9.5.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 123/44


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 7 maja 2012 r.

dotycząca określania okresów rozruchu i wyłączenia do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2948)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2012/249/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 41 akapit pierwszy lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2010/75/UE nie określa okresów rozruchu i wyłączenia, chociaż szereg przepisów tej dyrektywy zawiera do nich odniesienia.

(2)

W odniesieniu do instalacji spalania objętych rozdziałem III dyrektywy 2010/75/UE określenie okresów rozruchu i wyłączenia jest niezbędne do dokonania oceny zgodności z dopuszczalnymi wielkościami emisji ustalonymi w załączniku V do dyrektywy 2010/75/UE, z uwzględnieniem części 4 tego załącznika, jak również do określenia liczby godzin pracy obiektów energetycznego spalania, w przypadku gdy jest to istotne dla wykonania tej dyrektywy.

(3)

W art. 14 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2010/75/UE określono wymóg, aby pozwolenie obejmowało środki odnoszące się do warunków innych niż normalne warunki eksploatacji, takich jak rozruch i wyłączenie. Zgodnie z art. 6 dyrektywy 2010/75/UE środki te mogą zostać zawarte w ogólnych wiążących zasadach.

(4)

Stężenie emisji z obiektów energetycznego spalania w okresach rozruchu i wyłączenia jest zasadniczo zwiększone w porównaniu z normalnymi warunkami eksploatacji. W świetle celu dyrektywy 2010/75/UE zakładającego zapobieganie emisjom, okresy te powinny być możliwie jak najkrótsze.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu utworzonego na mocy art. 75 dyrektywy 2010/75/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsza decyzja ustanawia przepisy dotyczące określania okresów rozruchu i wyłączenia, o których mowa w art. 3 pkt 27 oraz w części 4 pkt 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE.

Niniejsza decyzja ma zastosowanie do obiektów energetycznego spalania objętych rozdziałem III dyrektywy 2010/75/UE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

1)

„minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania” oznacza minimalne obciążenie zgodne z działaniem obiektu energetycznego spalania pracującego w trybie ustalonym po dokonaniu rozruchu, w następstwie którego obiekt jest w stanie bezpiecznie i niezawodnie dostarczać swoją produkcję do sieci, akumulatora ciepła lub na teren przemysłowy;

2)

„minimalne obciążenie wyłączenia dla stabilnego wytwarzania” oznacza minimalne obciążenie, przy którym obiekt nie może już bezpiecznie i niezawodnie dostarczać swojej produkcji do sieci, akumulatora ciepła lub na teren przemysłowy i jest uznawany za będący w trakcie wyłączania.

Artykuł 3

Ogólne zasady określania okresów rozruchu i wyłączenia

Na potrzeby określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia zastosowanie mają następujące zasady:

1)

kryteria i parametry stosowane do określenia okresów rozruchu i wyłączenia są przejrzyste i zewnętrznie weryfikowalne;

2)

określenie okresów rozruchu i wyłączenia jest oparte na warunkach umożliwiających realizację procesu stabilnego wytwarzania z uwzględnieniem ochrony zdrowia i bezpieczeństwa;

3)

okresów, podczas których obiekt energetycznego spalania, po rozruchu, działa w sposób stabilny i bezpieczny przy zaopatrzeniu w paliwo, ale bez przesyłu energii cieplnej, elektrycznej lub mechanicznej, nie wlicza się do okresów rozruchu lub wyłączenia.

Artykuł 4

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia w pozwoleniu

1.   Do celów określenia okresów rozruchu i wyłączenia w pozwoleniu dla instalacji obejmującej obiekt energetycznego spalania, środki, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2010/75/UE, zawierają:

a)

co najmniej jedną z następujących informacji:

(i)

punkt końcowy okresu rozruchu oraz punkt początkowy okresu wyłączenia wyrażone jako wartości progowe obciążenia, zgodnie z art. 6, 7 i 8 oraz z uwzględnieniem faktu, iż minimalne obciążenie wyłączenia dla stabilnego wytwarzania może być niższe niż minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania, ponieważ obiekt energetycznego spalania może być w stanie działać stabilnie przy mniejszym obciążeniu po osiągnięciu wystarczającej temperatury po pewnym okresie eksploatacji;

