25.7.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 197/2


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1259

z dnia 24 lipca 2019 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Poprzednie dochodzenia i obowiązujące środki

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 430/2013 (2) nałożono ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem Nomenklatury scalonej („CN”) ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) oraz ex 7307 19 90 (kod TARIC 7307199010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) i Tajlandii („obecnie obowiązujące środki”). Wysokość cła wahała się od 14,9 % do 57,8 %, w zależności od poziomu usuwającego dumping.

(2)

W dniu 12 czerwca 2013 r. chiński producent eksportujący Jinan Meide Castings Co., Ltd, złożył w Sądzie Unii Europejskiej wniosek o stwierdzenie nieważności rozporządzenia (UE) nr 430/2013 w takim zakresie, w jakim miało ono do niego zastosowanie. W dniu 30 czerwca 2016 r. Sąd wydał wyrok, w którym uznał, że doszło do naruszenia prawa do obrony przysługującego spółce Jinan Meide, i stwierdził nieważność zaskarżonego rozporządzenia w zakresie, w jakim nakładało ono cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide.

(3)

W następstwie powyższego wyroku Komisja Europejska („Komisja”) ponownie otworzyła dochodzenie antydumpingowe dotyczące wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, w drodze zawiadomienia (3) z dnia 28 października 2016 r.

(4)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1146 (4) z dnia 28 czerwca 2017 r. Komisja ponownie nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 39,2 % na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL, wytwarzanych przez spółkę Jinan Meide Castings Co., Ltd.

(5)

W dniu 25 listopada 2015 r. Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy na wniosek spółki Metpro Limited dotyczący określonych typów gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL i Tajlandii, aby ustalić, czy były one objęte zakresem obowiązujących środków antydumpingowych. Po wycofaniu wniosku przez wnioskodawcę Komisja zakończyła ten częściowy przegląd okresowy w dniu 18 lipca 2016 r., wydając decyzję wykonawczą (UE) 2016/1176 (5).

(6)

W dniu 23 maja 2017 r. Komisja wszczęła częściowy przegląd okresowy na wniosek spółki Hebei Yulong Casting Co., Ltd, dotyczący określonych typów gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z ChRL i Tajlandii, aby ustalić, czy są one objęte zakresem obowiązujących środków antydumpingowych. Po wycofaniu wniosku przez wnioskodawcę Komisja zakończyła ten częściowy przegląd okresowy w dniu 11 stycznia 2018 r., wydając decyzję wykonawczą (UE) 2018/52 (6).

(7)

W dniu 12 lipca 2018 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że łączniki wykonane z żeliwa sferoidalnego nie odpowiadają definicji wyrobów „odlewanych z żeliwa ciągliwego” ustanowionej w podpozycji CN 7307 19 10. Trybunał stwierdził, że łączniki wykonane z żeliwa sferoidalnego muszą być klasyfikowane do podpozycji CN 7307 19 90 (podobnie jak inne wyroby z pozostałych rodzajów żeliwa). W dniu 14 lutego 2019 r. Komisja opublikowała rozporządzenie (UE) 2019/262 (7) zmieniające odesłania do kodów TARIC, aby dostosować je do ustaleń Trybunału. Ponieważ środki antydumpingowe wprowadza się zgodnie z definicją produktu, niezależnie od klasyfikacji taryfowej, przedmiotowa zmiana nie wywarła żadnego wpływu na zakresu produktu objętego obowiązującymi środkami.

1.2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

(8)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (8) obowiązujących środków antydumpingowych Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu („wniosek”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(9)

Wniosek został złożony w dniu 13 lutego 2018 r. przez Komitet Ochrony Łączników Rur lub Przewodów Rurowych, Odlewanych z Żeliwa Ciągliwego, Unii Europejskiej („wnioskodawca”). Wnioskodawca reprezentuje ponad 95 % całkowitej produkcji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, w Unii.

(10)

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

1.3.   Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia

(11)

Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, i w dniu 8 maja 2018 r. opublikowała zawiadomienie o wszczęciu przeglądu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej („zawiadomienie o wszczęciu”) (9).

1.4.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

(12)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu objęło okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 31 marca 2018 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

(13)

Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

1.5.   Zainteresowane strony

(14)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawców, znanych producentów unijnych, znanych producentów, władze ChRL i Tajlandii, znanych importerów, dostawców i użytkowników oraz zainteresowane przedsiębiorstwa handlowe o wszczęciu dochodzenia, a także zaprosiła ich do współpracy w toku tego dochodzenia.

(15)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Żadna z zainteresowanych stron nie wystąpiła z wnioskiem o przesłuchanie.

1.6.   Kontrola wyrywkowa

(16)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

1.6.1.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(17)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych.

(18)

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży produktu podobnego w 2017 r., która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.

(19)

Wspomniana próba obejmowała trzech producentów unijnych. Producenci unijni objęci próbą stanowili ponad 70 % całkowitej szacunkowej wielkości sprzedaży Unii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag w sprawie tej wstępnej próby. Nie otrzymano żadnych uwag. W związku z tym Komisja stwierdziła, że próba była reprezentatywna dla przemysłu Unii.

1.6.2.   Kontrola wyrywkowa importerów

(20)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Siedmiu importerów niepowiązanych przekazało wymagane informacje.

(21)

Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży produktu objętego przeglądem w 2017 r., która mogła zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie.

(22)

Wspomniana próba obejmowała trzech unijnych importerów. Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących dobranej próby. W związku z tym Komisja stwierdziła, że próba była reprezentatywna dla unijnych importerów.

1.6.3.   Kontrola wyrywkowa producentów w ChRL

(23)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów w ChRL do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(24)

Dwóch producentów z ChRL przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Ze względu na niewielką liczbę producentów współpracujących Komisja postanowiła, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.

1.6.4.   Kontrola wyrywkowa producentów w Tajlandii

(25)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja wezwała wszystkich znanych producentów w Tajlandii do udzielenia informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Królestwa Tajlandii w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów, którzy ewentualnie byliby zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(26)

Jeden producent w Tajlandii ujawnił się, ale nie przesłał odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej.

(27)

Tym samym stwierdzono brak współpracy ze strony producentów w Tajlandii.

1.7.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(28)

Komisja przesłała kwestionariusze do trzech producentów unijnych objętych próbą, trzech importerów niepowiązanych objętych próbą, dwóch producentów w ChRL, którzy ujawnili się w trakcie kontroli wyrywkowej, i rządu Chin („rząd ChRL”). Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach otrzymano wyłącznie od trzech producentów unijnych objętych próbą.

(29)

Tym samym stwierdzono brak współpracy ze strony producentów w ChRL.

1.8.   Wizyty weryfikacyjne

(30)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wspólnie ze stronami współpracującymi wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do celów dochodzenia. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci unijni

Berg Montana Fittings, EAD, Bułgaria;

Georg Fischer Fittings GmbH, Austria;

Odlewnia Zawiercie S.A. (dawniej Odlewnia Żeliwa S.A.), Polska.

1.9.   Procedura określania wartości normalnej do celów obliczenia dumpingu ze strony ChRL na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego

(31)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują istnienie w ChRL znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja uznała za właściwe wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(32)

W związku z tym w celu zebrania danych niezbędnych do ewentualnego zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego, w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów w ChRL o dostarczenie informacji wymaganych w załączniku III do zawiadomienia o wszczęciu w odniesieniu do materiałów stosowanych do produkcji produktu objętego przeglądem. Dwaj producenci, którzy przesłali odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, przedstawili również informacje wymagane zgodnie z załącznikiem III.

(33)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała kwestionariusz również do rządu ChRL. Nie otrzymano żadnej odpowiedzi od rządu ChRL.

(34)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała również wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających stosowność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania tego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(35)

Jeden chiński producent stwierdził, że metoda, którą Komisja zamierza zastosować, jest niezgodna z prawem i narusza zobowiązania spoczywające na UE na mocy Porozumienia antydumpingowego WTO. Wspomniana zainteresowana strona nie przedstawiła jednak żadnych argumentów uzasadniających to twierdzenie.

(36)

Ponadto ten sam chiński producent stwierdził, że w omawianym przypadku nie dochodziło do żadnych zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego oraz że ceny i koszty, w tym koszty surowców i energii, wynikały z działania sił rynkowych. Twierdzenia te nie zostały dodatkowo uzasadnione, a wspomniana strona nie podjęła współpracy w toku dochodzenia.

(37)

Biorąc pod uwagę brak jakiegokolwiek uzasadnienia przytoczonych twierdzeń, Komisja nie mogła odnieść się do nich bezpośrednio. Niezależnie od powyższego Komisja oceniła jednak, czy w omawianym przypadku doszło do zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Wspomnianą ocenę przeprowadzono w sekcjach 3.2.2.2–3.2.2.9 poniżej.

(38)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu ustalenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia.

(39)

W dniu 20 czerwca 2018 r. Komisja opublikowała pierwszą notę do akt („nota z dnia 20 czerwca 2018 r.”) (10), w której zwróciła się o opinię zainteresowanych stron na temat odpowiednich źródeł, z których może skorzystać w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) akapit drugi rozporządzenia podstawowego. Nota ta zawierała wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak materiały, energia i siła robocza, wykorzystywanych przez chińskich producentów w procesie produkcji produktu objętego przeglądem. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia służby Komisji zidentyfikowały cztery potencjalne reprezentatywne kraje: Tajlandię, Turcję, Argentynę i Brazylię. W odniesieniu do ostatnich dwóch wymienionych krajów w nocie z dnia 20 czerwca 2018 r. potwierdzono, że odnotowano w ich przypadku niedobór dostatecznie łatwo dostępnych publicznych danych finansowych.

(40)

Wszystkim zainteresowanym stronom zapewniono możliwość przedstawienia uwag. Uwagi otrzymano jednak wyłącznie od jednego z wnioskodawców i jednego chińskiego producenta.

(41)

Do otrzymanych uwag dotyczących noty z dnia 20 czerwca 2018 r. odniesiono się w drugiej nocie dotyczącej źródeł do celów określenia wartości normalnej z dnia 8 marca 2019 r. („nota z dnia 8 marca 2019 r.”) (11). Ustalono również wykaz czynników produkcji i stwierdzono, że na tym etapie Tajlandia jest najbardziej odpowiednim reprezentatywnym krajem na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego. Zainteresowane strony zaproszono do wyrażenia opinii, ale nie otrzymano żadnych uwag w tej sprawie.

2.   PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty przeglądem

(42)

Produktem objętym przeglądem są gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objęte kodami CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) oraz ex 7307 19 90 (kod TARIC 7307199010), pochodzące z ChRL i Tajlandii („produkt objęty przeglądem”).

(43)

Główne surowce wykorzystywane do produkcji produktu objętego przeglądem to złom metalowy, koks/energia elektryczna/gaz, piach (do formowania) oraz cynk (do cynkowania). Pierwszym etapem procesu wytwarzania jest topienie złomu metalowego. W dalszej kolejności przeprowadza się proces formowania i odlewania różnych kształtów, które dzieli się następnie na pojedyncze sztuki. Produkty muszą przejść przez długi proces wyżarzania, który gwarantuje, że są one w wystarczającym stopniu ciągliwe i mogą być wykorzystane tam, gdzie wymagana jest np. odporność na wstrząsy i wibracje, oraz że są w stanie wytrzymać gwałtowne zmiany temperatur. Następnie łączniki mogą być cynkowane. Na kolejnym etapie przeprowadza się gwintowanie i innego rodzaju obróbkę skrawaniem.

(44)

Gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych są wykorzystywane w celu połączenia dwóch lub większej ilości rur lub przewodów rurowych, połączenia rury z urządzeniem, dokonania zmiany kierunku przepływu płynu lub zamknięcia rury. Gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych są przede wszystkim wykorzystywane w instalacjach gazowych, wodnych i grzewczych w budynkach mieszkalnych i niemieszkalnych. Stosuje się je również w rurociągach w rafineriach ropy naftowej. Wspomniane łączniki są dostępne w różnych konfiguracjach: najpowszechniejsze z nich to kolanka 90-stopniowe, trójniki, złączki nakrętne, krzyżaki oraz dwuzłączki. Produkuje się je w formie czarnej (nieocynkowanej) i w formie ocynkowanej.

2.2.   Produkt podobny

(45)

W toku pierwotnego dochodzenia wykazano, a w przedmiotowym przeglądzie wygaśnięcia potwierdzono, że takie same podstawowe właściwości fizyczne, chemiczne i techniczne, a także te same podstawowe zastosowania mają następujące produkty:

produkt objęty przeglądem;

produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym Tajlandii;

oraz produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł Unii.

(46)

Produkty te uznano zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

3.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU W PRZYPADKU CHRL

3.1.   Uwagi wstępne dotyczące ChRL

(47)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy istnieje prawdopodobieństwo, że wygaśnięcie obowiązujących środków doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu z ChRL.

(48)

Jak wspomniano w motywie 29, żaden z chińskich producentów nie współpracował w toku dochodzenia. Chińscy producenci nie przedłożyli odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, w tym jakichkolwiek danych dotyczących cen i kosztów eksportowych, cen i kosztów krajowych, mocy produkcyjnych, inwestycji itp. Podobnie rząd ChRL i chińscy producenci nie przedstawili żadnych uwag dotyczących dowodów zawartych w aktach sprawy, w tym w dokumencie roboczym służb Komisji dotyczącym znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu („sprawozdanie”) (12). Dlatego też Komisja oparła się w swoich ustaleniach na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(49)

Komisja powiadomiła władze chińskie i dwóch chińskich producentów o zastosowaniu art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i umożliwiła im przedstawienie uwag. Nie otrzymano żadnych uwag.

(50)

Na tej podstawie, zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, przedstawione poniżej ustalenia w odniesieniu do prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku, oświadczeniach zainteresowanych stron, danych statystycznych zgromadzonych zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia podstawowego („baza danych utworzona na podstawie sprawozdań określonych w art. 14 ust. 6”) oraz na innych publicznych źródłach informacji wskazanych w stosownych przypadkach poniżej (motywy 115 i 127).

3.2.   Dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

(51)

Zgodnie z danymi statystycznymi z bazy danych utworzonej na podstawie sprawozdań określonych w art. 14 ust. 6 w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z ChRL do Unii przywieziono 7 666 ton łączników z żeliwa ciągliwego, co stanowi 21 % całkowitej konsumpcji w Unii. W związku z tym Komisja stwierdziła, że faktyczny przywóz w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym był reprezentatywny i w związku z tym zbadała, czy dumping występował nadal w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

3.2.1.   Wartość normalna

(52)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(53)

Jednak zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „[skonstruowana wartość normalna] obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”.

(54)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

3.2.2.   Istnienie znaczących zakłóceń

3.2.2.1.   Wprowadzenie

(55)

Zgodnie z definicją w art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego „znaczące zakłócenia to te zakłócenia, które występują wówczas, gdy podane ceny lub koszty, w tym koszty surowców i energii, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa. Przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się m.in. potencjalny wpływ jednego z następujących elementów lub kilku z nich:

rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz kraju wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz,

obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty,

polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych,

brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego,

zniekształcone koszty wynagrodzeń;

dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa”.

(56)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) bierze się pod uwagę m.in. niewyczerpujący wykaz elementów wymienionych w tym pierwszym przepisie. Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego przy ocenie istnienia znaczących zakłóceń uwzględnia się potencjalny wpływ jednego ze wspomnianych powyżej elementów lub większej ich liczby na ceny i koszty produktu objętego postępowaniem w kraju wywozu. Ponieważ wspominany wykaz nie ma charakteru kumulatywnego, nie wszystkie wymienione w nim elementy muszą zostać wzięte pod uwagę, aby stwierdzić istnienie znaczących zakłóceń. Ponadto te same okoliczności faktyczne mogą posłużyć do wykazania istnienia jednego elementu z wykazu lub większej ich liczby. Jakikolwiek wniosek dotyczący znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. a) musi jednak zostać wyciągnięty na podstawie wszystkich dostępnych dowodów.

