah ust. 1 tabela 4 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 4

Numer koszyka

Jakość kredytowa

Sektor

Waga ryzyka

1

Wszystkie

Rząd centralny, w tym banki centralne, państw członkowskich

0,5 %

2

Stopień jakości kredytowej 1–3

Rząd centralny, w tym banki centralne, państwa trzeciego, wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 117 ust. 2 lub art. 118

0,5 %

3

Władze regionalne lub lokalne i podmioty sektora publicznego

1,0 %

4

Podmioty sektora finansowego, w tym instytucje kredytowe zarejestrowane lub utworzone przez rząd centralny, samorząd regionalny lub władze lokalne, i podmioty udzielające kredytów preferencyjnych

5,0 %

5

Materiały podstawowe, energia, przemysł, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

3,0 %

6

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca

3,0 %

7

Technologia, telekomunikacja

2,0 %

8

Ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna, działalność profesjonalna i techniczna

1,5 %

9

 

Obligacje zabezpieczone emitowane przez instytucje kredytowe z siedzibą w państwach członkowskich

1,0 %

10

Stopień jakości kredytowej 1

Obligacje zabezpieczone emitowane przez instytucje kredytowe w państwach trzecich

1,5 %

Stopień jakości kredytowej 2–3

2,5 %

11

Stopień jakości kredytowej 4–6 i bez ratingu

Rząd centralny, w tym banki centralne, państwa trzeciego, wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 117 ust. 2 lub art. 118

2 %

12

Władze regionalne lub lokalne i podmioty sektora publicznego

4,0 %

13

Podmioty sektora finansowego, w tym instytucje kredytowe zarejestrowane lub utworzone przez rząd centralny, samorząd regionalny lub władze lokalne, i podmioty udzielające kredytów preferencyjnych

12,0 %

14

Materiały podstawowe, energia, przemysł, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

7,0 %

15

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca

8,5 %

16

Technologia, telekomunikacja

5,5 %

17

Ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna, działalność profesjonalna i techniczna

5,0 %

18

Pozostałe sektory

12,0 %

19

Indeksy kredytowe notowane na giełdzie, których poszczególne elementy składowe są w większości na poziomie klasy inwestycyjnej

1,5 %

20

Indeksy kredytowe notowane na giełdzie, których poszczególne elementy składowe w większości nie są na poziomie klasy inwestycyjnej lub nie posiadają ratingu

5 %”

8)

w art. 325aj tabela 5 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 5

Koszyk

1, 2 i 11

3 i 12

4 i 13

5 i 14

6 i 15

7 i 16

8 i 17

9 i 10

18

19

20

1, 2 i 11

 

75 %

10 %

20 %

25 %

20 %

15 %

10 %

0 %

45 %

45 %

3 i 12

 

 

5 %

15 %

20 %

15 %

10 %

10 %

0 %

45 %

45 %

4 i 13

 

 

 

5 %

15 %

20 %

5 %

20 %

0 %

45 %

45 %

5 i 14

 

 

 

 

20 %

25 %

5 %

5 %

0 %

45 %

45 %

6 i 15

 

 

 

 

 

25 %

5 %

15 %

0 %

45 %

45 %

7 i 16

 

 

 

 

 

 

5 %

20 %

0 %

45 %

45 %

8 i 17

 

 

 

 

 

 

 

5 %

0 %

45 %

45 %

9 i 10

 

 

 

 

 

 

 

 

0 %

45 %

45 %

18

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 %

0 %

19

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

75 %

20”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

9)

w art. 325ak tabela 6 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 6

Numer koszyka

Jakość kredytowa

Sektor

Waga ryzyka

1

Wszystkie

Rząd centralny, w tym banki centralne, państw członkowskich

4,0 %

2

Stopień jakości kredytowej 1–3

Rząd centralny, w tym banki centralne, państwa trzeciego, wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 117 ust. 2 lub art. 118

4,0 %

3

Władze regionalne lub lokalne i podmioty sektora publicznego

4,0 %

4

Podmioty sektora finansowego, w tym instytucje kredytowe zarejestrowane lub utworzone przez rząd centralny, samorząd regionalny lub władze lokalne, i podmioty udzielające kredytów preferencyjnych

8,0 %

5

Materiały podstawowe, energia, przemysł, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