(ii)

specyficzne procesy lub wartości progowe dla parametrów operacyjnych, które są powiązane z końcem okresu rozruchu i początkiem okresu wyłączenia i które są jasne, łatwe do monitorowania i dostosowane do wykorzystywanej technologii, zgodnie z art. 9;

b)

środki zapewniające zminimalizowanie okresów rozruchu i wyłączenia na tyle, na ile jest to możliwe;

c)

środki zapewniające uruchomienie wszystkich urządzeń służących redukcji emisji tak szybko, jak jest to możliwe pod względem technicznym.

Na potrzeby akapitu pierwszego uwzględnia się charakterystykę techniczną i operacyjną obiektu energetycznego spalania i jego jednostek oraz wymogi techniczne niezbędne do działania zainstalowanych technologii redukcji emisji.

2.   W przypadku zmiany dotyczącej jakichkolwiek aspektów odnoszących się do obiektu, które mają wpływ na okresy rozruchu i wyłączenia, w tym zainstalowanych urządzeń, rodzaju paliwa, roli obiektu w systemie oraz zainstalowanych technologii redukcji emisji, warunki pozwolenia dotyczące okresów rozruchu i wyłączenia poddaje się ponownemu rozpatrzeniu oraz, w razie konieczności, aktualizacji przez właściwy organ.

Artykuł 5

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek

1.   Do celów wyliczenia średnich wartości emisji przewidzianych w części 4 pkt 1 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE stosuje się następujące zasady na potrzeby określenia okresów rozruchu i wyłączenia obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek:

a)

wartości zmierzone w okresie rozruchu pierwszej jednostki poddawanej rozruchowi oraz w okresie wyłączenia ostatniej wyłączanej jednostki spalania nie są brane pod uwagę;

b)

wartości określone podczas innych okresów rozruchu i wyłączenia poszczególnych jednostek nie są brane pod uwagę tylko w przypadku, gdy są mierzone osobno dla każdej danej jednostki lub – gdy pomiar nie jest możliwy ze względów technicznych lub ekonomicznych – mierzone osobno dla każdej danej jednostki.

2.   Do celów art. 3 pkt 27 dyrektywy 2010/75/UE okresy rozruchu i wyłączenia obiektów energetycznego spalania składających się z dwóch lub więcej jednostek obejmują wyłącznie okres rozruchu pierwszej jednostki spalania oraz okres wyłączenia ostatniej wyłączanej jednostki spalania.

W odniesieniu do obiektów energetycznego spalania, w przypadku których część 1 pkt 2, 4 i 6 załącznika V do dyrektywy 2010/75/UE zezwala na stosowanie dopuszczalnej wielkości emisji wobec części obiektu odprowadzającej gazy odlotowe jednym lub więcej niż jednym osobnym przewodem wspólnego komina, okresy rozruchu i wyłączenia mogą być określane oddzielnie dla każdej z tych części obiektu energetycznego spalania. Okresy rozruchu i wyłączenia części obiektu obejmują wówczas okres rozruchu jednostki spalania, której rozruch jest przeprowadzany jako pierwszy w tej części obiektu, oraz okres wyłączenia jednostki spalania, która jest wyłączana jako ostatnia w tej części obiektu.

Artykuł 6

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania, wytwarzających energię elektryczną lub energię mechaniczną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia

1.   W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię elektryczną lub energię mechaniczną za koniec okres rozruchu uznaje się moment, w którym obiekt osiąga minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania.

2.   Za początek okresu wyłączenia uznaje się moment zakończenia dostarczania paliwa po osiągnięciu punktu minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania, od którego wytwarzana energia elektryczna nie jest już dostępna dla sieci lub od którego wytwarzana energia mechaniczna przestaje być użyteczna dla obciążenia mechanicznego.

3.   Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię elektryczną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi nominalnej mocy elektrycznej obiektu energetycznego spalania.

4.   Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię mechaniczną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi mocy mechanicznej obiektu energetycznego spalania.