(57)

Art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego stanowi, że „jeśli Komisja ma uzasadnione przesłanki świadczące o możliwości istnienia znaczących zakłóceń, o których mowa w lit. b), w jakimś kraju lub w jakimś sektorze w tym kraju, oraz jeśli jest to stosowne dla skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia, Komisja przygotowuje, udostępnia publicznie i regularnie aktualizuje sprawozdanie opisujące okoliczności rynkowe, o których mowa w lit. b), panujące w tym kraju lub sektorze”.

(58)

W momencie wszczęcia przeglądu zainteresowane strony zostały wezwane do odrzucenia dowodów zawartych w aktach dochodzenia, przedstawienia uwag w ich sprawie lub ich uzupełnienia. W tym względzie Komisja opiera się na sprawozdaniu, w którym wykazano istnienie istotnej interwencji rządowej na wielu poziomach gospodarki, w tym konkretne zakłócenia w zakresie kluczowych czynników produkcji (takich jak grunty, energia, kapitał, surowce i siła robocza), a także w określonych sektorach (takich jak przemysł stalowy i chemiczny) o szczególnie istotnym znaczeniu dla przedmiotowego dochodzenia. Sprawozdanie to zostało umieszczone w aktach dochodzenia.

(59)

Komisja zbadała, czy ze względu na istnienie znaczących zakłóceń w ChRL właściwe było stosowanie cen i kosztów krajowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja uczyniła to na podstawie dowodów dostępnych w aktach sprawy, w tym dowodów zawartych w sprawozdaniu, które opierają się na publicznie dostępnych źródłach, w szczególności na ustawodawstwie chińskim, oficjalnie opublikowanych chińskich dokumentach dotyczących polityki, sprawozdaniach opublikowanych przez organizacje międzynarodowe oraz wynikach badań i artykułach autorstwa uznanych pracowników naukowych, które wskazano bezpośrednio w sprawozdaniu. Analiza ta obejmowała badanie istotnych interwencji rządowych w gospodarce Chin ogółem, a także konkretnej sytuacji na rynku w danym sektorze, do którego należy produkt objęty przeglądem.

(60)

Jak wskazano w motywach 28–33, ani rząd ChRL, ani chińscy producenci nie przedstawili uwag dotyczących istniejących dowodów zawartych w aktach sprawy, w tym sprawozdania, ani też dodatkowych dowodów przedstawionych przez wnioskodawców, jeżeli chodzi o istnienie znaczących zakłóceń lub zasadność zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w przedmiotowej sprawie, ani nie przedstawili dowodów potwierdzających albo obalających takie istniejące dowody.

3.2.2.2.   Znaczące zakłócenia wpływające na ceny i koszty krajowe w ChRL: ogólny kontekst gospodarczy

(61)

Chiński system gospodarczy bazuje na koncepcji „socjalistycznej gospodarki rynkowej”. Koncepcja ta jest zapisana w chińskiej konstytucji i determinuje zarządzanie gospodarką ChRL. Podstawową zasadą jest „socjalistyczna własność publiczna środków produkcji, a mianowicie własność całego narodu i zbiorowa własność ludu pracującego”. Gospodarka państwowa stanowi „wiodącą siłę gospodarki narodowej”, a państwo posiada mandat „do zapewnienia poprawy sytuacji gospodarczej i wzrostu gospodarczego” (13). W związku z tym ogólna struktura chińskiej gospodarki nie tylko pozwala na znaczące interwencje rządowe w gospodarkę, ale wyraźnie sankcjonuje takie interwencje. Pojęcie nadrzędności własności publicznej wobec własności prywatnej przenika cały system prawny i stanowi ogólną zasadę podkreślaną we wszystkich głównych aktach prawnych. Podstawowym przykładem jest chińskie prawo rzeczowe: odnosi się ono do podstawowego etapu socjalizmu i powierza państwu utrzymanie podstawowego systemu gospodarczego, w ramach którego własność publiczna odgrywa dominującą rolę. Inne formy własności są tolerowane, a prawo zezwala na ich rozwój obok własności państwowej (14).

(62)

Ponadto zgodnie z prawem chińskim socjalistyczna gospodarka rynkowa jest rozwijana pod przywództwem Komunistycznej Partii Chin („KPCh”). Struktury państwa chińskiego i KPCh są ze sobą powiązane na każdym poziomie (prawnym, instytucjonalnym, osobowym), tworząc podstawową strukturę, w której nie można odróżnić ról KPCh i państwa. W wyniku zmiany chińskiej konstytucji w marcu 2018 r. jeszcze bardziej podkreślono wiodącą rolę KPCh, potwierdzając ją w tekście art. 1 konstytucji. Po już istniejącym pierwszym zdaniu przepisu: „System socjalistyczny jest podstawowym systemem Chińskiej Republiki Ludowej” dodano nowe zdanie w brzmieniu: „Podstawową cechą chińskiego socjalizmu jest przywództwo Komunistycznej Partii Chin” (15). Świadczy to o skali kontroli KPCh nad systemem gospodarczym ChRL. Ta kontrola rządowa jest nierozerwalnie związana z systemem chińskim, a jej zakres jest większy niż w innych państwach, w których szeroka kontrola makroekonomiczna sprawowana przez rządy jest ograniczona działaniem sił rynkowych.

(63)

Państwo chińskie stosuje interwencjonizm gospodarczy, dążąc do osiągnięcia celów, które nie odzwierciedlają przeważających warunków ekonomicznych na wolnym rynku, tylko pokrywają się z programem politycznym określonym przez KPCh (16). Stosowane przez władze chińskie narzędzia interwencjonizmu gospodarczego obejmują różne obszary, w tym system planowania przemysłowego, system finansowy oraz poziom otoczenia regulacyjnego.

(64)

Po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej kierunek chińskiej gospodarki wyznacza się w ramach złożonego systemu planowania przemysłowego, który ma wpływ na wszystkie rodzaje działalności gospodarczej w państwie. Wszystkie te plany obejmują kompleksowy i złożony model sektorów i przekrojowych strategii obejmujący wszystkie szczeble administracji. Plany na szczeblu prowincji są szczegółowe, natomiast w planach krajowych wyznacza się szersze cele. W planach określa się również środki służące wspieraniu odpowiednich branż/sektorów, a także ramy czasowe, w jakich cele muszą zostać osiągnięte. W niektórych planach wyznaczono wyraźne cele w zakresie produkcji. Zgodnie z planami poszczególne sektory lub projekty przemysłowe są traktowane jako (pozytywne lub negatywne) priorytety zgodnie z priorytetami rządu i przypisuje się im konkretne cele w zakresie rozwoju (modernizacja przemysłu, ekspansja międzynarodowa itp.). Podmioty gospodarcze, zarówno prywatne, jak i państwowe, muszą skutecznie dostosowywać swoją działalność do realiów narzuconych w ramach systemu planowania. Jest to spowodowane nie tylko wiążącym charakterem planów, ale również faktem, że odpowiednie władze chińskie na wszystkich szczeblach władzy stosują się do systemu planów i odpowiednio wykorzystują przyznane im uprawnienia, skłaniając tym samym podmioty gospodarcze do przestrzegania priorytetów określonych w planach (zob. również sekcja 3.2.2.5 poniżej) (17).

(65)

Po drugie, na poziomie przydziału środków finansowych system finansowy Chin jest zdominowany przez banki komercyjne będące własnością państwa. Ustanawiając i wdrażając swoją politykę kredytową, banki te muszą raczej dostosować się do celów polityki przemysłowej rządu, a nie oceniać przede wszystkim korzyści gospodarcze danego projektu (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej) (18). To samo dotyczy pozostałych elementów chińskiego systemu finansowego, takich jak rynki akcji, rynki obligacji, rynki niepublicznych instrumentów kapitałowych itp. Chociaż te obszary sektora finansowego mają mniejsze znaczenie niż sektor bankowy, ich instytucjonalna i operacyjna struktura nie jest nastawiona na maksymalizację skutecznego funkcjonowania rynków finansowych, lecz na zapewnienie kontroli i umożliwienie interwencji państwa i KPCh (19).

(66)

Po trzecie, na poziomie otoczenia regulacyjnego interwencje państwa w zakresie gospodarki przyjmują różne formy. Na przykład przepisy dotyczące zamówień publicznych są regularnie wykorzystywane do osiągania celów politycznych innych niż efektywność gospodarcza, co podważa zasady rynkowe w tym obszarze. Mające zastosowanie ustawodawstwo przewiduje w szczególności, że zamówienia publiczne są udzielane w celu ułatwienia osiągnięcia celów wyznaczonych w ramach polityki państwa. Charakter tych celów pozostaje jednak niezdefiniowany, co pozostawia organom decyzyjnym szeroki margines swobody (20). Podobnie w obszarze inwestycji rząd chiński utrzymuje znaczącą kontrolę i wpływ, jeżeli chodzi o miejsce przeznaczenia oraz wielkość inwestycji zarówno państwowych, jak i prywatnych. Kontrola inwestycji oraz różne zachęty, ograniczenia i zakazy dotyczące inwestycji są wykorzystywane przez władze jako ważne narzędzie wspierania celów polityki przemysłowej, takich jak utrzymanie kontroli państwa nad kluczowymi sektorami lub wzmocnienie przemysłu krajowego (21).

(67)

Podsumowując, chiński model gospodarczy opiera się na pewnych podstawowych zasadach, które zapewniają liczne interwencje rządowe i sprzyjają takim interwencjom. Tak duża skala interwencji rządowych jest sprzeczna z zasadą swobodnego działania mechanizmów rynkowych, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (22).

3.2.2.3.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego: rynek jest w znacznej mierze obsługiwany przez przedsiębiorstwa będące własnością władz państwa wywozu lub będące pod kontrolą lub politycznym nadzorem tych władz lub też działające zgodnie ze wskazówkami tych władz.

(68)

W ChRL przedsiębiorstwa będące własnością państwa, przedsiębiorstwa kontrolowane przez państwo oraz przedsiębiorstwa działające pod nadzorem politycznym państwa lub zgodnie z jego wytycznymi stanowią istotną część gospodarki.

(69)

Jeżeli chodzi o kwestię własności państwa, znaczna część przedsiębiorstw w sektorze stalowym nadal stanowi własność rządu chińskiego. Niektórzy z tych producentów zostali bezpośrednio wymienieni w „Planie na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego na lata 2016–2020” (23) jako przykłady osiągnięć okresu realizacji 12. planu pięcioletniego (np. Baosteel, Anshan Iron and Steel, Wuhan Iron and Steel itp.). Choć w ujęciu nominalnym szacuje się, że liczba przedsiębiorstw państwowych jest niemal równa liczbie przedsiębiorstw prywatnych, czterech spośród pięciu chińskich producentów stali należących do grupy dziesięciu największych producentów stali na świecie jest przedsiębiorstwami państwowymi (24). Jednocześnie, choć w 2016 r. producenci należący do czołowej dziesiątki odpowiadali za zaledwie 36 % łącznej produkcji tego sektora, rząd chiński dąży do skonsolidowania od 60 do 70 % produkcji wyrobów z żelaza i stali wokół dziesięciu przedsiębiorstw prowadzących działalność na dużą skalę do 2025 r. (25) Taka konsolidacja może wiązać się z przymusowym łączeniem rentownych przedsiębiorstw prywatnych z osiągającymi niezadowalające wyniki przedsiębiorstwami państwowymi (26).

(70)

Jeżeli chodzi o kontrolę państwa, rząd i KPCh utrzymują struktury zapewniające im możliwość nieustannego wywierania wpływu na przedsiębiorstwa. Władze państwowe (a pod wieloma względami również KPCh) nie tylko aktywnie opracowują ogólne strategie gospodarcze dla poszczególnych przedsiębiorstw i nadzorują ich wdrażanie, ale również roszczą sobie prawa do brania udziału w procesie podejmowania decyzji operacyjnych przez przedsiębiorstwa. Elementy świadczące o istnieniu kontroli rządu nad przedsiębiorstwami w sektorze stalowym i żelaznym zostały omówione bardziej szczegółowo w sekcji 3.2.2.4 poniżej, w szczególności w motywie 75.

(71)

Jeżeli chodzi o nadzór polityczny państwa nad przedsiębiorstwami w tym sektorze i wytyczne polityczne kierowane przez państwo do tych przedsiębiorstw, istnienie takiego nadzoru i takich wytycznych potwierdzono w oparciu o ścisłe powiązania między przedsiębiorstwami w sektorze żelaznym i stalowym a KPCh, której przedstawiciele są obecni w przedsiębiorstwach i roszczą sobie prawo do udziału w procesie podejmowania decyzji przez te przedsiębiorstwa (zob. w szczególności motywy 74–75), z jednej strony, oraz w oparciu o publiczne dokumenty dotyczące planów przemysłowych, a także dodatkowe instrumenty polityki rządowej i instrukcje kierowane do podmiotów działających w tym sektorze, z drugiej strony (zob. w szczególności motywy 79–83). Z uwagi na opisaną poniżej dużą skalę kontroli rządu i interwencji rządowych w sektorze salowym i żelaznym nawet prywatni producenci odlewanych łączników rur i przewodów rurowych nie mogą prowadzić w nim działalności na warunkach rynkowych.

(72)

Sprawowanie kontroli i nadzoru politycznego nad tym sektorem przez władze chińskie oraz wydawanie przez te władze instrukcji podmiotom działającym w tym sektorze wynika ponadto z celów wiodącego sektorowego stowarzyszenia przemysłowego, tj. Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali („CISA”). Zgodnie z art. 3 statutu CISA stowarzyszenie „służy przedsiębiorstwom, sektorowi i rządowi […] oraz dąży do pełnienia roli łącznika między rządem a zaangażowanymi przedsiębiorstwami”. Ponadto w art. 24 statutu CISA została zobowiązana do „wykonywania wszelkich innych zadań powierzonych jej przez rząd i właściwe organy administracyjne”, a art. 26 statutu stanowi, że CISA „podejmuje działania zgodnie z linią określoną przez Partię, wytycznymi Partii i realizowaną przez nią polityką oraz pod nadzorem politycznym Partii” (27).

(73)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że rynek odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych w ChRL był obsługiwany w znacznym stopniu przez przedsiębiorstwa podlegające kontroli lub nadzorowi politycznemu rządu chińskiego lub wykonujące polecenia rządu chińskiego.

3.2.2.4.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego: obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach umożliwia ingerowanie w ceny lub koszty.