5,0 %

6

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca

4,0 %

7

Technologia, telekomunikacja

3,0 %

8

Ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna, działalność profesjonalna i techniczna

2,0 %

9

Obligacje zabezpieczone emitowane przez instytucje kredytowe z siedzibą w państwach członkowskich

3,0 %

10

Obligacje zabezpieczone emitowane przez instytucje kredytowe w państwach trzecich

6,0 %

11

Stopień jakości kredytowej 4–6 i bez ratingu

Rząd centralny, w tym banki centralne, państwa trzeciego, wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 117 ust. 2 lub art. 118

13,0 %

12

Władze regionalne lub lokalne i podmioty sektora publicznego

13,0 %

13

Podmioty sektora finansowego, w tym instytucje kredytowe zarejestrowane lub utworzone przez rząd centralny, samorząd regionalny lub władze lokalne, i podmioty udzielające kredytów preferencyjnych

16,0 %

14

Materiały podstawowe, energia, przemysł, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

10,0 %

15

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca

12,0 %

16

Technologia, telekomunikacja

12,0 %

17

Ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna, działalność profesjonalna i techniczna

12,0 %

18

Pozostałe sektory

13,0 %”

10)

w art. 325am ust. 1 tabela 7 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 7

Numer koszyka

Jakość kredytowa

Sektor

Waga ryzyka

1

Pozycja uprzywilejowana i stopień jakości kredytowej 1–3

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych pierwszorzędnej jakości

0,9 %

2

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych o średnim ratingu

1,5 %

3

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych subprime

2,0 %

4

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami komercyjnych kredytów hipotecznych

2,0 %

5

Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami (papiery typu ABS) – kredyty studenckie

0,8 %

6

Papiery typu ABS – karty kredytowe

1,2 %

7

Papiery typu ABS – kredyty samochodowe

1,2 %

8

Obligacje zabezpieczone kredytem (instrumenty typu CLO) niewłączone do ACTP

1,4 %

9

Pozycja inna niż uprzywilejowana i stopień jakości kredytowej 1–3

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych pierwszorzędnej jakości

1,125 %

10

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych o średnim ratingu

1,875 %

11

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych subprime

2,5 %

12

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami komercyjnych kredytów hipotecznych

2,5 %

13

Papiery typu ABS – kredyty studenckie

1 %

14

Papiery typu ABS – karty kredytowe

1,5 %

15

Papiery typu ABS – kredyty samochodowe

1,5 %

16

Instrumenty typu CLO niewłączone do ACTP

1,75 %

17

Stopień jakości kredytowej 4–6 i bez ratingu

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych pierwszorzędnej jakości

1,575 %

18

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych o średnim ratingu

2,625 %

19

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami mieszkaniowych kredytów hipotecznych subprime

3,5 %

20

Papiery wartościowe zabezpieczone spłatami komercyjnych kredytów hipotecznych

3,5 %

21

Papiery typu ABS – kredyty studenckie

1,4 %

22

Papiery typu ABS – karty kredytowe

2,1 %

23

Papiery typu ABS – kredyty samochodowe

2,1 %

24

Instrumenty typu CLO niewłączone do ACTP

2,45 %

25

Pozostałe sektory

3,5 %”

11)

w art. 325ap ust. 1 tabela 8 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 8

Numer koszyka

Kapitalizacja rynkowa

Gospodarka

Sektor

Waga ryzyka dotycząca ceny kasowej akcji

Waga ryzyka dotycząca stopy repo akcji

1

Duża

Wschodząca gospodarka rynkowa

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca, ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna

55 %

0,55 %

2

Telekomunikacja, przemysł

60 %

0,60 %

3

Materiały podstawowe, energia, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

45 %

0,45 %

4

Instytucje finansowe, w tym instytucje finansowe wspierane przez rząd, działalność związana z obsługą rynku nieruchomości, technologia

55 %

0,55 %

5

Gospodarka zaawansowana

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca, ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna

30 %

0,30 %

6

Telekomunikacja, przemysł

35 %

0,35 %

7

Materiały podstawowe, energia, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

40 %

0,40 %

8

Instytucje finansowe, w tym instytucje finansowe wspierane przez rząd, działalność związana z obsługą rynku nieruchomości, technologia