Artykuł 7

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia

1.   W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną za koniec okresu rozruchu uznaje się moment, w którym obiekt osiąga minimalne obciążenie rozruchu dla stabilnego wytwarzania, a wytworzona energia cieplna może być bezpiecznie i niezawodnie dostarczana do sieci dystrybucji, akumulatora ciepła lub wykorzystywana bezpośrednio na lokalnym terenie przemysłowym.

2.   Za początek okresu wyłączenia uznaje się osiągnięcie minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania, gdy energia cieplna nie może już być bezpiecznie i niezawodnie dostarczana do sieci lub wykorzystywana bezpośrednio na lokalnym terenie przemysłowym.

3.   Wartości progowe obciążenia, jakie mają być stosowane do określenia końca okresu rozruchu oraz początku okresu wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i jakie mają zostać uwzględnione w pozwoleniu dla obiektu, odpowiadają ustalonemu odsetkowi nominalnej wydajności cieplnej obiektu energetycznego spalania.

4.   Okresy, w których obiekty wytwarzające energię cieplną ogrzewają akumulator lub zasobnik ciepła bez przesyłu energii cieplnej, uznaje się za godziny pracy, a nie za okresy rozruchu lub wyłączenia.

Artykuł 8

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia dla obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i elektryczną z zastosowaniem wartości progowych obciążenia

W przypadku obiektów energetycznego spalania wytwarzających energię cieplną i energię elektryczną okresy rozruchu i wyłączenia określa się zgodnie z art. 6 i 7, biorąc pod uwagę zarówno wytworzoną energią elektryczną, jak i wytworzoną energię cieplną.

Artykuł 9

Określanie okresów rozruchu i wyłączenia z zastosowaniem parametrów operacyjnych lub specyficznych procesów

Do celów określenia minimalnego obciążenia rozruchu i minimalnego obciążenia wyłączenia dla stabilnego wytwarzania ustala się co najmniej trzy kryteria, przy czym koniec okresu rozruchu lub początek okresu wyłączenia następuje po spełnieniu co najmniej dwóch kryteriów.

Wyboru kryteriów dokonuje się spośród:

1)

specyficznych procesów określonych w załączniku lub równoważnych procesów odpowiadających charakterystyce technicznej obiektu;

2)

wartości progowych dla parametrów operacyjnych określonych w załączniku lub równoważnych parametrów operacyjnych odpowiadających charakterystyce technicznej obiektu.

Artykuł 10

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2012 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.


ZAŁĄCZNIK

SPECYFICZNE PROCESY ORAZ PARAMETRY OPERACYJNE ZWIĄZANE Z OKRESAMI ROZRUCHU I WYŁĄCZENIA

1.   Specyficzne procesy związane z minimalnym obciążeniem rozruchu dla stabilnego wytwarzania

1.1.

W odniesieniu do kotłów opalanych paliwem stałym: pełne przejście od stosowania stabilizujących palników pomocniczych lub palników uzupełniających do działania opartego wyłącznie na zwykłym paliwie

1.2.

W odniesieniu do kotłów opalanych paliwem płynnym: uruchomienie głównej pompy zasilającej paliwa oraz moment stabilizacji ciśnienia oleju w palniku, gdzie jako wskaźnik można wykorzystać natężenie przepływu paliwa

1.3.

W odniesieniu do turbin gazowych: punkt przełączania się z trybu spalania na tryb stabilnego spalania przy pełnym zmieszaniu wstępnym lub na „bieg jałowy”

2.   Parametry operacyjne

2.1.

Zawartość tlenu w spalinach

2.2.

Temperatura spalin

2.3.

Ciśnienie pary

2.4.

W odniesieniu do obiektów wytwarzających energię cieplną: entalpia oraz natężenie przepływu cieczy będącej nośnikiem ciepła.

2.5.

W odniesieniu do obiektów opalanych paliwami płynnymi i gazem: natężenie przepływu paliwa, określone jako odsetek nominalnej przepustowości paliwa.

2.6.

W odniesieniu do obiektów z kotłami parowymi: temperatura pary na wylocie z kotła