(74)

Państwo chińskie dysponuje możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach. Choć przewidziane w ustawodawstwie chińskim prawo do powoływania i odwoływania kluczowych członków kierownictwa przedsiębiorstw państwowych przez właściwe organy państwowe można uznać za przejaw korzystania przez te organy z przysługujących im praw własności (28), komórki KPCh tworzone zarówno w przedsiębiorstwach państwowych, jak i w przedsiębiorstwach prywatnych, stanowią kolejny kanał umożliwiający państwu ingerowanie w proces podejmowania decyzji biznesowych. Zgodnie z prawem spółek ChRL w każdym przedsiębiorstwie należy utworzyć organ KPCh (w którym zasiadać będzie co najmniej trzech członków KPCh, zgodnie z konstytucją KPCh (29)); przedsiębiorstwa są ponadto zobowiązane do stworzenia warunków zapewniających temu organowi partyjnemu możliwość skutecznego działania. W przeszłości wymóg ten nie zawsze był spełniany lub nie był egzekwowany w rygorystyczny sposób. Począwszy od co najmniej 2016 r. KPCh zaczęła jednak rościć sobie prawo do ściślejszego kontrolowania procesu podejmowania decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach państwowych, traktując to prawo jako jedną z wiodących zasad jej polityki. Napływające informacje sugerują również, że KPCh wywiera presję na przedsiębiorstwa prywatne, nakłaniając je do kierowania się „patriotyzmem” i postępowania zgodnie z polityką Partii (30). Informacje z 2017 r. wskazują, że komórki partyjne istniały w 70 % spośród około 1,86 mln przedsiębiorstw prywatnych, a organizacje KPCh wywierają coraz większą presję na zapewnienie im możliwości podejmowania ostatecznych decyzji biznesowych w przedsiębiorstwach, w których je utworzono (31). Wspomniane przepisy mają ogólne zastosowanie w całej chińskiej gospodarce, uwzględniając sektor żelazny i stalowy. Ustalono zatem, że przepisy te mają również zastosowanie do producentów łączników z żeliwa ciągliwego i dostawców materiałów do ich produkcji.

(75)

Zwłaszcza w sektorze żelaznym i stalowym można zaobserwować istnienie ścisłych powiązań między procesem podejmowania decyzji przez przedsiębiorstwa działające w tym sektorze a państwem, w szczególności KPCh. W toku niedawnego dochodzenia antysubsydyjnego dotyczącego niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej („płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco”) pochodzących z ChRL (32) Komisja ustaliła, że trzy spośród czterech objętych próbą grup producentów eksportujących były przedsiębiorstwami państwowymi. We wszystkich tych trzech grupach przewodniczącymi lub prezesami zarządu były osoby pełniące również funkcję sekretarza komitetu partyjnego grupy w organizacji KPCh. Podobnie w przypadku produktu objętego przeglądem istnieją dowody świadczące o tym, że osoby pełniące funkcje w strukturach Partii piastują jednocześnie stanowiska w organach zarządczych chińskich producentów. Na przykład wiceprezes zarządu spółki Jinan Meide Casting Co. Ltd. pełnił jednocześnie funkcję sekretarza komitetu Partii ustanowionego dla tej spółki w latach 2013–2016 (33).

(76)

Ingerencja państwa w funkcjonowanie rynków finansowych (zob. również sekcja 3.2.2.8 poniżej), a także w dostawy surowców i materiałów do produkcji dodatkowo zakłóca działanie rynku (34).

(77)

Na podstawie wszystkich powyższych ustaleń stwierdzono, że obecność przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach prowadzących działalność w sektorze żelaznym i stalowym, jak również ich obecność w sektorze finansowym, zapewnia rządowi ChRL możliwość ingerowania w ceny i koszty.

3.2.2.5.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego: polityka publiczna lub działania publiczne, które faworyzują dostawców krajowych lub w inny sposób wpływają na działanie sił rynkowych.

(78)

Złożony system planowania, w ramach którego wytycza się priorytety i określa się cele dla organów rządowych na szczeblu centralnym i lokalnym, w dużej mierze wyznacza kierunek chińskiej gospodarki. Odpowiednie plany istnieją na wszystkich szczeblach administracji rządowej i obejmują praktycznie wszystkie sektory gospodarki, cele wyznaczone w instrumentach planowania mają wiążący charakter, a organy na wszystkich szczeblach administracji monitorują wdrażanie planów przez odpowiednie organy administracji rządowej niższego szczebla. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach systemu planowania funkcjonującego w ChRL zasoby są kierowane do sektorów uznawanych za strategiczne lub politycznie istotne z innych względów, a nie rozdzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (35).

(79)

Rząd chiński uznaje przemysł żelazny i stalowy za jedną z kluczowych gałęzi gospodarki (36). Znajduje to potwierdzenie w licznych planach, wytycznych i innych dokumentach dotyczących sektora stalowego wydawanych przez organy na szczeblu krajowym, regionalnym i gminnym takich jak „Plan na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego na lata 2016–2020”. We wspomnianym planie stwierdzono, że przemysł stalowy jest „ważnym sektorem o podstawowym znaczeniu dla chińskiej gospodarki, jej fundamentem” (37). Główne zadania i cele przedstawione w tym planie obejmują wszystkie aspekty związane z rozwojem tej gałęzi przemysłu (38), uwzględniając konkretne cele odnoszące się do złomu stali (39). Istniejące strategie przemysłowe dotyczące złomu stali wynikają również z dodatkowych dokumentów rządowych takich jak dokument ustanawiający cele Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnych (MIIT) w zakresie stopniowego zwiększania stopnia wykorzystania złomu stali (40).

(80)

W 13. planie pięcioletnim na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego (41) przewidziano objęcie przedsiębiorstw wytwarzających wysokiej klasy wyroby ze stali wsparciem (42). Skoncentrowano się w nim również na dążeniu do zapewnienia odpowiedniej jakości, trwałości i niezawodności tych wyrobów, wspierając przedsiębiorstwa korzystające z technologii w zakresie produkcji stali o wysokim stopniu czystości, precyzyjnego walcowania i poprawy jakości (43).

(81)

W „Katalogu wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2011 r.) (poprawiona w 2013 r.)” (44) („katalog”) przemysł stalowy i żelazny wymieniono wśród promowanych gałęzi przemysłu. W szczególności w katalogu zachęca się do „[o]pracowywania i stosowania technologii zapewniających możliwość wytwarzania lepszej jakości wyrobów ze stali wysokiej klasy oraz udoskonalania tych wyrobów, uwzględniając m.in. wysokiej wytrzymałości arkusze do produkcji samochodów o naprężeniu nie mniejszym niż 600 MPa, wysokiej klasy stal do produkcji rurociągów wykorzystywanych do przesyłu ropy naftowej i gazu, szerokie i grube płyty wysokiej wytrzymałości do budowy statków, stal wykorzystywaną w technice okrętowej, umiarkowanej grubości płyty o naprężeniu nie mniejszym niż 420 MPa do budynków, mostów i innych konstrukcji, stal wykorzystywaną do budowy torów dla kolei wysokiej prędkości przewożącej ciężkie ładunki, stal krzemową o niskim poziomie strat w żelazie i wysokiej indukcji magnetycznej, stal odporną na korozję i zużycie, stopową zasobooszczędną stal nierdzewną (nowoczesna, ferrytyczna stal nierdzewna, nierdzewna stal dupleksowa i azotowa stal nierdzewna), specjalne pręty i walcówki stalowe do produkcji podstawowych części wysokiej klasy (wysokiej klasy koła zębate i śruby należące do klasy 12.9 lub wyższej, sprężyny o wysokiej wytrzymałości oraz podpory o długim cyklu życia), wysokiej jakości specjalne materiały z kutej stali (m.in. stal narzędziowa i stal wykorzystywana do produkcji form, stal nierdzewna, stal wykorzystywana do produkcji maszyn)”. Istotność katalogu została potwierdzona w toku niedawnego dochodzenia antysubsydyjnego dotyczącego niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej („płaskie wyroby ze stali walcowane na gorąco”) pochodzących z ChRL (45).

(82)

Ponadto w ostatnich latach ChRL utrzymywała szereg ograniczeń wywozowych ustanowionych dla materiałów niezbędnych do produkcji produktu objętego przeglądem, niezależnie od faktu, że część z nich została ostatecznie zniesiona w rezultacie orzeczenia WTO (46). ChRL utrzymywała w szczególności należności celne wywozowe w odniesieniu do złomu stali i cynku, a także żelazomanganu (47). Działania te były zgodne z obowiązującą polityką wzmacniania krajowych gałęzi przemysłu ustanowioną w 13. planie pięcioletnim dotyczącym metali nieżelaznych, w którym wezwano do ściślejszej kontroli nowo powstających zakładów wytapiania cynku oraz do przeprowadzenia reformy technologicznej przestarzałych zakładów przetwórstwa cynku (48). Podobnie w 13. planie pięcioletnim dotyczącym surowców mineralnych przewidziano mechanizm kontroli państwa nad obiektami wydobycia cynku oraz wezwano stosowne podmioty do skoncentrowania zasobów wokół kluczowych przedsiębiorstw na wybranych obszarach geograficznych (49).

(83)

Ponadto rząd ChRL kieruje rozwojem sektora żelaznego i stalowego na podstawie szerokiego spektrum narzędzi polityki i wytycznych dotyczących m.in.: struktury i restrukturyzacji rynku, surowców, inwestycji, eliminowania mocy produkcyjnych, zakresu produktów, przenoszenia produkcji, udoskonalania itp. Korzystając z tych i innych środków, rząd ChRL kieruje praktycznie wszystkimi aspektami związanymi z rozwojem i funkcjonowaniem tego sektora i kontroluje praktycznie wszystkie te aspekty (50). Obserwowany obecnie problem nadwyżki mocy produkcyjnych prawdopodobnie w najlepszy sposób ilustruje skutki polityki prowadzonej przez rząd ChRL i wynikających z niej zakłóceń w funkcjonowaniu rynku.

(84)

Dlatego też stwierdza się, że rząd ChRL przyjął publiczne strategie polityczne wywierające wpływ na działanie sił rynkowych w sektorze produkcji odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych i w sektorze surowców wykorzystywanych do produkcji tych wyrobów.

3.2.2.6.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego: brak, dyskryminujące stosowanie bądź niedostateczne egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek czy prawa rzeczowego

(85)

Z informacji zawartych w aktach wynika, że chiński system prawa upadłościowego nie zapewnia możliwości odpowiedniego osiągnięcia najistotniejszych postawionych przed nim celów, tj. sprawiedliwego rozliczania wierzytelności i długów oraz ochrony uzasadnionych praw i interesów wierzycieli i dłużników. Wydaje się, że jest to spowodowane faktem, iż – mimo że chińskie prawo upadłościowe opiera się formalnie na podobnych zasadach co analogiczne prawo obowiązujące w innych państwach – system funkcjonujący w Chinach charakteryzuje się systematycznym, niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów. Liczba upadłości utrzymuje się na zaskakująco niskim poziomie, biorąc pod uwagę wielkość chińskiej gospodarki; jedną z głównych przyczyn tego stanu rzeczy może być fakt, że przepisy regulujące przebieg postępowań upadłościowych cechują się szeregiem braków, co skutecznie zniechęca zainteresowane podmioty do występowania o ogłoszenie upadłości. Ponadto organy państwowe nadal pełnią istotną i aktywną rolę w toku postępowań upadłościowych, niejednokrotnie wywierając bezpośredni wpływ na ich rezultat (51).

(86)

Ponadto, jeżeli chodzi o prawo własności do gruntów oraz prawo do użytkowania gruntów, w systemie praw własności ChRL można zaobserwować szczególnie rażące braki (52). Wszystkie grunty są własnością państwa chińskiego (grunty rolne stanowiące własność wspólną i grunty miejskie będące własnością państwa). Podejmowanie decyzji w kwestii przydziału gruntów stanowi wyłączną prerogatywę państwa. W Chinach przyjęto przepisy prawne służące zagwarantowaniu, aby proces przydziału gruntów przebiegał w przejrzysty sposób i był przeprowadzany po cenach rynkowych – dzięki temu wprowadzono np. postępowania przetargowe w tym zakresie. Przepisy te są jednak nagminnie łamane: w rezultacie niektórzy nabywcy otrzymują grunty nieodpłatnie lub po cenach znacznie niższych od kursów rynkowych (53). Ponadto organy niejednokrotnie dążą do osiągnięcia konkretnych celów politycznych, dlatego też podejmowane przez nie decyzje w kwestii przydziału gruntów są często podporządkowane realizacji określonych planów gospodarczych (54).

(87)

Dlatego też przepisy chińskiego prawa upadłościowego i chińskiego prawa własności zdają się nie funkcjonować w prawidłowy sposób, co prowadzi do zakłóceń wynikających z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz zakłóceń związanych z procesem przydzielania i nabywania gruntów w ChRL. Wspomniane przepisy mają również zastosowanie do sektora żelaznego i stalowego, uwzględniając producentów eksportujących produkt objęty przeglądem.

(88)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w sektorze żelaznym i stalowym dochodziło do przypadków dyskryminującego stosowania bądź niedostatecznego egzekwowania przepisów dotyczących upadłości i prawa rzeczowego, również w odniesieniu do produktu objętego przeglądem.

3.2.2.7.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego: zniekształcone koszty wynagrodzeń

(89)

W ChRL nie ma warunków dla pełnego rozwoju systemu wynagrodzeń bazującego na zasadach rynkowych, ponieważ pracownicy i pracodawcy nie mogą swobodnie korzystać z prawa organizowania się i rokowań zbiorowych. ChRL nie ratyfikowała szeregu kluczowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w tej dziedzinie, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych (55). Zgodnie z przepisami chińskiego prawa krajowego w Chinach funkcjonuje tylko jeden związek zawodowy. Organizacja ta nie jest jednak niezależna od organów państwowych, a jej zaangażowanie w prowadzenie rokowań zbiorowych i ochronę praw pracowników jest minimalne (56). Ponadto system rejestracji gospodarstw domowych, który ogranicza możliwość korzystania z pełnego spektrum usług w zakresie zabezpieczenia społecznego oraz innych świadczeń do mieszkańców danego obszaru administracyjnego, zmniejsza mobilność chińskiej siły roboczej. W rezultacie pracownicy niezarejestrowani jako mieszkańcy danego obszaru znajdują się zazwyczaj w mniej korzystnej sytuacji pod względem pewności zatrudnienia i otrzymują niższe wynagrodzenie niż osoby zameldowane jako mieszkańcy tego obszaru (57). Ustalenia te prowadzą do zniekształcenia kosztów wynagrodzeń w ChRL.

(90)

Sektor żelazny i stalowy, w tym sektor, w którym wytwarza się produkt objęty przeglądem, również podlegają opisanemu chińskiemu systemowi prawa pracy. W sektorze odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych występują zatem zakłócenia kosztów wynagrodzeń zarówno bezpośrednio (przy wytwarzaniu produktu objętego przeglądem), jak i pośrednio (przy dostępie do kapitału lub materiałów do produkcji od przedsiębiorstw podlegających temu samemu systemowi pracy w ChRL).

(91)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że koszty wynagrodzeń w sektorze żelaznym i stalowym, uwzględniając sektor, w którym wytwarza się produkt objęty przeglądem, były zniekształcone.

3.2.2.8.   Znaczące zakłócenia zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego: dostęp do finansowania uzyskuje się dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa

(92)

Dostęp do kapitału dla przedsiębiorców w ChRL podlega różnym zakłóceniom.

(93)

Po pierwsze chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa (58), które przy przyznawaniu dostępu do finansowania biorą pod uwagę inne kryteria niż rentowność projektu. Podobnie jak w przypadku niefinansowych przedsiębiorstw państwowych, banki pozostają powiązane z państwem nie tylko poprzez własność, ale również poprzez osobiste relacje (kadrę zarządzającą najwyższego szczebla dużych instytucji finansowych będących własnością państwa ostatecznie wyznacza KPCh) (59), a także, podobnie jak niefinansowe przedsiębiorstwa państwowe, banki regularnie wdrażają politykę publiczną opracowaną przez rząd. W ten sposób banki wypełniają wyraźny obowiązek prawny prowadzenia swojej działalności kredytowej stosownie do potrzeb krajowego rozwoju gospodarczego i społecznego oraz zgodnie z polityką przemysłową państwa (60). Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (61).