50 %

0,50 %

9

Mała

Wschodząca gospodarka rynkowa

Wszystkie sektory opisane w koszykach nr 1, 2, 3 i 4

70 %

0,70 %

10

Gospodarka zaawansowana

Wszystkie sektory opisane w koszykach nr 5, 6, 7 i 8

50 %

0,50 %

11

Pozostałe sektory

70 %

0,70 %

12

Duża kapitalizacja rynkowa, indeksy gospodarki zaawansowanej

15 %

0,15 %

13

Pozostałe indeksy

25 %

0,25 %”

12)

w art. 325aq wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Parametr korelacji ryzyka delta ρκl między dwoma wskaźnikami wrażliwości WS k oraz WS l w ramach tego samego koszyka ustala się na poziomie 99,90 %, w przypadku gdy jeden wskaźnik dotyczy wrażliwości na cenę kasową akcji, a drugi – wrażliwości na stopę repo akcji, i jeżeli oba wskaźniki wrażliwości dotyczą tego samego podmiotu emitującego akcje.”;

b)

w ust. 2 dodaje się lit. e) w brzmieniu:

„e)

80 % między dwoma wskaźnikami wrażliwości w ramach tego samego koszyka, jeżeli jednym z dwóch koszyków jest koszyk indeksów (koszyk nr 12 lub 13).”;

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Parametr korelacji ρkl między dwoma wskaźnikami wrażliwości WSk oraz WSl na stopy repo akcji w ramach tego samego koszyka ustala się zgodnie z ust. 2 lit. a)–d).”;

13)

art. 325ar i art. 325as otrzymują brzmienie:

„Artykuł 325ar

Korelacje zachodzące pomiędzy koszykami w odniesieniu do ryzyka cen akcji

Parametr korelacji γbc stosuje się do agregacji wskaźników wrażliwości między odrębnymi koszykami.

Parametr ten określa się względem koszyków wymienionych w tabeli 8 w art. 325ap w następujący sposób:

a)

15 %, jeżeli oba koszyki to koszyki o numerze od 1 do 10;

b)

0 %, jeżeli jednym z dwóch koszyków jest koszyk nr 11;

c)

75 %, jeżeli oba koszyki to koszyki o numerze 12 i 13;

d)

45 % w innych przypadkach.

Artykuł 325as

Wagi ryzyka dla ryzyka cen towarów

Wagi ryzyka w odniesieniu do wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka cen towarów są następujące:

Tabela 9

Numer koszyka

Nazwa koszyka

Waga ryzyka

1

Energia – stałe substancje palne

30 %

2

Energia – płynne substancje palne

35 %

3

Energia – handel energią elektryczną i węglem

60 %

4

Fracht

80 %

5

Metale – nieszlachetne

40 %

6

Lotne substancje palne

45 %

7

Metale szlachetne (w tym złoto)

20 %

8

Zboża i nasiona oleiste

35 %

9

Produkty zwierzęce i mleczne

25 %

10

Produkty nietrwałe i inne towary rolne

35 %

11

Inne towary

50 %”

14)

art. 325av ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Do wszystkich wskaźników wrażliwości na czynniki ryzyka walutowego stosuje się wagę ryzyka na poziomie 15 %.”;

15)

w art. 325ax ust. 3 tabela 11 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 11

Klasa ryzyka

LHklasa ryzyka

Waga ryzyka

Ryzyko ogólne stopy procentowej

60

100 %

Pozycje niestanowiące sekurytyzacji ryzyka spreadu kredytowego

120

100 %

Sekurytyzacje ryzyka spreadu kredytowego (włączone do ACTP)

120

100 %

Sekurytyzacje ryzyka spreadu kredytowego (niewłączone do ACTP)

120

100 %

Akcje (duża kapitalizacja i indeksy)

20

77,78 %

Akcje (mała kapitalizacja i pozostałe sektory)

60

100 %

Ceny towarów

120

100 %

Kurs walutowy

40

100 %”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 30 września 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 grudnia 2019 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca


(1)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

(2)  Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego, „Minimum capital requirements for market risk” [„Minimalne wymogi kapitałowe z tytułu ryzyka rynkowego”]. Publikacja ta jest dostępna na stronie internetowej Banku Rozrachunków Międzynarodowych (www.bis.org).