19.4.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 99/14


DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2018/593

z dnia 16 kwietnia 2018 r.

upoważniająca Republikę Włoską do wprowadzenia szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 218 i 232 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Pismem, które wpłynęło do Komisji w dniu 27 września 2017 r., Włochy wystąpiły z wnioskiem o upoważnienie do stosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 218 i 232 dyrektywy 2006/112/WE oraz do wprowadzenia obowiązku fakturowania elektronicznego w odniesieniu do wszystkich podatników mających siedzibę na terytorium Włoch, z wyjątkiem podatników korzystających ze zwolnień dla małych przedsiębiorstw, o których mowa w art. 282 niniejszej dyrektywy, oraz do przekazywania faktur za pośrednictwem systemu „Sistema di Interscambio” (zwanego dalej „SdI”) zarządzanego przez włoskie organy podatkowe.

(2)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE pismami z dnia 3 listopada 2017 r. i z dnia 6 listopada 2017 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o wniosku złożonym przez Włochy. Pismem z dnia 7 listopada 2017 r. Komisja zawiadomiła Włochy, że posiada wszystkie informacje niezbędne do rozpatrzenia wniosku.

(3)

Włochy twierdzą, że stosowanie obowiązku fakturowania elektronicznego, w ramach którego faktury są zgłaszane za pośrednictwem systemu SdI, umożliwia administracji podatkowej we Włoszech uzyskanie w czasie rzeczywistym informacji zawartych w fakturach wystawionych i otrzymanych przez przedsiębiorców. Organy podatkowe mogłyby przeprowadzać terminowe i automatyczne kontrole spójności między zadeklarowanymi i zapłaconymi kwotami podatku VAT.

(4)

Włochy uważają, że wprowadzenie ogólnego obowiązku fakturowania elektronicznego byłoby pomocne w zwalczaniu oszustw podatkowych i uchylaniu się od opodatkowania, zwiększeniu wysiłków w dziedzinie digitalizacji, a także w uproszczeniu poboru podatku.

(5)

Włochy twierdzą, że stworzono już fundamenty dla wprowadzenia obowiązku fakturowania elektronicznego dzięki możliwości dobrowolnego korzystania z istniejącego systemu SdI, zapewniającego sprawne przejście do fakturowania elektronicznego, a jednocześnie ograniczyć wpływ szczególnego środka na podatników.

(6)

Z uwagi na szeroki zakres i nowość szczególnego środka należy ocenić wpływ szczególnego środka na walkę z oszustwami związanymi z VAT oraz uchylaniem się od opodatkowania oraz na podatników.W związku z tym, jeżeli Włochy będą uważały, że przedłużenie okresu obowiązywania szczególnego środka jest konieczne, powinny przedłożyć Komisji, wraz z wnioskiem o przedłużenie, sprawozdanie zawierające ocenę szczególnego środka pod kątem jego skuteczności w zakresie zwalczania oszustw związanych z VAT i uchylania się od opodatkowania oraz uproszczenia poboru podatku.

(7)

Niniejszy szczególny środek nie powinien naruszać prawa klienta do otrzymywania faktur w formie papierowej w przypadku transakcji wewnątrzwspólnotowych.

(8)

Wnioskowane szczególny środek powinien być ograniczony w czasie, aby umożliwić przeprowadzenie oceny, czy szczególny środek jest właściwy i skuteczny w kontekście jego celów.

(9)

Szczególny środek jest zatem proporcjonalny do zamierzonych celów, ponieważ jest ograniczony w czasie i ograniczony w stosowaniu, jako że nie stosuje się go do podatników korzystających ze zwolnień dla małych przedsiębiorstw, o których mowa w art. 282 dyrektywy 2006/112/WE. Ponadto szczególny środek nie stwarza niebezpieczeństwa, że oszustwa przeniosą się do innych sektorów lub do innych państw członkowskich.

(10)

Szczególny środek nie wpłynie negatywnie na ogólną kwotę wpływów z podatków pobieranych na etapie ostatecznej konsumpcji i nie będzie mieć negatywnego wpływu na zasoby własne Unii pochodzące z podatku VAT,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 218 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Włochy do uznawania wyłącznie faktur w formie dokumentów lub wiadomości w formie elektronicznej, o ile są one wystawiane przez podatników mających siedzibę na terytorium Włoch innych niż podatnicy korzystający ze zwolnień dla małych przedsiębiorstw, o których mowa w art. 282 dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 232 dyrektywy 2006/112/WE upoważnia się Włochy do wprowadzenia uregulowań przewidujących, że stosowanie faktur elektronicznych wystawianych przez podatników mających siedzibę na terytorium Włoch nie podlega obowiązkowi akceptacji przez odbiorcę, chyba że te faktury zostały wystawione przez podatników korzystających ze zwolnień dla małych przedsiębiorstw, o których mowa w art. 282 dyrektywy 2006/112/WE.

Artykuł 3

Włochy powiadamiają Komisję o środkach krajowych wdrażających odstepstwa, o których mowa w art. 1 i 2.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia 31 grudnia 2021 r.

Jeżeli Włochy uważają, że przedłużenie okresu obowiązywania środka, o którym mowa w art. 1 i 2, jest konieczne, przedkładają Komisji sprawozdanie oceniające skuteczność środków krajowych, o których mowa w art. 3 w zakresie zwalczania oszustw związanych z VAT i uchylania się od opodatkowania oraz uproszczenia poboru podatku, wraz z wnioskiem o przedłużenie. Sprawozdanie zawiera również ocenę wpływu środka na podatników, w szczególności tego, czy środek zwiększa ich obciążenie administracyjne i koszty.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 kwietnia 2018 r.

W imieniu Rady

R. PORODZANOV

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.