(94)

Chociaż uznaje się, że mogą istnieć różne instrumenty prawne odnoszące się do potrzeby przestrzegania normalnych zachowań bankowych i zasad ostrożnościowych, takich jak konieczność zbadania zdolności kredytowej kredytobiorcy, stosowne dowody wskazują, że przepisy te odgrywają jedynie drugorzędną rolę w stosowaniu różnych instrumentów prawnych (62). Ten sam wniosek zawarto również w ustaleniach dokonanych w toku wcześniejszych dochodzeń w sprawie ochrony handlu (63).

(95)

Ponadto ratingi obligacji i kredytowe są często zniekształcone z różnych powodów, w tym w związku z faktem, że na ocenę ryzyka wpływ ma strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa dla rządu chińskiego oraz moc każdej domniemanej gwarancji rządowej. Z szacunków zdecydowanie wynika, że chińskie ratingi kredytowe systematycznie odpowiadają niższym ratingom międzynarodowym (64).

(96)

Sytuację tę pogarszają dodatkowe istniejące przepisy, które kierują środki finansowe do sektorów wskazanych przez rząd jako promowane lub z innych względów ważne (65). Prowadzi to do preferencyjnego udzielania kredytów przedsiębiorstwom państwowym, dużym dobrze powiązanym przedsiębiorstwom prywatnym oraz przedsiębiorstwom w kluczowych sektorach przemysłu, co oznacza, że dostępność i koszt kapitału nie są równe dla wszystkich podmiotów na rynku.

(97)

Po drugie koszty finansowania zewnętrznego były sztucznie utrzymywane na niskim poziomie w celu stymulowania wzrostu inwestycji. Doprowadziło to do nadmiernego wykorzystania inwestycji kapitałowych o coraz niższych zwrotach z inwestycji. Świadczy o tym niedawny wzrost stosunku zadłużenia do aktywów przedsiębiorstw w sektorze państwowym pomimo gwałtownego spadku rentowności, co sugeruje, że mechanizmy funkcjonujące w systemie bankowym nie odpowiadają normalnym działaniom handlowym.

(98)

Po trzecie, chociaż w październiku 2015 r. osiągnięto liberalizację nominalnych stóp procentowych, sygnały cenowe nadal nie są wynikiem działania sił rynkowych, ale wpływają na nie zakłócenia powodowane przez działanie rządu. W istocie odsetek kredytów udzielanych na poziomie stopy referencyjnej lub poniżej tego poziomu nadal stanowi 45 % wszystkich kredytów, a wykorzystanie kredytów celowych wydaje się większe, skoro odsetek ten znacznie wzrósł od 2015 r. pomimo pogarszających się warunków ekonomicznych. Sztucznie niskie stopy procentowe prowadzą do zaniżania cen, a co za tym idzie do nadmiernego wykorzystywania kapitału.

(99)

Ogólny wzrost akcji kredytowej w ChRL wskazuje na pogarszającą się skuteczność alokacji kapitału bez żadnych oznak ograniczenia akcji kredytowej, jakiego można by oczekiwać w niezniekształconym otoczeniu rynkowym. W wyniku tego w ostatnich latach szybko wzrosła liczba kredytów zagrożonych. W obliczu rosnącego ryzyka zadłużenia rząd chiński zdecydował się uniknąć niewykonania zobowiązań. W związku z tym kwestie dotyczące wierzytelności nieściągalnych rozwiązano poprzez refinansowanie długu, tworząc tym samym tzw. przedsiębiorstwa zombie, lub poprzez przeniesienie prawa własności do długu (np. poprzez połączenia lub zamianę długu na udziały w kapitale własnym) bez konieczności usunięcia ogólnego problemu zadłużenia lub usunięcia jego pierwotnych przyczyn.

(100)

Zasadniczo, pomimo ostatnich kroków podjętych w celu liberalizacji rynku, w systemie kredytów dla przedsiębiorstw w ChRL występują poważne problemy systemowe i zakłócenia wynikające z utrzymującej się dominującej roli państwa na rynkach kapitałowych.

(101)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że producenci odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych mieli dostęp do finansowania uzyskiwanego dzięki instytucjom, które wdrażają cele polityki publicznej lub w inny sposób nie działają niezależnie od państwa.

3.2.2.9.   Systemowy charakter opisanych zakłóceń

(102)

Komisja zauważyła, że zakłócenia opisane w sprawozdaniu nie ograniczają się ogółem do sektora żelaznego i stalowego. Z dostępnych dowodów wynika natomiast, że fakty i cechy chińskiego systemu opisane powyżej w sekcjach 3.2.2.1–3.2.2.5 oraz w części A sprawozdania dotyczą całego państwa i wszystkich sektorów gospodarki. To samo odnosi się do opisu czynników produkcji określonych w sekcjach 3.2.2.6–3.2.2.8 powyżej i w części B sprawozdania.

(103)

Do produkcji odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych potrzebne są różnorodne materiały. W przypadku gdy producenci odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych kupują/zamawiają te materiały do produkcji, ceny, jakie płacą (i które są rejestrowane jako ich koszty), są wyraźnie narażone na wspomniane wcześniej takie same zakłócenia systemowe. Na przykład dostawcy materiałów do produkcji zatrudniają siłę roboczą, która podlega zakłóceniom. Pracownicy mogą zaciągać pożyczki, które podlegają zakłóceniom w sektorze finansowym lub w zakresie alokacji kapitału. Ponadto podlegają oni systemowi planowania, który ma zastosowanie na wszystkich szczeblach administracji i sektorów.

(104)

W rezultacie nie można wykorzystać nie tylko cen sprzedaży krajowej odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych, ale także wszystkie koszty materiałów do produkcji (w tym surowców, energii, gruntów, finansowania, pracy itp.) są zniekształcone, ponieważ na ich ceny wywiera wpływ istotna interwencja rządowa, jak opisano w częściach A i B sprawozdania. Interwencje rządowe opisane w odniesieniu do alokacji kapitału, gruntów, pracy, energii i surowców występują w całej ChRL. Oznacza to na przykład, że materiały do produkcji, które produkowano w ChRL, na skutek połączenia szeregu czynników produkcji są narażone na znaczące zakłócenia. To samo dotyczy materiałów do produkcji materiałów do produkcji i tak dalej.

3.2.2.10.   Podsumowanie

(105)

Analiza przedstawiona w sekcjach 3.2.2.2–3.2.2.9, która obejmuje badanie wszystkich dostępnych dowodów odnoszących się do interwencji ChRL w jej gospodarce, zarówno w ujęciu ogólnym, jak i w sektorze żelaznym i stalowym (w tym odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych), wykazała, że ceny lub koszty, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL i chińskich producentów Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych.

(106)

W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, jak omówiono w następnej sekcji. Komisja przypomniała, że żaden chiński producent nie współpracował w ramach dochodzenia i że nie przedstawiono żadnego twierdzenia sugerującego, że niektóre koszty krajowe były niezniekształcone zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego.

3.2.3.   Reprezentatywny kraj

3.2.3.1.   Uwagi ogólne

(107)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów:

poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu ChRL. W tym celu Komisja wykorzystała państwa o dochodzie narodowym brutto podobnym do ChRL na podstawie bazy danych Banku Światowego (66);

produkcja produktu objętego przeglądem w tym państwie (67);

dostępność odpowiednich danych publicznych w tym państwie;

w przypadku gdy istnieje kilka potencjalnych reprezentatywnych krajów, pierwszeństwo przyznaje się, w stosownych przypadkach, państwu z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska.

(108)

Jak wyjaśniono w nocie z dnia 20 czerwca 2018 r., Komisja poinformowała zainteresowane strony, że zidentyfikowała cztery potencjalne reprezentatywne kraje: Argentynę, Brazylię, Tajlandię i Turcję, oraz wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i zaproponowania innych państw.

(109)

Jeżeli chodzi o kwestię reprezentatywnego kraju, po opublikowaniu noty z dnia 20 czerwca 2018 r. Komisja otrzymała pismo od chińskiego producenta Jinan Meide Casting Co., Ltd. („pismo z dnia 18 lipca 2018 r.”). Wspomniany producent sprzeciwił się planom Komisji dotyczącym zastosowania metody określonej w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego i przedstawił szereg uwag, do których odniesiono się w motywach 35 i 36 powyżej.

3.2.3.2.   Poziom rozwoju gospodarczego podobny do poziomu ChRL

(110)

Jeżeli chodzi o poziom rozwoju gospodarczego, Komisja zwraca uwagę na fakt, że Bank Światowy sklasyfikował Tajlandię, Brazylię i Turcję w tej samej kategorii poziomu dochodu, zaliczając je do krajów o „wyższym średnim dochodzie”. Dlatego też należy uznać, że Tajlandia, Turcja i Brazylia są pod tym względem w równym stopniu reprezentatywne. Z kolei Argentyna została sklasyfikowana w kategorii krajów o wysokich dochodach i dlatego nie była już brana pod uwagę w przeprowadzanej analizie.

(111)

W swoim piśmie spółka Jinan Meide Casting Co., Ltd. opowiedziała się za wyborem Tajlandii, a nie Turcji, jako reprezentatywnego kraju, z uwagi na bliskość geograficzną, kulturową i gospodarczą Tajlandii oraz ChRL. Dalsze argumenty dotyczyły Turcji, w tym jej wyższego poziomu rozwoju w porównaniu z Tajlandią i ChRL, faktu, że Turcja jest krajem kandydującym do przystąpienia do UE, oraz faktu, że Turcja pozostaje w unii celnej z UE.

(112)

Odnosząc się do faktu, że Turcja jest krajem kandydującym do przystąpienia do UE, lub do faktu, że Turcja pozostaje w unii celnej z UE, Komisja zauważa również, że kwestie te nie mają znaczenia przy ocenianiu stosowności uznania danego kraju za reprezentatywny kraj. Spółka Jinan Meide nie przedstawiła żadnych argumentów ani żadnych dowodów wskazujących, w jaki sposób przywołane okoliczności miałyby doprowadzić do braku możliwości uznania Turcji za potencjalny reprezentatywny kraj. W tym względzie Tajlandię i Turcję należy uznać za równie reprezentatywne kraje. Kwestie związane z bliskością kulturową i geograficzną również pozostają bez wpływu na ocenę odpowiedniości danego kraju. Ocenę odpowiedniości przeprowadza się w oparciu o kryteria gospodarcze, a nie kulturowe ani geograficzne. Dlatego też powyższe argumenty zostały odrzucone.

3.2.3.3.   Produkcja produktu objętego przeglądem w reprezentatywnym kraju oraz dostępność odpowiednich danych publicznych w reprezentatywnym kraju

(113)

Jak wspomniano w nocie z dnia 20 czerwca 2018 r., Komisja nie zdołała dotrzeć do żadnych publicznych danych finansowych dotyczących Brazylii. Po przeprowadzeniu dalszej analizy Komisji potwierdziła, że – tak jak początkowo stwierdzono – tego rodzaju informacje nie były dostępne. Ponadto żadne zainteresowane strony nie wskazały alternatywnych źródeł tego rodzaju danych. Dlatego też Komisja uznała, że w dalszej części swojej analizy będzie brała pod uwagę wyłącznie Tajlandię i Turcję.

(114)

Jak wspomniano w nocie z dnia 20 czerwca 2018 r., Komisja dotarła do publicznie dostępnych sprawozdań finansowych dotyczących następujących producentów produktu objętego przeglądem w potencjalnych reprezentatywnych krajach:

Siam Fittings Co. Ltd („Siam”), Tajlandia;

BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd. („BIS”), Tajlandia; oraz

Trakya Döküm, Turcja.

(115)

Po wystosowaniu noty z dnia 20 czerwca 2018 r. wyniki wszystkich trzech wspomnianych spółek za 2017 r. zostały udostępnione w bazie danych „Orbis” (68). W 2017 r. rentowność spółki Siam zaczęła przyjmować ujemne wartości. Dlatego też do celów wyboru reprezentatywnego kraju Komisja wzięła pod uwagę pozostałe dwie spółki: BIS w Tajlandii i Trakya Döküm w Turcji.

(116)

BIS zajmuje się niemal wyłącznie wytwarzaniem produktu objętego przeglądem. Zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami produkty spółki obejmują wyłącznie odlewane łączniki rur lub przewodów rurowych wytwarzane zgodnie z normami amerykańskimi i brytyjskimi oraz normami DIN.

(117)

Trakya Döküm to duża grupa, która wytwarza również wiele innych produktów. Z publicznie dostępnych informacji wynika, że Trakya Döküm wytwarza produkty dla następujących sektorów: motoryzacyjnego, AGD, hydraulicznego, elektrycznego, maszynowego, kolejowego i montażowo-budowlanego (uwzględniając łączniki przewodów rurowych i zaciski rurowe z żeliwa ciągliwego) oraz inne produkty, m.in. wyroby zaciskowe, ogniwa łańcuchowe i pokrętła. Produkt objęty przeglądem stanowi jedynie niewielką część produkcji tej spółki.

(118)

Tak więc podczas gdy BIS wytwarza niemal wyłącznie produkt objęty przeglądem, produkt ten stanowi zaledwie jedną z podkategorii w ramach ośmiu kategorii produktów wytwarzanych przez Trakya Dükum. Dlatego też – zważywszy na większy udział produktu objętego przeglądem w łącznym obrocie spółki – Komisja uznała dostępne informacje na temat BIS za bardziej miarodajne od dostępnych informacji na temat Trakya Döküm. Wynika to z faktu, że w przypadku BIS dane dotyczące kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku odnoszą się bardziej bezpośrednio do produktu objętego przeglądem, podczas gdy w przypadku spółki Trakya odpowiednie dane były mniej precyzyjne.

(119)

Jeżeli chodzi o informacje dotyczące czynników produkcji, Komisji udało się dotrzeć do dostatecznie szczegółowych danych w tym zakresie dla obydwu państw, tj. Turcji i Tajlandii. Komisja przyjrzała się udziałowi przywozu głównego czynnika produkcji – czyli złomu stali – z Chin do Tajlandii i Turcji. W przypadku Tajlandii zaledwie 4 % łącznego przywozu pochodziło z ChRL. Jeżeli chodzi o Turcję, ustalenie udziału przywozu z Chin okazało się niemożliwe, ponieważ ponad 50 % przywozu złomu stali zostało zgłoszone jako przywóz do tureckich stref wolnego handlu bez wskazania pochodzenia. Dlatego też – biorąc pod uwagę fakt, że dane na temat pochodzenia głównych czynników produkcji przywożonych do Turcji były niedostępne, co uniemożliwiło wykluczenie produktów przywożonych z ChRL – za najodpowiedniejszy reprezentatywny kraj uznano Tajlandię.

3.2.3.4.   Podsumowanie

(120)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego celem jest potwierdzenie istnienia w potencjalnym reprezentatywnym kraju wszystkich stosownych niezniekształconych czynników produkcji wykorzystywanych przez chińskich producentów oraz niezniekształconych kwot kosztów ogólnych produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysków lub możliwie jak największej liczby tych czynników i kwot.

(121)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, należy uznać, że Tajlandia spełniła wszystkie kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj. W szczególności Tajlandia wytwarza znaczną ilość produktu objętego przeglądem i dysponuje kompletnym zbiorem danych dotyczących wszystkich czynników produkcji, kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku.

(122)

Po uznaniu Tajlandii za odpowiedni reprezentatywny kraj w omawianym przypadku dalsze analizowanie poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska w Tajlandii nie było konieczne.

3.2.4.   Pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk

(123)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) akapit czwarty rozporządzenia podstawowego „skonstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”.

(124)

W tym celu Komisja oparła się na danych dotyczących kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz danych na temat zysku przedstawionych przez tajlandzką spółkę BIS w rachunku zysków i strat BIS za 2017 r.

(125)

W wyznaczonym terminie 10 dni nie otrzymano żadnych uwag w tej kwestii.

