13.4.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 125/52


DECYZJA RADY (UE) 2021/592

z dnia 7 kwietnia 2021 r.

w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie chloropiryfosu do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 14 października 2004 r. Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwaną dalej „konwencją”) decyzją Rady 2006/507/WE (1).

(2)

Jako strona konwencji Unia może przedkładać wnioski dotyczące poprawek do załączników do konwencji. Załącznik A do konwencji zawiera wykaz substancji chemicznych, które mają zostać wyeliminowane.

(3)

Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów, a także biorąc pod uwagę kryteria kwalifikacyjne zawarte w załączniku D do konwencji, chloropiryfos wykazuje cechy trwałego zanieczyszczenia organicznego.

(4)

Chloropiryfos nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (2), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu ani na stosowanie w Unii w środkach ochrony roślin. Chloropiryfos nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (3), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu ani na stosowanie w Unii w produktach biobójczych. Ponadto chloropiryfos nie jest zarejestrowany do żadnych innych zastosowań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (4), w związku z czym nie może być produkowany ani wprowadzany do obrotu w Unii do takich innych zastosowań w ilości 1 tony lub więcej rocznie na producenta lub importera.

(5)

Chociaż chloropiryfos jest stopniowo wycofywany w Unii, wydaje się, że nadal jest on stosowany jako pestycyd i rozpraszany w środowisku poza Unią. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia chloropiryfosu w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na poziomie krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi. Niezbędne są zatem szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

(6)

W związku z tym Unia powinna przedłożyć Sekretariatowi konwencji wniosek o włączenie chloropiryfosu do załącznika A do konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Unia przedkłada wniosek o włączenie chloropiryfosu (nr CAS: 2921-88-2, nr WE 220-864-4) do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych.

Komisja przekazuje do Sekretariatu konwencji, w imieniu Unii, wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, wraz z wszelkimi informacjami wymaganymi zgodnie z załącznikiem D do konwencji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 kwietnia 2021 r.

W imieniu Rady

A.P. ZACARIAS

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).