(126)

Koszty ogólne produkcji nie zostały wyodrębnione w dostępnym rachunku zysków i strat BIS. Z tego względu Komisja uznała, że odpowiedniejszym rozwiązaniem będzie oparcie się na kosztach ogólnych specyficznych dla tego procesu, bazując na zweryfikowanych informacjach przekazanych przez producenta unijnego objętego próbą zgodnie z motywem 135 poniżej.

3.2.5.   Źródła, na podstawie których ustalono poziom niezniekształconych kosztów

(127)

W swojej nocie z dnia 20 czerwca 2018 r. Komisja stwierdziła, że na potrzeby obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych Global Trade Atlas („GTA”) w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji. Ponadto w nocie z dnia 8 marca 2019 r. Komisja wskazała, że pozyska dane dotyczące poziomów płac w przemyśle wytwórczym od Krajowego Urzędu Statystycznego Tajlandii/Banku Tajlandii oraz że zwróci się do Electricity Generating Authority of Thailand (tajlandzkie państwowe przedsiębiorstwo energetyczne) o przekazanie jej danych na temat koszów energii.

3.2.6.   Czynniki produkcji

(128)

Jak już wspomniano w motywie 39, w swojej nocie z dnia 20 czerwca 2018 r. Komisja podjęła próbę sporządzenia wstępnego wykazu czynników produkcji i źródeł, które miałyby być stosowane w odniesieniu do wszystkich czynników produkcji, takich jak: materiały, energia i praca, wykorzystywanych przez dowolnego współpracującego producenta do wytworzenia produktu objętego przeglądem.

(129)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów Komisja oparła się na informacjach przekazanych przez wnioskodawcę przy ustalaniu czynników produkcji wykorzystywanych do wytwarzania łączników z żeliwa ciągliwego.

(130)

Jeżeli chodzi o czynniki produkcji, spółka Jinan Meide Casting Co., Ltd. poinformowała, że produktami, które mogłyby posłużyć do ustalenia wartości zastępczej w odniesieniu do materiałów do produkcji wykorzystywanych przez chińskich producentów, powinny być produkty opatrzone 8-cyfrowym kodem w kodeksie celnym oraz że stosowny kod powinien zostać dostosowany, jeżeli obejmował inne produkty.

(131)

Z chwilą wszczęcia postępowania produkty były opatrzone 6-cyfrowym kodem zgodnie ze standardową międzynarodową nomenklaturą produktów opracowaną przez Światową Organizację Celną, którą określa się mianem „systemu zharmonizowanego” lub „HS”, co znalazło również odzwierciedlenie w nocie z dnia 20 czerwca 2018 r. Po zidentyfikowaniu reprezentatywnego kraju Komisja korzystała jednak z bardziej szczegółowego poziomu kodów cyfrowych dostępnego w tym kraju, aby zapewnić możliwie jak największą dozę precyzji przy szacowaniu różnych kosztów materiałów do produkcji w celu ustalenia wartości normalnej. Dlatego też zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli 1 poniżej Komisja korzystała ze specyficznych dla Tajlandii kodów składających się nawet z 11 cyfr, w zależności od danych dostępnych w poszczególnych przypadkach.

(132)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących konkretnych czynników produkcji wskazanych w sekcji 2 noty z dnia 20 czerwca 2018 r.

(133)

Ponieważ żaden chiński producent nie przekazał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Komisja oparła się na opisanych poniżej faktach dotyczących czynników produkcji ustalonych w toku dochodzenia.

(134)

Na podstawie dostępnych Komisji informacji potwierdzonych podczas weryfikacji, które są również zgodne z dowodami pozyskanymi w kontekście dochodzenia, w wyniku którego wprowadzono środki (motyw 1), można wyróżnić dwa główne, różne procesy produkcji wykorzystywane do wytwarzania odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych. Główna różnica między tymi procesami dotyczy początkowego etapu topienia surowca wykorzystywanego do produkcji. W ramach jednego z tych procesów energię wykorzystywaną do podgrzewania surowców generuje się poprzez spalanie koksu w tzw. żeliwiaku. W ramach drugiego procesu energia cieplna potrzebna do stopienia surowców pochodzi z energii elektrycznej generowanej przez łuk elektryczny. W związku z powyższym na tym pierwszym etapie produkcji Komisja zaobserwowała różnice związane z czynnikami produkcji wykorzystywanymi w ramach dwóch wspomnianych procesów produkcji. Różnice te dotyczą głównie poziomu zużycia koksu i poziomu zużycia energii elektrycznej.

(135)

Na podstawie informacji udostępnionych Komisji w toku pierwotnego dochodzenia i w ramach kontroli wyrywkowej przeprowadzonej w toku obecnego dochodzenia ustalono, że największy producent łączników z żeliwa ciągliwego w ChRL korzysta z żeliwiaków; z tego względu Komisja postanowiła oprzeć się na czynnikach produkcji, wskaźnikach zużycia i kosztach ogólnych produkcji właściwych dla tego procesu produkcji, bazując na informacjach udostępnionych Komisji przez producenta unijnego korzystającego z żeliwiaków.

(136)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje przekazane przez wnioskodawcę, w stosownych przypadkach zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i powiązane z nimi pozycje taryfowe w tajlandzkiej nomenklaturze:

Tabela 1

Czynniki produkcji

Czynnik produkcji

Kod taryfowy w tajlandzkiej nomenklaturze

Opis kodu taryfowego w tajlandzkiej nomenklaturze

Jednostkowa wartość w przywozie

Surowce

Złom stali

7204 41 00 090

Pozostałe (objęte kodem HS 7204 41 odpady żelazne i złom gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; wióry z toczenia, wiórkowania, dłutowania, frezowania, piłowania, pilnikowania, okrawania i tłoczenia, nawet w wiązkach)

0,31

Cynk

7901 11

Cynk niestopowy, zawierający 99,99 % masy lub więcej cynku, nieobrobiony plastycznie

2,72

Żelazokrzem

7202 21 00 000

Żelazokrzem zawierający więcej niż 55 % masy krzemu

1,22

Żelazomangan

7202 11 00 000

Żelazomangan zawierający więcej niż 2 % masy węgla

1,13

Piasek

2505 10 00 000

Piaski krzemionkowe i piaski kwarcowe

0,09

Bentonit

2508 10 00 000

Bentonit

0,21

Praca

Bezpośrednia robocizna,

Wynagrodzenie w przemyśle wytwórczym

[n.d.]

 

2,15

Energia

Energia elektryczna

[n.d.] (69)

 

0,07

Koks

2704 00 10 000

Koks i półkoks, z węgla

0,65

Gaz ziemny

[n.d.] (70)

 

222,19

3.2.6.1.   Materiały

(137)

W odniesieniu do złomu stali kod HS 7204 10 wskazało dwóch chińskich producentów, którzy udzielili kompletnych odpowiedzi na pytania zawarte w załączniku III do zawiadomienia o wszczęciu. Tabela zawiera 11-cyfrowy kod specyficzny dla Tajlandii, który, ze względu na brak dalszych informacji od chińskich producentów oraz uwag ze strony innych zainteresowanych stron, Komisja wykorzystała w celu skonstruowania wartości normalnej.

(138)

W przypadku cynku ten czynnik produkcji został zgłoszony przez jednego z producentów unijnych i jednego z chińskich producentów, ale pod innymi kodami. Producent unijny zgłosił kod 7901 11 00 w odniesieniu do „cynku, nieobrobionego plastycznie, niestopowego, zawierającego 99,99 % masy lub więcej cynku”, natomiast chiński producent zaproponował stosowanie kodu 2608 00, tj. „rud i koncentratów cynku”. Komisja stwierdziła, że zastosowanie kodu dla rudy cynku nie byłoby właściwe, i postanowiła zastosować kod HS w formie przedstawionej w tabeli, zgodnie z propozycją producenta unijnego.

(139)

W odniesieniu do żelazokrzemu wnioskodawcy wskazali „stopy Fe” bez podania kodu. Chiński producent oraz dwóch producentów unijnych zaproponowali kod 7202 21 00. Komisja zastosowała podany w tabeli 11-cyfrowy kod specyficzny dla Tajlandii.

(140)

W odniesieniu do żelazomanganu wnioskodawcy wskazali „stopy Fe” bez podania kodu. Jeden chiński producent zasugerował kod HS 7202 30, który oznacza żelazokrzemomangan. Stwierdzono, że wykorzystany przez Komisję 11-cyfrowy kod specyficzny dla Tajlandii lepiej opisuje czynnik produkcji stosowany przez producentów odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych.

(141)

W odniesieniu do piasku wystąpiła rozbieżność między kodem sugerowanym przez jednego chińskiego producenta a kodami ustalonymi w toku dochodzenia. Odnosząc się do „masy żywicznej”, chiński producent zasugerował kod 3824 10 00, który oznacza „Gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni”, ale nie odpowiada opisowi czynnika produkcji sugerowanego przez producenta unijnego. Producent unijny nie podał kodu. Opierając się na opisie procesu produkcji, Komisja wykorzystała 11-cyfrowy kod wskazany w tabeli. Kod ten jest zgodny z notatką służbową Departamentu Handlu USA z dnia 21 października 2016 r. (71) („notatka służbowa”), która została również przedłożona Komisji przez jednego z chińskich producentów.

(142)

W odniesieniu do bentonitu wskazany w tabeli 11-cyfrowy kod, który został wykorzystany do obliczeń, oznacza ten sam materiał co ogólniejszy 8-cyfrowy kod zaproponowany przez jednego z producentów unijnych. W notatce służbowej wymieniono ten sam 11-cyfrowy kod. Oznacza on „bentonit”. Żaden z producentów eksportujących nie zaproponował kodu taryfowego dla bentonitu.

(143)

W odniesieniu do wszystkich materiałów, dla których nie przedstawiono żadnych informacji pochodzących z rynku tajlandzkiego, Komisja oparła się na cenach importowych. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cen jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem ChRL oraz następujących państw nieposiadających gospodarki rynkowej: Azerbejdżan, Białoruś, Kazachstan, Korea Północna, Turkmenistan i Uzbekistan.

(144)

Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z ChRL do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 105 stwierdziła, że w omawianym przypadku oparcie się na cenach i kosztach krajowych w ChRL nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b). Na podstawie dostępnych dowodów i wobec braku jakichkolwiek prób ich podważenia przez zainteresowane strony Komisja uznała, że te same zakłócenia wywierały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu państw wymienionych w motywie 143 przywóz z innych państw trzecich pozostawał reprezentatywny, a jego wielkość odpowiadała od 94 % do 100 % łącznej wielkości przywozu do Tajlandii.

(145)

Aby ustalić niezniekształconą cenę materiałów dostarczanych do zakładu chińskiego producenta zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze, Komisja dodała koszty transportu krajowego.

3.2.6.2.   Praca

(146)

W odniesieniu do kosztów pracy Komisja wykorzystała dane pochodzące z badania aktywności ekonomicznej ludności przeprowadzonego przez Krajowy Urząd Statystyczny w Ministerstwie Gospodarki Cyfrowej i Społeczeństwa Cyfrowego (72). W szczególności Komisja obliczyła koszty pracy na podstawie średniego miesięcznego wynagrodzenia oraz wszystkich świadczeń dodatkowych, które otrzymali pracownicy w przemyśle wytwórczym. Ostatnim okresem, dla którego dostępne były dane, był pierwszy kwartał 2017 r., czyli kwartał bezpośrednio poprzedzający okres objęty dochodzeniem przeglądowym.

3.2.6.3.   Koks

(147)

W odniesieniu do koksu ten czynnik produkcji został zgłoszony przez jednego z producentów unijnych jako kod 6-cyfrowy, który oznacza „koks i półkoks, z węgla, z węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy”. W przypadku tego czynnika produkcji należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że koks ten jest wykorzystywany jako źródło energii, a nie „pył węglowy” czy „węgiel spiekalny”, które mogą stanowić surowiec stosowany do produkcji. Komisja wykorzystała 11-cyfrowy kod specyficzny dla Tajlandii, który oznacza „koks i półkoks, z węgla”. Kod ten był bardziej szczegółowy niż kod zgłoszony przez jednego z producentów unijnych i odnosił się w większym stopniu do koksu wykorzystywanego jako źródło energii.

3.2.6.4.   Energia elektryczna

(148)

W odniesieniu do kosztów energii elektrycznej Komisja zastosowała średnią cenę sprzedaży energii elektrycznej dla klientów bezpośrednich, jak wskazano w sprawozdaniu rocznym Electricity Generating Authority of Thailand (tajlandzkie państwowe przedsiębiorstwo energetyczne) za 2017 r. (73)

3.2.6.5.   Gaz ziemny

(149)

Również w odniesieniu do gazu ziemnego Komisja wykorzystała dane opublikowane w sprawozdaniu rocznym Electricity Generating Authority of Thailand (tajlandzkie państwowe przedsiębiorstwo energetyczne) za 2017 r., w którym odniesiono się do średniej ceny gazu ziemnego w 2017 r. w wysokości 239 THB/mln BTU (74). Jednostkę BTU (British Thermal Unit, brytyjska jednostka ciepła), stosowaną w Tajlandii, przeliczono na 1 000 m3, jednostkę stosowaną przez producenta unijnego, przy użyciu równoważnego środka, gdzie 1 000 m3 = 35 915 mln BTU (75).

3.2.6.6.   Obliczanie wartości normalnej

(150)

Komisja obliczyła konstruowaną wartość normalną w dwóch opisanych poniżej etapach.

(151)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów Komisja wykorzystała te same materiały, tę samą pracę i energię oraz ten sam powiązany z nimi wskaźnik zużycia co największy producent unijny. Czynniki wykorzystania pomnożono przez niezniekształcone koszty jednostkowe odnotowane w reprezentatywnym kraju, Tajlandii, i dodano do nich koszty transportu krajowego.

(152)

Po drugie, w odniesieniu do powyższych kosztów produkcji Komisja zastosowała koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk tajlandzkiej spółki BIS, a także koszty ogólne produkcji największego producenta unijnego.

(153)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego. Z uwagi na brak współpracy ze strony chińskich producentów wartość normalną ustalono na poziomie ogólnokrajowym, a nie dla każdego producenta z osobna.

3.2.7.   Cena eksportowa

(154)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące CIF dostosowane do poziomu ex-works.

3.2.8.   Porównanie

(155)

W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną i cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano dostosowania w górę wartości normalnej o 8 % w odniesieniu do kosztów VAT niepodlegających zwrotowi. Na podstawie informacji uzyskanych od wnioskodawcy dokonano dostosowania w dół ceny eksportowej o 4–7 % w odniesieniu do międzynarodowego frachtu i ubezpieczenia.

3.2.9.   Margines dumpingu

(156)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową na poziomie ex-works zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(157)

Na tej podstawie Komisja ustaliła margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem na poziomie około 26 %.

(158)

Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.

3.3.   Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu

(159)

Jak ustalono powyżej, w odniesieniu do przywozu odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych z ChRL stwierdzono dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Dla pełności wywodu Komisja zbadała również prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia zastosowanych środków. Przeanalizowano następujące dodatkowe czynniki: moce produkcyjne oraz wolne moce produkcyjne w ChRL, zachowania producentów eksportujących w ChRL, jeżeli chodzi o ceny na innych rynkach, oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(160)

W związku z brakiem współpracy ze strony producentów z ChRL analiza ta opierała się na informacjach, którymi dysponowała Komisja, tj. informacjach dostarczonych we wniosku oraz informacjach pochodzących z innych niezależnych, dostępnych źródeł, takich jak oficjalne statystyki dotyczące przywozu oraz informacje uzyskane od zainteresowanych stron w toku dochodzenia.

3.3.1.   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w ChRL

(161)

Z informacji zawartych we wniosku (76) wynika, że dokładna produkcja produktu objętego przeglądem w ChRL nie jest znana. Jest to rynek rozdrobniony, na którym działa wielu drobnych producentów oraz pewna liczba dużych producentów. Na podstawie informacji przekazanych przez wnioskodawców Komisja ustaliła, że łączna zdolność produkcyjna w przypadku 6 spośród 30 znanych producentów wynosi co najmniej 310 000 ton.

(162)

Dwóch producentów, którzy udzielili odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, zgłosiło wolne moce produkcyjne wynoszące około 10 %. Zakładając taki sam odsetek wolnych mocy produkcyjnych w przypadku pozostałych producentów, otrzymujemy wolne moce produkcyjne wynoszące 31 000 ton. Nawet przy zastosowaniu takiego konserwatywnego podejścia chińskie wolne moce produkcyjne stanowią ponad 80 % konsumpcji w Unii.

3.3.2.   Atrakcyjność rynku unijnego

(163)

W celu ustalenia ewentualnych zmian w zakresie przywozu w przypadku uchylenia środków Komisja zbadała atrakcyjność rynku unijnego pod względem cen.

(164)

W tym kontekście Komisja zweryfikowała informacje znajdujące się w bazie danych Global Trade Atlas (77) w ramach kodu HS 7307 19: łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane, z żeliwa, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone (78), lub ze stali. Dostępny jest tylko 6-cyfrowy kod, który wydaje się obejmować produkty nieobjęte zakresem niniejszego przeglądu, m.in. łączniki z żeliwa sferoidalnego, złączki rowkowane itp.

(165)

Na potrzeby analizy Komisja wykorzystała zatem odpowiedzi udzielone przez dwóch chińskich producentów w ramach kontroli wyrywkowej i stwierdziła, że ceny na rynku UE są atrakcyjniejsze od cen na niektórych rynkach eksportowych oraz na rynku krajowym. W związku z tym w przypadku uchylenia środków rynek unijny stałby się jeszcze atrakcyjniejszy ze względu na prawdopodobieństwo przekierowania pewnych ilości, które są obecnie sprzedawane na innych rynkach. Przywóz z ChRL do Unii prawdopodobnie znacznie się zwiększy i będzie dokonywany po cenach dumpingowych.

3.3.3.   Wniosek

(166)

W ramach dochodzenia wykazano, że przywóz z Chin nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W świetle elementów przeanalizowanych w sekcjach 3.3.1 i 3.3.2 Komisja stwierdziła również, iż bardzo prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków chińscy producenci wywoziliby znaczne ilości odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych do Unii po cenach dumpingowych. Komisja stwierdziła zatem, że w przypadku wygaśnięcia środków istnieje duże prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.

4.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU W PRZYPADKU TAJLANDII

4.1.   Uwagi wstępne dotyczące Tajlandii

(167)

Jak wskazano w motywie 27, żaden z producentów z Tajlandii nie współpracował w toku dochodzenia. W związku z tym Komisja poinformowała władze Tajlandii, że ze względu na brak współpracy Komisja zastosuje art. 18 rozporządzenia podstawowego, opierając swoje ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu na dostępnych faktach. Komisja otrzymała uwagi od Departamentu Handlu Zagranicznego Ministerstwa Handlu oraz tajlandzkiej spółki BIS Pipe Fitting Industry. Uwagi te omówiono w motywach 196 i 197 poniżej.

4.2.   Dumping w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

4.2.1.   Wartość normalna

(168)

Ze względu na brak współpracy ze strony tajlandzkich producentów Komisja – w celu ustalenia wartości normalnej w Tajlandii – opierała się na dostępnych faktach. W tym celu wykorzystano informacje przekazane przez wnioskodawcę.

(169)

Wartość normalną oparto zatem na cenach krajowych w Tajlandii, ustalonych na podstawie cennika krajowego obejmującego dużą liczbę rodzajów produktu. Ponieważ uznano, że cennik ten jest nieaktualny, w odniesieniu do znajdujących się w nim cen zastosowano wskaźnik korygujący uzyskany na podstawie oficjalnych danych statystycznych oraz dodatkowych informacji pochodzących z badania rynkowego. Aby uzyskać ceny ex-works, odjęto szacunkowe zyski dla dystrybutorów i koszty transportu.

4.2.2.   Cena eksportowa

(170)

Wobec braku współpracy ze strony tajlandzkich producentów cenę eksportową ustalono w oparciu o dane Eurostatu dotyczące cen importowych CIF skorygowane o poziom cen ex-works.

4.2.3.   Porównanie

(171)

W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia rzetelnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Na podstawie informacji uzyskanych od wnioskodawcy dokonano dostosowania w dół ceny eksportowej o 5–9 % w odniesieniu do frachtu i ubezpieczenia.

4.2.4.   Margines dumpingu

(172)

Komisja porównała zgłoszoną przez wnioskodawcę wartość normalną produktu podobnego z ceną eksportową na poziomie ex-works zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(173)

Na tej podstawie Komisja ustaliła margines dumpingu wyrażony jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem na poziomie około 33 %.

(174)

Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.

4.3.   Prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu

(175)

Oprócz ustalenia, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping, Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. Przeanalizowano następujące dodatkowe czynniki: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Tajlandii, związek między cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do państw trzecich a poziomem cen w Unii oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(176)

W celu zbadania prawdopodobnego rozwoju wywozu z Tajlandii w przypadku uchylenia środków, wobec braku współpracy, Komisja wykorzystała najlepsze dostępne informacje ze źródeł publicznych (stron internetowych przedsiębiorstw i danych statystycznych GTA) oraz informacje przekazane we wniosku.

4.3.1.   Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Tajlandii

(177)

W przypadku Tajlandii wniosek odnosi się do istnienia trzech producentów. Ponadto po wszczęciu dochodzenia władze Tajlandii zidentyfikowały 30 potencjalnych producentów (79), z których dwóch zostało już wymienionych we wniosku. Przekazano jednak tylko częściowe informacje na temat mocy produkcyjnych i wolnych mocy produkcyjnych w przemyśle Tajlandii.

(178)

W pierwotnym dochodzeniu dwóch tajlandzkich producentów eksportujących, którzy odpowiadają za znaczną część wywozu z Tajlandii, posiadało wolne moce produkcyjne wynoszące 38 % lub 8 200 ton. Z publicznie dostępnych informacji wynika, że od tego czasu zakres działalności tych producentów pozostał w dużej mierze niezmieniony (obydwa przedsiębiorstwa produkują niemal wyłącznie odlewane łączniki rur lub przewodów rurowych).

(179)

W drugiej kolejności Komisja zbadała, czy inne rynki mogły w międzyczasie wchłonąć wolne moce produkcyjne. Całkowity wywóz z Tajlandii w 2011 r., w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, wyniósł 16 506 ton. W 2017 r. całkowity wywóz wyniósł 18 610 ton, tj. około 2 100 ton więcej niż w 2011 r.

(180)

Komisja stwierdziła, że od czasu zastosowania ceł tylko niektóre wolne moce produkcyjne, które istniały w czasie pierwotnego dochodzenia, zostały skierowane na inne rynki. Rynek krajowy jest niewielki (< 10 % sprzedaży) i również nie mógł wchłonąć wolnych mocy produkcyjnych.

(181)

Jest zatem prawdopodobne, że w przypadku wygaśnięcia środków większość wolnych mocy produkcyjnych w wysokości 8 200 ton (22 % konsumpcji w Unii), które istniały w czasie pierwotnego dochodzenia, można nadal wykorzystać i skierować na rynek unijny. Nawet przyjmując ostrożne założenie, że wolne moce produkcyjne zmniejszyłyby się o całkowity wzrost wywozu, dostępne wolne moce produkcyjne wyniosłyby 6 100 ton lub 17 % rynku unijnego.

(182)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że w Tajlandii dostępne są duże wolne moce produkcyjne, w związku z czym istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków antydumpingowych nastąpi znaczny wzrost wielkości wywozu.

4.3.2.   Atrakcyjność rynku unijnego

(183)

Pomimo obowiązujących ceł antydumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Tajlandia nadal prowadziła wywóz do Unii, posiadając udział w rynku w wysokości 4,5 %, co świadczy o tym, że Unii pozostała atrakcyjnym rynkiem oraz atrakcyjnym miejscem przeznaczenia wywozu. Biorąc pod uwagę niskie wykorzystanie mocy produkcyjnych tajlandzkich producentów, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku wygaśnięcia środków eksporterzy z Tajlandii będą dążyć do odzyskania utraconego udziału w rynku.

4.3.3.   Związek między cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do państw trzecich a poziomem cen w Unii

(184)

Z tajlandzkich danych statystycznych dotyczących wywozu wynika, że średnie ceny na niemal wszystkich innych głównych rynkach eksportowych łączników z żeliwa ciągliwego są wyższe niż w Unii. Taka różnica cen może wynikać z różnic w asortymencie produktów lub obowiązujących środkach. Z uwagi na brak współpracy ze strony tajlandzkich producentów Komisja nie może dokonać wiarygodnej oceny tych różnic cenowych.

4.3.4.   Podsumowanie

(185)

W toku dochodzenia wykazano, że wywóz z Tajlandii nadal napływał na rynek unijny po cenach dumpingowych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Poza stosunkowo niskimi wielkościami przywozu w porównaniu z konsumpcją w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Komisja uwzględniła istnienie znacznych wolnych mocy produkcyjnych oraz wcześniejszą praktykę tajlandzkich producentów.

(186)

W świetle elementów przeanalizowanych w sekcjach 4.3.1 i 4.3.2 Komisja stwierdziła zatem, iż bardzo prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków nastąpi znaczny wzrost wywozu do Unii po cenach dumpingowych.

5.   SZKODA

5.1.   Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

(187)

W okresie badanym produkt objęty przeglądem był produkowany przez pięciu producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(188)

W oparciu o informacje dostarczone przez przemysł Unii Komisja ustaliła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym całkowita produkcja unijna wyniosła około 33 000 ton. Jak wskazano w motywie 17, producenci unijni objęci próbą odpowiadali za ponad 70 % całkowitej produkcji unijnej.

5.2.   Konsumpcja w Unii

(189)

Komisja określiła wielkość konsumpcji w Unii jako sumę wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym i łącznego przywozu do Unii według danych Eurostatu na poziomie TARIC.

(190)

Konsumpcja w Unii produktu objętego przeglądem kształtowała się w następujący sposób:

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

Okres objęty dochodzeniem przeglądowym

Łączna konsumpcja

37 708

36 835

38 984

39 186

36 448

Indeks (2014 = 100)

100

98

103

104

97

Źródło: dane Eurostatu na poziomie TARIC, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(191)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym konsumpcja w Unii spadła o 3 % w porównaniu z 2014 r., po wzroście w latach 2016 i 2017. Rynek łączników z żeliwa ciągliwego jest dojrzały i nie wykazywał żadnych znaczących wahań w okresie badanym.

5.3.   Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie

5.3.1.   Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

(192)

Komisja zbadała, czy przywóz odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, należy oceniać w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(193)

Margines dumpingu ustalony w odniesieniu do przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, był powyżej progu de minimis określonego w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Wielkość przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, nie była nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.

(194)

W pierwotnym dochodzeniu łączna ocena została uznana za odpowiednią w świetle porównywalnych warunków konkurencji między przywozem z tych dwóch państw oraz podobnym produktem unijnym, tzn. występują te same kanały sprzedaży i przeznaczenie dla tej samej kategorii klientów. Komisja nie otrzymała żadnych dowodów potwierdzających zmiany w tym zakresie w prowadzonym dochodzeniu. W związku z tym Komisja uważa, że ustalenia te są nadal aktualne.

(195)

W związku z powyższym uznano, że wszystkie kryteria podane w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione. Przywóz z Tajlandii i ChRL poddano zatem łącznej ocenie.

(196)

Misja Tajlandii i BIS Pipe Fitting Industry Co., Ltd. – tajlandzki producent – stwierdzili, że przywóz z Tajlandii powinien zostać wyłączony z przeglądu ze względu na stale malejącą wielkość przywozu oraz że łączna ocena wraz z przywozem z ChRL nie jest ani zgodna z prawem, ani gospodarczo uzasadniona.

(197)

Komisja odrzuciła te argumenty, ponieważ dochodzenie, w którym wykorzystano szczegółowe dane Eurostatu na poziomie TARIC, wykazało, że pomimo spadku przywozu z Tajlandii wielkość przywozu przekraczająca 5 % łącznego przywozu jest nadal znacząca i dlatego może zostać wykorzystana w ocenie łącznej zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

5.3.2.   Wielkość i udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

(198)

Komisja ustaliła wielkość przywozu z ChRL i Tajlandii do Unii na podstawie danych Eurostatu na poziomie TARIC, a udział przywozu w rynku poprzez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii, jak przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 3

Wielkość przywozu do Unii (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

ChRL

8 526

8 161

10 097

9 682

7 666

Indeks (2014 = 100)

100

96

118

114

90

Tajlandia

3 449

2 322

2 066

1 745

1 637

Indeks (2014 = 100)

100

67

60

51

47

Państwa, których dotyczy postępowanie

11 975

10 482

12 163

11 426

9 302

Indeks (2014 = 100)

100

88

102

95

78

Źródło: dane Eurostatu na poziomie TARIC, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(199)

W okresie badanym wielkość przywozu produktu objętego przeglądem z państw, których dotyczy postępowanie, na rynek unijny zmniejszyła się o 22 %.

(200)

W okresie badanym udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszył się o 6 punktów procentowych – z 32 % do 26 %. Wyżej opisany udział w rynku zmniejszył się głównie w okresie od 2016 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym. Tendencja ta odzwierciedlała rozwój przywozu.

Tabela 4

Udział w rynku unijnym

 

2014

2015

2016

2017

ODP

ChRL

23 %

22 %

26 %

25 %

21 %

Indeks (2014 = 100)

100

98

115

109

93

Tajlandia

9 %

6 %

5 %

5 %

5 %

Indeks (2014 = 100)

100

69

58

49

49

Państwa, których dotyczy postępowanie

32 %

29 %

31 %

29 %

26 %

Indeks (2014 = 100)

100

90

98

92

80

Źródło: dane Eurostatu na poziomie TARIC, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(201)

Przywóz z ChRL i Tajlandii nadal napływał zatem na terytorium Unii pomimo obowiązujących środków w całym okresie badanym.

5.3.3.   Ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie

(202)

Komisja określiła ceny przywozu na podstawie danych statystycznych Eurostatu dotyczących przywozu na poziomie TARIC. Średnie ceny przywozu z ChRL i Tajlandii do Unii kształtowały się następująco:

Tabela 5

Ceny importowe (w EUR/t)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Ceny importowe – ChRL

1 620

2 011

1 925

2 166

2 029

Indeks (2014 = 100)

100

124

119

134

125

Ceny importowe – Tajlandia

2 171

2 229

2 128

2 181

2 152

Indeks (2014 = 100)

100

103

98

100

99

Państwa, których dotyczy postępowanie

1 779

2 059

1 960

2 168

2 050

Indeks (2014 = 100)

100

116

110

122

115

Źródło: Eurostat na poziomie TARIC

(203)

Ceny importowe z Tajlandii utrzymywały się na raczej stabilnym poziomie w całym okresie badanym, natomiast przywóz z ChRL, który w 2014 r. charakteryzował się znacznie niższym poziomem cen w porównaniu z przywozem z Tajlandii, zmniejszył tę różnicę pod koniec okresu badanego.

5.3.4.   Podcięcia cenowe

(204)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przez porównanie:

średnich ważonych cen sprzedaży stosowanych przez producentów unijnych objętych próbą wobec klientów niepowiązanych na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz

danych Eurostatu dotyczących cen importowych produktu objętego przeglądem zarówno z ChRL, jak i z Tajlandii, na poziomie CIF, dostosowanych do ceny wraz z kosztami wyładunku, w tym kwoty konwencjonalnych należności celnych i kosztów poniesionych po przywozie.

(205)

Wynik porównania wyrażono jako odsetek ceny przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(206)

Porównanie wykazało, że w przypadku przywozu z ChRL i Tajlandii średnie podcięcie cenowe na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosiło odpowiednio 47 % i 44 %.

(207)

Pomimo pewnego wzrostu średniej ceny importowej z państw, których dotyczy postępowanie, spowodowanego głównie wzrostem cen importowych ChRL, poziom podcięcia cenowego pozostał znaczny.

5.4.   Przywóz z państw trzecich innych niż ChRL i Tajlandia

(208)

Udział w rynku przywozu produktu objętego przeglądem z innych państw trzecich kształtował się następująco:

Tabela 6

Udział przywozu w rynku

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Indonezja

2 %

2 %

4 %

3 %

3 %

Brazylia

3 %

3 %

3 %

3 %

3 %

Indie

4 %

4 %

2 %

3 %

2 %

Inne państwa

1 %

2 %

2 %

1 %

2 %

Ogółem

10 %

11 %

11 %

10 %

10 %

Indeks (2014 = 100)

100

110

110

100

100

Źródło: Eurostat na poziomie TARIC

(209)

Udział w rynku przywozu z innych państw trzecich utrzymał się na stabilnym poziomie w okresie badanym, z niewielkim tymczasowym wzrostem w latach 2015 i 2016.

5.5.   Sytuacja ekonomiczna przemysłu Unii

5.5.1.   Uwagi ogólne

(210)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł unijny obejmowała ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu unijnego w badanym okresie.

(211)

Jak wspomniano w motywie 17, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

(212)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody.

(213)

Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych przekazanych przez przemysł Unii i zweryfikowanych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą.

(214)

Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych.

(215)

Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

(216)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(217)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

5.5.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

5.5.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Tabela 7

Wielkość produkcji unijnej (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Wielkość produkcji

30 629

28 438

32 052

32 312

33 025

Indeks (2014 = 100)

100

93

105

105

108

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(218)

Wielkość produkcji unijnej wzrosła w okresie badanym o 8 %, pomimo spadku konsumpcji.

Tabela 8

Moce produkcyjne Unii (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Moce produkcyjne

55 840

55 840

55 840

55 840

55 840

Indeks (2014 = 100)

100

100

100

100

100

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(219)

Moce produkcyjne przemysłu Unii utrzymywały się na stałym poziomie w okresie badanym. Czynnikiem ograniczającym moce produkcyjne jest proces wyżarzania, który wymaga znacznych zasobów (pieców) i znacznej ilości czasu. Pieców nie można szybko wygasić ani rozgrzać i zużywają one znaczne ilości energii.

Tabela 9

Wykorzystanie unijnych mocy produkcyjnych

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

55 %

51 %

58 %

58 %

59 %

Indeks (2014 = 100)

100

93

105

105

108

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(220)

Dzięki zwiększeniu wielkości produkcji unijnej wykorzystanie mocy produkcyjnych wzrosło o 4 punkty procentowe.

5.5.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(221)

W okresie badanym wielkość sprzedaży producentów unijnych na rynku unijnym wzrosła o 7 %, zgodnie ze wzrostem produkcji i pomimo spadku konsumpcji, dzięki możliwości korzystania z obowiązującego cła antydumpingowego.

Tabela 10

Wielkość sprzedaży w Unii (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Sprzedaż unijna

21 459

21 779

22 216

23 375

23 043

Indeks (2014 = 100)

100

101

104

109

107

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(222)

Udział w rynku przemysłu Unii wzrósł o 6 punktów procentowych lub 11 % w okresie badanym, natomiast przywóz towarów po cenach dumpingowych zmniejszył się o 22 % w tym samym okresie, skutecznie zastępując część sprzedaży uprzednio przywożonych odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych.

Tabela 11

Udział w rynku unijnym

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Udział w rynku unijnym

57 %

59 %

57 %

60 %

63 %

Indeks (2014 = 100)

100

104

100

105

111

Źródło: dane Eurostatu na poziomie TARIC, dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

5.5.2.3.   Zatrudnienie i wydajność

(223)

Zatrudnienie wyrażone w ekwiwalentach pełnego czasu pracy (EPC) tylko częściowo odzwierciedlało wzrost wielkość produkcji unijnej, co świadczy o tym, że przemysł Unii przyczynił się do racjonalizacji procesu produkcyjnego i zwiększenia wydajności w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

Tabela 12

Zatrudnienie w EPC

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Zatrudnienie w EPC

1 887

1 889

1 898

1 908

1 916

Indeks (2014 = 100)

100

100

101

101

102

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(224)

Przemysłowi Unii udało się zwiększyć swoją wydajność, czego skutkiem był większy wzrost wielkości produkcji unijnej niż wzrost zatrudnienia w EPC.

Tabela 13

Wydajność (w tonach/EPC)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Wydajność

16,4

15,2

17,1

17,1

17,4

Indeks (2014 = 100)

100

93

104

104

106

Źródło: dane przekazane przez przemysł Unii oraz zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(225)

Wzrost wydajności wynika również z innowacji przemysłowych, takich jak roboty stale zastępujące pracowników fabryk, w szczególności w dziedzinie obróbki skrawaniem i wysyłki.

5.5.2.4.   Wzrost

(226)

Jak wskazano w tabeli 2, konsumpcja w Unii spadła między 2014 r. a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym o ponad 1 000 ton, natomiast wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych zmniejszyła się o ponad 2 000 ton w tym samym okresie. Przemysłowi Unii udało się zwiększyć swoją sprzedaż o ponad 1 000 ton, korzystając ze zmniejszenia przywozu towarów po cenach dumpingowych.

5.5.2.5.   Wielkość dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(227)

Dumping utrzymywał się w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym na znaczącym poziomie, jak wyjaśniono w sekcji 3 powyżej.

(228)

Ponieważ wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Tajlandii była niższa niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, Komisja stwierdziła, że wpływ wielkości marginesu dumpingu na przemysł Unii był znacznie mniejszy niż ten zaobserwowany w pierwotnym dochodzeniu.

5.5.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

5.5.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

Tabela 14

Średnia unijna cena sprzedaży za tonę

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Średnia cena sprzedaży

4 483

4 453

4 341

4 270

4 284

Indeks (2014 = 100)

100

99

97

95

96

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(229)

Średnie jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez producentów unijnych objętych próbą wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 15

Średnie koszty produkcji w Unii w przeliczeniu na tonę

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Średnie koszty produkcji

3 171

3 417

3 193

3 327

3 308

Indeks (2014 = 100)

100

108

101

105

104

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(230)

Tendencja spadkowa wynika z presji wywieranej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych na rynek.

(231)

Średnia unijna cena sprzedaży producentów objętych próbą spadła w tym okresie o 4 %, natomiast średnie koszty produkcji wzrosły w tym samym okresie o 4 %, co przedstawiono poniżej.

(232)

Średnie koszty pracy producentów unijnych objętych próbą wzrosły w okresie badanym o 5 %:

Tabela 16

Średnie koszty pracy na pracownika

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Średnie koszty pracy (w EUR/EPC)

27 628

28 306

28 143

28 001

28 882

Indeks (2014 = 100)

100

102

102

101

105

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

5.5.3.2.   Zapasy

(233)

W okresie badanym zmniejszył się stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego. Ogólnie rzecz biorąc, zmniejszył się on o 33 %. Spadek ten odzwierciedla udoskonaloną politykę wewnętrzną producentów unijnych, której celem jest zapewnienie racjonalizacji zapasów w celu uwolnienia kapitału obrotowego.

Tabela 17

Zapasy (w tonach)

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Zapasy

5 103

4 285

4 124

3 712

3 433

Indeks (2014 = 100)

100

84

81

73

67

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

5.5.3.3.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Tabela 18

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

 

2014

2015

2016

2017

ODP

Rentowność

11,2 %

8,9 %

10,7 %

8,7 %

8,5 %

Indeks (2014 = 100)

100

80

96

78

76

Przepływy środków pieniężnych (w tys. EUR)

11 659

14 574

15 399

15 102

13 689

Indeks (2014 = 100)

100

125

132

130

117

Inwestycje (w tys. EUR)

4 251

6 554

6 755

7 172

4 409

Indeks (2014 = 100)

100

154

159

169

104

Zwrot z inwestycji

32 %

27 %

29 %

24 %

24 %

Indeks (2014 = 100)

100

83

90

74

74

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(234)

Komisja określiła rentowność producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży.

(235)

W okresie badanym rentowność spadła o 24 %, w szczególności po roku 2016.

(236)

Przepływy środków pieniężnych netto, zdolność przemysłu Unii do samofinansowania swojej działalności, znacząco wzrosły do 2016 r., a następnie spadły w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym do niższego poziomu, ale nadal o 17 % wyższego niż w 2014 r.

(237)

Rozwój inwestycji producentów unijnych potwierdził, że przemysł ten jest bardzo kapitałochłonny. Konieczne są znaczne inwestycje w celu spełnienia coraz wyższych norm środowiskowych oraz w celu przeciwdziałania rosnącym kosztom pracowników potrzebnych do produkcji poprzez zastąpienie tych pracowników robotami. Spadek inwestycji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym – od 2015 r. – jest spowodowany kwestiami terminowymi/procesem zatwierdzania jednego z producentów objętych próbą i nie oznacza żadnej zmiany tendencji. Co więcej, producenci unijni uważają, że będą potrzebne dalsze znaczne inwestycje, aby zachować w przyszłości wystarczający poziom rentowności.

(238)

Zwrot z inwestycji przemysłu Unii, zysk jako odsetek wartości księgowej netto aktywów, spadł w okresie badanym o 26 %. Wynika to głównie ze wzrostu wartości kapitału zaangażowanego w aktywa produkcyjne w porównaniu z nieznacznie mniejszymi zyskami osiąganymi w okresie badanym.

(239)

Ze względu na wystarczającą rentowność i zwrot z inwestycji producenci unijni objęci próbą byli zasadniczo w stanie pozyskać kapitał na niezbędne wydatki kapitałowe. Niektórzy producenci unijni odnotowali jednak większe trudności w pozyskiwaniu kapitału ze względu na niepewność związaną z kontynuacją stosowania środków i przyszłymi inwestycjami.

5.6.   Wniosek dotyczący sytuacji przemysłu Unii

(240)

Wprowadzenie ostatecznych środków antydumpingowych w maju 2013 r. zapoczątkowało tendencję spadkową przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w okresie badanym. Spadek wielkości przywozu po niższych cenach w porównaniu ze średnimi cenami sprzedaży przemysłu Unii doprowadził do złagodzenia negatywnych skutków dla rynku unijnego.

(241)

To z kolei przyczyniło się do poprawy sytuacji przemysłu Unii w okresie badanym, umożliwiając zrównoważenie szkodliwych skutków wcześniejszego dumpingu.

(242)

Przyczyniło się to do wzrostu produkcji i wielkości sprzedaży przez producenta unijnego, dodatnich przepływów środków pieniężnych i zwrotu z inwestycji oraz pozwoliło na uzyskanie dobrej, choć malejącej rentowności.

(243)

Nawet jeśli sytuacja przemysłu Unii znacznie się poprawiła po wyrządzonej szkodzie i wydaje się, że jest on na dobrej drodze do utrzymania tego stanu w perspektywie długoterminowej, nadal znajduje się jednak w niestabilnej sytuacji ze względu na bardzo ograniczony potencjał wzrostu gospodarczego rynku unijnego i ciągłą presję na ceny

(244)

Ponadto wysoka kapitałochłonność tego przemysłu sprawia, że jest on szczególnie wrażliwy na spadek wielkości sprzedaży lub ceny jednostkowej.

(245)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że przemysł Unii nie poniósł istotnej szkody w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

5.7.   Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody

(246)

W motywie 245 Komisja stwierdziła, że przemysł Unii nie poniósł istotnej szkody w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym Komisja oceniła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody wyrządzonej przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Tajlandii w przypadku wygaśnięcia środków.

(247)

W tym zakresie Komisja zbadała moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w państwach, których dotyczy postępowanie, atrakcyjność rynku unijnego oraz wpływ przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, na sytuację przemysłu Unii w przypadku wygaśnięcia środków.

5.7.1.   Wolne moce produkcyjne

(248)

Jak stwierdzono w motywach 182 i 162, w państwach, których dotyczy postępowanie, istnieją znaczne niewykorzystane nadwyżki mocy produkcyjnych. Komisja nie stwierdziła żadnych elementów, które wskazywałyby w najbliższej przyszłości na znaczny wzrost popytu krajowego na produkt objęty przeglądem w państwach, których dotyczy postępowanie, ani na rynkach jakichkolwiek państw trzecich, w celu wchłonięcia tych wolnych mocy produkcyjnych.

5.7.2.   Atrakcyjność rynku unijnego

(249)

Jak wyjaśniono w motywach 165 i 183, rynek unijny to atrakcyjny rynek dla producentów eksportujących z państw, których dotyczy postępowanie.

(250)

Zostało to potwierdzone w okresie od czerwca 2016 r. do czerwca 2017 r., kiedy to przywóz z Chin znacznie wzrósł w następstwie tymczasowego uchylenia cła antydumpingowego na produkt objęty przeglądem wytwarzany przez spółkę Jinan Meide. Producent ten podwoił swój przywóz po niskich cenach do Unii w pierwszym kwartale 2017 r. w porównaniu z poprzednim kwartałem oraz zwykłą wartość z pierwszego kwartału w całym okresie badanym.

(251)

Na tej podstawie stwierdzono, że w przypadku uchylenia środków producenci z państw, których dotyczy postępowanie, prawdopodobnie znacznie zwiększyliby swoją obecność na rynku unijnym pod względem zarówno wielkości, jak i udziału w rynku i to stosując ceny dumpingowe znacząco podcinające ceny sprzedaży przemysłu Unii.

5.7.3.   Wpływ na przemysł Unii

(252)

Uchylenie obowiązujących środków oznaczałoby, że producenci unijni ponieśliby szkodę. Prawdopodobny napływ znacznych ilości podcinającego ceny przywozu z Chin i Tajlandii oznaczałby, że przemysł Unii byłby zmuszony do znacznego ograniczenia swojej produkcji, co szybko obniżyłoby poziomy rentowności.

(253)

Wrażliwość przemysłu Unii na spadki wielkości produkcji lub cen sprzedaży spowodowałaby bardzo szybkie pogorszenie jego rentowności i innych wskaźników wydajności.

(254)

Produkcja odlewanych łączników rur lub przewodów rurowych to przemysł kapitałochłonny. W celu prowadzenia odlewni konieczne jest zapewnienie dużych urządzeń, w tym pieców, maszyn formierskich, linii do cynkowania i wyżarzania. Ponadto robotyka potrzebna do radzenia sobie z rosnącymi kosztami pracy w Unii poprzez zastępowanie pracy ludzkiej jest bardzo kosztowna. Nabycie jednej zautomatyzowanej maszyny do gwintowania jednego konkretnego rodzaju łącznika może kosztować do 1 mln EUR. Są to bardzo wysokie nakłady w porównaniu z obrotami i zyskami typowymi dla tego przemysłu.

(255)

Stałe inwestowanie w środki trwałe nie byłoby już uzasadnione, a zwrot z już nabytych aktywów inwestycyjnych nie byłby pewny. Mogłoby to doprowadzić do zamykania fabryk i wynikającej z tego utraty miejsc pracy, a także do ostatecznego zniknięcia tego przemysłu.

5.8.   Podsumowanie

(256)

Uchylenie środków najprawdopodobniej doprowadziłoby do znacznego wzrostu przywozu towarów po cenach dumpingowych wyrządzających szkodę z państw, których dotyczy postępowanie, co doprowadziłoby do ponownego wystąpienia istotnej szkody dla przemysłu Unii.

6.   INTERES UNII

6.1.   Wprowadzenie

(257)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów, hurtowników, detalistów i użytkowników.

(258)

W pierwotnym dochodzeniu uznano, że wprowadzenie środków nie jest sprzeczne z interesem Unii. Co więcej, fakt, że obecne dochodzenie jest przeglądem, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane, umożliwia ocenę ewentualnego nadmiernie niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

(259)

Na tej podstawie zbadano, czy – pomimo wniosków dotyczących prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody – możliwe jest stwierdzenie, że utrzymanie obecnych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.

6.2.   Interes przemysłu Unii

(260)

W toku dochodzenia wykazano, że wygaśnięcie środków miałoby prawdopodobnie znaczny negatywny wpływ na przemysł Unii. Sytuacja przemysłu Unii szybko uległaby pogorszeniu pod względem spadku wielkości sprzedaży i cen sprzedaży, co spowodowałoby znaczny spadek rentowności. Utrzymanie środków pozwoliłoby przemysłowi Unii na pełne wykorzystanie jego potencjału na rynku unijnym, który zapewnia równe warunki działania.

(261)

Utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych leży zatem w interesie przemysłu Unii.

6.3.   Interes importerów

(262)

Jak wskazano w motywie 20, Komisja objęła próbą trzech importerów i zaprosiła ich do współpracy w toku niniejszego dochodzenia. Nie zgłosił się żaden z nich.

(263)

W pierwotnym dochodzeniu ustalono, że ze względu na zyski i źródła zaopatrzenia importerów ewentualny negatywny wpływ wprowadzenia środków na importerów, o ile taki istnieje, nie byłby nieproporcjonalny.

(264)

W prowadzonym dochodzeniu Komisja nie dysponuje żadnymi dowodami wskazującymi na przeciwny stan rzeczy i w związku z tym można potwierdzić, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową importerów oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

6.4.   Interes użytkowników

(265)

Komisja skontaktowała się ze wszystkimi znanymi użytkownikami w niniejszym dochodzeniu i zaprosiła ich do współpracy. Żaden użytkownik nie podjął współpracy.

(266)

W prowadzonym dochodzeniu w aktach nie ma dowodów na to, że obowiązujące środki miały na nich jakikolwiek negatywny wpływ. Ze względu na niską cenę udział produktu objętego przeglądem w całkowitych kosztach nowej konstrukcji lub instalacji również jest ograniczony.

(267)

Na tej podstawie potwierdzono, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową użytkowników oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

6.5.   Podsumowanie

(268)

W związku z powyższym Komisja uznała, że nie ma szczególnie ważnych wskazań z perspektywy interesu Unii przemawiających przeciwko utrzymaniu ostatecznych środków antydumpingowych wprowadzonych wobec przywozu produktu objętego przeglądem pochodzącego z ChRL i Tajlandii.

7.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(269)

Na podstawie wniosków wyciągniętych przez Komisję w odniesieniu do kontynuacji dumpingu, ponownego wystąpienia szkody i interesu Unii należy utrzymać środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii.

(270)

Wszystkie zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano utrzymać obowiązujące środki antydumpingowe. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji oraz złożyć wniosek o przesłuchanie przed Komisją lub przed rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(271)

W wyznaczonym terminie 25 dni nie otrzymano żadnych uwag.

(272)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia 2018/1046 (80) gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego podstawowych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(273)

Indywidualne stawki ceł antydumpingowych dla przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego przeglądem wytworzonego przez te przedsiębiorstwa, a zatem przez konkretnie wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego przeglądem wytwarzanego przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z konkretnie wymienionymi przedsiębiorstwami, nie może korzystać z tych stawek i stosowane są wobec niego stawki mające zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(274)

Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy bezzwłocznie kierować do Komisji (81) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami. Informacje te powinny w szczególności dotyczyć wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie następnie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

(275)

Komitet ustanowiony na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036 nie wydał opinii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego i żeliwa sferoidalnego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodami CN ex 7307 19 10 (kod TARIC 7307191010) oraz ex 7307 19 90 (kod TARIC 7307199010), pochodzących z ChRL i Tajlandii.

2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa:

Państwo

Przedsiębiorstwo

Cło (w %)

Dodatkowy kod TARIC

ChRL

Hebei Jianzhi Casting Group Ltd – powiat Yutian

57,8

B335

Jinan Meide Casting Co., Ltd - Jinan

39,2

B336

Qingdao Madison Industrial Co., Ltd - Qingdao

24,6

B337

Hebei XinJia Casting Co., Ltd – powiat XuShui

41,1

B338

Shijiazhuang Donghuan Malleable Iron Castings Co., Ltd – miasto Xizhaotong

41,1

B339

Linyi Oriental Pipe Fittings Co., Ltd – miasto Linyi

41,1

B340

China Shanxi Taigu County Jingu Cast Co., Ltd – powiat Taigu

41,1

B341

Yutian Yongli Casting Factory Co., Ltd – powiat Yutian

41,1

B342

Langfang Pannext Pipe Fitting Co., Ltd – LangFang, Hebei

41,1

B343

Tangshan Daocheng Casting Co., Ltd – miasto Hongqiao, powiat Yutian

41,1

B344

Tangshan Fangyuan Malleable Steel Co., Ltd - Tangshan

41,1

B345

Taigu Tongde Casting Co., Ltd – miejscowość Nanyang, Taigu

41,1

B346

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

57,8

B999

Tajlandia

BIS Pipe Fitting Industry Co. Ltd - Samutsakorn

15,5

B347

Siam Fittings Co., Ltd - Samutsakorn

14,9

B348

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

15,5

B999

3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

4.   Komisja może zmienić ust. 2, aby włączyć nowego producenta eksportującego i przypisać mu odpowiednią średnią ważoną stawkę cła antydumpingowego stosowaną wobec przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą z pierwotnego dochodzenia, jeżeli nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej lub Tajlandii przedstawi Komisji wystarczające dowody na to, że:

a)

nie dokonywał wywozu do Unii produktu opisanego w ust. 1 w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. (okres objęty pierwotnym dochodzeniem);

b)

nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w Chińskiej Republice Ludowej lub Tajlandii, który podlega środkom antydumpingowymi wprowadzonym na mocy niniejszego rozporządzenia; oraz

c)

faktycznie dokonał wywozu do Unii produktu objętego przeglądem albo stał się stroną nieodwołalnego zobowiązania umownego do wywozu znaczącej ilości do Unii po okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.

5.   Stosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej. Faktura handlowa zawiera oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem jego imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że [ilość] gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego lub żeliwa sferoidalnego sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [dodatkowy kod TARIC] w [państwo, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka należności celnej mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 lipca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Dz.U. L 129 z 14.5.2013, s. 1.

(3)  Dz.U. C 398 z 28.10.2016, s. 57.

(4)  Dz.U. L 166 z 29.6.2017, s. 23.

(5)  Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 115.

(6)  Dz.U. L 7 z 12.1.2018, s. 39.

(7)  Dz.U. L 44 z 15.2.2019, s. 6.

(8)  Dz.U. C 268 z 12.8.2017, s. 4.

(9)  Dz.U. C 162 z 8.5.2018, s. 11.

(10)  Nr t18.007227.

(11)  Nr t19.001077.

(12)  http://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2017/december/tradoc_156474.pdf

(13)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 6–7.

(14)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 10.

(15)  http://en.pkulaw.cn/display.aspx?cgid=311950&lib=law.

(16)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 20-21.

(17)  Sprawozdanie – rozdział 3, s. 41, 73–74.

(18)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 120-121.

(19)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 122–135.

(20)  Sprawozdanie – rozdział 7, s. 167-168.

(21)  Sprawozdanie – rozdział 8, s. 169–170, 200–201.

(22)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 15–16, sprawozdanie – rozdział 4, s. 50, s. 84, sprawozdanie – rozdział 5, s. 108–109.

(23)  Pełny tekst planu jest dostępny na stronie internetowej Ministerstwa Przemysłu i Technologii Informacyjnej: http://www.miit.gov.cn/n1146295/n1652858/n1652930/n3757016/c5353943/content.html

(24)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 358: 51 % przedsiębiorstwa prywatne i 49 % przedsiębiorstwa państwowe, jeżeli chodzi o produkcję, oraz 44 % przedsiębiorstwa państwowe i 56 % przedsiębiorstwa prywatne, jeżeli chodzi o moce produkcyjne.

(25)  https://policycn.com/policy_ticker/higher-expectations-for-large-scale-steel-enterprise/?iframe=1&secret=c8uthafuthefra4e

(26)  Jak miało to miejsce w przypadku połączenia prywatnego przedsiębiorstwa Rizhao z przedsiębiorstwem państwowym Shandong Iron and Steel w 2009 r. Zob. sprawozdanie dotyczące Beijing steel, s. 58.

(27)  Zob. http://www.chinaisa.org.cn/gxportal/DispatchAction.do?efFormEname=ECTM40&key=VzQMM1oxUTACY1BnAGdWN1A0AmJSNlNgVWdUZwVhADIAEw9ADBcCMgobUhUFElIw (data uzyskania dostępu: 27 marca 2019 r.).

(28)  Sprawozdanie – rozdział 5, s. 100-1.

(29)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 26.

(30)  Sprawozdanie – rozdział 2, s. 31-2.

(31)  Zob. https://www.reuters.com/article/us-china-congress-companies-idUSKCN1B40JU

(32)  Zob. motyw 64 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/969 z dnia 8 czerwca 2017 r. nakładającego ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 17.

(33)  http://www.jihuachina.com/index.php/home/zx/detail/id/453/gid/501/eid/3035 (data uzyskania dostępu: 27 marca 2019 r.) i http://www.meide-casting.com/news/428.html (data uzyskania dostępu: 27 marca 2019 r.).

(34)  Sprawozdanie – rozdziały 6 i 12.

(35)  Sprawozdanie – rozdział 4, s. 41–42, 83.

(36)  Sprawozdanie, część III, rozdział 14, s. 346 i nast.

(37)  Wprowadzenie do planu na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego.

(38)  Sprawozdanie, rozdział 14, s. 347.

(39)  Zob. na przykład część IV/6 planu na rzecz dostosowania i modernizacji przemysłu stalowego.

(40)  Zob. http://www.qhdb.com.cn/Newspaper/Show.aspx?id=196215 (data uzyskania dostępu: 29 marca 2019 r.).

(41)  13. plan pięcioletni na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego Chińskiej Republiki Ludowej (2016–2020), http://en.ndrc.gov.cn/newsrelease/201612/P020161207645765233498.pdf

(42)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 349.

(43)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 352.

(44)  Katalog wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2011 r.) (poprawiona w 2013 r.) wydany na podstawie zarządzenia nr 9 Krajowej Komisji Rozwoju i Reform w dniu 27 marca 2011 r., zmieniony decyzją Krajowej Komisji Rozwoju i Reform w sprawie zmiany odpowiednich pozycji w katalogu wytycznych dotyczących restrukturyzacji przemysłu (wersja z 2011 r.) wydanej na podstawie zarządzenia nr 21 Krajowej Komisji Rozwoju i Reform z dnia 16 lutego 2013 r.

(45)  Zob. motyw 56 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/969 z dnia 8 czerwca 2017 r. nakładającego ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 17.

(46)  DS395 – Chiny – Środki w zakresie wywozu różnego rodzaju surowców (zob. sprawozdanie, rozdział 12, s. 299).

(47)  Zob. sprawozdanie, rozdział 14 (s. 365) i rozdział 12 (s. 303).

(48)  Zob. sprawozdanie, rozdział 8 (s. 178) i rozdział 12 (s. 278).

(49)  Zob. sprawozdanie, rozdział 12 (s. 270 i s. 272–3).

(50)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 375–376.

(51)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 138-149.

(52)  Sprawozdanie – rozdział 9, s. 216.

(53)  Sprawozdanie – rozdział 9, s. 213-215.

(54)  Sprawozdanie – rozdział 9, s. 209-211.

(55)  Sprawozdanie – rozdział 13, s. 332-337.

(56)  Sprawozdanie – rozdział 13, s. 336.

(57)  Sprawozdanie – rozdział 13, s. 337-341.

(58)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 114-117.

(59)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 119.

(60)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 120.

(61)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 121–122, 126–128, 133–135.

(62)  Sprawozdanie, ibid.

(63)  Sprawozdanie – rozdział 14, s. 362–363, w którym wymieniono dochodzenia UE w sprawie ochrony handlu (dotyczące niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz dotyczące niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej), a także dochodzenie w sprawie ochrony handlu przeprowadzone przez organy australijskie, kanadyjskie, indyjskie lub amerykańskie.

(64)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 127, w szczególności jeżeli chodzi o szacunki MFW.

(65)  Sprawozdanie – rozdział 6, s. 121–122, 126–128, 133–135.

(66)  World Bank Open Data – Upper Middle Income, https://data.worldbank.org/income-level/upper-middle-income

(67)  Jeżeli w żadnym państwie o podobnym poziomie rozwoju nie istnieje produkcja produktu objętego przeglądem, można uwzględnić produkcję produktu należącego do tej samej ogólnej kategorii lub sektora produktu objętego przeglądem.

(68)  www.bvdinfo.com

(69)  Jeden producent eksportujący wskazał kod HS 2716 00. Informacja ta nie jest jednak istotna przy ustalaniu wartości na podstawie danych statystycznych wyraźnie odnoszących się do energii elektrycznej.

(70)  Jeden producent eksportujący wskazał kod HS 2711 11. Informacja ta nie jest jednak istotna przy ustalaniu wartości na podstawie danych statystycznych wyraźnie odnoszących się do gazu ziemnego.

(71)  Departament Handlu Stanów Zjednoczonych, Urząd ds. Handlu Międzynarodowego, A-570-032, 21 października 2016 r.

(72)  https://data.go.th/DatasetDetail.aspx?id=d986842c-b30a-4ed3-b329-9e248a7d5096&AspxAutoDetectCookieSupport=1.

(73)  https://www.egat.co.th/en/images/annual-report/2017/egat-annual-eng-2017.pdf, page 131.

(74)  https://www.egat.co.th/en/images/annual-report/2017/egat-annual-eng-2017.pdf, page 18.

(75)  https://www.energir.com/en/major-industries/conversion-factors/.

(76)  Załączniki B-17 i B-19 nieopatrzone klauzulą poufności: wniosek zawiera dowody potwierdzające moce produkcyjne wynoszące co najmniej 310 000 ton na podstawie informacji ze stron internetowych tylko sześciu chińskich producentów spośród 30 znanych producentów w Chinach.

(77)  Informacje dostępne pod adresem: http://www.gtis.com/gta/.

(78)  Gdzie indziej niewymienione ani niewłączone.

(79)  Producenci z Tajlandii, którzy prowadzą wywóz do Unii produktu objętego kodem HS 7307 19. Chociaż kod ten obejmuje inne produkty, znaczną część wywozu do Unii w ramach tego kodu stanowią łączniki gwintowane z żeliwa ciągliwego.

(80)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 (Dz.U. L 193 z 30.7.2018, s. 1).

(81)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, B-1049 Bruxelles/Brussel, Belgia.